Post has attachment

Post has attachment
نمیدونم از کیه ولی به دلم نشست....
Photo

Post has attachment

Post has attachment

پرنسس آوین من چه خوب شدکه به دنیا اومدی و چه خوبتر شد که همه دنیای من شدی…عشق مامانی تولدت هزاران هزار بار مبارک
Photo

Post has attachment

حتما بخونید
از : تهمینه میلانی
ارزش ده بار خوندن رو هم داره از دست ندید❤️❤️❤️❤️❤️❤️

ته پیازو رنده رو پرت کردم توی سینک، اشک از چشم و چارم جاری بود. در یخچال رو باز کردم و تخم مرغ رو شکستم روی گوشت، روغن رو ریختم توی ماهیتابه و اولین کتلت رو کف دستم پهن کردم و خوابوندم کف تابه ، برای خودش جلز جلز خفیفی کرد که زنگ در رو زدند.

پدرم بود. بازم نون تازه آورده بود. نه من و نه شوهرم حس و حال صف نونوایی نداشتیم.

بابام می گفت:
نون خوب خیلی مهمه ! من که بازنشسته ام، کاری ندارم ، هر وقت برای خودمون گرفتم برای شما هم میگیرم. در می زد و نون رو همون دم در می داد و می رفت. هیچ وقت هم بالا نمی اومد. هیچ وقت.


دستم چرب بود، شوهرم در را باز کرد و دوید توی راه پله.
پدرم را خیلی دوست داشت. کلا پدرم از اون جور آدمهاست که بیشتر آدمها دوستش دارند ، این البته زیاد شامل مادرم نمی شود .

صدای شوهرم از توی راه پله می اومد که به اصرار تعارف می کرد و پدر و مادرم را برای شام دعوت می کرد بالا.

برای یک لحظه خشکم زد.

ما خانواده ی سرد و نچسبی هستیم. همدیگه رو نمی بوسیم، بغل نمی کنیم، قربون صدقه هم نمیریم و از همه مهم تر سرزده و بدون دعوت جایی نمیریم.

اما خانواده ی شوهرم اینجوری نبودن، در می زدند ومیامدند تو،روزی هفده بار با هم تلفنی حرف می زدند؛ قربون صدقه هم می رفتند و قبیله ای بودند.

برای همین هم شوهرم نمی فهمید که کاری که داشت می کرد مغایر اصول تربیتی من بود و هی اصرار می کرد، اصرار می کرد.
آخر سر در باز شد و پدر مادرم وارد شدند.
من اصلا خوشحال نشدم. خونه نا مرتب بود؛ خسته بودم.تازه از سر کار برگشته بودم، توی یخچال میوه نداشتیم...
چیزهایی که الان وقتی فکرش را می کنم خنده دار به نظر میاد اما اون روز لعنتی خیلی مهم به نظر می رسید!

شوهرم توی آشپزخونه اومد تا برای مهمان ها چای بریزد و اخم های درهم رفته ی من رو دید.
پرسیدم:
برای چی این قدر اصرار کردی؟

گفت:
خوب دیدم کتلت داریم گفتم با هم بخوریم.

گفتم:
ولی من این کتلت ها رو برای فردا هم درست می کردم.

گفت:
حالا مگه چی شده؟

گفتم:
چیزی نیست ؟؟؟ !!!
در یخچال رو باز کردم و چند تا گوجه فرنگی رو با عصبانیت بیرون آوردم و زیر آب گرفتم.

پدرم سرش رو توی آشپزخونه کرد و گفت:
دختر جون، ببخشید که مزاحمت شدیم. میخوای نونها رو برات ببرم؟

تازه یادم افتاد که حتی بهشون سلام هم نکرده بودم !

پدر و مادرم تمام شب عین دو تا جوجه کوچولو روی مبل کز کرده بودند.

وقتی شام آماده شد،
پدرم یک کتلت بیشتر بر نداشت.

مادرم به بهانه ی گیاه خواری چند قاشق سالاد کنار بشقابش ریخت و بازی بازی کرد.
خورده و نخورده خداحافظی کردند و رفتند و این داستان فراموش شد و پانزده سال گذشت.

پدر و مادرم هردو فوت کردند.


