Μήνυμα στον ηλεκτρονικό τους υπολογιστή θα αρχίσουν να βρίσκουν από σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες οφειλέτες του δημοσίου.
 
Η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων ξεκίνησε να αποστέλλει «προσκλητήρια» για συμμετοχή στην έκτακτη ρύθμιση η οποία ξεκίνησε χθες Παρασκευή και ολοκληρώνεται την επόμενη Παρασκευή.
 
Ο στόχος είναι να αποσταλούν ακόμη και ένα εκατομμύριο ειδοποιητήρια έτσι ώστε να γίνει όσο το δυνατόν καλύτερη ενημέρωση για την ευκαιρία αποπληρωμής των υποχρεώσεων με ευνοϊκούς όρους.
 
Μέχρι και το μεσημέρι του Σαββάτου, το σύστημα της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων είχαν επισκεφτεί περίπου 100.000 οφειλέτες προκειμένου να εκτυπώσουν το ειδοποιητήριο.
 
Το πλήρες μήνυμα της ηλεκτρονικής επιστολής, που ήδη αποστέλλεται σταδιακά, έχει ως εξής:
 
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ

Αποδέκτης: ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ, Username: ΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

ΘΕΜΑ: Eκούσια Καταβολή Ληξιπρόσθεσμων Οφειλών εκτός Ρύθμισης 

Σας ενημερώνουμε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 34 του ν.4320/19-3-2015 από 20 έως και 27 Μαρτίου 2015 είναι δυνατή η καταβολή οποιουδήποτε ποσού βασικής οφειλής με απαλλαγή προσαυξήσεων, τόκων και προστίμων εκπρόθεσμης καταβολής που αναλογούν σε αυτό. Δίνεται η δυνατότητα επιλογής οποιουδήποτε χρέους εκτός ρύθμισης και πληρωμής μέρους ή του συνόλου της ανεξόφλητης βασικής οφειλής χωρίς επιβαρύνσεις εκπρόθεσμης καταβολής.
Η καταβολη διενεργείται είτε με τη χρήση της ταυτότητας οφειλής (Τ.Ο.) στις Τράπεζες και στα ΕΛ.ΤΑ., είτε στις Δ.Ο.Υ.

Για την άμεση ενημέρωσή σας σχετικά με την αναλυτική εικόνα των οφειλών σας, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την εφαρμογή "Προσωποποιημένη Πληροφόρηση" και την εκτύπωση για "Εκούσια Καταβολή Ληξιπρόθεσμων Οφειλών εκτός Ρύθμισης" στο σύστημα TAXISnet.

Εάν έχετε ρυθμισμένα χρέη τα οποία επιθυμείτε να εντάξετε στην παραπάνω ευεργετική διάταξη, θα πρέπει να απευθύνεστε πρώτα στη Δ.Ο.Υ.

πηγή Ναυτεμπορική

Κάθε ευρώ μετράει για τον επιχειρηματία, διότι εάν δεν γνωρίζει που βρίσκεται κάθε τέλος του μήνα δεν θα γνωρίζει και που βαδίζει η επιχείρηση στο τέλος του έτους. Τα οφέλη από την πρόσληψη καλού λογιστή εκτείνονται πολύ πέρα από τα νούμερα.

Πριν να μισθώσει ένας επιχειρηματίας ένα λογιστή πρέπει να βεβαιωθεί ότι ο λογιστής έχει κατανοήσει τέσσερις βασικούς τομείς σε γενική λογιστική πρακτική:

Επιχειρηματικές συμβουλευτικές υπηρεσίες. Δεδομένου ότι ένας λογιστής θα πρέπει να είναι γνωστής του επιχειρηματικού περιβάλλοντος στο οποίο κινείται η επιχείρηση, τη φορολογική κατάσταση και των οικονομικών καταστάσεων, είναι λογικό να ζητήσει να βοηθήσει τον επιχειρηματία να καταλήξει σε ένα επιχειρηματικό σχέδιο καθώς και σε ένα προσωπικό οικονομικό σχέδιο. Οι λογιστές μπορεί να προσφέρουν συμβουλές για τα πάντα, από την ασφάλιση (χρειάζεστε πραγματικά διακοπή επιχειρηματικής δραστηριότητας ή είναι φθηνότερο να μισθώσετε ένα δεύτερο χώρο;) στην επέκταση (πώς θα αποκτήσει ο επιχειρηματίας πρόσθετη ικανότητα να επηρεάσει το κόστος λειτουργίας;). Οι λογιστές επιβάλλεται να έχουν διορατικότητα, απλά λόγω της προοπτικής τους.

Λογιστική και τήρηση αρχείων. Αυτά είναι ίσως τα πιο βασικά του λογιστικού κλάδου. Ένας λογιστής μπορεί να συμβάλει στη συγκρότηση των συστημάτων λογιστικής και να δείξει στον επιχειρηματία πώς να τα χρησιμοποιεί. Ένα καλό σύστημα επιτρέπει στον επιχειρηματία να αξιολογήσει την αποδοτικότητα και να τροποποιήσει τις τιμές. Επίσης επιτρέπει την παρακολούθηση των εξόδων, την κατάρτιση προϋπολογισμού, εντοπισμού των τάσεων και τη μείωση των λογιστικών εξόδων που απαιτούνται για την κατάρτιση των οικονομικών καταστάσεων και φορολογικών δηλώσεων.

Φορολογικές συμβουλές. Οι λογιστές παρέχουν βοήθεια σχετικά με ζητήματα φορολογικής φύσεως και συνήθως αυτό μπορούν να το πράξουν σε δύο τομείς: στη φορολογική συμμόρφωση και στον φορολογικό σχεδιασμό. Ο προγραμματισμός αναφέρεται στη μείωση της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης και η συμμόρφωση αναφέρεται στην υπακοή των φορολογικών νόμων.

