Post has attachment

گپ فارابی ناموثن
جوین بدید خوش میگذره
😁😁😁😁😍


https://telegram.me/joinchat/CpVEq0BveUEUP5RrBHAevw

Post has attachment
لويش يشدون سمچه برجل العروس
Photo

Post has attachment
Photo

Post has attachment

Post has attachment
Photo

بچه ها پرچممون بالا بود بالاتر رفت
با ١٧٥ پلاكي كه بيرون نزده از دل خاك
‏.
‏.
عشق يعني يه پلاك
كه بيرون نزده از دل خاك٠٠٠
‏.
‏.
‏.
چو ايران نباشد تن من مباد
در اين بوم و بر زنده يك تن مباد
همه روي يكسر به جنگ آوريم
جهان بر بد انديش تنگ آوريم
همه سر بسر تن به كشتن دهيم
به از آنكه كشور به دشمن دهيم

غيرت ايراني يعني اين
175 شهيد دستو پا بسته تو آب


¥-‏_‏-¥ گداي لايك نيستم،آزادم آزاد ¥-_-¥

قوانین عجیب کشورها:

- اگر تا 27سالگی جایی استخدام نشدی،مستقیم به ارتش ملحق میشوی.
کره شمالی

- اگر روز یکشنبه کار کنی مورد بازجویی قرار میگیری، مگر اینکه پلیس باشی.
ایتالیا

- اگه آلمانی باشید و ماشین ساخت آلمان بخرید،فقط نصف قیمت ماشین را پرداخت می کنید، نصف دیگر آن را دولت پرداخت میکند.
آلمان

- غیر از روز جمعه دو روز دیگر هم بدون عذر موجه می توانی سر کلاس حضور پیدا نکنی.
نیجریه

- ممنوع است کسی را از خواب بیدار کنی، چون خواب مقدس است.
کره جنوبی

- آخرین نفری که بلند میشه، سفره رو جمع میکنه.
ایران
:)))))))))))
وطنم پاره تنم

Post has shared content
ﭼﺮﺍ ﻧﺎﻡ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﺩﺭ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﯼ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﻧﯿﺎﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ؟؟
ﺳﻮﺍﻝ ﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭﻩ ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﯼ ﺧﻮﯾﺶ، ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ، ﻧﺎﻣﯽ ﺍﺯ ﮐﻮﺭﻭﺵ، ﺑﻨﯿﺎﻧﮕﺬﺍﺭ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﯼ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎﻥ، ﺑﺎ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ
ﺷﻬﺮﺕ ﺍﺵ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻥ ﻧﻤﯽ ﺁﻭﺭﺩ. ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺳﺒﺐ ﮔﺮﺩﯾﺪ ﺗﺎ ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﺩﺭ
ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭﻩ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﻧﻈﺮﯾﻪ ﭘﺮﺩﺍﺯﯼ ﺯﻧﻨﺪ :
ﮔﺮﻭﻩ ﻧﺨﺴﺖ: ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺭﺍ ﺩﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮ ﺳﺎﺧﺘﮕﯽ ﺑﻮﺩﻥ
ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺭﺍ ﺑﺪﯾﻦ ﻭﺳﯿﻠﻪ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﻭ ﺁﻥ
ﺭﺍ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻭ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﯼ ﻧﺎﺳﯿﻮﻧﺎﻟﯿﺴﺖ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺟﺪﯾﺪ ﻣﯽ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ.
ﮔﺮﻭﻩ دوم ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ، بعضی شخصیتهای شاهنامه را با کورش تطبیق میدهند
وﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ " ﻓﺮﯾﺪﻭﻥ " ﻭ
ﺑﺮﺧﯽ " ﮐﯿﺨﺴﺮﻭ " ﺭﺍ ﺩﺭ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﯼ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ، ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺗﻄﺎﺑﻖ ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺮﺡ ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﯽ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﯾﻮﻧﺎﻧﯽ ﺑﺎ ﺁﻥ ﭼﻪ
ﮐﻪ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﯼ ﻓﺮﯾﺪﻭﻥ ﻭ ﮐﯿﺨﺴﺮﻭ ﻧﻘﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ؛ ﻟﺬﺍ ﻭﺟﻮﺩ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺑﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺘﻪ ﮐﺎﻣﻠﻦ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﯿﭻ ﺗﺮﺩﯾﺪﯼ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺫﮐﺮ ﻧﺎﻡ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺍﺷﺖ .
ﻻﺯﻡ ﺑﻪ ﺫﮐﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﻥ ﻧﻤﺎﯾﻢ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﯽ
ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺑﺰﺭﮒ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﺗﻌﺮﯾﻔﺎﺕ ﻭ ﻧﺎﻣﺪﺍﺭﯼ ﺍﺵ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺁﺛﺎﺭ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺯ ﺯﯾﺮ ﺧﺎﮎ ﺩﺭ ﻗﺮﻭﻥ
ﺍﺧﯿﺮ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﻫﺎﯼ ﻣﻮﺭﺧﯿﻦ ﯾﻮﻧﺎﻧﯽ ﻭ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻭ ... ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ
ﻗﺪﯾﻢ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺭﺍ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ . ﺩﺭ ﺁﺛﺎﺭ ﻣﻮﺭﺧﯿﻦ ﻫﻢ ﻋﺼﺮ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎﻥ ﻭ ﺍﺷﮑﺎﻧﯿﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﻫﺮﻭﺩﻭﺕ، ﮐﺘﺰﯾﺎﺱ، ﮔﺰﻧﻔﻮﻥ، ﭘﻠﻮﺗﺎﺭﮎ،
ﺍﺳﺘﺮﺍﺑﻮ، ﺩﯾﻮﺩﻭﺭﻭﺱ ﻭ ... ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻭ ﻧﺴﺐ ﻭ ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﯼ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﻣﻔﺼﻠﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻋﻬﺪ ﻋﺘﯿﻖ ﺷﺎﻣﻞ ﺳﯽ ﻭ ﻧﻪ ﮐﺘﺎﺏ
ﻣﻘﺪﺱ ﺍﺯ ﺍﻧﺒﯿﺎﯼ ﯾﻬﻮﺩ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻨﺠﯽ ﻗﻮﻡ ﺑﻨﯽ
ﺍﺳﺮﺍﯾﯿﻞ ﺍﺯ ﺍﺳﺎﺭﺕ ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭﯼ ﺑﺎﺑﻞ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﻟﻮﺡ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺸﺮ
ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﻭ ﺩﺭ ﺁﺛﺎﺭ ﻣﻮﺭﺧﯿﻦ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﯽ ﭼﻮﻥ ﺍﺑﻮﺭﯾﺤﺎﻥ ﺑﯿﺮﻭﻧﯽ، ﻣﺴﻌﻮﺩﯼ، ﻃﺒﺮﯼ، ﺍﺑﻦ ﺍﺛﯿﺮ، ﺣﻤﺰﻩ ﯼ
ﺍﺻﻔﻬﺎﻧﯽ ﻭ ... ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﺣﺘﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ
ﻣﻮﺭﺧﯿﻦ ﻭ ﺍﻧﺪﯾﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺍﺳﻼﻣﯽ، ﻭﺍﮊﻩ ﯼ ﺫﻭﺍﻟﻘﺮﻧﯿﻦ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﻻﯾﻞ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻟﯽ ﻣﺼﺪﺍﻕ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻨﺪ .

ﺍﻣﺎ ﺳﻮﺍﻝ ﺍﺻﻠﯽ: ﭼﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺷﻬﺮﺕ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﮔﺸﺎﯾﯽ، ﻧﺎﻣﯽ ﺍﺯ
ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺩﺭ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﯼ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﻧﯿﺴﺖ؟؟؟؟
ﭘﺎﺳﺦ :
ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﯿﺪ، ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻔﺤﺎﺕ ﺍﻭﻟﯿﻪ ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺩﺭ ﻻﺑﻼﯼ ﺻﻔﺤﺎﺕ ﺩﯾﮕﺮ، ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﮕﺎﺭﺵ ﮐﺘﺎﺏ، ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺧﺎﺻﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﯼ ﺑﻪ ﮐﺮّﺍﺕ، ﺑﻪ
ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﺍﺵ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮﻉ، ﭼﻬﺎﺭ ﻣﻨﺒﻊ ﻣﯽ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ": ﮐﺘﺎﺏ ﺧﺪﺍﯾﻨﺎﻣﮏ " ، " ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﯼ ﺍﺑﻮﻣﻨﺼﻮﺭﯼ ﺑﻪ ﻧﺜﺮ " ، " ﻣﻨﺎﺑﻊ
ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﻣﻘﯿﻢ ﻃﻮﺱ ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﺍﻭﺳﺘﺎﯼ ﺯﺭﺗﺸﺖ "،
ﻭ " ﺭﻭﺍﯾﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﺮﺳﻮﻡ ﻭ ﻋﺎﻣﯿﺎﻧﻪ " ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ
ﺗﻮﺳﻂ "ﻧﻘﺎﻻﻥ " ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﺍﺳﻄﻮﺭﻩ ﺍﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﺭﺳﺘﻢ ﻭ
ﺳﻬﺮﺍﺏ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺳﯿﺎﺏ ﻭ ... ﺑﺎ ﺷﻮﺭ ﻭ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﺯﯾﺎﺩ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻋﺎﻣﻪ ﻧﻘﻞ ﻣﯽ
ﺷﺪ.
ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﻫﺮﮔﺰ ﺗﺤﻘﯿﻘﯽ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﯼ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ، ﺍﺯ ﺁﺛﺎﺭ ﺫﮐﺮ ﺷﺪﻩ ﯼ ﺑﺎﻻ ﺟﻬﺖ
ﺍﺣﯿﺎﯼ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻋﻼﯾﻖ ﻭﻃﻦ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩ.
چنانکه فردوسی در خصوص اشکانیان هم اطلاعات زیادی ندارد وخودش اعلام میکند که چیز زیادی از اشکانیان نمیداند
ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺁﺷﮑﺎﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺷﮑﺎﻧﯿﺎﻥ ﺟﺰ ﻧﺎﻡ ﭼﯿﺰﯼ
ﻧﺸﻨﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺎﻡ ﭼﻨﺪ ﺗﻦ ﺍﺯ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﺍﺷﮑﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﺫﮐﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻣﯽ
ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻧﺴﻞ ﺁﺭﺵ ، ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ (ﮐﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻً ﻫﻤﺎﻥ ﺍَﺭَﺷﮏ بنیانگذار سلسله اشکانی ﺍﺳﺖ .)
ﮐﻨﻮﻥ ﺍﯼ ﺳﺮﺍﯾﻨﺪﻩ ﻓﺮﺗﻮﺕ ﻣﺮﺩ
ﺳﻮﯼ ﮔﺎﻩ ﺍﺷﮑﺎﻧﯿﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩ
ﭼﻪ ﮔﻔﺖ ﺍﻧﺪﺭﯾﻦ ﻧﺎﻣﮥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ
ﮐﻪ ﮔﻮﯾﻨﺪﻩ ﯾﺎﺩ ﺁﺭﺩ ﺍﺯ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺳﮑﻨﺪﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭼﻪ ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺭﺍ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺗﺨﺖ ﻣﻬﺎﻥ
...
ﭼﻮ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺷﺪ ﺷﺎﺥ ﻭ ﻫﻢ ﺑﯿﺨﺸﺎﻥ
ﻧﮕﻮﯾﺪ ﺟﻬﺎﻧﺪﯾﺪﻩ ﺗﺎﺭﯾﺨﺸﺎﻥ
ﺍﺯﯾﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﺟﺰ ﻧﺎﻡ ﻧﺸﻨﯿﺪﻩ ﺍﻡ
ﻧﻪ ﺩﺭ ﻧﺎﻣﮥ ﺧﺴﺮﻭﺍﻥ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﻡ
ﺁﻧﭽﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﮤ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﺷﮑﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯿﻢ ، ﻋﻤﺪﺗﺎً ﺑﺮ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻏﯿﺮ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ
ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ
ﻫﻨﺮ ﺑﺰﺭﮒ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﻭ ﺧﺪﻣﺖ ﻋﻈﯿﻢ ﻭﯼ ﺁﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺁﻥ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺭﺍ ﯾﮏ
ﺟﺎ ﮔﺮﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ، ﺑﻪ ﻧﻈﻤﯽ ﺯﯾﺒﺎ ﻭ ﺷﯿﻮﺍ ﻭ ﺩﻟﭙﺬﯾﺮ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻣﻬﻢ
ﺗﺮ، ﺑﺎ ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻨﺪﯼ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺶ ﺧﺮﺩﻣﻨﺪﺍﻧﻪ، ﺩﺭ ﻻﺑﻼﯼ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺁﻥ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ
ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﺑﻪ ﺑﯿﺎﻥ ﺁﻣﻮﺯﻩ ﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﻬﻤﯽ ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﺧﺮﺩ، ﺩﺍﻧﺎﯾﯽ، ﻋﺪﺍﻟﺖ
ﻭﺭﺯﯼ، ﭘﺎﮐﯽ، ﻫﻨﺮﻭﺭﺯﯼ، ﻣﯿﻬﻦ ﭘﺮﺳﺘﯽ ﻭ .... ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﻗﺖ، ﻋﻠﺖ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﺭﯼ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻫﺎ ﻭ ﻋﺪﻡ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﺭﯼ ﻫﺮ ﯾﮏ ﺍﺯ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﻫﺎﯼ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﺧﻮﺩ، ﻋﻤﻞ ﻭ ﯾﺎ ﻋﺪﻡ ﻋﻤﻞ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺫﮐﺮ ﻣﯽ
ﻧﻤﺎﯾﺪ.
ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ، ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﺩﻗﺖ ﻧﮕﺮﯾﺴﺘﻪ ﺷﻮﺩ، ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺫﮐﺮﯼ ﺍﺯ
ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻧﻤﯽ ﮔﺮﺩﺩ، ﺑﻠﮑﻪ ﻫﯿﭻ ﺫﮐﺮﯼ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ماد دیاکو هوخشتره فرورتیش و...ایلام، ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ مثل کورش کمبوجیه بردیا اردشیر خشایارو... ﻭنیز
ﺳﻠﻮﮐﯿﺎﻥ ﻧﻤﯽ ﮔﺮﺩﺩ . ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻫﺎ ﻭ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﺫﮐﺮ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ، ﺑﻪ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻫﺎ ] ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﺳﻄﻮﺭﻩ ﺍﯼ [ ﻭ ﺑﻪ
ﺩﻭﺭﺍﻥ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻫﺎ ﯾﻌﻨﯽ ﺍﺷﮑﺎﻧﯿﺎﻥ ] ﮐﻤﺘﺮ [ ﻭ ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ
ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﺍﺭﺩ .
ﺳﻮﺍﻝ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﻬﻢ: ﭼﺮﺍ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺫﮐﺮﯼ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ ﻫﯿﭻ ﯾﮏ ﺍﺯ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻥ ﻧﻤﯽ ﺁﻭﺭﺩ؟
