Profile

Cover photo
വെള്ളെ ഴുത്ത്
6,423 followers|1,558,582 views
AboutPostsPhotosYouTube+1's

Stream

 
ഒ വി വിജയന്റെ അവതാരിക, സക്കറിയയുടെ അനുബന്ധക്കുറിപ്പ്, ‘അമ്മയുമായി കെണിക്കു പുറത്ത്‘ മാങ്ങാട് രത്നാകരന്റെ സാന്ദർഭിക കവിത, കൊടുങ്കാറ്റ് ഇതെല്ലാമായി ഒരു ജീവിതസ്മരണകൾ പുറത്തിറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ടി എൻ ഗോപകുമാറിന്റെ ‘ശുചീന്ദ്രം രേഖകൾ‘. 2006-ൽ. മുൻപ് കലാകൗമുദിയിൽ അച്ചടിച്ചു വന്നിരുന്നതാണ്. ഭട്ടതിരിയുടെ ചിത്രാക്ഷരങ്ങളോടെ. ചെറിയ പുസ്തകത്തിൽ ആകെ 45 പേജോളമേയുള്ളൂ കുറിപ്പുകൾ. എന്നാലും വായിച്ചു മടക്കുന്നതിനു മുൻപു തന്നെ പലയിടങ്ങളിലേക്കു നീളുന്ന ആവൃത്തികളിതിലുണ്ടല്ലോ എന്നാലോചിക്കാൻ വേണ്ട വകയുണ്ടതിൽ.

ഒന്നാമത് കേരളത്തിനും തമിഴിനും ഇടയ്ക്കുകിടക്കുന്ന പ്രദേശം, പൂർണ്ണമായോ തമിഴോ മലയാളമോ ആകാതെ. തികഞ്ഞ ആത്മീയമൺദലമായ ആപ്രദേശത്തിന്റെ ഭൂതകാലാവശിഷ്ടങ്ങളെ ഭൗതികവാദപരമായ കാഴ്ചപ്പാടിൽനിന്ന് നോക്കിക്കാണുന്നതിന്റെ കൗതുകം ഒരു വശത്ത്. ബ്രാഹ്മണ സമുദായം തിങ്ങിപ്പാർക്കുന്ന ഇടം മാത്രമല്ല ശുചീന്ദ്രം. തൊട്ടടുത്ത് ഇടലാക്കുടി എന്ന മുസ്ലീങ്ങളുടെ ഗ്രാമസമൂഹവും ഫ്യൂഡൽ ജീവിതത്തിന്റെ അവശിഷ്ടമായി കർക്കാടെന്ന ദളിത് ചേരിയും അവിടെയുണ്ട്. അവിടത്തെ പത്തറുപതുകൊല്ലക്കാലം മുൻപത്തെ ജീവിതം. പദ്മനാഭക്ഷേത്രത്തിനൊപ്പം തലയെടുപ്പുള്ള - നാൾ തോറും വളരുന്ന ഹനുമാനുള്ള - ശുചീന്ദ്രം ക്ഷേത്രത്തിന്റെയും കൈമുക്ക് സത്യപരീക്ഷപോലെയുള്ള രാജനീതിയുടെ ഭൂതകാലത്തിന്റെയും ഇടയിൽ വട്ടം ചുറ്റികിടക്കുന്ന പ്രദേശത്തുനിന്നാണ് തങ്കമ്മ എന്ന സ്ത്രീ, ഇടലാക്കുടിയിലെ ജയിലിൽ കിടക്കുകയായിരുന്ന പി കൃഷ്ണപിള്ളയെന്ന വിപ്ലവകാരിയെ പ്രേമിച്ച് വീടുവിട്ടു പോകുന്നത്. ഹിന്ദി പഠിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹമായിരുന്നത്രേ അവരുടെ പ്രണയത്തിൽ കലാശിച്ചത്. ഏഴാം വർഷം ഒരു പാമ്പ്, തങ്കമ്മയെ വിധവയാക്കി തിരിച്ചു സ്വന്തം വീട്ടിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു. മകൾ വീടു വിട്ടു പോവുകയും അതിന്റെ ആഘാതം തീരുന്നതിനു മുൻപ് അനാഥയായി തിരികെ വന്നു നിൽക്കുകയും ചെയ്തതിൽ സമനില തെറ്റിയ മറ്റൊരമ്മയായി ലക്ഷ്മിക്കുട്ടി (തങ്കമ്മയുടെ അമ്മ) ഉണ്ടതിൽ. മക്കളില്ലാത്ത പിച്ചുമാമിയും അമ്മയായി ഉണ്ട്. അമ്മയാണ് ശുചീന്ദ്രം രേഖകളിലെ ഓർമ്മയുടെ കേന്ദ്രം. അതാണ് സക്കറിയ അനുബന്ധത്തിൽ മലയാളത്തിന്റെ സാമ്പ്രദായിക അമ്മയെ ‘മോചിപ്പിച്ചെടുത്തതായി‘ സൂചിപ്പിച്ചതും. അമ്മ വഴി ലേഖകൻ കൃഷ്ണപിള്ളയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അച്ഛൻ വഴി മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ ചരിത്രകാരനും ബാലസാഹിത്യകാരനും വൈയാകരണനുമൊക്കെയായ വക്കം പാച്ചുമൂത്തതുമായും.

ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിൽ ഈ പുസ്തകത്തെ പിന്നിൽ കെട്ടിയിടുന്നൊരു വസ്തുതയുണ്ട്. അതിലെ ഭാഷ. കണ്ണാടിപോലെയൊരു പരിപാടിയിൽ ടി എൻ ഗോപകുമാറിൽനിന്ന് അനർഗളമായി പ്രവഹിച്ചിരുന്നൊരു ഭാഷയല്ല ഇതിൽ, പലേടത്തും മുറിഞ്ഞും ഒഴുക്കില്ലാതെ കെട്ടിക്കിടന്നും നീങ്ങുന്ന നീരില്ലാത്ത വൈഖരി. ഗോപകുമാർ നോവലെഴുതി, ദില്ലിയുടെയും പയണത്തിന്റെയും പെൺകുട്ടികളുടെയും ശൂദ്രന്റെയും മുനമ്പിന്റെയും കൂടാരത്തിന്റെയുമൊക്കെ കഥാകാരനാണ്. എന്നിട്ടും ഇതിലെ ഭാഷ... ! ഒരു പക്ഷേ അതാവാം മറ്റൊരുതരത്തിലും ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടാതെ ഈ പുസ്തകം അവസാനിച്ചുപോകാനുള്ള കാരണം. ഭാഷയ്ക്ക് ഒരു സൗന്ദര്യമൂല്യമുണ്ട്. അതറിയണമെങ്കിൽ 12 അദ്ധ്യായങ്ങൾക്കു ശേഷം ഫോണ്ടു ചെറുതാക്കി അച്ചറിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന സക്കറിയയെ വായിച്ചാൽമതി. കെട്ടികിടന്ന് പൂതലിച്ച വെള്ളത്തിൽനിന്ന് പെട്ടെന്ന് കാട്ടരുവിയിലെത്തിയ പ്രതീതി. പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളും പ്രതിബദ്ധതകളും പലപ്പൊഴും ഭാഷാസൗന്ദര്യത്തെ അതിന്റെ വില തിരിച്ചറിയാതെ ക്ലാസിനു പുറത്തുനിർത്തുന്നതു കാണാം. അരുതാത്തൊരു മനുഷ്യാവകാശ പ്രശ്നമാണത് !

 ·  Translate
4
Arjun Sagar's profile photoSeena Kappiri's profile photoവെള്ളെ ഴുത്ത്'s profile photo
3 comments
 
പാരമ്പര്യാർത്ഥത്തിൽ.......സംശയമാണ്....!
 ·  Translate
Add a comment...
 
പ്ലസ് വൺ, ടു എന്ന ഹയർ സെക്കന്ററി വിഭാഗം ഒരു സ്വതന്ത്രസ്ഥാപനമായിരുന്നു പണ്ട്.. ഇപ്പോൾ അങ്ങനെയല്ല. സ്കൂളുകൾ എല്ലാം ഒന്നാണെന്ന ഐക്യമന്ത്രം പാലിക്കേണ്ടതുള്ളതുകൊണ്ട്, രണ്ടു സമയമാണെങ്കിലും, രണ്ട് തലവന്മാരാണെങ്കിലും ഡിപ്പാർട്മെന്റുകൾ വേറെയാണെങ്കിലും, രണ്ടു ബോധനഭാഷകളാണെങ്കിലും, രണ്ടു ശമ്പളരീതികളാണെങ്കിലും, വിദ്യാഭ്യാസജില്ലകൾ വ്യത്യസ്തമാണെങ്കിലും, രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും വ്യത്യസ്തരാണെങ്കിലും സംഗതി ഒന്നാണ്. കലോൽസവങ്ങൾ അനന്തമായി നീണ്ടുപോകാനുള്ള കാരണം ഈ ഒന്നെന്ന ബോധമാണ്. നാടകമൊക്കെ ഉച്ചയ്ക്ക് രണ്ടു മണിക്കു തുടങ്ങിയാൽ ജില്ലാ കലോൽസവങ്ങളില്പോലും അർദ്ധരാത്രിയും കഴിഞ്ഞ് നീളും. നൃത്തം തുടങ്ങിയ വിഭാഗങ്ങളുടെ കാര്യം പറയുകയും വേണ്ട.. എല്ലാം ഒന്നാകലിനുവേണ്ടിയുള്ള ത്യാഗങ്ങൾ!!.. ഇതു മാത്രമല്ല.. ഈ വകയ്ക്കു കിട്ടിയ പെടാപാടുകൾ പലതുണ്ട്.. അതുവേറെ വിഭാഗം..

കലോൽസവങ്ങൾ അദ്ധ്യാപകസംഘടനകളുടെ പ്രധാന വരുമാനമാർഗങ്ങളിലൊന്നാണ്. മൽസരിക്കുന്നത് ആകെ ഒരു കുട്ടി പ്രസംഗമൽസരത്തിനുമാത്രമാണെങ്കിലും ആസ്കൂളിലെ മുഴുവൻ കുട്ടികളുടെയും തലയെണ്ണി പണം അടക്കണം. എങ്കിലേ അവനു മൽസരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ കഴിയൂ. മാത്രമല്ല അദ്ധ്യാപകർക്കും താരിപ്പുണ്ട്. ഇത്തവണ ആറ്റിങ്ങൽ ഉപജില്ലയിൽ ഹയർ സെക്കന്ററി സ്കൂളിലെ ഒരദ്ധ്യാപകൻ അടയ്ക്കേണ്ട തുക 450 ആയിരുന്നു. സ്കൂളെല്ലാം ഒന്നാണെങ്കിലും പിരിവ് വിഭാഗമനുസരിച്ച് വേറെ വേറെ താരിപ്പിലാണ്. കുട്ടികളുടെ കാര്യവും അങ്ങനെതന്നെ. ചുഴിഞ്ഞാലോചിച്ചാൽ കുട്ടികളുടെ കലാപരമായ വികാസവും കുടുമിയുമൊന്നുമല്ല കലോൽസവങ്ങളുടെ ശേഷിപ്പ്. പണമാണ്. കുട്ടികൾക്ക്.. ഗ്രേസ് മാർക്കും. ഇത്തവണ ഉപജില്ലയിൽനിന്ന് ജയിച്ച് ജില്ലാതല മൽസരത്തിലേക്കുപോകുന്ന ഒരു ഗ്രൂപ്പിലെ കുട്ടി സ്കൂളിലെ ടീച്ചറെ വിളിക്കുന്നു, “ടീച്ചറേ, ഞങ്ങൾ കലോൽസവത്തിനു പോവുകയാണ്, ഇന്നാണ് മൽസരം.. നമ്മൾ ജയിക്കുകയൊന്നും ഇല്ല. ..... ****** സ്കൂളുകാർ പണം കൊടുത്ത് ആളെവച്ചു പഠിപ്പിച്ചിട്ടാ പിള്ളാരുമായി വരുന്നത്. പക്ഷേ ഞങ്ങൾ അപ്പീലു പോകും. സ്റ്റേറ്റിൽ പോയാൽ ഗ്രേസ് മാർക്ക് ഉറപ്പാ..“ 10 മിനിട്ട് കഥകളി പഠിച്ചു സ്റ്റേറ്റിലെത്തി 35 മാർക്കും കീശയിലിട്ടു പോകുന്ന കുട്ടിയ്ക്ക് കഥകളി എന്താണെന്നുകൂടി അറിയില്ല. അവന്റെ ഉപഭാഷ മലയാളംകൂടിയല്ല, ഫ്രെഞ്ചാണ്. (അതെന്തോ മഹത്തായകാര്യമായതുകൊണ്ടല്ല, മലയാളത്തിൽ അവൻ കഥകളി പേരിനെങ്കിലും പഠിക്കുന്നുണ്ട്.. ഫ്രെഞ്ചിൽ എന്താണ് കഥകളിക്കുള്ള വാക്ക്?) സാറന്മാരുടെ സംഘടനയ്ക്ക് പണം, കുട്ടിയ്ക്ക് ഗ്രേസ് മാർക്ക്.. ഇതാണ് ഇക്വേഷൻ.. കേരളത്തിലെ കലോൽസവങ്ങൾ കലയ്ക്കുവേണ്ടി ചെയ്ത സേവനങ്ങൾ പ്രത്യേകം കണക്കെടുക്കണം.. യേശുദാസ, ജയച്ചന്ദ്രൻ, മഞ്ജുവാര്യർ, വിനീത്, കാവ്യാമാധവൻ... തുടങ്ങിയവരുടെ പേരിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന ലാഭമാണോ മൊത്തം നഷ്ടമാണോ കച്ചവടം എന്ന് അറിയാതിരിക്കുന്നതാണ് ഭംഗി.. ലാഭമുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ അത് മുകളിൽ പറഞ്ഞവർക്കല്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നതിനെ നമുക്ക് വാസ്തവബോധം എന്നും പറയാം.