Ελεγκτικές υπηρεσίες. Οι υπηρεσίες αυτές συνήθως απαιτούνται από τις τράπεζες ως προϋπόθεση χορήγησης δανείου. Υπάρχουν πολλά επίπεδα ελέγχου, που κυμαίνονται από την απλή σύνταξη των οικονομικών καταστάσεων έως σε έναν πραγματικό έλεγχο, όπου ο λογιστής παρέχει την βεβαιότητα ότι οι οικονομικές πληροφορίες της εταιρείας είναι ακριβείς.

Οι λογιστικές υπηρεσίες μπορούν να χωριστούν σε τρεις μεγάλες κατηγορίες: την καταγραφή των συναλλαγών, την συναρμολόγηση τους, και τη δημιουργία αποδόσεων και οικονομικών καταστάσεων. Παρά το γεγονός ότι οι δύο πρώτες κατηγορίες απαιτούν ένα χαμηλότερο επίπεδο δεξιοτήτων από την τελευταία, επιβάλλεται η καθιέρωση ωριαίας αμοιβής και για τις τρεις. Γι 'αυτό είναι σημαντικό να καθοριστεί τι ακριβώς εργασία επιθυμεί ο επιχειρηματίας από έναν λογιστή να χειριστεί.

Υπηρεσίες: Οι λογιστικές επιχειρήσεις προσφέρουν φορολογικές και ελεγκτικές υπηρεσίες. Τήρηση βιβλίων, συμβουλές διαχείρισης, σχεδίαση και εφαρμογή συστημάτων οικονομικών πληροφοριών, παροχή υπηρεσιών που περιλαμβάνουν συναλλαγές καθώς και ανάλυση για τα δάνεια και τη χρηματοδότηση, προετοιμασία, έλεγχο, αναθεώρηση και σύνταξη των οικονομικών καταστάσεων, διαχείριση των επενδύσεων και εκπροσώπηση σε φορολογικές αρχές.

Εκτός από τις υπηρεσίες, ο επιχειρηματίας καλείται να βεβαιωθεί ότι η λογιστική επιχείρηση έχει εμπειρία με τις μικρές επιχειρήσεις και ειδικά στον κλάδο που ανήκει η επιχείρηση.

Ο επιχειρηματίας δεν πρέπει να βασιστεί αποκλειστικά και μόνο στο κόστος, και αυτό διότι ο λογιστής που θα πρέπει να χρεώνει τον υψηλότερο ωριαίο ποσοστό είναι πιθανό να είναι πιο έμπειρος και πιο ικανός να λειτουργεί ταχύτερα.

Αφού κάνει ο επιχειρηματίας την επιλογή, πρέπει να διατυπωθούν αναλυτικά οι όροι της συμφωνίας σε μια επιστολή δέσμευσης. Το έγγραφο θα πρέπει να διευκρινίζει τις δηλώσεις καθώς και το ύψος των αμοιβών αναλυτικά για κάθε εργασία. Αυτό εξασφαλίζει ότι ο επιχειρηματίας και ο λογιστής έχουν τις ίδιες προσδοκίες.

Επίσης επιβάλλεται η επαφή με το λογιστή κάθε μήνα. Επανεξέταση των οικονομικών καταστάσεων έτσι ώστε να παρέχεται η κατάλληλη και σωστή ενημέρωση και η καταγραφή εναλλακτικών τρόπων μείωσης του κόστους.

Οι αποδοχές των εργαζομένων πρέπει να καταβάλλονται αποκλειστικά σε νόμισμα που κυκλοφορεί νόμιμα , ενώ απαγορεύεται η καταβολή σε είδος, δωροεπιταγές, κουπόνια αγοράς εμπορευμάτων (Β.Δ 24.7.1920 άρθρο 2 παρ. 3 και 95 Δ.Σ.Ε άρθρο 3 παρ.1, που κυρώθηκε με το Ν.3248/1955).

Η νομοθεσία, οι συλλογικές συμβάσεις ή διαιτητικές αποφάσεις, δύναται να επιτρέπουν την μερική καταβολή αποδοχών σε είδος μόνο με τις προϋποθέσεις:
α) οι παροχές σε είδος να είναι κατάλληλες για την ατομική χρήση του εργαζόμενου και της οικογένειάς του
β) να είναι οπωσδήποτε προς το συμφέρον του εργαζόμενου και
γ) η αποτίμηση της αξίας των παροχών σε είδος να είναι δίκαια και λογική( 95 Δ.Σ.Ε - άρθρο 4). 

Επίσης απαγορεύεται στον εργοδότη να περιορίζει με οποιοδήποτε τρόπο την ελευθερία του εργαζόμενου στο να διαθέτει κατά την βούλησή του τις δεδουλευμένες αποδοχές που λαμβάνει (95 ΔΣΕ – άρθρο 6).

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι μερική και μόνον καταβολή αποδοχών σε είδος είναι δυνατή μόνο με συναίνεση - συμφωνία του εργαζόμενου και όχι με μονομερή απόφαση του εργοδότη, ενώ δεν επιτρέπεται ο συγκεκριμένος τρόπος καταβολής των αποδοχών όταν ήδη υπάρχει καθυστέρηση καταβολής δεδουλευμένων αποδοχών, καθόσον σε αυτές τις περιπτώσεις δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 4 και 6.
Τέλος όπως ρητά αναφέρεται στο άρθρο 10 της Υπουργικής Απόφασης 19040/81, η καταβολή των δώρων εορτών (Πάσχα – Χριστουγέννων) γίνεται αποκλειστικά σε χρήμα.

