Çərşənbə axşamı
15 mart
Tiatira və Sard
Vəh. 2:18-3:16-ı oxuyun. Bu cəmiyyətlərdə nə baş verir, bütövlükdə İmanlılar cəmiyyəti və şəxsən hər bir məsihçi nə ilə mübarizə aparmalı olur? Böyük mübarizə bu çəkişmədə özünü necə göstərir?

İsanın Özünü Tiatiradakı cəmiyyətə açma şəkli (Vəh. 2:18) Allahın xalqının necə ağır və əzablı bir zamandan keçdiyini göstərir. Mətndə istifadə olunmuş “gözləri odlu alova bənzəyən” və “ayaqları pardaqlanmış tunca bənzəyən” metaforalarına ilk dəfə Vəhy kitabında deyil, daniel peyğəmbərin kitabının 10-cu fəslində rast gəlinir.
Daniel peyğəmbər ona görünən Adamı bu cür təsvir edir: “gözləri yanar məşəllər tək”, “ayaqları cilalanmış tunc kimi” (Dan. 10:6). Bu Adamın Məsih olduğunu anlayırıq. O, Danielə bildirir ki, Fars ölkəsinin hamisi ilə mübarizə aparıb (Dan. 10:13, 20). Başqa sözlə desək, Allahın xalqı üçün vəziyyət pisləşir, Allah Özü insanların işlərinə təsir etmək üçün vəziyyətə qarışır, cəmiyyətlər arasında gəzir (Vəh. 1) və dövlət başçıları ilə mübarizə aparır (Dan. 10).
Sarddakı cəmiyyətdə də İsa eyni şəkildə təsvir olunmuşdur: O, Allahın yeddi ruhuna və yeddi ulduza malikdir (Vəhy 3:1). Rəbb xüsusi vurğulayır: O – diri Xilaskardır, Öz İmanlılar cəmiyyətinə xidmət edir, ancaq gözəgörünməz olaraq qalır; O, Öz cəmiyyətinin təhlükəsizliyini təmin etmək üçün səmavi qüvvələri cəlb edir.
Bu iki cəmiyyətin təsviri Rəbbin dərin narahatlığından xəbər verir. Tiatiradakı cəmiyyətin müsbət xüsusiyyətləri olsa da (Vəh. 2:19), onun çox üzvü açıq şəkildə dönüklük ediblər və bu şər selinin qarşısını almaq üçün heç bir ciddi səy göstərilməyib. Sarddakı adamlar isə ruhani cəhətdən ölüdürlər (Vəh. 3:1).
Bütün bunlara baxmayaraq İsa cəmiyyəti ruhlandırır. O, qeyd edir ki, Tiatirada bir çoxları “şeytanın dərin sirri adlandırılan şeyləri bilmirlər” və onları dəvət edir: “Mən gəlincəyə qədər özünüzdə olana bağlı qalın” (Vəh. 2:24, 25). “Amma Sardda sənin yanında öz paltarlarını ləkələməyən bir neçə şəxs var” (Vəh. 3:4).
İsa məhz bu sadiq insanlara Öz xeyir-duasını bəxş edir. O, Tiatiradakı cəmiyyətə “dan ulduzunu” verməyi vəd edir (Vəh. 2:28), sonradan bu ulduzu Özü ilə əlaqələndirir (Vəh. 22:16). Sard cəmiyyətindəki sadiq övladlarına isə göylərdə yer vəd edir və bəyan edir: “Mən Atamın və Onun mələklərinin önündə adını iqrar edəcəyəm” (Vəh. 3:5).
“Özündə olana bağlı qal” və “tövbə et”. Nəyə bağlı qalmalıyıq və nədə tövbə etməliyik? Bu iki ideya niyə bir-biri ilə sıx əlaqədardır?


