Profile cover photo
Profile photo
Naren Dodia
86 followers
86 followers
About
Communities and Collections
View all
Posts

Post has attachment
ઋતુંરાણી જેમ તારા રૂપની મૌસમ મલકતી જાય છે
પગથી લઇ માથા સુધી ફૂલો સરીખી તું ઉધડતી જાય છે
- નરેશ કે.ડૉડીયા
Add a comment...

Post has attachment
ऋतुंराणी जेम तारा रूपनी मौसम मलकती जाय छे Gujarati Sher By Naresh K. Dodia
ऋतुंराणी जेम तारा रूपनी मौसम मलकती जाय छे  Gujarati Sher By Naresh K. Dodia      ऋतुंराणी जेम तारा रूपनी मौसम मलकती जाय छे        पगथी लइ माथा सुधी फूलो सरीखी तुं उधडती जाय छे         - नरेश के.डॉडीया  ઋતુંરાણી જેમ તારા રૂપની મૌસમ મલકતી જાય છે        પગથી લ...
Add a comment...

Post has attachment
આજે મારો સરેલો પાલવ ભીનો થઇને
હવામા એક અજાણ્યા બોજથી લહેરાતા ડરે છે,
વેદનાનો વ્યાપ આંખોથી ઉતરીને પાલવને
ભીંજવી ગયો

તાજા ધાવ સ્મસાનની ચિતાની અંદર
છુપાયેલા અંગારા જેવા હોય છે
અચાનક ભળભળી ઉઠે છે..

તાજા અતિતની જેમ આંખોમાં જલ્યા કરે છે
મનોમન એની સાથે સંવાદોની માયાજાળમાંથી
નીકળી જવું એટલું આસાન પણ નથી..
બસ એક પછી એક એક ઘટના ચિત્રપટનાં
દ્રશ્યોની જેમ આંખો સામે આવ્યા કરે છે

અને મનોમન એની સાથે સંવાદો સાધ્યા કરું છું
”તને મેં હમેંશા ચાંદનીની શીતળતા અને
મારા દામનની મખમલી પથારી બક્ષી છે
મને ખબર નહોતી કે ચાંદનીની ઉદાસી પણ
ક્યારેક મારીં આંખો વાટે નિતરી આવશે!

હોય છે જિંદગીમાં આવતી ક્ષણો સહિયારી
એ બધા ઉપર તું અધિકાર ધરાવતો હતો.
જવાની તો શું છે?એક ખરી ગયેલુ પાન!
જેને સફેદીની હવા લાગતા ઉડી જવાનું છે,

ભલે એક સંબધ આપણૉ હતો,નામ વગરનો!
ત્યારે હું તારા ઇશારે નાચવા મજબૂર હતી,
એક ફનકારની ફન ઉપર હું પણ ફિદા હતી
તારી એક એક અદા ઉપર આફ્રિન હતી

એક પાગલ છૉકરીની જેમ બહેકી જતી હતી
તારા આગમનને વધાવવા કેટલી તૈયારી કરતી
અરીસો થાકે નહી ત્યાં સુધી એની સામે સજતી હતી

થોડી વાતો,
તારું ડ્રીંકસ,ડુસ ડુસ જમી લેવુંને
પછી મારા સાજ-શણગાર,
કલાકોમાં ભૂતકાળ બની જતા હતા
ડ્રેસીંગ ટેબલથી લઇને બેડરૂમનાં કોઇ પણ ખુણે
દાગીનાથી લઇને સાડી,આંતરવસ્ત્રો અસ્તવ્યસ્ત
પડયા રહેતા હતાં..

જાણે તારે મન….તારી દીધેલ ભેટ હતી
મને ખબર નહોતી કે નજીકનાં ભવિષ્યમાં
મારા માટે યાદોના એરૂનાં ભારા બની જશે?

મહેફિલો ઉપર મહેફિલ સજતી તારા નામની
સઘળો દોરીસંચાર મારા નાજુક હાથમા હતો,
યાદ છે તને?
હું જરા અમસ્તી રૂઠી જતી તો
ગુલાબોની સાથે તારું અસ્તિત્વ પાથરી દેતો

હું જવાબ શોધું છુ
વિતી ગયેલા સમય પાસે
તારી પાછળ ફના થયેલી જિંદગીની ક્ષણૉનો
મારી ક્ષણૉ પાછી આપવા તું સક્ષમ નથી
અને હું તને ભુલી જાંઉ એ નારીનું ગૌરવ નથી.
- નરેશ કે.ડૉડીયા
Add a comment...

Post has attachment
आजे मारो सरेलो पालव भीनो थइने Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia
आजे मारो सरेलो पालव भीनो थइने Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia आजे मारो सरेलो पालव भीनो थइने हवामा एक अजाण्या बोजथी लहेराता डरे छे, वेदनानो व्याप आंखोथी उतरीने पालवने भींजवी गयो ताजा धाव स्मसाननी चितानी अंदर छुपायेला अंगारा जेवा होय छे अचानक भळभळी उठे छे....
Add a comment...