Βασίλης Τραϊανόπουλος
Επιθ. Εργασιακών Σχέσεων


πηγή: www.ergasiaka-gr.net

Προστασία της κύριας κατοικίας αξίας έως 300.000 ευρώ από πλειστηριασμούς, υπό την προϋπόθεση ο δανειολήπτης να πληροί συγκεκριμένα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, παρέχει έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015 το νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομίας, το οποίο δεν αποκλείεται να κατατεθεί στη Βουλή ακόμη και σήμερα. Ο δανειολήπτης χάνει το ευεργέτημα της προστασίας της κύριας κατοικίας εάν δεν είναι συνεπής ως προς την καταβολή των ελάχιστων δόσεων που προβλέπει η νομοθετική ρύθμιση, καθώς και εάν δεν προσκομίσει εγκαίρως στην πιστώτρια τράπεζα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τα κριτήρια που σωρευτικά θα πρέπει να πληροί ο δανειολήπτης, προκειμένου να προστατευθεί η κύρια κατοικία ή η μοναδική κατοικία του από τον πλειστηριασμό, είναι τα ακόλουθα:

• Η αντικειμενική αξία του ακινήτου δεν υπερβαίνει τα 300.000

• Το ετήσιο δηλωθέν οικογενειακό του εισόδημα, όπως διαμορφώνεται μετά την αφαίρεση των κρατήσεων υπέρ των ασφαλιστικών ταμείων, του φόρου εισοδήματος και της εισφοράς αλληλεγγύης, είναι μικρότερο ή ίσο των 50.000 ευρώ.

• Η συνολική αξία της κινητής και ακίνητης περιουσίας του είναι μικρότερη ή ίση των 500.000 ευρώ και εξ αυτής το σύνολο των καταθέσεων και κινητών αξιών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό την 31η Δεκεμβρίου του 2014 δεν υπερβαίνει τις 30.000 ευρώ, εξαιρουμένων περιοδικών παροχών από συνταξιοδοτικά και ασφαλιστικά προγράμματα.

Ειδικά για οικογένειες που βαρύνονται φορολογικά με τρία και περισσότερα τέκνα, άτομα με αναπηρία 67% και άνω και όσους βαρύνονται φορολογικά με άτομα με αναπηρία 67% και άνω ή ένας τουλάχιστον εκ των οφειλετών είναι αποδεδειγμένα άνεργος και παραμένει άνεργος έως τις 31/12/2015, τα ποσά προσαυξάνονται κατά 20%. 

Κατά τη διάρκεια απαγόρευσης πλειστηριασμού, οι οφειλέτες υποχρεούνται να καταβάλλουν προς τους δανειστές μηνιαίως ποσοστό 10% επί του καθαρού μηνιαίου εισοδήματός τους, εφόσον το ετήσιο οικογενειακό εισόδημα δεν ξεπερνά τις 25.000 ευρώ. Στην περίπτωση που το καθαρό μηνιαίο εισόδημα ξεπερνά τις 25.000 ευρώ, οι οφειλέτες υποχρεούνται να καταβάλλουν προς τους δανειστές μηνιαίως ποσοστό 10% στο ποσό μέχρι τις 25.000 ευρώ και ποσοστό 20% στο υπερβάλλον εισόδημα.

Εξαιρούνται της παραπάνω υποχρέωσης καταβολής οικογένειες που βαρύνονται φορολογικά με τρία και περισσότερα τέκνα, άτομα με αναπηρία 67% και άνω και όσοι βαρύνονται φορολογικά με άτομα με αναπηρία 67% όταν το ετήσιο οικογενειακό τους εισόδημα είναι έως 35.000 ευρώ. 

Οι καταβολές κατά την περίοδο απαγόρευσης πλειστηριασμού αφαιρούνται από το ανεξόφλητο υπόλοιπο. Οι οφειλέτες που θα υπαχθούν στη συγκεκριμένη ρύθμιση δεν θα επιβαρύνονται με επιτόκιο υπερημερίας για όσο διάστημα διαρκεί η απαγόρευση των πλειστηριασμών και τηρούν την υποχρέωση καταβολής του 10% ή 20% του εισοδήματός τους.

Για τους οφειλέτες που είναι άνεργοι και για τους οφειλέτες με μηδενικό εισόδημα παρέχεται η δυνατότητα μηδενικών καταβολών. Σε περίπτωση μη τήρησης της υποχρέωσης έως και για έξι συνεχόμενους μήνες, αίρεται για τον συγκεκριμένο οφειλέτη και τη συγκεκριμένη οφειλή η απαγόρευση πλειστηριασμού. Η απαγόρευση πλειστηριασμού αίρεται επίσης στην περίπτωση που ο οφειλέτης εντός δύο μηνών από τη δημοσίευση του νόμου ή από την επίδοση της εντολής εκτέλεσης δεν υποβάλει υπεύθυνη δήλωση με τα πλήρη στοιχεία του και δεν προσκομίσει τα απαιτούμενα δικαιολογητικά.