ﭘﺎﺳﺦ : ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﻻ ﺫﮐﺮ ﺷﺪ، ﻫﯿﭻ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ
ﺗﻮﺳﻂ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺩﺭ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﻧﯿﺰ ﺫﮐﺮﯼ ﺍﺯ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎﻥ ﻭ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺑﻪ
ﻣﯿﺎﻥ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩﻧﺪ ﻭ ﻃﺒﯿﻌﺘا ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﻧﯿﺰ ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﭼﯿﺰﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻣﯽ
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﻫﯿﭻ ﻣﻨﺒﻌﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺏ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.
ﺳﻮﺍﻝ: ﭼﺮﺍ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﺑﻌﯽ ﮐﻪ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻨﻈﻮﻡ
ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩ، ﺫﮐﺮﯼ ﺍﺯ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ] ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﮐﻮﺭﻭﺵ، ﺑﻨﯿﺎﻧﮕﺬﺍﺭ ﺳﻠﺴﻠﻪ [ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺳﻠﻮﮐﯿﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻥ ﻧﯿﺎﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ؟؟؟ ﮐﻠﯿﺪ ﺣﻞ ﺍﯾﻦ ﻣﻌﻤﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﻧﻬﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ .
ﻧﺨﺴﺖ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ ﺑﻪ ﺭﻫﺒﺮﯼ ﺍﺭﺩﺷﯿﺮ ﺑﻪ ﻗﺪﺭﺕ
ﺭﺳﯿﺪﻧﺪ، ﺍﯾﺮﺍﻥ ﮐﺸﻮﺭﯼ ﺗﺠﺰﯾﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﻭ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﺎﻻﯾﯽ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ، ﺑﻪ
ﭘﯿﺸﻮﺍﯾﯽ ﻣﻮﺑﺪ ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ ﯾﻌﻨﯽ " ﺗﻨﺴﺮ "، ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﺸﻮﺭ ﺭﺍ
ﺗﺤﺖ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺧﻮﺩ ﻣﺘﺤﺪ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ، ﺑﺎ ﺭﻭﯼ ﮐﺎﺭ ﺁﻣﺪﻥ ﺍﺭﺩﺷﯿﺮ
ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻫﯽ ﺗﻨﺴﺮ، ﺍﺯ ﯾﮏ ﺳﻮ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺍﯼ ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ ﺷﮑﻞ
ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺩﯾﮕﺮ، ﺣﮑﻮﻣﺘﯽ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﻭ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺑﺎﺭ
ﺩﺭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺮ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺩﺭ ﺳﺮﮐﻮﺏ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻭ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﻭ ﺧﺎﺭﺟﯽ ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﺷﺪ . ] ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺑﺰﺭﮒ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻣﺎﻧﻮﯼ ﻭ ﻣﺰﺩﮐﯽ ﻭ ... ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﯾﺮﺍﻥ [ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ، ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺑﺎﺭ ﺑﺮﺧﻼﻑ ﺩﻭﺭﺍﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺩﯾﻨﯽ ﺧﺎﺹ ] ﺯﺭﺗﺸﺖ ﯾﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺰﺩﺍﭘﺮﺳﺘﯽ [ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺩﯾﻨﯽ
ﺭﺳﻤﯽ ﺩﺭ ﮐﻠﯿﻪ ﯼ ﻗﻠﻤﺮﻭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﻋﻼﻡ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ . ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺩﺭ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻃﯽ ﺳﺎﻟﯿﺎﻥ ﻣﺘﻤﺎﺩﯼ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﺎﻥ
ﺍﯾﻦ ﺳﻠﺴﻠﻪ، ﺑﻪ ﺗﺨﺮﯾﺐ ﻭ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﺑﺮﺩﻥ ﻧﺎﻡ ﻭ ﺁﺛﺎﺭ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ
ﻏﯿﺮ ﺧﻮﺩ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﯼ ﺁﻥ ﻫﺎ، ﻧﺎﻡ ﻭ ﺁﻭﺍﺯﻩ ﻭ ﺁﺛﺎﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻧﺶ ﺑﺎ ﻣﻄﻠﻖ ﮔﺮﺍﯾﯽ
ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ] ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎﻥ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺗﺴﺎﻫﻞ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﯾﻨﯽ ﺧﺎﺹ
ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺩﯾﻨﯽ ﺭﺳﻤﯽ ﺍﻋﻼﻡ ﻧﻨﻤﻮﺩﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺍﺩﯾﺎﻥ ﺩﺭ ﻗﻠﻤﺮﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﯽ ﺷﺎﻥ ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﻋﻤﻞ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ [ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ
ﺩﺷﻤﻨﯽ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﮐﯿﺎﻥ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺩﺳﺖ ﻧﺸﺎﻧﺪﮔﯽ ﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﯾﻮﻧﺎﻥ ﭘﺲ ﺍﺯ
ﺳﻠﻄﻪ ﯼ ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ ﺑﺮ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﻬﺖ
ﮐﻪ ﻫﻢ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﮐﺴﺐ ﺭﺿﺎﯾﺖ ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ
ﺩﯾﮕﺮ، ﺩﺭ ﺻﺪﺩ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﻫﺮ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﺴﺒﺖ ﺩﻫﺪ، ﺩﺭ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ
ﺑﺮﺩﻥ ﻧﺎﻡ ﻭ ﺁﺛﺎﺭ ﻭ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻫﯿﭻ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺍﯼ
ﻧﻨﻤﻮﺩ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯿﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﺍﻗﻮﺍﻡ، ﺑﻪ
ﺩﺷﻤﻦ ﺗﺮﺍﺷﯽ ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﺩﺷﻤﻨﯽ ﺑﺎ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺧﺎﺭﺟﯽ ﻧﯿﺰ ﺩﺳﺖ ﺯﺩ ﺗﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﯾﮕﺎﻧﻪ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﯼ ﺑﺮ ﺣﻖ ﺑﺮﺍﯼ
ﺣﻔﻆ ﻗﺪﺭﺕ ﺷﺎﻥ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﻗﻮﺍﻡ ﻭ ﻣﻠﯿﺖ ﻫﺎﯼ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺭﺍ ﺗﺤﺖ ﻓﺮﻣﺎﻧﺮﻭﺍﯾﯽ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﻧﺪ . ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ
ﺳﺒﺐ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﺑﻪ ﺑﺮﺍﻧﺪﺍﺯﯼ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ
ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﯽ ﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻭ ﻋﺎﻣﺪﺍﻧﻪ، ﺑﻪ
ﻃﻮﺭ ﻣﺸﺮﻭﻉ ﻭ ﻋﻮﺍﻡ ﻓﺮﯾﺒﺎﻧﻪ ﻭ ﯾﺎ ﺑﺎ ﻫﺪﻑ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺭﻋﺐ ﻭ ﻭﺣﺸﺖ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ، ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ.
