301 Photos - Feb 27, 2010
Photo: ΟΦΡΥΣ ΤΟΥ HELDREICH (ΠΑΣΧΑΛΙΤΣΑ)
ophrys heldreichii
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑPhoto: OΡΧΙΔΕΑ Η ΣΗΤΕΙΑΚΗ
orchis sitiaca
ΘΡΙΠΤΗPhoto: ΟΦΡΥΣ ΤΟΥ FLEISCHMANN
ophrys fleischmannii
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑPhoto: OΡΧΙΔΕΑ Η ΤΕΤΡΑΣΤΙΚΤΗ
orchis quadripunctata
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑPhoto: ΒΑΛΕΡΙΑΝΑ
valeriana officinalis
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑPhoto: ΟΡΧΙΔΕΑ Η ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ
orchis anatolica
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑPhoto: ΑΡΙΣΤΟΛΟΧΙΑ Η ΚΡΗΤΙΚΗ
aristolochia cretica
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑPhoto: ΑΝΕΜΩΝΗ Η ΚΗΠΑΙΑ
anemone hortensis
ΘΡΙΠΤΗPhoto: ΟΦΡΥΣ ΤΩΝ ΦΡΥΓΑΝΩΝ
ophrrys phryganae
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑPhoto: OΡΧΙΔΕΑ Η ΣΗΤΕΙΑΚΗ
orchis sitiaca
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑPhoto: ΙΡΙΔΑ Η ΚΡΗΤΙΚΗ
Iris cretensis
ΘΡΙΠΤΗPhoto: ΦΟΥΜΑΝΑ Η ΑΛΠΙΚΗ
fumana paphlagonica.alpina
ΕΞΩ ΛΑΚΩΝΙΑPhoto: ΣΙΛΗΝΗ Η ΚΡΗΤΙΚΗ
silene cretica
ΠΕΡΟΝΙΔΕΣ  ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΟΥPhoto: ΑΡΟ ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ
Arum creticum
ΔΑΣΟΣ ΚΡΟΥΣΤΑPhoto: Γιγαντορχιδέα (Barlia robertiana)
ΠΕΡΑΜΠΕΛΛΑ ΛΑΣΙΘΙΟΥPhoto: ΟΡΧΙΔΕΑ ΠΕΤΑΛΟΥΔΟΜΟΡΦΗ
orchis papilionancea
ΒΡΟΥΧΑΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥPhoto: ΚΑΛΥΚΟΤΟΜΟΣ Η ΧΝΟΥΔΩΤΗ (ΑΣΠΑΛΛΑΘΟΣ)
calicotome villosa
ΒΡΟΥΧΑΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥPhoto: KYNOΓΛΩΣΣΟ ΤΟ ΣΤΥΛΩΔΕΣ
cynoglossum columnae
ΚΟΥΡΟΥΝΕΣ ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΟΥ
τοπ.ΣκυλόγλωσσαPhoto: ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ
cyclamen creticum
ΝΟΦΑΛΙΑΣ ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΟΥPhoto: ΑΝΕΜΩΝΗ Η ΚΗΠΑΙΑ
anemone hortensis
ΠΕΡΟΝΙΔΕΣ ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΟΥPhoto: ΑΛΚΕΑ Η ΩΧΡΗ
alcea pallida
ΕΞΩ ΛΑΚΩΝΙΑPhoto: ΡΑΝΟΥΝΚΟΥΛΟΣ Ο ΘΥΛΑΚΟΕΙΔΗΣ
ranunculus bullatus
ΠΕΡΟΝΙΔΕΣ ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΟΥPhoto: ΟΡΧΙΔΕΑ Η ΤΡΙΔΟΝΤΗ
orchis tridentata
ΝΟΦΑΛΙΑΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥPhoto: Prasium majus
ΛΑΓΟΥΔΟΦΑΙ
ΒΡΟΥΧΑΣ ΛΑΣΙΘΟΥPhoto: ΚΟΥΡΟΥΝΕΣ ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΟΥPhoto: ΟΦΡΥΣ ΤΩΝ ΦΡΥΓΑΝΩΝ
ophrys phryganae
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑPhoto: ΟΡΧΙΔΕΑ ΠΕΤΑΛΟΥΔΟΜΟΡΦΗ
orchis papilionancea
ΒΡΟΥΧΑΣ ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΟΥPhoto: Βοράγη  Borago Officinalis
ΝΟΦΑΛΙΑΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥ
Το βοράγο το φαρμακευτικό ή, πιο απλά, η μπουράντζα, ανήκει στην οικογένεια των βοραγινιδών. Παραδοσιακά, καλλιεργούνταν για μαγειρικές και φαρμακευτικές χρήσεις, σήμερα κυρίως για το λάδι του που εξάγεται από τους σπόρους του. Στα μαγαζιά το βρίσκετε με την ονομασία «star flower oil» ή «borage oil».
Η βοράγη είναι ένα βότανο πλούσιο σε μέταλλα, ιδιαιτέρως σε κάλιο.  Το λάδι από τους σπόρους της βοράγης περιέχουν περίπου 20% ενός πολυακόρεστουωμέγα-6 λιπαρού οξέος που ονομάζεται γάμμα λινολενικό οξύ (GLA), το οποίο μπορεί να βοηθήσει στην μείωση φλεγμονών.Photo: ΛΑΘΥΡΟΣ Ο ΚΛΥΜΕΝΕΙΟΣ 
lathyrus clymenum
ΠΕΡΑΜΠΕΛΛΑ ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΟΥPhoto: ΜΗΔΙΚΗ Η ΘΑΛΑΣΣΙΑ
medicago marina
ΒΡΟΥΧΑΣ ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΟΥPhoto: ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ Ο ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟΣ
mandragora autumnalis
ΑΚΡΩΤΗΡΙΟ ΑΦΟΡΕΣΜΕΝΟΣPhoto: ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ Ο ΤΑΖΕΤΤΙΟΣ
Narcissus tazetta
ΕΛΟΥΝΤΑ ΛΑΣΙΘΙΟΥ

Οι νάρκισσοι περιλαμβάνουν περί τα 50 είδη. Στην Ελλάδα συναντώνται 6 με πιο δημοφιλή την γνωστή και από τους αρχαίους μύθους αμαρυλλίδα: Narcissus tazetta.
Είναι πολυετές βολβώδες φυτό, ενδημικό της μεσογείου και ανθίζει νωρίς τον χειμώνα, τα δε άνθη του είναι ερμαφρόδιτα, (έχει αρσενικά και θηλυκά άνθη), που γονιμοποιούνται από μέλισσες. Το άρωμα των ανθέων είναι σχεδόν μεθυστικό. Μεγάλη ποσότητα ανθέων νάρκισσου σε κλειστό χώρο μπορεί να προκαλέσει ελαφρά νάρκωση. Προτιμά τα βαριά και υγρά εδάφη αλλά δεν αποκλείεται να τα βρούμε και σε βραχώδεις εκτάσεις. Ο βολβός του κυρίως, (που μοιάζει με κρεμμύδι), αλλά και τα φύλλα περιέχουν ένα δηλητηριώδες αλκαλοειδές, τη Lycorine, η κατανάλωση της οποίας σε μεγάλες ποσότητες την καθιστά θανατηφόρο.

Το όνομα του προέρχεται από τον ήρωα της ελληνικής μυθολογίας, τον Νάρκισσο, το δε tazetta σημαίνει μικρή κούπα, από το σχήμα της κιτρίνης κορόνας του άνθους.Photo: ΚΙΣΤΟΣ Ο ΦΑΣΚΟΜΗΛΟΦΥΛΛΟΣ (ΑΓΡΙΟΦΑΣΚΟΜΗΛΙΑ)
cistus salvifolius
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣPhoto: ΚΝΑΟΥΤΙΑ
knautia integrifolia
-Κουφολάχανο-
ΘΡΥΠΤΗPhoto: ΚΙΣΤΟΣ Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ
cistus creticus
ΕΞΩ ΛΑΚΩΝΙΑ ΛΑΣΙΘΙΟΥPhoto: ΔΑΥΚΟΣ ΤΟ KΑΡΟΤΟ
daucus carota
ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣPhoto: ΕΥΦΟΡΒΙΑ Η ΧΑΡΑΚΙΑΣ
euphorbia characias
ΘΡΙΠΤΗPhoto: ΤΡΑΓΟΠΩΓΩΝ Ο ΠΡΑΣΟΦΥΛΛΟΣ
tragopogon porrifolius
ΒΡΟΥΧΑΣ ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΟΥPhoto: ΡΑΝΟΥΝΚΟΥΛΟΣ Ο ΘΥΛΑΚΟΕΙΔΗΣ
ranunculus bullatus
ΒΡΟΥΧΑΣ ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΟΥPhoto: Prasium majus
λαγουδοπαξίμαδο ή λαγουδοφάι
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑPhoto: AΝΘΕΜΙΣ Η ΧΙΑ (ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ)
anthemis chia
ΕΛΟΥΝΤΑ ΛΑΣΙΘΙΟΥPhoto: ΙΡΙΔΑ Η ΚΡΗΤΙΚΗ
Iris cretensis
ΔΑΣΟΣ ΚΡΟΥΣΤΑPhoto: ΣΚΟΡΖΟΝΕΡΑ Η ΚΡΗΤΙΚΙΑ
scorzonera cretica
ΕΛΟΥΝΤΑ ΛΑΣΙΘΙΟΥPhoto: ΞΥΝΗΘΡΑ
oxalis pes-caprae
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Η οξαλίδα (Oxalis sp. της οικογένειας Oxalidaceae) είναι ένα όμορφο φυτό το οποίο
φύεται κατά κόρον στο χώμα των χωραφιών.Είναι γνωστή σαν ξυνήθρα ή ξυνίτσα ή
ξυνίδα ή ξυνάλατη επειδή τη χαρακτηρίζει μία υπόξινη και ελαφρά αλμυρή γεύση. Η
βρώση της σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να αποβεί πολύ επικίνδυνη για τον άνθρω-
πο, αλλά σε μικρές χρησιμοποιείται στη βοτανοθεραπεία.Το όνομα της ετυμολο-
γείται από τα αρχαία ελληνικά οξύς (= ξινός) και άλας (= αλάτι). Παρότι το φύλλωμα
της είναι τρίφυλλο ή τετράφυλλο δεν έχει καμιά συγγένεια με το γνωστό μας τριφύλλι.
Τη νύχτα τα φύλλα της διπλώνουν και κλείνουν.Photo: ΟΦΡΥΣ ΤΩΝ ΦΡΥΓΑΝΩΝ
ophrys phryganae
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑPhoto: ΑΣΦΟΔΕΛΟΣ Ο ΘΕΡΙΝΟΣ
ashodelus aestivus
ΒΡΟΥΧΑΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥPhoto: ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ
cyclamen creticum
ΕΞΩ ΛΑΚΩΝΙΑPhoto: ΒΑΛΕΡΙΑΝΑ
valeriana officinalis
ΝΟΦΑΛΙΑΣ ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΟΥPhoto: ΛΑΘΥΡΟΣ Ο ΚΛΥΜΕΝΕΙΟΣ
lathyrus clymenum
ΚΟΡΟΥΝΕΣ ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΟΥPhoto: ΑΝΕΜΩΝΗ Η ΣΤΕΦΑΝΩΜΑΤΙΚΗ
anemone coronaria
ΠΕΡΟΝΙΔΕΣ ΑΠΑΝΩ ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΟΥPhoto: ΑΛΚΑΝΑ ΤΟΥ SIEBERI
alkana sieberi
ΚΟΥΡΟΥΝΕΣ ΑΠΑΝΩ ΜΕΡΑΜΠΕΛΛΟΥPhoto: Tordylium apulum Καυκαλίθρα
KΟΥΡΟΥΝΕΣ ΑΠΑΝΩ ΜΕΡΑΜΠΕΛΛΟΥPhoto: Ερωδιός ο γερανοειδής
Erodium gruinum