πηγή Καθημερινή

Για έναν επιχειρηματία, η λογιστική και η χρηματοδότηση είναι μόνο τα εργαλεία για την επίτευξη τριών βασικών καθηκόντων:
• Για να προχωρήσει σε προβλέψεις για το μέλλον
• Για να κάνει ουσιαστική δέσμευση του χρόνου, ενέργειας και χρημάτων για προσέλκυση πελατών ,για παράδοση αγαθών και υπηρεσιών σε μεγαλύτερη και αποδοτικότερη κλίμακα 
• Για τη μέτρηση και επανεκτίμηση της προόδου, ώστε να μπορεί ο επιχειρηματίας να επιβραβεύει και να ενθαρρύνει την κερδοφόρα συμπεριφορά, να συντάσσει έκθεση προόδου προς τρίτους, και να αλλάζει τις κατευθύνσεις, όταν είναι απαραίτητο.
Οι επίδοξοι επιχειρηματίες πρέπει να μάθουν να κατανοούν τα λογιστικά και τα οικονομικά εργαλεία, και να αναπαράγουν τις οικονομικές καταστάσεις σε προσεκτικά ελεγχόμενο περιβάλλον, προκειμένου να επιτευχθούν οι τρεις στόχοι.
Ένας από τους στόχους ενός επιχειρηματία είναι να κάνει προβλέψεις για το μέλλον με έναν τρόπο που να προσελκύει τους άλλους να εργαστούν σε ένα κοινό όραμα. Μια ομάδα ανθρώπων που έχουν μια κοινή άποψη για το μέλλον μπορούν να εργαστούν μαζί για να συγκεντρώσουν τα περιουσιακά στοιχεία και να σχεδιάσουν και να δημιουργήσουν τις διαδικασίες που θα βοηθήσουν στην προσέλκυση και ικανοποίηση των πελατών.
Κατά μία έννοια, και εντός των ορίων, οι επιχειρηματίες μπορούν να διαμορφώσουν τις ανάγκες και τις επιθυμίες των πελατών.
Ένας επιχειρηματίας προχωρά σε τρεις βασικές προβλέψεις: μελλοντικά έσοδα, το μέλλον του λειτουργικού κόστους, και τα περιουσιακά στοιχεία που απαιτούνται για την εξυπηρέτηση της μελλοντικής ζήτησης. Η λογιστική και η χρηματοδότηση μπορεί να βοηθήσει γιατί δίνει αναλυτικά εργαλεία για προβλέψεις και συνδέει αυτό που περιμένει ο επιχειρηματίας να συμβεί στον πραγματικό κόσμο με την προστιθέμενη αξία των προσπαθειών του.
Στα πρώτα στάδια ενός επιχειρηματικού εγχειρήματος, οι προβλέψεις μπορεί να ενώσουν μια ομάδα κάνοντας τα πράγματα πιο συγκεκριμένα, μετρήσιμα, και αξιοποιήσιμα.
Στα μεσαία στάδια μιας επιχείρησης, οι οικονομικές καταστάσεις μετρούν το κατά πόσον οι προηγούμενες προβλέψεις ήταν ακριβείς. Τάσεις στις πωλήσεις και στο κόστος μπορεί να προβάλλονται στο μέλλον. Τα τελευταία αποτελέσματα των στρατηγικών πωλήσεων και μέτρησης των σημερινών πωλήσεων οδηγούν στο να γίνει ευκολότερη η πρόβλεψη των εσόδων του αύριο. Ομοίως, η κατανόηση κάθε βήματος στην αλυσίδα εφοδιασμού, της διαδικασίας κατασκευής και παράδοσης θα βοηθήσει στην πρόβλεψη πως το κόστος θα αλλάξει με τα έσοδα.
Σε μεταγενέστερα στάδια της επιχείρησης οι οικονομικές καταστάσεις μπορεί να δημιουργήσουν μια απλή πραγματικότητα μέσα από την σύνθετη επιτρέποντας στην εταιρεία να αποφύγει τον κίνδυνο.
Οι επιχειρηματίες προχωρούν σε δεσμεύσεις για την οικοδόμηση ικανοτήτων για την εξυπηρέτηση της μελλοντικής ζήτησης και επενδύουν σε περιουσιακά στοιχεία που θα μειώσουν τα λειτουργικά κόστη. Στην ουσία, οι επιχειρηματίες κάνουν τέσσερα είδη δεσμεύσεων: 
• μη ανακτήσιμες επενδύσεις σε μακρόβια ή πάγια περιουσιακά στοιχεία, όπως ένα κτίριο ή μια μηχανή 
• καταβολή ενός σταθερού ποσού με το πέρασμα του χρόνου για την χρησιμοποίηση ενός πάγιου περιουσιακού στοιχείου ή ο χρόνος ενός ατόμου 
• προχωρούν σε δανεισμό των χρημάτων για την επέκταση της επιχείρησης ή 
• λαμβάνουν αποφάσεις για εργασίες επενδύσεων κεφαλαίου όπως αποθέματα ή πολιτική πίστωσης των πελατών.
Η κοστολόγηση - μέτρηση των δαπανών που αφορούν την δραστηριότητα είναι το κλειδί για πετυχημένες δεσμεύσεις. Θα πρέπει ο επιχειρηματίας να κατανοήσει την αυξητική επίδραση στα κέρδη και στις ταμειακές ροές της κάθε πώλησης. Οι προβλέψεις των ταμειακών ροών και η ανάλυση θα βοηθήσουν τον επιχειρηματία να τοποθετήσει μια αξία σε διαφορετικές υποχρεώσεις, έτσι ώστε να μπορεί να ζυγίζει σωστά και πετυχημένα.
Η χρήση των οικονομικών και λογιστικών εργαλείων για την παρακολούθηση της προόδου και, όταν είναι αναγκαίο, είναι απαραίτητα στο να γίνονται ρυθμίσεις ζωτικής σημασίας για μια επιχείρηση.
Πρώτον, η μέτρηση της πραγματικής προόδου σε σχέση με την προβλεπόμενη πρόοδο βοηθά την επιχείρηση να είναι ειλικρινής. Η μέτρηση της προόδου σε έναν δρόμο που συνδέει τα κέρδη και τις διαδικασίες βοηθά τις επιχειρήσεις στο να γίνουν πιο παραγωγικές, επειδή επιτρέπουν στον επιχειρηματία να επισημάνει τα σημεία συμφόρησης καθώς και προβληματικές περιοχές.
Τέλος, η μέτρηση της προόδου βοηθά να στον εντοπισμό των τάσεων στα έσοδα και στα έξοδα νωρίς, έτσι ώστε οι ευκαιρίες να μπορούν να αξιοποιηθούν και τα προβλήματα να διορθώνονται πριν αποτελέσουν πραγματική απειλή για την επιχείρησή.

