Post has attachment

Post has attachment

Bazar ertəsi
30 may
İsa məbəddə

Düşkün bəşəriyyət tarixinin ilk dövrlərindən etibarən heyvanların qurban gətirilməsi Xilas planını – gələcək Messiyaya iman vasitəsilə lütflə xilası təsvir etmək üçün Allahın seçdiyi bir vasitə olmuşdur (Rom. 4:13-16). Bunun parlaq təsdiqini Yaradılış kitabının 4-cü fəslində tapmaq mümkündür, burada Qabillə Habilin faciəvi səcdə tarixçəsi təsvir olunmuşdur (Vəh. 14:6-12). Ona görə də Allah İsraili Onun seçilmiş xalqı, “kahinlər padşahlığı, müqəddəs millət” (Çıx. 19:6) olmağa dəvət etdiyi zaman, həm də Xilas planını daha ətraflı izah etmək üçün müqəddəs yerdə xidmət təyin etdi. Səhrada Hüzur çadırının, Süleymanın məbədinin və Babildən qayıtdıqdan sonra tikilən məbədin mövcudluğu müddətində Müjdə müqəddəs yerin simvol və xidmətlərində açılırdı.
Məbəddəki ayinlər Allahdan ilham alsa da, onları qeyri-kamil insanlar həyata keçirirdilər. Ona görə də hətta Allahın təyin etdiyi və Onun düşkün dünyaya məhəbbətini və lütfünü açmaq üçün nəzərdə tutulmuş bu müqəddəs xidmətdə də, insanların iştirak etdiyi hər hansı başqa bir işdə olduğu kimi, tənəzzül müşahidə olunmağa başladı. İsanın Birinci gəlişi zamanı bu xidmət artıq kahinlərin (xidmətin etibar olunduğu şəxslərin) acgözlüyü və xəsisliyi ilə o qədər təhrif olunmuşdu ki, “qurbangətirmə xidmətinin müqəddəsliyi xalqın gözündə ciddi dərəcədə azalmışdı” (Y. Uayt. Əsrlər arzusu, səh. 590).
Mat. 21:12-17-i oxuyun. Allaha səcdə ilə bağlı bu hissədə hansı dərslər verilmişdir?

Çox sayda başqa yerlərdə olduğu kimi, İsa Öz davranışlarına bəraət qazandırmaq üçün Müqəddəs Yazılardan sitat gətirirdi. Bu bir daha sübut edir ki, Rəbbin ardıcılları olan bizlər Müqəddəs Kitabı dünya görüşümüzün və əxlaq sistemimizin mərkəzinə qoymalıyıq. O, Yazılardan sitat gətirməklə bərabər kora və çolağa şəfa vermişdi. Bütün bunlar Onun İlahi təbiəti və çağırışı barəsində inandırıcı şəkildə şahidlik edirdi. Bu dəlillərə daha həssas və açıq yanaşması gərəkən adamların daha amansız şəkildə Ona qarşı çıxmaları kədər doğurur. Özlərinin dünyəvi sərvətlərini, məbədin “idarəçiləri” və “nəzarətçiləri” statuslarını itirməkdən qorxaraq, çoxları İsada xilası nəzərdən qaçırdılar. Halbuki məbəddəki bütün xidmət buna işarə edirdi.
Necə əmin ola bilərik ki, yer üzündə hər hansı br şeyi, hətta yaxşı bir şeyi əldə etmək və ya əlimizdə tutmaq istərkən, ən vacib olanı – İsada əbədi həyatı itirmək riski ilə üz-üzə durmuruq?


Post has attachment

Cümə axşamı
26 may
“Bilərik”

Mat. 20:20-27-də Yaqub və Yəhya (və onların anası) haqqındakı hekayəni daha yaxşı başa düşmək üçün əvvəlcə Lk. 9:51-56-ı oxuyun. Bu hadisə İsa şagirdləri ilə Yerusəlimə gedərkən baş vermişdi, bundan bir neçə gün sonra Yaqub və Yəhya İsadan padşahlıqda Onun sağında və solunda oturmaq üçün icazə istəmişdilər.

Mat. 20:20-27-ini oxuyun. Lk. 9:51-56-da verilmiş hissə Yaqub və Yəhyanın Padşahlıqda İsanın sağında və solunda oturmağa nə qədər hazır olduqlarını necə açır?

