Post has attachment
خط مو: چهارچوب چهره
اهمیت خط مو
از نظر زیبایی چهره، خط موی پیشانی Frontal hairline در کل سر بیشترین اهمیت را دارد. وقتی در آینه نگاه می‌کنیم و یا با کسی چشم در چشم می‌شویم اولین جای چهره که به آن دقت می‌شود خط موست. خط مو بیانگر سن، سلامت، جذابیت و شور و حال افراد است.
اهمیت خط مو در چیست؟ خط مو چهارچوب صورت را کامل می‌کند. این جمله ساده اهمیت زیبایی شناختی موهای جلوی سر را بیان می‌کند. یک تابلوی بدون قاب را در نظر بگیرید گرچه زیباست ولی ناقص است. اگر آن را در یک قاب زیبا قرار دهید جلوه کامل و متناسبی پیدا خواهد کرد. ریزش موهای جلوی سر نیز چهارچوب چهره افراد را از بین می‌برد و بازسازی مجدد آن جوانی، قدرت و شادابی را به صورت باز می‌گرداند.

طراحی خط مو
غالبا پیش از کاشت مو، متخصص پوست و مو در خصوص محل مناسب خط مو و شکل و طرح آن مفصل به بیمار صحبت می‌کند و در باره آن به توافق می‌رسند. منظور این نیست که بیماران صلاحیت ندارند مشخصات خط موی خود را تعیین کنند، بلکه معمولا افراد تمایل دارند که خط موی بالاتر یا پایین‌تر از حد عادی داشته باشند. مثلا خط موی گرد و پایین‌تر از حد عادی برای چهره یک مرد 40 ساله مناسب نیست و به صورت او نمای انسان‌های اولیه می‌دهد و یا خط موی نوجوانی بعد از 20 سالگی مناسب نیست و این موضوع باید مکرر به بیماران گوشزد شود. جوانان هنوز تصویر ذهنی خط موی پایین خود در 16 سالگی را فراموش نکرده‌اند و اغلب به حدی از ریزش مو ناراحت و آشفته هستند که نمی‌توانند چهره خود در سنین 30، 40 یا 50 سالگی را مجسم کنند. به همین علت است که جراح کاشت مو باید به اندازه کافی با بیمارن مشاوره کند و تسلیم درخواست‌های غیرمنطقی آن‌ها نشود.
همیشه هدف اصلی متخصص پوست در اولین جلسه کاشت مو بازسازی خط موی سر و برقراری مجدد چهارچوب چهره است. اصلاح چهارچوب چهره با کاشت مو بیشترین تاثیر را در زیبایی افراد دارد.
وضعیت ایده‌آل آن است که در اولین جلسه کاشت مو، خط مو در مناسب ترین محل ممکن بازسازی شود. در برخی موارد می‌توان در جلسه اول خط مو را مختصری بالاتر از حد عادی تعیین کرد و در جلسه دوم با کاشت هنرمندانه واحدهای فولیکولی بیشتر در جلوی خط قبلی آن‌را مختصری پایین‌تر آورد.

اصلاح خط موی نامناسب
اصلاح خط مویی که قبلا بطور نامناسب طراحی شده باشد بسیار مشکل است و یکی از جالب‌ترین جنبه‌های هنری جراحی کاشت مو محسوب می‌شود. ممکن است خط مو به علت نظم زیاد موها و یا بی‌نظمی و پراکندگی بیش از حد موها غیرطبیعی و مصنوعی به نظر برسد. ممکن است موها نمای سر عروسکی داشته باشند. گاهی اوقات خط مو خیلی پایین‌تر یا بالاتر از حد عادی طراحی شده است. بعضا خط مو در عرض پیشانی بسیار گرد کاشته شده است.
خط موی نامناسب را می‌توان تا حدودی اصلاح کرد. مشکل‌ترین حالت اصلاح خط موی پایین‌تر از حد طبیعی است. در این حالت می‌توان گرافت‌های بزرگ و نامناسب را از پوست سر خارج و مجددا خرد کرد و به شکل واحدهای فولیکولی در مناطق دیگر کاشت. ممکن است در محل گرافت‌های خارج شده جوشگاه تشکیل شود که با سایش مکانیکی و لیزر تا حدودی قابل درمان است. البته فقط با شانه کردن موها از عقب به جلوی سر می‌توان جوشگاه‌ها را بطور کامل پنهان کرد.
برای اصلاح خط مویی که به طور غیرطبیعی صاف و منظم است می‌توان واحدهای فولیکولی را با دقت در جلو و بین گرافت‌های موجود در نواحی مناسب کاشت. همچنین گرافت‌های بزرگ را از پوست خارج کرد و در صورت نیاز مجددا کاشت. تنظیم خط مو با کاشت نامنظم ولی منطقی واحدهای فولیکولی حاوی یک تار مو انجام پذیر است. این کار مشکل‌تر از آن است که تصور می‌شود و نیاز به مهارت و تلاش زیاد دارد.
اصلاح خط موی گرد روش‌های مختلفی دارد. می‌توان با کاشت واحدهای فولیکولی زوایای پیشانی-گیجگاهی را در دو طرف سر پر کرده و انحنای زیباتری ایجاد کرد. راه حل دیگر آن است که با کاشت یک ناحیه در میانه خط مو گردی آن را برطرف کرد.
در مواردی که پسروی خط مو در ناحیه گیجگاهی به شکل غیرطبیعی زیاد باشد می‌توان با کاشت واحدهای فولیکولی تقعر آن‌را اصلاح کرد.
در نهایت بعد از یک جلسه کاشت مو اگر بانک موی پشت سر کافی باشد می‌توان در جلسات تکمیلی برای افزایش تراکم‌ موهای خط مو اقدام کرد. از این روش برای پرکردن فضای اطراف مینی گرافت‌هایی که نمای دسته دسته دارند نیز استفاده می‌شود.
منابع :کاشت مو کرج
کلینیک پیوند موی بهبد

Post has attachment
ناحیه دهنده
از دل برود هر آنچه از دیده برفت
غالبا جراح بیمار اعتنای چندانی به ناحیه دهنده مو در پش سر نمی‌کند زیرا آثار عمل در این ناحیه به خوبی زیر موهای سر پنهان است و بندرت بیمار یا اطرافیان او آنرا می‌بینند. با این حال توجه به بانک مو و دقت در حفظ آن برای عمل‌های احتمالی آینده بسیار مهم است.

