Post has shared content
Sonsuzluk, aslında her şeyden öte her şeyden küçük bir varlık değil mi ki ?
İnsanlar öyle bi oturtmuşlarki beyinlerine her seyi, kaçış yok denircesine kapanmaya baslamıs bütün kapılar. Olumsuzluklar, sıkıntılar. Sonsuzlukta böyledirya. Aslında sonsuzluk büyüdükçe de küçüldükçede var olan bişeydir. Ama biz neredeyiz ? Biz bu sonsuzluğun hangi köşesinden tutmuşuz da bu denli çelişkilere düşmüşüz. Ya bu karamsarlıklarla küçülen sonsuzluğun karanlığına gömülürüz ya da sonsuzun ötesine geçip var olmayı seçeriz !

 
Zamanı sınırlandırmak veya geçmiş ve gelecek diye parçalara ayırmak ne kadar doğru olabilir ki . Gelecek, sürekli geçmişi , sürekli geçmişte geleceği olusturur . Yani bir geçmişimiz olmadığı sürece bir geleceğimizde olmaz . O yüzden , geleceğimiz için geçmişte , geçmişimiz içinde gelecekteyiz . Biz şimdiki zamanı yaşamıyoruz . Sadece evrenin sonsuzluğunda kendimizi kaybetmemek için belirli terimler kullanıyoruz . Ve sınırsız kainatın , en sınırlı halini yaşatmaya calısıyoruz . İnsanoğlunun zaman gibi her seyi kısıtlaması da en büyük örneklerinden biri . 

Bugün bitti , yarında bitecek , öbür günde . Zaman akıp gidiyor bu sonsuzlukta . Peki ne anlamı var ki o zaman var olmanın , kayda değer hiçbir şey yapmamışken ve yapabilecek kapasiteleri engelleyen bir dünyadaysan ne anlamı var ? Sonsuz hayatın , unutulmayan anların ne anlamı var . Boşa geçen ömürlerin biriktirdiği ceset yığınından başka bir şey değil bu dünya . Sanki sonsuzluğa acılan kapıda bizi engelleyecek her şeyi bırakmak gibi , bedenimizi bırakıp gidiyoruz . Kalansa sadece bir parça ruh . Ve yine evren galip ! Sonsuz yıldızlar ve uzayın uçsuz bucaksız derinliği . Neyiz ki zaten , bir hiç . Var olmanın ötesinde bir hiçiz . Gökyüzünde dünyanın sonuna kadar uçamayacaksak , o karanlığa gömülüp , En derin okyunusların diplerine dalmayacaksak . Yada evrenin sonuna kadar ışık hızıyla gitmeyeceksek ne anlamı var gecen onca günlerin . Sonsuz ! Adı üstünde dimi ? Ulaşılamayanın ötesi . Aslında bize en yakın olan ama hiçbir zaman o sınıra değemeyeceğimiz kadar da uzak bir yer. Birde düşünceler , kafamızın için deki o sonsuz evren , gözlerini kapadığında sanki milyonlarca yıldız belirir ya işte o ! Bu sonsuz uzay beynimizin içinde ve sonsuzluk zinciri gibi . Kim bilir biz kimin beynindeki o sonsuzluk zincirindeyiz ve kimin gözlerinde hissettiği yıldızların en ufağındaki gezegendeyiz . Kim bilebilir ki ? Bütünüyle bakarsak koca bir saçmalığın mı ? Yoksa gözlerini kapatıp o sonsuzluğu izleyen bi Tanrının mı ? 
Wait while more posts are being loaded