Profile

Cover photo
Kathir Erode
Lives in Erode
4,310 followers|960,350 views
AboutPostsPhotosYouTube

Stream

Kathir Erode

Shared publicly  - 
 
நாட்டாமை படத்தில கவுண்டமணிக்கு பொண்ணு பாக்கும்போது ஒருத்தர் மிச்சர் திம்பாரே, அது அப்பவே ’பவானி சிங்’கை மனசுல வச்சு உருவாக்கின சீன் தானோ!?
 ·  Translate
5
Add a comment...

Kathir Erode

Shared publicly  - 
 
அஞ்சு நாள் கழிச்சு வீட்டுக்கு வந்தா, "அஞ்சு நாளும் ஊரே குளுகுளுனு இருந்துச்சுங்க... வெய்யிலே இல்லீங்... இன்னிக்குதான் கொளுத்துது"னு அப்பாவி போலச் சொல்றதையும், உள்குத்து எதுமே இல்லைங்கிற மாதிரி சிரிச்சிட்டே "அடடே...அப்படியா"னு போறதுக்கும் பேர்தான் 'வீரம்'னு ஸ்ரீலஸ்ரீ பயந்த கணவச்சுவாமி சொல்லியிருக்கார்!
 ·  Translate
16
Vasu Balaji (Bala)'s profile photo
 
:)))
Add a comment...

Kathir Erode

Shared publicly  - 
 
நடுநிசியில் வெளிநாட்டு விமானத்திற்கு காத்திருப்போரின் செல்ஃபிகள் இஞ்சி தின்ற மூதாதையர்கள் போல் ஏதேனும் ஒரு கோணத்தில் தோற்றமளிக்கின்றது
 ·  Translate
4
அந்தியூரன் பழமைபேசி's profile photoVasu Balaji (Bala)'s profile photo
2 comments
 
iMi4 வாங்குங்கண்ணே செல்ஃபி நல்லா வருதாம்:)
 ·  Translate
Add a comment...

Kathir Erode

Shared publicly  - 
 
கடுங்கோடையின் காலைப்பொழுதொன்றில்
இரவு முழுக்க மழை நனைத்திருக்கும்
நிலம் கிழித்தோடும் ரயிலொன்றின்
சன்னல் வழி பாயும் ஈரக்காற்றின்
தழுவல்ச் சுகத்திற்கு இணையேது!
 ·  Translate
10
அந்தியூரன் பழமைபேசி's profile photoVasu Balaji (Bala)'s profile photo
2 comments
 
yappy jarani:)
Add a comment...

Kathir Erode

Shared publicly  - 
 
இந்த ஆண்டு சிறப்பான அட்சய திருதியை வைரமுத்துவிற்குத்தான்.
ஆண்டு முழுதும் ’திட்டுகள்’ சேர்ந்து செழிக்கும்!
 ·  Translate
12
Add a comment...

Kathir Erode

Shared publicly  - 
 
”வாங்க ஏழைகளா வாங்க... வந்து அட்சய திருதியைக்கு தங்கம் வாங்குங்க”னு விளம்பரம் கொடுத்துட்டு காத்திருக்காரோ!?
 ·  Translate
18
Add a comment...

Kathir Erode

Shared publicly  - 
 
வெயில் கொட்டும் மதியம். ஏழெட்டு வயதுதான் இருக்கும் அந்தச் சிறுவனுக்கு. இறக்கமான வீதியில் ஒரு ஆக்டிவா வண்டியில் தடுமாற்றத்தோடு புறப்பட்டு கொஞ்சம் மெதுவாகத்தான் சென்று கொண்டிருந்தான். அவன் புறப்பட்ட இடத்தில் பதினைந்து வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு பையன் அவனை அனுப்பிவிட்டு நின்று கொண்டிருந்தான். வெயில் பொழுது என்பதால் வீதியில் வாகனம், ஆட்கள் ஏதுமில்லை.