محدوده ناحیه دهنده مو
حتما شما مردی را با الگوی طاسی VII (شدیدترین درجه طاسی) دیده‌اید در این صورت محدوده ناحیه دهنده مو را می‌شناسید. نوارک باریک مو در پشت سر همان ناحیه دائم است. موهای ناحیه دائم به استثنای موارد نادر حتی در شدیدترین درجات طاسی مردانه نیز نمی‌ریزد. این محدوده از جلوی گوش‌ها در ناحیه گیجگاهی تا پشت سر امتداد دارد. در فرآیند طاسی ممکن است به تدریج خط مو در ناحیه گیجگاهی به سمت عقب و یا طاسی فرق سر به طرف پایین پیشروی کند. در کاشت مو متخصصین پوست و مو همواره فرض می‌کنند که طاسی سر در نهایت به شدیدترین وضع ممکن (الگوی طاسی VII) پیشروی خواهد کرد. علت این امر روشن است. اگر موها خیلی بالاتر یا خیلی پایین‌تر از حد معمول و یا از جلوی گوش‌ها در ناحیه گیجگاهی برداشته شود با پیشرفت طاسی در آینده جوشگاه آن قابل رویت خواهد شد.

جوشگاه در ناحیه دهنده مو
عموما برش جراحی که به خوبی بخیه شده و دچار عفونت نشده است جوشگاه نازک برجا می‌گذارد. گاهی اوقات اینچنین نیست و برداشت مو از ناحیه دهنده در پشت سر جوشگاه پهن و عریض ایجاد می‌کند.
اگر در ناحیه دهنده نوار پوستی خیلی پایین‌تر از حد معمول (نزدیک به گردن) برداشته شود احتمال ایجاد جوشگاه پهن زیاد است. از آنجا که با افزایش سن خط موی پشت سر مختصری به سمت بالا جابجا می‌شود قابل رویت شدن جوشگاه پهن، نقص زیبایی بزرگی محسوب می‌شود.
برخی از افراد یک نوع نقص مادرزادی در ساختار کلاژن (پروتئین های ترمیم کننده زخم) دارند. این گروه صرفنظر از اینکه برش جراحی چقدر ظریف و دقیق بخیه شده باشد دچار جوشگاه‌های عریض‌تر از معمول می‌شوند.
بخیه کردن هر نوع زخم تحت کشش مانند زخم‌های بزرگ یا زخم نواحی دارای پوست ضخیم می‌تواند جوشگاه پهن ایجاد کند. به همین علت همیشه سعی می‌شود براساس میزان انعطاف‌پذیری پوست تا حد ممکن نوار باریک‌تری از پشت سر بیماران برداشته شود. ضمنا ناحیه دهنده در افرادی که چندین بار عمل کاشت مو انجام داده‌اند سفت و غیر قابل انعطاف می‌شود.
اغلب متخصصین پوست و مو تمایل دارند بیمارانی را عمل کنند که پوست پشت سرشان شل و انعطاف‌پذیر باشد. البته گاهی این بیماران دچار جوشگاه پهن می‌شوند که احتمال ناشی از نقص مادرزادی کلاژن است.
بدین‌ترتیب گرچه جوشگاه‌های پشت سر غالبا ظریف و باریک‌اند ولی در برخی موازد علیرغم مهارت زیاد جراح جوشگاه‌های نامناسبی تشکیل می‌شود.
استفاده از روش قدیمی برداشت مو با پانچ، نمای بید خورده در پشت سر ایجاد می کند که از لحاظ زیبایی قابل قبول نیست. غالبا این افراد برای اصلاح نمای سر عروسکی یا برای کاشت مجدد مو در مناطقی که اخیرا دچار ریزش مو شده به متخصصین پوست و مو مراجعه می‌کنند. در این موارد تخمین اندازه نوار پوستی مورد نیاز و برداشت آن از محلی که دچار جوشگاه شده بسیار مشکل است.
در فصول قبل به ضرورت حفظ موهای ناحیه دهنده برای عمل‌های احتمالی در آینده اشاره شد. حتی افراد مسن با طاسی به ظاهر ثابت که از نتیجه یک بار کاشت مو راضی هستند ممکن است دچار تشدید ریزش مو شوند در این صورت اگر موهای ناحیه دهنده بیماران حفظ شده باشد می‌توان برای عمل مجدد اقدام کرد.
تکنیک برداشت نوار پوستی واحد، بهترین روش برای حفظ موهای ناحیه دهنده محسوب می‌شود و کاشت واحدهای فولیکولی در جلسات بزرگ موثرترین روش کاشت مو است. اگر این تکنیک بطور صحیح اجرا شود تعداد موهای آسیب‌دیده در زمان برداشت نوار پوستی به حداقل خواهد رسید. بعلاوه با این روش یکپارچگی ناحیه دهنده حفظ می‌شود و میزان جوشگاه تشکیل شده به حداقل می‌رسد و موهای ناحیه دهنده برای استفاده احتمالی در عمل‌های آتی محفوظ خواهد ماند که همان برنامه‌ریزی طولانی‌ مدت و آینده‌نگر برای بیماران است.
منابع :کاشت مو کرج
کلینیک کاشت مو و ابروی بهبد

Post has attachment
کاشت مو با روش فولیکولار یونیت FUT «جزئیات عمل»
جراحی در مطب
تاکنون درباره روش‌های مختلف کاشت مو با جراحی صحبت کرده‌ایم. امروزه ما از تکنیک‌های قدیمی مانند جراحی کاهش طاسی سر، جابجایی زبانه‌های پوستی، کاشت گرافت‌های بزرگ یا مینی گرافت‌ها استفاده نمی‌کنیم. بحث این فصل مربوط به جزئیات پیشرفته‌ترین روش جراحی کاشت مو یا FUT است که البته در مطب انجام می‌گیرد.
نکته دیگری که مورد بحث ما نیست جنبه‌های قانونی و مالی قرارداد بین پزشک و بیمار است. این مسائل فوق‌العاده مهم و لازم است قبل از شروع عمل به طور کامل حل و فصل شده باشد.

قبل از عمل
برخی داروها مانند آنتی‌بیوتیک‌ها از شب قبل از عمل برای بیمار تجویز می‌شوند. همچنین ممکن است به بیماران مضطرب توصیه شود شب قبل از عمل قرص آرامبخش مصرف کنند تا خواب شبانه آسوده‌ای داشته باشند.
پیش از عمل باید با دوربین عکاسی از زوایای مختلف سر بیمار عکس رنگی تهیه و میزان طاسی در پرونده پزشکی ثبت شود.
اگر بیمار علاقمند باشد حین عمل فیلم خاصی را تماشا کند و یا به موسیقی خاصی گوش دهد می‌تواند درخواست خود را به پرسنل مطب اطلاع دهد.
غالبا پیش از عمل گفت و گوی کوتاهی بین پزشک و بیمار انجام می‌شود. در این گفتگو بیمار اهداف و آرزوهای خود را مجددا بازگو می‌کند و جراح سعی می‌کند تا توقعات او را اصلاح و منطقی کند و با هم بر سر اهداف واقع‌گرایانه و در عین حال زیباگرایانه به توافق برسند. این زمان خوبی برای پاسخ دادن به سوالات پایانی بیمار درباره طرح بلند مدت پزشک است. لازم است که بیمار با آگاهی کامل رضایت خود را از برنامه پیشنهادی پزشک اعلام کند. سپس در حالی که بیمار آینه بدست گرفته است و خود را در آن مشاهده می‌کند پزشک طرح خط موی مورد نظر را با ماژیک بر روی پوست سر مشخص و یا اگر قرار باشد در فرق سر مو کاشته شود حدود آن ناحیه را نیز معین می‌کند. در این مرحله مجددا ناحیه دهنده از نظر تراکم مو و انعطاف‌پذیری پوست و وجود جوشگاه قبلی معاینه می‌شود. سپس داروهای خواب‌آور، ضد التهاب و ضد تورم به بیمار داده می‌شود.