همچنین نابودی کتابهای ایرانی درحمله مقدونیها ونیز تغییر الفبا از میخی به الفبای پهلوی بی تاثیر نبوده.
ﺩیگر ﺁﻥ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻨﺒﻊ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺗﻮﺳﻂ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ
ﯾﻌﻨﯽ "ﺧﺪﺍﯾﻨﺎﻣﮏ )"ﺧَﻮﺩﺍﯼ ‌ ﻧﺎﻣﮓ ﯾﺎ ﺧَﺪﺍﯼ ﻧﺎﻣﻪ (، ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ " ﮐﺘﺎﺏ
ﺷﺎﻫﺎﻥ " ﺗﻮﺟﻪ ﮔﺮﺩﺩ، ﺍﯾﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﺍﺛﺮ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﺩﻭﺭﻩ ﯼ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ
ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﺎﻡ ﺗﻤﺎﻡ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﺳﻠﺴﻠﻪﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻭ ﻭﻗﺎﯾﻊ
ﺩﻭﺭﺍﻥﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻣﯿﺨﺘﮕﯽ ﺑﺎ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ، ﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﺍﻥ
مادها ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎﻥ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﯿﺎﻥ ﺿﺒﻂ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﺗﺪﻭﯾﻦ "ﺧﺪﺍﯼ ﻧﺎﻣﻪ " ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻧﻮﺷﯿﺮﻭﺍﻥ ] ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﻣﻮﺭﺧﯿﻦ، ﺗﺪﻭﯾﻦ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺧﺴﺮﻭ ﭘﺮﻭﯾﺰ ﻧﺴﺒﺖ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ [ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺩﻓﺎﺗﺮ
ﺭﺳﻤﯽ ﻭ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺳﻨﺖ ﻫﺎﯼ ﺷﻔﺎﻫﯽ ﻭ ﺭﺳﺎﻟﻪ ﻫﺎﯼ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﺯ ﻗﺒﯿﻞ ﻧﺴﺐ
ﻧﺎﻣﻪ ‌ ﻫﺎ ﻭ ﻓﻬﺮﺳﺖ ﺟﻨﮓ ﻫﺎ ﯾﺎ ﺷﻬﺮ ﻫﺎ ﻭ ﻭﻗﺎﯾﻊ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻫﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﺧﺪﺍﯼ ﻧﺎﻣﻪ ﺗﺪﻭﯾﻦ ﺷﺪ. ﺗﺪﻭﯾﻦ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺧﺪﺍﯼ ﻧﺎﻣﻪ، ﺩﺑﯿﺮﺍﻥ ﺷﺎﻫﯽ
ﻭ ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥﻫﺎﯼ
ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﯽ، ﻧﻘﺶ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻫﺪﻑ ﺍﻧﻮﺷﯿﺮﻭﺍﻥ ﺍﺯ ﺻﺪﻭﺭ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺪﻭﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﮐﺘﺎﺑﯽ، ﺗﺪﻭﯾﻦ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻭ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﺍﯼ ﻣﮑﺘﻮﺏ ﺑﺮﺍﯼ
ﮐﺸﻮﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺿﻤﻦ، ﺑﺎ ﻫﺪﻑ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺳﺎﺯﯼ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ
ﻧﯿﺰ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ.
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﮐﺘﺎﺏ ﺧﺪﺍﯾﻨﺎﻣﮏ: ﺩﺍﺳﺘﺎﻥﻫﺎ ﻭ ﺍﺳﻄﻮﺭﻩﻫﺎﯼ ﮐﻬﻦ ﻫﻨﺪ ﻭ
ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻭ ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥﻫﺎ ﺷﺮﺡ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﻗﺪﯾﻢ ﻭ
ﮐﺸﻤﮑﺶﻫﺎﯼ ﻗﺒﺎﯾﻞ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﻭ ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺧﺪﺍﯾﺎﻥ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﯼ ﺍﺯ
ﭘﺮﺳﺘﻨﺪﮔﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﻭ ﻏﯿﺮﻩ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﯼ ﻣﻬﻢ ﻭ ﯾﺎ ﺍﺳﺎﺳﯽ ﺗﺮﯾﻦ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺍﻭﺳﺘﺎﯼ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﻣﯽﯾﺎﺑﯿﻢ ) ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥﻫﺎﯼ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ
ﺟﻤﺸﯿﺪ ﻭ ﺿﺤﺎﮎ (، ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺳﮑﺎﯾﯽ ] ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺭﺳﺘﻢ ﺍﺯ
ﻫﻤﯿﻦ ﻗﻮﻡ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﯼ ﺳﯿﺴﺘﺎﻥ [، ﮐﯿﺎﻧﯽ ﻭ ﺍﺷﮑﺎﻧﯽ ] ﺍﺷﮑﺎﻧﯿﺎﻥ ﺑﻪ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺩﺷﻤﻦ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﯼ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ [ ﻭ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ، ﺗﺪﻭﯾﻦ
ﺷﺮﺡ ﺣﺎﻝ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﻭ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﻭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺣﻤﺎﺳﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺟﻨﮓ ﻫﺎ ﻭ ... ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﻭ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ. ﺑﺨﺶ ﺍﻋﻈﻤﯽ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﯾﻨﺎﻣﻪ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ
ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﯼ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺧﺪﺍﯾﻨﺎﻣﻪ ﻫﯿﭻ
ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺍﯼ ﺑﻪ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎﻥ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﯿﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﻻﯾﻞ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻭ ﻣﺬﻫﺒﯽِ ﯾﺎﺩ
ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺑﺎﻻ ﻧﻤﯽ ﮔﺮﺩﺩ . ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺩﺭ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﺑﯿﺎﻥ ﻣﯽ
ﻧﻤﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﯾﻨﺎﻣﮏ ﻭ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺷﺮﺡ ﻭﻗﺎﯾﻊ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ
ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﻭ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﺧﻮﯾﺶ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻭﯼ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ
ﯾﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺪﻭﯾﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺑﻪ ﺳﺮﺍﻍ ﺷﺎﻥ ﺭﻓﺘﻪ، ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺩﻭﻣﯿﻦ ﻣﻨﺒﻊ ﻭ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻨﺒﻊ ﺗﺪﻭﯾﻦ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﯼ ﻣﻨﻈﻮﻡ
ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ،ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﯼ ﻣﻨﺜﻮﺭ ﺍﺑﻮﻣﻨﺼﻮﺭﯼ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ
ﺑﻪ ﮐﺮﺍﺕ ﺑﺪﺍﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ . ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﯼ ﺍﺑﻮﻣﻨﺼﻮﺭﯼ، ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۳۴۶