வண்டி ஓட்டும் சிறுவனை நெருங்கி அவனுக்கு நிகராய், பக்கவாட்டில் வேகத்தைக் குறைத்து

“தம்பி”

“சா.....ர்”

என்னைப் பார்த்த பார்வையிலும் அந்தக் குரலிலும் கொஞ்சம் திடுக்கிடல் இருந்தது. வழக்கமாக இந்த வயதிலிருக்கும் நகர்புறக் குழந்தைகள் ’அண்ணா’ என்றோ ’அங்கிள்’ என்றோதான் அழைப்பார்கள். ஒருவேளை மீசையையும் தொப்பையையும் பார்த்து சுதாரித்து போலீஸ் என நினைத்து ’சார்’னு கூப்பிடுறானோனு ஒரு வெற்றுக் கெத்து வந்தது!

“உம்பட வயசுக்கு இவ்ளா பெரீ வண்டி ஓட்லாமா”

”சார்... இல்லீங் சார்... அங்க நிறுத்துறதுக்கு எடுத்துட்டு வந்தனுங்!?” உளறினான்

”எங்க ஹார்ன் அடிக்கனும், திரும்புறப்போ கை காட்டனும், ஆராச்சும் ஸ்பீடா வந்தா எப்படி நிறுத்தனும்னு எதாச்சும் தெரீமா?. கீழே வுழுந்தா என்னாகும்னு தெரீமா!?”

“சார்... ப்ராமிஸா இனிமேலு வண்டி ஓட்டமாட்டங் சார்”

வந்த வழியே வண்டியைத் திருப்ப முயன்றான்.

“ச்செரி.... பாத்துப் போ”

அந்த நீண்ட வீதியின் முனையில் இருக்கும் பிரிவு அருகே வந்தபின் போய்விட்டான எனத் திரும்பிப் பார்த்தேன். திரும்பிப் போயிருந்தவன், அங்கிருந்து பழையபடியே நான் இருந்த திசை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தான். ஒரு வேளை ’சிரிப்பு போலீஸ்’னு நினைச்சிருக்கலாம்!

இத்தனை குழந்தைகள் புதைந்து மடிந்தும், இன்னும் வெற்று ஆழ்துளைக் குழாய்க் கிணறுகளை சில ஆயிரங்களுக்குப் பேராசைப் பட்டு மூடாத மூடர்கள்தானே நாம். சிறுவர்களிடம் இது போன்று வண்டி கொடுக்கக் கூடாது என்ற அறிவினை செய்கூலி சேதாரம் இல்லாமல் அவ்வளவு சீக்கிரம் பெற்றுவிடுவோமா என்ன!!!???
 ·  Translate
16
Add a comment...

Kathir Erode

Shared publicly  - 
14
Krishnamurthy Iyer's profile photoalvit vincent's profile photo
2 comments
 
அப்படியும் சொல்லலாம். :)
 ·  Translate
Add a comment...
Have him in circles
4,310 people
iyyanar vinoth's profile photo
tensile shade's profile photo
Bharathi Krishna Kumar's profile photo
ragupathy r's profile photo
Nalvelan. M's profile photo
Providers Skill Academy P Ltd's profile photo
Dinesh Bothra's profile photo
Vivek G's profile photo
Shagul Hameed's profile photo

Kathir Erode

Shared publicly  - 
 
கடந்த ஐந்து நாட்களில் இலங்கையில் இருந்த 110 மணி நேரத்தில் கொழும்பு, யாழ்பாணம், மட்டக்களப்பு, மீண்டும் கொழும்பு என நான்கு கூட்டங்களில் உரை, கிளிநொச்சி, மட்டக்களப்பு ஆகிய இரண்டு இடங்களில் தலா ஏழு மணி நேர சுயமுன்னேற்ற, நிர்வாக பயிற்சி வகுப்புகள், பரந்தன் - புதுக்குடியிருப்பு - முல்லைத்தீவு வழி பயணம் உட்பட 1200 கி.மீ தொலைவிற்கும் மேலான பயணம் ...