Zavday oğulları Yaqub və Yəhya yaxınlıqdakı kəndlərə təbliğ etməyə göndərildikdən sonra belə, ətrafdakı insanların xilasından daha çox öz gələcək statuslarına görə narahat olurdular. Bu hadisə dünən nəzərdən keçirdiyimiz hadisəni, Peter İsanın ardınca gedən şagirdlərin nə əldə edəcəklərini soruşduğu hadisəni xatırladır.
İsanın cavabını diqqətlə oxuyun: “Nə dilədiyinizi özünüz də bilmirsiniz. Mənim içəcəyim kasadan siz də içə bilərsinizmi? “ (Mat. 20:22). Başqa sözlə desək, İsanın gələcək izzətinə ortaq olmaq üçün əvvəlcə Onun əziyyətlərinə və ölümünə ortaq olmaq lazımdır, şagirdlər isə buna hazır deyildilər. Onların dərhal “Bilərik” deyə (Mat. 20:22) cavab vermələri faktı göstərir: Məsihin onları nə barədə xəbərdar etdiyini o an başa düşmürdülər. Bu barədə gələcəkdə öyrənəcəkdilər.
Burada maraqlı bir təzad göstərilir ki, bu barədə düşünməyə dəyər. Dünən əmin olduq ki, İsanın ardınca getsək, bizə gözəl bir mükafat vəd olunur – “əbədi həyat” (Mat. 19:29). Eyni zamanda Müqəddəs Kitab aydın şəkildə göstərir ki, bu dünyada İsanın ardınca getmənin öz qiyməti var, bəzən kifayət qədər yüksək qiymətdir. İsa daha sonra Peterə iztirablı ölümlə öləcəyini söyləyir (bax. Yəh. 21:18, 19). Əsrlər boyunca və hətta bizim günlərimizdə çox imanlılar İsanın ardınca getmənin qiymətini çox baha ödəyiblər. Ona görə də Rəbbin ardınca gedərkən heç bir qiymət ödəmiriksə, məsihçilik durumumuzu araşdırmağa ehtiyac var. Lakin bu qiymət nə olursa-olsun, Rəbbin Özünün ödədiyi qiymətdən daha az ölçülmür.
Məsihin ardınca getmək üçün hansı qiyməti ödəmisiniz? Öz cavablarınız üzərində düşünün.


Post has attachment

Bazar
22 may
İtaətkarlığın əzəməti

Kim əsl əzəmətə can atmır? Kim böyük işlər görmək istəmir? Bu arzu heç də həmişə eqoizmdən, özünü bəyənməkdən və ya təkəbbürdən irəli gəlmir. Öz işinizi ən gözəl şəkildə icra edib, əməyinizin başqa insanlara xeyir-dua gətirəcəynə ümid edə bilərsiniz (bax. Vaiz 9:10).
Lakin “əzəmət” anlayışının müəyyənləşdirilməsində çətinlik ortaya çıxır. Pozğun insan düşüncəsi bu konsepsiyanı asanlıqla təhrif edə bilər, odur ki, bizim anlayışımız Müqəddəs Kitab anlayışından çox fərqli olacaqdır.
Mat. 18:1-4-ü oxuyun. İsanın fikrinə görən əsl əzəmət nədir və Onun sözlərini həyatınıza necə tətbiq edə bilərsiniz?