Post has attachment

Bazar ertəsi
7 mart
Ətrafdakıların təzyiqi

1 Pet. 4:1-7-i oxuyun. Nə üçün seçdiyimiz həyat tərzi çox vacibdir və Məsihə qayıtmaq hazırlığımıza necə təsir edir?

Peter qeyd edir: imanlılar həyatlarının böyük bir hissəsini ətrafsdakı insanların istəklərini yerinə yerinə yetirərək yaşayıblar (1 Pet. 4:3). Lakin indi hər şey başqa cürdür və məsihçiləri “qəribə” hesab edə bilərlər, çünki onlar artıq izdihamın ardınca getmirlər, ya da ona görə ki onların haqqında zərərli şaiyələr yayırlar (1 Pet. 4:4). Şeytan hətta köhnə dostlardan da istifadə edəcək ki, bizi Allahda məyusluğa uğratsın.
Peter bu cür hücumlardan qorxmamağa çağırır. “Bütpərəstlər” Allah qarşısında – yeganə saleh Hakimin qarşısında cavab verməli olacaqlar, ona görə də onların bizim barəmizdə düşüncələrinə görə narahat olmağa dəyməz (1 Pet. 4:5). Bu cür nöqteyi-nəzər həlledici əhəmiyyət kəsb edir. İmanda möhkəm durmaq əvəzinə, ətrafdakıların fikrinə güzəştə gedən neçə insan tanıyırsınız?
Öz yaşıdlarının təzyiqlərinə məruz qalan gənclərə xüsusilə çətindir.
Ətrafdakıların bizi öz düşüncələri, tələbləri və ya ümidlərinə müvafiq şəkildə qəbul edib-etməyəcəyinə görə naraht olmamalıyıq. Peter imanlılara tövsiyə edir ki, bunun əvəzinə onlar xeyirxah olmalı və bütün insanlara məhəbbət göstərməlidirlər (1 Pet. 4:8, 9). Bu, sadəcə öz məsihçi işlərimiz siyahısına əlavə edəcəyimiz əlavə bir vəzifə deyil. Bu, etdiyimiz ən vacib işdir və insanlarla qarşılıqlı münasibətlərin ən vacib üsuludur. Peter bizi dualarda ayıq olmağa çağırır (1 Pet. 4:7), çünki Allah bilir ki, bəzən biz yaxınlarımıza məhəbbət və qayğı göstərmək yerinə, “bütpərəstlərin” istəklərini yerinə yetirməyə çalışırıq. Biz onlar üçün sadəcə dua etməli deyilik, həm də Allaha izin verməliyik ki, bizi onların problemlərinə münasibətdə daha həssas etsin. “Kahinlər padşahlığı və müqəddəs xalq” olaraq, onlara xeyir işlərə yönəldən təsir etməyə çağırılmışıq və onların bizə pis təsir etməsinə yol verməməliyik. İsrailin faciəvi tarixi ondan ibarət idi ki, İsrail bütpərəstləri xeyirxahlığa yönəltmək yerinə, bütpərəstlər israilliləri şərə meyl etdirirdi.
Ətrafınızdakıların hansı təzyiqləri ilə üzləşirsiniz? Ayaq üstə durmağınıza nə kömək edir? Nə üçün bu cür vəziyyətlərdə “Şərə xeyirlə qalib gəl” prinsipi ilə hərəkət etmək vacibdir (Rom. 12:21)?


Post has attachment

Cümə axşamı
3 mart
Sonuncu düşmən
Görünür Korinfin bəzi məsihçiləri dirilmə haqqındakı sualdan çaş-baş qalmışdılar. Paul Onun Müjdənin başlıca elementi kimi kəsb etdiyi əhəmiyyəti ətraflı şəkildə izah edir (1 Kor. 15:1-4). İmanlılar özlərinin həyatdan köçmüş dostları və yaxınları üçün narahat olurdular (1 Kor. 15:6), bəziləri isə düşünürdülər ki, ölülər dirilməyəcək (1 Kor. 15:12). Bu, Salonikidəki vəziyyətə bənzəyir (1 Salon. 4:13-17).
1 Kor. 15:12-18-i oxuyun. Ölülərin dirilməsini inkar etmənin nəticələri nədir?
Paul öz arqumentini bu sözlərlə bitirir: “Əgər yalnız bu həyat üçün Məsihə ümid bağlamışıqsa, biz hamıdan yazığıq” (1 Kor. 15:19). Ancaq İsa həqiqətən dirildi, vəfat edənlərin ilki oldu (1 Kor. 15:20).
Sonra Paul Məsihi Adəmlə müqayisə edir: “Adəmdə hamı öldüyü kimi Məsihdə də hamı həyata qovuşacaq” (1 Kor. 15:22) və bu izzətli dirilmənin nə zaman baş verəcəyini dəqiqləşdirir: “...Məsihin zühurunda” (1 Kor. 15:23). Bu fəslin davamında o, iki Adəmi müqayisə etməyə davam edir (1 Kor. 15:45-49). İlk insan torpaqdan yaradılmışdı, ikinci, Səmavi olan isə Göylərdən gəlmişdi, buna görə biz də bir gün Göylərin surətini daşıyacağıq, Onun kimi olacağıq (1 Kor. 15:47-49). Bunun təsdiqini isə Məsihin İkinci gəlişi zamanı baş verəcək hadisələrin təsvirində tapırıq: “Çünki şeypur çalınacaq, ölülər çürüməzliklə diriləcək, bizsə dəyişiləcəyik. Çünki bu çürüyən bədən çürüməzliyə, bu ölümə düçar olan bədən ölməzliyə bürünməlidir” (1 Kor. 15:52, 53).
Adəm başlanğıcda əbədi həyat üçün yaradılsa da, insan nəsli tezliklə elə cırlaşdı ki, adamlar yalnız məhdud bir müddətdə yaşamağa başladılar. Əbədi həyatı miras almaq istəyiriksə, Rəbb bizim təbiətimizi dəyişəcək və onu qeyri-fani edəcək.
1 Kor. 15:23-26-ı oxuyun. İndi böyük mübarizənin və ölümün girdabına düşsək də, şər, natəmiz qüvvələr dünyada ağalıq edirmiş kimi görünsələr də, verilmiş ayələr böyük mübarizənin sonunu necə açır? Görünməyəni görməyi necə öyrənə və bu vədlərin hər birimiz üçün kəsb etdiyi əhəmiyyəti necə dərk edə bilərik?

