Profile cover photo
Profile photo
Ozan ŞENATAM
1 follower
1 follower
About
Posts

Post has shared content
Bu da böyle bir anım

Lise bitiyor okulun son günü, aşkından öldüğüm bir kız var. Uğrunda her şeyi feda etmem ama adının aşk olduğuna inanıyorum. Çok değişik seviyorum hatunu. Arkadaşız ama arkadaş işte, bizden sevgili olmaz biliyorum. Sınıftayız, oturuyoruz birkaç arkadaş derken Bora ''Ben Ayşe'yi seviyorum söylesem mi Ozan sence?'' diye sordu bana. Ulan bende Ayşe'yi seviyorum demedim tabii.

-Okulun son günü gelmiş Ayşe'yi seviyorum diyorsun Bora. Bunca zaman neden söylemedin?
+Söyleyemedim işte, şimdi şarkılar falan çalınca sınıfta heyecana kapıldım. Şimdi söyleyemezsem bi daha bulamam ben bu kızı.
-(Ayşe'yi seviyorum ama Bora da seviyor) Git söyle dedim.

Ayşe ile konuştu. Ayşe olmaz biz arkadaşız demiş Bora'ya...
Geldi bana biraz üzgün halde ''istemiyormuş'' dedi.
Eee artık ben söyleyemem Ayşe'ye aşık olduğumu şimdi Bora gitti, kız bana evet dese bile olmaz yani. Bana yakışmaz. Öyle yavşak gibi. Bazen aşklar böyle biter. Çocuk gelip söyleyemez çünkü saçmasapan nedenleri vardır.

O gün Ayşe ile konuşmadım ve aşk denen hisse ortak olamadık. Belki beni çok sevdi haberim olmadı, onu sevdim ama ruhu duymadı. Yıllık yazılarını okudum fotoğraflara baktım aradan epey zaman geçti.

Emre diye bir arkadaşım vardı liseden... Bir gün Beşiktaş sahilde Ayşe'yi görmüş. Ayşe hemen beni sormuş sonrada; ''Ozan benim lise aşkım ya ama aramızda bir şey olamadı'' demiş. Emre bizim semtin çocuğu olduğu için beni görünce durumu anlattı.
''iyiymiş'' diyerek geçiştirdim.

Oysa belki de o gün; lisenin son günü değil, aşk'a yaklaştığım tek gündü. İnsan aşk'a kaç kere yaklaşır bilmem. Araya kaç tane Bora girer, kaç tane Ozan susarak sever ve Ayşe gıkını çıkarmaz bilmem ama hayat işte boş veriyorum.

Lisenin son günü kim bilir kaç aşk daha gömüldü kalplere...
Add a comment...

Bu da böyle bir anım

Lise bitiyor okulun son günü, aşkından öldüğüm bir kız var. Uğrunda her şeyi feda etmem ama adının aşk olduğuna inanıyorum. Çok değişik seviyorum hatunu. Arkadaşız ama arkadaş işte, bizden sevgili olmaz biliyorum. Sınıftayız, oturuyoruz birkaç arkadaş derken Bora ''Ben Ayşe'yi seviyorum söylesem mi Ozan sence?'' diye sordu bana. Ulan bende Ayşe'yi seviyorum demedim tabii.

-Okulun son günü gelmiş Ayşe'yi seviyorum diyorsun Bora. Bunca zaman neden söylemedin?
+Söyleyemedim işte, şimdi şarkılar falan çalınca sınıfta heyecana kapıldım. Şimdi söyleyemezsem bi daha bulamam ben bu kızı.
-(Ayşe'yi seviyorum ama Bora da seviyor) Git söyle dedim.

Ayşe ile konuştu. Ayşe olmaz biz arkadaşız demiş Bora'ya...
Geldi bana biraz üzgün halde ''istemiyormuş'' dedi.
Eee artık ben söyleyemem Ayşe'ye aşık olduğumu şimdi Bora gitti, kız bana evet dese bile olmaz yani. Bana yakışmaz. Öyle yavşak gibi. Bazen aşklar böyle biter. Çocuk gelip söyleyemez çünkü saçmasapan nedenleri vardır.

O gün Ayşe ile konuşmadım ve aşk denen hisse ortak olamadık. Belki beni çok sevdi haberim olmadı, onu sevdim ama ruhu duymadı. Yıllık yazılarını okudum fotoğraflara baktım aradan epey zaman geçti.

Emre diye bir arkadaşım vardı liseden... Bir gün Beşiktaş sahilde Ayşe'yi görmüş. Ayşe hemen beni sormuş sonrada; ''Ozan benim lise aşkım ya ama aramızda bir şey olamadı'' demiş. Emre bizim semtin çocuğu olduğu için beni görünce durumu anlattı.
''iyiymiş'' diyerek geçiştirdim.

Oysa belki de o gün; lisenin son günü değil, aşk'a yaklaştığım tek gündü. İnsan aşk'a kaç kere yaklaşır bilmem. Araya kaç tane Bora girer, kaç tane Ozan susarak sever ve Ayşe gıkını çıkarmaz bilmem ama hayat işte boş veriyorum.

Lisenin son günü kim bilir kaç aşk daha gömüldü kalplere...
Add a comment...

Post has attachment

Post has attachment
Wait while more posts are being loaded