ΚΟΥΡΟΥΝΕΣ ΑΠΑΝΩ ΜΕΡΑΜΠΕΛΛΟΥPhoto: ΕΡΜΟΔΑΚΤΥΛΟΣ Ο ΚΟΝΔΥΛΟΡΙΖΟΣ
hermodaktylos tuberosus
ΠΕΡΟΝΙΔΕΣ ΑΠΑΝΩ ΜΕΡΑΜΠΕΛΛΟΥPhoto: ΑΝΕΜΩΝΗ Η ΣΤΕΦΑΝΩΜΑΤΙΚΗ
anemone coronaria
ΝΟΦΑΛΙΑΣ ΑΠΑΝΩ ΜΕΡΑΜΠΕΛΛΟΥPhoto: ΑΝΘΟΣ ΑΜΥΓΔΑΛΙΑΣ
ΠΕΡΑΜΠΕΛΛΑ ΑΠΑΝΩ ΜΕΡΑΜΠΕΛΛΟΥPhoto: barlia robertiana 
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ
Eίναι ένα ορχιδέας από τα πολλά γένη, της μεγάλης οικογένειας των ορχιδεοειδών. Είναι γεροδεμένο φυτό γιαυτό και έχει βαφτιστεί έτσι- robust στα λατινικά σημαίνει στερεός ,εύρωστος ,ρωμαλέος- με μεγάλα φύλλα στη βάση του και πολύ πυκνό στάχυ. Έχει αρωματικά άνθη και πρωτοεμφανίζεται στο νησί από τα μέσα του Φλεβάρη περίπου. Ξεχωρίζει με την κορμοστασιά της στα ακαλλιέργητα χωράφια των χαμηλών υψομέτρων και στις άκρες κυρίως των παλιών ελαιώνων. Είναι είδος μεσογειακό.Photo: Ferula communis Άρυτκας
ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣPhoto: Ranunculus sp.
ΝΕΡΑΓΚΟΥΛΑPhoto: Photo: ΞΥΝΗΘΡΑ
oxalis pes-caprae
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Η οξαλίδα (Oxalis sp. της οικογένειας Oxalidaceae) είναι ένα όμορφο φυτό το οποίο 
φύεται κατά κόρον στο χώμα των χωραφιών.Είναι γνωστή σαν ξυνήθρα ή ξυνίτσα ή 
ξυνίδα ή ξυνάλατη επειδή τη χαρακτηρίζει μία υπόξινη και ελαφρά αλμυρή γεύση. Η 
βρώση της σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να αποβεί πολύ επικίνδυνη για τον άνθρω-
πο, αλλά σε μικρές χρησιμοποιείται στη βοτανοθεραπεία.Το όνομα της ετυμολο-
γείται από τα αρχαία ελληνικά οξύς (= ξινός) και άλας (= αλάτι). Παρότι το φύλλωμα 
της είναι τρίφυλλο ή τετράφυλλο δεν έχει καμιά συγγένεια με το γνωστό μας τριφύλλι. 
Τη νύχτα τα φύλλα της διπλώνουν και κλείνουν.Photo: ΓΛΑΔΙΟΛΟΣ Ο ΙΤΑΛΙΚΟΣ(ΜΑΧΑΙΡΙΔΑ)
gladiolus italicus
ΑΝΑΔΑΣΜΟΣ ΠΑΧΕΙΑ ΑΜΜΟΣPhoto: ΑΠΗΓΑΝΟΣ 
ryta graveolens
ΒΡΟΥΧΑΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥPhoto: ΣΚΟΡΖΟΝΕΡΑ Η ΚΡΗΤΙΚΗ
scorzonera cretica
ΔΑΣΟΣ ΚΡΟΥΣΤΑPhoto: ΔΡΑΚΟΥΝΚΟΥΛΟΣ Ο ΚΟΙΝΟΣ
dracunculus vulgaris
ΦΑΡΑΓΓΙ "ΧΑ" ΙΕΡΑΠΕΤΡΑPhoto: ΑΝΘΕΜΙΣ Η ΛΕΠΤΟΒΛΑΣΤΗ
anthemis filicaulis
ΒΡΟΥΧΑΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥPhoto: ΔΑΥΚΟΣ ΤΟ KΑΡΟΤΟ
daucus carota
ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣPhoto: ΠΑΛΛΕΝΙΣ Η ΑΓΚΑΘΩΤΗ
pallenis spinosa
ΝΟΦΑΛΙΑΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥPhoto: ΕΥΦΟΡΒΙΑ Η ΑΚΑΝΘΟΘΑΜΝΟΣ (ΓΑΛΑΣΤΟΙΒΙΔΑ)
euphorbia acanthothamnos
ΒΡΟΥΧΑΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥ
τοπ.γαλατσίδα, φλομοςPhoto: ΓΑΓΕΑ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ
gagea graeca
ΒΡΟΥΧΑΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥPhoto: ΣΑΡΚΟΠΟΤΗΡΙΟ ΤΟ ΑΚΑΝΘΩΔΕΣ(ΑΦΑΝΑ,ΑΣΤΟΙΒΙΔΑ)
sarcopoterium spinosum
ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣPhoto: ?
ΔΑΣΟΣ ΚΡΟΥΣΤΑPhoto: ΑΓΧΟΥΣΑ Η ΧΛΟΑΖΟΥΣΑ (ΜΠΛΑΒΗ)
anchusa cespitosa
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ
Ανήκει στην οικογένεια των Βοραγινιδών. Φυτρώνει σε όλη την Ευρώπη, κύρια όμως στη νότια. Στη χώρα μας συναντούμε 15 περίπου είδη άγχουσας
Το όνομα του φυτού προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη αγχουσίζομαι που σημαίνει χρησιμοποιώ άγχουσα, βάφω, χρωματίζω (κυρίως το πρόσωπο). 
Ο Διοσκουρίδης αναφέρει ότι η προσθήκη του φυτού στο κρασί το έκανε «ευφρόσυνο»
Ανθίζει από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο. Το υπέργειο τμήμα συλλέγεται κατά την εποχή της πλήρους άνθισης και για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα φύλλα και τα άνθη του φυτού. Η ρίζα συλλέγεται το φθινόπωροPhoto: ΣΜΙΛΑΞ Η ΤΡΑΧΕΙΑ (ΑΡΚΟΥΔΟΒΑΤΟΣ)
smilax aspera
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣPhoto: ΜΑΛΒΑ Η ΑΓΡΙΑ (ΜΟΛΟΧΑ)
malva sylvestris
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣPhoto: ΑΣΦΟΔΕΛΙΝΗ Η ΚΙΤΡΙΝΗ
asphodeline lutea
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ
τοπ.ασφοδήλι, ασφόντυλοςPhoto: barlia robertiana 
ΠΕΡΑΜΠΕΛΛΑ ΛΑΣΙΘΙΟΥ 
Eίναι ένα ορχιδέας από τα πολλά γένη, της μεγάλης οικογένειας των ορχιδεοειδών. Είναι γεροδεμένο φυτό γιαυτό και έχει βαφτιστεί έτσι- robust στα λατινικά σημαίνει στερεός ,εύρωστος ,ρωμαλέος- με μεγάλα φύλλα στη βάση του και πολύ πυκνό στάχυ. Έχει αρωματικά άνθη και πρωτοεμφανίζεται στο νησί από τα μέσα του Φλεβάρη περίπου. Ξεχωρίζει με την κορμοστασιά της στα ακαλλιέργητα χωράφια των χαμηλών υψομέτρων και στις άκρες κυρίως των παλιών ελαιώνων. Είναι είδος μεσογειακό.επεξεργασία
ΑρέσειΔεν αρέσει Προβολές: 29Photo: ΡΑΝΟΥΝΚΟΥΛΟΣ Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ
ranunculus creticus
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣPhoto: ΠΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ CLUSIUS(ΠΗΓΟΥΝΙΑ)
paeonia clusii
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣPhoto: Daphne sericea ΧαμολιάPhoto: ΑΝΘΕΜΙΣ Η ΧΙΑ(ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ)
anthemis chia
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣPhoto: ΤΟΥΛΙΠΑ Η ΒΡΑΧΟΦΙΛΗ
tulipa saxatilis
ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΟ ΚΑΛΑΜΑΥΚΑΣPhoto: ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ
cyclamen creticum
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣPhoto: KOΡΟΝΙΛΛΑ Η ΣΦΑΙΡΙΚΗ 
coronilla globosa
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣPhoto: ΝΕΡΑΓΚΟΥΛΑ Buttercup
Ranunculus repens 
ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΚΑΘΑΡΟΥPhoto: Viola sp. ΑγριομενεξέςPhoto: Κυανό Λούπινο (Lupinus angustifolius)
Aνήκει στην οικογένεια Fabaceae και στην υποοικογένεια Faboideae. Τα φύλλα του είναι παλαμόσχιδα με 5-7 στενόμακρους λοβούς. Τα άνθη του είναι μικρά, με βαθύ μπλέ χρώμα και βρίσκονται σε ακραίο βότρυ. Ο καρπός του είναι χέδρωπας με 3-5 στρογγυλούς σπόρους. Οι ανθισμένες κορυφές και οι σπόροι του χρησιμοποιούνται σε φαρμακευτικά παρασκευάσματα. Περιέχουν μία πικρή ουσία, τη λουπιδινίνη, η οποία σε μεγάλες ποσότητες είναι δηλητηριώδης και μπορεί και να επιφέρει και θάνατο. Αυτό συμβαίνει μόνο σε περιπτώσεις που τα σπέρματα καταναλώνονται ωμά. Τα ξηρά λούπινα μετά από λίγες ώρες σε αλατισμένο νερό, χάνουν την τοξικότητα τους και μπορούν να καταναλώθουν σαν όσπρια.Τα σπέρματα, επίσης εξ' αιτίας της λουπινίνη προκαλούν στα βόσκοντα ζώα τη λουπίνωση, που εκδηλώνεται με συμπτώματα διάρροιας, γενικής καταπτώσεως και ικτέρου. Είναι μονοετές φυτό. Ανθίζει τους μήνες Μάρτιο-Απρίλιο.Photo: ΛΑΘΥΡΟΣ Ο ΚΛΥΜΕΝΕΙΟΣ 
lathyrus clymenum
ΛΑΘΟΥΡΙ 
ΠΕΡΑΜΠΕΛΛΑ ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΟΥPhoto: ΓΑΓΕΑ Η ΕΜΜΙΣΧΟΣ
gagea peduncularis
ΟΡ.ΚΑΘΑΡΟΥPhoto: ΟΦΡΥΣ ΤΩΝ ΦΡΥΓΑΝΩΝ
ophrys phryganae
ΚΑΛΑΜΑΥΚΑPhoto: ΛΕΚΟΚΙΑ Η ΚΡΗΤΙΚΗ
lecokia cretica
OΡΟΠΕΔΙΟ ΚΑΘΑΡΟΥPhoto: ΔΩΔΕΚΑΝΘΙ
Lamium amplexicaule
ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΚΑΘΑΡΟΥPhoto: ΟΡΧΙΔΕΑ Κ ΓΑΛΑΚΤΟΧΡΟΥΣ
orchis lactea
ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΚΑΘΑΡΟΥPhoto: ΤΡΙΦΥΛΛΙ ΤΟ ΜΟΝΑΝΘΕΣ
trfolium uniflorum
ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΚΑΘΑΡΟΥPhoto: Anemone coronaria
ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΚΑΘΑΡΟΥPhoto: ΑΓΧΟΥΣΑ Η ΓΑΛΑΖΙΑ
anchusa azurea
ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΚΑΘΑΡΟΥPhoto: ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ
(ΟΡΝΙΘΟΓΑΛΟ ΤΟ ΚΥΠΤΟΝ)
Ornithogalum nutans
ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΚΑΘΑΡΟΥPhoto: ΣΙΛΗΝΗ Η ΚΡΗΤΙΚΗ
silene cretica
ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΚΑΘΑΡΟΥPhoto: ΧΙΟΝΟΔΟΞΑ Η ΝΑΝΩΔΗΣ
chinodoxa nana
ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΚΑΘΑΡΟΥ
Μικρό φυτό με εκτυφλωτικά γαλάζια άνθη έχει αυτό το 
όμορφο όνομα γιατί προβάλει συχνά μέσα από το χιόνι.
Το φυτό είναι βολβώδεςμε άνθη κυανόλευκα και το συναντάμε στην αλπική ζώνη των Κρητικών βουνώνPhoto: Photo: ΟΡΧΙΔΕΑ Η ΤΕΤΡΑΣΤΙΚΤΗ
orchis quadripunctata
ΟΡ.ΚΑΘΑΡΟΥPhoto: EKBAΛΛΙΟ ΤΟ ΕΛΑΤΗΡΙΟ 
ecballium elaterium
ΠΙΚΡΑΓΓΟΥΡΙΑ
ΕΛΟΥΝΤΑPhoto: ΧΡΥΣΑΝΘΕΜΟ ΤΟ ΣΤΕΦΑΝΩΜΑΤΙΚΟ
chrysanthemum coronarium
ΚΑΤΩ ΧΩΡΙΟ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣPhoto: ΨΩΡΑΛΕΑ Η ΑΣΦΑΛΤΟΣΜΟΣ
psoralea bituiminosa
ΒΡΩΜΟΧΟΡΤΟ
ΕΛΟΥΝΤΑPhoto: ΦΛΟΜΙΣ Η ΕΡΙΩΔΗΣ
phlomis lanata
AΓΚΑΡΑΘΟΣ
ΕΛΟΥΝΤΑPhoto: Αναγαλλίς  - η αρουραία των αγρών
Anagallis arvensis
ΝΟΦΑΛΙΑΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥPhoto: ΟΡΝΙΘΟΓΑΛΟ ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ
ornithogalum creticum
ΕΛΟΥΝΤΑPhoto: ΣΑΛΒΙΑ Η ΤΡΙΛΟΒΗ
salvia triloba
ΦΑΣΚΟΜΗΛΙΑ-ΑΛΙΣΦΑΚΙΑ
ΘΡΥΠΤΗPhoto: ΟΦΡΥΣ Η ΣΦΗΚΑΦΕΡΗ (σφηγκάκι)
ophrys tenthredinifera
ΚΑΒΟΥΣΙPhoto: ΑΛΛΙΟ ΤΟ ΜΕΛΑΝΟ(ΑΓΡΙΟΚΡΕΜΜΥΔΟ)
alliumm nigrum
ΚΑΒΟΥΣΙPhoto: ΛΕΓΚΟΥΣΙΑ Η ΠΕΝΤΑΓΩΝΗ (ΑΓΡΙΟΓΙΟΥΛΙ)
legousia pentagonia
ΚΑΒΟΥΣΙPhoto: ΑΝΑΚΑΜΠΤΙΣ Η ΠΥΡΑΜΟΕΙΔΗΣ (ΠΥΡΑΜΙΔΟΥΛΑ)
anacamptis pyramidalis
ΚΑΒΟΥΣΙPhoto: ΕΛΙΧΡΥΣΟ ΤΟΥ HELDREICH
helichrysum heldreichii
ΚΑΒΟΥΣΙPhoto: ΣΙΛΗΝΗ Η ΕΓΧΡΩΜΗ
silene colorata
ΘΟΛΟΣ-ΚΑΒΟΥΣΙPhoto: ΜΠΕΛΛΑΡΝΤΙΑ Η ΤΡΙΞΑΓΟΣ
bellardia trixago
ΚΑΒΟΥΣΙ
Αγριόλυκος-λύκοςPhoto: Orchis collina
KABBOYΣΙPhoto: ΚΡΕΠΙΣ ΤΟΥ SIBTHORP
crepis sibthorpiana
ΚΑΒΟΥΣΙPhoto: ΟΦΡΥΣ  (καλογρίτσα)
 ophrys lutea
ΚΑΒΟΥΣΙPhoto: ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ Η ΑΡΓΕΜΩΝΗ
papaver argemone ssp.nigrotinctum
ΚΑΒΟΥΣΙPhoto: ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ Η ΡΟΙΑΣ
papaver rhoeas
ΚΑΒΟΥΣΙPhoto: ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ Η ΠΟΡΦΥΡΟΧΕΙΛΗ
papaver purpureomarginatum
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΡΙΤΣΑΣPhoto: OΡΧΙΔΕΑ 
orchis
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΡΙΤΣΑΣPhoto: OΡΧΙΔΕΑ 
orchis
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΡΙΤΣΑΣ.Photo: ΕΒΕΝΟΣ Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ (AΡΧΟΝΤΟΞΥΛΟ)
edenus cretica
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΡΙΤΣΑΣPhoto: BΙΟΛΕΤΑ
matthiola tricubidata
ΕΛΟΥΝΤΑPhoto: ΑΝΘΕΜΙΣ Η ΑΚΑΜΠΤΗ
anthemis rigida
ΕΛΟΥΝΤΑ ΑΛΥΚΕΣPhoto: Βερόνικα η περσική
Οικογένεια: Scrophulariaceae
Γένος/είδος: Verοnica persica
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΡΙΤΣΑΣPhoto: ΕΡΥΣΙΜΟ ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ
erysimum creticum
ΕΛΟΥΝΤΑPhoto: Photo: ΠΑΡΕΝΤΟΥΚΕΛΛΙΑ Η ΠΛΑΤΥΦΥΛΛΗ
parentucellia latifolia
ΘΡΙΠΤΗPhoto: ΜΟΥΣΚΑΡΙ ΤΟ ΕΥΚΟΜΟΝ
muscaricomosum
ΘΡΙΠΤΗ
Ο ΒΟΛΟΒΟΙ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΩΣ ΑΣΚΟΡΔΟΥΛΑΚΟΙPhoto: Vicia lutea: αγριοκούκι
ΝΟΦΑΛΙΑΣ
Μονοετές, μέχρι 100 εκ.. Φύλλα με 3-7 ζεύγη γραμμοειδών, ακέραιων φυλλαρίων, μυτερά στην άκρη. ΄Ανθή ανοιχτοκίτρινα και χέδρωπες τριχωτοί. ΄Άνθηση: Μάρτιο- Μάϊο .Photo: Photo: Notobasis syriaca