Χρηματοοικονομικοί λογαριασμοί 
Υπάρχουν δύο κύριες μορφές των λογιστικών πληροφοριών:
• Οικονομικές Καταστάσεις, καθώς και
• Διαχείριση Λογαριασμών

Οικονομικές Καταστάσεις 
Οι χρηματοοικονομικοί λογαριασμοί ασχολούνται με την ταξινόμηση, τη μέτρηση και καταγραφή των συναλλαγών μιας επιχείρησης. Στο τέλος της περιόδου (συνήθως ένα έτος), οι παρακάτω οικονομικές καταστάσεις είναι διατεθειμένες να επιδείξουν τις επιδόσεις και τη θέση της επιχείρησης:

• Λογαριασμός Αποτελεσμάτων:
Επίσης γνωστή ως κατάσταση αποτελεσμάτων. Περιγράφει την απόδοση των συναλλαγών της επιχείρησης κατά τη διάρκεια της λογιστικής περιόδου.

• Ισολογισμός:
Δήλωση των στοιχείων του ενεργητικού και του παθητικού στο τέλος της λογιστικής περιόδου (ένα «στιγμιότυπο») της επιχείρησης.

• Κατάσταση Ταμειακών Ροών:
Περιγράφει τις ταμειακές εισροές και εκροές κατά τη διάρκεια της λογιστικής περιόδου.

• Σημειώσεις επί των οικονομικών καταστάσεων:
Πρόσθετες λεπτομέρειες που πρέπει να γνωστοποιούνται για να συμμορφωθούν με τα λογιστικά πρότυπα και τον περί Εταιρειών Νόμο

• Έκθεση του Διοικητικού Συμβουλίου:
Περιγραφή από τους Διευθυντές, των επιδόσεων της επιχείρησης κατά τη διάρκεια της λογιστικής περιόδου με επιπλέον διάφορες πρόσθετες γνωστοποιήσεις, ιδίως σε σχέση με τις μετοχές των διευθυντικών στελεχών, αποδοχές κ.λπ.

Οι χρηματοοικονομικοί λογαριασμοί προσανατολίζονται προς τους εξωτερικούς χρήστες των λογιστικών πληροφοριών. Για να απαντήσουμε στις ανάγκες τους, οι λογιστές καταρτίζουν το λογαριασμό κερδών και ζημιών, τον ισολογισμό και την κατάσταση ταμειακών ροών για την επιχείρηση στο σύνολό της, προκειμένου οι χρήστες να απαντήσουν σε ερωτήματα όπως:

- "Θα πρέπει να επενδύσω τα χρήματά μου σε αυτή την εταιρεία;"
- "Θα έπρεπε να δανείσω χρήματα σε αυτήν την επιχείρηση;"
- "Ποια είναι τα κέρδη για τα οποία η εταιρεία πρέπει να καταβάλει φόρο;"