Əsl əzəmətin, böyüklüyün xarakteristikasını vermək üçün İsa bir uşağı yanına çağırdı, Onu qarşısına qoydu və dedi: “Beləliklə, kim bu uşaq kimi özünü aşağı tutarsa, Səmavi Padşahlıqda ən böyük odur” (ayə 4). İsa böyük təbliğçi, böyük biznesmen və ya böyük xeyriyyəçi olmaq gərəkdiyini söyləmirdi. Allahın gözündəki böyüklük, əzəmət - həyatın zahiri deyil, daxili tərəfidir, halbuki heç şübhəsiz, daxili vəziyyətimiz etdiyimiz əməllərə təsir edəcək.
Diqqət yetirin ki, İsanın böyüklük haqqında verdiyi tərfi dünyadakı insanların əksəriyyətinin verdiyi tərifdən fərqlidir. Axı həyatda kim bu cür böyüklüyə - uşaq kimi itaətkar olmağa can atır? Bu cür məqsədə can atmaq bizə qəribə gəlir, çünki ətraf dünyanın prinsipləri, ideyaları və anlayışları əsasında düşünürük.
Kiçik uşaq kimi itaətkar olmaq nə deməkdir? İtaətkarlığın göstəricilərindən biri Rəbbə itaət göstərməkdir, bu zaman biz öz irdəmizə görə deyil, Allahın Kəlamına görə hərəkət edirik. Əgər həyatınızda səhv yoldasınızsa, bu öna görə baş verir ki, siz öz yolunuzla gedirsiniz. Məsələnin həlli çox sadədir: itaət göstərmək və Allahın Kəlamına tabe olaraq Onun yoluna qayıtmaq. Adəm və Həvva itaətkarlıq göstərsəydilər, günah etməzdilər. Həyat ağacı və xeyirlə şəri bilmə ağacının bağın ortasında olması çox maraqlıdır. Çox vaxt həyat və ölüm bir-birinə qonşu olur. Onlar arasındakı seçimi itaətkarlıq müəyyənləşdirir.
Dünyanın bizı təsiri nəticəsində Allahın Kəlamına zidd olan və yanlış olan daha hansı fikirlərin və ideyaların tərəfini tuturuq? Öz cavablarınızı Şənbə məktəbi sinfində bölüşün.


Çərşənbə
6 aprel
Zevulun və Naftali bölgəsi

Mat. 4:12-də Yəhyanın zindana salındığından bəhs edilir, onun xidməti bununla başa çatır. Elə bu an İsanın xidməti “rəsmi” olaraq başlayır. Ayədə Yəhyanın həbs olunduğunu eşidən İsanın nə üçün Qalileyaya qayıtdığı izah olunmur (həmç. bax. Mk. 1:14-16 və Lk. 4:14). Ola bilsin ki, Yəhyanın hələ təbliğ etdiyi müddətdə İsa kölgədə qalmağa üstünlük verirdi ki, rəqabət baş qaldırmasın. Mat. 4:12-də istifadə olunan və adətən “çəkildi” və ya “qayıtdı” kimi tərcümə olunan yunan feli təhlükədən qaçmaq adına çıxıb getmək fikrini nəzərdə tuta bilər. İsa Özünəməxsus müdrikliklə yəqin ki, vaxtından əvvəl qarşıdurmadan qaçmağa çalışmışdı.
Mat. 4:13-16-da (Yeş. 9:1, 2) İsanın Zevulun və Naftali bölgəsində məskunlaşması haqqında oxuyun. Bu ayələr İsanın xidmətini necə açır?
Zevulun və Naftali Yaqubun iki oğlu idi (bax. Yar. 35:23-26); onların nəsilləri gözəl şimal regionunda məskunlaşmış iki qəbiləni təşkil edirdilər.
Təəssüf ki, bu iki qəbilə Allaha imanını tərk edən və ətraf xalqların ənənələrinə aluda olan on qəbilənin sırasında idilər. Əksər Əhdi-Ətiq peyğəmbərləri şimalda yaşayan qəbilələrin günahkarlığını, mövhumatçılığını və şər işlərini məzəmmət edirdilər. Sonda Aşşurlular onları əsir aldılar və o vaxt məlum olan dünyanın hər yerinə səpələdilər. İsraildə isə öz növbəsində bütpərəstlər məskunlaşdılar və Qalileya qarışıq əhali ilə dolaraq, şübhəli qaranlıq bir yerə çevrildi. Ən mə.hur qalileyalı peyğəmbər Yunis idi ki, bu da qalileyalıların Allaha həsrolunma səviyyəsi haqqında çox şey deyir. Qalileyada hansı problemlər olursa-olsun, Yeşayanın kitabında hətta zülmətə bürünmüş Zevulun və Naftali torpağı haqqında gözəl peyğəmbərlik var, yəni “zülmətdə yaşayan... ölüm kölgəsi diyarında məskunlaşanların üzərinə Nur doğdu” (Mat. 4:16). Başqa sözlə desək, məhz buraya – bu qədər böyük ehtiyacın olduğu, insanlarının kobud, geridə qalmış, tərbiyəsiz hesab olunduğu bir yerə - məhz bu yerə İsa gəldi ki, insanların arasında yaşasın və onlara xidmət etsin. Məsihin bütün əzəmətinə rəğmən, Onun başqaları naminə itaətkar göstərməyə hazır olduğunu görürük. Həm də yenidən əmin oluruq ki, İsanın xidməti mövzusu bütün Əhdi-Ətiqdə qızılı hərflərlə yazılmışdır.
Bəzi insanların bizim səylərimizə, xidmətimizə və şəhadətimizə layiq olmadığını düşünmək kimi bir sınaqdan necə qaça bilərik? Bu cür münasibətdə pis olan nədir?