Μονοετής, αγκαθωτή πόα, με βλαστό 20-60 εκ. ύψος, όρθιο, απλό ή διακλαδισμένο, αραχνοειδή. Φύλλα λεία, πράσινα, με λευκές νευρώσεις από πάνω, χνουδωτά από κάτω, λογχοειδή προμήκη, πτερόλοβα ή πτεροσχιδή, αγκαθωτά. Τα φύλλα του βλαστού πλατιά περίβλαστα. Κεφάλια επάκρια, περιβαλλόμενα από φύλλα λογχοειδώς ή γραμμοειδώς πτεροσχιδή, ισχυρώς αγκαθωτά, που καταλήγουν σε τρισχιδή αγκάθι, μακρύτερο των ανθέων. Ανθίδια σωληνοειδή ερυθρά.
΄Άνθηση: Μάιο- Ιούνιο .Photo: ΚΟΝΒΟΛΒΟΥΛΟΣ Ο ΣΙΚΕΛΙΚΟΣ
convolvulus siculus
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΡΤΕΡΟΥPhoto: Ferula communis.

Πολυετής πόα, ισχυρή, αποξυλωμένη στη βάση. Βλαστός όρθιος, φθάνει μέχρι 3 μ. ύψος, παχύς, κατά μήκος λεπτοφυώς γραμμωτός, με άφθονη εντεριώνη ή κοίλος, με ανώτερες διακλαδώσεις αντίθετες κατά σπονδύλους. Φύλλα μαλακά, πολλαπλώς πτεροσχιδή σε τμήματα στενά, γραμμοειδή, επιμήκη. Τα κατώτερα φύλλα με ποδίσκο κυλινδρικό, τα ανώτερα, με μεγάλο μεμβρανώδη κολεό. ΄Άνθη κίτρινα σε σκιάδια. Το κεντρικό επάκριο σκιάδι είναι μεγάλο με 20-40 ακτίνες. Τα πλάγια σκιάδια σε μακρύς ποδίσκους. Καρπός ωοειδής ή ελλειψοειδής, με τα δύο άκρα απεστρογγυλωμένα, ξανθά κατά την ωρίμανση. Άνθηση: Απρίλιο-Μάϊο .Photo: ΚΑΜΠΑΝΟΥΛΑ Η ΣΩΛΗΝΩΤΗ
campanula tubulosa
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΡΤΕΡΟΥPhoto: ΑΓΡΙΟΣΚΟΡΔΟ
allium subhirsutum
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΡΤΕΡΟΥ
Οικογένεια: LILIACEAE
πολυετές φυτό υψ. μέχρι 60 εκ., με βλαστό κυλινδρικό και λεπτό. Φύλλα 2-3 με πλάτος 2-10 χλσ., βλεφαριδωτά. Τα άνθη του είναι μικρά, λευκά, με μακριούς ποδίσκους, μέχρι 40 χλσ., που παρουσιάζονται όλα μαζί συγκεντρωμένα σε ροζέτες με ανθήρες κίτρινους ή μαύρους. Ανθίζει μεταξύ Απριλίου και Ιουνίου.Photo: ΠΕΤΡΟΜΑΡΟΥΛΑ Η ΠΤΕΡΩΤΗ
petromarula pinnata
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΡΤΕΡΟΥPhoto: KONΒΟΛΒΟΥΛΟΣ ΤΩΝ ΑΓΡΩΝ (περικοκλάδι)
convolvulus arvensis
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΡΤΕΡΟΥPhoto: Βοράγη  Borago Officinalis
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΡΤΕΡΟΥ
Το βοράγο το φαρμακευτικό ή, πιο απλά, η μπουράντζα, ανήκει στην οικογένεια των βοραγινιδών. Παραδοσιακά, καλλιεργούνταν για μαγειρικές και φαρμακευτικές χρήσεις, σήμερα κυρίως για το λάδι του που εξάγεται από τους σπόρους του. Στα μαγαζιά το βρίσκετε με την ονομασία «star flower oil» ή «borage oil».
Η βοράγη είναι ένα βότανο πλούσιο σε μέταλλα, ιδιαιτέρως σε κάλιο.  Το λάδι από τους σπόρους της βοράγης περιέχουν περίπου 20% ενός πολυακόρεστουωμέγα-6 λιπαρού οξέος που ονομάζεται γάμμα λινολενικό οξύ (GLA), το οποίο μπορεί να βοηθήσει στην μείωση φλεγμονών.Photo: ΧΑΜΟΜΗΛΙ Chamomilla recutita
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΡΤΕΡΟΥPhoto: ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ Η ΑΡΓΕΜΩΝΗ
papaver argemone ssp.nigrotinctum
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΡΤΕΡΟΥPhoto: ΦΛΟΜΙΣ Η ΕΡΙΩΔΗΣ
phlomis lanata
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΡΤΕΡΟΥPhoto: ΚΑΜΠΑΝΟΥΛΑ Η ΚΟΧΛΙΑΡΟΦΥΛΛΗ
campanula spatulata filicaulis
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΡΤΕΡΟΥPhoto: Photo: Γαιδουράγκαθο ενδημικό
Carduus pycnocephalus 
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΡΤΕΡΟΥPhoto: ΑΡΟ ΤΟ ΚΟΜΨΟ
arum concinnatum
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΡΤΕΡΟΥPhoto: ΑΓΧΟΥΣΑ Η ΓΑΛΑΖΙΑ
anchusa azurea
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΡΤΕΡΟΥPhoto: Echium plantagineum: Βοϊδόγλωσσα

Διετής πόα 20-70 εκ. ύψους, μαλακός τριχωτή, με βλαστούς ανιόντες ή όρθιους. Φύλλα μαλακά με τρίχες στρωτές. Τα φύλλα που είναι κοντά στην ρίζα είναι μεγάλα, ωοειδή, σε ρόδακα, συνήθως αποξηραμένα. Τα κατώτερα φύλλα αντωοειδή, αρωματικά, με ανάγλυφες νευρώσεις. Τα ανώτερα πεπλατυσμένα καρδιοειδώς στη βάση. ΄Άνθη κυανοϊώδη ή λευκά. Κάλυκας βαθυσχιδής. Στεφάνη 25-30 χιλ. μήκος και πλάτος τρεις έως τέσσερις φορές μακρύτερη τοPhoto: ΕΒΕΝΟΣ Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ (AΡΧΟΝΤΟΞΥΛΟ)
edenus cretica
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΡΤΕΡΟΥPhoto: ΓΛΑΥΚΙΟ ΤΟ ΞΑΝΘΟ
glaucium flavum
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣPhoto: ΑΛΚΕΑ Η ΩΧΡΗ (ΡΟΖ)
alcea pallida
ΕΞΩ ΛΑΚΩΝΙΑPhoto: ΕΧΙΟ ΤΟ ΣΤΕΝΟΦΥΛΛΟ
echium augustifolium
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣPhoto: ΡΙΓΑΝΗ
Origanum Onites της οικογένειας Χειλανθή (Labiatae)
ΠΙΝΕΣ ΕΛΟΥΝΤΑ
Η Ρίγανη είναι ένα πολυετές αρωματικό χόρτο, ευρύτατα διαδεδομένο, σε ξηρότοπους σʼ όλη την Ελλάδα. Είναι γνωστό επίσης και με τα ονόματα: ριάνο, ρούανο, ρούβανο κ.ά. Η Ρίγανη είναι ένα φυτό με ρίζες ξαπλωμένες οριζόντια και όρθιο, τετραγωνικό και χνουδωτό βλαστό, που φτάνει ύψος από 0,30-0,80 μ. Τα φύλλα της έχουν αυγοειδή σχήμα, τοποθετημένα αντίθετα και μικρά λευκό-ρόδινα άνθη που βγαίνουν στην κορυφή των βλαστώνPhoto: Κιχώριο το αντίδι (ραδίκι). 
Cichorium Intybus 
ΠΙΝΕΣ ΕΛΟΥΝΤΑΣ
Ενδημικό, πολυετές, ποώδες φυτό της ευρασίας που πλέον «κυκλοφορεί» σε ολόκληρο τον κόσμο. Πολύ κοινό φυτό, θα το βρούμε σχεδόν παντού, από χέρσους τόπους και λιβάδια μέχρι τις άκρες των δρόμων. Έχει μακριά χοντρή, πασσαλώδη ρίζα (δηλ. αναπτύσσεται κατακόρυφα) και στέλεχος όρθιο, σκληρό που διακλαδίζετε, το δε ύψος του μπορεί να φτάσει και το ένα μέτρο ή και περισσότερο. Τα φύλλα στη βάση του είναι μεγάλα πτεροειδή με λοβούς ενώ τα ανώτερα είναι λογχοειδή. Τα άνθη του έχουν ένα υπέροχο γαλάζιο χρώμα, είναι ερμαφρόδιτα, βγαίνουν το καλοκαίρι και κρατάνε μόνο μια μέρα.Photo: Τραγοπώγων o αμφίβολος- Tragopogon dubiusPhoto: Notobasis syriaca