മറ്റൊന്ന് ഇപ്പോഴത്തെ മൽസര ഇനങ്ങളിൽ കിടന്ന് ഓളം വെട്ടുന്ന മതമാണ്. എല്ലാ മതക്കാർക്കും പങ്കുവച്ചു കൊടുത്തിരിക്കുകയാണ് ഐറ്റങ്ങൾ.. നാടൻപാട്ട് മൽസരം കേട്ടിരിക്കുന്ന ആളിനോ സംഗതി ഭജനയാണോ നാടൻ പാട്ടാണോ എന്നു മനസ്സിലാവില്ല. ദഫുമുട്ടിൽ ഷർട്ടിന്റെ കൈയിലെ പട്ടയുടെ ഇറക്കം കുറയുന്നതും ഉറുമാലിന്റെ കെട്ടു മാറിക്കിടക്കുന്നതുമൊക്കെയാണ് മാർക്കു കുറയ്ക്കുന്ന സംഗതികൾ.. ഇത്തരം കലാരൂപങ്ങൾ ഒരു മാറ്റവുമില്ലാത്തെ അരങ്ങേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. മാർക്കിടാനിരിക്കുന്ന ഭക്തന്മാരാവാട്ടെ തനിയാഥാസ്ഥിതികത്വത്തെ അങ്ങനെ വച്ചു തകർക്കുന്നതുകാണാം. വഞ്ചിപ്പാട്ട് ആണും പെണ്ണും ഒന്നിച്ചുനിന്നു പാടിയാൽ മാർക്കു പോയതുതന്നെ.. അവിടെ ലിംഗഭേദം ഉണ്ട്!!!

ഇതൊക്കെ എന്തുതരം സമഗ്രവികാസത്തെയാണ് കൊണ്ടുവരുന്നതെന്നറിയാൻ ജ്യോതിഷം മഷിനോട്ടം കവടിനിരത്തിൽ തുടങ്ങിയ വകകളോടൂതന്നെ ചോദിക്കണം... നമുക്കറിയാവുന്നത് കാത്തിരിരുന്ന് കാത്തിരുന്ന് ക്ഷമകെട്ട കേസുകളാണ് - രക്ഷാകർത്താക്കൾ - പ്രാന്തായി ജഡ്ജിയുടെ ചെകിട്ടത്ത് അടിക്കുന്നതെന്നാണ്.. അല്ല.. അടിയുടെ മനശ്ശാസ്ത്രം ഒരുപാട് ഭാരങ്ങളെ അന്തരാ വഹിക്കുന്നുണ്ട്. നൃത്തത്തിനു ജഡ്ജായിരുന്ന ഒരാളെ ഇന്നലെ ഒരു കുട്ടിയുടെ അമ്മ തല്ലി. അദ്ദേഹം സംഗീതകോളേജിലെ അദ്ധ്യാപകനായിരുന്നു. എന്നിട്ടും തല്ലുകൊണ്ടു... ഇന്നത്തെ പത്രത്തിൽ സംഗീതകോളേജിന്റെ പ്രിൻസിപ്പാളിന്റെ വക വാർത്ത.. തല്ലുകൊണ്ടത് ഇവിടത്തെ അദ്ധ്യാപകനല്ല, ഇവിടെ അങ്ങനെ ഒരു അദ്ധ്യാപകനില്ല. അപ്പോൾ ആർക്കായിരുന്നു, തല്ലുകൊണ്ടത്? പ്രോഗ്രാം കമ്മറ്റി പ്രലോഭിപ്പിച്ച്, മാർക്കിടാൻ കൊണ്ടിരുത്തിയത് ആരെയായിരുന്നു..?

അതിനിനി അടുത്ത എപ്പിസോഡ് വരെ കാത്തിരിക്കണം എന്നല്ലേ. എങ്കിലും കുട്ടപ്പ ബാഹുബലിയെ എന്തിനുകൊന്നു എന്ന കാര്യം വെളിയിൽ വരില്ല.. കാരണം ഒരറ്റം വെളിയിൽ കണ്ടാൽ മൊത്തം പൂച്ചകളും പൊറത്തു ചാടും. അതിനു മുൻപ് തുന്നിക്കെട്ടി ഒതുക്കി തീർക്കുന്നതാണ് ശുഭകരം. സംഘടനകൾക്ക് മറ്റൊന്നും അറിഞ്ഞുകൂടെങ്കിലും ഇതൊക്കെ അറിയാം..
 ·  Translate
12
വെള്ളെ ഴുത്ത്'s profile photodilba asuran's profile photo
3 comments
 
അതൊന്നും സമ്മതിക്കില്ല. യാഥാസ്ഥിതികം ആയി പ്രയോഗിച്ചാൽ മതി.
 ·  Translate
Add a comment...
 
മന്നം ജയന്തി മുൻപ് സമുദായക്കാർക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇപ്പോഴത് എല്ലാവർക്കുമായി. ഇനി സമുദായക്കാർക്ക് മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്താനോ അവധികൾ കൂടിപ്പോയെന്ന ന്യായം പറഞ്ഞ് എടുത്തുകളയാനോ പറ്റുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല. സമുദായങ്ങളുടെ കെട്ടുറപ്പ് അത്ര വലിയ ഉറപ്പാണ്. കൂടിയതോ കുറഞ്ഞതോ ഉയർത്തി വച്ചിരിക്കുന്നതോ താഴ്ത്തപ്പെട്ടതോ എന്നില്ല. ആൾബലമുണ്ടെങ്കിൽ പുഞ്ചിരിക്കാം എന്നതാണ് അവസ്ഥ. ജാതി കൂട്ടുകളും കുടുംബക്ഷേത്രങ്ങളും സമുദ്ധരിക്കപ്പെടുകയും തിരിച്ചുവരികയും ചെയ്യുന്ന സമയമാണ്. യൂറോപ്പിലൊക്കെ മതത്തിന്റെയും ആരാധനാലയങ്ങളുടെയും സ്ഥിതി എന്തായാലും.

പിന്നെയുള്ളത് സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിൽ അതുശരിയോ ഇതുശരിയോ എന്ന് പോസ്റ്റിട്ട് ആത്മ ധാർമ്മിക രോഷങ്ങളുടെ കെട്ടിറക്കം എന്നുള്ളതാണ്. സമുദായങ്ങളെ തൊട്ടുകളിക്കാൻ പറ്റാത്തതിന് പറഞ്ഞു കേൾക്കുന്ന ന്യായം പഴയ വിമോചന സമരമാണ്. മന്നത്തു പദ്മനാഭൻ, അവർണ്ണജാഥയിലും (എന്നപോലെ) വിമോചനസമരത്തിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഓർത്താൽ ഇടതുമുന്നണിയ്ക്ക് ഒരു പക അനയാതെ ഉണ്ടാവേണ്ടതാണ്. പക്ഷേ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ അങ്ങനെയല്ല, ദുർബലനെ അവഗണിക്കാനുള്ള ശ്രമം എല്ലാക്കലത്തും ഉണ്ടാകുമെങ്കിലും അവിടെ സ്ഥായിയായ പകകളില്ല. എടുക്കാൻ വയ്യാത്തവരില്ല, തള്ളാൻ പറ്റാത്തവരുമില്ല. അതു രാഷ്ട്രീയം. പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ നിലപാടെന്താണ്? ഓണത്തിനും ക്രിസ്മസിനും ബക്രീദിനും ചന്തകൾ നടത്തിയും ശമ്പളം നേരത്തെ കൊടുത്തും റോഡിലെ മരങ്ങളായ മരങ്ങളിലൊക്കെ ഇലക്ട്രിക് ബൾബുകൾ തൂക്കിയും ആളുകളെ വെളിയിലിറക്കാൻ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിക്കുന്ന സർക്കാർ തന്നെയാണ് പുതുവൽസരം പോലെയുള്ള മതപരമോസമുദായപരമോ അല്ലാത്തെ ആഘോഷങ്ങൾക്ക് ആളുകൾ വെളിയിലിറങ്ങരുതെന്ന് ശാസനം നൽകി കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ച് പേടിപ്പിക്കുന്നത്. രാത്രി പ്രേതങ്ങൾ മാത്രമല്ല സകലമാനവരും രക്ഷരക്ഷസ്സുകളാകും എന്ന പേടി ബാധപോലെ കൊണ്ടു നടക്കുന്നവരാണ് മലയാളികൾ. പോലീസുകാരുടെ കാര്യമാണ് തമാശ.. മുൻ കരുതൽകൊണ്ട് ഞരമ്പുരോഗം പിടിച്ച മറ്റൊരു ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ഭൂമി മലയാളത്തിൽ വേറെ കാണില്ല. ഗാനമേളയ്ക്ക് തുള്ളിയാൽ പിടിക്കും, ദേശീയഗാനത്തിന് എഴുന്നേറ്റു നിന്നില്ലെങ്കിൽ പിടിക്കും, പ്രേമിച്ചാൽ പിടിക്കും, ആണും പെണ്ണും ഒന്നിച്ചിരുന്നാൽ പിടിക്കും, കാറിന്റെ ഗ്ലാസ് കറുപ്പിച്ചാൽ പിടിക്കും, രാത്രി നടന്നാൽ പിടിക്കും.. ഓടിയാൽ പിടിക്കും. ബുക്കുകൊണ്ടു നടന്നാൽ പിടിക്കും, സിനിമയ്ക്കു പോയാൽ പിടിക്കും, ക്ലാസു കട്ടു ചെയ്താൽ പിടിക്കും, സ്കൂളിന്റെ നടയിൽ വന്നുനിന്നും മൊബൈലിലും പിള്ളാരുടെ പടം പിടിക്കും.. മാവോ എന്നെങ്ങാനും കേട്ടാൽ കൊല്ലുകയും ചെയ്യും... അതിർത്തിയിൽ കാവൽ നിൽക്കുന്ന ഭടന്മാരുടെ കാര്യം പറഞ്ഞതുപോലെയാണ്, പോലീസുകാരുടെ എല്ലാ പേടിയും ‘ജനം‘ സ്വച്ഛമായി കിടന്നുറങ്ങാൻ വേണ്ടിയാണെന്ന് നമ്മൾ വിശ്വസിക്കണം.. അത്രേയുള്ളൂ...

ഒറ്റയ്ക്കു നിന്നാൽ എന്തിന്റെയെങ്കിലും പേരിൽ ‘പിടി‘ ഉറപ്പാണ്...പിന്നെ രാഷ്ട്രീയമായി ചായുക, അതിലും കൂടുതലാണ് തൊലിക്കട്ടിയെങ്കിൽ നേരെ സമുദായത്തിലേക്കു ചായുക.. ശുഭം. യൂറോപ്പിലൊക്കെ എന്തോ ആവട്ടെ. നമുക്കിവിടെ ജീവിക്കണമല്ലോ.. അതുകൊണ്ട് സമുദായമെങ്കിൽ സമുദായം.. മതമെങ്കിൽ മതം.. ഹർത്താലെങ്കിൽ ഹർത്താല്.. ഒത്താൽ സ്വന്തം കക്ഷികളെ ന്യായീകരിച്ച് ന്യായീകരിച്ച് എങ്ങനെയും ഉളുപ്പില്ലാത്ത ഒരു ജീവിതം സ്വന്തമാക്കുക.. സുരക്ഷിതരായി ഭൂമി ജീവിതം കഴിച്ചുകൂട്ടുക...
 ·  Translate
6
Greta oto's profile photo
 
..
Add a comment...
 

