Profile

Cover photo
Sofia el.
16,681 views
AboutPostsPhotosVideos

Stream

Sofia el.

Shared publicly  - 
1
Add a comment...

Sofia el.

Shared publicly  - 
1
Add a comment...

Sofia el.

Shared publicly  - 
1
Add a comment...

Sofia el.

Shared publicly  - 
 
20 oktober 2012

Spaghetti benen

Even leek het erop dat mijn dag verpest zou worden. Mijn moeder heeft liever dat ik thuis blijf als we familie over de vloer krijgen. Ik had natuurlijk ruim van te voren aangegeven dat ik zaterdag niet thuis zou zijn. En natuurlijk had ik graag open kaart willen spelen met mijn moeder. Ik had zo graag willen zeggen dat haar toekomstige schoonzoon mijn laptop zou repareren. Mijn moeder heeft een hele andere kijk op de liefde en alles wat daarbij komt kijken. Volgens haar moet ik trouwen met een man die een lange baard heeft en broeken boven zijn enkels draagt. Dat is dé perfecte man voor mij. Ze zeurt eigenlijk al jaren dat ik met Hamid moet trouwen. Hamid is de zoon van de Imam in de moskee. Elke ochtend krijg ik te horen hoe geweldig Hamid is en hoeveel soerats hij uit zijn hoofd kent. Hij is mijn type gewoon niet. Bovendien heb ik Hamid vorig jaar betrapt tijdens het zoeken van zijn tong in iemands mond. Sindsdien kijk ik eigenlijk met hele andere ogen naar hem. Ik ben natuurlijk ook niet moeders mooiste en ik weet heus wel dat je uiteindelijk met een partner eindigt die een beetje op jouw niveau zit. Maar Hamid is gewoon niet van mijn niveau. Naast hem voel ik me de Melanie Knauss naast Donald Trump, de Jeniffer Lopez naast Marc Anthony, de aardbei naast de jara fruit.

Terug naar zaterdag.. Ik weet niet waarom, maar had opeens heel slecht voorgevoel. Als mijn tante en Yasmin in de buurt waren dan gaat altijd alles mis. Mijn moeder riep me 2 keer naar beneden, pas na de derde keer gaf ik gehoor aan haar stem. Terwijl ik naar beneden liep, riep Faatje heel zacht dat ik me geen zorgen hoefde te maken. Zij zou me dekken als dat nodig zou zijn. Ik liep de woonkamer binnen en groette mijn tante en nicht met de gebruikelijke vier kussen. Het was alweer een lange tijd geleden dat we elkaar hadden gezien. Mijn tante maakte een opmerking over mijn figuur. Ik moest volgens haar meer eten, want een maatje 36 zou bij mij niet passen. In de keuken maakte ik de na3na3 thee (muntthee) klaar en vulde de etagere met koekjes, nootjes en andere lekkernijen. Ik dronk een glaasje mee en stond op om naar boven te gaan. Faatje had vast mijn laptop in de tas gedaan. We liepen samen naar beneden. Mijn tante vroeg waar ik heen ging. Mijn moeder vond het nodig om te vertellen waar ik heen ging. Tante Khadija is een gesloten persoon en vertelt eigenlijk heel weinig over haar eigen dochter.. behalve dan dat ze geweldig is. Yasmin bekeek me van top tot teen en zei: 'ga je zo de deur uit?'. Normaal draag ik zelden nette blazertjes, ik vind ze namelijk niet zo lekker zitten. Het liefst draag ik boyfriens jeans met XXXL truien waar ik kan verdwijnen en afgetrapte All Stars. Het was haar blijkbaar opgevallen dat ik er anders uitzag dan normaal. Ik negeerde haar opmerking, nam afscheid van mijn moeder en liep samen met Faat richting de keuken. Faat schonk zichzelf een glaasje thee in, ondertussen ging ik door mijn tas heen om te controleren of ik alles bij had. Ik ben dus echt een stresskip. Eigenlijk ben ik dat met alles. Als ik bijvoorbeeld weet dat mijn bus om 10:10u vertrekt in de ochtend, dan sta ik er al om 09:55 (lees: de bushalte is maar 2 minuten op loopafstand van mijn huis). Ik kan ook bijvoorbeeld ook in de stress schieten als ik bij de kassa sta en al mijn spullen snel in de tas moet doen en ik de ogen in mijn rug voel prikken van gehaaste klanten. Maar ook als ik op een overvolle station loop en mensen vanuit de bus zie kijken. Of als je langs een groepje Marokkaanse jongens loopt. Op de een of andere manier kan ik niet meer lopen. Mijn benen lijken dan opeens op spaghetti, ze zwieberen alle kant op.

Youssef en ik hadden afgesproken in de bieb. Ik vond het eigenlijk wel een goede plek en ergens ook wel romantisch. Het heeft wel wat, zo.. tussen al die boeken, hij en ik. Faatje en ik hadden besloten samen te gaan. Zij zou uiteindelijk ergens anders zitten en ik zou naar Youssef gaan. De bieb was niet zo heel ver van mijn huis en het was wel lekker weer, dus we besloten te gaan wandelen richting de bieb.
 ·  Translate
1
Add a comment...

Sofia el.

Shared publicly  - 
1
Add a comment...

Sofia el.

Shared publicly  - 
1
Add a comment...

Sofia el.

Shared publicly  - 
1
Add a comment...

Sofia el.

Shared publicly  - 
1
Add a comment...

Sofia el.