Μονοετής, αγκαθωτή πόα, με βλαστό 20-60 εκ. ύψος, όρθιο, απλό ή διακλαδισμένο, αραχνοειδή. Φύλλα λεία, πράσινα, με λευκές νευρώσεις από πάνω, χνουδωτά από κάτω, λογχοειδή προμήκη, πτερόλοβα ή πτεροσχιδή, αγκαθωτά. Τα φύλλα του βλαστού πλατιά περίβλαστα. Κεφάλια επάκρια, περιβαλλόμενα από φύλλα λογχοειδώς ή γραμμοειδώς πτεροσχιδή, ισχυρώς αγκαθωτά, που καταλήγουν σε τρισχιδή αγκάθι, μακρύτερο των ανθέων. Ανθίδια σωληνοειδή ερυθρά.
΄Άνθηση: Μάιο- Ιούνιο .Photo: Crupina CrupinastrumPhoto: Στάχυς ο Κρητικός
Οικογένεια: Lamiaceae
Γένος/είδος: Stachys cretica
ΠΙΝΕΣ ΕΛΟΥΝΤΑPhoto: Malcolmia
Malcolmia graeca 
ΠΙΝΕΣ ΕΛΟΥΝΤΑΣ
Η μαλκόλμια είναι μονοετές ή εποχιακό ανθοφόρο φυτό, κυρίως των παράκτιων τοποθεσιών της ΜεσογείουΤα άνθη του είναι μικροσκοπικά και πυκνά ως προς τη σύσταση ανθοφορίας, τα οποία φύονται πάνω σε ένα σχετικά μακρύ μίσχο ανά δυάδες ή τριάδες και αποτελούνται από 4 πέταλα χρώματος μοβ προς μπορντό με ελαφρώς λευκό χρώμα στο μέσο, που καταλήγει σε κίτρινο στην καρδιά του άνθους. Όσον αφορά το φύλλωμά του, το θεωρούμενο ως υγιές φύλλωμα πρέπει να είναι συνήθως σκούρου πράσινου χρώματος.Photo: ΠΥΡΑΜΙΔΟΥΛΑ Aνακαμπτίς η πυραμιδοειδής
anacamptis pyramidalis
ΠΙΝΕΣ ΕΛΟΥΝΤΑΣPhoto: ΣΕΔΟ ΤΟ ΠΑΡΑΛΛΙΟ
sedum littoreum
ΠΙΝΕΣ ΕΛΟΥΝΤΑΣPhoto: ΚΑΜΠΑΝΟΥΛΑ Η ΛΕΚΑΝΟΜΟΡΦΗ
campanula pelviformis
ΚΑΛΟ ΧΩΡΙΟPhoto: ΑΚΑΝΘΑ Η ΑΚΑΝΘΩΔΗΣ
acanthus spinosus
ΚΑΛΟ ΧΩΡΙΟPhoto: ΑΚΑΝΘΑ Η ΑΚΑΝΘΩΔΗΣ
acanthus spinosus
ΚΑΛΟ ΧΩΡΙΟPhoto: ΝΙΓΚΕΛΛΑ Η ΔΑΜΑΣΚΗΝΗ
nigella damascena
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΡΤΕΡΟΥPhoto: Στύραξ ο φαρμακευτικός, Styrax officinalis
ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΡΤΕΡΟΥ
Eίναι θάμνος που ανθίζει την Άνοιξη και τα λουλούδια του μοιάζουν με της πορτοκαλιάς
Η κοινή του ονομασία είναι Στουράκι και αγριοκυδωνιά. Η Στακτή που αναφέρεται στην Βίβλο, Έξοδος, λ 34, είναι το σταλάζον έλαιον του θάμνου που λαμβάνεται με κέντημα του κορμού. Ο Διοσκορίδης μας λέει τα εξής. "Στύραξ δάκρυον εστί δένδρου τινός ομοίου κυδωνιά." Το δέντρο το αναφέρει και ο Ηρόδοτος. Σύμφωνα δε με τη μυθολογία το δέντρο κατάγεται από την Κρήτη. Στην Αλίαρτο το έφερε ο εξόριστος Ραδάμανθυς.
Στην Κινεζική ιατρική η ρητίνη του δέντρου χρησιμοποιείται σαν τονωτικό του κυκλοφορικού συστήματος. Στην δε αρωματοθεραπεία σαν ηρεμιστικό.Photo: Photo: vicia tenuifolia
ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΚΑΘΑΡΟΥ

Βίκια η λεπτόφυλλος , πολυετές φυτό όρθιο με φύλλα αποτελούμενα από 8-12 ζεύγη λεπτών γραμμοειδών μικρών φύλλων, με πολλά άνθη ρόδινα ή ιώδη, στα ψηλά οροπέδια.Photo: ΡΑΝΟΥΝΚΟΥΛΟΥΣ Ο ΘΥΛΑΚΟΕΙΔΗΣ
rannunculus bullatus
Νεραγκούλα που από τις ελάχιστες που φυτρώνει φθινόπωρο.Εχει βλαστό τριχωτό όρθιο και φύλλα ωοειδή 5 έως 12.Τα άνθη είναι κίτρινα με πολλούς στήμονες.Photo: lotus cytisoidesPhoto: trifolium campestre
KΡΙΤΣΑ ΚΑΜΠΟΣ

Πεδινό Τριφύλλι.Τα τριφύλια πήραν το όνομα τους από τα φύλα τους από σχηματίζονται από την ένωση τριών μικρότερων.Το t. campestre είναι ένα από τα λίγα με πολλά μικρά χρυσοκίτρινα άνθη που σχηματίζουν σφαιρικά κεφάλια όχι μεγαλύτερα από 1εκ.Photo: Photo: Geranium robertianumPhoto: Kενταύρια η ραπανίσκος
(ασκόλυμπρος)
Το γένος Κενταύρια αντιπροσωπεύεται στην Ελλάδα με πάνω απο 70 είδη. Πήρε το όνομά του απο τον κένταυρο Χείρωνα που δοκίμασε να γιατρέψει, χωρίς επιτυχία, τις πληγές του με το «Μεγα Κενταύριον» που ήταν ίσως ένα είδος κενταύριας
ΚΥΠΑΡΙΣΣΟΔΑΣΟΣ ΚΡΙΤΣΑΣPhoto: ΣΕΔΟ ΤΟ ΠΑΡΑΛΙΟ  sedum littoreum
Mικρό παχύφυτο με βλαστό λεπτότερο στην βάση και
σπατουλοειδή φύλλα με κοκκινωπά στίγματα.Ανθη κίτρινα με πέταλα γραμμοειδή λογχοειδή και κοντίτερα σέπαλα.
Παρά το όνομα του απαντάται συνήθως σε βράχους μέχρι
και την ορεινή ζώνη
ΚΥΠΑΡΙΣΣΟΔΑΣΟΣ ΚΡΙΤΣΑΣPhoto: ΦΑΡΑΓΓΙ ΡΙΧΤΗPhoto: ΦΑΡΑΓΓΙ ΡΙΧΤΗPhoto: Κοινή ονομασία: Αγούγδιουρας, αγούδαρος, αγούιδουρας.


Περιγραφή: Θάμνος φυλλοβόλος μέχρι 4,5 μέτρα ύψος, με μεγάλα ωραία κίτρινα άνθη, με φύλλα λογχοειδή επιμηκή. Το ξύλο έχει λευκοκίτρινο χρώμα. Δεν υπάρχει σε κανένα άλλο μέρος της Ελλάδας, παρά μόνον στη Λέσβο και συγκεκριμένα μεταξύ των οικισμών Παρακοίλων - Ανεμώτιας - Πτερούντας - Χιδήρων - Βατούσας.


Βιότοπος: Τα πετρώματα, από τα οποία προέρχεται το έδαφος στα οποία εμφανίζεται το Ροδόδενδρον, ανήκουν στα νεώτερα ηφαιστειογενή. Το φυτό, σχεδόν κατά κανόνα, στα χαμηλότερα μέρη της εξάπλωσής του φύεται σε υγρά και γόνιμα αμμοαργιλώδη εδάφη. Ανθίζει από 15 - 20 Μαρτίου περίπου μέχρι τα τέλη Μαίου.Photo: ΚΙΧΩΡΙΟ ΤΟ ΑΝΤΙΔΙ (ΡΑΔΙΚΙ)
cichorium intybus
Το ραδίκι είναι πολύ κοινό φυτό με φύλλα σε ρόδακα πολύμορφα συνήθως πτεροσχιδή.Ο βλαστός ψηλός που διακλαδίζεται ,χνουδωτός Ανθίδια μπλέ οδοντωτά στην άκρη.Το φυτό είναι βρώσιμο πολύ αγαπητό στην πατρίδα μας .Η ονομασία του είναι πολύ παλιά αφού και ο Θεόφραστος το ονομάζει επίσης κιχώριο
ΦΑΡΑΓΓΙ ΦΟΙΝΟΚΑΛΙΑPhoto: ΚΑΡΛΙΝΑ Η ΚΟΡΥΜΒΟΕΙΔΗΣ
carlina corymbosa
Οι καρλίνες είναι φυτά ακανθωτά που πήραν το όνομα τους από τον Καρλομάγνο επειδή θεωρείται πως θεράπευσε τον στρατό του από την πανώλη με κάποιο από αυτά τα φυτά.
Είναι πολυετές φυτό με φύλλα πολύ αγκαθωτά και κεφάλια μέχρι 3 εκ.σε κορύμβους με κίτρινα άνθη.Φυτρώνει σε ξηρές και άγονες τοποθεσίες
ΦΑΡΑΓΓΙ ΦΟΙΝΟΚΑΛΙΑPhoto: ΣΕΜΠΡΕΒΙΒΑ
ΦΑΡΑΓΓΙ ΦΟΙΝΟΚΑΛΙΑ
Sempreviva: "πάντα ζωντανη", βγαίνει απ'τα λατινικά sempre=πάντα και viva=μετοχή του vivere που σημαίνει ζώ. 

Το ονόμασαν έτσι οι Βενετσιάνοι κατακτητές καθώς παρατήρησαν ότι όταν το έκοβαν έμενε πάντα το ίδιο (δεν μαραινόταν στον χρόνο). Συλλέγεται στις απόκρυμνες νότιες ακτές των Κυθήρων και στην βραχονησίδα Χύτρα.Photo: ΒΕΡΜΠΡΑΣΚΙΟ ΤΟ ΚΟΛΠΩΔΕΣ
verbrascum sinuatum
Αρκετά διαδεδομένο είδος με φύλλα της βάσης μεγάλα πτεροσχιδή με χείλη έντονα κυματοειδή
Από τον κεντρικό βλαστό φύονται πολλοί μικρότεροι
και όλοι φέρουν κατά μήκος πολλές ολιγανθείς μασχαλιαίες
ομάδες.Φυτρώνει σε αγρούς και αμμώδεις τοποθεσίες και στις άκρες των δρόμωνPhoto: ΡΕΙΚΙ
Ερείκη η σαρκόχρους

Ονομασία φυτών του γένους ερείκη, της οικογένειας των ερεικιδών, της τάξης των ερεικωδών, της κλάσης των δικοτυλήδονων. Το γένος ερείκη περιλαμβάνει 530 περίπου είδη, από τα οποία τρία ευδοκιμούν στην ελληνική χλωρίδα και είναι γνωστά με το όνομα "ρείκια". Τα άνθη τους έχουν επιφυή ωοθήκη, ανθήρες με κερατοειδείς αποφύσεις και η στεφάνη τους δεν πέφτει στο τέλος της άνθισης. Ο καρπός τους είναι κάψα. 



