Profile cover photo
Profile photo
Freedom for Iran
546 followers
546 followers
About
Posts

Post has attachment
Female Political Prisoner Appealing Justice for the Victims of 1988 Massacre
The Appeal by political prisoner Maryam Akbari Monfared for justice for her family massacred in the 1980s by Iranian regime finally succeeded as the United Nations’ Working Group on Forced Disappearances accepted (to address) her complaint. This is a major development in the pursuit of the perpetrators of the massacre of political prisoners in the 1980s in Iran in order to bring them to justice.
Atena Daemi, a civil and women’s rights activist incarcerated in Evin prison, in response to the success of Maryam Akbari Monfared has written a letter of congratulations and described it as a worthwhile success and has expressed hope that her steps would be followed by other victims of human rights abuses in Iran.
Read more
http://freedomforiniran.blogspot.al/2017/09/who-is-political-prisoner-atena-daemi.html
Add a comment...

Post has attachment
دوباره می‌سازمت وطن اگرچه با خشت جان خویش
ستون به‌‌سقف تو می‌زنم اگرچه با استخوان خویش
دوباره می‌بویم از تو گل به‌‌میل نسل جوان تو
دوباره می‌شویم از تو خون به‌سیل اشک روان خویش

I will build you again, my dear motherland, even if it costs my life
I’ll build pillars for your roof, even if I have to do so with my bones
I’ll smell your new flowers as your younger generations wish
And I’ll wash the blood from your face with my running tears
ترانه زیبای کردی در مراسم هفتم قربانیان زلزله غرب ایران در آلبانی با حضور #مریم_رجوی
#ایران
#سر‍پل_ذهاب
#قصرشیرین
#کرند
#کرمانشاه
بهمراه آخرین و اخبار و گزارشات کامل از زلزله اخیر
http://iran-maryam.blogspot.al/2017/11/blog-post.html
ترجمه انگلیسی
http://freedomforiniran.blogspot.al/…/updated-report-on-ira…
ترجمه عربی
https://freiran.blogspot.al/2017/11/blog-post_14.html

https://youtu.be/iTxxGm6MXE4
Add a comment...

Post has attachment

I will build you again, my dear motherland, even if it costs my life
I’ll build pillars for your roof, even if I have to do so with my bones
I’ll smell your new flowers as your younger generations wish
And I’ll wash the blood from your face with my running tears

MARYAM RAJAVI - SOLIDARITY WITH COMPATRIOTS HIT BY EARTHQUAKE IN WESTERN IRAN
We have gathered to commemorate our fellow country men and women who lost their lives in the earthquake that struck Kermanshah Province.

Dear compatriots, sisters and brothers,
We have gathered to commemorate our fellow countrymen and women who lost their lives in the earthquake that struck Kermanshah Province. We are here to express our sympathies with those injured and wounded in this terrible incident and the tens of thousands of families whose homes were ruined and destroyed.
We have gathered to condole those whose loved ones remained under the rubbles and there was no one to help despite their cries and appeals. Our hearts go to those who managed to bring out their children and relatives from under the debris, but no one was there to dress their wounds and save their lives.
On behalf of the Iranian Resistance, I extend our deepest sympathies and condolences to the bereaved and afflicted people of Kermanshah. I repeat, you are in our hearts, and we pray for you.
To our sisters and brothers and to our children in Sarpol-e Zahab, Qasr-e Shirin, Salas-e Babajani, Ezgeleh, Kerend, Islamabad, Gilan-e Gharb, Ravansar, Javanrood, Paveh, Sahneh, Dalahou, Tazeh-abad, and Kermanshah, we extend our condolences and share in your grief and sorrow.
And in the words of the great poet of Kurdistan, Mowlavi Kurd, I’d like to say:
My heart is again filled with sorrow
My soul is restless due to this separation
And my eyes are blurred by tears of sadness

May the injured get well soon upon the mercy of God and with the help of our compatriots from all across the country, especially the people of western Iran who have been deeply moved these days, and with the help of caring nurses and doctors. Everyone is deeply touched because this incident could have had much less casualties and far less damages. And our dear Kermanshah did not have to be drenched in so much blood and destruction.
We know that these days, not only in Kermanshah but all over Iran, people are in tears and pain, especially because the cities and villages across the country saw their own insecurity and vulnerability, in the earthquake that hit Kermanshah. Everyone’s economic and social fate was before their eyes.
Read more
http://freedomforiniran.blogspot.al/2017/11/updated-report-on-iran-earthquake.html
Add a comment...

Post has shared content
دوباره می‌سازمت وطن اگرچه با خشت جان خویش
ستون به‌‌سقف تو می‌زنم اگرچه با استخوان خویش
دوباره می‌بویم از تو گل به‌‌میل نسل جوان تو
دوباره می‌شویم از تو خون به‌سیل اشک روان خویش
سخنرانی مریم رجوی در مراسم همبستگی با هموطنان زلزله‌زده در غرب ایران
در همیستگی با با هموطنان زلزله‌زده در غرب ایران مجاهدین اشرفی در آلبانی مراسم هفتم قربانیان زلزله را برگزار کردند در این مراسم که دکلمه و ترانه هائی به زبان فارسی و کردی اجرا شد خانم مریم رجوی سخنرانی کردند
متن سخنرانی خانم مریم رجوی:
امروز این جا جمع شده‌ایم به‌یاد هموطنان جان‌باخته در زلزله استان کرمانشاه و همدردی با مجروحان و مصدومان این واقعه و ده‌ها هزار خانواری که خانه‌ و سرپناه‌شان ویران شده است.
هموطنان عزیز، خواهران و برادران گرامی،
امروز این جا جمع شده‌ایم به‌یاد هموطنان جان‌باخته در زلزله استان کرمانشاه و همدردی با مجروحان و مصدومان این واقعه و ده‌ها هزار خانواری که خانه‌ و سرپناه‌شان ویران شده است.
جمع شده‌ایم ‌به‌خاطر همدردی با کسانی که عزیزان‌شان زیر آوار ماندند و هر چه گریه کردند و هر چه فریاد کشیدند، کسی به‌داد آنها نرسید و همدردی با کسانی که حتی وقتی توانستند فرزندان و بستگان‌شان را زنده از زیر آوار بیرون بکشند، اما بعد از آن کسی نبود که به‌جراحت آن‌ها رسیدگی کند و جان‌شان را نجات دهد.
به مردم مصیبت‌زده و داغدار کرمانشاه، از طرف مقاومت ايران، عميق‌ترين تسليت‌را تقديم مي‌كنم و تكرار مي‌كنم كه قلب ما باشماست و دعاهاي ما براي شماست.
هم چنین به‌خواهران و برادران‌مان و به‌فرزندان‌مان در سرپل‌ ذهاب، در قصر شیرین، ثلاث باباجانی، ازگله، کرند، اسلام‌آباد، گیلان غرب، روانسر، جوانرود، پاوه، صحنه، دالاهو، تازه آباد و کرمانشاه، می‌گوییم:
هاو درد و هاو غم‌تانم خه‌لکی داغداری کورد.
و می‌خواهم از زبان شاعر بزرگ مردم کردستان، مولویِ کرد، بگویم که:
دوباره دلم باز پر غم شده
درین جمع، ماتم فراهم شده
دل از هجر و دوریست بس بیقرار
ز اندوه، نور دو دیده ست تار
بیشتر بخوانید
بهمراه آخرین و اخبار و گزارشات کامل از زلزله اخیر
http://iran-maryam.blogspot.al/2017/11/blog-post.html
ترجمه انگلیسی
http://freedomforiniran.blogspot.al/…/updated-report-on-ira…
ترجمه عربی
https://freiran.blogspot.al/2017/11/blog-post_14.html
MARYAM RAJAVI - SOLIDARITY WITH COMPATRIOTS HIT BY EARTHQUAKE IN WESTERN IRAN

Dear compatriots, sisters and brothers,
We have gathered to commemorate our fellow countrymen and women who lost their lives in the earthquake that struck Kermanshah Province. We are here to express our sympathies with those injured and wounded in this terrible incident and the tens of thousands of families whose homes were ruined and destroyed.
We have gathered to condole those whose loved ones remained under the rubbles and there was no one to help despite their cries and appeals. Our hearts go to those who managed to bring out their children and relatives from under the debris, but no one was there to dress their wounds and save their lives.
On behalf of the Iranian Resistance, I extend our deepest sympathies and condolences to the bereaved and afflicted people of Kermanshah. I repeat, you are in our hearts, and we pray for you.
To our sisters and brothers and to our children in Sarpol-e Zahab, Qasr-e Shirin, Salas-e Babajani, Ezgeleh, Kerend, Islamabad, Gilan-e Gharb, Ravansar, Javanrood, Paveh, Sahneh, Dalahou, Tazeh-abad, and Kermanshah, we extend our condolences and share in your grief and sorrow.
And in the words of the great poet of Kurdistan, Mowlavi Kurd, I’d like to say:
My heart is again filled with sorrow
My soul is restless due to this separation
And my eyes are blurred by tears of sadness

May the injured get well soon upon the mercy of God and with the help of our compatriots from all across the country, especially the people of western Iran who have been deeply moved these days, and with the help of caring nurses and doctors. Everyone is deeply touched because this incident could have had much less casualties and far less damages. And our dear Kermanshah did not have to be drenched in so much blood and destruction.
We know that these days, not only in Kermanshah but all over Iran, people are in tears and pain, especially because the cities and villages across the country saw their own insecurity and vulnerability, in the earthquake that hit Kermanshah. Everyone’s economic and social fate was before their eyes.
So, we have gathered to once again repeat that in the ruins of repression, corruption, insecurity and poverty where the Velayat-e Faqih has nestled, the way out and the only way out is the overthrow of the mullahs’ religious dictatorship.
I would also like to extend my condolences to the sisters and brothers in the PMOI and among supporters of the Iranian Resistance who have lost relatives in this earthquake. At this point, I would like to express my gratitude to my countrymen and women who rushed to the aid of the earthquake victims. At this moment, I believe that the majority of the people of Iran share in this gratefulness. They deeply and sincerely appreciate everyone and especially the young men and women who were not indifferent and despite their own need did not waste any time and did not fear the threats and intimidations of the Revolutionary Guards and security forces, and rushed to the aid of the victims amidst the tears, cries and screams, death and destruction.

The youths of Kermanshah indeed revived the memory of the national wrestling champion, Gholamreza Takhti, who rushed to the aid of the victims of the 1962 earthquake in Bo’ien Zahra with utmost humanity. You, too, do not spare any efforts to help the quake victims. Being a champion is caring for your destitute countrymen, and being someone on whom they can rely. In contrast to the mullahs’ regime, you can create solidarity among people.