تجویز داروهای آرامبخش و خواب‌آور
دلایل زیادی برای تجویز داروهای آرامبخش و خواب‌آور در عمل کاشت مو وجود دارد. کمترین فایده این داروها آسودگی بیمار در جریان عمل طولانی است زیرا طبیعتا ساعت‌ها نشستن روی تخت عمل بسیار کسل کننده است.
تنها بخشی از عمل کاشت مو که مختصری دردناک است تزریق داروهای بیحسی است. این یکی از اولین اقداماتی است که در عمل کاشت مو انجام می‌گیرد. داروهای بیحسی در ناحیه دهنده در پشت سر و در ناحیه گیرنده یعنی محل کاشت گرافت‌های جدید تزریق می‌شود. آستانه تحمل درد افراد بسیار متفاوت است و این امر ارتباطی با قوی بودن یا مرد بودن بیمار ندارد. میزان تحمل درد فقط به تحریک‌پذیری سیستم اعصاب بستگی دارد. برخی از بیماران اصلا متوجه تزریق دارو نمی‌شوند و به مکالمه خود ادامه می‌دهند انگار که اتفاقی نیافتاده است ولی برای برخی بیمارن تزریق دارو بسیار دردناک است و ممکن است دچار تعریق و سرگیجه شوند. غالبا اگر از داروهای آرامبخش و خواب‌آور در ابتدای عمل استفاده شود درد و اضطراب بیمار حین تزریق داروی بیحسی کاهش می‌یابد و یا کلا از بین می‌رود.
دلیل دیگر استفاده از داروهای آرامبخش و خواب‌آور آن است که این داروها از بروز عوارض جانبی احتمالی داروهای بیحسی موضعی جلوگیری می‌کنند و یا آن را تسکین می‌دهند. عموما ما از داروهای آرامبخش موسوم به بنزودیازپین‌ها Benzodiazepines بویژه دیازپام، لورازپام و میدازولام استفاده می‌کنیم. این داروها آرامبخش و خواب‌آور بوده و به صورت خوراکی، داخل وریدی یا داخل عضلانی تجویز می‌شوند. اگر از بنزودیازپین‌ها صحیح استفاده شود کاملا بی‌خطر بوده و به ندرت عارضه ایجاد می‌کنند. با تجویز این داروها اضطراب بیمار برطرف و مختصری خواب‌آلوده می‌شود و در عین حال احساس خوشی و آرامش زیادی را تجربه می‌کند. در این حالت تزریق داروهای بیحسی چندان دردناک نخواهد بود. آثار داروهای آرامبخش بسته به نوع داروی بکار رفته و نحوه تجویز آن از یک تا چند ساعت طول می‌کشد. این داروها بی‌خطر و موثرند و بیماران بخوبی آنها را می‌پذیرند.
برخی از پزشکان طرفدار اپیوئیدها Opioids با داروهای نارکوتیک Narcotic هستند. این گروه از داروها به خوبی دسته اول اضطراب بیمار را برطرف نمی‌کنند و حتی در برخی موارد موجب احساس ملالت و ناخوشی می‌شوند. نارکوتیک‌ها آثار قوی‌تری بر روی مراکز تنفسی در مغز دارند و موجب اختلال تنفس می‌شوند. این داروها غالبا منجر به تهوع و استفراغ می‌شوند که برای بیمار و تیم جراحی ناراحت کننده است. ضمنا خارش از عوارض جانبی شایع داروهای نارکوتیک است. خارش بیمار برای تیم جراحی بسیار اذیت کننده است زیرا بیمار نمی‌تواند در طول عمل بدون حرکت بر روی تخت بنشیند. نکته آخر این است که اگر نارکوتیک‌ها بهمراه بنزودیازپین‌ها تجویز شوند آثار یکدیگر را به شدت افزایش خواهند داد که می‌تواند به کاهش تنفس، خواب عمیق، کاهش فشارخون و مشکلات دیگر منجر شود. به همین علل ما معمولا از اپیوئید/نارکوتیک استفاده نمی‌کنیم.
برخی از متخصصین پوست طرفدار گاز نیتروس اکساید (گاز خنده یا N20) هستند. این گاز خواب‌آور و مسکن بوده و به سرعت اثر می‌کند ولی مصرف آن با مشکلات و عوارضی همراه است. اولا کاربرد آن نسبت به تجویز داروهای خوراکی و تزریقی به تجهیزات پیشرفته‌تری نیاز دارد. دوم آنکه گاز خنده باید همیشه با اکسیژن استفاده شود و اکسیژن و نیتروس اکساید هر دو در کپسول‌های فلزی بزرگ حمل و نقل می‌شوند. ضمنا نظارت دقیق بر علائم حیاتی بیمار ضروری است و به محض اینکه جریان نیتروس اکساید متوقف می‌شود باید بیمار اکسیژن خالص استنشاق کند تا از کاهش میزان اکسیژن در خون (هیپوکسی انتشاری) جلوگیری شود. گاهی اوقات بیماران دچار دیسفوری می‌شوند که مانند حملات اضطرابی تظاهر می‌کند. این وضعیت با قطع مصرف گاز سریعا برطرف خواهد شد.
برخی از پزشکان جهت راحتی هرچه بیشتر بیمار و گروه جراحی در طول عمل طرفدار داروهای خواب‌آور قوی‌تری هستند. اما به نظر ما بنزودیازپین‌ها و احیانا داروهای اپیوئید/نارکوتیک انتخاب اول در کاشت مو محسوب می‌شوند.