Οι εταιρίες, καθώς και οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί, χρησιμοποιούν τα κέντρα κόστους για να παρακολουθούν τα έξοδα. Ένα κέντρο κόστους είναι μια μονάδα μέσα σε ένα μεγαλύτερο σύστημα που είναι υπεύθυνο για ένα συγκεκριμένο σύνολο των δραστηριοτήτων που ωφελούν τον οργανισμό. Παρακολουθεί στενά την εξέλιξη των δαπανών της λειτουργίας ενός τέτοιου κέντρου κόστους και επιτρέπει στον οργανισμό να ελέγχει το συνολικό κόστος, την κατανομή των πόρων με πιο στρατηγικό τρόπο και τον υπολογισμό της αποδοτικότητας σε ένα προϊόν ή υπηρεσία.
Ένα κέντρο κόστους είναι μια μονάδα ή ένα τμήμα σε μια οργάνωση που δεν λαμβάνει μέρος σε οποιοδήποτε εισόδημα, αλλά πρέπει να δαπανήσει χρήματα για να εκπληρώσει μια σημαντική λειτουργία. Με άλλα λόγια, ένα κέντρο κόστους προσθέτει μόνο στο κόστος. Όλα τα κέντρα κόστους εκτελούν μια σημαντική εργασία. Η γραμμή βοήθειας που ενδέχεται να έχει μια επιχείρηση για παράδειγμα ενισχύει την ικανοποίηση των καταναλωτών και ως εκ τούτου αυξάνει έμμεσα τις πωλήσεις. Τέτοια κίνηση προσθέτει έσοδα αλλά είναι σχεδόν αδύνατο να υπολογιστεί, ωστόσο, το κόστος είναι προφανές.
Η πιο σημαντική λειτουργία ενός κέντρου κόστους είναι η παρακολούθηση των δαπανών που συνδέονται με μια συγκεκριμένη λειτουργία. Με τη δημιουργία ενός τηλεφωνικού κέντρου ως ξεχωριστή μονάδα, για παράδειγμα, η εταιρεία μπορεί να μετρήσει πόσα ξοδεύει ετησίως για την υπηρεσία υποστήριξή της. Χωρίς τη δημιουργία ενός τέτοιου κέντρου κόστους, θα χρειαστεί η επιχείρηση να κάνει τεράστια προσπάθεια για να μετρήσει το κόστος της παροχής αυτής της υπηρεσίας. Ένα κέντρο κόστους αυτοματοποιεί τη διαδικασία αυτή, που επιτρέπει τη διαχείριση για τη μέτρηση, τον προϋπολογισμό και τον έλεγχο του κόστους για κάθε συγκεκριμένη λειτουργία που η επιχείρηση εκτελεί.
Η δυνατότητα να παρακολουθηθεί το κόστος από τη λειτουργία επιτρέπει τη διαχείριση για την κατανομή των σπάνιων πόρων με μεγαλύτερη σύνεση. Ας υποθέσουμε, για παράδειγμα, την προηγούμενη εμπειρία αυτό που καταδεικνύει είναι ότι κάθε νέα κυκλοφορία του προϊόντος θα οδηγήσει σε μια αύξηση ενός ορισμένου ποσοστού σε κλήσεις στο κέντρο βοήθειας, καθώς οι πελάτες πρέπει να μάθουν πώς να χρησιμοποιούν ένα νέο στοιχείο. Μια επιχείρηση που δεν γνωρίζει το ακριβές κόστος της λειτουργίας μιας γραμμή βοήθειας μπορεί να υπολογίσει το κόστος της αύξησης αυτής και να το συγκρίνει με τα κέρδη που αναμένονται από τη νέα κυκλοφορία του προϊόντος. Με το να κάνει το ίδιο για το κέντρο κόστους, όπως το τμήμα της εγγύησης, μπορεί να κατευθύνει τους πόρους προς τις πιο κερδοφόρες επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Σημειώστε ότι η παρακολούθηση των κέντρων κόστους είναι η ευθύνη της διαχειριστικής λογιστικής, σε αντίθεση με την οικονομική λογιστική. Οι διευθυντές λογιστηρίου παρακολουθούν τα δεδομένα του αρχείου που βοηθούν τη διαχείριση και λαμβάνουν κρίσιμες αποφάσεις. Οι λογιστές επίσης παρακολουθούν τα δεδομένα τα οποία είναι υποχρεωτικά και τα αναφέρουν στη φορολογική αρχή, καθώς και σε άλλα όργανα. Οι κρατικοί φορείς είναι κατά κύριο λόγο αυτοί που ασχολούνται με την κερδοφορία και την προκύπτουσα φορολογική επιβάρυνση των επιχειρήσεων. Πόσο από το λογαριασμό του τηλεφώνου για παράδειγμα που ανήκει στο τμήμα μάρκετινγκ δεν είναι αρμοδιότητα του λογιστή που ασχολείται με το χρηματοπιστωτικό τμήμα, αλλά είναι θέμα ενός διευθυντή λογιστηρίου.

Franchising

Το franchising συμβαίνει όταν ο ιδιοκτήτης μιας επιχείρησης (ο δικαιοπάροχος) χορηγεί άδεια σε άλλο πρόσωπο ή επιχείρηση (ο franchisee) να χρησιμοποιήσει την επιχειρηματική ιδέα - συχνά σε μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή. Μια μητρική εταιρεία (franchisor) επιτρέπει στους επιχειρηματίες (franchisees) να χρησιμοποιήσουν το επιχειρηματικό μοντέλο της εταιρείας, το εμπορικό σήμα, τις στρατηγικές και τα εμπορικά σήματα τους καθώς και σε αντάλλαγμα ο δικαιοδόχος καταβάλλει ένα αρχικό ποσό και συνεχίζοντας καταβάλλοντας δικαιώματα με βάση τα έσοδα.

Η μητρική εταιρεία παρέχει επίσης το δικαιοδόχο την υποστήριξη, συμπεριλαμβανομένης της διαφήμισης και της κατάρτισης, ως μέρος της συμφωνίας δικαιόχρησης.
Κατά συνέπεια, το μοντέλο του franchising παρέχει οφέλη τόσο για τον franchisor και του franchisee.

Οφέλη για τον δικαιοπάροχο
Η δημιουργία franchises μπορεί να είναι μια καλή εναλλακτική λύση για την οικοδόμηση «αλυσίδας καταστημάτων». Τα Franchises επιτρέπουν σε μια εταιρεία να διανέμει τα προϊόντα σε πολλές τοποθεσίες, ενώ ταυτόχρονα είναι σε θέση να αποφύγει τις μεγάλες επενδύσεις και την ευθύνη από τις αλυσίδες καταστημάτων.
Το franchising παρέχει στην εταιρείας μια ταχύτερη, φθηνότερη μορφή της επέκτασης, επειδή κοστίζει στην μητρική εταιρεία πολύ λιγότερο όταν τα νέα καταστήματα ανήκουν και λειτουργούν από τρίτους.

Υπάρχουν δύο πληρωμές που πραγματοποιούνται αρχικά σε franchisor:
Ένα τέλος των δικαιωμάτων για τη χρήση του σήματος
Αποζημίωση για την κατάρτιση και κάθε άλλη υπηρεσία που δίνονται στον δικαιοδόχο.

Αν και το franchising έχει πολλά οφέλη για franchisors, το δυναμικό για την αύξηση των εσόδων είναι πιο περιορισμένο, διότι η μητρική εταιρεία θα κερδίσει μόνο ένα ποσοστό των κερδών από κάθε νέο κατάστημα.

Οφέλη για τον δικαιοδόχο
Το franchising προσφέρει στους franchisees το πλεονέκτημα της ίδρυσης μιας εταιρείας γρήγορα και βασίζεται σε ένα αποδεδειγμένο εμπορικό σήμα, και είναι εφοδιασμένο με τα εργαλεία και τις υποδομές για να πετύχει.
Ο δικαιοδόχος έχει μεγαλύτερο κίνητρο από μια άμεση υπάλληλος του δικαιοπάροχου, επειδή κατέχει άμεση συμμετοχή στην επιχείρηση.