Dear sisters and brothers,
The earthquake in Kermanshah uncovered two very significant but contrasting realities; the extent of corruption and fraud within the ruling regime and the crisis it faces on the one hand, and on the other, the Iranian people’s spirit of unity and solidarity in countering the regime.
Every one saw the first thing the mullahs’ supreme leader did was to dispatch the commanders of the Revolutionary Guard Corps and Bassij to the affected areas, and anti-riot forces were deployed in the region at the first possible opportunity because they are convinced that if they do not keep the situation in check, the earthquake region would turn into a hotbed of protests.
Earthquakes and floods are natural disasters not limited to Iran. Some countries are struck by Tsunamis which cause much more extensive damages. In contrast to Iran where the mullahs are in power, the ruling governments in those countries mobilize all their forces to rescue the victims and not to suppress them. Furthermore, they have plans for dealing with the disaster and attending to the survivors. In Iran, however, as we saw in the earthquakes of northern provinces, Bam (southern Iran), and now, Kermanshah, even people rescued from under the rubbles die in the absence of care, or are abandoned without receiving any relief. So, earthquake is a disaster, but the post-earthquake situation is ten times worse.
Indeed, in the face of such disasters, other countries reach out for help from other countries and international institutes. But why didn’t the mullahs ask for help from abroad? Because they do not want the world learn of their crimes. The mullahs even prevented the people of Kermanshah and neighboring provinces from going to the aid of earthquake victims.
In some cities like Sanandaj, the places where people collected aid were demolished. The trucks carrying popular aid were stopped and confiscated to be later distributed in the name of the Revolutionary Guards and of course, large parts of them were stolen.
In other parts, there were all sorts of discrimination at work against our Sunni compatriots, depriving them of the distributed aid. Indeed, the spirit of Islam, Shiites and their leaders, abhor such malignant manners. As I have repeatedly declared, today, genuine Shiites act in solidarity and brotherhood with Sunnis.
Yes, this regime has been programmed for suppressing people not for aiding them.
On the other hand, the damages and destruction caused by earthquake in Kermanshah could have been much more limited. And this is another example of the calamity the clerical regime brought about in the infrastructure of Iranian cities and villages, at their work and residential quarters, at schools and hospitals and in the technical and aid services. Rarely has any place in Iran remained immune from this catastrophe.
Newly-built hospitals have crumbled in the quake stricken areas.
It has been reported that a 15-million-dollar hospital built over 8 years totally crumbled in a matter of a few minutes.
The earthquake shook not only Kermanshah, but the whole country. It has created an atmosphere where some experts have expressed their untold stories. They have indicated that the regime builds towers on fault lines, devastates the gardens and destroys the environment.
As the Iranian Resistance Leader, Massoud Rajavi, once said, “When the country’s oil revenues are entirely plundered under the rule of Khomeini and his heirs, or are spent on wars and repression, it is very natural that the country’s economic and social foundations become feeble while there are no plans to forecast and prevent various natural disasters.”
Criminal plunder, pillage and repression to preserve the rule of an outdated and anti-nationalist regime have brought about a catastrophe which keeps surfacing one day in Bam, another day in the crumbling of the Plasco Building, the other days in the eruption of fire at the oil refinery and the collapse of a coal mine on its workers and engineers, and now in Kermanshah.
One should ask the mullahs why is the Iranian people’s wealth which needs to be spent on their most basic needs, is squandered in this way? The mullahs spend tens of billions of dollars every year for the war in Syria, and for buttressing the Assad dictatorship. Khamenei pays for all the expenses of the ferocious Hashd-as Sha’abi in Iraq.
Really, what happened to the 100 billion dollars unblocked for the regime by western governments after the sanctions were lifted? What did the people of Iran gain from doubling of the oil revenues in the past two years?
And why have they sent the Red Crescent to other countries to export fundamentalism instead of deploying it inside the country to serve their own people? According to the regime’s officials, the Iranian Red Crescent runs 26 relief centers in 19 Asian, African and Latin American countries.
Why is this? Because repression and killing are inherent to the clerical regime and it does not do anything but corruption, crime, and regression.
This is the security Khamenei and his accomplice brag about every day as their honor and achievement. In reality, the whole country and the entire society is unsafe in the face of earthquakes, floods, and other environmental disasters. People are unsafe in the face the depravity and corruption fomented by the mullahs. They are unsafe in the face of fraudulent financial institutes who have looted people’s savings. And most importantly, they are defenseless in the face of repression, harassment, persecution by the Revolutionary Guard Corps (IRGC) and a plethora of government agencies in charge of criminal suppression.
Indeed, why has Iran turned into a big prison? Why are streets unsafe for youths and women? Why are all forms of freedom of expression suppressed? Why our people have to sell their kidneys out of impoverishment? Why do destitute mothers have to sell their unborn fetuses? Why are there so many homeless people who sleep in cardboard boxes and in graves? Why so many people are jobless, poor and homeless? Why so many arrests and executions? Why? Why? Why?
Nevertheless, in the midst of so much pain, suffering and destruction, all the people of Iran share a common thought and feeling that the rule of this regime and all its destruction will soon come to an end. They describe their feelings with the beautiful words of the late poetess, Simin Behbahani who wrote:
I will build you again, my dear motherland, even if it costs my life
I’ll build pillars for your roof, even if I have to do so with my bones
I’ll smell your new flowers as your younger generations wish
And I’ll wash the blood from your face with my running tears

Dear friends,
What I just recounted was just a small part of the calamity created in Iran by an ominous earthquake called the mullahs’ religious dictatorship. These days, however, another reality also surfaced and that was the solidarity and sympathy of people all across the society with the suffering people of Kermanshah.
Even foreign journalists who visited the area, reported on the fact that much of the relief was privately provided by the people.
This sense of solidarity and devotion is truly commendable. The world saw that everyone even children do not spare any effort to help despite their own difficulties and hardships. And in this way, two of our brave Kurdish countrymen from Boukan and Dalahou died during the relief effort. Yes, if people take control of the affairs, they even give their own lives for each other.
This incident is a reminder of the efforts of young supporters of the PMOI and other combatant groups in the earthquake that hit Tabas in September 1978 before the Shah’s overthrow.
What has taken place in the past week clearly shows the social readiness in Iran, the high spirit among people for resistance and struggle against the regime.
The cold season has already started particularly in western Iran. The victims of earthquake need more support. I would like to hereby urge all my compatriots to rush to the aid of the families who have lost their breadwinners, the children who have become orphaned, the parents who do not know how to provide for their hungry and sick children in the freezing cold. Yes, all of them need your assistance and relief.
Let us not forget that in the earthquake of Bam, the policies of the clerical regime created a no less catastrophic disaster for the survivors. We should not let this bitter experience be repeated in Kermanshah and this is possible through solidarity shown by the general public.
This is something that we need not only for Kermanshah, but for all the country. In contrast to the clerical tyranny that foments discord, distrust, and indifference among people, we can change the society’s spirit by our solidarity.
Those who suffer from homelessness and insecurity and are anxious about their future, need their countrymen’s love and support to gain energy. In this way, the bonds among all members of a society are reinforced and a huge force of solidarity and sympathy in the Iranian society will enter the field to challenge the clerical regime.
Our country must break the chains of poverty, repression and death. It must be free from destruction, instability and insecurity.
Iran’s children must be saved. Iran’s villagers, deprived city dwellers, suppressed women and enchained youths, the country’s economy and commerce, schools, universities and sports, everything and everywhere, need to be saved and emancipated. The way to do it is the overthrow of the entire Velayat-e Faqih regime.
Therefore, I urge all my compatriots to rise up and resist in unity and solidarity, to bring down the evil regime of the mullahs.

God bless the people of Iran
Long live freedom
Photo
Photo
11/21/17
2 Photos - View album
Add a comment...

Post has shared content
دوباره می‌سازمت وطن اگرچه با خشت جان خویش
ستون به‌‌سقف تو می‌زنم اگرچه با استخوان خویش
دوباره می‌بویم از تو گل به‌‌میل نسل جوان تو
دوباره می‌شویم از تو خون به‌سیل اشک روان خویش
سخنرانی مریم رجوی در مراسم همبستگی با هموطنان زلزله‌زده در غرب ایران
در همیستگی با با هموطنان زلزله‌زده در غرب ایران مجاهدین اشرفی در آلبانی مراسم هفتم قربانیان زلزله را برگزار کردند در این مراسم که دکلمه و ترانه هائی به زبان فارسی و کردی اجرا شد خانم مریم رجوی سخنرانی کردند
متن سخنرانی خانم مریم رجوی:
امروز این جا جمع شده‌ایم به‌یاد هموطنان جان‌باخته در زلزله استان کرمانشاه و همدردی با مجروحان و مصدومان این واقعه و ده‌ها هزار خانواری که خانه‌ و سرپناه‌شان ویران شده است.
هموطنان عزیز، خواهران و برادران گرامی،
امروز این جا جمع شده‌ایم به‌یاد هموطنان جان‌باخته در زلزله استان کرمانشاه و همدردی با مجروحان و مصدومان این واقعه و ده‌ها هزار خانواری که خانه‌ و سرپناه‌شان ویران شده است.
جمع شده‌ایم ‌به‌خاطر همدردی با کسانی که عزیزان‌شان زیر آوار ماندند و هر چه گریه کردند و هر چه فریاد کشیدند، کسی به‌داد آنها نرسید و همدردی با کسانی که حتی وقتی توانستند فرزندان و بستگان‌شان را زنده از زیر آوار بیرون بکشند، اما بعد از آن کسی نبود که به‌جراحت آن‌ها رسیدگی کند و جان‌شان را نجات دهد.
به مردم مصیبت‌زده و داغدار کرمانشاه، از طرف مقاومت ايران، عميق‌ترين تسليت‌را تقديم مي‌كنم و تكرار مي‌كنم كه قلب ما باشماست و دعاهاي ما براي شماست.
هم چنین به‌خواهران و برادران‌مان و به‌فرزندان‌مان در سرپل‌ ذهاب، در قصر شیرین، ثلاث باباجانی، ازگله، کرند، اسلام‌آباد، گیلان غرب، روانسر، جوانرود، پاوه، صحنه، دالاهو، تازه آباد و کرمانشاه، می‌گوییم:
هاو درد و هاو غم‌تانم خه‌لکی داغداری کورد.
و می‌خواهم از زبان شاعر بزرگ مردم کردستان، مولویِ کرد، بگویم که:
دوباره دلم باز پر غم شده
درین جمع، ماتم فراهم شده
دل از هجر و دوریست بس بیقرار
ز اندوه، نور دو دیده ست تار
بیشتر بخوانید
بهمراه آخرین و اخبار و گزارشات کامل از زلزله اخیر
http://iran-maryam.blogspot.al/2017/11/blog-post.html
ترجمه انگلیسی
http://freedomforiniran.blogspot.al/…/updated-report-on-ira…
ترجمه عربی
https://freiran.blogspot.al/2017/11/blog-post_14.html
MARYAM RAJAVI - SOLIDARITY WITH COMPATRIOTS HIT BY EARTHQUAKE IN WESTERN IRAN