പന്ന്യൻ രവീന്ദ്രന്റെ വാക്കുകളെ താഹാമാടായി അഭിമുഖം നിർത്തിയതിൽ (സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങളിലെങ്കിലും) ആകെ വിഷയമായത്, രാജൻ കേസിൽ സി അച്യുതമേനോനുണ്ടായ കുറ്റബോധത്തെ മുൻനിർത്തിയുള്ള തുറന്നു പറച്ചിലാണ്. മുഖ്യമന്ത്രിയായ അച്യുതമേനോനെപ്പോലും സംസ്ഥാന പോലീസ് തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചു എന്നാണ് നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. ( തിരിച്ചല്ല, സാധാരണ ശിക്ഷാ സ്ഥലം മാറ്റമൊക്കെ ഒരുത്തനു കൊടുക്കണമെന്നു തോന്നുമ്പോൾ വകുപ്പു മന്ത്രിമാർ അതതു ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരെക്കൊണ്ട് തങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ രീതിയിൽ റിപ്പോർട്ട് എഴുതിക്കുകയാണ് പതിവ് എന്നാണ് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളത് ) അതുകൊണ്ട് പോലീസിനെ ഒരു കാലത്തും വിശ്വസിക്കരുതെന്ന് അനുഭവസമ്പത്തും പ്രായക്കൂടുതലുമുള്ള രാഷ്ട്രീയ സുഹൃത്തായ സി അച്യുതമേനോൻ പന്ന്യനെ ഉപദേശിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം അത് ശിരസ്സാ വഹിക്കുന്നു. വർത്തമാനകാലസംഭവങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി നമ്മളോട് പറയുന്നു. അതുമാത്രമല്ല ആ അഭിമുഖത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട സംഗതി. ജനപ്രിയ നേതാവായ അച്യുതാനന്ദൻ, ഇടതുപക്ഷ മുന്നണിയുമായി ആലോചിച്ച് നടപ്പിലാക്കിയ മൂന്നാർ ഓപ്പറേഷൻ എന്ന ധീരമായ തീരുമാനം, ജനങ്ങൾ ആവേശപൂർവം സ്വീകരിച്ച നടപടി, ബോധപൂർവം പൊളിച്ചത് ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനാണെന്നും അതു ചിലരെ സഹായിക്കാനും പ്രമാണിമാരെ രക്ഷപ്പെടുത്താനാണെന്നും തുറന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കെ സുരേഷ് കുമാറിന്റെ ചിത്രമുണ്ട്. കോട്ടിട്ടയാൾ എന്ന പരാമർശം സുരേഷിനെ ഉദ്ദേശിച്ചായിരുന്നു എന്ന് ഒരിടത്ത് വ്യക്തമാക്കിയിട്ടും ഉണ്ട്. വിഴിഞ്ഞം സ്ഥലമെടുപ്പ് പ്രശ്നം വന്നപ്പോൾ പന്ന്യൻ രവീന്ദ്രൻ ഇടപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് മാത്രം കണ്ടു പിടിക്കാൻ പറ്റിയ വലിയ മനുഷ്യാവകാശ പ്രശ്നത്തെപ്പറ്റിയും ഒരിടത്ത് പറയുന്നുണ്ട്. അതും ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ കണ്ണിൽച്ചോരയില്ലാത്ത നടപടിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ആകെ വേണ്ടിയിരുന്ന 110 ഏക്കറിനു പകരം രണ്ടു വില്ലേജിലുമായി 2800 ഏക്കർ സ്ഥലമാണ് അവറ്റകൾ നോട്ടിഫൈ ചെയ്തിട്ടത്. അന്നത്തെ മുഖ്യമന്ത്രിയായ അച്യുതാനന്ദൻ ഇക്കാര്യമെല്ലാം അറിയുന്നത്, ജനങ്ങളെ രണ്ടു മണിക്കൂറോളം കേട്ടതിനു ശേഷം പന്ന്യൻ അച്യുതാനന്ദനെക്കണ്ട് കാര്യങ്ങളുടെ നിജസ്ഥിതി ബോധ്യപ്പെടുത്തിയപ്പോഴാണ്.

ഇതാദ്യമൊന്നും അല്ല, രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ വാക്കുകളിലെല്ലാം ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ് പിഴയാളികൾ. പോലീസ് സംസ്ഥാന മുഖ്യമന്ത്രിയെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്നു. ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെ ധീരമായ നടപടിയെ തുരങ്കം വയ്ക്കുന്നു. പാവം മുഖ്യമന്ത്രി അറിയാതെ യഥാർത്ഥത്തിൽ വേണ്ടതിന്റെ 25 ഇരട്ടി സ്ഥലം ഉദ്യോഗസ്ഥർ ഒഴിപ്പിച്ചെടുക്കൻ തോന്നുന്നു. അതും അവിടെയുള്ള താമസക്കാരെ വഴിയാധാരമാക്കിക്കൊണ്ട്. പന്ന്യൻ രവീന്ദ്രന്റെ അഭിമുഖം സ്വച്ഛമായിരുന്നു വായിച്ചാൽ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ രാഷ്ട്രീയക്കാർക്ക് എന്തോ കാര്യമായ തകരാറുണ്ടെന്നു മനസ്സിലാക്കാം. അവരെ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ തന്നെ ഉദ്യോഗസ്ഥവൃന്ദം കാര്യമായി പാവ കളിപ്പിക്കുകയാണ്. പാവങ്ങൾ ഒന്നും അറിയുന്നില്ല. അവരങ്ങനെ ജനങ്ങളെ സേവിച്ചു പരബ്രഹ്മങ്ങളായി കഴിയുകയാണ്. പ്രശ്നമൊക്കെയായി ജനം ചീത്തവിളിയും വിമർശനവുമായി പുറത്തിറങ്ങുമ്പോഴാണ് തങ്ങൾ ഉദ്യോഗസ്ഥരാൽ പറ്റിക്കപ്പെട്ട വിവരം ഈ സാധുക്കൾ അറിയുന്നത്. സ്വന്തം കല്പന അനുസരിച്ചല്ലാതെ ഈച്ചയെ പോലും അനങ്ങാൻ വിടാത്ത ഫാസിസ്റ്റുകളായി വിരാജിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാരെപ്പറ്റി നമുക്കു വിദൂരമായ ധാരണമാത്രമേയുള്ളൂ. അതിവിടെയെങ്ങും ഇല്ലാ..

അധികം ഇല്ലെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയക്കാരുമായി ( ഇന്ന കക്ഷിയെന്നില്ല) നേരിട്ട് ഇടപെടേണ്ടിവന്ന സന്ദർഭങ്ങളിൽ ചിലരുടെയെങ്കിലും ‘അമ്പടാ ഞാനേ‘ മനോഭാവവും സ്വയം തള്ളലും നേരിട്ട് അറിയാൻ ഇടവന്നിട്ടുണ്ട്. അത്രത്തോളം പോകണ്ടതില്ല. ബസ്റ്റോപ്പുകൾ നിർമ്മിച്ച് സ്വന്തം പേരെഴുതി വയ്ക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ പൊങ്ങച്ചങ്ങൾ നാട്ടിൽ വേറെ അന്വേഷിക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ. അതൊക്കെ വെറുതെയാണെന്ന് ഈ അഭിമുഖം ബോധ്യപ്പെടുത്തിയെന്നു പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ..

കെ ഇ എന്നൊക്കെ രാഷ്ട്രീയക്കാരെ പരിഹസിക്കുന്നതിലും വിമർശിക്കുന്നതിലും കുണ്ഠിതപ്പെട്ട് മുൻപ് എഴുതിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നത് വായിച്ച് ഇത്രയെന്നല്ല ചിരിച്ചിട്ടുള്ളത്. അതൊക്കെ തെറ്റായിരുന്നെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നത് ഇതുപോലെയുള്ള അഭിമുഖങ്ങൾ വായിക്കുമ്പോഴാണ്. റിട്ടയർ ചെയ്ത ചില ഉദ്യോഗസ്ഥനമാർ ചില ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളൊക്കെ എഴുതി അപ്പോഴും റിട്ടയർ ചെയ്തിട്ടില്ലാത്ത രാഷ്ട്രീയക്കാരെ മോശമാക്കാൻ ചില ഒറ്റപ്പെട്ട ദുർബലശ്രമങ്ങൾ അവിടവിടെയായി നടത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന കാര്യം മറക്കുന്നില്ല. (പുലിക്കോടന്റെ സഹായമനഃസ്ഥിതിയുടെ അടിവേര് ഈ അഭിമുഖത്തിൽത്തന്നെ ഇളക്കിയിട്ടുണ്ടല്ലോ...) എന്നാലും മറ്റൊന്നിനുമല്ലെങ്കിലും നിഷ്കളങ്കതകൾ തിരിച്ചറിയാൻ ഇങ്ങനെയുള്ള അഭിമുഖങ്ങൾ വേണ്ടതുതന്നെ. ഇല്ലെങ്കിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥർ എന്താക്കിയേനേ കേരളത്തിന്റെ സ്ഥിതി!
 ·  Translate
3
വെള്ളെ ഴുത്ത്'s profile photoThe Guy Nobody's profile photoവിശുദ്ധ ദാമോദർ ബിൻ തുക്ലക് .പുണ്യാളന്'s profile photoGreta oto's profile photo
6 comments
 
ഉയർന്ന സ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നവർക്ക് പറ്റാവുന്ന വീഴ്ചകൾ തന്നെ ആണ് അത് . അവർക്കു ചുറ്റും രൂപപെടുന്ന നിക്ഷിപ്ത താത്പര്യ വലയം അവർക്കു സാധാരണ മനുഷ്യർക്ക് കിട്ടുന്ന അത്ര യഥാർത്ഥ വസ്തുതകൾ അവരിൽ എത്തുന്നതിനു തടസ്സവും ആവാം .
 ·  Translate
Add a comment...
 
ഈ വരുന്ന ജനുവരി 10 -ന് യേശുദാസിന് 77 വയസ്സാകും. ഇദ്ദേഹം, പുതിയ തലമുറയിൽപ്പെട്ടവർ ദേഹത്ത് മുട്ടിയുരുമിനിന്ന് സെൽഫി എടുക്കുന്നതിനെ താൻ നിരുൽസാഹപ്പെടുത്താറുണ്ടെന്ന മട്ടിൽ സംസാരിച്ചത്. വിചാരിക്കുന്നതുപോലെയല്ല, പ്രശസ്തരുടെ ദേഹത്തിൽ ഒന്നു തൊട്ടു നോക്കാൻ സാധാരണക്കാർക്ക് വിചാരിച്ചാൽ പോലും നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്തതരം പ്രേരണകൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്, ചിലപ്പോൾ ഈ സ്പർശന നിർവൃതിയ്ക്കായുള്ള മോഹം, ശക്തമാവുകയും നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്തവിധം മുറുകുകയും ചെയ്ത് അവനവനെതന്നെയും അപഹാസ്യകഥാപാത്രമാക്കാറും ഉണ്ട്. ഒരിക്കൽ ഒരാൾ ഓടിച്ചെന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തിലകനെ ശക്തിയായി അടിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പാവത്തിനു വല്ലാതെ വേദനിച്ചിരിക്കും എന്നുറപ്പാണ്. ദേഹം നോവിപ്പിച്ച ഒരാളെ മമ്മൂട്ടി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതു കണ്ടിട്ടുണ്ട്. കുറച്ചു കാലം മുൻപുള്ളൊരു ഐ എഫ് എഫ് കെ കാലത്ത് രമ്യ തിയേറ്ററിന്റെ നടയിൽ സിനിമ തുടങ്ങാൻ കാത്ത് ഇരിക്കുകയായിരുന്ന ആഷിഷ് വിദ്യാർത്ഥിയെ ഒരാവശ്യവുമില്ലാതെ ഒരുത്തൻ നിരന്തരം തോണ്ടി വിളിച്ച് അവസാനം ഹിന്ദിയിലെ ചീത്തവിളിയും കേട്ട് ഇളിഭ്യനായി പോകുന്നതും കണ്ടിട്ടുണ്ട്. സെലിബ്രിറ്റികളോടുള്ള ആളുകളുടെ പെരുമാറ്റം നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നതുപോലെ ‘നേരേ വാ നേരേ പോ‘ എന്ന മട്ടിലുള്ളതല്ല. യേശുദാസിവിടെ ഊന്നൽ നൽകിയത് പെൺകുട്ടികൾ അന്യശരീരത്തോട് അകലം കാണിക്കാത്തതിനെപ്പറ്റിയാണ്. അത്ര സ്വാഭാവികമായ ഏറ്റുപറച്ചിലല്ല അത്. സാധാരണ കോളേജുക്ലാസുകളിലെ കൂട്ടുകാരോടാണ് പെൺകുട്ടികൾ അത്ര നിർഭയരായി ശാരീരിക അകലം പാലിക്കാതെ ഇടപഴകുന്നത്. ( സ്കൂളിൽ അതിനുള്ള അവസരം സാറന്മാർ നൽകാറില്ല.. സദാചാരം വിട്ടൊരു കളിയും ഇവിടെ വേണ്ട..) ട്രയിനിലോ ബസ്സിലോ അടുത്തൊരു പെൺകുട്ടിവന്നിരുന്നാൽ അവൾക്ക് ഉദിച്ചുവരുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യബോധവും നമുക്ക് കട്ടപിടിച്ചുകിടക്കുന്നതരം കുറ്റബോധവും (നിയമഭീതിയും) കൂടിച്ചേർന്ന് വല്ലാത്തൊരു വീർപ്പുമുട്ടലാണ് ആകെ ഉണ്ടാക്കുക. കേരളം പോലെ അസ്പൃശ്യത വർഗപരമായി നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു യാഥാസ്ഥിതിക സംസ്ഥാനത്ത് അന്യോന്യം ഭയമില്ലാതെ ശാരീരികമായ അടുത്തിടപഴകൽ ഒരു വകയാണ്. പ്രത്യേകിച്ചും അപരിചിതരോട്.