ﻩ .ﻕ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﺑﻮﻣﻨﺼﻮﺭ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺯﺍﻕ ﻃﻮﺳﯽ، ﮐﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﺳﺎﻣﺎﻧﯿﺎﻥ ﺳﭙﻬﺴﺎﻻﺭ ﮐﻞ ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ] ﻭ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺩﺭ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﯼ
ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺍﺵ ﻭﯼ ﺭﺍ ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ ﺩﻫﻘﺎﻥ ﻧﮋﺍﺩ ﻣﯽ ﻧﺎﻣﺪ [ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ
ﺍﺑﻮﻣﻨﺼﻮﺭ ﻣﻌﻤﺮﯼ، ﻭﺯﯾﺮ ﻭﯼ، ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﺳﻼﻡِ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺗﺪﻭﯾﻦ
ﮔﺮﺩﯾﺪ ﻭ ﺍﺻﻠﯽﺗﺮﯾﻦ ﻣﻨﺒﻊ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺩﺭ ﺗﺪﻭﯾﻦ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺍﯾﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺭﺍ "ﻧﺎﻣﻮﺭ ﻧﺎﻣﻪ " ﻣﯽ ﻧﺎﻣﺪ [ ﺩﺭ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﯼ ﮐﺘﺎﺏ ﺍﺑﻮ
ﻣﻨﺼﻮﺭﯼ، ﭼﻨﯿﻦ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ :
» ﻭ ﭼﺎﮐﺮ ﺍﻭ ﺍﺑﻮﻣﻨﺼﻮﺭ ﺍﻟﻌﻤﺮﻯ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻭ ﻧﺎﻣﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮐﺲ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ
ﺑﻪ ﺷﻬﺮﻫﺎﻯ ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ ﻭ ﻫﺸﯿﺎﺭﺍﻥ ﺍﺯ ﺁﻥﺟﺎ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺟﺎﻯ، ﭼﻮﻥ
"ﺷﺎﺝ ﭘﺴﺮ ﺧﺮﺍﺳﺎﻧﻰ " ﺍﺯ ﻫﺮﻯ ﻭ ﭼﻮﻥ " ﯾﺰﺩﺍﻥ ‌ ﺩﺍﺩ ﭘﺴﺮ ﺷﺎﭘﻮﺭ " ﺍﺯ
ﺳﯿﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﭼﻮﻥ "ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﭘﺴﺮ ﺑﻬﺮﺍﻡ " ﺍﺯ ﻧﺸﺎﺑﻮﺭ ﻭ ﭼﻮﻥ
" ﺷﺎﺫﺍﻥ ﭘﺴﺮ ﺑﺮﺯﯾﻦ " ﺍﺯ ﻃﻮﺱ . ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺷﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﮔﺮﺩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻨﺸﺎﻧﺪ
ﺑﻪ ﻓﺮﺍﺯﺁﻭﺭﺩﻥ ﻧﺎﻣﻪﻫﺎﻯ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﻭ ﮐﺎﺭﻧﺎﻣﻪﻫﺎﺷﺎﻥ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﻰ ﻫﺮ ﯾﮏ ﺍﺯ
ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﯿﺪﺍﺩ ﻭ ﺁﺷﻮﺏ ﻭ ﺟﻨﮓ ﻭ ﺁﯾﯿﻦ ﺍﺯ ﮐﻰ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﮐﻪ ﺍﻧﺪﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺁﯾﯿﻦ ﻣﺮﺩﻣﻰ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﻮﺭﺍﻥ ﭘﺪﯾﺪ ﺁﻭﺭﺩ ﺗﺎ ﯾﺰﺩﮔﺮﺩ
ﺷﻬﺮﯾﺎﺭ ﮐﻪ ﺁﺧﺮ ﻣﻠﻮﮎ ﻋﺠﻢ ﺑﻮﺩ ... ﻭ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻧﺎﻡ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﻧﻬﺎﺩﻧﺪ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﻥ ﺩﺍﻧﺶ ﺍﻧﺪﺭﯾﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﻭ ﻣﻬﺘﺮﺍﻥ ﻭ ﻓﺮﺯﺍﻧﮕﺎﻥ
ﻭ ﮐﺎﺭﻭﺳﺎﺯ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ ﻭ ﻧﻬﺎﺩ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻭ ﺁﯾﯿﻦﻫﺎﻯ ﻧﮑﻮ ﻭ ﺩﺍﺩ ﻭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻭ ﺭﺍﻯ ﻭ ﺭﺍﻧﺪﻥ ﮐﺎﺭ ﻭ ﺳﭙﺎﻩ ﺁﺭﺍﺳﺘﻦ ﻭ ﺭﺯﻡ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺷﻬﺮ ﮔﺸﺎﺩﻥ
ﻭ ﮐﯿﻦ ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﻭ ﺷﺒﯿﺨﻮﻥ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺁﺯﺭﻡ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﺎﺭﻯ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﯾﻦ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺑﺪﯾﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﻧﺪﺭ ﺑﯿﺎﺭﻧﺪ . «
ﺍﻣﺎ ﻧﮑﺘﻪ ﯼ ﺣﺎﺋﺰ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﯼ ﺍﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮﺭ ﻧﯿﺰ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎﺱ ﮐﺘﺎﺏ ﺧﺪﺍﯾﻨﺎﻣﮏ ﻭ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﺍﻭﺳﺘﺎ ﻭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺭﺍﯾﺞ ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﯽ ﻭ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﺳﺮﺍﯾﯽ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻋﺎﻣﻪ
ﺑﻪ ﺭﺷﺘﻪ ﯼ ﺗﺤﺮﯾﺮ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺪﺍﯾﻨﺎﻣﻪ ﻫﯿﭻ ﺫﮐﺮﯼ ﺍﺯ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﯿﺴﺖ . ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺩﯾﮕﺮ، ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ
ﺩﺷﻤﻨﯽ ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺘﺤﺪﯾﻦ ﺩﯾﻨﯽ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﯼ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﮐﻪ ﻣﻬﺮﺁﯾﯿﻦ ﻭ ﯾﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺗﺴﺎﻫﻞ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﯾﮕﺎﻧﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﯾﺮﺍﻥ، ﺗﻤﺎﻣﯽ
ﺁﺛﺎﺭ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﯼ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺘﺎﺏ ﻫﺎﯼ ﺩﯾﻨﯽ ﻏﯿﺮ
ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﺑﺮﺩﻧﺪ، ﻟﺬﺍ ﻣﻨﺎﺑﻌﯽ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ
ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﻭ ﺁﺛﺎﺭ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻭﺳﺘﺎﯼ
ﺯﺭﺗﺸﺖ، ﻧﺎﻣﻪ ﯼ ﺗﻨﺴﺮ، ﺍﻧﺪﺭﺯﻧﺎﻣﻪ ﯼ ﺑﺰﺭﮔﻤﻬﺮ، ﺍﺭﺩﺍﻭﯾﺮﺍﻑ ﻧﺎﻣﻪ ﻭ ...
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﻫﺎﯼ ﻋﺎﻣﯿﺎﻧﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﯿﺮﺩ.
ﻣﻨﺒﻊ ﺳﻮﻣﯽ ﮐﻪ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺩﺭ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻫﺎ ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ، ﻣﻨﺎﺑﻌﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ
ﺍﻭ ﻧﻬﺎﺩ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﯼ ﻧﺎﻣﻪ، ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻨﺒﻊ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ
ﯾﻌﻨﯽ " ﺍﻭﺳﺘﺎ " ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻣﻀﺎﻣﯿﻦ ﺍﺳﻄﻮﺭﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ
ﭼﻮﻥ ﮐﯿﻮﻣﺮﺙ، ﺟﻤﺸﯿﺪ، ﻓﺮﯾﺪﻭﻥ، ﺳﺎﻡ، ﺁﺭﺵ ﮐﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭ، ﮔﺸﺘﺎﺳﺐ ﻭ
ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﮕﯽ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻇﻬﻮﺭ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﯼ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎﻥ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﺯﺍﺩ ﺭﻭﺯ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺭﺍ ﺷﺸﻢ ﻓﺮﻭﺭﺩﯾﻦ
۱۷۶۸ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﻣﯿﻼﺩ ﻭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺩﺭﮔﺬﺷﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﭘﻨﺠﻢ ﺩﯼ ﻣﺎﻩ ۱۶۹۱ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ
ﻣﯿﻼﺩ ﺫﮐﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎﻥ ﺍﺯ ﺳﺎﻝ
