Profile cover photo
Profile photo
Tasos Kartas
1,110 followers -
Λοιπόν αυτός που γύρευα είμαι: θαμώνας σε στίχων λυρικά ηλιοστάσια, σμαράγδι υπονοούμενο είλωτα υπερρεαλισμού σε e-blogάκια, μισθοφόρος ρέμβη από ένα άλλο ποίημα πορφυρογέννητο, χίλιες σταξιές «επέκεινα» πήλινου πάθους στων υακίνθων την παντάνασσα σιωπή… (συνεχίζεται με ΚΛΙΚ http://iovilaio.blogspot.com/2010/05/blog-post_2224.html
Λοιπόν αυτός που γύρευα είμαι: θαμώνας σε στίχων λυρικά ηλιοστάσια, σμαράγδι υπονοούμενο είλωτα υπερρεαλισμού σε e-blogάκια, μισθοφόρος ρέμβη από ένα άλλο ποίημα πορφυρογέννητο, χίλιες σταξιές «επέκεινα» πήλινου πάθους στων υακίνθων την παντάνασσα σιωπή… (συνεχίζεται με ΚΛΙΚ http://iovilaio.blogspot.com/2010/05/blog-post_2224.html

1,110 followers
About
Communities and Collections
View all
Posts

Post has attachment
ΧΡΟΝΙΑ και ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΑΜΕ ΓΥΡΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ
Ήρθε μια μέρα που τα τριαντάφυλλα καίγανε / βουνά και θάλασσα. Γυμνός / μονάχα το σπαθί στη μέση. Σήκω μου λέει, μας έκλεισαν / μας έχουν κλείσει από παντού. Και μη φοβάσαι θα περάσουμε. Χρόνια και χρόνια περπατήσαμε / γυρεύοντας το πέρασμα κι ο καιρός εγύρ...
Add a comment...

Post has attachment
Η ΕΡΗΜΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ Η ΕΦΗΜΕΡΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΟΥ:
«ΕΡΩΤΑΣ: ιερή ακροβασία / δίχως πίστη - ΠΟΙΗΣΗ: ανεξάντλητη σιωπή στη σκιά της λέξης» (Έφη Καλογεροπούλου) «Η Ερημιά του Έρωτα» μια εύστοχη
έκφραση που, σύμφωνα με το σχόλιο της Κυριακής Λυμπέρη,   «υποβάλλει σε
ένα στεγνό και απειλητικό τοπίο» συμβατό ωστό...
Add a comment...

Post has attachment
ΞΟΡΚΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΜΠΤΗ ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ ΚΙ ΟΠΟΥ ΜΕ ΒΓΑΛΕΙ Ο ΜΙΤΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΤΗΣ
52 η Χρυσηίδα Ρέμβης (από Ένα Στίχο που είναι να βγει Έρμαιο Επέκεινα Λερναίας
Εμμονής) Φτιάχνω φράσεις με ρήματα διαθέσεως Σχεδόν παθητικής Επιφωνήματα αποθετικά και ήμαρτον Σαρκοβόρα ανάμεσα σε σαρκοβόρα Ασυναίρετος χρόνος αμετάβατος Πόθοι Ευσεβείς, Αδημο...
Add a comment...

Post has attachment
ΤΡΙΑΝΤΑ, ΤΡΙΑΝΤΑ ΜΙΑ ΜΕΡΕΣ ΚΙ Ο ΚΟΥΤΣΟΦΛΕΒΑΡΟΣ ΕΙΚΟΣΙ ΟΚΤΩ (πάντα υπάρχει ένας μήνας της χαράς μα η κάθε μέρα είναι για να βαδίζουμε)
Ξεφλουδίζοντας τις μέρες στο κατώφλι του χρόνου κουδουνίζοντας στη φούχτα τα κουκούτσια / μια στιγμή πριν τα πετάξουμε έρχεται μια ξαφνική αυριανή Δευτέρα /μια σημερινή μισοφευγάτη Κυριακή. Γύρω το δάσος με τα έλατα / σφυρίγματα μες τα δένδρα / βρεμένη φρέσ...
Add a comment...