நம்பிக்கை மற்றும் நிறைவான நினைவுகளோடு.... ஊர் திரும்பியிருக்கிறேன்.
 ·  Translate
28
RANGA RX's profile photoVasu Balaji (Bala)'s profile photoKathir Erode's profile photoஅந்தியூரன் பழமைபேசி's profile photo
7 comments
 
 படங்கள் போடுங்கோவன்... பேந்து கதச்சித் திரியலாமென்ன?!
 ·  Translate
Add a comment...

Kathir Erode

Shared publicly  - 
 
யாழ்ப்பாணத்தில் இன்று.....
 ·  Translate
37
அந்தியூரன் பழமைபேசி's profile photoகும்க்கி கும்க்கி's profile photoSNH ...'s profile photoஓலை சிறிய's profile photo
4 comments
 
வாழ்த்துகள்
 ·  Translate
Add a comment...

Kathir Erode

Shared publicly  - 
 
சிலருக்கு உடலிலும், சிலருக்கு மனதிலும் மட்டும் வயது கூடுகிறது. உடல், மனது இரண்டிலும் சமமாக வயது கூடுகிறவர்கள் அதிக நிம்மதியாய் வாழ்கிறார்கள்!
 ·  Translate
8
Add a comment...

Kathir Erode

Shared publicly  - 
 
பாடங்கள் பலவிதம் - ’நம் தோழி’ கட்டுரை
*
சென்னைக்கு விரைந்தோடிக் கொண்டிருக்கும் பகல் நேரத்து வெஸ்ட்கோஸ்ட் எக்ஸ்பிரஸ். மதியத்தை நெருங்கிக்கொண்டிருக்கும் பொழுது. வெயில் அதன் உக்கிரத்தை சன்னல் வழிக்காற்றில் கலந்து புகுத்திக் கொண்டே இருக்கிறது. படுக்கை வசதிதான் என்றாலும் படுக்கவும் முடியாமல், அமரவும் முடியாமல் தடுமாற வைக்கும் பகல் நேரத்துப் பயணம்.

எதிர் வரிசையில் ஒரு தம்பதியும் அவர்களின் மகளும். குழந்தைக்கு நான் அல்லது ஐந்து வயது இருக்கும். அப்பாவிடம் எதைக் கேட்டாலும் ஆங்கிலத்திலேயே கேட்கிறது. நிச்சயமாக ஆங்கில வழிக் கல்வி பயிலும் பிள்ளையாக இருக்க வேண்டும்.  ”நீ என்ன இங்க்லீஷ்காரன் வீட்டு புள்ளையா, தமிழ்ல கேக்கமாட்டியா!?” என்பதை அந்தத் தந்தை எத்தனையாவது முறையாக சொல்கிறார் என்பது கணக்கில் இல்லை. அந்தக் குழந்தையின் அம்மாவும் அவ்வப்போது கவனத்தை ஈர்க்கிறார். மகள் என்ன கேட்டாலும் அதற்கு நிதானமாக பதில் சொல்கிறார். அடிக்கடி வாரி வாரி முத்தமிடுகிறார். அந்தக் குழந்தை அம்மாவைச் சார்ந்ததாகவே இருக்கிறது. எப்போதெல்லாம் அப்பாவிடம் செல்கிறதோ அங்கு ஒரு உரசல் உருவாகிறது.

என் அருகிலிருந்த நடுத்தர வயது அம்மா ஒருவர், தான் மதிய உணவு எடுத்துக்கொள்ளும்போது உடன் வைத்திருந்த நொறுக்குத்தீனியிலிருந்து கொஞ்சம் எடுத்து அந்தக் குழந்தையிடம் வற்புறுத்திக் கொடுக்கிறார். அது ஒரு கார வகை. குழந்தை வாங்க மறுக்கிறது. அன்பால் அந்த அம்மா வற்புறுத்துகிறார். குழந்தையின் அம்மாவைப் பார்க்க, அம்மா தலையாட்ட, குழந்தை அதை வாங்கி அம்மாவிடம் கொடுத்துவிடுகிறது. பொதுவாக இந்த வயதுள்ள குழந்தைகள் சாக்லெட் உள்ளிட்ட இனிப்பு வகைகளை விரும்பும், மதிக்கும். அந்தக் கார வகையை சாப்பிடாது எனத் தீர்க்கமாக நம்புகிறேன்.