550 ﺗﺎ 330 ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﯿﻼﺩ ﻣﺴﯿﺢ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻧﮑﺘﻪ ﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﻬﻢ ﺁﻥ
ﮐﻪ ﺍﻭﺳﺘﺎﯼ ﺯﺭﺗﺸﺖ، ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﻭ ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻨﺒﻌﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﺯ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﺍﺳﺎﻃﯿﺮﯼ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﯼ ﮐﯿﺎﻧﯽ ﻭ ﭘﯿﺸﺪﺍﺩﯼ ﺳﺨﻦ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻥ
ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺩ ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻨﺒﻊ ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﺳﺎﻃﯿﺮﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ
ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﮕﯽ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺩﻭﺭ، ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺍﺳﺎﻃﯿﺮ ﮐﻬﻦ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺑﺎﻗﯽﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺑﯿﺶﺗﺮ ﺑﻪ ﺍﻭﺳﺘﺎ ﺑﺎﺯ ﻣﯽﮔﺮﺩﺩ . ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺍﺻﻼﺣﺎﺗﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻋﻘﺎﯾﺪ ﻭ ﺩﺭﭘﯽ
ﺁﻥ ﺍﺳﺎﻃﯿﺮ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﭘﺪﯾﺪ ﺁﻭﺭﺩ، ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺖﻫﺎﯼ ﻣﺘﺎﺧﺮ ﺍﻭﺳﺘﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﺸﺖ ﻫﺎ، ﻋﻘﺎﯾﺪ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯼ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﻭﺍﺭﺩ ﺩﯾﻦ
ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻨﺸﺎ ﻭ ﻣﻨﺒﻊ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﺳﺎﻃﯿﺮ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ
ﻣﯽﺭﻭﺩ . ﺍﺳﺎﺳﺎً ﺗﻀﺎﺩ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﺗﻮﺭﺍﻥ، ﺑﻨﯿﺎﻥ ﺣﻤﺎﺳﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺮﺩﯾﺪ، ﺍﯾﻦ ﺩﺷﻤﻨﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻤﻮﺩﺍﺭ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﻧﯿﮑﯽ ﻭ
ﺑﺪﯼ ﺩﺭ ﺁﯾﯿﻦ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻭﺳﺘﺎ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﮑﺎﺭ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﯼ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﺮ، ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﯼ
ﺗﺎﺛﯿﺮ ﭘﺬﯾﺮﯼ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺍﺯ ﺍﻭﺳﺘﺎﺳﺖ.
ﺭﻭﺍﯾﺖ ﻫﺎﯼ ﺷﻔﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ "ﻧﻘﺎﻻﻥ " ﺩﺭ ﻣﺠﺎﻣﻊ
ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﻭ ﻫﯿﺠﺎﻥ ﺑﺮﺍﻧﮕﯿﺰﺍﻧﻪ ﻣﻄﺮﺡ ﻣﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ،
ﭼﻬﺎﺭﻣﯿﻦ ﻣﻨﺒﻊ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﺑﯿﺎﻥ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ
ﺑﺎﺭﻩ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺕ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﮕﯽ ﺁﻥ ﺍﺳﻄﻮﺭﻩ ﻫﺎﯼ
ﺭﺍﯾﺞ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﺩﯼ ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﯼ ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺑﺪﯾﻦ
ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍﺯ ﺩﯾﺮﺑﺎﺯ ﻫﻨﺮ ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﻫﻨﺮِ ﻗﺼﻪ ﮔﻮﯾﯽ ﺩﺭ
ﻣﯿﺎﻥ ﺳﺎﮐﻨﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺯﻣﯿﻦ ﺭﻭﺍﺝ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎ ﻭﺭﻭﺩ ﺍﻗﻮﺍﻡ ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﺑﻪ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﯼ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﺍﺳﺎﻃﯿﺮﺷﺎﻥ، ﺍﯾﻦ ﻫﻨﺮ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﭘﯿﺶ
ﺭﻭﺍﺝ ﻭ ﺍﻭﺝ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺌﻮﻥ ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﯽ ﺁﻧﺎﻥ ﺗﺠﻠﯽ ﯾﺎﻓﺖ.
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﮐﻬﻨﯽ ﭼﻮﻥ ﺣﮑﺎﯾﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﻣﯿﺘﺮﺍ ﻭ ﺁﻧﺎﻫﯿﺘﺎ، ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺳﯿﺎﻭﺵ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺳﯿﺎﺏ، ﺭﺳﺘﻢ ﻭ ﺳﻬﺮﺍﺏ ﻭ ... ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﯼ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺍﺯ ﻗﺪﻣﺖ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﯽ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺣﺘﯽ
ﻣﺮﺍﺳﻤﯽ ﻧﯿﺰ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻪ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﺳﻮﮒ ﺳﯿﺎﻭﺵ ﺑﺎ
ﺷﻮﺭ ﻭ ﻫﯿﺠﺎﻥ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﯾﺪ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺮﺍﺳﻤﯽ ﭼﻮﻥ ﭼﻬﺎﺭﺷﻨﺒﻪ
ﺳﻮﺭﯼ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﮔﺬﺷﺘﻦ ﺳﯿﺎﻭﺵ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺁﺯﻣﻮﻥ ﺍﺛﺒﺎﺕ
ﺑﯽ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﺍﺵ ﺭﻭﺍﺝ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻧﻘﺎﻻﻥ ﺧﻮﺩ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﻗﺼﻪ
ﭘﺮﺩﺍﺯﯼ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﻧﺒﻮﻍ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﺣﻤﺎﺳﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﻭﯾﮋﻩ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﺯﯼ ﻭ ﺗﺎﺯﻩ ﺳﺎﺯﯼ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.
ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮﻉ، ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻌﯽ ﭼﻨﺪ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻤﻮﺩ، ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺍﯾﻦ ﻣﻨﺎﺑﻊ، ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩ ﻭ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﺩﻭﺭﺍﻥ
ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ، ﻫﯿﭻ ﻧﺎﻣﯽ ﺍﺯ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻭ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻥ ﻧﯿﺎﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻫﻨﺮ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺁﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻫﻤﻪ
ﯼ ﺁﻥ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﺭﺍ ﯾﮑﺠﺎ ﺟﻤﻊ ﻧﻤﻮﺩﻩ، ﺑﻪ ﺳﺨﻦ ﺯﯾﺒﺎﯼ
ﺷﻌﺮﯼ ﺁﺭﺍﺳﺘﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﺎ ﺩﺍﻧﺶ، ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﻭﺭﺯﯼ، ﻋﺪﺍﻟﺖ ﻣﺪﺍﺭﯼ، ﺍﺧﻼﻕ،
ﺩﺍﻧﺎﯾﯽ، ﺣﺲ ﻭﻃﻦ ﺩﻭﺳﺘﯽ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﺴﻮﻭﻟﯿﺖ ﺩﺭﺁﻣﯿﺰﺩ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ
Photo