بیحسی
بسیاری از مردم فکر می‌کنند که بیحسی همان بیهوشی عمومی است. در بیهوشی سیستم اعصاب مرکزی از کار می‌افتد و بیمار دچار وضعیت خواب (هشیار نبودن) می‌شود. ما در کاشت مو از بیحسی موضعی استفاده می‌کنیم که به طور موضعی و منطقه‌ای موقتا عصب‌ها را از کار می‌اندازد. مزیت بیحسی موضعی آن است که به کمک آن می‌توان عمل را در مطب انجام داد و از خطرات اتاق عمل بیمارستان و بیهوشی عمومی دوری جست. ضمنا بیمار در سرتاسر عمل بیدار است و در تصمیم گیری‌ها مشارکتی فعال دارد بدون آنکه دردی احساس کند.
دو گروه اصلی از بیحس کنندهای موضعی وجود دارد: استرها esters و آمیدها amides. استرها بیش از آمیدها مستعد ایجاد واکنش‌های آلرژیک هستند و کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرند. حتی در میان استرها نیز میزان بروز واکنش‌های آلرژیک واقعی فوق‌العاده نادر است. گرچه خیلی از مردم تصور می‌کنند به داروهایی با پسوند کائین -caine آلرژِی یا حساسیت دارند اما در حقیقت آنها به اپی نفرین (اپی نفرین یا آدرنالین که برای طولانی شدن مدت بیحسی و کاهش خونریزی به بیحسی موضعی افزوده می‌شود) واکنش نشان داده‌اند و یا مقدار بیحسی بکار رفته در تجربیات گذشته آنان زیادتر از حد مجاز بوده است و به عبارتی آنها دچار مسمومیت خفیف و واکنشی گذرا شده‌اند.
متداول‌ترین داروهای بیحسی مورد استفاده در کاشت مو از گروه آمیدها بوده و عبارتند از لیدوکائین یا گزیلوکائین و بوپی واکائین یا مارکائین. بی‌خطری این دو دارو به اثبات رسیده است و ما به ندرت مشکلی با آنها داریم. در مقایسه میزان اثر هر دو یکسان است، لیدوکائین سریع‌تر اثر می‌کند ولی مدت اثر بوپی واکائین طولانی‌تر است. معمولا داروهای بیحسی به درون پوست و زیر پوست تزریق می‌شوند.
در صورت نیاز به انجام بلوک عصبی (Nerve Block)، لیدوکائین در مجاورت عصب‌های بزرگ تزریق می‌شود. در چندین ناحیه از پوست سر می‌توان از بلوک‌های عصبی استفاده نمود. یکی از این نواحی پشت سر است. وقتی عصب پشت سری که بالای گردن قرار دارد بلوک می‌شود پشت سر (ناحیه دهنده) و فرق سر کرخت می‌شود. این امر می‌تواند بعد از عمل مفید باشد زیرا منجر به کاهش درد ناحیه دهنده مو در شب بعد از عمل می‌شود. عصب فوق چشمی در بالای چشم را نیز می‌توان بلوک نمود. این کار موجب بیحسی جلوی سر و خط مو می‌شود. دو عصب دیگر در جلو و عقب گوش را نیز می‌توان بلوک کرد تا بالای سر و کناره‌های سر بیحس شود.
ما کاشت مو را فقط با اتکا به بلوک‌های عصبی انجام نمی‌دهیم بلکه همیشه داروی بیحسی را در مناطقی که قرار است برش داده شود تزریق می‌کنیم. یکی از علل آن است که گاهی اوقات بیحسی ناشی از بلوک عصبی کامل نیست در حالی که ما می‌خواهیم پوست سر کاملا بیحس شود و بیمار هیچ گونه دردی احساس نکند. علت دیگر افزودن اپی نفرین (آدرنالین) به موضع عمل است. این کار دو فایده دارد: 1- افزایش مدت و شدت بیحسی موضعی 2- انقباض عروق خونی کوچک در محل و کاهش میزان خونریزی. اهمیت کاهش خونریزی به ویژه در ناحیه کاشت بسیار زیاد است. هرچه میزان خونریزی کمتر باشد می توانیم منافذ کاشت را در ناحیه طاس به سهولت و دقت بیشتری ایجاد کنیم. به همین ترتیب با کاهش خونریزی حین کاشت گرافت‌ها صدمه کمتری به فولیکول‌های مو وارد و عموما کاشت گرافت‌ها روان‌تر و سریع‌تر می‌شود.