Bazar ertəsi
18 may
İtmiş oğul məsəli: I hissə

Məhəbbətin hər şeyi bağışlayan təbiəti haqqında bütün tarix boyunca yazılmış ən gözəl hekayə adlandırılan,  yalnız Lukanın müjdəsində qeyd olunan itmiş oğul məsəlini (Lk. 15:11-32) sevən ata və iki itmiş oğul haqqında məsəl adlandırmaq tamamilə mümkündür. Bir oğul atanın məhəbbətini uzaq diyarda pozğun həyat tərzinə dəyişir. Digər oğul isə evdə qalmağı seçir, lakin atanın məhəbbətinin tamlığını və qardaş münasibətlərinin mahiyyətini bilmir. Məsəli şərti olaraq yeddi hissəyə bölə bilərik; dörd hissəsi itmiş oğula həsr olunub, ikisi – Ataya, biri isə - böyük qardaşa. 
1. “Mənə ver” (Lk. 15:12). Kiçik oğulun atadan özünə düşən payı tələb etmək qərarı ani impulsiv istək deyildi. Günah çox vaxt yanlış seçilmiş tərcihlər üzərində uzun – uzadı düşüncələrin nəticəsi kimi ortaya çıxır. Kiçik oğul, yəqin ki, uzaq diyarların parıltısı və cah – calalı haqqında öz dostlarından eşitmişdi. Evdəki həyat həddindən artıq cansıxıcı idi. Həmin ailədə məhəbbət var idi, lakin bu məhəbbət müəyyən sərhədlər qoyurdu; ekzotik ölkələr isə məhdudiyyətsiz həyat vədi ilə onu tovlayırdılar. Ata həddindən artıq güclü himayə edirdi, onun məhəbbəti həddindən artıq sıxırdı. Oğul azadlıq istəyirdi və bu cür maneəsiz azadlıq axtarışında onun qəlbində qiyam toxumu cücərməyə başladı.  
2. “Uzaq bir diyara” (Lk. 15:13-16). Oğul öz payına düşən hər şeyi satıb pula çevirdi və “uzaq bir diyara” yola düşdü. Uzaq diyar – atanın evindən uzaqda olan bir yerdir. Məhəbbətin qayğıkeş gözləri, qanunun mühafizə edən çəpərləri, lütfün hər yerdə olan ağuşu uzaq diyara yaddır. Bu, “pozğun” həyatın uzaq diyarıdır (Lk. 15:13). Yunanca “pozğun” mənasını verən söz (asotos) Əhdi – Cədiddə daha üç dəfə isim şəklində ortaya çıxır və bu mənaları verir: sərxoşluq (Ef. 5:18), itaətsiz (Tit. 1:6) və pozğunluq – buraya isə “əxlaqsızlıq, ehtiras, əyyaşlıq, eyş – işrət, içib azğınlıq etmək, iyrənc bütpərəslik” daxildir (1 Pet. 4:3, 4). Bu cür allahsız həyatın verdiyi həzzlər onun sağlamlığına zərbə vurdu və sərvətini külə sovurdu, o, tez bir zamanda pulsuz, dostsuz və yeməksiz qaldı. Parıltılı həyatı onu cəmiyyətin ən dibinə sürüklədi. Dilənçi halına düşərkən və az qala acından ölərkən, özünə iş tapdı – donuzlara baxmaq – bu, bir yəhudi üçün ən acı tale idi.   
3. “Məni qəbul et” (Lk. 15:17-19). Hətta itmiş oğul belə seçim azadlığı və geri qayıtmaq imkanı olan oğul olaraq qalır. Beləliklə, oğul “özünə gəldi” və ev adında yeri, ata adlanan adamı, məhəbbət adlanan yaxın bağları yadına saldı. O, atasına yalvarmaq üçün deyəcəyi sözləri hazırlayaraq evə getdi: “Mən öz muzdlu işçilərinin biri kimi qəbul et”. Yəni məni nə etmək istəyirsənsə, et, bircə qoy mən sənin diqqətli nəzərlərin və qayğıkeş məhəbbətin altında yaşayım. Atanın ürəyindən daha yaxşı ev ola bilərmi!
Dünya çox başqan cıxarıcı görünə bilər. Bu dünyanın hansı konkret predmetləri sizi xüsusilə yoldan çıxarır ki, siz qəlbinizin dərinliyində bunun pis olduğunu bilə - bilə belə düşünürsünüz: “Bu, o qədər də pis deyil”?