چند روز پیش برای خودم کتلت درست می کردم که فکرش مثل برق ازسرم گذشت:
نکنه وقتی با شوهرم حرف می زدم پدرم صحبت های ما را شنیده بود؟
نکنه برای همین شام نخورد؟
از تصورش مهره های پشتم تیر می کشد و دردی مثل دشنه در دلم می نشیند.
راستی چرا هیچ وقت برای اون نون سنگک ها ازش تشکر نکردم؟

آخرین کتلت رو از روی ماهیتابه بر می دارم. یک قطره روغن می چکد توی ظرف و جلز محزونی می کند.

واقعا چهار تا کتلت چه اهمیتی داشت؟!
حقیقت مثل یک تکه آجر توی صورتم می خورد:

"من آدم زمختی هستم"

زمختی یعنی:
ندانستن قدر لحظه ها،
یعنی نفهمیدن اهمیت چیزها،
یعنی توجه به جزییات احمقانه و ندیدن مهم ترین ها.

حالا دیگه چه اهمیتی داشت وسط آشپزخانه ی خالی، چنگال به دست کنار ماهیتابه ای که بوی کتلت می داد، آه بکشم؟

آخ. لعنتی، چقدر دلم تنگ شده براشون؛
فقط… فقط اگر الان پدر و مادرم از در تو می آمدند، دیگه چه اهمیتی داشت خونه تمیز بود یا نه...
میوه داشتیم یا نه...
همه چیز کافی بود:
من بودم و بوی عطر روسری مادرم، دست پدرم و نون سنگک .

پدرم راست می گفت که:
نون خوب خیلی مهمه.


من این روزها هر قدر بخوام می تونم کتلت درست کنم،
اما کسی زنگ این در را نخواهد زد،
کسی که توی دستهاش نون سنگک گرم و تازه و بی منتی بود که بوی مهربونی می داد.
اما دیگه چه اهمیتی دارد؟
چیزهایی هست که وقتی از دستش دادی اهمیتشو می فهمی...!
زمخت نباشیم



🌹و اگر براي عزيزان إرسال نميكني دو بار بخوان.

Post has attachment
یک دو رو میمانتم دی کم پریشانم بکه
بیوفا ای درده کشتم بوتو تیمارم بکه

رنگ رخسار م خزان زرد وجرگم آگره
گشت گیانم آگره بو غرق وارانم بکه

مالگم رمیاسه کولم وی پریشان حالیه
مالگم دردت وکولم کم تو حیرانم بکه

قامتم خم بی حناسم سرد ودردم کاریه
لامصو رحمی بکه دی کم تو گریانم بکه

کم بچرخن او پیاله ی چینیه سیلم نکه
تیر چاویلت نخه کم تیر وارانم بکه

خرمن عشقم سوزانی خشکه زارانم عزیز
چون شو تارم وداغت نور وارانم بکه

شکوفه سرابی ( حیران)
یک دو روز مهمانتم کم پریشانم کن
ای بی وفا دردت دوریت مرا کشته بیا درمانم کن..

رنگ رخسارم زرد چون خزان و جیگرم آتیشه
همه جانم اتشه بیا و غرق بارانم کن...
خانه ام ویرانه شانم از این پریشان حالیم..
خانه و مالم دردت بجانم کم تو حیرانم کن..
قامتم خم کردی و نفسم سرد و بی جانه و دردم کاریه..
لامصب (لامذهب) رحمی کن به من دیگه کمترگریانم کن

کمتر بچرخان اون کاسه ی چینی (منظور شاعر چشمان معشوقه اش است) رو نگاهم کن..
تیرچشمانت ننداز کمتر تیر بارانم کن نگام کن..
خرمن عشقمو سوزاندی زار وخشک شد عزیزدلم
مثل شب تار وسیاهم از داغت تو بیا نوربارانم من..
Photo

Post has attachment

Post has attachment
#سرابله
بعد از یک روز برفی 94/11/7
Photo

وقتی تنهاییم دنبال یک دوست میگردیم ,
وقتی پیداش کردیم دنبال عیب هاش می گردیم,
وقتی عیب هاش رو پیدا کردیم ترکش می کنیم
وقتی از دستش دادیم دنبال خاطره هاش می گردیم و بازم تنهاییم
💓💓🌸💓💓🌸💓💓🌸💓💓🌸💓💓🌸 https://telegram.me/joinchat/BW5frzvYaRU51HXEI6EClA
Wait while more posts are being loaded