حین عمل
پس از این که محل خط مو، موقعیت نواحی که قرار است گرافت‌ها کاشته شود (ناحیه گیرنده) و مساحت نوار پوستی دهنده تعیین و علامت گذاری شد، موها کوتاه شده و داروی بیحسی در نواحی دهنده و گیرنده تزریق می‌شود. عموما بلافاصله پس از تزریق بیحسی ایجاد می‌شود. ممکن است بیمار پس از بیحسی احساس کند پوستش سفت شده یا کشیده می‌شود ولی درد را حس نخواهد کرد.
اولین برش برای برداشت نوار پوستی از ناحیه دهنده است. این برش با چاقوی جراحی یک تیغه یا دوتیغه و با تکنیک توموسنت tumescent انجام می‌شود. تکنیک توموسنت بدین معنی است که حجم نسبتا زیادی از سرم نمکی در ناحیه پشت سری تزریق می‌شود تا فولیکول‌های مو بالا بیایند و از لایه‌های زیرین پوست سر فاصله بگیرند. بدین ترتیب می‌توان بدون آسیب رساندن به عروق و اعصاب زیرین براحتی پوست سر را برش داد. ضمنا حین جدا کردن نوار پوستی از بافت‌های زیرین صدمه چندانی به ریشه موها وارد نمی‌شود. چون محلول توموسنت همان سرم نمکی حاوی بیحس کننده موضعی و اپینفرین رقیق شده است تزریق آن با کاهش خونریزی نیز کمک می‌کند و باعث می‌شود تا هیچ دردی حین برش لایه‌های پوس سر احساس نشود.
سپس جراح شروع به بستن زخم ناحیه دهنده می‌کند. این کار با نخ بخیه و یا منگنه‌های مخصوص جراحی انجام می‌پذیرد. ما نخ بخیه را به منگه جراحی ترجیح می‌دهیم زیرا ناراحتی کمتری برای بیمار ایجاد می‌کند و چون از نخ‌های جذبی استفاده می‌کنیم لازم نیست بیمار پس از یک هفته الی ده روز برای کشیدن بخیه‌ها یا منگنه‌ها به مطب مراجعه کند. سهولت یا سختی بستن ناحیه دهنده تا حدودی به سفتی یا انعطاف‌پذیری پوست سر بستگی دارد وجود جوشگاه‌های متعدد قبلی و بستن نامناسب هر یک از زخم‌ها در گذشته موجب سفتی پوست سر می‌شود و جمع کردن دو لبه زخم را با مشکل موجه می‌کند. به همین علت سعی می‌کنیم در این مرحله بسیار دقت کنیم.
به محض آن که نوار پوستی با موهای سالم فراوان آن جدا می‌شود، دستیاران مرحله دقیق و حساس قطعه‌قطعه کردن آن را شروع می‌کنند. در این فرآیند نوار پوستی با کمک میکروسکوپ به قطعات کوچک با پهنای یک واحد فولیکولی تقسیم می‌شود. سپس هر یک از این قطعات در اختیار اعضای دیگر گروه جراحی قرار می‌گیرد تا با کمک استریو میکروسکوپ کار سخت و طولانی جداکردن هر یک از واحدهای فولیکولی را آغاز کنند. سپس واحدهای فولیکولی براساس تعداد موهای هر واحد دسته‌بندی و در محول سرم نمکی سرد نگه داشته می‌شوند تا مرحله کاشت آغاز شود.
پس از بخیه کردن ناحیه دهنده، جراح شروع به ایجاد صدها منفذ کوچک در ناحیه طاس می‌کند. این مرحله بسیار خسته کننده و طاقت‌فرساست و با استفاده از سوزن‌های کوچک یا چاقوهای جراحی ظریف انجام می‌گیرد. اندازه هر یک از منافذ به منطقه جراحی، ضخامت و انعطاف‌پذیری پوست سر و اندازه گرافت‌ها (متشکل از یک یا دو یا ... تارمو) بستگی دارد. در این مرحله بسیار دقت می‌شود تا از صدمه زدن به موهای موجود روی سر بیمار پرهیز شود. به این منظور این مرحله و مرحله برداشت نوار پوستی دهنده با کمک ذره‌بین انجام می‌گیرد.
در ناحیه کاشت نیز مانند ناحیه دهنده تکنیک توموسنت بکار می‌رود. بدین معنی که محلول سرم نمکی حاوی بیحس کننده موضعی و اپی نفرین در ناحیه طاس تزریق می‌شود تا پوست سر برآمده شده و از لایه‌های زیرین جدا شود. در نتیجه احتمال پارگی عروق خونی زیرین توسط سوزن یا تیغه چاقوی جراحی به حداقل می‌رسد و تغذیه گرافت‌ها مختل نمی‌شود. ضمنا به علت کاهش میزان خونریزی، تعبیه منافذ گیرنده و کاشت گرافت‌ها فوق‌العاده آسان و این امر به بهود بقا و رشد گرافت‌ها منجر می‌شود.
پی از ایجاد منافذ گیرنده همچنان که کار مستمر تقسیم گرافت‌ها زیر میکروسکوپ پیش می‌رود اعضای گروه جراحی عمل ظریف کاشت واحدهای فولیکولی را آغاز می‌کنند. در این مرحله از بافت نگهدارنده در قاعده گرافت توسط پنس‌هاس فوق‌العاده ظریف گرفته و هر یک از گرافت‌ها در منافذ آماده لغزانده می‌شود. این کار مشکل‌تر از آن است که به نظر می‌رسد و به تجربه بسیار زیادی نیاز داد. کاشت واحدهای فولیکولی نه تنها باید با حداقل آسیب و با زاویه مناسب بلکه با سرعت و دقت انجام شود. یادآور می‌شود ضمن تقسیم و کاشت صدها گرافت، تعداد ساعاتی که گرافت‌ها خارج از پوست هستند باید به حداقل برسد. این کار بدون حضور یک گروه جراحی بزرگ، ماهر و باانگیزه ممکن نیست.
مرحله کاشت گرافت‌ها می‌تواند برای بیماران بسیار لذت بخش و یا بسیار خسته کننده باشد. چنانکه برخی از بیماران سعی می‌کنند چرت زده و تمدد اعصاب کنند و برخی با نشستن و گپ‌زدن وقت می گذرانند. تماشا کردن فیلمیا گوش دادن به موسیقی نیز بسیار لذت‌بخش است. موارد مذکور موجب به هم خوردن تمرکز گروه جراحی نمی‌شود زیرا اعضای گروه جراحی عادت کرده‌اند تمرکز خود را حین کاشت مو در سطح عالی حفظ کنند.
سوالی که اغلب بیماران می‌پرسند آن است که با گرافت‌های اضافی چه می‌کنید. پاسخ این است که گرافت اضافی وجود ندارد. به عبارت دیگر ما سعی می‌کنیم تعداد منافذ گیرنده با تعداد گرافت‌های موجود یکسان باشد. به ندرت تعداد گرافت‌های به دست آمده بیش از تعداد پیش‌بینی شده است در این صورت گرافت‌های اضافی به سطل آشغال فرستاده نمی‌شود، بلکه رایگان برای بیمار کاشته می‌شود.
در پایان عمل آخرین بازبینی انجام می‌شود تا مطمئن شویم که گرافت‌ها کاملا در منافذ قرار گرفته‌اند و هیچ یک بیرون نزده یا خارج نشده است و خونریزی هم وجود ندارد. ما معمولا سر بیمار را پانسمان نمی‌کنیم. البته در صورت استفاده از محلول گرافت سایت GraftCyte، چند لایه گاز اشباع شده از این محلول بر روی ناحیه کاشته شده قرار داده و پانسمان انجام می‌شود.
غالبا بیمارن به علت اضطراب، هیجان یا حجم زیاد اطلاعات، تذکرات شفاهی در حین عمل را فراموش می‌کنند. بنابراین سعی می‌شود دستورات بعد از عمل در چندین مرحله قبل از عمل، حین عمل و کتبی بعد از عمل به اطلاع بیماران برسد. لازم است بیمارن این دستورات را به دقت به کار بندند تا بهترین نتیجه را کسب کنند و از بروز عوارض جانبی جلوگیری شود.