Dear compatriots, sisters and brothers,
We have gathered to commemorate our fellow countrymen and women who lost their lives in the earthquake that struck Kermanshah Province. We are here to express our sympathies with those injured and wounded in this terrible incident and the tens of thousands of families whose homes were ruined and destroyed.
We have gathered to condole those whose loved ones remained under the rubbles and there was no one to help despite their cries and appeals. Our hearts go to those who managed to bring out their children and relatives from under the debris, but no one was there to dress their wounds and save their lives.
On behalf of the Iranian Resistance, I extend our deepest sympathies and condolences to the bereaved and afflicted people of Kermanshah. I repeat, you are in our hearts, and we pray for you.
To our sisters and brothers and to our children in Sarpol-e Zahab, Qasr-e Shirin, Salas-e Babajani, Ezgeleh, Kerend, Islamabad, Gilan-e Gharb, Ravansar, Javanrood, Paveh, Sahneh, Dalahou, Tazeh-abad, and Kermanshah, we extend our condolences and share in your grief and sorrow.
And in the words of the great poet of Kurdistan, Mowlavi Kurd, I’d like to say:
My heart is again filled with sorrow
My soul is restless due to this separation
And my eyes are blurred by tears of sadness

May the injured get well soon upon the mercy of God and with the help of our compatriots from all across the country, especially the people of western Iran who have been deeply moved these days, and with the help of caring nurses and doctors. Everyone is deeply touched because this incident could have had much less casualties and far less damages. And our dear Kermanshah did not have to be drenched in so much blood and destruction.
We know that these days, not only in Kermanshah but all over Iran, people are in tears and pain, especially because the cities and villages across the country saw their own insecurity and vulnerability, in the earthquake that hit Kermanshah. Everyone’s economic and social fate was before their eyes.
So, we have gathered to once again repeat that in the ruins of repression, corruption, insecurity and poverty where the Velayat-e Faqih has nestled, the way out and the only way out is the overthrow of the mullahs’ religious dictatorship.
I would also like to extend my condolences to the sisters and brothers in the PMOI and among supporters of the Iranian Resistance who have lost relatives in this earthquake. At this point, I would like to express my gratitude to my countrymen and women who rushed to the aid of the earthquake victims. At this moment, I believe that the majority of the people of Iran share in this gratefulness. They deeply and sincerely appreciate everyone and especially the young men and women who were not indifferent and despite their own need did not waste any time and did not fear the threats and intimidations of the Revolutionary Guards and security forces, and rushed to the aid of the victims amidst the tears, cries and screams, death and destruction.

The youths of Kermanshah indeed revived the memory of the national wrestling champion, Gholamreza Takhti, who rushed to the aid of the victims of the 1962 earthquake in Bo’ien Zahra with utmost humanity. You, too, do not spare any efforts to help the quake victims. Being a champion is caring for your destitute countrymen, and being someone on whom they can rely. In contrast to the mullahs’ regime, you can create solidarity among people.

Dear sisters and brothers,
The earthquake in Kermanshah uncovered two very significant but contrasting realities; the extent of corruption and fraud within the ruling regime and the crisis it faces on the one hand, and on the other, the Iranian people’s spirit of unity and solidarity in countering the regime.
Every one saw the first thing the mullahs’ supreme leader did was to dispatch the commanders of the Revolutionary Guard Corps and Bassij to the affected areas, and anti-riot forces were deployed in the region at the first possible opportunity because they are convinced that if they do not keep the situation in check, the earthquake region would turn into a hotbed of protests.
Earthquakes and floods are natural disasters not limited to Iran. Some countries are struck by Tsunamis which cause much more extensive damages. In contrast to Iran where the mullahs are in power, the ruling governments in those countries mobilize all their forces to rescue the victims and not to suppress them. Furthermore, they have plans for dealing with the disaster and attending to the survivors. In Iran, however, as we saw in the earthquakes of northern provinces, Bam (southern Iran), and now, Kermanshah, even people rescued from under the rubbles die in the absence of care, or are abandoned without receiving any relief. So, earthquake is a disaster, but the post-earthquake situation is ten times worse.
Indeed, in the face of such disasters, other countries reach out for help from other countries and international institutes. But why didn’t the mullahs ask for help from abroad? Because they do not want the world learn of their crimes. The mullahs even prevented the people of Kermanshah and neighboring provinces from going to the aid of earthquake victims.
In some cities like Sanandaj, the places where people collected aid were demolished. The trucks carrying popular aid were stopped and confiscated to be later distributed in the name of the Revolutionary Guards and of course, large parts of them were stolen.
In other parts, there were all sorts of discrimination at work against our Sunni compatriots, depriving them of the distributed aid. Indeed, the spirit of Islam, Shiites and their leaders, abhor such malignant manners. As I have repeatedly declared, today, genuine Shiites act in solidarity and brotherhood with Sunnis.
Yes, this regime has been programmed for suppressing people not for aiding them.
On the other hand, the damages and destruction caused by earthquake in Kermanshah could have been much more limited. And this is another example of the calamity the clerical regime brought about in the infrastructure of Iranian cities and villages, at their work and residential quarters, at schools and hospitals and in the technical and aid services. Rarely has any place in Iran remained immune from this catastrophe.
Newly-built hospitals have crumbled in the quake stricken areas.
It has been reported that a 15-million-dollar hospital built over 8 years totally crumbled in a matter of a few minutes.
The earthquake shook not only Kermanshah, but the whole country. It has created an atmosphere where some experts have expressed their untold stories. They have indicated that the regime builds towers on fault lines, devastates the gardens and destroys the environment.
As the Iranian Resistance Leader, Massoud Rajavi, once said, “When the country’s oil revenues are entirely plundered under the rule of Khomeini and his heirs, or are spent on wars and repression, it is very natural that the country’s economic and social foundations become feeble while there are no plans to forecast and prevent various natural disasters.”
Criminal plunder, pillage and repression to preserve the rule of an outdated and anti-nationalist regime have brought about a catastrophe which keeps surfacing one day in Bam, another day in the crumbling of the Plasco Building, the other days in the eruption of fire at the oil refinery and the collapse of a coal mine on its workers and engineers, and now in Kermanshah.
One should ask the mullahs why is the Iranian people’s wealth which needs to be spent on their most basic needs, is squandered in this way? The mullahs spend tens of billions of dollars every year for the war in Syria, and for buttressing the Assad dictatorship. Khamenei pays for all the expenses of the ferocious Hashd-as Sha’abi in Iraq.
Really, what happened to the 100 billion dollars unblocked for the regime by western governments after the sanctions were lifted? What did the people of Iran gain from doubling of the oil revenues in the past two years?
And why have they sent the Red Crescent to other countries to export fundamentalism instead of deploying it inside the country to serve their own people? According to the regime’s officials, the Iranian Red Crescent runs 26 relief centers in 19 Asian, African and Latin American countries.
Why is this? Because repression and killing are inherent to the clerical regime and it does not do anything but corruption, crime, and regression.
This is the security Khamenei and his accomplice brag about every day as their honor and achievement. In reality, the whole country and the entire society is unsafe in the face of earthquakes, floods, and other environmental disasters. People are unsafe in the face the depravity and corruption fomented by the mullahs. They are unsafe in the face of fraudulent financial institutes who have looted people’s savings. And most importantly, they are defenseless in the face of repression, harassment, persecution by the Revolutionary Guard Corps (IRGC) and a plethora of government agencies in charge of criminal suppression.
Indeed, why has Iran turned into a big prison? Why are streets unsafe for youths and women? Why are all forms of freedom of expression suppressed? Why our people have to sell their kidneys out of impoverishment? Why do destitute mothers have to sell their unborn fetuses? Why are there so many homeless people who sleep in cardboard boxes and in graves? Why so many people are jobless, poor and homeless? Why so many arrests and executions? Why? Why? Why?
Nevertheless, in the midst of so much pain, suffering and destruction, all the people of Iran share a common thought and feeling that the rule of this regime and all its destruction will soon come to an end. They describe their feelings with the beautiful words of the late poetess, Simin Behbahani who wrote:
I will build you again, my dear motherland, even if it costs my life
I’ll build pillars for your roof, even if I have to do so with my bones
I’ll smell your new flowers as your younger generations wish
And I’ll wash the blood from your face with my running tears

Dear friends,
What I just recounted was just a small part of the calamity created in Iran by an ominous earthquake called the mullahs’ religious dictatorship. These days, however, another reality also surfaced and that was the solidarity and sympathy of people all across the society with the suffering people of Kermanshah.
Even foreign journalists who visited the area, reported on the fact that much of the relief was privately provided by the people.
This sense of solidarity and devotion is truly commendable. The world saw that everyone even children do not spare any effort to help despite their own difficulties and hardships. And in this way, two of our brave Kurdish countrymen from Boukan and Dalahou died during the relief effort. Yes, if people take control of the affairs, they even give their own lives for each other.
This incident is a reminder of the efforts of young supporters of the PMOI and other combatant groups in the earthquake that hit Tabas in September 1978 before the Shah’s overthrow.
What has taken place in the past week clearly shows the social readiness in Iran, the high spirit among people for resistance and struggle against the regime.
The cold season has already started particularly in western Iran. The victims of earthquake need more support. I would like to hereby urge all my compatriots to rush to the aid of the families who have lost their breadwinners, the children who have become orphaned, the parents who do not know how to provide for their hungry and sick children in the freezing cold. Yes, all of them need your assistance and relief.
Let us not forget that in the earthquake of Bam, the policies of the clerical regime created a no less catastrophic disaster for the survivors. We should not let this bitter experience be repeated in Kermanshah and this is possible through solidarity shown by the general public.
This is something that we need not only for Kermanshah, but for all the country. In contrast to the clerical tyranny that foments discord, distrust, and indifference among people, we can change the society’s spirit by our solidarity.
Those who suffer from homelessness and insecurity and are anxious about their future, need their countrymen’s love and support to gain energy. In this way, the bonds among all members of a society are reinforced and a huge force of solidarity and sympathy in the Iranian society will enter the field to challenge the clerical regime.
Our country must break the chains of poverty, repression and death. It must be free from destruction, instability and insecurity.
Iran’s children must be saved. Iran’s villagers, deprived city dwellers, suppressed women and enchained youths, the country’s economy and commerce, schools, universities and sports, everything and everywhere, need to be saved and emancipated. The way to do it is the overthrow of the entire Velayat-e Faqih regime.
Therefore, I urge all my compatriots to rise up and resist in unity and solidarity, to bring down the evil regime of the mullahs.

God bless the people of Iran
Long live freedom
Photo
Photo
11/21/17
2 Photos - View album
Add a comment...