குழந்தையின் அம்மா அந்தக் குழந்தையிடம் சாப்பிடச் சொல்லி வற்புறுத்தவேயில்லை. இருக்கையில் அருகே இருந்த ஒரு வார இதழின் மேல் வைத்துவிட்டு வழக்கம்போல் மகளிடம் பேசிக்கொண்டும், விளையாடிக்கொண்டும் வருகிறார். சற்று நேரத்திற்குப் பிறகுதான் கவனித்தேன். வார இதழின் மேல் வைத்த காரத்தின் அளவு சற்று குறைந்திருந்தது. அதன்பின் அவர்களை கவனிக்க ஆரம்பித்தேன். குழந்தையோடு விளையாடியபடியே அந்தக் காரத்திலிருந்து மிகச்சிறிய அளவை எடுத்து அவ்வப்போது குழந்தைக்கு ஊட்டுகிறார், விளையாட்டு, அரட்டை சுவாரசியத்தில் குழந்தையும் அதை சாப்பிடுகிறது.

*

சங்கரநேத்ராலயா மருத்துவமனையின் காத்திருப்பு பகுதி. நான் அமர்ந்திருக்கும் வரிசைக்கு முன் வரிசையிலும், பின் வரிசையிலும் நாற்காலிகள். நெரிசல் ஏதுமில்லை. சொற்பமான மனிதர்கள். எவரையும் கவனிக்கும் எண்ணமற்று, ஏதோ சிந்தனைகள் மனதில் கூடுகட்ட கை பேசியில் கண்களை ஓட்டிக் கொண்டிருந்தேன். ஏதோ ஒரு பொருள் ’சொத்’ என விழும் ஓசை கேட்கிறது. சற்றே பார்வையை விரிக்கிறேன். ஒரு ஸ்லைஸ் குளிர்பான ப்ளாஸ்டிக் பாட்டில் கிடக்கிறது. மீண்டும் கைபேசியில் ஆழ்கிறேன்.

’சப்’பென ஒரு அறை விழும் சப்தம் கேட்கிறது. அது மிகக் கனமான சப்தம். திடுக்கிட்டு நிமிர்ந்து பார்க்கிறேன். முன் வரிசையில் ஒரு குழந்தை நின்று கொண்டிருக்கிறாள். மிக அழகான குழந்தை. பார்க்கும் எவருக்கும் அவள் தேவைதையென்றே மனதில் பதிகிற மாதிரியான ஒரு அழகிய குழந்தை. நான்கு வயதுக்குள் இருக்கலாம். அந்தக் குழந்தையின் காலடியில் அந்த ப்ளாஸ்டிக் ஸ்லைஸ் பாட்டில் கிடக்கிறது. அருகில் கம்பீரமான உருவமாய் ஒரு ஆண் நிற்கிறார். வயது முப்பதுகளில் இருக்கலாம். அந்தக் குழந்தையின் அப்பாவாக இருக்கலாம் எனப் புரிகிறது. நிமிர்ந்து பார்க்கிறேன். குழந்தையை எரித்துவிடுவது போல் பார்க்கிறார். மிகத் தீர்க்கமான அதே நேரம் சலனமற்ற பார்வையோடு கண் சிமிட்டாமல் அந்தக் குழந்தை அப்பாவையே பார்க்கிறது. பார்வையில் அடர்த்தியானதொரு அமைதி. அடிவிழுந்த சப்தத்தில் நான் திடுக்கிட்டிருந்தேன். அடிவாங்கிய சுவடு ஏதுமின்றி தன் தந்தையை அமைதியாக பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது குழந்தை. ஒரேயொரு முறை கண் சிமிட்டுகிறது. நாக்கை மடித்து விரலால் சாடை காட்டுகிறார். மெல்லக் குனிந்து கீழே கிடந்த பாட்டிலை எடுத்து நிமிர்ந்து நெஞ்சோடு கட்டிக் கொள்கிறது.