Post has attachment

Post has attachment

Post has attachment

Bazar ertəsi
15 fevral
“Onunla”

İsa Qalileya gölünün sahilində ilk şagirdləri çağırdığı zaman onlar artıq Onun şər üzərindəki hakimiyyətinə şahid olmuşdular. Onlar Onun cinləri qovduğunu (Lk. 4:34-36), xəstələrə şəfa verdiyini (Lk. 4:38-41), təbiəti idarə etdiyini (Lk. 5:4-6) və günahı ifşa etdiyini görmüşdülər. İsa Peteri əmin edir ki, onun qorxmasına ehtiyac yoxdur (Lk. 5:10).
Duada keçən gecədən (Lk. 6:12) bir müddət sonra İsa Öz ardıcıllarını topladı və bpyük qrupun içindən on iki nəfər seçərək, onları həvari adlandırdı (Lk. 6:13; yunan sözü apostolos – elçi deməkdir). Onları xidmətə göndərməzdən əvvəl İsa onlarla bir az vaxt keçirdi, bəzi göstərişlər verdi (Lk. 9:1-5), bu göstərişləri daha sonra digər şagird qrupuna da təkrarladı (Lk. 10:1-6).
Mk. 3:14-ü oxuyun. İsa həvariləri xidmətə göndərməzdən əvvəl nə etdi? Burada bizim üçün hansı vacib xəbər verilmişdir?

Müasir şagirdlər çox vaxt İsa ilə vaxt keçirmək yerinə, Onun üçün çalışmağa tələsirlər! Müjdəni təbliğ etmək əmrini yerinə yetirməyə çalışarkən, biz, təəssüf ki, bəzən özümüzün zəruri işlər siyahımızı tərtib etməyə tələsirik və hər şeyi özümüz etməyə cəhd edərək, dünyanın Xilaskarını nəzərdən qaçırırıq. “Messiyamaniya”ya tutulmaq – yalnız İsanın Xilaskar olduğunu unudub, dünyanın xilasının bizdən asılı olduğunu düşünmək çox asandır.
Məsihçi tarixinin çox səhifələrinin İsanın adını bəyan edərkən, Onunla ünsiyyətə vaxt ayırmayan, Onu tanımayan və həyatında heç bir dəyişiklik yaşamayan adamlarla ləkələndiyini görmək çətin deyil. Dünyamızın və ya İmanlılar cəmiyyətimizin ən az ehtiyac duyduğu şey – “İsa ilə” olmayıb, Onun adı ilə xidmət edən adamlardır. Şeytanın böyük mübarizədə istifadə etdiyi ən böyük tələlərdən biri Məsihin adına iddia edən adamları öz tərəfinə cəlb etmək və onlardan bu adı şərəfdən salmaq üçün istifadə etməkdir. Ona görə də şagirdlərə xidmət tapşırmazdan əvvəl İsa onları Onunla birlikdə vaxt keçirməyə və Ondan öyrənməyə dəvət etdi.
Bu gün İsanın fiziki hüzuru qeyri-mümkün ikən, “Onunla” olmaq ideyası bizim üçün nə kimi məna kəsb edir? Bu gün praktiki olaraq Onunla necə vaxt keçirə bilərik?


Post has attachment
Wait while more posts are being loaded