Post has shared content
دوباره می‌سازمت وطن اگرچه با خشت جان خویش
ستون به‌‌سقف تو می‌زنم اگرچه با استخوان خویش
دوباره می‌بویم از تو گل به‌‌میل نسل جوان تو
دوباره می‌شویم از تو خون به‌سیل اشک روان خویش
سخنرانی مریم رجوی در مراسم همبستگی با هموطنان زلزله‌زده در غرب ایران
در همیستگی با با هموطنان زلزله‌زده در غرب ایران مجاهدین اشرفی در آلبانی مراسم هفتم قربانیان زلزله را برگزار کردند در این مراسم که دکلمه و ترانه هائی به زبان فارسی و کردی اجرا شد خانم مریم رجوی سخنرانی کردند
متن سخنرانی خانم مریم رجوی:
امروز این جا جمع شده‌ایم به‌یاد هموطنان جان‌باخته در زلزله استان کرمانشاه و همدردی با مجروحان و مصدومان این واقعه و ده‌ها هزار خانواری که خانه‌ و سرپناه‌شان ویران شده است.
هموطنان عزیز، خواهران و برادران گرامی،
امروز این جا جمع شده‌ایم به‌یاد هموطنان جان‌باخته در زلزله استان کرمانشاه و همدردی با مجروحان و مصدومان این واقعه و ده‌ها هزار خانواری که خانه‌ و سرپناه‌شان ویران شده است.
جمع شده‌ایم ‌به‌خاطر همدردی با کسانی که عزیزان‌شان زیر آوار ماندند و هر چه گریه کردند و هر چه فریاد کشیدند، کسی به‌داد آنها نرسید و همدردی با کسانی که حتی وقتی توانستند فرزندان و بستگان‌شان را زنده از زیر آوار بیرون بکشند، اما بعد از آن کسی نبود که به‌جراحت آن‌ها رسیدگی کند و جان‌شان را نجات دهد.
به مردم مصیبت‌زده و داغدار کرمانشاه، از طرف مقاومت ايران، عميق‌ترين تسليت‌را تقديم مي‌كنم و تكرار مي‌كنم كه قلب ما باشماست و دعاهاي ما براي شماست.
هم چنین به‌خواهران و برادران‌مان و به‌فرزندان‌مان در سرپل‌ ذهاب، در قصر شیرین، ثلاث باباجانی، ازگله، کرند، اسلام‌آباد، گیلان غرب، روانسر، جوانرود، پاوه، صحنه، دالاهو، تازه آباد و کرمانشاه، می‌گوییم:
هاو درد و هاو غم‌تانم خه‌لکی داغداری کورد.
و می‌خواهم از زبان شاعر بزرگ مردم کردستان، مولویِ کرد، بگویم که:
دوباره دلم باز پر غم شده
درین جمع، ماتم فراهم شده
دل از هجر و دوریست بس بیقرار
ز اندوه، نور دو دیده ست تار
بیشتر بخوانید
بهمراه آخرین و اخبار و گزارشات کامل از زلزله اخیر
http://iran-maryam.blogspot.al/2017/11/blog-post.html
ترجمه انگلیسی
http://freedomforiniran.blogspot.al/…/updated-report-on-ira…
ترجمه عربی
https://freiran.blogspot.al/2017/11/blog-post_14.html
سخنرانی مریم رجوی در مراسم همبستگی با هموطنان زلزله‌زده در غرب ایران

هموطنان عزیز، خواهران و برادران گرامی،
امروز این جا جمع شده‌ایم به‌یاد هموطنان جان‌باخته در زلزله استان کرمانشاه و همدردی با مجروحان و مصدومان این واقعه و ده‌ها هزار خانواری که خانه‌ و سرپناه‌شان ویران شده است.
جمع شده‌ایم ‌به‌خاطر همدردی با کسانی که عزیزان‌شان زیر آوار ماندند و هر چه گریه کردند و هر چه فریاد کشیدند، کسی به‌داد آنها نرسید و همدردی با کسانی که حتی وقتی توانستند فرزندان و بستگان‌شان را زنده از زیر آوار بیرون بکشند، اما بعد از آن کسی نبود که به‌جراحت آن‌ها رسیدگی کند و جان‌شان را نجات دهد.
به مردم مصیبت‌زده و داغدار کرمانشاه، از طرف مقاومت ايران، عميق‌ترين تسليت‌را تقديم مي‌كنم و تكرار مي‌كنم كه قلب ما باشماست و دعاهاي ما براي شماست.
هم چنین به‌خواهران و برادران‌مان و به‌فرزندان‌مان در سرپل‌ ذهاب، در قصر شیرین، ثلاث باباجانی، ازگله، کرند، اسلام‌آباد، گیلان غرب، روانسر، جوانرود، پاوه، صحنه، دالاهو، تازه آباد و کرمانشاه، می‌گوییم:
هاو درد و هاو غم‌تانم خه‌لکی داغداری کورد.
و می‌خواهم از زبان شاعر بزرگ مردم کردستان، مولویِ کرد، بگویم که:
دوباره دلم باز پر غم شده
درین جمع، ماتم فراهم شده
دل از هجر و دوریست بس بیقرار
ز اندوه، نور دو دیده ست تار
باشد که در پناه لطف خدا و یاری و کمک هموطنان‌مان در سراسر کشور، به‌ويژه غرب ایران که در این روزها از دل و جان برانگیخته و دردمند بودند و با یاری پرستاران و پزشکان دلسوز، مجروحان این فاجعه، هرچه زودتر، بهبود پیدا کنند.
با این حال این زخم برقلب‌ و ضمیر همه باقی می‌ماند، زیرا که چنین حادثه‌یی می‌توانست به مراتب قربانی و ویرانی کم‌تری داشته باشد و می‌توانست کرمانشاه عزیز ما را تا این حد در خون و ویرانی غرق نکند.
می‌دانیم که در این روز‌ها، نه فقط کرمانشاه، بلکه تمام ایران، دردمند و اشک‌‌ریزان است. به‌خصوص که همه در سراسر ایران، در زلزله کرمانشاه یک بار دیگر ناامنی و آسیب‌پذیری تمام شهرها و روستاهای خود و هم چنین تمام شئون اقتصادی و اجتماعی ایران را به‌چشم دیدند.
بنابراین ما امروز جمع شده‌ایم که باز هم بگوییم در این ویرانه‌سرای اختناق و فساد و ناامنی و فقر که جغد شوم ولایت فقیه در آن لانه کرده، راه نجات و تنها راه نجات، سرنگونی رژیم ولایت فقیه است.
به‌خواهران و برادران مجاهدم و هواداران مقاومت که خویشان و بستگان‌شان را در این زلزله از دست داده‌اند، صمیمانه تسلیت می‌گویم.
در این جا می‌خواهم به‌طور خاص از هموطنانی که به‌یاری مردم کرمانشاه برخاستند، قدردانی کنم. فکر می‌کنم در این لحظه، اکثریت مردم ایران در این قدردانی سهیم‌اند؛ سپاسگزاری و تقدیری از صمیم قلب از تمام هموطنانمان به‌خصوص جوانانی که در میان این همه شیون و داغ و درد و خانه‌خرابی، منتظر نماندند و در عین فقر و نیازمندی، بی‌تفاوت ننشستند، از تهدید‌ها و اهانت‌های پاسداران و مأموران رژیم جا نزدند، بلکه غیرت و جوانمردی به‌جا آوردند و به‌یاری مردم مصیبت‌زده برخاستند.
به‌ جوانان کرمانشاه می‌گوییم راستی که شما یاد جهان پهلوان تختی را زنده کردید که پهلوانی و انسان‌دوستی را در کمک‌رسانی به مردم زلزله‌زده بوئین زهرا، به‌اوج رساند، پس شما هم مانند آن پهلوان، از هیچ کمک و یاری به هموطنان زلزله‌زده دریغ نکنید. پهلوانی همین است که غم‌خوار و تکیه‌گاه مردم‌ بی‌‌پناه‌تان باشید و رو در روی رژیم ولایت فقیه در میان مردم، همبستگی به‌وجود بیاورید.
PhotoPhotoPhoto
11/21/17
3 Photos - View album
Add a comment...

Post has shared content
دوباره می‌سازمت وطن اگرچه با خشت جان خویش
ستون به‌‌سقف تو می‌زنم اگرچه با استخوان خویش
دوباره می‌بویم از تو گل به‌‌میل نسل جوان تو
دوباره می‌شویم از تو خون به‌سیل اشک روان خویش
سخنرانی مریم رجوی در مراسم همبستگی با هموطنان زلزله‌زده در غرب ایران
در همیستگی با با هموطنان زلزله‌زده در غرب ایران مجاهدین اشرفی در آلبانی مراسم هفتم قربانیان زلزله را برگزار کردند در این مراسم که دکلمه و ترانه هائی به زبان فارسی و کردی اجرا شد خانم مریم رجوی سخنرانی کردند
متن سخنرانی خانم مریم رجوی:
امروز این جا جمع شده‌ایم به‌یاد هموطنان جان‌باخته در زلزله استان کرمانشاه و همدردی با مجروحان و مصدومان این واقعه و ده‌ها هزار خانواری که خانه‌ و سرپناه‌شان ویران شده است.
هموطنان عزیز، خواهران و برادران گرامی،
امروز این جا جمع شده‌ایم به‌یاد هموطنان جان‌باخته در زلزله استان کرمانشاه و همدردی با مجروحان و مصدومان این واقعه و ده‌ها هزار خانواری که خانه‌ و سرپناه‌شان ویران شده است.
جمع شده‌ایم ‌به‌خاطر همدردی با کسانی که عزیزان‌شان زیر آوار ماندند و هر چه گریه کردند و هر چه فریاد کشیدند، کسی به‌داد آنها نرسید و همدردی با کسانی که حتی وقتی توانستند فرزندان و بستگان‌شان را زنده از زیر آوار بیرون بکشند، اما بعد از آن کسی نبود که به‌جراحت آن‌ها رسیدگی کند و جان‌شان را نجات دهد.
به مردم مصیبت‌زده و داغدار کرمانشاه، از طرف مقاومت ايران، عميق‌ترين تسليت‌را تقديم مي‌كنم و تكرار مي‌كنم كه قلب ما باشماست و دعاهاي ما براي شماست.
هم چنین به‌خواهران و برادران‌مان و به‌فرزندان‌مان در سرپل‌ ذهاب، در قصر شیرین، ثلاث باباجانی، ازگله، کرند، اسلام‌آباد، گیلان غرب، روانسر، جوانرود، پاوه، صحنه، دالاهو، تازه آباد و کرمانشاه، می‌گوییم:
هاو درد و هاو غم‌تانم خه‌لکی داغداری کورد.
و می‌خواهم از زبان شاعر بزرگ مردم کردستان، مولویِ کرد، بگویم که:
دوباره دلم باز پر غم شده
درین جمع، ماتم فراهم شده
دل از هجر و دوریست بس بیقرار
ز اندوه، نور دو دیده ست تار
بیشتر بخوانید
بهمراه آخرین و اخبار و گزارشات کامل از زلزله اخیر
http://iran-maryam.blogspot.al/2017/11/blog-post.html
ترجمه انگلیسی
http://freedomforiniran.blogspot.al/…/updated-report-on-ira…
ترجمه عربی
https://freiran.blogspot.al/2017/11/blog-post_14.html
سخنرانی مریم رجوی در مراسم همبستگی با هموطنان زلزله‌زده در غرب ایران