ആ സ്ഥിതിക്ക് പുതിയ തലമുറയിലെ പെൺകുട്ടികൾ യേശുദാസ് എന്ന കലാകാരനോട് അടുത്തിടപഴകുന്നെങ്കിൽ, അതവരുടെ ലൈംഗികമായ സ്വാതന്ത്ര്യബോധംകൊണ്ടാവണമെന്നില്ല പകരം അവർ കുട്ടിക്കാലംതൊട്ട് കേട്ടുപഴകിയ ആ ശബ്ദത്തിനോടുള്ള അടുപ്പംകൊണ്ടാവാം. അത്രയ്ക്ക് മനസ്സിൽ അടുത്തുപോയ ശബ്ദമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ. രണ്ടാമത്തേത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രായംതന്നെ. അത്രയ്ക്ക് പ്രായമായ ഒരാളോട് ഇടപഴകാൻ 20കളിലുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി എന്തിന് നാണിക്കണം? എന്നാൽ ഈ രണ്ടു വിശേഷവാസ്തവങ്ങളെയും മാറ്റിവച്ചിട്ടാണ്, ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യൻ എന്ന നിലയ്ക്കാണ് യേശുദാസ് സംസാരിക്കുന്നത്. ആ ഒരൊറ്റ നൂലിലാണ് സദാചാരസംഹിത മൊത്തമായി കെട്ടിവച്ചിരിക്കുന്നതായി നമുക്ക് തോന്നുന്നത്.

യേശുദാസ് പറഞ്ഞതുപോലെയാണെങ്കിൽ, കേരളത്തിലെ പുതിയ പെൺകുട്ടികൾക്ക് ആണുങ്ങളോട് ശാരീരികഭയം നിലനിൽക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അതൊരു കൊള്ളാവുന്ന സത്യമാണ്. യാഥാർത്ഥ്യലോകത്തെ വാസ്തവം അതല്ല. വയസ്സാകുമ്പോൾ ആളുകൾക്ക് ഏകാന്തതകൂടും. ആരെങ്കിലും ശരീരത്തിൽ സ്പർശിക്കുന്നത് ഒരു അനുഗ്രഹമായി തോന്നും. സ്പർശം അത്ര ഹൃദ്യമാണ് പലപ്പോഴും. എന്നിട്ടും അതു ശരിയല്ലെന്ന മട്ടിൽ, തന്നോട് അടുക്കുന്ന കുട്ടികളെപ്പറ്റി യേശുദാസ് കുറ്റപ്പെടുത്തി സംസാരിക്കുന്നു. അതേസമയം ആര് എന്റെ ശരീരത്തിൽ സ്പർശിക്കണമെന്ന് എനിക്ക് തീരുമാനിക്കാൻ അവകാശമുണ്ട്. ആലോചിച്ചാൽ ശരിയാണ്. തൊടുന്നതുപോട്ടെ, ഒരു ഹോട്ടലിൽ, മേശയുടെ അപ്പുറത്ത് ഇരിക്കുന്ന അപരിചിതൻ നമുക്കവകാശപ്പെട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് കൈ അസ്വാഭാവികമായി നീട്ടിവച്ചാൽതന്നെ നമുക്ക് അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാകും. അപ്പോൾ ഒരാൾ വന്ന് ദേഹത്ത്, ചുമലുരസിയാലോ? അത് പെൺകുട്ടിയായതുകൊണ്ടുമാത്രം ഞാൻ രസിക്കണമെന്നില്ലല്ലോ..

മുൻപ് പെൺകുട്ടികളുടെ സ്കൂളിൽ അദ്ധ്യാപികമാർ ( ശ്രദ്ധിക്കണം. അദ്ധ്യാപികമാർതന്നെ) ചില പെൺകുട്ടികളെ അടുത്തുവരാനോ ദേഹത്തു തൊടാനോ അനുവദിക്കാറില്ലായിരുന്നു. വഴക്കു പറയും. മീനെല്ലാം (തലേന്നത്തെ നാറുന്ന മീൻ കറി..) കൂട്ടിയിട്ടു വന്ന് പിള്ളേർ ദേഹത്തു പിടിക്കുമെന്നും രാവിലെ കുളിക്കാതെയൊക്കെ സ്കൂളിൽ വരുന്നതുകൊണ്ട് അടുത്തുവന്നാൽ വിയർപ്പുനാറ്റംകൊണ്ട് ഓർക്കാനം വരുമെന്നും ഒക്കെ ന്യായീകരണകൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. പറഞ്ഞുകേട്ടിട്ടില്ലാത്ത, എന്നാൽ ശക്തമായുള്ള മറ്റൊരു കാരണം ആർത്തവദിവസങ്ങളിൽ പെൺകുട്ടികൾ ദേഹത്തുതൊടുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന (ചില) സ്ത്രീകളുടെ ആഢ്യമായ വിശ്വാസവുമാണ്. സ്കൂളിൽ പെൺ കുട്ടികൾ മുടി പിന്നിക്കെട്ടാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി അടുത്തകാലത്ത് മനുഷ്യാവകാശക്കമ്മീഷന്റെ നിർദ്ദേശമുണ്ടായിരുന്നല്ലോ. പൊഴിഞ്ഞു വീണു കിടക്കുന്ന ചെറിയ മുടിക്കെട്ടുകൾ അപശകുനമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവർ നമ്മുടെ ഇടയിലുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ചും ക്ലാസ് മുറികൾ പോലെയുള്ള ‘പവിത്രമായ‘ ഇടങ്ങളിൽ. ചില വിശ്വാസങ്ങൾ പല രൂപം മാറി നമ്മുടെ ഇടയിൽതന്നെ ജീവിക്കുന്നുണ്ട്. നമ്മളവരെ കണ്ടാൽ പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയില്ലെന്നു മാത്രം.

യേശുദാസ് പറഞ്ഞതു ശരിയാണെന്നല്ല, അതിനും മറുപുറങ്ങളുണ്ടല്ലോ എന്ന് ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു...
 ·  Translate
11
Shilpa S Bose's profile photoRenjith S's profile photoSaleel Me's profile photoJeena Varghese's profile photo
6 comments
 
..
Add a comment...
 

മരീന സ്വ്റ്റായേവയുടെ പഴയ ഒരു കവിത, Poems for Blok, ‘ബ്ലോക്കിനൊരു കവിത‘യെന്ന പേരിൽ പി രാമൻ വിവർത്തനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. (പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലെന്നു തോന്നുന്നു) ഇങ്ങനെയാണ് അതിന്റെ തുടക്കം.
Your name is a—bird in my hand,
a piece of ice on my tongue.
The lips’ quick opening.
Your name—four letters.
A ball caught in flight,
a silver bell in my mouth.

- അവസാനം
Your name—impossible—
kiss on my eyes,
the chill of closed eyelids.
Your name—a kiss of snow.
Blue gulp of icy spring water.
With your name—sleep deepens. - എന്നും.

ഇവിടത്തെ ബ്ലോക്ക്, തടസ്സമാണ്. അല്ലെങ്കിൽ അതിനു വേറേ വാക്കു കണ്ടു പിടിക്കണം. വിട്ടുകളയാൻ വയ്യാത്ത ഒന്ന് അനങ്ങാനും സമ്മതിക്കാതിരിക്കുന്നതിനെപ്പറ്റിയാണ് കവിത. പ്രണയം ഒരു ബ്ലോക്കാണ്. കിളി പറക്കേണ്ടതാണ്, കൈക്കുള്ളിലായതുകൊണ്ട് പറക്കാൻ പറ്റില്ല, അതേസമയം അതു കൈക്കുള്ളിൽ വേണം താനും. നാവിലെ മഞ്ഞുകട്ട, സംസാരിക്കുന്നതിനൊരു ബ്ലോക്കാണ്. അക്ഷരങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിയ പേര്, ഗതിവേഗം തടസ്സപ്പെട്ട പന്ത്, നാവിലെ വെള്ളിമണിയൊച്ച, അടഞ്ഞ കണ്ണുകളിലെ തണുത്ത ചുണ്ടുകളുടെ സ്പർശം, മഞ്ഞിന്റെ ചുംബനം, തണുത്തവെള്ളത്തിന്റെ ഒരിറക്ക്, ഗാഢമായ ഉറക്കം.. അങ്ങനെ കവിതയിൽ പ്രയോഗിച്ച മുഴുവൻ ബിംബങ്ങളും തടസ്സത്തെ എടുത്തു വയ്ക്കുന്നു. രാമൻ മലയാളത്തിന്റെ മട്ടനുസരിച്ച് മുറിഞ്ഞു പോകുന്ന വാക്യങ്ങളെ വിശേഷണങ്ങൾ ചേർത്ത് കാവ്യാത്മകമാക്കി.
(നിന്റെ പേർ കൊച്ചുകിളിയായ്
ഒതുങ്ങുന്നെന്റെ കൈകളിൽ
നാവിനതു മഞ്ഞല്ലോ
ചുണ്ടുകൾക്കൊരനക്കവും) - അപ്പോഴും അവശേഷിക്കുന്ന ആശയത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന ബ്ലോക്കുകളുണ്ട്. അതു മറ്റൊരു കാര്യം. രൂപകമോ ബിംബമോ അല്ല അത് ധ്വനിപ്പിക്കുന്ന ചിലതാണ് കവിതയെ ജീവൻ വയ്പ്പിക്കുന്നതെന്നു പറയാൻ പോവുകയായിരുന്നു. അതു കവിതയിൽ മാത്രമല്ല കവിതപോലെ/ കവിതതന്നെയായി ജീവിച്ച ചിലർക്ക് എന്തെഴുതിയാലും ഇങ്ങനെ അർത്ഥം, അതു പിച്ച വയ്ക്കുന്ന വരി വിട്ട് ഉള്ളിലേക്ക് കയറിപോകുന്ന സ്വഭാവം ഉണ്ടാകുമോ?

ലാറ്റിനമേരിക്കയുടെ സാംസ്കാരിക അംബാസിഡർ പാബ്ലോ നെരൂദ ഒരിക്കൽ, (1970-ൽ) ഒരു യാത്രയ്ക്കിടയിൽ വഴിമധ്യേ, സ്പെയിനിൽ താമസമാക്കിയ മാർക്വേസിനെ കാണാൻ പോയിരുന്നു, വീട്ടിൽ. കൂടെ മെറ്റിൽഡയുണ്ട്. ഏകാന്തതയുടെ വർഷങ്ങൾ പുറത്തുവന്ന് മാർക്വേസ് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയ സമയം. സ്ത്രീകളുടെ നോട്ടപ്പുള്ളിയായിരുന്നല്ലോ നെരൂദ. ഭയങ്കര പ്രണയ കവി. അതുപോലെ നല്ല ഭക്ഷണപ്രിയനും. നെരൂദ തന്റെ ഒരു കവിതാ പുസ്തകം പതിവുപോലെ ആതിഥേയയായ മെർസിഡസിനു നൽകി. അതുമായി മാർക്വേസിന്റെടുത്ത് ഓടിച്ചെന്നിട്ട് കവി തനിക്ക് പുസ്തകം നൽകിയെന്നും അതിലെന്തെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തെക്കൊണ്ട് എഴുതി വാങ്ങിച്ചു തരണമെന്നും ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അദ്ദേഹം പരുങ്ങി. ‘നീ തന്നെ ചെന്നു പറഞ്ഞാൽ മതി, എനിക്കു നാണമാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് മാർക്വേസ് കുളിമുറിയിൽ കേറി ഒളിച്ചിരുന്നെന്ന്. ( ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നാണക്കാരനാണ് ഞാൻ എന്ന് മാർക്വേസ്. ) മെർസിഡസ് ധൈര്യം സംഭരിച്ച് നെരൂദയോട് ചെന്ന് എന്തെങ്കിലും എഴുതിതരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം ചിരിച്ചുകൊണ്ട്

“To,
Mercedes, in her bed“

എന്ന് സ്പാനിഷിൽ എഴുതിക്കൊടുത്തത്രേ. അത് വായിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിനുതന്നെ അത്ര രസിച്ചില്ല, അതുകൊണ്ട് ബുക്കു തിരിച്ചു വാങ്ങി രണ്ടു വാക്കുകൂടി ചേർത്ത് ഇങ്ങനെ എഴുതി :

“To Mercedes and Gabo,
in their bed.. “

പക്ഷേ അപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വഷളായി. ആ വാക്യം നന്നാക്കാനായി ഒന്നും കൂടി തിരുത്തി ഇങ്ങനെയാക്കി :

‘To Mercedes and Gabo
in their bed..
fraternally,
Pablo.“

നെരൂദയുടെ നെറ്റി വളരെ ചുളിഞ്ഞു. ‘ഇപ്പോഴാണ് ഏറ്റവും ബോറായത്, പക്ഷേ ഇനിയൊന്നും ചെയ്യാനില്ല, കൊണ്ടു പൊയ്ക്കോ, എന്നു പറഞ്ഞ് സ്വന്തം വാങ്മയത്തെ കൈയൊഴിഞ്ഞൂ കവി.

