Profile cover photo
Profile photo
Tasos Kartas
1,143 followers -
Λοιπόν αυτός που γύρευα είμαι: θαμώνας σε στίχων λυρικά ηλιοστάσια, σμαράγδι υπονοούμενο είλωτα υπερρεαλισμού σε e-blogάκια, μισθοφόρος ρέμβη από ένα άλλο ποίημα πορφυρογέννητο, χίλιες σταξιές «επέκεινα» πήλινου πάθους στων υακίνθων την παντάνασσα σιωπή… (συνεχίζεται με ΚΛΙΚ http://iovilaio.blogspot.com/2010/05/blog-post_2224.html
Λοιπόν αυτός που γύρευα είμαι: θαμώνας σε στίχων λυρικά ηλιοστάσια, σμαράγδι υπονοούμενο είλωτα υπερρεαλισμού σε e-blogάκια, μισθοφόρος ρέμβη από ένα άλλο ποίημα πορφυρογέννητο, χίλιες σταξιές «επέκεινα» πήλινου πάθους στων υακίνθων την παντάνασσα σιωπή… (συνεχίζεται με ΚΛΙΚ http://iovilaio.blogspot.com/2010/05/blog-post_2224.html

1,143 followers
About
Tasos's interests
View all
Tasos's posts

Post has attachment
ΝΥΧΤΕΣ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ ΞΕΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ:
Υπάρχει
μια νύχτα πιο σκοτεινή απ’ τη νύχτα. Όποιος μπαίνει σ’ αυτή χάνει το χρόνο,
μιλάει αλλιώς, συγχέοντας το μέσα με το έξω, ζει το θάνατο, μ’ έναν τρόπο σαν
άβυσσο καρφωμένο για πάντα στο στήθος, ρημαγμένος από τη βία και βλέποντας αυτό
που δεν βλέπει ...

Post has attachment

Post has attachment
ΟΛΟΙ ΔΙΨΑΝΕ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ. ΟΛΟΙ ΜΑΣΑΝΕ ΜΙΑ ΜΠΟΥΚΙΑ ΟΥΡΑΝΟ ΠΑΝΟΥ ΑΠ’ ΤΗΝ ΠΙΚΡΑ ΤΟΥΣ
Αυτά τα
δένδρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό, αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου
απ’ τα ξένα βήματα, αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο, αυτές οι
καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο. Ετούτο το τοπίο είναι σκληρό σαν τη
σιωπή, σφίγγε...

Post has attachment

Post has attachment

Post has attachment
ΝΥΧΤΩΔΙΕΣ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ –ΜΑΣ-ΚΟΣΜΟΥ (απόπειρα λύτρωσης το κυνηγητό ανάμεσα στις λέξεις):
Πυρωμένο
χώμα άνεμος καυτός νερό λειψό και εκκρίσεις!.. Σαλπάρουν οι μέρες, πανιά
σκισμένα, με θρήνο στη ζωή γερνούν οι επίγονοι. Τι παραλλάσει; Και πάλι στον
ορίζοντα του πουθενά με μια ληγμένη αγάπη ο οδοιπόρος κουβαλά και φέτος ένα
έκθετο καλοκαίρι (αποσ...

Post has attachment
ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΕ ΣΕΝΑ ΚΑΤΟΙΚΩ ή ΠΟΥΘΕΝΑ (πώς ήρθε η βάρκα ως εδώ; Πώς σφήνωσε σαν ζώο με σπασμένα πλευρά;)
Μεγάλες οι
αποστάσεις κι οι δρόμοι άγνωστο που καταλήγουν. Ορυχεία της πληγής!.. Πού
βρίσκουν και τρώνε τα πουλιά; Πού άνεμο για τα φτερά τους; Ποια σκοτάδια στις
φλέβες σου βαθιά ως την αμάθητη νύχτα που θα ’ρθει να σβήσει κάθε φως… Λεηλατεί
ο καιρός κι ο ...

Post has attachment
ΕΝΑ ΧΑΡΤΙ ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΤΕΓΝΩΝΕΙ (στις αστραπές και στις βροντές του χρόνου):
Όλο
το σύμπαν μια κλωστή που με τραβάει προς τα εσένα. Και ποιος εσύ; Μην είσαι
δαίμονας; ή μήπως δένδρο σκοτεινό που αντί για φως / φωτιά που σαν κλαδί
κλαδίζεσαι και πυρπολείς το όλο – που αρχίζει και τελειώνει στην παλάμη μας;
Ένα χαρτί όλος ο κόσμος κρέ...

Post has attachment
ΠΙΡΟΥΕΤΕΣ ΤΟΥ ΕΔΩ ΟΙ ΣΤΙΓΜΕΣ, ΤΥΦΛΕΣ ΧΤΥΠΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΣΥΝΘΛΙΒΟΝΤΑΙ:
Ας πούμε
χάριν συντομίας ότι αυτή η λέξη είναι το λιμάνι και εκείνη το ταξίδι κι ανάμεσά
τους η απόσταση του «θα», ο κίνδυνος του «δεν» κι όλα αυτά που φέρνουν λύπη. Ας
πούμε πως τα πρωινά ξεκινάμε υπερωκεάνια της επιθυμίας μας, πως τα βράδια κάπου
πάντα φτ...

Post has attachment
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ: ΠΟΙΗΣΗ, το μοναδικό πράγμα στον κόσμο που έχει αιτία και αφανίζεται ρημαγμένη από κάτι που δεν έχει αιτία…
Η ουσία της Ποίησης είναι στην ίδια τη ζωή του ποιητή όχι
στην ποίησή του… Γιατί ο νους είναι το παν και η ψυχή σε τίποτε δεν φταίει… (με ΚΛΙΚ στην εικόνα είσοδος στο ιστολόγιο με αποσπάσματα
από τα βιβλία του Γιώργου Χειμωνά: Εκδρομή, Μυθιστόρημα, Ο Εχθρός...
Wait while more posts are being loaded