8 Photos - Oct 11, 2015
Photo:  Do Poznania dostarczono je na przełomie lat 1897/1898. Było ich 15 sztuk. Wyprodukowano je w Bergische Stahlindustrie i posiadały aparaturę Union Elektrizitats Gesellschaft z Berlina. Posiadał 1 silnik typu GE800 o mocy 15 KM. Posiadały 16 miejsc siedzących ustawionych równolegle do ścian (siedziało się plecami do okien) oraz 12 stojących na pomostach. Na każdej ze ścian bocznych były 3 szerokie okna, pomosty otwarte. W 1909 roku wagony otrzymały drugi silnik. Od 1921 roku rozpoczęto zabudowywanie pomostów oraz montowano obwody hamowania elektrodynamicznego. Od 1925 roku w związku z dostawami Ringhofferów rozpoczęto przebudowe tych wagonów na doczepne. Wydłużano im pomosty, likwidowano ścianki działowe wewnątrz oraz demontowano aparaturę. Łącznie na doczepy przebudowano 11 wagonów, pozostałe 4 zasiliły tabor gospodarczy. W 1948 roku wszystkie wagony doczepne przebudowano na typ P3DPhoto: Dostarczone równolegle z typem I, pod względem technicznym identyczne z typem I. Jedyną różnicą było pudło i wnętrze. Dostarczono ich 10 sztuk. Wagon posiadał po bokach 4 szerokie okna, we wnętrzu 20 miejsc siedzących i również 12 stojących. Pomosty otwarte. W kolejnych latach otrzymywano tylko wagony II typu, z dwoma silnikami 15 KM, nadwozia do nich montowano częściowo w warsztatach przy ul. Gajowej.Photo: Identyczne z typem II, posiadały jednak inne podwozia. Przybyło 5 sztuk w 1902 r.Photo: W 1904 roku dostarczono do Poznania pierwszych 8 sztuk tych wagonów z fabryki Carl Weyer. Od wagonów II i III typu różniły się z zewnątrz tylko szczegółami m. in. uchwytami i kształtem świetlików dachowych. Posiadały silnik 20 KM i nastawniki AEG.Photo: W 1905 roku otrzymano 6 doczepek z fabryki Carl Weyer. Od wozów silnikowych różniły się oknami, były one prostokątne zamiast zakończonych łukowo na górze, były także krótsze od wagonów silnikowych. Łącznie w latach 1904-1911 dostarczono 37 wagonów silnikowych oraz 17 doczep. W latach 1914-1917 w warsztatach zmontowano jeszcze 14 doczep tego typu.Photo: W latach 1924-26 dostarczono do Poznania 15 sztuk takich wagonów. Wagon posiadał na ścianach bocznych po 4 duże prostokątne okna (z czego 2 środkowe opuszczane) z szerokimi słupkami międzyokiennymi. Wagon posiadał całkowicie zabudowane pomosty. Magistrat zatwierdził taki wygląd  wagonów jako obowiązujący dla wszystkich nowych wagonów w PKE. Wagony miały różne wyposażenie elektryczne: pięć pierwszych posiadało osprzęt Siemens-Schuckert, 2 silniki Dy551b miały moc 34kW każdy. Reszta wagonów miała osprzęt firmy Brown-Boveri, 2 silniki GTM2i miały moc 32,8kW każdy.Photo: Wygląd zewnętrzny tych wagonów był identyczny co dostarczone wcześniej Ringhoffery. W 1929 roku zamówiono 20 sztuk w fabryce Zieleniewskiego. Ciężar tych wagonów wynosił 12073 kg, wyposażone były w aparaturę Brown-Boveri , silniki o mocy 34,5kW, nastawniki BBC-PN oraz wyłączniki nadmiarowe 300A. W 1929 roku uruchomiono 15 wagonów, ponieważ pozostałe nie miały aparatury elektrycznej. Uruchomiono je dopiero w 1930 roku. W czasie wojny zniszczono tylko jeden z nich. Po wojnie oznaczono je jako Z.Photo: W 1937 roku odebrano 10 zamówionych wozów z fabryki Cegielskiego. Były identyczne co wcześniej zamówione wagony Zieleniewskiego. Oznaczenie C przyjęły dopiero po wojnie.