പ്രശ്നം, വലിയൊരു കവിയുടെ ബ്ലോക്കാണ്. രണ്ടുകൈകൊണ്ടും കവിതയെഴുതിയിരുന്ന ആളാണ്, സ്ത്രീ വൽസലനാണ് നെരൂദ. പെറുക്കിയെടുത്തതും വലിച്ചെറിഞ്ഞതുമെല്ലാം കവിതയായിരുന്നു. മെർസിഡിസിനു എഴുതിക്കൊടുത്ത വാക്യം കവി ബോറാണെന്ന് പറഞ്ഞാലും അതിലൊരു കവിതയുണ്ടെന്ന് നമ്മൾ തിരിച്ചറിയും. ആ കുറിപ്പ് അത്ര നിഷ്കളങ്കമല്ല. അതു പുറമേ ഭാവിക്കുന്നതിനപ്പുറം ഒരു രണ്ടാം ഭാവമുണ്ട്. നെരൂദയെ പോലെ മാർക്വേസ് പ്രണയകാര്യത്തിൽ മോശമൊന്നും ആയിരുന്നില്ലല്ലോ. (ഞാനൊരു പെണ്ണായിരുന്നെങ്കിൽ ആരു ചോദിച്ചാലും വഴങ്ങിക്കൊടുത്തേനേ എന്ന് സുപ്രസിദ്ധ ഉദ്ധരണി) ആദ്യത്തെ വാക്യത്തിലെ ബെഡ്, വെറും കിടക്കയല്ല, കിടപ്പറയാണെങ്കിലും ഉദ്ദേശ്യം, നെരൂദയുടെ വിനയമാണ്. തന്റെ കവിത കിടക്കപ്പായിൽ കിടന്ന് അലസമായി വായിക്കാനുള്ളതാണെന്നേ കവി ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളൂ.. ( ബെഡ്‌റൂം സ്റ്റോറീസ് പോലെ) മാത്രമല്ല, കുട്ടികൾക്ക് അങ്ങനെയൊരു പുസ്തകം നൽകുന്നതിൽ പിതൃനിർവിശേഷമായ വാൽസല്യമുണ്ടല്ലോ. പക്ഷേ എഴുതിയതു പ്രണയത്തിന്റെ സ്വന്തം കവി ആയതുകൊണ്ട് കിടപ്പറയ്ക്ക് മറ്റൊരർത്ഥം വന്നുപോയതാണ്. അതു തിരുത്തിയപ്പോൾ കൂടുതൽ പ്രകടമായി.. മൂന്നാമത്തെ തിരുത്തിൽ ആദ്യത്തെ കുറുകിയ വാക്യത്തിന്റെ അർത്ഥം അപ്രസക്തമാവുകയും ഗൂഢാർത്ഥം പരപരാ വെളുത്തു തുണിയുടുക്കാതെ വെളിവാകുകയും ചെയ്തു. ‘ഞാനും ഞാനും അളിയനുമായി അവർ മൂന്നുപേരും മാറി ‘ ! അപ്പോൾ പിന്നെ കവി പറഞ്ഞതുപോലെ ‘ഇനിയൊന്നും ചെയ്യാനില്ല.. കൊണ്ടുപൊയ്ക്കോ..‘

അതാണ് സംഗതി. എത്രത്തോളം മുറുകുന്നോ അത്രത്തോളം കവിതയ്ക്ക് ധ്വനിഭംഗി കൂടും, എത്രത്തോളം വലിച്ചു നീട്ടുന്നോ അത്രത്തോളം ചാക്കിലെ തവളകൾ പുറത്തു ചാടും. കവിത ഫ്രോഡാവും.

( ഐ എഫ് എഫ് കെയിലെ നെരൂദയെന്ന സിനിമയുടെ മൂച്ചിൽ ആർ വി എം ദിവാകരന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഗോബോകൂടി മറിച്ചു നോക്കിയതിന്റെ ആവേശത്തിൽ എഴുതിപ്പോയത്..)

----------------------------------------------------------------------------


രാമന്റെ വിവർത്തനത്തെപ്പറ്റിയും അതിലെ ‘ബ്ലോക്കി‘നെപ്പറ്റിയും ആദ്യം പറഞ്ഞു കേൾക്കുന്നത് കവിയായ പി എൻ ഗോപീകൃഷ്ണനിൽനിന്നാണ്, കാസർഗോഡ് വച്ച്.. ഒരുപാട് വഴികൾ വന്ന് കവിതയുടെ വഴി ബ്ലോക്കാവണ്ടെന്നുവച്ച് പരാമർശിക്കാത്തതാണ് ആ കടപ്പാട്. മരീനയുടെ ‘ബ്ലോക്ക്‘ ‘തടസ്സമല്ലെന്നും അത് റഷ്യൻ കവിയുടെ പേരാണെന്നും (നിന്റെ പേര്) ഗോപീകൃഷ്ണൻ തിരുത്തുന്നു. വായനശാല എന്ന വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ. ആ കമന്റുകൂടി ഇവിടെ ഇടുന്നു,

“ആ കവിതയിലെ ബ്ലോക്ക് - തടസ്സം അല്ല. അലക്സാണ്ടർ ബ്ലോക്ക് എന്ന മഹാനായ റഷ്യൻ കവിയാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് സമർപ്പിച്ച കവിതയാണത്-
നിശ്ശബ്ദമായ ജലത്തിൽ കല്ലു വീഴുമ്പോഴുള്ള ശബ്ദം, രാത്രിയിൽ കുതിരയുടെ കുളമ്പടി ശബ്ദം, നെറ്റിമേൽ തോക്കമർത്തിവെച്ച് കാഞ്ചി വലിയ്ക്കുമ്പോൾ ഉള്ള ശബ്ദം -- അങ്ങനെ ബ്ലോക്ക് എന്ന പദത്തിന്റെ ശബ്ദ രൂപത്തിനെ ലോകത്തിന്റെ അകത്തും പുറത്തും തെരയുന്ന അസാധാരണ കവിത ആണത്.
റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തെക്കുറിച്ച് പന്ത്രണ്ട് എന്ന കവിതയെഴുതിയ ആളാണ് അലക്സാണ്ടർ ബ്ലോക്ക് . സ്റ്റാലിനിസം ഞെരിച്ചമർത്തിയ കവി.മരീന സ്വെറ്റായേവയും ഔദ്യോഗിക പീഡനത്തിനിരയായി - അവസാനം ആത്മഹത്യയിലെത്തി.
ആ കവിതയെപ്പറ്റി ശിവൻ എഴുതിയതിലെ അവ്യക്തത തീർക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം, ഈ കുറിപ്പ്..“ - പി എൻ ഗോപീകൃഷ്ണൻ
 ·  Translate
5
Faizi Rahim's profile photo
 
ഇഷ്ടമായി എഴുതിയത്. 
 ·  Translate
Add a comment...
 

മുൻപ് (80 കളിൽ) ഒറ്റയ്ക്ക് ശ്രീകുമാറിലും ന്യൂ തിയേറ്ററിലും സിനിമകൾ കാണാൻ ചെന്നിരിക്കുമ്പോൾ സ്ലൈഡുകൾ വരുന്നതുവരെയുള്ള സമയം കേട്ടിരുന്നത് ഇംഗ്ലീഷ് ട്യൂണുകളും പാട്ടുകളുമാണ്. മുതലാളിമാർ അന്ന് ഇന്നത്തെയത്ര ദേശസ്നേഹികളൊ മതഭക്തന്മാരോ ആയിരുന്നില്ലെന്നു തോന്നുന്നു. ഇന്റെർനെറ്റൊക്കെ സാർവത്രികമാവുന്നതിനും മുൻപുള്ള കാലത്ത് ഇംഗ്ലീഷ് കാസെറ്റുകളിലെ പാട്ടുകൾ ജനങ്ങളെ കേൾപ്പിക്കാമെന്ന് തീരുമാനിക്കണമെങ്കിൽ അതിനകത്തൊരു ഉല്പതിഷ്ണുത്വമുണ്ടല്ലോ.. തീർച്ചയായും അത് തിയേറ്ററുകളിൽ ഞായറാഴ്ച അവധിപോലും ഇല്ലാതെ ജോലി ചെയ്ത് കരിഞ്ഞുണങ്ങിപ്പോയ തൊഴിലാളി പാവങ്ങളിൽനിന്നായിരിക്കില്ല.

അവയിലൊന്ന്, അത്രയ്ക്ക് പതിഞ്ഞുപോയ ഒരു സാക്സോഫോൺ ഈണം ജോർജ്ജ് മൈക്കലിന്റെയെയാണ്.. ഓർമ്മ കാണും. അയാളുടെ ‘കെയർലെസ് വിസ്പറിന്റെ‘ തുടക്കത്തിലുള്ളത്. അത് അപ്പോൾ അറിഞ്ഞതുമല്ല. അതുകൊണ്ടൊന്നുമല്ല, പിന്നീട് മൈക്കൽ ജാക്സൺ യുഗത്തിനുശേഷമുള്ള വിദേശി സംഗീതത്തിൽ കുറച്ച് ജോർജ്ജ് മൈക്കളും ചേർന്നിരുന്നു. ആവർത്തിച്ചു കേട്ടിരുന്ന രണ്ടു പാട്ടുകൾ ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നു, ഫെയിത്തും ഫ്രീഡം 90 -ഉം.. ഫ്രീഡം 90-ൽ ഒരു തുകൽ കോട്ട് തീപിടിച്ച് എരിഞ്ഞു പോകുന്നതും വീഡിയോയുടെ തുടക്കത്തിലെ വെള്ളപ്പാണ്ട് പിടിച്ച ജീൻസും ഇടയ്ക്ക് ഓർമ്മയിൽ കയറി വരാറുണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് ജീൻസ് ഒരു സ്വപ്നമായിരുന്നു അപ്പോഴാണ് കീറിയ ആസിഡ് വാഷ് ചെയ്ത ഒരു ജീൻസിന്റെയും ഓവർക്കോട്ടിന്റെയും ‘കെയർലെസ്സ്‘ ധാരാളിത്തം.. ആസ്( ‘AS') എന്ന വീഡിയോയിലെ എല്ല മനുഷ്യരും കോട്ടിട്ട ജോർജ്ജ് മൈക്കലാണ്. ‘ഫ്ലാലെസ്സ്‘ എന്ന വീഡിയോയിൽ ഒരു മുറിയിലെ ആൾക്കൂട്ടം പരസ്പരം ശ്രദ്ധിക്കാതെ കിടക്കയിലിരുന്നു പാടുന്ന ജോർജിനെപോലും പരിഗണിക്കാതെ അവരവരുടെ മുറിയിൽ പെരുമാറുന്നു. എല്ലാ പാട്ടുകളുമൊന്നും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. എന്നാലും കൂട്ടത്തിൽ ജോർജ്ജിന്റെ മൈക്കലിന്റെ ഇഷ്ടമുള്ളവയും ആവർത്തിച്ചു കേട്ടവയും ഉണ്ടെന്നു പറയുകയായിരുന്നു.