هموطنان عزیز، خواهران و برادران گرامی،
امروز این جا جمع شده‌ایم به‌یاد هموطنان جان‌باخته در زلزله استان کرمانشاه و همدردی با مجروحان و مصدومان این واقعه و ده‌ها هزار خانواری که خانه‌ و سرپناه‌شان ویران شده است.
جمع شده‌ایم ‌به‌خاطر همدردی با کسانی که عزیزان‌شان زیر آوار ماندند و هر چه گریه کردند و هر چه فریاد کشیدند، کسی به‌داد آنها نرسید و همدردی با کسانی که حتی وقتی توانستند فرزندان و بستگان‌شان را زنده از زیر آوار بیرون بکشند، اما بعد از آن کسی نبود که به‌جراحت آن‌ها رسیدگی کند و جان‌شان را نجات دهد.
به مردم مصیبت‌زده و داغدار کرمانشاه، از طرف مقاومت ايران، عميق‌ترين تسليت‌را تقديم مي‌كنم و تكرار مي‌كنم كه قلب ما باشماست و دعاهاي ما براي شماست.
هم چنین به‌خواهران و برادران‌مان و به‌فرزندان‌مان در سرپل‌ ذهاب، در قصر شیرین، ثلاث باباجانی، ازگله، کرند، اسلام‌آباد، گیلان غرب، روانسر، جوانرود، پاوه، صحنه، دالاهو، تازه آباد و کرمانشاه، می‌گوییم:
هاو درد و هاو غم‌تانم خه‌لکی داغداری کورد.
و می‌خواهم از زبان شاعر بزرگ مردم کردستان، مولویِ کرد، بگویم که:
دوباره دلم باز پر غم شده
درین جمع، ماتم فراهم شده
دل از هجر و دوریست بس بیقرار
ز اندوه، نور دو دیده ست تار
باشد که در پناه لطف خدا و یاری و کمک هموطنان‌مان در سراسر کشور، به‌ويژه غرب ایران که در این روزها از دل و جان برانگیخته و دردمند بودند و با یاری پرستاران و پزشکان دلسوز، مجروحان این فاجعه، هرچه زودتر، بهبود پیدا کنند.
با این حال این زخم برقلب‌ و ضمیر همه باقی می‌ماند، زیرا که چنین حادثه‌یی می‌توانست به مراتب قربانی و ویرانی کم‌تری داشته باشد و می‌توانست کرمانشاه عزیز ما را تا این حد در خون و ویرانی غرق نکند.
می‌دانیم که در این روز‌ها، نه فقط کرمانشاه، بلکه تمام ایران، دردمند و اشک‌‌ریزان است. به‌خصوص که همه در سراسر ایران، در زلزله کرمانشاه یک بار دیگر ناامنی و آسیب‌پذیری تمام شهرها و روستاهای خود و هم چنین تمام شئون اقتصادی و اجتماعی ایران را به‌چشم دیدند.
بنابراین ما امروز جمع شده‌ایم که باز هم بگوییم در این ویرانه‌سرای اختناق و فساد و ناامنی و فقر که جغد شوم ولایت فقیه در آن لانه کرده، راه نجات و تنها راه نجات، سرنگونی رژیم ولایت فقیه است.
به‌خواهران و برادران مجاهدم و هواداران مقاومت که خویشان و بستگان‌شان را در این زلزله از دست داده‌اند، صمیمانه تسلیت می‌گویم.
در این جا می‌خواهم به‌طور خاص از هموطنانی که به‌یاری مردم کرمانشاه برخاستند، قدردانی کنم. فکر می‌کنم در این لحظه، اکثریت مردم ایران در این قدردانی سهیم‌اند؛ سپاسگزاری و تقدیری از صمیم قلب از تمام هموطنانمان به‌خصوص جوانانی که در میان این همه شیون و داغ و درد و خانه‌خرابی، منتظر نماندند و در عین فقر و نیازمندی، بی‌تفاوت ننشستند، از تهدید‌ها و اهانت‌های پاسداران و مأموران رژیم جا نزدند، بلکه غیرت و جوانمردی به‌جا آوردند و به‌یاری مردم مصیبت‌زده برخاستند.
به‌ جوانان کرمانشاه می‌گوییم راستی که شما یاد جهان پهلوان تختی را زنده کردید که پهلوانی و انسان‌دوستی را در کمک‌رسانی به مردم زلزله‌زده بوئین زهرا، به‌اوج رساند، پس شما هم مانند آن پهلوان، از هیچ کمک و یاری به هموطنان زلزله‌زده دریغ نکنید. پهلوانی همین است که غم‌خوار و تکیه‌گاه مردم‌ بی‌‌پناه‌تان باشید و رو در روی رژیم ولایت فقیه در میان مردم، همبستگی به‌وجود بیاورید.

زلزله کرمانشاه دو واقعیت خیلی مهم را رو در روی هم آشکار کرد؛ یکی شدت فساد و چپاول و بحران‌زدگی رژیم حاکم و دیگری روحیه همدلی و اتحاد برای مقابله با رژیم.
همه دیدند که ولی فقیه ارتجاع، اولین کاری که کرد، فرستادن سرکرده سپاه و سرکرده بسیج به منطقه زلزله‌زده بود. در اولین فرصت، یگان‌های ضد شورش در آن‌جا مستقر شدند. زیرا خودشان یقین دارند که اگر با تمام قوا، اوضاع را کنترل نکنند، همین منطقه زلزله‌زده، آتشفشان قیام‌ها خواهد شد.
بدیهی است که زلزله و سیل و سایر بلاهای طبیعی چیزی نیست که فقط در ایران واقع شود، در برخی کشورها با بلاهای بسیار بزرگ‌تر مثل سونامی مواجه می‌‌شوند. اما برخلاف ایران تحت حاکمیت آخوندها، در آن کشورها، تمام قوای دولت برای نجات مصیبت‌دیدگان، بسیج می‌شود نه این که به فکر سرکوب مردم در این شرایط باشند.
وانگهی در کشورهای دیگر در مواجهه با چنین مصائبی، طرحهایی را برای رسیدگی به‌نجات‌یافتگان اجرا می‌کنند. اما در ایران، چنان‌که پس از زلزله شمال، یا زلزله بم، یا همین کرمانشاه دیدیم، کسانی هم که از زیر آوار نجات می یابند، یا بر اثر عدم رسیدگی جان می‌دهند و یا به‌خاک سیاه نشانده می‌شوند و کسی کمک‌کار آنها نیست. زلزله یک فاجعه است و زندگی پس از زلزله ده‌ها فاجعه.
آخوندها، حتی مانع این می‌شوند که مردم خود کرمانشاه یا استان‌های همجوار آن به‌کمک زلزله‌زدگان بروند. در برخی جاها مثل سنندج، محل جمع‌آوری کمک‌های مردمی را تخریب کردند، کامیون‌های حامل کمک‌های مردمی را مصادره کردند تا به‌اسم سپاه پاسداران آنها را توزیع کنند و البته بخش زیادی را هم چپاول کنند.
در برخی نقاط، حتی در توزیع کمک‌ها به‌ انواع و اقسام تبعیض‌ها رو آوردند و هموطنان اهل سنت را محروم کردند. راستی که روح اسلام و شیعه و پیشوایانش، از این پلیدی‌ها بیزار است و هم‌چنان که بارها گفته‌ام شیعه حقیقی، امروز در همبستگی و برادری با مردم اهل سنت است.
آری، کار رژیم همین است. تمامیت این نظام برای سرکوب برنامه‌ریزی شده نه برای کمک‌رسانی.
از طرف دیگر، زلزله کرمانشاه، با توجه به‌ابعاد ویرانی‌هایی که می‌توانست بسیار محدودتر باشد، جلوه دیگری از بلایی را عیان کرد که حاکمیت رژیم ولایت فقیه در شهر و روستا بر سر محل کار و زندگی و آموزش و درمان مردم و تأسیسات خدماتی و فنی و زیربنایی کشور آورده است. به‌طوری که کم‌تر جایی در ایران هست که از این بلا در امان باشد. در منطقه زلزله‌زده بیمارستان‌‌های تازه‌ساز فرو ریخته‌اند. می‌گویند بیمارستانی كه با هزینه 15میلیون دلار به‌مدت ۸ سال ساخته شده بود، در عرض چند دقیقه فرو ریخت.
زلزله کرمانشاه که ایران را تکان داد، فضایی ایجاد کرده که بعضی از کارشناسان برخی حرف‌های نگفته را بزنند. آن‌ها می‌گویند که رژیم روی گسل‌های زلزله برج می‌سازد، باغ‌ها را تخریب می‌کند و محیط زیست را به‌فاجعه می‌کشاند.
و هم‌چنان که یک‌بار مسعود گفت: «وقتی تمامی درآمد نفت کشور تحت حاکمیت خمینی و دم و دنبالچه‌اش بالا کشیده شده یا صرف ماشین جنگ و سرکوب گردیده و در تنور شهوت شیطانی خمینی خاکستر شده است، طبیعی است که ارکان اقتصاد و اجتماع متزلزل شود و هیچ پیش‌بینی و پیشگیری برای مقابله با حوادث مختلف طبیعی در کار نباشد».
بله، تبهکاری و چپاول و البته اختناق و سرکوب برای حفظ یک رژیم ضد تاریخی و ضد ملی، فاجعه‌یی به‌وجود آورده که یک روز در بم بیرون می‌زند، یک روز در فرو‌ریختن ساختمان پلاسکو یا آتش‌سوزی پالایشگاه‌ها و ریختن معدن ذغال سنگ بر سر کارگران و مهندسان و حالا امروز در زلزله کرمانشاه.
باید از آخوندها پرسید چرا پول‌های مردم ایران را که باید خرج ابتدایی‌ترین نیازهای آنها شود، این چنین بر باد می‌دهند؟ برای حفظ دیکتاتوری بشار اسد، آخوندها هر سال دهها میلیارد دلار خرج می‌کنند، تمام مخارج باندهای وحشی حشد‌الشعبی عراق را خامنه‌ای می‌پردازد. و راستی آن صد میلیارد دلاری که پس از لغو تحریم‌ها از طرف دولت‌های غربی آزاد شد و در اختیار رژیم قرار گرفت کجا رفت؟ از دو برابر شدن درآمد نفت در این دو سال چه چیزی عاید مردم ایران شد؟
چرا هلال احمر را به‌جای این که در خدمت مردم ایران به کار بگیرید، برای صدور ارتجاع به‌کشورهای دیگر فرستادید؟‌ به‌گفته مقام‌های این نظام، هلال احمر رژیم در 19کشور آسيايي، آفريقايي و آمريكاي لاتين، ۲۶مرکز کمک‌رسانی را اداره می‌کند.
راستی چرا این طور است؟ زیرا ولایت فقیه به‌طور ذاتی کاری جز سرکوب و کشتار ندارد، کاری ندارد جز این که کشور را به‌فساد و تباهی بکشاند و آن را به‌‌قهقرا ببرد. این همان امنیتی است که خامنه‌ای و همدستان‌اش هر روز به‌عنوان افتخارات و دستاوردهای خود، درباره‌اش داد سخن می‌دهند.
اما واقعیت این است که تمام کشور در مقابل زلزله و سیل ناامن است؛ در مقابل فجایع زیست‌محیطی ناامن است، در مقابل پلیدی و فسادی که آخوندها رایج کرده‌اند، ناامن است. در مقابل موسسات غارتگر رژیم که سپرده‌های مردم را چپاول می‌کنند، نا امن است. و از همه مهم‌تر در مقابل سرکوب و آزار و آزادی‌کشی توسط سپاه پاسداران و این‌همه نهاد سرکوب و جنایت، ناامن است.