விழுந்த அறை அசாதாரணமானது. குழந்தையின் மீது விழுந்த அறை என்மீது விழுந்திருந்தால் என்ன நடந்திருக்குமென ஒரு கணம் கற்பனை செய்கிறேன். அடித்த அந்த ஆள் ஒரு எதிரியாய் எனக்குள் உருவகமெடுக்கிறார். அந்தக் குழந்தையின் அமைதியும் உறுதியும் என்னை உலுக்குகிறது. என்னால் அந்தக் காட்சியை நம்பவே முடியவில்லை.

திடமாய் நின்று அந்த அப்பாவையே பார்த்தபடி இருந்தாள். அந்த அமைதியும், திடமும், கூரிய பார்வையும் வேறொன்றைச் சொல்கிறதாய் எனக்குப் படுகிறது. அப்பா எனும் ஆதிக்கத்தின் மீது, அப்பா எனும் வலிமையின் மீது, அப்பா எனும் திடகாத்திரத்தின் மீது, அப்பா எனும் அதிகாரத்தின் மீது, அப்பா எனும் பிம்பத்தின் மீது, அப்பா எனும் கண்டிப்பின் மீது, அப்பா எனும் அவசரத்தின் மீது, அமைதியாய், மிக அமைதியாய், நுணுக்கமாய், கூர்மையாய் அந்தக் குழந்தை விடும் சவாலாகவே அது எனக்குத் தோன்றியது.

மீண்டும் நான் கவனத்தை என் வசதிக்குத் திருப்பிக் கொள்கிறேன். சில நிமிடங்கள் கழித்து அந்தக் குழந்தையைப் பார்த்தபோது ஆச்சரியத்தில் உறைந்து போகிறேன். பக்கத்து இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த தன் அப்பாவின் மடியில் மண்டியிட்டபடி அவரின் கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டிருக்கிறது. இது கனவா, நனவா என ஒரு நடுக்கம் எனக்கு உள்ளுக்குள் வருகிறது. அந்தச் சம்பவத்தை ஒரு நிலைத்தகவலாக என் ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் பதிகிறேன்

"எச்சூஸ்மீ தகப்பா.... ஒரு ஸ்லைஸ் பாட்டில கீழ போட்டதுக்கு 'சப்பு'னு அறையறதுக்குப் பேரு வீரம் இல்ல.... உங்கிட்ட அடிவாங்கிட்டு அழாம அமைதியா இருந்துட்டு, அஞ்சு நிமிசம் கழிச்சு 'அப்பா'னு மடில வந்து உக்காந்தனே... அதுக்குப் பேருதான் வீரம்!'

*

சமீபத்திய பத்தாண்டுகள் நமக்கிடையே விதைத்திருக்கும் மாற்றங்களும் அவசரங்களும் மிக சிக்கலானவை. 1980களில் பதின் வயதில் இருந்த ஒருவர், 2010களில் பதின் வயதில் இருக்கும் ஒரு பிள்ளையை அன்றைய தம்மோடு பொருத்திப் பார்ப்பதில்தான் பல சிக்கல்கள் பெற்றோருக்கும் பிள்ளைகளுக்குமிடையே வளர்வதற்கான காரணமாய் இருக்கின்றன.

1980களில் ஊரில் ஒரு தொலைக்காட்சி இருந்தாலே மிகப் பெரிய விசயம். தொலைபேசி என்பதும் மிகப்பெரியதொரு கனவு. புல்லட்டும் யெஸ்டியும்தான் அன்றைய வாகனங்கள். ஓரிரு வானொலி நிலையங்கள்தான் குடும்பத்தின் பொழுதுபோக்கு. எப்போதாவது அருகாமையிலிருக்கும் திரையரங்கள் படம் மாற்றி இன்றே கடைசி ஒட்டுவார்கள். ஆனால் இன்று வீடுதோறும் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட தொலைக்காட்சிகள் அதில் நூற்றுக்கணக்கான சானல்கள். ஆட்கள்தோறும் கைபேசி, அதில் ஒற்றைச் சொடுக்கில் உலகின் ஏதோ ஒரு மூலையில் இருப்பவரை எட்டிவிடமுடிகிறது. சாலைகளுக்குச் சற்றும் பொருந்தாத வேகத்தில் விரையும் இரு சக்கர வாகனங்கள்.