 Ερείκη η σαρκόχρους. Είναι μικρός θάμνος και το ύψος της φτάνει τα 60 εκ. Φυτρώνει σε ασβεστούχα εδάφη, σε πετρώδεις ορεινές περιοχές και σε δάση της ορεινής Ελλάδας και έχει μικρά σωληνοειδή άνθη, που έχουν χρώμα ρόδινο και εκφύονται κατά πυκνούς βότρεις. Τα φύλλα της είναι μικρά, γραμμοειδή, σπονδυλωτά, γυαλιστερά και έχουν χρώμα σκουροπράσινο.Photo: Crocus laevigatus 

Το Crocus laevigatus εμφανίζει ποικιλία στο μέγεθος και το χρώμα του άνθους
καθώς και στην περίοδο ανθοφορίας. Στην Κρήτη τα άνθη είναι άσπρα με ή χωρίς
πορφυρές ραβδώσεις, στις Κυκλάδες απαντώνται κυρίως λιλά άνθη και στην ηπειρωτική
χώρα απαντώνται και τα δύο. Παρουσιάζει, επίσης, μεγάλη διάρκεια ανθοφορίας από το
φθινόπωρο μέχρι νωρίς την άνοιξη. Ανθοφορεί κυρίως το φθινόπωρο αλλά σε μερικά νησιά των Κυκλάδων η ανθοφορία καθυστερεί αρκετά.
Φύεται σε βραχώδη και πετρώδη μέρη, αραιούς θαμνότοπους και βραχώδεις
σχισμές, ενώ περιστασιακά σε τοποθεσίες με πεύκα, σε υψόμετρο 0-600 μ (στην Κρήτη
φθάνει τα 1.500 μ.). Η περίοδος ανθοφορίας διαρκεί από τον Οκτώβριο έως και το
Φεβρουάριο (- Απρίλιο

νησιά των Κυκλάδων η ανθοφορία καθυστερεί αρκετάPhoto: Photo: ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ  Ο ΟΨΙΜΟΣ  narcissus serotinus
Ο φθινοπωρινός νάρκισσος (Narcissus serotimus - Νάρκισσος ο όψιμος) ανθίζει από τον Σεπτέμβριο έως και τα τέλη Νοεμβρίου. Ευδοκιμεί στην νότια Ελλάδα, δηλαδή σε Στερεά, Πελοπόννησο, Αιγαίο, Κρήτη. 
Είναι φυτό βολβόρριζο. Ο βλαστός του είναι λεπτός, κυλινδρικός, με ύψος 20-30 εκατοστά. Κάθε βλαστός έχει συνήθως ένα άνθος. Τα άνθη του είναι μικρά και η διάμετρος τους δεν ξεπερνά τα 3 εκατοστά. Τα φύλλα του συνήθως παρουσιάζονται μετά την άνθηση.

Ευδοκιμεί σε πετρώδεις περιοχές, γυμνές εκτάσεις και αραιούς θαμνότοπουςPhoto: ΚΙΤΡΙΝΟ ΚΡΙΝΑΚΙ Sternbergia lutea
Το κίτρινο κρινάκι (Sternbergia lutea) πλημμυρίζει από τις αρχές Οκτωβρίου, και ανάλογα με τις πρώτες βροχές, τα βουνά της Αμοργού. Ξεπετάγεται μέσα από τις σχισμές των βράχων, ανάμεσα από τα ξεραμένα φρύγανα του καλοκαιριού, και σηματοδοτεί την αλλαγή του καιρού και την επερχόμενη έλευση του χειμώνα. Αποτελεί το ανθισμένο σημάδι τηςαναγέννησης της φύσης.

Η στενμπέργκια η κίτρινη (lutea=κίτρινο) είναι πολυετής βολβόρριζη πόα που ευδοκιμεί στη νότια Ελλάδα, δηλαδή σε Στερεά, Πελοπόννησο, νησιά και Κρήτη. Ανθίζει το φθινόπωρο, από τα τέλη Σεπτεμβρίου μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου, ανάλογα με τα πρωτοβρόχια. Τα άνθη της είναι κίτρινα με 6 λογχοειδή τέπαλαPhoto: ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ  ΜΠΕΛΛΙΣ Η ΔΑΣΙΚΗ
Η μπελλίς η δασική ανήκει στην οικογένεια Asteraceae. Υπάρχουν 15 είδη στο γένος Bellis τα οποία είναι  γηγενή είδη της Ευρώπης και της Μεσογείου. Η μπελλίς έχει εύσαρκες ρίζες και είναι συνήθως άμισχη. Τα φύλλα της σχηματίζουν μία χαρακτηριστική ροζέτα, έχουν επίμηκες σχήμα και συνήθως είναι πιο ευρεία από τη μέση και πάνω (1).  Είναι σκούρα πράσινα και έχουν τρεις νευρώσεις  που συγκλίνουν προς τη βάση. Η στεφάνη είναι άσπρη και στο κέντρο έχει έναν κίτρινο δίσκο ενώ τα πέταλά της συχνά έχουν κόκκινες-μοβ αποχρώσεις και εκφύονται από μακριούς  λεπτούς μίσχουςPhoto: Scilla autumnalis ή Σκίλλα η φθινοπωρινή 