راستی چرا ایران را به‌یک زندان بزرگ تبدیل کرده‌اید؟‌ چرا خیابان‌ها را برای رفت و آمد جوانان و به‌خصوص زنان ناامن کرده‌اید؟ چرا قلم‌ها را شکسته و زبان‌ها را بریده‌اید؟‌
چرا مردم را از شدت فقر به فروش کلیة خود وادار کرده‌اید؟ چرا مادران تیره‌بخت را به‌فروختن اطفال به‌دنیا نیامده کشانده‌اید؟‌ چرا این همه کارتن خواب و گورخواب؟‌ چرا این همه بیکار و فقیر و نابسامان‌؟‌ چرا این همه دستگیری و این‌همه اعدام؟ چرا و چرا و هزار چرای دیگر.
اما در میان این همه داغ و جراحت و ویرانی یک فکر مشترک و یک احساس مشترک، در ضمیر و قلب هموطنان ما جاری است و آن این است که نه‌حاکمیت این رژیم و نه این خرابی‌ها، ماندگار نخواهد ماند و زبان حال‌شان همان سروده زیبای زنده‌یاد سیمین بهبهانی است که:
دوباره می‌سازمت وطن اگرچه با خشت جان خویش
ستون به‌‌سقف تو می‌زنم اگرچه با استخوان خویش
دوباره می‌بویم از تو گل به‌‌میل نسل جوان تو
دوباره می‌شویم از تو خون به‌سیل اشک روان خویش
آری دوباره می سازیم این وطن را باخشت جانهای خویش آن چنان که تا به حال مجاهدین خلق ایران و رزمندگان آزادی ایران کرده‌اند. و در این مسیر۱۲۰هزار از بهترین جوانان ایران، جان خود را فدا کرده‌اند.
آنچه گفتم گوشه‌یی از مصائب یک زلزله شوم به‌نام ولایت فقیه است که در ایران رخ داده است. ولی در این ایام، یک واقعیت دیگر هم خودش را نشان داد و آن همبستگی و همیاری جامعه با مردم دردمند کرمانشاه است.
حتی خبرنگاران خارجی هم که از منطقه دیدار کرده بودند، این واقعیت را گزارش می‌کردند که خیلی از کمک‌رسانی‌ها به‌طور خصوصی یعنی توسط خود مردم انجام می‌گیرد. این روحیه همبستگی و از خودگذشتگی حقیقتاً تحسین برانگیز است. همه دیدیم که مادران و پدران و حتی کودکان به‌رغم مشکلات و سختی‌هایی که با آن مواجهند، از هیچ کمکی دریغ نکردند.
دو نفر از هموطنان دلیر کرد از اهالی بوکان و دالاهو در خلال همین امداد رساني‌ها به‌‌شهادت رسیده‌اند. آری، اگر کار در دست خود مردم باشد، این چنین برای یک دیگر حتی جان هم می‌دهند. درود بر همه آنها.
این فداکاریها، یادآور تلاشهای جوانان مجاهد و مبارز در جریان زلزله طبس، در آستانه سرنگونی رژیم سلطنتی است و آنچه در این چند روزه اتفاق افتاد به روشنی از آمادگی اجتماعی و اعتلای روحیه مقاومت و مبارزه علیه رژیم خبر می‌دهد.
اکنون که به‌خصوص در غرب ایران، فصل سرما شروع شده، مردم زلزله‌زده به‌کمک‌های بسیار بیشتری نیاز دارند. من در این جا از کلیه هموطنانم می‌خواهم که به یاری و کمک خانواده‌‌هایی بشتابید که سرپرست‌ خود را از دست داده‌اند. به کمک بچه‌هایی که یتیم شده‌اند و مادران و پدرانی که نمی‌دانند در سوز سرما و در گرسنگی و بیماری، چطور فرزندان‌ خود را تأمین کنند، همه آن‌ها به‌یاری و کمک شما احتیاج دارند.
از یاد نبریم که به خاطر سیاست ضدمردمی و غارتگرانه آخوندها، فاجعه‌یی که دامنگیر بازماندگان زلزله بم شد از خود زلزله کم‌تر نبود. در مورد کرمانشاه هم نباید اجازه داد که چنان تجربه تلخی تکرار شود و این با همبستگی عمومی مردم امکان‌پذیر است. این چیزی است که نه فقط برای کرمانشاه، بلکه برای سراسر ایران ضروری است.
در نقطه مقابل ولایت فقیه، که تفرقه و بی‌اعتمادی و بی‌تفاوتی را در بین مردم ترویج می‌کند، با سلاح همبستگی می‌توان روحیه اجتماعی را دگرگون کرد. مردمی که از بی‌پناهی رنج می‌کشند و مردمی که از ناامنی و بی‌آیندگی این چنین در اضطرابند، وقتی که به حمایت و محبت هموطنان‌شان پشتگرم شوند، برانگیخته می‌شوند و قدرتمند.
در نتیجه رشته‌های پیوند میان تمام اجزای جامعه محکم می‌شود و نیروی عظیم همبستگی و همدلی جامعه ایران، علیه رژیم ولایت فقیه به‌میدان می‌آید.
کشور ما باید از زنجیر تباهی و اختناق و فقر نجات پیدا کند، باید از ‌ویرانی و بی‌ثباتی و ناامنی رها شود.
کودکان ایران باید نجات پیدا کنند، هم‌چنان‌که روستا‌نشینان و روستاهای ایران، شهرها و شهرنشینان محروم، زنان سرکوب شده و نیروی به بند کشیده جوانان، اقتصاد و کسب و کار کشور، مدارس و دانشگاه‌ها و ورزش ایران، همه به دنبال راه ‌نجات و رهایی هستند و تنها راه آن، سرنگونی تمامیت رژیم ولایت فقیه است.
براین اساس عموم هموطنان را به‌همبستگی و مقاومت و قیام برای به زیر کشیدن این رژیم پلید فرا می‌خوانم.
سلام بر مردم مصیبت‌دیده کرمانشاه،
سلام بر مردم ایران،
سلام بر آزادی.
PhotoPhotoPhoto
11/21/17
3 Photos - View album
Add a comment...

Post has shared content
دوباره می‌سازمت وطن اگرچه با خشت جان خویش
ستون به‌‌سقف تو می‌زنم اگرچه با استخوان خویش
دوباره می‌بویم از تو گل به‌‌میل نسل جوان تو
دوباره می‌شویم از تو خون به‌سیل اشک روان خویش
سخنرانی مریم رجوی در مراسم همبستگی با هموطنان زلزله‌زده در غرب ایران
در همیستگی با با هموطنان زلزله‌زده در غرب ایران مجاهدین اشرفی در آلبانی مراسم هفتم قربانیان زلزله را برگزار کردند در این مراسم که دکلمه و ترانه هائی به زبان فارسی و کردی اجرا شد خانم مریم رجوی سخنرانی کردند
متن سخنرانی خانم مریم رجوی:
امروز این جا جمع شده‌ایم به‌یاد هموطنان جان‌باخته در زلزله استان کرمانشاه و همدردی با مجروحان و مصدومان این واقعه و ده‌ها هزار خانواری که خانه‌ و سرپناه‌شان ویران شده است.
هموطنان عزیز، خواهران و برادران گرامی،
امروز این جا جمع شده‌ایم به‌یاد هموطنان جان‌باخته در زلزله استان کرمانشاه و همدردی با مجروحان و مصدومان این واقعه و ده‌ها هزار خانواری که خانه‌ و سرپناه‌شان ویران شده است.
جمع شده‌ایم ‌به‌خاطر همدردی با کسانی که عزیزان‌شان زیر آوار ماندند و هر چه گریه کردند و هر چه فریاد کشیدند، کسی به‌داد آنها نرسید و همدردی با کسانی که حتی وقتی توانستند فرزندان و بستگان‌شان را زنده از زیر آوار بیرون بکشند، اما بعد از آن کسی نبود که به‌جراحت آن‌ها رسیدگی کند و جان‌شان را نجات دهد.
به مردم مصیبت‌زده و داغدار کرمانشاه، از طرف مقاومت ايران، عميق‌ترين تسليت‌را تقديم مي‌كنم و تكرار مي‌كنم كه قلب ما باشماست و دعاهاي ما براي شماست.
هم چنین به‌خواهران و برادران‌مان و به‌فرزندان‌مان در سرپل‌ ذهاب، در قصر شیرین، ثلاث باباجانی، ازگله، کرند، اسلام‌آباد، گیلان غرب، روانسر، جوانرود، پاوه، صحنه، دالاهو، تازه آباد و کرمانشاه، می‌گوییم:
هاو درد و هاو غم‌تانم خه‌لکی داغداری کورد.
و می‌خواهم از زبان شاعر بزرگ مردم کردستان، مولویِ کرد، بگویم که:
دوباره دلم باز پر غم شده
درین جمع، ماتم فراهم شده
دل از هجر و دوریست بس بیقرار
ز اندوه، نور دو دیده ست تار
بیشتر بخوانید
بهمراه آخرین و اخبار و گزارشات کامل از زلزله اخیر
http://iran-maryam.blogspot.al/2017/11/blog-post.html
ترجمه انگلیسی
http://freedomforiniran.blogspot.al/…/updated-report-on-ira…
ترجمه عربی
https://freiran.blogspot.al/2017/11/blog-post_14.html
سخنرانی مریم رجوی در مراسم همبستگی با هموطنان زلزله‌زده در غرب ایران