منابع :کاشت مو کرج
کلینیک کاشت مو و ابروی بهبد کرج

Post has attachment
حفظ ساختار واحدهای فولیکولی
دو مرحله اصلی FUT عبارتند از: 1- برداشتن مو از ناحیه دهنده به شکل یک نوار پوستی واحد 2- خرد کردن نوار پوستی با کمک استریو- میکروسکوپ. بدون انجام این دو مرحله نمی‌توان آن را FUT واقعی نامید.
برداشت نوار پوستی از ناحیه دهنده در پشت سر عمل دقیق و مشکلی است. پیش از مطرح شدن FUT، روش‌های معمول باعث از بین رفتن تعداد زیادی از موهای ناحیه دهنده می‌شد. در قدیمی‌ترین روش از پانچ‌های گرد استفاده می‌شد. با استفاده از پانچ‌های مخصوص نمونه‌برداری از پوست، موها از پشت سر برداشته و مستقیما در سوراخ‌های گرد در منطقه طاس کاشته می‌شد.
سپس عده‌ای از متخصصین مبتکر پوست و مو چاقوهای چند تیغه‌ای را ابداع کردند. این چاقوها از سه تیغه موازی با یکدیگر تشکیل شده بودند که به یک دسته متصل می‌شدند. با یک حرکت چاقوی چند تیغه چندین نوار باریک و بلند از ناحیه دهنده برداشته می‌شد. عموما میزان قطع ریشه‌های بسیار زیاد بود و هرچه تعداد تیغه‌ها بیشتر باشد، موهای بیشتری از بین می‌رفت. بنابراین گرچه سرعت عمل با چاقوهای چند تیغه‌ای افزایش می‌یافت ولی به از بین رفتن فولیکول‌های ارزشمند می‌انجامید.
برداشت یک نوار پوستی واحد بسیاری از مشکلات را برطرف می‌کند. با دو حرکت چاقوی یک تیغه، یا با یک حرکت چاقوی دو تیغه، یک نوار بلند برداشته می‌شود. با این روش می‌توان میزان قطع ریشه موها را به کمتر از 2% کاهش داد. (کمتر از دو واحد فولیکولی درصد واحد). تخمین زده می‌شود که با چاقوهای چند تیغه میزان قطع ریشه‌های به 30% می‌رسد. بنابراین اگر بیمار به 1000 گرافت نیاز داشته باشد، با در نظر گرفتن اتلاف موها باید یک ناحیه حاوی 1300 گرافت برداشته شود و اگر به 2000 گرافت نیاز باشد، 600 گرافت از بین خواهد رفت. این امر با توجه به تعداد محدود موهای ناحیه دهنده بسیار مهم است.
در اینجا بهتر است به نحوه تقسیم گرافت‌ها اشاره کنیم. یکی از عللی که متخصصین پوست و مو تمایل به برداشت نوارهای پوستی نازک با استفاده از چاقوهای چند تیغه نشان می‌دادند آن بود که تقسیم کردن یک نوار پوستی بزرگ کار چندان آسانی نیست. در این حالت نوار پوستی آن قدر ضخیم است که نمی‌توان آن را بر روی میز کار قرار داد و با تاباندن نور تک‌تک واحدهای فولیکولی را مشاهده کرد و آنها را یک‌به‌یک جدا کرد. ولی تقسیم نوارهای پوستی نازک و جدا کردن گرافت‌ها راحت‌تر و سریع‌تر صورت می‌گیرد هرچند میزان از بین رفتن موها نیز بیشتر است.
امروزه برای حل مشکل از بین رفتن موها در مرحله تقسیم نوار پوستی و آماده سازی گرافت‌ها به محض برداشت نوار پوستی تکه‌تکه کردن آن با کمک استریومیکروسکوپ Stereo-microscopic آغاز می‌شود. در این مرحله که بسیار دقیق و مشکل است ابتدا نوار پوستی به قطعاتی با عرض یک واحد فولیکولی تقسیم می‌شود. سپس این قطعات زیر میکروسکوپ قرار می‌گیرد و هر یک از واحدهای فولیکولی بدقت جدا و بافت نگه‌دارنده و چربی اضافی آن برداشته می‌شود. سپس آنها را به واحدهای فولیکولی حاوی یک، دو، سه و چهار تار مو، مطابق وضعیت طبیعی خود، تقسیم می‌کنند. در تمام این مدت، گرافت‌ها را در سرم نمکی سرد، نگه می‌دارند تا در مدتی که از پوست سر خارج شده‌اند، زنده و سالم باقی بمانند.
در حال حاضر FUT پیشرفته‌ترین روش کاشت مو محسوب می‌شود. تکنیک‌های قدیمی، آسان‌تر هستند ونیاز به تیم جراحی کوچکتر دارند اما FUT به تیم جراحی بزرگ و کار دقیق و با حوصله متخصصین پوست و دستیاران متعدد آنها نیاز دارد. خوشبختانه با این روش، بیمارن پس از یک یا دو جلسه کاشت مو به نتیجه طبیعی و غیرقابل تشخیص دست می‌یابند و نتیجه با گذشت زمان و پیشروی طاسی کماکان طبیعی باقی می‌ماند.
منابع :کاشت مو کرج
کلینیک کاشت مو و ابروی بهبد

Post has attachment
اهداف جلسه دوم کاشت مو
معمولا جلسه دوم یا جلسات بعدی کاشت مو با اهداف مختلفی انجام می‌شود. یکی از اهداف آن اصلاح خط موست. مهم نیست در جلسه اول چه مقدار در بازسازی خط مو دقت شده باشد نتیجه واقعی تا زمانی که موهای کاشته شده رشد نکند قابل پیش‌بینی نیست. در جلسه دوم می‌توان تراکم موها را در خط مو افزایش داد یا مکان خط مو را در پیشانی پایین‌تر آورده و یا کم و بیش آن‌را قرینه کرد یا زوایای گیجگاهی را تغییر داد. اگر خط مو خیلی صاف باشد می‌توان آنرا نامنظم‌تر کرد. در بیماری که طاسی سر وسیع و ثابت و بانک موی کافی دارد می‌توان در جلسه دوم عقب نشینی نواحی گیجگاهی را ترمیم نمود.
بعد از اولین جلسه کاشت مو و بازسازی خط مو و حصول پوشش موی مناسب در جلو و بالای سر، ممکن است بیمار از طاسی فرق سر اظهار نارضایتی کند و تمایل داشته باشد در آن ناحیه نیز مو بکارد، البته به شرطی که بانک مو کافی بوده و مشخصات موها مطلوب باشد.
اگر بعد از اولین جلسه کاشت مو، شدت ریزش موهای اصلی کماکان زیاد شود یا زمان زیادی از اولین جلسه بگذرد ممکن است ناحیه طاسی وسیع‌تر و یا به سمت عقب پیشروی کند. همچنین ممکن است موهای کرکی سر در اثر شوک ناشی از عمل اول بطور دائم ریخته باشد که نقص زیبایی محسوب می‌شود. در این حالات جلسه دوم صرفا برای جبران ریزش موهای بیمار انجام می‌گیرد.
غالبا هدف از انجام جلسه دوم کاشت مو افزایش پرپشتی و تراکم موها در ناحیه کاشته شده است. گرچه ممکن است در اولین جلسه موها کاملا نزدیک به یکدیگر کاشته شده باشد ولی پس از ترمیم منافذ کاشت، جا برای گرافت‌های جدید باز می‌شود. البته شرط پرپشت شدن آن است که روند ریزش موهای سر متوقف شده باشد.