Η μικροσκοπική αυτή Σκίλλα ανθίζει τέλη Σεπτεμβρίου και αρχές Νοεμβρίου βγάζει τα γραμμοειδή φύλλα της. Είναι καλό μελισσοτροφικό φυτό σε μια δύσκολη εποχή για τις μέλισσες (για νέκταρ και για γύρη).
Πολυετές βολβώδες φυτό με βλαστό όρθιο που δεν ξεπερνά τα 15 cm. Ενδημικό της Ευρώπης και της βόρειας Αφρικής. Θα τη βρούμε σε ανοιχτούς φρυγανότοπους και σε βραχώδεις τοποθεσίες, σε χαμηλά και μέσα υψόμετρα. Θεωρείται δηλητηριώδες φυτόPhoto: ΚΛΗΜΑΤΙΣ Η ΒΟΣΤΡΥΧΩΔΗΣ (ΑΓΡΙΟΚΛΗΜΑ)
clematis cirrhosa
Αειθαλής αναρριχώμενος θάμνος με ξυλώδεις βλαστούς και φύλλα λεία, πριονωτά. Φυτό της νότιας Ελλάδας, από την Στερεά και νοτιότερα, και των νησιών. Άνθηση καταιγιστική με κωδωνοειδή λευκοκίτρινα άνθη από τον Οκτώβριο μέχρι τον Φεβρουάριο, ανάλογα την περιοχή. Φυτρώνει σε φράχτες, μέσα ή κοντά σε οικισμούς και στις άκρες χωραφιώνPhoto: ΑΣΤΗΡ Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ aster creticus
Πολυετές φυτό με βλαστούς λεπτούς και όρθιους
Φύλλα επιμήκη λογχοειδή επάλληλα σε όλο το μήκος του βλαστού.Ανθοφόρα κεφάλια σε πυκνούς επάκριους κορύμβους με πολύ χαρακτηριστικά ακατάστατα ανθίδια.
Είναι φυτό ενδημικό του ΝΑ Αιγαίου ανθίζει το φθινόπωρο στην Α.ΚρήτηPhoto: ΑΡΙΣΑΡΟ ΤΟ ΚΟΙΝΟ (ΛΥΧΝΑΡΑΚΙ)
arisarum vulgare
Το λυχναράκι είναι μια πολυετής πόα από τις μικρότερες 
εκπροσώπους της οικογένειας.
Αναγνωρίζεται εύκολα από την χαρακτηριστική κυλινδική κιτρινοπράσινη σπάθη με τις κοκκινοπές ραβδώσεις.Ο σπάδικας είναι λεπτός κυλινδρικός με κύρτωση στο χείλος.Τα φύλλα του είναι καρδιοειδή και φυτρώνει σε πετρώδεις και δροσερές τοποθεσίες.Photo: ΔΙΚΤΑΜΟ (η έρωντας)
Origanum dictamnus
Θα τον συναντήσουμε στο νησί μας, σε απρόσιτα ή δυσπρόσιτα σημεία., «σκαρφαλωμένο» σε κατακόρυφους βράχους ριζωμένο σε μικρές σχισμές προκαλώντας την απορία για το πώς βρέθηκε, πως φύτρωσε και πως επιβιώνει σε τέτοιες συνθήκες.
Το όνομα Δίκταμος όπως τον αποκάλεσαν οι αρχαίοι, προέρχεται από την Δίκτη (το όρος Δίκτη στο Λασίθι) και η λέξη θάμνος Δίκταμνος= Θάμνος της Δίκτης.
Ο Ιπποκράτης ήταν ο πρώτος που τον ονόμασε «κρητικό» επειδή το φυτό υπήρχε μόνο στην Κρήτη . 
Το φυτό λοιπόν ανάλογα με την περιφέρεια θα βρούμε στην Κρήτη σαν αδίχταμο, ατίταμο, δίχταμο, δίταμο, τίταμο, που είναι παραφθορές του αρχαίου ονόματος, σαν έρωντα (γιατί χρειάζεται του «έρωτα» τα πάθη για να μαζευτεί) σαν λιβανόχορτο, μαλλιαρόχορτο , στοματόχορτο, σταματόχορτο (γιατί κοπανισμένο το έβαζαν στις πληγές και σταματούσε την αιμοραγία), και στομαχόχορτο.Photo: ophrys tenthredinifera
ΟΦΡΥΣ Η ΣΦΗΚΑΦΕΡΗPhoto: ophrys mammosa
ΟΦΡΥΣ Η ΜΑΣΤΟΦΟΡΟΣPhoto: Photo: ophrys sitiaca
ΟΦΡΥΣ Η ΣΗΤΕΙΑΚΗPhoto: Photo: ΑΡΟ ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ
Arum creticumPhoto: ΑΡΙΣΑΡΟ ΤΟ ΚΟΙΝΟ (ΛΥΧΝΑΡΑΚΙ)
arisarum vulgare
Το λυχναράκι είναι μια πολυετής πόα από τις μικρότερες 
εκπροσώπους της οικογένειας.
Αναγνωρίζεται εύκολα από την χαρακτηριστική κυλινδική κιτρινοπράσινη σπάθη με τις κοκκινοπές ραβδώσεις.Ο σπάδικας είναι λεπτός κυλινδρικός με κύρτωση στο χείλος.Τα φύλλα του είναι καρδιοειδή και φυτρώνει σε πετρώδεις και δροσερές τοποθεσίεςPhoto: pancratium maritimum 
Παγκράτιο το παράλιο....Το κρινάκι της θάλασσας είναι από τα ωραιότερα αγριολούλουδα και στολίζει
τις αμμώδεις παραλίες της Κρήτης.Είναι πολυετές
βολβόριζη πόα με φύλλα με μεγάλα φύλλα.Οι χαρακτηριστικοί ανάλαφροι καρποί του μοιάζουν με κομμάτια κάρβουνο και επιπλέουν στην θάλασσα που τους διασπείρει στις ακτές. Η ομορφιά του φυτού είχε εμπνεύσει τους Μινωίτες ζωγράφους που το απεικόνισαν στο παλάτι της Κνωσσού.Photo: orchis collina 
ΟΡΧΙΔΕΑ ΤΟΥ ΛΟΦΟΥPhoto: ophrys episcopalis
ΟΦΡΥΣ Η ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗPhoto: Ανθυλλίς η τετράφυλλη 
(Τripodion tetraphyllum)Photo: ophrys cretica
ΟΦΡΥΣ Η ΚΡΗΤΙΚΗ (ΚΡΗΤΙΚΟ ΜΕΛΙΣΣΑΚΙ)Photo: allium nigrum
ΑΛΛΙΟ ΤΟ ΜΕΛΑΝΟPhoto: Cytinus hypocistis 
Κύτινος ο υπόκιστος (λύκος της λαδανιάς)
ΑΝΑΥΛΟΧΟΣ ΒΡΑΧΑΣΙ
Αυτό το χωρίς χλωροφύλλη περίεργο φυτό με το εκτυφλωτικό 
κόκκινο χρώμα παρασιτεί στις ρίζες της λαδανιάς. Έχει φύλλα 
κόκκινα, σαρκώδη σε επάλληλη επικάλυψη. Άνθη με 4 τέπαλα, 
λευκά ή κίτρινα, καλυμμένα από τα φύλλα, σε πυκνά κεφάλια, 
τα έξω αρσενικά τα εσωτερικά θηλυκά. Το όνομα υπόκιστος 
(υποκιστίς) είναι από τον Διοσκουρίδη.Ο κύτινος ανήκει στην 
ίδια οικογένεια με την Raflesia, ένα τροπικό φυτό που το 
άνθος του είναι το μεγαλύτερο του κόσμου και έχει διάμετρο 1μ.Photo: Ανθυλλίς η τετράφυλλη 
(Τripodion tetraphyllum)
Βρίσκεται στο στάδιο που ανοίγουν τα μικρά
"σακουλάκια" για να βγεί το άνθοςPhoto: Photo: Photo: Orchis pauciflora
Είδος της ανατολικής Μεσογείου με κίτρινα άνθη, και βασικά φύλλα χωρίς κηλίδες  Σε αφθονία στα χαμηλά υψόμετρα σε όλη την Ελλάδα. Ομοιάζει με την Orchis provincialis, με την οποία συνυπάρχει σε πολλά μέρη (για διαφοροδιαγνωστικά στοιχεία αναγνώρισης, βλέπε την σελίδα της Orchis provincialis). Ανθίζει Μάρτιο-Απρίλιο.Photo: tragopogon hybridus
Ανήκει στην οικογένεια των Συνθέτων (Compositae) . Υπάρχουν περίπου 40 είδη του στις Μεσογειακές χώρες. Ο πρασόφυλλος αναφέρεται από το Θεόφραστο και τον Διοσκουρίδη με την ίδια ονομασία Τραγοπώγων, που σημαίνει εκείνο που έχει πώγωνα ή γένια τράγου. 
Βρίσκεται σε χαμηλά υψόμετρα σε λιβάδια, βοσκοτόπια, καλλιεργημένα ή χέρσα χωράφια, σε παραθαλάσσια ή βραχώδη, ορεινά μέρη.Photo: Arum idaeum    (ενδηµικό Κρήτης)
Οικότοπος:  ασβεστολιθικά δάση,  ανοιχτοί πετρώδεις λόφοι  µε θάµνους
Berberis, επίπεδες αργιλώδεις περιοχές (υψ. 900-2400 m). 
Άοσµο, πολυετές φυτό µε κόνδυλο και µεγάλα φύλλα µε
µακρύ  µίσχο.  Έλασµα φύλλων  µήκους (7-)10-20 cm,  λογχοειδές-τοξοειδές, 
βαθύ πάσινο συνήθως στιλπνό. Σπάθη  µήκους 7,5-11 cm, χείλος της σπάθης
στενά ελλειπτικό έως λογχοειδές, 5-9 cm µήκους,  όρθιο,  κουκουλωτό, 
εξωτερικά λευκό έως απαλό πράσινο,  εσωτερικά λευκό  µε πολυάριθµες
ηµιδιαφανείς κηλίδες και πολύ στενά πορφυρά περιθώρια.  Άνθη πολύ  µικρά
συγκεντρωµένα σε έναν επιµήκη σπάδικα πορφυρό ή  µαυροπόρφυρο, περίπου
3/4 του µήκους της σπάθης
Απειλούµενο αλλά
απροσδιόριστης κατηγορίας (Ι) σύµφωνα µε IUCN 1997Photo: tulipa bakeri
ΤΟΥΛΙΠΑ ΤΟΥ ΒΑΚΕRPhoto: Photo: Photo: ORCHIS PAUCIFLORA (ΟΡΧΙΔΕΑ η ΟΛΙΓΑΝΘΗΣ)Photo: Photo: ranunculus bullatusPhoto: ΣΙΛΗΝΗ Η ΚΟΙΝΗ
Silene vulgaris
Η ποιο κοινή από όλες τις σιληνές,φυτό πολυετές πολύκλαδο.Ο κάλυκας είναι ανοικτόχρωμος μπέζ η πρασινωπός ωοειδής ή σχεδόν σφαιρικός με πολλές νευρώσεισ και μοτίβα που θυμίζουν μωσαικό.Στις άκρες των δρόμων και τα πρανήPhoto: prunella cretensis
ΕΝΔΗΜΙΚΟ ΚΡΗΤΗΣPhoto: Photo: Photo: Τραγοπώγων ο αμφίβολος
(  Tragopogon dubius  )
Ανήκει στην οικογένεια των Συνθέτων (Compositae) και άλλες ονομασίες είναι Γένια του Λαγού, Σκούλος, Γένια του Τράγου. Υπάρχουν περίπου 40 είδη του στις Μεσογειακές χώρες.. Η κοινή του ονομασία είναι λαγόχορτο. Το φυτό μπορεί να το συναντήσει κανείς σε σκληρά ακαλλιέργητα μέρη, στα αγριώματα και στους αγρούς. Είναι ετήσια, διετή ή πολυετή φυτά, ύψους 30-120 εκ. και οι ρίζες τους είναι λευκές, σαρκώδεις και συνήθως διακλαδίζονται, σχηματίζοντας ριζώματα.  Τα φύλλα του είναι στενόμακρα, λογχοειδή με βαθιά αυλάκωση στο μέσο, ανοιχτοπράσινα. Το άνθος του αποτελείται από πολλά ανθίδια και βγαίνει σε μακριούς ανθοφόρους βλαστούς, σε κεφαλωτές ταξιανθίες, με συνήθως οκτώ πράσινα στενόμακρα βράκτια φύλλα.  Το φυτό έχει το χαρακτηριστικό ν' ανθίζει μόνο τις πρωινές ώρες. Το μεσημέρι κλείνουν τ' άνθη του. Οι καρποί του (αχαίνια), μήκους έως 4 εκ., έχουν ανάγλυφη επιφάνεια, καταλήγουν σε μακρύ ράμφος και φέρουν μια σειρά από μακριές τρίχες (πάππος).Photo: Δίαρo του Davis 
(Biarum davisii) ενδημικά της Κρήτης γνωστά και σαν
"ατεκνόχορτο".Είναι μικρό κονδυλώδες φυτό ύψους  με κόνδυλο λίγο εως 
πολύ ηµισφαιρικός,  διαµέτρου 2-3 εκ. , φύλλα 3-8,  έµµισχα, έλασµα ωοειδές 
προς αντωοειδές-ελλειψοειδές, µε βάση σφηνοειδή.  Σπάθη στενή, ελλειψο-
ειδής, 2-3 εκ χρώµατος ανοιχτό κιτρινο-πράσινο ή λευκό συχνά στικτή  µε 
καστανοπόρφυρες αποχρώσεις. To  κατώτερο τµήµα σωληνοειδές, το πάνω 
µέρος σχηµατίζει ένα τριγωνικό, µε αιχµηρή απόληξη και κυρτό άκρο µποροστά 
έλασµα.,ενώ ο σπάδικας του είναι πολύ λεπτός, και λίγο κοντύτερος από την 
σπάθη. Αυτά τα σπάνια μικρά λυχναράκια έχουν το παράξενο χαρακτηριστικό 
να ανθίζουν πρώτα και μετά να βγάζουν τα φύλλα.Εδώ δε στην Κρήτη παλιά το χρησιμοποιούσαν και σαν εκτρωτικό.Χαρακτηρίζεται δε σπάνιο (R)  σύµφωνα 
µε Κόκκινο Βιβλίο Σπανίων &  Απειλουµένων Φυτών  της Ελλάδας (1995) - 
Σπάνιο (R) σύµφωνα µε IUCN 1997  και υπόκεινται σε καθεστώς προστασίας 
για απειλούμενα είδη (Π.Δ67/1981)Photo: Δενδρολίβανο ή Αρισμαρί: 
Rosmarinus officinalis
Οικογένεια: Labiatae
Αρωματικός αειθαλής θάμνος το δενδρολίβανο ανήκει στο γένος Ροσμαρίνος και στην οικογένεια των Χειλανθών.
Γνωστό φυτό στην αρχαιότητα όταν οι Αρχαίοι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν σε διάφορες θρησκευτικές τελετές και γιορτές ,σε στολισμούς κτηρίων, ναών και το έκαιγαν και ως θυμίαμα.
Η καταγωγή του είναι από τις περιοχές της Μεσογείου.Είναι πυκνόφυλλος και πολύκλαδος θάμνος με ύψος που δε ξεπερνά τα 2 μέτρα. Τα φύλλα του είναι δερματώδη, μικρά , γραμμοειδή και μοιάζουν με πευκοβελόνες. Η πάνω επιφάνεια των φύλλων έχει χρώμα σκούρο πράσινο και η κάτω επιφάνεια είναι ελαφρώς χνουδωτή με χρώμα λευκό ή αχνά γκριζωπό. Τα άνθη βρίσκονται κατά ομάδες και βγαίνουν στις μασχάλες των φύλλων. Το χρώμα τους είναι μοβ, κυανόλευκο ή και λευκό. Δεν έχει ιδιαίτερη ανάγκη από πότισμα και μπορεί να φυτρώσει και σε βραχώδεις ορεινές περιοχές. Περιέχει τανίνη και αιθέριο έλαιο, το οποίο εξάγεται με απόσταξη κυρίως από τις κορυφές των ανθοφόρων βλαστών.Photo: OΦΡΥΣ Η ΙΡΙΔΟΧΡΩΜΗ
Ophrys iricolor 
Με ένα εντυπωσιακό μπλε ιριδίζον χρωμα στο θυρεό και το χαρακτηριστικό αυλάκι σχήματος V που δημιουργείται απο δύο εξογκώματα στη βάση του τρίλοβου.Photo: ΣΙΛΗΝΗ Η ΚΟΙΝΗ
Silene vulgaris
Η ποιο κοινή από όλες τις σιληνές,φυτό πολυετές πολύκλαδο.Ο κάλυκας είναι ανοικτόχρωμος μπέζ η πρασινωπός ωοειδής ή σχεδόν σφαιρικός με πολλές νευρώσεισ και μοτίβα που θυμίζουν μωσαικό.Στις άκρες των δρόμων και τα πρανήPhoto: Ophrys iricolor 
ΟΦΡΥΣ Η ΙΡΙΔΟΧΡΩΜΗ
Σταθερή μορφολογικά ορχιδέα, ένας από τους τρεις εκπρόσωπους της ομάδας iricolor στην Ελλάδα. Με μεγάλο (περίπου 2 εκατοστά) χείλος*, σχεδόν οριζόντιο, με βαθιά εντομή σχήματος V στη βάση του και χαρακτηριστικό ιώδη-πορφυρό χρωματισμό στην κάτω επιφάνειά του. Κατανέμεται σε όλη την κεντρική και νότια Ελλάδα, νησιά του Αιγαίου, ενώ στα Ιόνια βρέθηκε μόνο στην Κεφαλονιά. Ανθίζει τους μήνες Φεβρουάριο ως Απρίλιο.Photo: Photo: Photo: bellis longifoliaPhoto: Photo: Allium callimischon - ssp haemostictum
Το AΛΛΙΟ ΤΟ ΚΑΛΛΙΜΙΣΧΟ είναι ένα όμορφο φθινοπωρινό άγριο σκόρδο (ήκρεμμύδι), ενδημικό της Ελλάδας.Στην Κρήτη η διαφορά με τα άλλα φυτά της ηπειρωτικής Ελλάδας είναι ότι φέρει στα πέταλλα στίγματα και όχι γραμμές και σε αυτό οφείλετε το υποόνομα haemostictum από τα Ελληνικά αίμα+στίγματα . το οποίο, όπως φανερώνει το όνομά του, φέρει κηλίδες στο χρώμα του αίματος στα τέπαλά του.  Το υποείδος αυτό φύεται μόνο στην Κρήτη και τα νοτιοδυτικά παράλια της Μ. Ασίας.Περιλαμβάνεται στον παγκόσμιο κατάλογο ειδών που χρήζουν προστασίας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και στα Άλλα Σημαντικά Είδη Φυτών του δικτύου «ΦΥΣΗ 2000».