هموطنان عزیز، خواهران و برادران گرامی،
امروز این جا جمع شده‌ایم به‌یاد هموطنان جان‌باخته در زلزله استان کرمانشاه و همدردی با مجروحان و مصدومان این واقعه و ده‌ها هزار خانواری که خانه‌ و سرپناه‌شان ویران شده است.
جمع شده‌ایم ‌به‌خاطر همدردی با کسانی که عزیزان‌شان زیر آوار ماندند و هر چه گریه کردند و هر چه فریاد کشیدند، کسی به‌داد آنها نرسید و همدردی با کسانی که حتی وقتی توانستند فرزندان و بستگان‌شان را زنده از زیر آوار بیرون بکشند، اما بعد از آن کسی نبود که به‌جراحت آن‌ها رسیدگی کند و جان‌شان را نجات دهد.
به مردم مصیبت‌زده و داغدار کرمانشاه، از طرف مقاومت ايران، عميق‌ترين تسليت‌را تقديم مي‌كنم و تكرار مي‌كنم كه قلب ما باشماست و دعاهاي ما براي شماست.
هم چنین به‌خواهران و برادران‌مان و به‌فرزندان‌مان در سرپل‌ ذهاب، در قصر شیرین، ثلاث باباجانی، ازگله، کرند، اسلام‌آباد، گیلان غرب، روانسر، جوانرود، پاوه، صحنه، دالاهو، تازه آباد و کرمانشاه، می‌گوییم:
هاو درد و هاو غم‌تانم خه‌لکی داغداری کورد.
و می‌خواهم از زبان شاعر بزرگ مردم کردستان، مولویِ کرد، بگویم که:
دوباره دلم باز پر غم شده
درین جمع، ماتم فراهم شده
دل از هجر و دوریست بس بیقرار
ز اندوه، نور دو دیده ست تار
باشد که در پناه لطف خدا و یاری و کمک هموطنان‌مان در سراسر کشور، به‌ويژه غرب ایران که در این روزها از دل و جان برانگیخته و دردمند بودند و با یاری پرستاران و پزشکان دلسوز، مجروحان این فاجعه، هرچه زودتر، بهبود پیدا کنند.
با این حال این زخم برقلب‌ و ضمیر همه باقی می‌ماند، زیرا که چنین حادثه‌یی می‌توانست به مراتب قربانی و ویرانی کم‌تری داشته باشد و می‌توانست کرمانشاه عزیز ما را تا این حد در خون و ویرانی غرق نکند.
می‌دانیم که در این روز‌ها، نه فقط کرمانشاه، بلکه تمام ایران، دردمند و اشک‌‌ریزان است. به‌خصوص که همه در سراسر ایران، در زلزله کرمانشاه یک بار دیگر ناامنی و آسیب‌پذیری تمام شهرها و روستاهای خود و هم چنین تمام شئون اقتصادی و اجتماعی ایران را به‌چشم دیدند.
بنابراین ما امروز جمع شده‌ایم که باز هم بگوییم در این ویرانه‌سرای اختناق و فساد و ناامنی و فقر که جغد شوم ولایت فقیه در آن لانه کرده، راه نجات و تنها راه نجات، سرنگونی رژیم ولایت فقیه است.
به‌خواهران و برادران مجاهدم و هواداران مقاومت که خویشان و بستگان‌شان را در این زلزله از دست داده‌اند، صمیمانه تسلیت می‌گویم.
در این جا می‌خواهم به‌طور خاص از هموطنانی که به‌یاری مردم کرمانشاه برخاستند، قدردانی کنم. فکر می‌کنم در این لحظه، اکثریت مردم ایران در این قدردانی سهیم‌اند؛ سپاسگزاری و تقدیری از صمیم قلب از تمام هموطنانمان به‌خصوص جوانانی که در میان این همه شیون و داغ و درد و خانه‌خرابی، منتظر نماندند و در عین فقر و نیازمندی، بی‌تفاوت ننشستند، از تهدید‌ها و اهانت‌های پاسداران و مأموران رژیم جا نزدند، بلکه غیرت و جوانمردی به‌جا آوردند و به‌یاری مردم مصیبت‌زده برخاستند.
به‌ جوانان کرمانشاه می‌گوییم راستی که شما یاد جهان پهلوان تختی را زنده کردید که پهلوانی و انسان‌دوستی را در کمک‌رسانی به مردم زلزله‌زده بوئین زهرا، به‌اوج رساند، پس شما هم مانند آن پهلوان، از هیچ کمک و یاری به هموطنان زلزله‌زده دریغ نکنید. پهلوانی همین است که غم‌خوار و تکیه‌گاه مردم‌ بی‌‌پناه‌تان باشید و رو در روی رژیم ولایت فقیه در میان مردم، همبستگی به‌وجود بیاورید.

زلزله کرمانشاه دو واقعیت خیلی مهم را رو در روی هم آشکار کرد؛ یکی شدت فساد و چپاول و بحران‌زدگی رژیم حاکم و دیگری روحیه همدلی و اتحاد برای مقابله با رژیم.
همه دیدند که ولی فقیه ارتجاع، اولین کاری که کرد، فرستادن سرکرده سپاه و سرکرده بسیج به منطقه زلزله‌زده بود. در اولین فرصت، یگان‌های ضد شورش در آن‌جا مستقر شدند. زیرا خودشان یقین دارند که اگر با تمام قوا، اوضاع را کنترل نکنند، همین منطقه زلزله‌زده، آتشفشان قیام‌ها خواهد شد.
بدیهی است که زلزله و سیل و سایر بلاهای طبیعی چیزی نیست که فقط در ایران واقع شود، در برخی کشورها با بلاهای بسیار بزرگ‌تر مثل سونامی مواجه می‌‌شوند. اما برخلاف ایران تحت حاکمیت آخوندها، در آن کشورها، تمام قوای دولت برای نجات مصیبت‌دیدگان، بسیج می‌شود نه این که به فکر سرکوب مردم در این شرایط باشند.
وانگهی در کشورهای دیگر در مواجهه با چنین مصائبی، طرحهایی را برای رسیدگی به‌نجات‌یافتگان اجرا می‌کنند. اما در ایران، چنان‌که پس از زلزله شمال، یا زلزله بم، یا همین کرمانشاه دیدیم، کسانی هم که از زیر آوار نجات می یابند، یا بر اثر عدم رسیدگی جان می‌دهند و یا به‌خاک سیاه نشانده می‌شوند و کسی کمک‌کار آنها نیست. زلزله یک فاجعه است و زندگی پس از زلزله ده‌ها فاجعه.
آخوندها، حتی مانع این می‌شوند که مردم خود کرمانشاه یا استان‌های همجوار آن به‌کمک زلزله‌زدگان بروند. در برخی جاها مثل سنندج، محل جمع‌آوری کمک‌های مردمی را تخریب کردند، کامیون‌های حامل کمک‌های مردمی را مصادره کردند تا به‌اسم سپاه پاسداران آنها را توزیع کنند و البته بخش زیادی را هم چپاول کنند.
در برخی نقاط، حتی در توزیع کمک‌ها به‌ انواع و اقسام تبعیض‌ها رو آوردند و هموطنان اهل سنت را محروم کردند. راستی که روح اسلام و شیعه و پیشوایانش، از این پلیدی‌ها بیزار است و هم‌چنان که بارها گفته‌ام شیعه حقیقی، امروز در همبستگی و برادری با مردم اهل سنت است.
آری، کار رژیم همین است. تمامیت این نظام برای سرکوب برنامه‌ریزی شده نه برای کمک‌رسانی.
از طرف دیگر، زلزله کرمانشاه، با توجه به‌ابعاد ویرانی‌هایی که می‌توانست بسیار محدودتر باشد، جلوه دیگری از بلایی را عیان کرد که حاکمیت رژیم ولایت فقیه در شهر و روستا بر سر محل کار و زندگی و آموزش و درمان مردم و تأسیسات خدماتی و فنی و زیربنایی کشور آورده است. به‌طوری که کم‌تر جایی در ایران هست که از این بلا در امان باشد. در منطقه زلزله‌زده بیمارستان‌‌های تازه‌ساز فرو ریخته‌اند. می‌گویند بیمارستانی كه با هزینه 15میلیون دلار به‌مدت ۸ سال ساخته شده بود، در عرض چند دقیقه فرو ریخت.
زلزله کرمانشاه که ایران را تکان داد، فضایی ایجاد کرده که بعضی از کارشناسان برخی حرف‌های نگفته را بزنند. آن‌ها می‌گویند که رژیم روی گسل‌های زلزله برج می‌سازد، باغ‌ها را تخریب می‌کند و محیط زیست را به‌فاجعه می‌کشاند.
و هم‌چنان که یک‌بار مسعود گفت: «وقتی تمامی درآمد نفت کشور تحت حاکمیت خمینی و دم و دنبالچه‌اش بالا کشیده شده یا صرف ماشین جنگ و سرکوب گردیده و در تنور شهوت شیطانی خمینی خاکستر شده است، طبیعی است که ارکان اقتصاد و اجتماع متزلزل شود و هیچ پیش‌بینی و پیشگیری برای مقابله با حوادث مختلف طبیعی در کار نباشد».
بله، تبهکاری و چپاول و البته اختناق و سرکوب برای حفظ یک رژیم ضد تاریخی و ضد ملی، فاجعه‌یی به‌وجود آورده که یک روز در بم بیرون می‌زند، یک روز در فرو‌ریختن ساختمان پلاسکو یا آتش‌سوزی پالایشگاه‌ها و ریختن معدن ذغال سنگ بر سر کارگران و مهندسان و حالا امروز در زلزله کرمانشاه.
باید از آخوندها پرسید چرا پول‌های مردم ایران را که باید خرج ابتدایی‌ترین نیازهای آنها شود، این چنین بر باد می‌دهند؟ برای حفظ دیکتاتوری بشار اسد، آخوندها هر سال دهها میلیارد دلار خرج می‌کنند، تمام مخارج باندهای وحشی حشد‌الشعبی عراق را خامنه‌ای می‌پردازد. و راستی آن صد میلیارد دلاری که پس از لغو تحریم‌ها از طرف دولت‌های غربی آزاد شد و در اختیار رژیم قرار گرفت کجا رفت؟ از دو برابر شدن درآمد نفت در این دو سال چه چیزی عاید مردم ایران شد؟
چرا هلال احمر را به‌جای این که در خدمت مردم ایران به کار بگیرید، برای صدور ارتجاع به‌کشورهای دیگر فرستادید؟‌ به‌گفته مقام‌های این نظام، هلال احمر رژیم در 19کشور آسيايي، آفريقايي و آمريكاي لاتين، ۲۶مرکز کمک‌رسانی را اداره می‌کند.
راستی چرا این طور است؟ زیرا ولایت فقیه به‌طور ذاتی کاری جز سرکوب و کشتار ندارد، کاری ندارد جز این که کشور را به‌فساد و تباهی بکشاند و آن را به‌‌قهقرا ببرد. این همان امنیتی است که خامنه‌ای و همدستان‌اش هر روز به‌عنوان افتخارات و دستاوردهای خود، درباره‌اش داد سخن می‌دهند.
اما واقعیت این است که تمام کشور در مقابل زلزله و سیل ناامن است؛ در مقابل فجایع زیست‌محیطی ناامن است، در مقابل پلیدی و فسادی که آخوندها رایج کرده‌اند، ناامن است. در مقابل موسسات غارتگر رژیم که سپرده‌های مردم را چپاول می‌کنند، نا امن است. و از همه مهم‌تر در مقابل سرکوب و آزار و آزادی‌کشی توسط سپاه پاسداران و این‌همه نهاد سرکوب و جنایت، ناامن است.

