Profile cover photo
Profile photo
Ertugrul karakaya
2 followers
2 followers
About
Ertugrul karakaya's posts

Post has attachment
Hahaha!

Post has attachment
Sancılarımı, iç çekişlerimi kendi içimde yaşadım... 



Sevinçli anlarımda ''yüreğimin sahibi'' dediğim varken; hüzünlü olmama sebep olanda ''yüreğimin sahibi'' dediğimdi yine... 



Beni yalnızlığa sürükleyen sadece “aşkın” ya da acısı değildi elbette 
omzunda ağlayabileceğim, isyana gelip haykırışlarımı, çığlıklarımı duyurabileceğim bir dostum olmadı yanımda...



''Gözünden akan bir damla yaşa dayanamam, kurban olurum'' diyen sevdiğim

Gözyaşlarımla boğulmama sebep oldu! 
İçimdeki sevdaya hitap eden, beni anlamaya çalışan olmadı...



Hüzünleri sırdaş bildim kendime, umutlarımı da katık ettim bu yalnızlık masasında yüreğime...



Zor gecelerde gökyüzündeki milyonlarca yıldızın göz kırptığını bilirim kalbime... Onlar bile üzülmüşlerdir bu halime...



Ben anlamsızca izlerken yalnızlığın en görkemli halini, ay bile durmazdı yerinde. Sonbaharda dökülen yaprakların rüzgârla dansı, görülmeye değerdi... Nispet eder gibiydiler şu kız
gönlüme... 


Yüreğim büyük esasında, yalnızlığın karanlığında kaybolmayıp,
Muradını yitirmeden, düşlerine sarıldığına göre
Kocaman benim yüreğim... 


Yüreğim minicik değil de,
Yalnızlığım kocaman benim!!!

Sancılarımı, iç çekişlerimi kendi içimde yaşadım... 



Sevinçli anlarımda ''yüreğimin sahibi'' dediğim varken; hüzünlü olmama sebep olanda ''yüreğimin sahibi'' dediğimdi yine... 



Beni yalnızlığa sürükleyen sadece “aşkın” ya da acısı değildi elbette 
omzunda ağlayabileceğim, isyana gelip haykırışlarımı, çığlıklarımı duyurabileceğim bir dostum olmadı yanımda...



''Gözünden akan bir damla yaşa dayanamam, kurban olurum'' diyen sevdiğim

Gözyaşlarımla boğulmama sebep oldu! 
İçimdeki sevdaya hitap eden, beni anlamaya çalışan olmadı...



Hüzünleri sırdaş bildim kendime, umutlarımı da katık ettim bu yalnızlık masasında yüreğime...



Zor gecelerde gökyüzündeki milyonlarca yıldızın göz kırptığını bilirim kalbime... Onlar bile üzülmüşlerdir bu halime...



Ben anlamsızca izlerken yalnızlığın en görkemli halini, ay bile durmazdı yerinde. Sonbaharda dökülen yaprakların rüzgârla dansı, görülmeye değerdi... Nispet eder gibiydiler şu kız
gönlüme... 


Yüreğim büyük esasında, yalnızlığın karanlığında kaybolmayıp,
Muradını yitirmeden, düşlerine sarıldığına göre
Kocaman benim yüreğim... 


Yüreğim minicik değil de,
Yalnızlığım kocaman benim!!!

Son bir sigara yakıyorum şimdi, gelmişine...'

Yerinde olmayan bir şeyler var,
Gidenler, kalamayanlar...
Kimse yerinde değil.
Kalbin yok,
Kalbim sıratta.
Cehennem sonsuz huzuru ateşliyor,
Cennet desen, karlar altında.
Yerinde olmayan bir şeyler var,
Saçlarım mesela,
Her teli gidişinin ezgisini mırıldanıyor,
Bir çöp konteynırının,
En boktan köşesinde.
Saçlarım,
Ellerinin izlerinde...

"Son bir sigara yakıyorum yine, geçmişine..."

Bu son diye başladığım bütün başlangıçların
En başındayım.
Yarı çıplak,
Yarı ölü bedenim.
Belden yukarısı gökyüzü,
Aşağısı toprak.
Bütün bir orman var gözlerimde,
Gözlerim, sağanak...
Ardından küfre dönüşen birkaç dua dudaklarımda,
Dudaklarım, kurak,
Dudaklarım, çöl...
Dudakların, dudaklarımdan geçen son durak...

"Son bir sigara yakıyorum artık, aşka..."

Dumanı sen, uçup giden.
Külü ben, olduğu yerde çöpe atılmayı bekleyen.
Hiçbir işe yaramayan,
Zarar, ziyan, zıkkım olan ben.
Zehir sen.
Ciğerlerimi perişan eden,
Sürünmemi isteyen, hep sen.
Gerçek şu ki,
Ne sen gidebilirsin benden,
Ne de ben.
Ne senin dumanlığın bir işe yarar,
Ne de benim küllüğüm..

"Son bir sigara yakıyorum şimdi, ayrılığa Tanrı'm, ayrılıklara..."

Çoğul sahışlarım yok,
Çok tekil ölüyorum.

Son bir sigara yakıyorum şimdi, gelmişine...'

Sen benim herkese gülümseyerek anlattığım kişiydin.
Wait while more posts are being loaded