Στην πιο πρόσφατη ταξινομική αναθεώρηση (APG III), το γένος Allium μετακινήθηκε στην οικογένεια Amaryllidaceae.Φύεται σε ασβεστολιθικά βραχώδη εδάφη, ελαιώνες, ανάμεσα σε φρύγανα, σε υψόμετρο από 400 έως 700 μ. Ανθίζει από μέσα Σεπτεμβρίου έως μέσα Νοεμβρίου.Photo: CYCLAMEN GRAECUM
Το Κυκλάμινο το Γραικό είναι το πιο κοινό είδος κυκλάμινου στην Ελλάδα. Την ονομασία του άλλωστε την οφείλει στο γεγονός ότι συναντάται κυρίως στην Ελλάδα καθώς και στα ανατολικά παράλια του Αιγαίου. Είναι πολυετές φυτό με μεγάλο κόνδυλο στην ρίζα από την οποία εκφύονται τα φύλλα και τα άνθη. Τα άνθη του είναι συνήθως ρόδινα και εντονότερα κόκκινα στην κάτω πλευρά τους. Τα φύλλα του είναι καρδιοειδή σκούρα πράσινα με όμορφες πρασινωπές ανοιχτόχρωμες αποχρώσεις σε συμμετρικούς σχηματισμούς. Το ύψος του φυτού δεν υπερβαίνει τα 15 εκατοστά. Η περίοδος ανθοφορίας του είναι από τον Σεπτέμβριο μέχρι και τον Νοέμβριο.Photo: Γυνανδρίρις το σισυρίγχιο
gynandriris sisyrinchiumPhoto: Photo: Photo: Geranium robertianum
Είναι μονοετές φυτό που φτάνει  σε ύψος τα 50-60 εκ. Πολύ κοινό φυτό στην Ελλάδα, φύεται πολύ και ως καλλωπιστικό φυτό. Είναι φυτό διετές και τα άνθη του είναι μωβ, κόκκινα ή μωβ-κόκκινα και ο κορμός του χνουδωτός. Όλο το φυτό (σπανιότερα οι ρίζες του) χρησιμοποιείται στην φαρμακευτική. Είναι στυπτικό, αντιαιμοραγικόκαι διουρητικό. Έχει έντονη, δυσάρεστη μυρωδιά.Photo: Raphanus raphanistrumPhoto: Photo: Photo: ΠΤΙΛΟΣΤΕΜΟΝ ή ΧΑΜΑΙΠΕΥΚΗ
ptilostemon chamaepeuce
Mικρός χνουδωτός θάμνος με βελονοειδή φύλλα παρ'ομοια με του πεύκου.Σε πρανή και βραχώδη ορθοπλαγιέςPhoto: ΑΝΑΚΑΜΠΤΙΣ Η ΠΥΡΑΜΟΕΙΔΗΣ (ΠΥΡΑΜΙΔΟΥΛΑ) anacamptis pyramidalisPhoto: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: asperula incana
ΑΣΠΕΡΟΥΛΑ Η ΛΕΥΚΟΤΡΙΧΗPhoto: Origanum microphyllum LAMIACEAE
ΟΡΟΣΕΙΡΑ ΔΙΚΤΗΣ 
(ενδηµικό Κρήτης) 

Κοινά ονόµατα (στην Κρήτη): µατζιοράνα  Πολυετής µικρός θάµνος µε πολλούς βλαστούς µήκους 20-50 cm, συνήθως διακλαδισµένους. Φύλλα κύριων βλαστών µήκους 4-8 mm, ωοειδή προς επιµήκη, αµβλεία, στρογυλλεµένα ή αντικαρδιοειδή στη βάση, ελάχιστα χνουδωτά ή µε λευκό χνούδι και δυσδιάκριτες νευρώσεις, έµµισχα. 
Ταξιανθία στην άκρη του βλαστού, χαλαρή φόβη. Βράκτια 3-4 mm, πλατειά σπαθιδοειδή-στρογγυλά. Κάλυκας 2-2,5 mm, πλαγίως κοµµένος, ακέραιος στην άκρη, λείος, µε πυκνό τρίχωµα στο στόµιο. Στεφάνη περίπου 5 mm µήκους.Οικότοπος: Ασβεστολιθικά δάση, γκαρίγκ, βραχώδεις περιοχές και σχισµές βράχων (υψ. 400-1800 m) Περίοδος ανθοφορίας: Ιούνιος-Σεπτέµβριος Χρήσεις: αρωµατικό, φαρµακευτικό και µελισσοκοµικό φυτόPhoto: Hypericum empetrifolium 
Το Η. empetrifolium είναι πολυετής θάμνος που φθάνει σε ύψος 10-60 cm, με
μαύρους περιθωριακούς αδένες. Τα άνθη είναι
κίτριν
α
μίσχους και φύλλα σαν σπείρες με
α και μερικές φορές έχουν κόκκινη-χροιά, φέρουν διαφανείς αδενικές
γραμμώσεις και μερικές φορές στίγματα. Οι στήμονες είναι πολυάριθμοι, μήκους 4-8 
mm και νθήρες και που φέρουν πορτοκαλιούς αδένες. Ο καρπός είναι ωώδεις τύπου
κάψας. Το φύλλωμά του παρουσιάζει χαρακτηριστικές προσαρμογές στο μεσογειακό
κλίμα, έχει γυριστά άκρα, για να προστατεύονται από την ξηρασία. Αναπτύσσεται σε
ενδιαιτήματα με φρύγανα, βραχώδεις περιοχές, ενώ η κατανομή του εμφανίζει ευρεία
υψομετρική διαβάθμιση (200-1200 m), με πληθυσμιακή πυκνότητα στα χαμηλά
υψόμετρα αλλά και στην αλπική ζώνη. Στην Κρήτη είναι ευρέως κατανεμημένο με
υψομετρική διαβάθμιση από 0-1500 m. Το είδος εξαπλώνεται στις θερμές εύκρατες
περιοχές σε όλο τον κόσμο, με έντονη παρουσία στο χώρο της Μεσογείου και της
Μέσης Ανατολής. Σύμφωνα με τις περισσότερες βιβλιογραφικές αναφορές, η
περίοδος άνθησης εκτείνεται από τον Απρίλιο έως το Ιούνιο.Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Myosotis ramosissima BORAGINACEAE
Από την κορυφή της Τσίβης (1664μ.)

Μυοσωτίς η πολύκλαδος.Στον υπόλοιπο κόσμο είναι  γνωστό 
με το όνομα  "μη με λησμονείς" (Early Forget-me-not).Είναι μικρό φυτό με φωτεινά μπλε λουλούδια,(στην Τσίβη το φυτό είχε και λευκά άνθη), που συχνά  κρύβονται στα φύλλα και αργότερα επεκτείνονται σε ένα στέλεχος με αρκετά άλλα. Τα φύλλα και οι μίσχοι είναι πυκνά τριχωτά, μερικές φορές με ένα πορφυρό χρώμα, ειδικά όταν ο καιρός είναι κρύος.Είναι λουλούδι που ανθίζει τον Μάρτιο.
Στα βρετανικά νησιά θεωρείται ένας από τους προάγγελους της Άνοιξης.Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: Photo: fotofotoPhoto: Photo: Photo: Photo: ffotoPhoto: polygala venulosaPhoto: campanula cretica (campanulaceae)
Ενδημικό Κρήτης
Φαράγγι Σαμαριάς (23-6-2013)

ΚΑΜΠΑΝΟΥΛΑ Η ΚΡΗΤΙΚΗ.
(Σπάνιο (R) σύµφωνα µε IUCN 1997,βρίσκεται σε  καθεστώς προστασίας (για απειλούµενα είδη): Π.∆. 67/1981).
Φυτό όμορφο σχετικά σπάνιο είναι λείο και πολυετές. Τα κατώτερα φύλλα έµµισχα, µε έλασµα καρδιοειδές ή νεφροειδές, οδοντωτό, τα ανώ-τερα επιφυή. Άνθη γαλάζια, ή λευκά, κωδωνοειδή σε αραιή βοτρυοειδή ταξιανθία. Λοβοί του κάλυκα περίπου 15 mm, γραµµοειδείς-λογχοειδείς.Το συναντάμε σκιερές απότοµες πλαγιές και βραχώδη πρανή (υψ. 50 1700m).Περίοδος ανθοφορίας: Ιούλιος-Αύγουστος.Photo: Sideritis syriaca (Lamiaceae)
Λευκά όρη 
ΦΩΤΟ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΣΗΦΑΚΗΣ

Η μαλοτήρα, γνωστή κι ως τσάι του βουνού ή καλοκοιμηθιά, είναι ποώδες φυτό ή θάμνος 10-50cm που απαντάται στα υψηλά υψόμετρα της Δυτικής Κρήτης (άνω των 900m). Το είδος είναι ενδημικό της Κρήτης και η ονομασία του syriaca (αντί για cretica) προέρχεται πιθανόν από σύγχυση του βοτανολόγου που την ονομάτισε.Τα φύλλα του είναι μικρά και χνουδωτά, ενώ το καλοκαίρι σχηματίζει στάχια με κίτρινα άνθη. Η μαλοτήρα δυστυχώς έχει μειωθεί δραματικά από τα βουνά, κυρίως λόγω της υπερβόσκησης και της υπερβολικής συλλογής της. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι αυτή η μείωση του πληθυσμού έχει συμπέσει χρονικά με την καταστροφή του Τσερνομπίλ. Έτσι, το απίθανο μέλι που παραγόταν από τα άνθη της ως το ‘80, πλέον δεν παράγεται πουθενά.Οι Ενετοί φαίνεται να έμαθαν τη χρήση της στους Κρητικούς κατά των κρυολογημάτων, τις παθήσεις του στομάχου και του αναπνευστικού. Σύμφωνα με μια εκδοχή, το όνομα της maletira προέρχεται από τις ιταλικές λέξεις male (αρρώστια) και tirare (σύρω, διώχνω), εκφράζοντας τις θεραπευτικές ιδιότητες της. Εναλλακτικά, θεωρείται ότι η λέξη προέρχεται από τη λέξη μαλλωτός = μαλλιαρός, λόγω των χνουδωτών φύλλων της.Χρησιμοποιείται όχι μόνο ως ένα εξαιρετικό αφέψημα σε άρωμα και γεύση, αλλά και για θεραπεία ή πρόληψη πολλών ασθενειών. Στο αιθέριο έλαιο της έχουν απομονωθεί 34 ουσίες με διάφορες, αντιμικροβιακές κυρίως φαρμακευτικές ιδιότητες. Δρα ως αντιφλεγμονώδες, βακτηριοστατικό, αντιοξειδωτικό, αντιμικροβιακό, ευστόμαχο, εφιδρωτικό, τονωτικό, αντιερεθιστικό, αντιαναιμικό, θερμαντικό, διουρητικό και αποτοξινωτικό. Χρησιμοποιείται για τα κρυολογήματα και τις παθήσεις του αναπνευστικού. Αν προσθέσουμε στο αφέψημα ξυλαράκια κανέλλας και μέλι έχουμε ένα άριστο μαλακτικό και αντισηπτικό για τον βήχα. Πιστεύεται τέλος ότι είναι ευεργετικό για τα αιμοφόρα αγγεία της καρδιάς.Photo: centaurea calcitrapa (compositae)
ΕΞΩ ΛΑΚΩΝΙΑ 

ΚΕΝΤΑΥΡΙΑ Η ΠΕΔΙΛΟΠΑΓΙΣ.Στην Ελλάδα συναντάμε 71
είδη κενταύριας και το συγκεκριμένο είναι γνωστό μέ 
τό όνομα «Καλακάνθι».Τό συναντούμε σέ άγονους ακαλ
λιέργητους τόπους.Είναι διετές φυτό που Φθάνει σέ υψος 
τά 60 έκ. καί είναι πολύκλαδο.Τά φύλλα του είναι 
πράσινα, χνουδωτά & σχιστά. Τό άνθος του έχει 
αγκάθια,κοκκινωπά πολύ χαρακτηριστικά του φυτού 
αύτου.'Εχει Θεραπευτικές ιδιότητες και είναι 
τονωτικό και άνθελμινθικό.Γεγονός είναι ότι το 
όνομα του γένους, Κενταύρια, έχει τις ρίζες του 
στην ελληνική μυθολογία. Λέγεται ότι αυτό το είδος 
λουλουδιού πήρε το όνομα του απότον σοφό Κένταυρο 
Χείρωνα, δάσκαλο του Ασκληπιού,του Αχιλλέα, του 
Ιάσονα αλλά και του Απόλλωνα. Στην τιτανομαχία ο 
Χείρωνας ήταν με το μέρος του Ηρακλής στη μάχη του 
εναντίον των κενταύρων. Ο Ηρακλής όμως τον πλήγωσε 
κατά λάθος στο πόδι με ένα βέλος ποτισμένο στο 
δηλητήριο της Λερναίας Ύδρας. Ο Χείρωνας τότε χρη-
σιμοποίησε το φυτό της κενταύριας σαν βότανο για 
να γιατρέψει την πληγή του.Photo: rosa sempervirens
ΟΡΟΣΕΙΡΑ ΔΙΚΤΗΣ(1615μ.)
(περιοχή Ασφεντάμι-Σελάκανο)

ΡΟΔΗ Η ΑΕΙΘΑΛΗΣ.Η Ροδή η αειθαλής είναι ένα 
αυτοφυές είδος τριανταφυλλιάς της χώρας μας. 
Όπως λέει και το όνομά της η τριανταφυλλιά 
αυτή δεν χάνει τα φύλλα της το χειμώνα και 
παραμένει πάντα πράσινη,με μακρείς αναρριχώ-
μενους κλάδουςπου φτάνουν σε μεγάλο ύψος.
Η άνθιση της είναι πολύ πλούσια, με τα λευκά
άνθη σε κορύμβους ανά 3-10, να σκεπάζουν τους
βλαστούς.Απαντάτε σε δασώδεις και θαμνώδεις 
περιοχές.Photo: fumana paphlagonica ssp.alpina
ΟΡΟΣΕΙΡΑ ΔΙΚΤΗΣ (1954μ.)