Shared publicly  - 
 
20 oktober 2012

Een ongestelde poes

Ik voelde mijn mobiel in mijn tas trillen. Het zal vast Youssef zijn, dacht ik. 'Hey Sofia, ben er al, wil je ook een kopje thee?' Ik voelde mijn spaghetti benen alle kanten opgaan. Wat was hij romantisch zeg. Ik zag al helemaal voor me hoe wij tussen de boeken zaten en diepe gesprekken met elkaar voerden. Ik voelde me zo zweverig, zo happy, intens gelukkig. Ik probeerde alles in me op te nemen. Alles wat ik zag en voelde. Dit zou ik later aan mijn kinderen vertellen. Ik zou ze vertellen hoe hun vader in de bieb voor mij is gevallen. Ik stuurde een smsje terug waarin ik zei dat ik wel zin had in een kopje thee. Weet dat het heel erg wanhopig klinkt in jullie oren, maar in op dat moment zat ik van alles te plannen in mijn hoofd. Stel je voor we zouden gaan verloven. Ik weet niet eens welke ziana of negaffa hot it. En trouwens wat is het verschil tussen een negaffa en een ziana? Ik kom namelijk zelden op bruiloften en als ik er ben, dan sta ik meestal in de keuken te helpen... en ehh soms ook eten. Het uitzoeken wie hot is en wat de nieuwste trends zijn op het gebied van Marokkaanse bruiloften komt op mijn to-do-list.
Na 10 minuten arriveerden we bij de bieb. Faatje controleerde of alles goed zat en we namen afscheid. Zij zou beneden zitten en ik raapte alle moed bij elkaar, nam een diepe zucht en liep de trap op. Shit, vergeten te vragen op welke verdieping Youssef zou zitten. Ik besloot hem te bellen. Bellen is immers sneller dan een WhatsApp berichtje. Aan de andere kant van de lijn hoorde ik zijn mannelijke stem klinken. Jullie denken vast: d'oh mannelijk, hij is toch een man? Ja, maar je hebt een mannenstem en een MANNENSTEM. Pff, ik kwam gewoon niet uit mijn woorden. Nadat ik ophing sprak ik mezelf moed in: u can do this Sofia. Gewoon blijven volhouden dat je laptop stuk is. Tweede verdieping, aan de rechterkant. De zenuwen gierden door mijn lijf. Het was gewoon niet normaal! Ik heb me nooit zo zenuwachtig gevoeld. Ik stond nog liever in een overvolle Arena. Ik kreeg ondertussen een lief smsje van Faat: 'gewoon jezelf zijn, het wordt vast leuk en als er iets is, ben beneden. Kus!'. Gewoon mezelf blijven? Are you out of your mind?! Helemaal mezelf zijn ben ik alleen hier. Alleen hier durf ik mezelf te zijn. Bij Youssef zal dat vast ook wel komen.... nadat we 1 jaar getrouwd zijn. Als ik dat meteen zou zijn, dan zou hij een scheiding aanvragen, denk ik.
En daar was hij.... Jullie kennen vast wel romantische scenes uit films waarin twee koppels elkaar na lange tijd weer zien... en op de achtergrond hoor je prachtige achtergrondmuziek. Zo was dat zaterdag ook. In mijn hoofd speelde het nummer van de reclame Trésor by Lancome af. Voor degene die dit nummer niet kennen:

http://www.youtube.com/watch?v=XvmHj...eature=related

Dit nummer heb ik jaren op mijn telefoon staan. Elke keer als ik in de trein zit of aan het lopen ben fantaseer ik over Youssef. Ik fantaseer dan dat ik Kate Winslet ben en hij de man is in de commercial. We vliegen elkaar in de armen, beloven elkaar eeuwige trouw en worden samen oud en gelukkig. Hij had een spijkerblousje aan, een stoppelbaardje en zijn haar zat een beetje messy, maar dat maakte zijn hele look juist leuker. Ik houd namelijk niet van mannen die er zo gelikt uitzien. Toen ik Youssef begroette en mezelf hoorde praten kon ik wel door de grond zakken. Ik klonk als een ongestelde poes.

Goed, ik schoof aan en hij zette zijn boeken weg. In het eerste halfuur waren we eigenlijk meer aan het praten. We hadden het over koetjes en kalfjes. 'Drink gauw je kopje thee op, want anders word je thee koud'. Het kopje thee was me niet eens opgevallen, ik was verdronken in zijn ogen. Nou, hier komt de eerste blunder. Mijn moeder en eigenlijk heel de familie noemt mij altijd een boerin. Ik snap nu eigenlijk wel waarom. Toen Youssef het kopje thee naar me schoof zag ik een heel raar ijzeren ding met gaatjes. Ik wist gewoon niet wat het was. Youssef had zijn kopje thee al op, dus kon ook niet kijken naar wat hij met dat ding deed. Op dat moment deed ik alsof ik totaal niet nerveus was, maar pff ik stresste me daar letterlijk kapot. Achteraf kon ik mezelf wel op mijn kop slaan.... het was een zeefje.

Ik had hiervoor nooit gezien. Misschien ben ik gewoon heel dom, maar ik drink mijn thee gewoon op de ouderwetse manier. Gewoon met een theezakje en een lepeltje. Gelukkig heb ik mezelf er wel uit kunnen redden, want uiteindelijk bood ik aan om een kopje thee voor hem te halen. Op die manier kon ik afkijken hoe zo'n zeefje precies werkt.
 ·  Translate
1
Add a comment...
Story
Tagline
Sofia el., 22 jaar, houdt van eten en joggen naar de Albert Heijn
Bragging rights
Ik ken alle Mona toetjes slogans uit mijn hoofd!
Basic Information
Gender
Female
Relationship
Single