Post has attachment
روزگاری که هیچ مردی با دیدن موی سر و ساق پای زنان تحریک نمیشد!!! روزگاری که آموختن زبان فرانسه و تحصیل در این کشور باب شده بود!!! روزگاری که هنوز جمع مردم جمع بود و بساط مهمانی های فامیلی و سفره های از این سرخونه تا اون سر خونه به راه بود!!! دورانی که لوتی های سابق که بعد اسمشون شد جاهل محله ها را امن نگه میداشتند و مردم حتی ناموسشون را هم به این لوتی ها می سپردند!!! زمانی که هرچی خرج می کردی باز یک چیزی داشتی تا پس انداز کنی!!! خلاصه زمانی که چینی و کره ای در ایران کارگری می کردند و روسیه ای حاضر بود لباست را ده برابر قیمت ازت بخره و ترکیه ای تو فرودگاه پاسپورتت را می بوسید و از هنرپیشه و خواننده آرزوشون بود با ایرانی وصلت کنند به  اميد مجد وعظمت مجدد ايران وايرانيان با تلاش وسعي وكوشش بيشتر. 
PhotoPhotoPhotoPhotoPhoto
2015-04-25
6 Photos - View album

Post has attachment
فارسی کردن تقویم گوگل
اضافه شدن تقویم هجری شمسی شاید برای گوگل چندان کار دشواری نباشد، اما انجام این کار بسیاری از کاربران ایرانی و دیگر کاربرانی را که به تقویم هجری شمسی نیاز داشتندرا خوشحال کرد و مطمئنا موجب می‌شود کاربران این سرویس محبوب گوگل بیش از پیش افزایش یابند. اگر شما هم به این سرویس علاقه‌مند و قصد دارید اکنون تقویم فارسی را برای خودتان فعال کنید، ‌باید مراحل زیر را انجام دهید:
1ـ ابتدا به محیط کاربری خود در سرویس تقویم گوگل وارد شوید. برای انجام این کار ‌باید پس از مراجعه به لینک زیر اطلاعات کاربری خود در گوگل را وارد کنید:
http://www.google.com/calendar