தம் பிள்ளைகள் வாழும் பதின்பருவ வாழ்க்கையென்பது தாம் வாழ்ந்த பதின் பருவ வாழ்க்கைக்கு இணையானது அல்ல என்பதைப் புரிந்து கொள்வதுதான் இன்றைய பெற்றோரின் அவசியமான, அவசரமான தேவை.

வாழ்க்கையில் சூழல்களைத் தவிர ஆகச்சிறந்த பாடங்களும், மனிதர்களைவிட ஆகச்சிறந்த போதனையாளர்களும் இல்லை. அதிலும் குழந்தைகள் அற்புதமான ஒரு பாடம் சொல்லிகள்.

ஒரு பயணத்தில் ஒரு தாய்மை தன் போக்கில் கற்றுக் கொடுக்கும் பாடமும், ஒரு காத்திருப்பு அறையில் ஒரு குழந்தை தன் இயல்பில் கற்றுக் கொடுக்கும் பாடமும், சற்றே மனது திறந்து கவனித்தால் எத்தனை இதமாய் நமக்குள் பதிகிறது.

எத்தனை எத்தனை பாடங்கள் கற்றுக்கொண்டாலும், வாழ்க்கைச் சக்கரத்தின் வேகமும் அவசரமும் நம்மை ஏதாவது ஒரு கீழ்மைக்குள் இழுத்துக் கொண்டு சொருகிவிடுவதை மறுப்பதற்குமில்லை. ஒவ்வொரு தந்தையும், ஒவ்வொரு தாயும் பிள்ளைகளிடம் பாடம் கற்றுகொள்ள ஆயிரமாயிரம் இருக்கின்றன.

பிள்ளைகள் தாயிடம் கொஞ்சம் தந்தைமையை எதிர்பார்ப்பதைவிட, தந்தையிடம் கொஞ்சம் கூடுதலாய் தாய்மையை எதிர்பார்க்கிறார்கள் என்பது நிதர்னமான உண்மை! காரணம் தந்தை மனதிலும் மாரிலும் சுமப்பவராய் இருந்தாலும், தாய் என்பவள் தன் கருவிலும் கனவிலும் சுமந்தவளாக இருக்கிறாள்.

தாயுமானவர்களாக இருக்கப் பழக வேண்டியது தந்தைகளின் தேவையாக இருக்கிறது.


-

“நம் தோழி” மார்ச் இதழில் வெளியான கட்டுரை
http://maaruthal.blogspot.in/2015/04/blog-post_17.html

-
 ·  Translate
16
1
Umashankar M's profile photoPrakash Rajamanickam's profile photo
 
நல்ல பதிவு. நானும் என் செல்ல மகள்களை,  திடீர் கோபத்தில் அடித்து விடுவது உண்டு. பிறகு அதை நினைத்து வருந்துவதுவும் உண்டு.  ஆனால் அவர்கள் அதை உடனே மறந்து விட்டு நம்மிடம் அன்பை காட்ட தொடங்கி விடுவார்கள்.  இதை படிக்கும் பொலுது அந்த ஞாபகமே மனதில் ஓடுகிறது.
 ·  Translate
Add a comment...
People
Have him in circles
4,310 people
iyyanar vinoth's profile photo
tensile shade's profile photo
Bharathi Krishna Kumar's profile photo
ragupathy r's profile photo
Nalvelan. M's profile photo
Providers Skill Academy P Ltd's profile photo
Dinesh Bothra's profile photo
Vivek G's profile photo
Shagul Hameed's profile photo
Work
Occupation
Business
Basic Information
Gender
Male
Story
Introduction
Kathir
Places
Map of the places this user has livedMap of the places this user has livedMap of the places this user has lived
Currently
Erode
Links
Contributor to