Cümə axşamı 
16 aprel
İsanın görünüşünün dəyişməsi

İsanın görünüşünün dəyişməsi barədə hər üç Müjdədən oxuyun (Lk. 9:27-36; Mat. 17:1-9; Mk. 9:2-8). (Peterin özünün bu barədəki hekayəsini də oxuyun və özünün şahidlik təcrübəsinə əsaslanan həvarinin hansı həqiqəti bəyan etdiyinə diqqət yetirin; 2 Pet. 1:16-18). Luka hansı əlavə məlumatı təqdim edir və bu nə üçün vacibdir?

Luka nə Mattanın, nə də Markın yazmadığı incəliklərdən başlayaraq nəql edir: İsa Peteri, Yəhyanı və Yaqubu dua etmək üçün Özü ilə dağa apardı. İsa Öz nəzərini və fikrini Yerusəlimə yönəltdi və qarşısında duran əziyyətli yol haqqında xəbər verdi. İsa əmin olmaq istəyirdi ki, etdiyi hər bir iş Allaha məqbuldur və Onun planına uyğundur. Belə anlarda dua müəyyənlik və əminlik əldə etmək üçün yeganə vasitədir. Dua zamanı İsa ilahi izzətə büründü: “İsa dua edərkən üzünün görünüşü dəyişdi və Onun libası göz qamaşdırıcı ağ rəng aldı” (Lk. 9:29). 
Görünüşü dəyişən İsa Musa və İlyasla “Onun Yerusəlimdə yerinə yetirəcəyi bu dünyadan ayrılması barədə” danışdı (ayə 31). Digər tərcümələrdə “dünyadan ayrılması” sözü “çıxış” sözü ilə ifadə olunmuşdur ki, bu sözü də iki cür başa düşmək olar. 1) Bu, Onun Yerusəlimdə baş verəcək ölümünü nəzərdə tuta bilər, halbuki yunan sözü “çıxış” ölümə işarə etmək üçün az istifadə olunur. Deməli, 2) “çıxış” həm də İsanın tezliklə Yerusəlimdə həyata keçirəcəyi möhtəşəm “çıxışı”, izzətli xilas çıxışını nəzərdə tuta bilər, bu çıxış günahlardan azad edəcək. Azərbaycan dilindəki “dünyadan ayrılmaq” sözü məzmuna daha uyğundur.  
Üçünün söhbəti Allahın razılıq səsi ilə başa çatdı: “Bu Mənim Oğlumdur, seçilmişimdir, Ona qulaq asın!” (ayə 35). Görünüşünün dəyişməsi ilə İsa izzətlə məsh olunur, bu isə Onun Oğulluğunu bir daha təsdiqləyir və xilasın Oğulun həyatı bahasına başa gələcəyini bəyan edir. Ona görə də şagirdlərə göydən göstəriş verilir: Ona qulaq asmaq! Ona itaət və tam sədaqət göstərmədən Onun şagirdi olmaq qeyri – mümkündür.  
Yelena Uayt yazır ki, hər hansı bir mələk yerinə üstünlük “verilmiş”, Allahın taxtının yanında olan bu adamlar (Musa və İlyas) İsa ilə Onun iztirabları barədə danışmağa və Göylərin Ona qarşı şəfqət duyduğuna əminliklə təsəlli verməyə gəlmişdilər. Onların söhbətinin mövzusu dünyanın ümidi və hər bir insanın xilası idi” (“Əsrlərin arzusu”, səh. 425). Beləliklə, o qədər çox insana təsəlli vermiş İsanın Özü belə təsəlliyə və dəstəyə ehtiyac duyurdu. Bu, hətta ruhani cəhətdən ən güclü insanların, liderlərin və rəhbərlərin belə bəzən təsəlliyə, ruhlandırmaya və başqa insanların köməyinə ehtiyacı ola biləcəyini necə açır? Hal – hazırda ağlınıza təsəlli verə, ruhlandıra və dəstək ola biləcəyiniz biri gəlirmi? 
Wait while more posts are being loaded