Post has attachment
ΜΕ ΛΕΝΕ ΦΙΛΟΜΗΜΑ («κι εσύ ξόρκι των ερώτων των κρυφών φύλαγέ με ποτέ έρωτα μη νιώσω» Γ. Χειμωνάς):
«Με λένε Φιλομήλα στο μουσικό μου δωμάτιο από δω θα στήσω τις λέξεις του / από δω τις νότες μου από ξεκινάει το άπειρο: άρθρα / ουσιαστικά αντιχρονισμοί / συζεύξεις / ανωνυμίες / καντέντσες καλλωπισμοί / ρήματα/ επιρρήματα / επιφωνήματα αλλοιώσεις / μετατρο...
Add a comment...

Post has attachment
ΤΟ ΓΑΛΑΝΟ ΤΗΣ ΕΡΗΜΙΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟ ΒΥΘΟ
Την πρώτη μέρα ήταν φως /
Μονάχα φως, κι είπε ο Θεός Κι ο έρωτας το ύγρανε κι
ανθίσανε τα χρώματα… Μέσα στης μνήμης το βυθό /
σπίθισε χάλκινη φωνή Ένας σάλεψε / σάλπισε και
ταξίδεψε… Δεύτερη μέρα και η βροχή /
πάνω στο ντέφι του ουρανού Τα ασημένια δάχτυλα ...
Add a comment...

Post has attachment
ΚΡΥΒΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΘΑ ’ΘΕΛΕ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟΥ
Με το πρόσωπο κολλημένο στο τζάμι / κοιτάζω εκστατικά πίσω απ’ τις στάλες της βροχής / ένα πολύχρωμο κόσμο κρύβω μέσα μου ένα παιδί / με τις τσέπες γεμάτες μπίλιες μέσα στον χειμώνα ένα παιδί με δακρυσμένα μάτια / για το γατάκι του που πέθανε για το λουλούδ...
Add a comment...

Post has attachment
ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΠΑΤΗΣΑΝ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΞΥΠΟΛΥΤΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΣΤΕΚΕΙ ΠΑΝΤΑ ΑΣΑΛΕΥΤΗ ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ ΤΩΝ ΜΑΤΙΩΝ ΣΟΥ
«Μπαίνει
σκοτάδι στα άδεια σπίτια Στα
κεφαλαία γράμματα των οδών /μέσα στα ψέματα / στις λέξεις των ανθρώπων στα κενά
σώματα/ που ντύνονται σιωπή Κι εσύ /δεν
έρχεσαι ποτέ / να με γεννήσεις» ΝΥΧΤΑ ΝΩΡΙΣ,
είναι το 2ο ποίημα στη συλλογή της Μαρίας Χρονιάρη ΑΓΕ...
Add a comment...

Post has attachment
ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΑΓΙΝΩΤΟ Η ΣΤΙΓΜΗ («Αείζωον Πυρ, που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο»):
53 η Χρυσηίδα Ρέμβης (από Ένα Στίχο που είναι να βγει Έρμαιο Επέκεινα Λερναίας
Εμμονής) Ο Στήμονας, εγώ και η εαρινή σύναξη μιας χίμαιρας! Ο Ύπερος, εσύ και οι ελπίδες έρχονται στο
πηγαίο μονοπάτι! Και η ώρα ανάσκελη σ’ όλο το ρεύμα μιας
στιγμής, Όπλο και σ...
Add a comment...

Post has attachment
ΟΧΙ Η ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΤΗΣ ΟΥΤΟΠΙΑΣ αλλά ο ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΣ ΕΡΩΤΑΣ ΤΗΣ ΟΥΤΟΠΙΑΣ
«Κάθε
πουλί έχει το κλαδί του – και με καμιά διάθεση μονιμότητας πάνω σ’ αυτό. Όσο
ζει κελαηδεί εκεί πάνω και με τη γλώσσα του»!..   Σχόλια
και αυτοσχόλια για την ποιητική τέχνη και τον ανθρώπινο προσδιορισμό από την
ποιητική συλλογή ΣΤΟΝ ΕΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΛΗΘΥΝΤΙ...
Add a comment...
Wait while more posts are being loaded