Τύποι των franchises
Υπάρχουν franchises προϊόντος και αλλά συνηθέστερα frachises που δημιουργούνται για επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών Οι επιχειρήσεις για τις οποίες το franchising λειτουργεί καλύτερα έχουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
Είναι επιχειρήσεις με ένα καλό ιστορικό κερδοφορίας.
Είναι επιχειρήσεις που είναι εύκολο να αναπαραχθούν.

Ευθύνες εργασίας Λογιστή
Οι επαγγελματίες λογιστές μπορούν να είναι αυτοαπασχολούμενοι ή να εργάζονται για μια συγκεκριμένη εταιρεία. Οι περισσότεροι λογιστές ειδικεύονται σε μια συγκεκριμένη κατηγορία της λογιστικής επιστήμης, συμπεριλαμβανομένων των φόρων, εισπρακτέων λογαριασμών, κοστολόγησης, η οποία περιλαμβάνει τον υπολογισμό του κόστους των υλικών και της εργασίας, και ακόμη τους και πληρωτέους λογαριασμούς. Όποια και αν είναι η περίπτωση, οι ευθύνες εργασίας μπορεί να περιλαμβάνουν την ανάλυση των λογιστικών εγγραφών, τον υπολογισμό των φόρων, την ανάπτυξη προϋπολογισμών, την παροχή ελεγκτικών υπηρεσιών ακόμη και οικονομικές συμβουλές.

Αναλύοντας τα λογιστικά βιβλία
Οι λογιστές συχνά ασχολούνται με την ανάλυση των διαφόρων λογιστικών εγγραφών. Όσοι εργάζονται σε εισπρακτέους λογαριασμούς μπορούν να συγκρίνουν μετρητά, επιταγές και αποδείξεις πιστωτικής κάρτας καθώς και την ισορροπία στους εισπρακτέους λογαριασμούς, ή το συνολικό ποσό των χρημάτων που οφείλετε στην εταιρεία. Οι λογιστές που ασχολούνται με τους λογαριασμούς πληρωτέους αναλύουν πολλές φορές τα χρήματα που δαπανώνται για την παροχή υπηρεσιών από εξωτερικούς συνεργάτες και προμήθειες, στη συνέχεια, και προβαίνουν σε συστάσεις για μείωση του κόστους. Επιπλέον, οι επαγγελματίες της λογιστικής αναλύουν τις εκθέσεις που περιλαμβάνουν καταστάσεις αποτελεσμάτων και ισολογισμών. Στη συνέχεια, χρησιμοποιούν αυτές τις οικονομικές καταστάσεις για να συγκρίνουν τις επιδόσεις του τρέχοντος έτους με τα προηγούμενα έτη.

Φόροι
Η κυριότερη ευθύνη της λογιστικής εργασίας περιλαμβάνει επίσης τον υπολογισμό των φόρων. Οι λογιστές οι οποίοι υπολογίζουν τους φόρους για τις επιχειρήσεις καταγράφουν συνήθως όλα τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, συμπεριλαμβανομένων των πωλήσεων, στη συνέχεια, αφαιρούν όλες τις υποχρεώσεις, που περιλαμβάνουν τις δαπάνες στις οποίες συμπεριλαμβάνονται π.χ. μισθοί, είδη γραφείου και ενοικίαση. Η διαφορά των περιουσιακών στοιχείων και των υποχρεώσεων ισούται με το καθαρό εισόδημα, από το οποίο οι λογιστές βασίζουν το σύνολο των φορολογικών υποχρεώσεων της εταιρείας. Οι λογαριασμοί καταγράφουν τις πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση λογαριασμού αποτελεσμάτων.

Ανάπτυξη Προϋπολογισμών
Οι επαγγελματίες λογιστές επίσης είναι υπεύθυνοι για ανάπτυξη των προϋπολογισμών για την εταιρεία. Πριν από την ανάπτυξη αυτών των προϋπολογισμών, οι περισσότεροι λογιστές λαμβάνουν στοιχεία από διάφορα τμήματα της εταιρείας. Τα τμήματα υπολογίζουν τους δικούς τους προϋπολογισμούς, και στη συνέχεια, να αποστέλλουν αυτές τις πληροφορίες στον λογιστή. Ο λογιστής στη συνέχεια, με τη σειρά του, καθορίζει ποια μέτρα πρέπει να παρθούν για να μειωθούν οι δαπάνες, και αποστέλλει τις αλλαγές αυτές στα τμήματα. Είναι ευθύνη του λογιστή να περιορίσει τα λιγότερο απαραίτητα έξοδα, ώστε η εταιρεία έχει μια καλύτερη ευκαιρία για την επίτευξη των οικονομικών στόχων της. Ο λογιστής στηρίζει επίσης τον προϋπολογισμό σε προβλέψεις πωλήσεων για το επόμενο έτος.

Διαχείριση Προσωπικού
Οι λογιστές συχνά λαμβάνουν μέρος στην πρόσληψη και στην εκπαίδευση λογιστών ή λογιστικών υπαλλήλων. Η δουλειά του λογιστή είναι η ανάθεση εργασιών και η επίβλεψη της προόδου του νέου εργαζόμενου. Ο λογιστής θα είναι επίσης υπεύθυνος για να κάνει όλες τις αξιολογήσεις των επιδόσεων των εργαζομένων, στη συνέχεια, συστήνει ορισμένα σχέδια δράσης για την ανάπτυξή τους. Όπως, σε όλους τους εργαζόμενους, ο λογιστής θα είναι επίσης υπεύθυνος για διακοπή συνεργασίας κάθε υπαλλήλου που δεν πληροί τις απαιτήσεις της θέσης εργασίας.