2ـ از بالا سمت راست صفحه روی آیکون تنظیمات که به شکل یک چرخ‌دنده کوچک است، کلیک کرده و از منوی به‌نمایش درآمده گزینه‌ Settings را انتخاب کنید.

3ـ صفحه را به پایین اسکرول کرده تا گزینه‌ Alternate calendar را مشاهده کنید. روی منوی بازشدنی مقابل این گزینه که عبارت No Alternate calendar در آن قابل مشاهده است، کلیک کرده و گزینه‌ آخر یعنی Persian Calendar را انتخاب کنید.

4ـ در پایان روی گزینه‌ Save کلیک کرده و تغییرات را مشاهده کنید.

نکته: چنانچه کاربر جدید این سرویس هستید برای استفاده بهتر و راحت‌تر از تقویم توصیه می‌کنیم پس از مراجعه به بخش تنظیمات در مقابل گزینه‌ Week starts on نیز مقدار Saturday را انتخاب کنید تا روز شروع هفته به شنبه تغییر یابد.
توجه: چنانچه قصد دارید محیط ابزار تقویم گوگل نیز فارسی شود ‌باید پس از کلیک روی آیکون تنظیمات از منوی به‌نمایش درآمده گزینه Calendar Setup را انتخاب کرده و در پایان در پنجره‌ تنظیمات تقویم، روی کشوی بازشدنی کلیک کرده و گزینه‌ «فارسی» را انتخاب کنید
Wait while more posts are being loaded