ഇന്ന് തിയേറ്ററിൽ കാർനേജോ റൗറിയോ റിഹാനയോ ഇ-40 യോ ഒന്നും കേട്ടിട്ടില്ല. പിന്നീട് ഓർമ്മിക്കാനും കണ്ടെത്താനുമായി നമ്മുടെ മുന്നിൽ കേറി നടക്കുന്നില്ല. പിള്ളേർക്ക് അവരവരുടെ സ്വകാര്യലോകങ്ങൾ ഉള്ളതുകൊണ്ടാവും.. അതെന്തോ ആവട്ടെ, പറഞ്ഞുവന്നത് നമ്മുടെ ബാല്യങ്ങളെ ദേവരാജനും ദക്ഷിണാമൂർത്തിയും ബാബുരാജും കൗമാരങ്ങളെ കെ ജെ ജോയിയും എ ടി ഉമ്മറും ശ്യാമും യൗവനങ്ങളെ രവീന്ദ്രനും ഔസേപ്പച്ചനും ഇളയരാജയും അതുപോലെയുള്ള തദ്ദേശീയരും മാത്രമല്ല രൂപപ്പെടുത്തിയത്, കുറച്ചൊക്കെ ജോർജ്ജ് മൈക്കൽമാരുമത്രേ..

അതുകൊണ്ട് പത്മരാജൻ, നാൽപ്പത്തി മൂന്നാമത്തെ വയസ്സിൽ ഉറക്കത്തിൽ മരിച്ചുകിടന്ന കോഴിക്കോട്ടത്തെ ഒരു ഹോട്ടലിലെ കിടക്ക ഓർമ്മ വന്നു, ജോർജ്ജിന്റെ മരണ ദൃശ്യം ഒരു വീഡിയോയിൽ കണ്ടപ്പോൾ.. ഓർത്താൽ ഇവരെപോലെ ചിലരാണ് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ പല ഘട്ടങ്ങളുടെ ഓർമ്മക്കല്ലുകൾ.. ആ സ്മാരകശിലകൾ മനസ്സിന്റെ ഏതേതു ഭൂഭാഗങ്ങളിൽ കിടക്കുന്നു എന്ന് നമുക്കു മാത്രമേ അറിയാവുള്ളൂ എന്നത് വേറെ കാര്യം. (അത്രയും ആശ്വാസം)

https://www.youtube.com/watch?v=FtbrwGidqR8

 ·  Translate
7
വിശുദ്ധ ദാമോദർ ബിൻ തുക്ലക് .പുണ്യാളന്'s profile photo
 
ശ്രീകുമാർ-ശ്രീവിശാഖിൽ പടം മാറുന്നത് കാത്തിരുന്ന ഒരു ജീവി.

ഒപ്പ് :)
 ·  Translate
Add a comment...
 
മുത്തുവേൽ കരുണാനിധി സ്റ്റാലിൻ 1984 ലാണ് ആദ്യമായി ഒരു തെരെഞ്ഞെടുപ്പിനു നിൽക്കുന്നത്. തോറ്റു. പക്ഷേ 1989 ലെ അടുത്ത തെരെഞ്ഞെടുപ്പിൽ തമിഴ് നാട് മക്കൾ പ്രബുദ്ധരായതുകാരണം ജയിച്ചു. മുപ്പത്തിയാറാമത്തെ വയസ്സിൽ. 1996 ൽ ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ പിതാവുമായി.. ദ്രാവിഡത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം സിനിമയുമായി ചേർന്നു കിടക്കുന്നതിനാൽ ‘ഒരേ രത്തം‘ എന്ന സിനിമയിൽ അത്ര വിജയകരമല്ലാതെ അഭിനയിക്കുകയും ചെയ്തു.. ആ വഴിക്കും രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അടിത്തറ ഉറപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ദേഹമാണെന്നർത്ഥം. പ്രശ്നം അതല്ല, ഇപ്പോൾ, അതായത് തന്റെ 63 - മത്തെ വയസ്സിൽ അദ്ദേഹത്തിനു ബോധോദയം ഉണ്ടാവുന്നു. ഒരു മനുഷ്യൻ മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ കാലുകളിൽ വീഴുന്നത് ദയനീയമാണെന്ന്. അതുകൊണ്ട് കക്ഷി അണികളെ അദ്ദേഹം തന്റെ കാൽക്കൽ വീഴുന്നതിൽനിന്നും വിലക്കുന്നു. ഇനിയാരും അങ്ങനെ വീഴരുതത്രേ...

ഒറ്റ കസേരയിയിട്ട് വേദിയിൽ ഒരാൾ മാത്രമിരിക്കുകയും മുഖ്യമന്ത്രിയായാൽപോലും ബാക്കിയുള്ള അണികൾ നിന്നു, വണങ്ങി, നക്കി കാര്യം പറയുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരിടത്ത്, അതൊക്കെ സ്വാഭാവികമല്ലേ എന്ന് വിശ്വസിച്ച് ജനം പുലർന്നു വരുന്നിടത്തോളം ജീവിതം സിനിമയേക്കാൾ വലിയ മെലോഡ്രാമയാവുന്നതിൽ ഒരു അസ്വാഭാവികതയുമില്ല.. ജയലളിത മരിച്ചതിനുശേഷമിറങ്ങിയ ‘കത്തിചണ്ടൈ‘, വിലകൊടുത്തു വാങ്ങേണ്ട ടി വി സൗജന്യമായി കൊടുക്കുക്കുകയും സൗജന്യമായി കിട്ടേണ്ട വെള്ളം വില കൊടുത്തു വാങ്ങേണ്ടി വരികയും ചെയ്യുന്ന തലതിരിഞ്ഞ സാമൂഹിക അവസ്ഥയെ എന്ന മട്ടിൽ തമിഴ് നാടു രാഷ്ട്രീയത്തെ വിമർശിക്കുന്നു, അതിന്റെ മസാലകളെല്ലാം കാണിച്ചു തീർത്തതിനു ശേഷമാണിത്. ജയലളിത മരിച്ചതിനുശേഷമായതുകൊണ്ടാവും. മറ്റൊരു വിശേഷം ജയലളിതയെ വിമർശിച്ചതുകൊണ്ട് സിനിമാമണ്ഡലത്തിൽനിന്നേ പുറത്തായിപോയ വടിവേലു ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം ‘ ഐ ആം ബാക്ക്‘ എന്നും പറഞ്ഞ് പാട്ടു പാടി വന്ന സിനിമകൂടിയാകുന്നു അതെന്നതാണ്. രാജ്യദ്രോഹം കേരളത്തിൽ വലിയ പ്രശ്നം ആകുന്നതിനു മുൻപ് തെരുവിൽനിന്ന് പാട്ടു പാടിയതിന് ഗദ്ദറിനെ പിടിച്ച് ജയിലിലിട്ട് അധികം കാലമാകുന്നതിനു മുൻപ് അതെല്ലാം മറന്നിട്ട് ഈ ജയലളിതയെ സ്ത്രീ എന്ന നിലയ്ക്ക് പരാശക്തിയാക്കാനും അമ്മയും അമ്മമ്മയുമൊക്കെയാക്കാനും സകല ചിന്താപെടാപ്പാടുകളും അവരുടെ നിശ്ചയദാർഢ്യത്തിനു മുന്നിൽ അടിയറവയ്ക്കാനും പാടു കിടക്കാനും വാക്കുകൾകൊണ്ട് നക്കാനും സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിക്കാനുമൊക്കെ കേരളത്തിലും ബുദ്ധിജീവികളുണ്ടായി. ഒരു ഉളുപ്പുമില്ലാതെ, ചരിത്രബോധം തീരെയില്ലാതെ.

തമിഴൻ മലയാളിയുടെ ശൈശവമാണെന്ന് ഒരു പ്രബലവാദമുണ്ട്. കുട്ടി, മനുഷ്യന്റെ പിതാവാണെന്ന തത്ത്വചിന്തയൊക്കെ വച്ചു നോക്കിയാൽ ഇന്ന് തമിഴനെന്താണോ അതാണ് നാളെ മലയാളി. മുൻപ് രജനിക്കും കമലിനും കിട്ടിയ പാലഭിഷേകം കണ്ട് ചിരിച്ച മലയാളിയാണ് ഇന്ന് മോഹൻ ലാലിന്റെ കട്ടൗട്ടിലെ പാലഭിഷേകം സാകൂതം നോക്കി നിൽക്കുന്നത്. തമിഴന്റെ വൃത്തിബോധത്തെ പരിഹസിച്ചവരാണ് ഇന്ന് റോഡിലൊക്കെ മാലിന്യങ്ങളുടെ പൊതുശേഖരം കനിഞ്ഞ് കൂട്ടി വച്ച് നാറ്റിക്കുന്നത്. മുൻപ് കിരിയത്തു തമിഴന്മാർ കേരളത്താന്മാരായ നായന്മാരുടെ തട്ടു ചായ കുടിച്ചാണ് പൊടിപടലം നിറഞ്ഞ പ്രഭാതം ആരംഭിച്ചിരുന്നതെങ്കിൽ ഇന്ന് പരക്കെ ‘ഊർക്കാട് മുത്തുമാരിയമ്മൻ തുണൈ ചായയും വടകളും‘ ടൈപ്പ് തമിഴരുടെ തട്ടു കടകളിലാണ് മലയാളിയുടെ ഉന്മേഷപാനീയം നുരയുന്നത്. ‘ഒരു മനുഷ്യൻ മറ്റൊരു മനുഷ്യനെ തൊഴുന്നതിനോളം വലിയ നാണക്കേട് വേറെയുണ്ടോ‘ എന്ന് സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനം കൊമാലയിൽ ചോദിച്ചിരുന്നു. എട്ടു പത്തു വർഷം മുൻപ്. ഒരു അടിസ്ഥാനവുമില്ലാതെ, വിവരം ഏഴയലത്ത് തീണ്ടാതെ, പരമ വിധേയത്വം എന്ന സംഗതി മാത്രം വച്ച് തമിഴ്നാട് രാഷ്ട്രീയം കളിക്കുന്ന കളി ഏതു നിമിഷവും ഇങ്ങെത്താം, ഒന്നുകൂടി വഷളായി. നേതാവിന്റെ കാലിനു താഴെ നിലത്തിഴഞ്ഞ് കൂറ് തെളിയിക്കുക എന്ന നിത്യപൂജയെക്കുറിച്ച് ഈ ആറാം മണിക്കൂറിൽ സ്റ്റാലിൻ ബോധവാനായതിൽ കാര്യമുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ ചീഞ്ഞ നാറ്റം, ഏതു നേരവും കിഴക്കൻ മലകടന്ന് ഇവിടെ കേറി വരാൻ അധിക സമയം വേണ്ട. പിന്നെ പാടാണ്. ഇവിടെ ഒരു നേതാവിന് ഇതൊരു അശ്ലീല പ്രകടനമാണെന്ന് തോന്നാൻ, തോന്നുന്ന കാലം വരെ നമ്മൾ കാത്തിരിക്കേണ്ടേ? അതുവരെ നമ്മളും ജീവിച്ചു പോകാൻ മുട്ടിലിഴയേണ്ടേ?
 ·  Translate
23
1
Add a comment...
 

നിരന്തരം തമാശപറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കുക എന്നത് അല്പം പ്രയാസമുള്ള കാര്യമാണ്. എത്ര പ്രതിഭാശാലിയാണെങ്കിലും ഒരേ മട്ടിലുള്ള ഭാവങ്ങൾ എളുപ്പം മടുപ്പുണ്ടാക്കും. ഹാസ്യത്തിന്റെ കാര്യവും അങ്ങനെതന്നെ. കൂട്ടത്തിൽ ഭേദം അതാണെന്നുമാത്രമേയുള്ളൂ. എങ്കിലും എന്നും ഒരേ ആവൃത്തിയിൽ ചിരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക എന്ന കാര്യം പാടാണ്. ചിലപ്പോൾ പൊട്ടിച്ചിരിപ്പിക്കുന്ന ആളുതന്നെ പുഞ്ചിരിപ്പിച്ചിട്ടു കടന്നു കളയും. ചിലപ്പോൾ ചിരിയേ വന്നില്ലെന്നും വരും, ചിരിയല്ലേ, അതിരു കടന്നു പോയാൽ ദേഷ്യമാവും ഉണ്ടാക്കുക, അതുവഴി ദയനീയതയും.. ഗോപീകൃഷ്ണൻ പത്തിരുപതുകൊല്ലമായി വരച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. കേരളകൗമുദിയിലും പിന്നെ മാതൃഭൂമിയിലുമായി. മേൽപ്പറഞ്ഞ പഴി പലപ്പോഴും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. രാഷ്ട്രീയശരികേടുകളുടെ പേരിൽ മുൻപ് ചിരിച്ചവർതന്നെ അരങ്കം പുരങ്കംതെറി പറയുന്നതും കണ്ടിട്ടുണ്ട്. കാകദൃഷ്ടിയും മിഡിൽപേജ് രേഖാചിത്രങ്ങളുമായി പുള്ളി കേരളം കണികണ്ടുണരുന്ന എന്നും ഹാജരുണ്ട്. സണ്ടേ സ്ട്രോക്സും ശനിരേഖയും ആഴ്ചപ്പതിപ്പുകളായും വിശേഷാല്പെരതിയായും ഉണ്ട്. ഇന്നങ്ങനെ ഇരട്ട വെടിയാണ്. മാതൃഭൂമിയുടെ മുൻപേജിൽ സോഫയിൽ ചുരുണ്ടുകിടന്ന് ഉമ്മൻചാണ്ടി പുസ്തകം വായിക്കുന്നു. ഗൗരവമുള്ള പുസ്തകമാവാൻ സാധ്യതയില്ല. കിട്ടു മുയലിനു വഴികാണിച്ചുകൊടുക്കാമോ ടൈപ്പ് സാധനമാണ്. ‘സുധീരനും ചെന്നിത്തലയും അറസ്റ്റു വരിച്ചു‘ എന്നാണ് വാർത്ത. താഴെ ‘സാറുണ്ടല്ലോ റെസ്റ്റും വരിച്ചു‘ എന്ന്. മുഖ്യമന്തിയായിരുന്ന കാലത്ത ഔദ്യോഗികമായും അനൗദ്യോഗികമായും ‘റെസ്റ്റില്ലാതെ‘ കർമ്മ നിരതനായ ഉമ്മൻ ചാണ്ടിയുടെ ചിത്രം വിളിച്ചിറക്കിക്കൊണ്ടുവന്ന് മനസിൽ വച്ചാലേ ‘ചിരിയുടെ‘ ചിത്രം പൂർത്തിയാവൂ.