Post has attachment
منافذ کاشت مو
در میان انواع گوناگون گرافت‌ها، واحدهای فولیکولی از کوچک‌ترین اندازه برخوردارند. واحدهای فولیکولی را می‌توان به صورت متراکم در منافذ کوچک پوست سر کاشت. گرچه لازم نیست تراکم موهای کاشته شده به اندازه تراکم طبیعی موهای شخص باشد ولی باید حداقل معینی رعایت شود تا پوشش مناسبی بر روی سر ایجاد کند. ضمنا در خط موی پیشانی، گرافت‌های حاوی یک تار مو باید به‌صورت متراکم ولی نامنظم کاشته شود تا حالت طبیعی افزایش تدریجی تراکم موها تقلید شود.
بدون شک هر برش اضافی که در پوست سر ایجاد شود می‌تواند به خون‌رسانی آن آسیب وارد کند، بافت بدشکل جوشگاه ایجاد نماید و یا در روند التیام زخم‌ها و رشد موها تاثیر منفی بگذارد. در کاشت واحدهای فولیکولی منافذ کوچک گیرنده با سر سوزن یا تیغ‌های بسیار کوچک ایجاد می‌شود در نتیجه به بافت نگهدارنده پوست سر آسیب کمتری وارد می‌شود. از سوی دیگر واحدهای فولیکولی در منافذ کوچک ایجاد شده به خوبی قرار گرفته و به آسانی جابه‌جا نمی‌شوند و زخم‌ها سریعا التیام می‌یابند. تغذیه گرافت‌های فولیکولی توسط جریان خون همان ناحیه از پوست برقرار می‌شود و احتمال اختلال در خون‌رسانی و اکسیژن‌رسانی به گرافت‌ها اندک است.
در فصل پیش به معایب جلسات مکرر کاشت گرافت‌های استاندارد اشاره شد. برعکس در FUT می‌توان در یک جلسه 1000 تا 3000 واحد فولیکولی را کاشت. بدین ترتیب بسیاری از بیمارن فقط به یک جلسه عمل نیاز خواهند داشت.

منابع :کاشت مو و ابروی بهبد

Post has attachment
منافذ کاشت مو
در میان انواع گوناگون گرافت‌ها، واحدهای فولیکولی از کوچک‌ترین اندازه برخوردارند. واحدهای فولیکولی را می‌توان به صورت متراکم در منافذ کوچک پوست سر کاشت. گرچه لازم نیست تراکم موهای کاشته شده به اندازه تراکم طبیعی موهای شخص باشد ولی باید حداقل معینی رعایت شود تا پوشش مناسبی بر روی سر ایجاد کند. ضمنا در خط موی پیشانی، گرافت‌های حاوی یک تار مو باید به‌صورت متراکم ولی نامنظم کاشته شود تا حالت طبیعی افزایش تدریجی تراکم موها تقلید شود.
بدون شک هر برش اضافی که در پوست سر ایجاد شود می‌تواند به خون‌رسانی آن آسیب وارد کند، بافت بدشکل جوشگاه ایجاد نماید و یا در روند التیام زخم‌ها و رشد موها تاثیر منفی بگذارد. در کاشت واحدهای فولیکولی منافذ کوچک گیرنده با سر سوزن یا تیغ‌های بسیار کوچک ایجاد می‌شود در نتیجه به بافت نگهدارنده پوست سر آسیب کمتری وارد می‌شود. از سوی دیگر واحدهای فولیکولی در منافذ کوچک ایجاد شده به خوبی قرار گرفته و به آسانی جابه‌جا نمی‌شوند و زخم‌ها سریعا التیام می‌یابند. تغذیه گرافت‌های فولیکولی توسط جریان خون همان ناحیه از پوست برقرار می‌شود و احتمال اختلال در خون‌رسانی و اکسیژن‌رسانی به گرافت‌ها اندک است.
در فصل پیش به معایب جلسات مکرر کاشت گرافت‌های استاندارد اشاره شد. برعکس در FUT می‌توان در یک جلسه 1000 تا 3000 واحد فولیکولی را کاشت. بدین ترتیب بسیاری از بیمارن فقط به یک جلسه عمل نیاز خواهند داشت.
منابع :کاشت مو کرج
کاشت مو و ابروی بهبد

Post has attachment
به حداقل رساندن اتلاف موهای ناحیه دهنده
بررسی‌ها نشان می‌دهد، تراکم واحدهای فولیکولی در پوست سر آسیایی‌ها به طور متوسط یک در میلی‌متر مربع و در پوست سر آفریقایی‌ها 6/0 در میلی‌متر مربع است. هر واحد فولیکولی در آفریقایی‌ها از سه تار مو و در آسیایی ها از دو تار مو تشکیل شده است.
با استفاده از وسیله‌ای به نام دانسیتومتر Densitometer، می‌توان تراکم موهای سر را مستقیما اندازه گرفت. برای این منظور موهای نواحی کوچکی از سر را کاملا کوتاه کرده و هر ناحیه را در زیر نور با درشت نمایی بررسی و به تراکم موها در پشت‌سر، بالای گوش ها و میان آنها توجه می‌کنیم. بدین ترتیب مساحت ناحیه دهنده مورد نیاز قابل محاسبه است. فرض کنید تراکم واحدهای فولیکولی به طور متوسط یک در میلی‌متر مربع بوده و هر واحد فولیکولی از 2 تار مو تشکیل شده باشد. در این صورت اگر بخواهیم 1500 گرافت برای بیمار بیکاریم باید 15 سانتی‌متر مربع از پوست پشت و طرفین سر را برداریم تا گرافت‌های مورد نیاز را تامین کند. با فرض آن که 20% گرافت‌ها از یک تار مو تشکیل شده‌اند، در نوار 15 سانتی‌متری 300 گرافت با یک تار مو وجود دارد که برای بازسازی خط موی پیشانی کفایت می‌کند.
با محاسبات ریاضی می‌توان تعداد موهای ناحیه دهنده بیماران را تعیین و بر اساس آن برای کاشت مو در حالی و آینده برنامه‌ریزی کرد. یک شخص سالم به طور متوسط 100000 تار مو در سر دارد. این تعداد معادل 50000 واحد فولیکولی است. ناحیه دائم در پشت سر حدودا 25% از کل سر را تشکیل می‌دهد. بنابراین تعداد واحدهای فولیکولی آن 12500 واحد خواهد بود. می‌دانیم برای آنکه طاسی یک ناحیه مشخص شود باید نیمی از موهای آن ناحیه بریزد بنابراین می‌توان نیمی از واحدهای فولیکولی ناحیه دهنده یا 6250 واحد با خیال راحت برداشت.
در تکنیک FUT میزان پوشش‌دهی موها در ناحیه کاشت نه تنها به تراکم مو در ناحیه دهنده و انعطاف‌پذیری پوست آن ناحیه، بکله به مشخصات فیزیکی موها نیز بستگی دارد. این همان نقطه تلاقی علم پزشکی با هنر در جراحی کاشت مو است.
منابع :کاشت مو کرج
کلینیک کاشت مو و ابروی بهبد