Post has attachment


વૃક્ષ જે લોકો જીવનમાં વાવે નહીં
એ વિકસવાની કલામાં ફાવે નહીં

રોટલીને શાક થાળીમાં હોય તો
આજના બાળકને એવું ભાવે નહી

શ્હેરનાં બાળક ભણે છે જે સ્કુલમાં
બેન્ચ ક્યાં જન્મી એ સમજાવે નહી

મોં ઉપર કહેવું ગમે છે એ કારણે
શબ્દ મારા કોઇ ગાળા ચાવે નહી

ભાગ મારો રોજ દાદા લઇ આવતા
આજ કોઇ ભાગ મારો લાવે નહી

કોઇની યાદોની આવે વણજાર રોજ
આંખ સામે આવી એ રોકાવે નહી

રોજ પંખી ડાળ પર બેસીને ઝૂલે
પાનખર એ ડાળ ઉપર આવે નહી

એ મહોતરમાંને કહી-કહી થાકી ગયો
સ્વપ્નમાં આવી મને તડપાવે નહી
– નરેશ કે.ડૉડીયા
Add a comment...

Post has attachment
वृक्ष जे लोको जीवनमां वावे नहीं Gujarati Gazal By Naresh K. Dodia
वृक्ष जे लोको जीवनमां वावे नहीं Gujarati Gazal By Naresh K. Dodia वृक्ष जे लोको जीवनमां वावे नहीं ए विकसवानी कलामां फावे नहीं रोटलीने शाक थाळीमां होय तो आजना बाळकने एवुं भावे नही श्हेरनां बाळक भणे छे जे स्कुलमां बेन्च क्यां जन्मी ए समजावे नही मों उपर कहेवुं...
Add a comment...

Post has attachment
દ્રશ્યની ભરમાર મારી આંખમાં લાગી પડી છે
કોઇની સાથે વિતાવેલી પળૉ સામે મળી છે
થોર કાંટાળૉ હું ને તું ખીલતા પુષ્પોની વાડી
કાયમી તારા રખોપાં કરતી મારી લાગણી છે
-નરેશ કે.ડૉડીયા
Add a comment...

Post has attachment
द्रश्यनी भरमार मारी आंखमां लागी पडी छे Gujarati Muktak By Naresh K. Dodia
द्रश्यनी भरमार मारी आंखमां लागी पडी छे Gujarati Muktak By Naresh K. Dodia द्रश्यनी भरमार मारी आंखमां लागी पडी छे कोइनी साथे वितावेली पळॉ सामे मळी छे थोर कांटाळॉ हुं ने तुं खीलता पुष्पोनी वाडी कायमी तारा रखोपां करती मारी लागणी छे -नरेश के.डॉडीया દ્રશ્યની ભરમ...
Add a comment...

Post has attachment
આપણા સંબધની દુનિયા હવે
બહુ નાની બનતી જાય છે
સવારે ભુલા પડેલા લોકો
સાંજે ફરી મળી જાય છે,
એમ રોજ આપણે મળીએ છીએ

એક આંખમાં ભવિષ્ય અને
એક આંખમાં સપના ભરી
એક નાનકડા ઓરડામાં
આપનું વિશ્વ દોરીયે છીએ

સવારે એ વિશ્વમાંથી
બહાર નીકળીને આપણે બન્ને
બહારની દુનિયામાં ઠોકરો
ખાવા નિકળી પડીયે છીએ

તારા હાથમા ઘરસામગ્રીના
વજનદાર થેલાનો ભાર
મારા હાથમા ઓફીસના
અધુરા કામના થેલાનો ભાર

એ જ ચહેરાઓ સામે મળે છે
જેમ તું સાંજે મળે છે
બે વ્યકિતની વચ્ચેના
સંવાદો કેમ થાકતા જાય છે?

ચાલ કોઇ એવી નિશાળ
આપણે શોધી આપણા વિશ્વ બહાર
જયાં બે વ્યકિતીની સંવેદના
ઉકેલતા પાઠ ભણાવી શકે

અધુરા રહી ગયેલા ભણતર
જેવી તારીમારી સંવેદનાને
કોઇ લાગણીની નિશાળમા
ફરીથી ભણવા મુકીયે તો કેમ?

ચાલ વ્હાલી!
આપણા સવાલોના જવાબ
આપણે જ શૉધીયે
સંવેદનાને સ્પર્શ સાથે જોડીને
કોઇ નવો જવાબ શોધીયે !?
- નરેશ કે.ડૉડીયા
Add a comment...

Post has attachment
आपणा संबधनी दुनिया हवे बहु नानी बनती जाय छे Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia
आपणा संबधनी दुनिया हवे बहु नानी बनती जाय छे Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia आपणा संबधनी दुनिया हवे बहु नानी बनती जाय छे सवारे भुला पडेला लोको सांजे फरी मळी जाय छे, एम रोज आपणे मळीए छीए    एक आंखमां भविष्य अने एक आंखमां सपना भरी एक नानकडा ओरडामां आपनुं वि...
Add a comment...
Wait while more posts are being loaded