Post has attachment
Animated Photo

Post has attachment

Yalnız kalmak isterken insanlardan kaçıp yalnız kalmaktan korkup insanlara sığınmak nasıl bir dengesizliktir işte o benim :(

Post has attachment
Sınırda kişilik bozukluğu nedir?: http://youtu.be/JnqGb8b0Xbs

Post has attachment
Aşkın allah belasini versin :'(

Post has attachment
PhotoPhotoPhoto
3 06 2014
3 Photos - View album

Çengelli bir iğne taşıyorum bugünlerde kalbimde...
Hani ucu, girdiği kilit yerinden biraz kısa olur da, ikide bir de acılır ve hiç kapanmaz ya? işte ondan...
Sivri ve kımıldadıkça kalbe batan,benliği hareket ettiren cinsten...
Hiçbir yere atamıyor, yok sayamıyorum.
Çengelli bir iğne gibi iğnelendi kalbime ve ben bu delik kalple yaşıyorum sanki...
Delik kalbimin, yüreğimin en ücra köşelerine kadar hissediyorum boşluğu, yokluğu...
Aynı uykuyu uyumak istiyorum aslında onunla...
Aynı anda aynı yatakta beraber uyumak değil kastettiğim.
Ayrı coğrafyalarda da olsak, ayrı mekanlarda da bulunsak aynı uykuyu uyumak, aynı rüyayı görmek...
Göz bebekleriyle, beynin arasında gidip gelmek, kalbindeki uykuya dalmak istiyorum.
Ve uyandığımda keşke gerçek olsa diyorum...
Bana bıraktığı aşk gibi yarım yaşıyorum şu günlerde her şeyi...
Başlayıp da bitiremediğim yazılarım, sonuna kadar gelip de okuyamadığım kitaplarım, dalgın dalgın yürüdügüm yollarım, son kelimesini bir türlü söylemediğim cümlelerim var.
Her şeyi aşkımız gibi paramparça yaşıyorum.
Sanki bütün dünyam, dudağımdaki yarım bir öpücüğün tadında artık...
Saçmalıyorum, saçma sapan cevaplar veriyorum.
Acı veren o gerçeği, kimselerle paylaşmadıkça da sevdiklerim korkuyor benden.
Duvar oluyorum bir anda...
Aşamadığım, kimselerin aşmasına izin vermediğim bir duvar!
Ne onu yaşabiliyorum, ne de sevdiklerimle mutlu olabiliyorum.
Hiçbir çözümü olmayan matematik problemi gibi, cevabı olmayan bir soru gibi beynimi kemiren acıtıcı bir duygu bu...
Acı çektikçe mi yazı yazıyorum, yazdıkça mı acı çekiyorum bilmiyorum.
Bunca acıya rağmen hala niye mi seviyorum?
O gidince yalnız kalmayacağımı biliyorum, ama onsuz kalabalıklardan daha büyük bir yalnızlık olamayacağının da farkındayım...

SENİ ÇOK BÜYÜK SEVDİM BEN VAR OLDUKCA SOL YANIMIN SAHIBISIN Ben senin dokunduğum ellerini değil , yüreğini sevdim.. Yüreğinde bulduğum huzuru ve adını aşk koyduğum seni sevdim.. Sen varsın diye yolumun sonunda aramıza giren hasreti sevdim.. Umudum oldu yarınlar ve ayrılığın göz yaşlarını sevdim.. Sen uzaklardayken aklımda oluşunu , her gece rüyalarıma sessizce gelişini sevdim..Sabahlar olmasın diye ruyalarımda , biraz daha kal diye gecelere yalvarmayı sevdim..Seni tekrar görmek umuduyla kokunu duymadan ayakta kalmayı sevdim..Sen bende candın , cansız yaşamayı ve canın bedene döneceği günü beklemeyi sevdim..Sen benim yaşama nedenim oldun ve yanımda olduğunu bilmeyi sevdim..Yüreğini sevdama kıble yaptığım ve sonuna kadar guvendiğim can özümü sevdim..Ben seni sen olduğun için ve bu aşkı bana doyasıya yaşattığın için sevdim... Ben SENİ ÇOK BÜYÜK SEVDİM AMA SEN BİLEMEDİN.

Bir aşkın daha sonuna geldik

Post has attachment
Kötü bir gün geçiriyorum.
Wait while more posts are being loaded