വാരാന്തപ്പതിപ്പിലെ കാർട്ടൂണിൽ രാഷ്ട്രീയം മാറി. പിണറായിയും കാനവും ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരായി കിടക്കയിലാണ്. രാത്രിയാണ്. ‘പിണറയി മുണ്ടുടുത്ത മോദിയാണെന്ന് പറഞ്ഞ സിപി ഐ‘യാണ് വാർത്താതലവാചകം. ‘മേരേ പ്യാരി ദേശ് വാസിയോ‘ എന്ന് പിണറായി തൊട്ടടുത്ത് കിടന്ന് ഭവ്യതയോടെ ‘ഓ..“ എന്ന് കാനം. തൊട്ടടുത്ത് സീൻ മാറി ‘കാലാധൻ, ഭ്രഷ്ടാചാർ..‘ എന്നൊക്കെ ഉറക്കെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് കയ്യും കാലും തൊട്ടടുത്തു ‘കിടക്കുന്ന(വളുടെ)‘ ദേഹത്ത് ദയയില്ലാതെയിടുന്ന പിണറായി. തൊട്ടടുത്തുകിടന്ന് ഞെരിപിരി കൊള്ളുന്ന കാനം ! ‘കൂടെക്കിടക്കുന്നവനേ(വൾക്കേ) രാപ്പനിയറിയൂ‘ എന്ന നാടൻ ചൊല്ലിനെ കാമ്പാക്കി വച്ചുകൊണ്ടാണ് കളി.

ഭാഷയാണ് ഗോപിയുടെ കാർട്ടൂണിന്റെ മർമ്മം. വരയിലൊരു ചിരിയുണ്ട്. സിദ്ധാന്തം പറഞ്ഞും ചിരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഗോപി ചിരി വലിച്ചെടുക്കുന്നത് നാടോടിത്തത്തിൽനിന്നാണ്. പലപ്പോഴും ജനപ്രിയ സിനിമകളിലെ രംഗങ്ങൾ, വാക്കുകൊണ്ടുള്ള കളികൾ, സംഭാഷണഭാഷയുടെയും പ്രാദേശികഭേദത്തിന്റെയും പ്രത്യേകതകൾ.. ഇതെല്ലാം വച്ചിട്ടാണ് ഇവിടെ തമാശ ഉരുവം കൊള്ളുന്നത്. ഒരു ദിവസത്തെ പത്രത്തിൽ വന്ന കാർട്ടൂണുകൾ, രണ്ടും ചിരിച്ചു കുന്തം മറിയാനുള്ള വക നൽകുന്നതിൽ ചിലതെല്ലാം ഉണ്ട്. രാഷ്ട്രീയമൊക്കെ ഗൗരവമുള്ള വകതന്നെയായിരിക്കാം. പക്ഷേ എത്രയൊക്കെ മറച്ചു പിടിച്ചാലും, വ്യായാമങ്ങൾകൊണ്ട് ഓട്ടയടച്ചാലും പ്രായോഗിക രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ചിലേടങ്ങളിൽ നിലനിൽക്കുന്ന അന്തസ്സാരശൂന്യത ഒരു കൂക്കുവിളി പുറത്തിടുന്നതുപോലെ ഒരു സൈദ്ധാന്തിക വിശകലനവും മനസ്സിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കില്ലെന്നു തോന്നും ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ. ഒരു ദിവസത്തിനപ്പുറം ഇവയ്ക്കൊന്നും ജീവനില്ലെങ്കിൽകൂടിയും.
 ·  Translate
13
Add a comment...
 
നാളെ രാവിലെ ബിനാലെ കാണാനുള്ള ആവേശത്തിൽ രാത്രി 12.30 നുള്ള നിസാമുദ്ദീൻ എക്സ്പ്രെസിൽ ഡെബിറ്റ് കാർഡുപയോഗിച്ചു കറണ്ടു ബുക്കിംഗിനു ഇതുവരെ കിണഞ്ഞു ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പണം പോയതായി മൊബൈലിൽ മെസേജു വന്നു. ബാങ്ക്, ട്രാൻസാക്ഷൻ തള്ളിയതായിയാണ് റെയിൽ വേ സൈറ്റിൽ. സാരമില്ല നിങ്ങൾക്ക് മറ്റു വഴികൾ നോക്കാമെന്ന് ഐ ആർ സിടി സി എഴുതി കാണിച്ചതിൻ പ്രകാരം യൂണിയൻ ബാങ്കിന്റെ കാർഡുപയോഗിച്ച് അതേ മാതിരിയൊക്കെ ചെയ്ത്, വീണ്ടും പണം പോയി.. ബാങ്ക് പണമിടപാട് തള്ളിയതായി റെയിൽവേസൈറ്റ്. പിന്നെയും സൈറ്റിനെ വിശ്വസിച്ച് നെറ്റ് ബാങ്കിങ് വഴി ഒരു തള്ളുകൂടി തള്ളി. പണം പോയി. ടിക്കറ്റില്ല.. അപ്പോഴേക്കും അവസാനം അവശേഷിച്ചിരുന്ന ഏതാനും സീറ്റുകൾ നാലായി കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എന്നാലും പോകണമല്ലോ എന്നു വച്ച് ഒന്നു കൂടി ട്രൈ ചെയ്തു വീണ്ടും പണം പോയി. ടിക്കറ്റില്ലാ..

ഇതെന്താ ചൂതു കളിയോ? 190 രൂപയുടെ ടിക്കറ്റിനു ( സർവീസ് ചാർജ്ജും ബാങ്കു ഫീസും ഒക്കെ ചേർത്ത് പിണ്ഡം വയ്ക്കാമെന്നുവച്ചാലും) എത്ര പ്രാവശ്യം പണം അടക്കണം? യാത്ര മുടങ്ങി. ഇനി നേരിട്ടു ചെന്നാലും ടിക്കറ്റു കിട്ടില്ല. രാവിലെ പോവുകയേ നിവൃത്തിയുള്ളൂ. എറണാകുളം അടുത്തായതുകൊണ്ടു കുഴപ്പമില്ല അത്യാവശ്യപ്പെട്ട് കിലോമീറ്ററുകൾ താണ്ടാൻ നിൽക്കുന്നവർക്ക് പ്ലാസ്റ്റിക് കാർഡും കൊണ്ട് രസിച്ചു കളിക്കാവുന്ന നല്ല സ്വയമ്പൻ കളിയാണ് സർക്കാരും പൊതുമേഖലാസ്ഥാപനങ്ങളും ചേർന്നൊരുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നത്...

ഇതാണ് ക്യാഷ്‌ലെസ് എക്കണോമിയുടെ ‘ഇന്നത്തെ‘ ഇന്ത്യൻ അവസ്ഥ.. 
 ·  Translate
17
Greta oto's profile photoNoufal Edappal's profile photo
11 comments
 
Irctc has released new Android app; beta version 
Add a comment...
 

മാതാപിതാക്കളുടെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഭാരം പിള്ളേരുടെ മുകളിൽ കെട്ടി വയ്ക്കണമെന്നാണോ വേണ്ടെന്നാണോ ദംഗൽ (ഗുസ്തി) എന്ന സിനിമ പറയുന്നതെന്നു ചോദിച്ചാൽ കുഴങ്ങും. വേണം എന്നാണ്. കാരണം മാതാപിതാക്കളെ പോലെ അവരെ അറിയുന്നവർ ആരുമില്ല. എല്ലാം നല്ലതിന്. എല്ലാം അവരുടെ ഭാവിക്കുവേണ്ടി. തലമുറകൾക്കിടയിൽ വിടവല്ല, കിടങ്ങുവരെ കുത്തിയ വകകൾ കണ്ണും നിറച്ചുവച്ച് മക്കളെ അനുസരിപ്പിക്കാൻ ഉരുവിടുന്ന പഞ്ച് വാചകമാണ് മേൽപ്പറഞ്ഞത്. സ്കൂളുകളിലെ അനുസരണായന്ത്രത്തിന്റെ എണ്ണയും ‘ഇമോഷണൽ ബ്ലാക്മെയിലിംഗ്‘ എന്ന പേരുള്ള ഇതേ കടയിൽനിന്നാണ്.. അതും തികച്ചും സൗജന്യമായി.

സിനിമ, ബോളിവുഡ് മസിലുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ കാര്യബോധത്തോടെ സംസാരിക്കാനറിയാവുന്ന വ്യക്തിയെന്ന നിലയിൽ അമീറിന്റെയാകുമ്പോൾ അതിനത്രയും ലളിതമായ സന്ദേശംകൊണ്ട് മൂലയ്ക്കൊതുങ്ങാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട് ഒരു കാര്യംകൂടി സിനിമ പറയുന്നു, ഹരിയാനപോലെയൊരു ആണത്താധികാര സ്ഥലത്ത് ആൺകുട്ടികളുടെ കളിയായ ഗുസ്തി ജയിച്ചൊരു പെണ്ണു വരുന്നത് വെറുമൊരു ജയമല്ല, അടുപ്പിനടുത്ത് കുത്തിയിരുന്ന് പാചകം ചെയ്തും ആൺ പിള്ളാരെ പെറ്റുകൂട്ടിയും ഭാര്യാധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുകമാത്രം വിധിക്കപ്പെട്ട പെൺജന്മങ്ങൾക്ക് അതൊരു വാതിലാണ്. അതുകൊണ്ട് ‘ഗീത ഭൊഗത്‘ ജയിക്കേണ്ടത് രാജ്യത്തിന്റെകൂടി ആവശ്യമാണെന്ന്. അങ്ങനെ സിനിമ മറ്റൊരു ‘സത്യമേവ ജയതേ‘ ആകുന്നു. കാണികളുടെ കണ്ണൂ നിറയുന്നു. നിതീഷ് തിവാരിക്ക് അക്കാരത്തിൽ തെറ്റൊന്നും പറ്റിയിട്ടില്ല. കായികകലയുടെ പിരിമുറുക്കത്തെ അതാതിടത്ത് വേണ്ട രീതിയിൽ നിലനിർത്തി, നാടകം അരക്കഴഞ്ച് കൂട്ടേണ്ടിടത്ത് കൂട്ടി, വാസ്തവ സംഭവത്തിന്റെ മേമ്പൊടി ചേർത്ത് ജീവചരിത്ര സിനിമ കൊണ്ടുചെന്ന് കൊള്ളിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ സിനിമ വെള്ളപൂശിവിടുന്ന വലിയൊരു വിഭാഗം അപ്പുറത്ത് പുഞ്ചിരിയുമായി നിൽക്കുന്നുണ്ട്. നന്മയുള്ള രക്ഷാകർത്താക്കളായി. അവരെ വെറുതേ വിട്ടുകൊണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ കായികനേട്ടങ്ങളുടെ മുഴുവൻ പോക്കുവരവും കായികതാരങ്ങളുടെ സമർപ്പണത്തിന്റെയും കഠിനാദ്ധ്വാനത്തിന്റെയും ചെലവുകളുടെ കോളത്തിൽ എഴുതിവച്ചാൽ സമീകരിക്കാവുന്നതാണോ രാഷ്ട്രാന്തരീയ നിലയിൽ ഇന്ത്യൻ കായികരംഗത്തെ നാണക്കേടുകളുടെ ചരിത്രം? എന്തോ?