Γενικές χρήσεις των λογιστικών πληροφοριών

Η λογιστική παρέχει στις εταιρείες διάφορα κομμάτια των πληροφοριών σχετικά με τις επιχειρηματικές δραστηριότητες. Συχνά διεξάγεται από μια εταιρεία ή από εσωτερικό λογιστήριο οι οποίες επανεξετάζονται από τους ορκωτούς ελεγκτές. Οι μικρές επιχειρήσεις έχουν συχνά πολύ λιγότερες οικονομικές πληροφορίες που καταγράφονται κατά τη διάρκεια της λογιστικής διαδικασίας. Ωστόσο, οι ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων συχνά επανεξετάζουν αυτά τα οικονομικά στοιχεία για να καθορίσουν πόσο καλά η επιχείρησή τους βρίσκεται σε λειτουργία. Οι λογιστικές πληροφορίες μπορεί επίσης να παρέχουν πληροφόρηση σχετικά με την καλλιέργεια ή την επέκταση των σημερινών επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.

Διαχείριση Απόδοσης
Μια κοινή χρήση των λογιστικών στοιχείων είναι η μέτρηση της απόδοσης των διαφόρων επιχειρηματικών λειτουργιών. Ενώ οι οικονομικές καταστάσεις είναι το κλασικό εργαλείο των λογιστικών πληροφοριών που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων μπορούν να διεξάγουν μια πιο εμπεριστατωμένη ανάλυση των στοιχείων κατά την επανεξέταση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων. Οι χρηματοοικονομικοί δείκτες χρησιμοποιούν τα λογιστικά στοιχεία που αναφέρονται στις οικονομικές καταστάσεις. Οι δείκτες αυτοί μπορούν να συγκριθούν με άλλες εταιρείες στο επιχειρηματικό περιβάλλον ή ένα βιομηχανικό πρότυπο. Αυτό βοηθά τους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων να κατανοήσουν το πόσο καλά λειτουργούν οι εταιρείες τους σε σύγκριση με άλλες καθιερωμένες επιχειρήσεις.

Δημιουργία Προϋπολογισμών
Οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων χρησιμοποιούν συχνά τα λογιστικά στοιχεία για τη δημιουργία των προϋπολογισμών για τις επιχειρήσεις τους. Τα ιστορικά οικονομικά στοιχεία της λογιστικής παρέχουν στους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων μια λεπτομερή ανάλυση του πώς οι εταιρείες τους έχουν δαπανήσει χρήματα για συγκεκριμένες επιχειρηματικές λειτουργίες. Οι ιδιοκτήτες συχνά λαμβάνουν αυτές τις λογιστικές πληροφορίες για να αναπτύξουν τους μελλοντικούς προϋπολογισμούς με σκοπό να εξασφαλίσουν ότι έχουν ένα οικονομικό οδικό χάρτη για τις επιχειρήσεις τους. Οι προϋπολογισμοί αυτοί μπορεί επίσης να προσαρμοστούν με βάση τις τρέχουσες λογιστικές πληροφορίες για την εξασφάλιση του ιδιοκτήτη με τον περιορισμό των δαπανών σε κρίσιμους οικονομικούς πόρους.

Επιχειρηματικές αποφάσεις
Τα λογιστικά στοιχεία συνήθως χρησιμοποιούνται για να ληφθούν επιχειρηματικές αποφάσεις. Οι αποφάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν την επέκταση των τρεχουσών εργασιών, με τη χρήση διαφορετικών οικονομικών πόρων, την αγορά νέου εξοπλισμού ή εγκαταστάσεων, την εκτίμηση των μελλοντικών πωλήσεων ή την αναθεώρηση των νέων επιχειρηματικών ευκαιριών. Οι λογιστικές πληροφορίες παρέχουν συνήθως στους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων πληροφορίες σχετικά με το κόστος των διαφόρων πόρων ή τις επιχειρηματικές δραστηριότητες. Οι δαπάνες αυτές μπορούν να συγκριθούν με τα πιθανά εισοδήματα των νέων ευκαιριών κατά τη διάρκεια της διαδικασίας χρηματοοικονομικής ανάλυσης. Αυτή η διαδικασία βοηθά τους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων να κατανοήσουν πώς θα επηρεαστεί η τρέχουσα επιχειρηματική δραστηριότητα τους την επέκταση ή την ανάπτυξη των επιχειρήσεών τους. Οι ευκαιρίες με χαμηλό δυναμικό εισόδημα και με υψηλό κόστος συχνά απορρίπτονται από τους ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων.

Αποφάσεις Επενδύσεων
Οι εξωτερικοί φορείς των επιχειρήσεων χρησιμοποιούν συχνά τα λογιστικά στοιχεία για τη λήψη επενδυτικών αποφάσεων. Οι τράπεζες, δανειστές, κεφαλαιούχοι ή ιδιώτες επενδυτές συχνά αναθεωρούν τις λογιστικές πληροφορίες για να επανεξετάσουν την οικονομική υγεία της επιχείρησης και της λειτουργικής κερδοφορίας. Αυτό παρέχει πληροφορίες σχετικά με το αν ή όχι μια μικρή επιχείρηση είναι μια σοφή επενδυτική απόφαση. Πολλές μικρές επιχειρήσεις χρειάζονται εξωτερική χρηματοδότηση για να ξεκινήσουν ή να αναπτυχθούν. Η αδυναμία παροχής από έξω δανειστές ή επενδυτές σύμφωνα με τα λογιστικά στοιχεία μπορεί να περιορίσει σημαντικά τις δυνατότητες χρηματοδότησης για μια μικρή επιχείρηση.
Wait while more posts are being loaded