راستی چرا ایران را به‌یک زندان بزرگ تبدیل کرده‌اید؟‌ چرا خیابان‌ها را برای رفت و آمد جوانان و به‌خصوص زنان ناامن کرده‌اید؟ چرا قلم‌ها را شکسته و زبان‌ها را بریده‌اید؟‌
چرا مردم را از شدت فقر به فروش کلیة خود وادار کرده‌اید؟ چرا مادران تیره‌بخت را به‌فروختن اطفال به‌دنیا نیامده کشانده‌اید؟‌ چرا این همه کارتن خواب و گورخواب؟‌ چرا این همه بیکار و فقیر و نابسامان‌؟‌ چرا این همه دستگیری و این‌همه اعدام؟ چرا و چرا و هزار چرای دیگر.
اما در میان این همه داغ و جراحت و ویرانی یک فکر مشترک و یک احساس مشترک، در ضمیر و قلب هموطنان ما جاری است و آن این است که نه‌حاکمیت این رژیم و نه این خرابی‌ها، ماندگار نخواهد ماند و زبان حال‌شان همان سروده زیبای زنده‌یاد سیمین بهبهانی است که:
دوباره می‌سازمت وطن اگرچه با خشت جان خویش
ستون به‌‌سقف تو می‌زنم اگرچه با استخوان خویش
دوباره می‌بویم از تو گل به‌‌میل نسل جوان تو
دوباره می‌شویم از تو خون به‌سیل اشک روان خویش
آری دوباره می سازیم این وطن را باخشت جانهای خویش آن چنان که تا به حال مجاهدین خلق ایران و رزمندگان آزادی ایران کرده‌اند. و در این مسیر۱۲۰هزار از بهترین جوانان ایران، جان خود را فدا کرده‌اند.
آنچه گفتم گوشه‌یی از مصائب یک زلزله شوم به‌نام ولایت فقیه است که در ایران رخ داده است. ولی در این ایام، یک واقعیت دیگر هم خودش را نشان داد و آن همبستگی و همیاری جامعه با مردم دردمند کرمانشاه است.
حتی خبرنگاران خارجی هم که از منطقه دیدار کرده بودند، این واقعیت را گزارش می‌کردند که خیلی از کمک‌رسانی‌ها به‌طور خصوصی یعنی توسط خود مردم انجام می‌گیرد. این روحیه همبستگی و از خودگذشتگی حقیقتاً تحسین برانگیز است. همه دیدیم که مادران و پدران و حتی کودکان به‌رغم مشکلات و سختی‌هایی که با آن مواجهند، از هیچ کمکی دریغ نکردند.
دو نفر از هموطنان دلیر کرد از اهالی بوکان و دالاهو در خلال همین امداد رساني‌ها به‌‌شهادت رسیده‌اند. آری، اگر کار در دست خود مردم باشد، این چنین برای یک دیگر حتی جان هم می‌دهند. درود بر همه آنها.
این فداکاریها، یادآور تلاشهای جوانان مجاهد و مبارز در جریان زلزله طبس، در آستانه سرنگونی رژیم سلطنتی است و آنچه در این چند روزه اتفاق افتاد به روشنی از آمادگی اجتماعی و اعتلای روحیه مقاومت و مبارزه علیه رژیم خبر می‌دهد.
اکنون که به‌خصوص در غرب ایران، فصل سرما شروع شده، مردم زلزله‌زده به‌کمک‌های بسیار بیشتری نیاز دارند. من در این جا از کلیه هموطنانم می‌خواهم که به یاری و کمک خانواده‌‌هایی بشتابید که سرپرست‌ خود را از دست داده‌اند. به کمک بچه‌هایی که یتیم شده‌اند و مادران و پدرانی که نمی‌دانند در سوز سرما و در گرسنگی و بیماری، چطور فرزندان‌ خود را تأمین کنند، همه آن‌ها به‌یاری و کمک شما احتیاج دارند.
از یاد نبریم که به خاطر سیاست ضدمردمی و غارتگرانه آخوندها، فاجعه‌یی که دامنگیر بازماندگان زلزله بم شد از خود زلزله کم‌تر نبود. در مورد کرمانشاه هم نباید اجازه داد که چنان تجربه تلخی تکرار شود و این با همبستگی عمومی مردم امکان‌پذیر است. این چیزی است که نه فقط برای کرمانشاه، بلکه برای سراسر ایران ضروری است.
در نقطه مقابل ولایت فقیه، که تفرقه و بی‌اعتمادی و بی‌تفاوتی را در بین مردم ترویج می‌کند، با سلاح همبستگی می‌توان روحیه اجتماعی را دگرگون کرد. مردمی که از بی‌پناهی رنج می‌کشند و مردمی که از ناامنی و بی‌آیندگی این چنین در اضطرابند، وقتی که به حمایت و محبت هموطنان‌شان پشتگرم شوند، برانگیخته می‌شوند و قدرتمند.
در نتیجه رشته‌های پیوند میان تمام اجزای جامعه محکم می‌شود و نیروی عظیم همبستگی و همدلی جامعه ایران، علیه رژیم ولایت فقیه به‌میدان می‌آید.
کشور ما باید از زنجیر تباهی و اختناق و فقر نجات پیدا کند، باید از ‌ویرانی و بی‌ثباتی و ناامنی رها شود.
کودکان ایران باید نجات پیدا کنند، هم‌چنان‌که روستا‌نشینان و روستاهای ایران، شهرها و شهرنشینان محروم، زنان سرکوب شده و نیروی به بند کشیده جوانان، اقتصاد و کسب و کار کشور، مدارس و دانشگاه‌ها و ورزش ایران، همه به دنبال راه ‌نجات و رهایی هستند و تنها راه آن، سرنگونی تمامیت رژیم ولایت فقیه است.
براین اساس عموم هموطنان را به‌همبستگی و مقاومت و قیام برای به زیر کشیدن این رژیم پلید فرا می‌خوانم.
سلام بر مردم مصیبت‌دیده کرمانشاه،
سلام بر مردم ایران،
سلام بر آزادی.
PhotoPhotoPhoto
11/21/17
3 Photos - View album
Add a comment...

Post has shared content

سازمان عفو بین اللمل طی بیانیه ای ضمن ابراز نگرانی از وضعیت جسمی و خطرناک محمود صالحی خواستار آزادی فوری وی شد

نجیبه صالح‌زاده همسر محمود صالحی نسبت به وضعیت جسمی وی ابراز نگرانی کرد او گفت: محمود صالحی جمعه دوازدهم آبان شبانه پس از نارسایی تنفسی و قلبی در زندان، به بیمارستان سقز منتقل شده و پزشکان با تشخیص احتمال سکته قلبی ناقص، او را در بخش مراقبت‌های ویژه بستری کرده‌اند.

نجیبه صالح‌زاده،دلیل مشکل همسرش را بی‌تفاوتی مقامات قضایی به وضعیت سلامتی این فعال کارگری خواند و گفت مسئولان زندان با علم به وضعیت وخیم قلبی و کلیوی محمود صالحی از فراهم کردن کمترین مراقبت‌ پزشکی و بهداشتی و حتی پتو و لباس مناسب برای او خودداری کرده‌اند و همین موضوع در کنار سابقه بیماری قبلی، منجر به وخامت حال و بستری شدن این زندانی سیاسی شده است.
وی افزود: اگر همبندیان محمود صالحی به زودی متوجه وضعیت او نمی‌شدند، ممکن بود اتفاق خطرناک‌تری برای این کارگر زندانی بیفتد.
مقامات قضایی و امنیتی سقز از مشکلات جسمی محمود صالحی و خطرات زندانی کردن این فعال کارگری آگاه‌ اند ولی در زندان نیز عمدا شرایطی را ایجاد کرده‌اند که وضعیت جسمی او را وخیم‌تر کند.
بیشتر بخوانید
https://no2rouhani.blogspot.al/2017/11/blog-post.html
Add a comment...

Post has shared content
در همیستگی با با هموطنان زلزله‌زده در غرب ایران مجاهدین اشرفی در آلبانی مراسم هفتم قربانیان زلزله را برگزار کردند در این مراسم که دکلمه و ترانه هائی به زبان فارسی و کردی اجرا شد خانم مریم رجوی سخنرانی کردند

متن سخنرانی خانم مریم رجوی:
امروز این جا جمع شده‌ایم به‌یاد هموطنان جان‌باخته در زلزله استان کرمانشاه و همدردی با مجروحان و مصدومان این واقعه و ده‌ها هزار خانواری که خانه‌ و سرپناه‌شان ویران شده است.
هموطنان عزیز، خواهران و برادران گرامی،
امروز این جا جمع شده‌ایم به‌یاد هموطنان جان‌باخته در زلزله استان کرمانشاه و همدردی با مجروحان و مصدومان این واقعه و ده‌ها هزار خانواری که خانه‌ و سرپناه‌شان ویران شده است.
جمع شده‌ایم ‌به‌خاطر همدردی با کسانی که عزیزان‌شان زیر آوار ماندند و هر چه گریه کردند و هر چه فریاد کشیدند، کسی به‌داد آنها نرسید و همدردی با کسانی که حتی وقتی توانستند فرزندان و بستگان‌شان را زنده از زیر آوار بیرون بکشند، اما بعد از آن کسی نبود که به‌جراحت آن‌ها رسیدگی کند و جان‌شان را نجات دهد.
به مردم مصیبت‌زده و داغدار کرمانشاه، از طرف مقاومت ايران، عميق‌ترين تسليت‌را تقديم مي‌كنم و تكرار مي‌كنم كه قلب ما باشماست و دعاهاي ما براي شماست.
هم چنین به‌خواهران و برادران‌مان و به‌فرزندان‌مان در سرپل‌ ذهاب، در قصر شیرین، ثلاث باباجانی، ازگله، کرند، اسلام‌آباد، گیلان غرب، روانسر، جوانرود، پاوه، صحنه، دالاهو، تازه آباد و کرمانشاه، می‌گوییم:
هاو درد و هاو غم‌تانم خه‌لکی داغداری کورد.
و می‌خواهم از زبان شاعر بزرگ مردم کردستان، مولویِ کرد، بگویم که:
دوباره دلم باز پر غم شده
درین جمع، ماتم فراهم شده
دل از هجر و دوریست بس بیقرار
ز اندوه، نور دو دیده ست تار
بیشتر بخوانید
http://iran-maryam.blogspot.al/2017/11/blog-post.html
Add a comment...
Wait while more posts are being loaded