ΦΟΥΜΑΝΑ Η ΑΛΠΙΚΗ: Πολύκλαδο νανώδες φυτό με βλαστούς αποξυλωμένους έρποντες,κίτρινα άνθη που ανθίζει το καλοκαίρι.Οικότοπος: Ασβεστολιθικές κοιλότητες και σχισμές βράχων,σάρες και ανοιχτά πετρώδη μέρη (1400μ.-2100μ.)Photo: Onopordum bracteatum (compositae)
ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΛΙΜΝΑΚΑΡΟ(1156μ.)

ONOΠΟΡΔΟ ΤΟ ΒΡΑΚΤΕΙΟΦΟΡΟ.Το όνομα προέ-
ρχεται από τις Ελληνικές λέξεις Ονος και 
πέρδομαι προφανώς από τα αποτελέσματα της 
επίδρασης του φυτού στο ζώο.Φυτό με ισχυρό
γκριζοπράσινο τριχωτό βλαστό που διακλαδί-
ζεται,με φύλλα πτεροσχιδή επίσης με πυκνό 
τρίχωμα στην κάτω πλευρά.Κεφάλια μεγάλα
περίπου 7 εκ.παρόμοια με αυτά της αγκινάρας
Ενδημικό της Κρήτης σε πετρώδεις τοποθεσίεςPhoto: scolymus hispanicus (compositae)
Οροσειρά Δίκτης(Σελάκανο)

ΣΚΟΛΥΜΠΡΟΣ Ο ΙΣΠΑΝΙΚΟΣ(ασκόλυμπρος)
Ο Σκόλυμπος είναι διετής πόα,με ύψος 30-70 εκ. 
Τα ανθοφόρα κεφάλια σχηματίζουν βότρυς με κί
τρινα ή πορτοκαλοκίτρινα ανθίδια. Το βρίσκουμε 
από τα 0-600 μ. σε άκρες των δρόμων, ακαλλιέ
ργητους αγρούς, άγονες εκτάσεις. Είναι φυτό 
λαχανευόμενο( ο Διοσκουρίδης γράφει πως τρώ
γονται τα τρυφερά φύλλα του βραστά ως σαλάτα 
αφού αφαιρεθούν οι αγκαθωτές άκρες). 
Είναι φυτό με θεραπευτικές ιδιότητες και έχει 
χρησιμοποιηθεί η ρίζα του στην αρχαιότητα για 
διάφορες παθήσεις.Photo: Centaurea idaea (compositate)
Ενδημικό Κρήτης (οροσειρά Δίκτης 1865 μ.)

ΚΕΝΤΑΥΡΙΑ ΤΗΣ ΙΔΗΣ. ∆ιετές φυτό µε πολλούς βλαστούς. Ο κεντρικός πολύκοντός, οι άλλοι µήκους 10-15 (-30) cm, λίγο εως πολύ διακλαδισµένοι. Φύλλα γκριζοπράσινα. Φύλλα βάσης 10-13 cm, σε ρόδακα, επιµήκη εξωτερικά µε ωοειδή-τριγωνικούς, οδοντωτούς λοβούς, τα ανώτερα γραµµοειδή. Κεφάλια ανά 1 µε ανθίδια κίτρινα, αδενώδη. Βράκτια χνουδωτά, κιτρινωπά. Βράκτια υπανθίου µε ακραίο αγκάθι και 1-2 πλάγια µαύρα αγκάθια. Αχαίνια µήκους περίπου 2,5 mm, τα εξωτερικά ανθίδια χωρίς πάππο, τα εσωτερικά µε πάππο
ίσου µήκους µε τα αχαίνια.Photo: Conium MACULATUM (umbelliferae)
Οροπέδιο Λιμνάκαρου (1225μ.)

ΚΩΝΕΙΟ ΤΟ ΣΤΙΚΤΟ. Πρόκειται για το πιο διάσημο σκιαδανθές και δηλητηριώδες φυτό με το χυμό του οποίου θανατώθηκε ο φιλόσοφος Σωκράτης.Το Κώνειο το στικτό είναι φυτό ποώδες, διετές, που φτάνει σε ύψος τα 2 μέτρα. Φυτρώνει σε σκιερά μέρη. Τα φύλλα του είναι γυαλιστερά έχουν μακρύ μίσχο, είναι λοβωτά και πολυσχιδή και μοιάζουν κάπως μ΄ αυτά του μαϊντανού. Τα άνθη είναι μικρά και εμφανίζονται σε σκιάδιο από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο. Ο βλαστός συχνά έχει χνούδι με κυανή χροιά ενώ η ρίζα είναι ατρακτοειδής και λευκή. Ο καρπός είναι μικρός, ωοειδής με φαιό ή πρασινωπό χρώμα. Είναι πολύ δηλητηριώδες φυτό. Τα φύλλα και τα σπέρματά του τώρα πλέον σπάνια χρησιμοποιούνται στη φαρμακευτική ειδικά μάλιστα στην Ευρώπη. Ο καρπός του συγχέεται μ΄ αυτόν του γλυκάνισου ή του μάραθου παρά την εμετική οσμή ποντικού που έχει. Η διάγνωση της δηλητηρίασης από Κώνειο δεν είναι εύκολη. Αν ο ασθενής δε χάσει τη ζωή του τότε συνήθως μένει παράλυτος ή με μυϊκή αδυναμία.Photo: Scutellaria hirta Sm. (labiatae-Lamiaceae)
Eνδημικό Κρήτης
Θρυπτή (1123μ.)

ΣΚΟΥΤΕΛΛΑΡΙΑ Η ΑΔΡΟΤΡΙΧΗ. Πολυετές, πολύ χνουδωτό φυτό µε βλαστούς ύψους 3-10(-20) cm, ανερχόµενους. Φύλλα 1-2 cm, ωοειδή προς δελτοειδή, έµµισχα, οδοντωτά. Βράκτια µήκους περίπου 5 mm, ακέραια, δεν ξεπερνούν τον κάλυκα. Στεφάνη µήκους 9-10(-12) mm, ωχροκίτρινη, µε το πάνω χείλος κοκκινωπό.Την συναντάμε σε σχισµές σε ασβεστολιθικούς βράχους, χαλάσµατα και λιθώνες (υψ. 800-2400 m) Περίοδος ανθοφορίας: Μάιος-Ιούνιος (φώτο 3-6-2013 όρος Αφέντης Θρυπτής)Photo: Helichrysum doerfleri Rech.f. (Compositae (Asteraceae)
Eνδηµικό Ανατολ.Κρήτης
Θρυπτή (1256μ.)
EΛΙΧΡΥΣΟ (Αμάραντο) ΤΟΥ DOEFLEER.Σπάνιο απειλούμενο φυτό καθώς ο βιότοπος του βρίσκεται σε λίγα τετραγωνικά μέτρα στην Θρυπτή...Πολυετές, χνουδωτό, µαξιλαρόµορφο,οι ανθοφόροι βλαστοί του δεν ξεπερνούν τα 8 cm. με φύλλα βάσης µήκους 5-10(-15) mm, φύλλα βλαστού πολλά, τα κατώτερα 20-30 mm, αντιλογχοειδή-σπαθιδοειδή, οξύληκτα, τα ανώτερα ελαφρώς γραµµοειδή. Κεφάλια µικρά, κίτρινα, (1-)2-4,όπως σε όλα τα ελίχρυσα µε εξωτερικά περιβληµατικά βράκτια ωοειδή με υφή πέρλας και τα εσωτερικά λογχοειδή, που γίνονατι πριονωτά ή πολυσχιδή στην κορυφή τους.Η ονομασία του συντίθεται από τις ελληνικές λέξεις ήλιος + χρυσό(φωτογραφία 4-6-2013 στο όρος Αφέντης της Θρυπτής)Photo: Campanula hierapetrae CAMPANULACEAE
ΘΡΥΠΤΗ
Ενδημικό Αν.Κρήτης

ΚΑΜΠΑΝΟΥΛΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ
Φυτό μικρό, βελουδένιο, πολυετές. Βλαστοί περίπου 5-
10 cm ανερχόμενοι ή απλωτοί, λεπτοί, τριχόμορφοι. Φύλλα βάσης 8-10 mmωοειδή, σπατουλοειδή, με μίσχο. Φύλλα βλαστού ωοειδή ή σχεδόν δισκοειδή,με μικρό μίσχο. Άνθη 1-4, με κοντό ποδίσκο. Στεφάνη 12-15 mm, 2-3 φορές μεγαλύτερου μήκους από τον κάλυκα, γκριζο-γάλαζη, χοανοειδής. Στύλος ελαφρώς εξερχόμενος. H κάψα ανοίγει με 5 τρύπες στη βάση.Περίοδος ανθοφορίας: Ιούλιος-Αύγουστος σε χαράδρες ασβεστολιθικών βράχων (υψ. 1000-1450m) 
Σπάνιο (R) σύμφωνα με Κόκκινο Βιβλίο Σπανίων & Απειλουμένων Φυτών της Ελλάδας (1995) -Σπάνιο (R) σύμφωνα με IUCN 1997
Καθεστώς προστασίας για απειλούμενα είδηPhoto: Fritillaria messanensis
AMAΡΙ ΡΕΘΥΜΝΟΥ

Φριτιλλάρια η μεσσήνια
Ανήκει στην οικογένεια Liliaceae και είναι στενά συνδεδεμένη με τις τουλίπες. (είναι είδος της Βαλκανικής χερσονήσου).Το όνομα του γένους σημαίνει "κουτί για ζάρια" στα λατινικά,λόγω του σχήματος του.(Fritilla=dice-box)Το λουλούδι έχει 6 πέταλα και το καθένα από αυτά μια πράσινη λωρίδα στο κέντρο του σχηματίζει ένα μονό άνθος σαν καμπάνα στην κορυφή ενός λεπτού και μοναδικούβλαστού.
Προτιμά τα ηλιόλουστα μέρη σε ανοιχτές δασικές περιοχές και φρυγανότοπους.(ΦΩΤΟ ΑΡΓΥΡΩ ΚΟΓΧΥΛΑΚΗ)Photo: ferula communis UMBELIFERAE
ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ

ΑΡΤΗΚΑΣ ή ΝΑΡΘΗΚΑΣ.Ο Νάρθηκας είναι ένα πολύ γνωστό πολυετές, ποώδες φυτό με χοντρό βλαστό και γερή ρίζα που μπορεί να φτάσει μέχρι και 3 μέτρα ύψος. Ανήκει, μαζί με 60 περίπου άλλα είδη που φυτρώνουν στις παραμεσόγειες περιοχές και στη Δ. Ασία, στο γένος Φέρουλα (Ferula) της οικογένειας των Σκιαδοφόρων (Umbeliferae) στην ίδια δηλαδή οικογένεια με το Σέλινο, το Γλυκάνισο, το Μαϊντανό και τον Άνηθο με τον οποίο 
μοιάζουν πολύ. Τα φύλλα του είναι σύνθετα, λεπτά, πολυσχιδή με γραμμοειδή φυλλάρια και θυμίζουν αυτά του άνηθου. Τα άνθη του είναι μικρά και κίτρινα, με πέντε πέταλα. Εμφανίζονται σε μεγάλες ταξιανθίες στην κορυφή των βλαστών από τον Απρίλιο έως το Μάιο. Όλα τα είδη του γένους είναι αρωματικά και μερικά χρησιμοποιούνται στη φαρμακευτική.

Η Φέρουλα η κοινή (Ferula commumis) όπως είναι το επιστημονικό όνομα του Νάρθηκα ή Κοινού άρτηκα φυτρώνει σε πεδινά μέρη και κατά μήκος των δρόμων. Ο βλαστός της, που είναι παχύς και γραμμωτός, φθάνει ως και 3 μ. ύψος. Κάνει πολλά σκιάδια, με πάρα πολλά άνθη και φύλλα μεγάλα, Iδιαίτερα αυτά της βάσης. Είναι φυτό δηλητηριώδες και τα ζώα αποφεύγουν να το βόσκουν. Το φυτό αυτό είναι ο "νάρθηξ" των αρχαίων ελλήνων.