Profile cover photo
Profile photo
Albert Vataj
105 followers
105 followers
About
Communities and Collections
View all
Posts

Post has attachment
Kur muzika deshmon magjiken tokesore dhe virtuozitetin e nje shpirti qe noton ne hapsiren e gjerave si melodi per tu bere pjese e shndritshme e gjithçkaje
Add a comment...

Post has attachment
Nje debutim i ri konkurues i shkodranes, Elhaida Dani
Add a comment...

Post has attachment
Nje zgjedhje e duhur
Add a comment...

Post has attachment
Add a comment...

Post has attachment
Perle
Add a comment...

Post has attachment
Ikja pa lavdi e Gianni De Biasi, e atij që na bëri të besonim te lavdia e shqiptare e futbollit, ishte një ikje e trishtë, një ikje e padenjë për një hero. Ne nuk mësuam kurrë se si t’i presim dhe si t’i përcjellim miqtë, ose më saktë, ne nuk mundëm asnjëherë të ishim ata që do të besonim zërit të zemrës, dhe t’i shkonim pas këtij vullneti, qoftë edhe në një lamtumirë.
Add a comment...

Post has attachment
Migjeni yne i paperseritshem
Add a comment...

Post has attachment
SOT NE DITELINJEN E KETIJ PERSONAZHI TE JASHTEZAKONSHEM

"Shpesh më kanë akuzuar pse e fsheh veten pas një veli, por në të vërtetë është e kundërta. Unë fsheh botën. Kam vënë një perde përballë saj. Përmes atij veli të dantelltë dhe të mëndafshtë, çdo gjë duket më miqësore, aq e ngrohtë, aq joshëse, aq e ëndshme, për çdo ngulmëtar të një jete me ngjyra dhe dritë, të një krijese prej mishi dhe gjaku që kupton se epshi është i vemi diell që ngroh këtë kurm që rreket të sfidojë jetën e acartë… Veli pati edhe një efekt tjetër të rëndësishëm, te klientela. Burrave iu pëlqen të hamendësojnë. Ata do të preferonin më mirë të kërkonin sesa të ishin të sigurt. Çdo grua mund të ta thotë se ia ushqen më shumë zjarrminë të dashurit duke i treguar konturin e thimthit të gjoksit poshtë një cope të tendosur, sesa t'ia nxjerrësh menjëherë të gjithin". Janë këto fjalët që në rrëfimtarinë e tij Casanova i vë në gojë të një far Galathi de Pompinjak, një prostitutë klasi në Amstërdam.
Add a comment...

Post has shared content
Add a comment...

Post has attachment
Njëzet e pesë vjet më parë, Italia,dhe jo vetëm ajo, i dhanë lamtumirën një prëj figurave më perfaqësuese të publicistikës dhe narracionit. Një ndarje, si çdo ndarje me një korife të mendimit dhe shpirtit. Një ndarje si me Alberto Moravian. Ai mbylli sytë për të lënë në veprën e tij trajtën e shumëformëshe dhe turitëse të rrethrrotullisë, ku ai u hoq zvarrë, por dhe u ngazëllye në fluturimin e triumfit. Ngarëndja e tij nuk u ndal që prej asokohe, kur përndiqej dhe censurohej. Edhe më pas, ai do të ishte i tillë,rebel deri në kuptimin më të epërm të etimologjisë së shprehjes. Kacafytej, gjithnjë dhe përplot me zemëratë dhe tërbim, me përditshmërinë italiane dhe gjithçka që ajo e mbarste.Stil i Alberto Moravias, parë me optikën e kritikës, cilësuar si brendaletrare dhe estetike, mund të themi se i përkon një qasjeje realist dhe jokonformiste. Anipse mendonte dhe e pohonte publikisht, se shkruante për të përmbushur dëshirat e tij,këton ngjizje artistike dhe estetike, përkonin njëherazi me allurimin dhe përflakjen e publikut që e admironte.
Add a comment...
Wait while more posts are being loaded