Post has attachment
جراحی کاهش طاسی سر Scalp Reductions
در این نوع جراحی با بریدن و برداشتن بخشی از پوست طاس، از وسعت طاسی سر کاسته می‌شود. این عمل، نتیجه فوری و قابل توجهی در کاهش وسعت طاسی سر دارد. ضمنا بعد از انجام این عمل ناحیه‌ای که نیاز به کاشت مو دارد، کوچک‌تر می‌شود. در نتیجه گرافت‌های بانک موی محدود بیماران (موهای دائم پشت سر) که قابل استفاده برای کاشت مو است بی‌علت مصرف نمی‌شوند.
در این عمل وقتی بخشی از پوست طاس فرق و بالای سر برداشته می‌شود باید پوست کناره‌ها و پشت سر به سمت بالا کشیده شود تا لبه‌های زخم به هم نزدیک و بخیه شود. در نتیجه تراکم موهای این نواحی کاهش می‌یابد. عارضه دیگر این عمل، پدیده برگشت به عقب است. در این حالت، خاصیت ارتجاعی طبیعی پوست سر بر قدرت زخم جراحی غلبه می‌کند و موجب می‌شود بخشی یا کل پوست مجددا به موقعیت اول خود باز گردد.
برخی از متخصصین پوست معتقدند که عمل کاهش طاسی می‌تواند موجب تشدید ریزش موها شود. ممکن است در اطراف برش‌های جراحی ریزش موی ناشی از شوک عمل روی دهد. در این حالت برخی از موهای ریخته شده هرگز شد نخواهد کرد.
جراحان از طرح‌های مختلفی برای برداشت پوست طاس سر استفاده می‌کنند مانند طرح ستاره، بیضی در خط وسط سر، شکل Z و شکل S. نتیجه نهایی هر یک از این طرح‌ها به صورت جوشگاهی در محل بخیه شده ظاهر خواهد شد. این جوشگاه بسته به ادامه روند طاسی در آن منطقه و وجود یا فقدان موهای پرپشت در مجاورت آن قابل رویت خواهد بود. ایجاد جوشگاه، بدترین عارضه عمل کاهش طاسی سر است.
واقعیت این است که پس از عمل کاهش طاسی، تراکم موهای ناحیه دهنده در پشت سر و انعطاف‌پذیری پوست کاهش می‌یابد در نتیجه ممکن است موی کافی برای برداشت و کاشت بر روی جوشگاه ایجاد شده باقی نماند. بنابرانی جوشگاه عمل به راحتی قابل رویت خواهد بود و این مساله نقص زیبایی مهمی محسوب می‌شود.
غالبا لازم است عمل کاهش طاسی در دو یا سه نوبت تکرار شود. گاهی برخی از جراحان به جای این چند نوبت یک عمل بزرگ انجام می‌دهند. این عمل را کشیدن پوست سر (Scalp Lift) می‌نامند. کشیدن پوست سر، زیر بیهوشی عمومی انجام می‌شود. در این عمل پوست سر از بالا تا پایین گوش‌ها و گردن از لایه‌های زیرین جدا می‌شود، سپس پوست جدا شده به سمت بالا کشیده می‌شود و بعد از برداشتن ناحیه طاس لبه‌های زخم بخیه می‌شود.
گاهی قبل از عمل کاهش طاسی از متسع کننده‌های پوست (Expanders) استفاده می‌شود. متسع کننده بر دو نوع است: بادی و فنری. هر دو نوع با جراحی در زیر پوست سر قرارداده شده و برای اتساع پوست پیش از عمل به کار می‌روند. گرچه برخی از جراحان همیشه از متسع کننده استفاده می‌کنند، اما نتیجه عمل‌های یکسان نیست و کاربرد متسع کننده‌ها نقاط ضعف زیادی دارد.
در اینجا به دو عارضه زیبایی شناختی مشهور جراحی کاهش طاسی اشاره می‌شود. مهم‌ترین عارضه آن، تشکیل جوشگاه در فرق سر است. در این حالت جوشگاهی عمودی در فرق سر ایجاد می‌شود و موها در دو طرف آن چسبیده به پوست سر به سمت بیرون خارج می‌شوند. برای اصلاح این عارضه یک نوع جراحی پیچیده جابجایی زبانه‌های پوستی ابداع شده است که فقط تعداد کمی از جراحان از عهده آن برمی‌آیند.
بعد از عمل، از بین رفتن جهت طبیعی موها منجر به «پدیده دو نیم شدن دریای سرخ» می‌شود. علت آن است که وقتی پوست از طرفین سر به سمت بالا کشیده شود و در بالای سر قرار گیرد، چون جهت موها هنوز در وضعیت قبلی است از وسط سر به صورت غیر طبیعی به طرفین کشیده می‌شوند.
به طور خلاصه عوارض جراحی کاهش طاسی بسیار بیشتر از منافع آن و بهتر است این نوع عمل فقط در بیماران خاص با خصوصیات پوست و موی ایده‌آل، در سن مناسب و با انگیزه قوی انجام شود.
یادآوری می‌شود در میان روش‌های مختلف جراحی، نتیجه کاشت مو با روش فولیکولار یونیت FUT طبیعی، غیر قابل تشخیص و بدون نقص زیبایی است. در فصل بعد به طور مفصل راجع به تاریخچه و جزئیات تکنیک FUT تحث خواهد شد
منابع :کاشت مو کرج
کلینیک کاشت مو و ابروی بهبد

Post has attachment
واحدهای فولیکولی FU
همان‌طور که گفته شد به‌طور طبیعی موها به صورت واحدهای فولیکولی (Follicular Unit) از منافذ پوست سر خارج می‌شوند. واحد فولیکولی با دو تار مو و میکروگرافت با دو تار مو از نظر تعداد مو یکسان هستند و تفاوت آن دو در اندازه و ساختار گرافت است.

در مرحله تقسیم نوار پوستی برداشته شده از پشت سر، واحدهای فولیکولی در زیر میکروسکوپ به صورت مجزا جدا می‌شوند در نتیجه مقدار بافت حمایت کننده باقیمانده در اطراف موها اندک است.

اما میکروگرافت‌ها بدون در نظر گرفتن ساختمان واحدهای فولیکولی برش داده می‌شوند مثلا ممکن است میکروگرافت با 2 یا 3 تار مو از 2 یا 3 واحد فولیکولی مجزا و مجاور هم تشکیل شده باشد، در نتیجه بافت اضافی بیشتری داشته و نیاز به منافذ بزرگ‌تری برای کاشته شدن دارد و نمی توان آنها را خیلی نزدیک به هم کاشت. روند التیام گرافت‌های بزرگ و منافذ پوستی بزرگ طولانی‌تر و ممکن است به علت برهم خوردن ساختمان واحدهای فولیکولی رشد و بقای گرافت‌ها نیز به خطر بیافتد.

منابع : کاشت مو کرج
کلینیک کاشت مو و ابروی بهبد
Wait while more posts are being loaded