അതെന്തോ ആകട്ടെ, സിനിമ മുന്നില്വയ്ക്കുന്ന പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന് തിയേറ്ററിൽനിന്ന് ഒരു ഉദാഹരണമുണ്ട്. കോമൺ വെൽത്ത് ഗെയിംസിൽ ഗീത ജയിക്കുന്ന ഭാഗം ‘ദേശീയഗാന‘ത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ( ഈണം മാത്രമായി) കേൾക്കുന്ന മഹാവീർ ത്രസിക്കുന്നത് മകൾ ജയിച്ചു എന്ന അറിവിലാണ്. എന്നാൽ തിയേറ്ററിൽ ആളുകൾ ഒന്നടങ്കം എഴുന്നേറ്റുനിന്നത്, ഗീതയെ ആദരിക്കാനല്ല, പുതിയ കാലത്തിന്റെ ചോദനകൾ ഉൾക്കൊണ്ട് ദേശീയഗാനത്തെ ആദരിക്കാനാണ്. ഒരു നിമിഷം ജനം കലയെ മറക്കുകയും വർത്തമാനകാലാ രാഷ്ട്രീയ പരിസരത്തിൽ ഇറങ്ങി നിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കലയാണെന്നോ സിനിമയാണെന്നോ അറിയാതെ ഇരുട്ടുമുറിയിലിരുന്ന് ത്രസിക്കുകയും വികാരം കൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നവരെയാണ് നമ്മളിതുവരെ ‘ഊളകളെന്ന്‘ വിളിച്ചു വന്നിരുന്നത്. വികാരങ്ങളെ തട്ടി ഉണർത്താനല്ല, വിചാരങ്ങൾക്ക് വളമാകാനാണ് കല അടിസ്ഥാനമൊരുക്കേണ്ടതെന്നും പറഞ്ഞാണ് വികാരത്തള്ളിച്ചകളിൽനിന്ന് ജനത്തെ വിളിച്ചുണർത്തുന്ന കലാസിദ്ധാന്തങ്ങൾ ഉണ്ടായത്. എന്നിട്ടിപ്പോൽ ഏതു വൈകാരിക രംഗമായാലും ദേശീയഗാനം കേൾക്കുമ്പോലെ തോന്നിയാൽതന്നെ സ്പ്രിങ് ഇട്ടതുപോലെ ചന്തി പൊള്ളി ചാടി എഴുന്നേറ്റു പോകുന്നെങ്കിൽ ‘ദേശീയത‘ ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെയും ഉള്ളിൽ പേടിയോടൊപ്പം കടന്നു കുടികൊണ്ടു തുടങ്ങി എന്നുതന്നെയാണർത്ഥം.

ഒരർത്ഥത്തിൽ ‘ദംഗൽ‘ പാടുന്നതും രാഷ്ട്രത്തിനൊരു മെഡൽ എന്നാണ്. . ദേശസ്നേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞവർഷംവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന അർത്ഥമല്ല ഇപ്പോൾ എന്ന് എഴുതിക്കാണിക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ .. ഹരിയാനയുടെയും (ഭാരതത്തിന്റെയും) പെൺകുട്ടികളുടെയും അവരുടെ ഭാവി സ്വപ്നങ്ങളുടെയും എല്ലാം കാര്യം അസ്തമിച്ചു പോകുന്നത്, സിനിമയ്ക്കിടയിൽ ദേശീയഗാനം കേട്ട് വിജൃംഭിതരായി കൂട്ടത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് കാഴ്ച മറയ്ക്കുന്ന ‘ദേശസ്നേഹചന്തികളോട്‘ ഒന്നിരിക്കാൻ പറയാൻപോലും പറ്റാത്ത ഗതികേടുകൊണ്ടാണ്. അവരുടെ കണക്കിൽ നമ്മളാണ് ഊള. നമ്മുടെ കണക്കിൽ അവരും !

രാഷ്ട്രം അതിന്റെ മുഴുവൻ ക്രയവിക്രയശേഷിയുംകൊണ്ട് നിർമ്മിക്കുന്നത് മുഴുവൻ ഊളകളെയാണ് !! എന്തൊരു കാലം !!!

 ·  Translate
26
2
വിശുദ്ധ ദാമോദർ ബിൻ തുക്ലക് .പുണ്യാളന്'s profile photoShilpa S Bose's profile photoGreta oto's profile photoSha an's profile photo
4 comments
Sha an
 
..
Add a comment...
 
ക്രിസ്മസ് തലേന്ന് രാത്രിയിലത്തെ പള്ളികളും...
ഒരു പെഗ് ഗ്രാൻഡ് മാക്കിനിഷ് 1863 .. ചോരയും.....
 ·  Translate
10
Add a comment...
വെള്ളെ ഴുത്ത്'s +1's are the things they like, agree with, or want to recommend.
ഏറ്റവും ചൂടുള്ള നിറം
vellezhuthth.blogspot.com

പെട്ടെന്നുള്ള സ്ഥലംമാറ്റത്തിൽ‌പ്പെട്ട്, കഴിഞ്ഞ തവണത്തെ ചലച്ചിത്രോത്സവം മുടങ്ങിയത്, അതിന്റെ എല്ലാ വൈകാരിക ഉള്ളടക്കങ്ങളോടെയും ഉള്ളിലുണ്ട്. അതു

കുരങ്ങന്റെ കയ്യിലെ പേന
vellezhuthth.blogspot.com

ലിജോജോസ് പെല്ലിശ്ശേരി സംവിധാനം ചെയ്ത ആമേനിൽ ഭീരുവും പെട്ടെന്ന് മുറിവേൽക്കുന്നവനും ആത്മവിശ്വാസം കുറഞ്ഞവനുമായ സോളമൻ വാസനാബലം ഒന്നുകൊണ്ടു മാത്ര

ആണുങ്ങൾ പ്രായപൂർത്തിയാവുന്ന ദിവസം
vellezhuthth.blogspot.com

സച്ചിദാനന്ദന് ഓർമ്മകളെ അത്ര പിടുത്തം പോരെന്ന് തോന്നുന്നു. ‘എന്റെ ഓർമ്മ ശരിയാണെങ്കിൽ’ എന്ന കവിതയുടെ ഒടുക്കം അദ്ദേഹം എഴുതി. ‘എന്റെ ഓർമ്മ ശരിയല

അത് വിരളല്ല കേട്ടോ !
vellezhuthth.blogspot.com

പഴയ ഒരു തമാശക്കഥയിൽ ഗ്ലാസിലെ വെള്ളത്തിൽ വിരലിട്ടുകൊണ്ടുവന്ന സപ്ലയറോട് കയർത്ത ഉപഭോക്താവിനു കിട്ടിയ മറുപടി, രാവിലെ ടാങ്കിൽ ചത്തുകിടന്ന എലിയെ ഞ

4. ഒറ്റ സ്നാപ്പിൽ എന്തെല്ലാം ഒതുങ്ങും?
vellezhuthth.blogspot.com

അദ്ധ്യാപക പരിശീലനം നടക്കുമ്പോൾ ഭൂരിപക്ഷം മധ്യവയസ്കർക്കും പഠിപ്പിക്കുന്ന പിള്ളാരെപ്പറ്റി കുറ്റമേ പറയാനുള്ളൂ എന്നു കാണാം. സ്ഥിരം പതിവാണ്. പുതി

3. പൈങ്കിളിയിൽ എത്ര കിളിയുണ്ട്
vellezhuthth.blogspot.com

പൈ എന്ന പഴയമലയാളം വാക്കിന് പച്ച എന്നാണർത്ഥം. പൈമ്പാൽ പച്ചപ്പാലല്ലല്ലോ പശുവിൻ പാലല്ലേ? ‘പൈയും ദാഹവുമുണ്ടാമേ. ’ എന്നതിലെ ‘പൈ’ വിശപ്പാണ്. മലയാള

തനിച്ച് മഴനനയുമ്പോൾ 1
vellezhuthth.blogspot.com

ആനന്ദിനു ആരോ വായിച്ചു കമഴ്ത്തി വച്ച പുസ്തകങ്ങൾ ലഭിച്ചിട്ടുള്ളതുപോലെ എനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടുള്ളത് ഡയറികളാണ്. പല ആകൃതികളിൽ പല രൂപത്തിൽ പല ഉള്ളടക്

2. ശിരസ്സിനുള്ളിലെ മുറി
vellezhuthth.blogspot.com

എഴുത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള പലതരം സന്ദേഹങ്ങളിലൊന്നാണ് എഴുത്തുകാരന്റെ ആവിഷ്കരണം ആത്മരതി തന്നെയല്ലേയെന്നുള്ളത്. ആധുനികത അതു ബലപ്പെടുത്തി. ഖസാക്കിലെ

വെള്ളെഴുത്ത്
vellezhuthth.blogspot.com

വിനയചന്ദ്രൻ സാറിന്റെ ഒരു കഥ അവസാനിക്കുന്നത് ‘ധൃതരാഷ്ട്രർ എവിടെയും നടക്കുന്നത് നാലുകാലിലാണെന്ന്’ പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ്. എന്താണിതിന്റെ അർത്ഥം? കഥയുടെ

നീയല്ലോ സൃഷ്ടിയും സ്രഷ്ടാവും സൃഷ്ടിയ്ക്കുള്ള സാമഗ്രിയും...
vellezhuthth.blogspot.com

ആകാശത്തിന്റെ അനന്ത വിശാലതയിൽ, മലകളുടെ മഹൌന്നത്യത്തിൽ കാറ്റിന്റെ നിലയ്ക്കാത്ത ശബ്ദപ്രവാഹത്തിൽ സാഗരങ്ങളുടെ നിതാന്തമായ ആന്തരിക ചൈതന്യത്തിൽ മുഗ്

മറഡോണ എന്ന പന്ത്
vellezhuthth.blogspot.com

ശ്രീമൂലം തിരുന്നാളിന്റെ കാലത്ത്, പഴയ ഹിസ് ഹൈനസ് മഹാരാജാസ് കോളേജിലെ - ഇന്നത്തെ യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജിലെ- രസതന്ത്രം വകുപ്പു മേധാവി പ്രൊഫസർ ബിഷപ

‘തേച്ചു മിനുക്കിയാൽ വായ്ക്കുന്ന കാന്തിയും മൂല്യവും’
vellezhuthth.blogspot.com

മുൻപ് വ്യക്തിത്വശുചീകരണത്തിനു് ആത്മീയതയുടെ പരിസരത്തിലേയ്ക്കായിരുന്നു ബഹുഭൂരിപക്ഷം യശഃപ്രാർത്ഥികളായ മലയാളി കണ്ണയച്ചിരുന്നതെങ്കിൽ കാര്യങ്ങൾ കു

കണ്ണെഴുതിയ താളുകൾ
vellezhuthth.blogspot.com

രണ്ടു പുസ്തകങ്ങൾ. ഒരെണ്ണം ആലിസൺ ഹൂവർ ബാർട്ലെറ്റിന്റെ The Man Who Loved Books Too Much, മറ്റൊന്ന് എലിസബെത്ത് ഗിൽബെർട്ടിന്റെ 'Committed'. പുസ്

കെട്ടെറെങ്ങുമ്പോൾ
vellezhuthth.blogspot.com

രഘുനന്ദൻ മദ്യപിക്കാതിരുന്ന് നടത്തുന്ന ഒരേ ഒരു അഭിമുഖത്തിൽ എതിർവശത്ത് ആളില്ല. ഒഴിഞ്ഞ ഒരു കസേരമാത്രമേയുള്ളൂ. രഘു പറയുന്നത് തന്നെ തന്നെയാണ് അപ്

മീശയുടെ സ്ത്രീലിംഗം
vellezhuthth.blogspot.com

ബി ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണന്റെ 'ഗ്രാൻഡ് മാസ്റ്റർ' എന്ന സിനിമയിലും കൊലപാതകം നടത്തുന്ന സ്ത്രീയുണ്ട്. അവൾക്കായി പോൾ രാജ് പലപ്പോഴായി ചെലവാക്കിയതോ ക

‘കുയിൽക്കൂട്ടിൽ നിന്ന് പറന്നുയരുമ്പോൾ’
vellezhuthth.blogspot.com

കഥകൾ ഉണ്ടാക്കാനുള്ള കഴിവിനെ വിവരദോഷികളല്ലാത്ത ആരും ചോദ്യം ചെയ്യുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല. നിരുപദ്രവകരമാണെങ്കിൽ എന്നു കൂടി കൂട്ടിച്ചേർക്കണം.

വെള്ളെഴുത്ത്: തേവിടിശ്ശി നീയെന്തിനു കഞ്ഞി തേവി വച്ചത്, ചോറെനിക്കില്ലേ?
vellezhuthth.blogspot.com

“അവളും സാധാരണ വേശ്യയും തമ്മിൽ ഒരൊറ്റ വ്യത്യാസമേ ഉള്ളൂ. വേശ്യ കൂലിപ്പണി കാരെപ്പോലെ അവളുടെ ശരീരം അൽപ്പാൽപ്പമായി വിൽക്കുമ്പോൾ മറ്റവൾ എല്ലാം കൂട