Profile cover photo
Profile photo
Halim Tanwir
201 followers
201 followers
About
Posts

Post has attachment

Condolence for the death of Nancy Hatch Dupree

Nancy Hatch Dupree, head of the Afghanistan Research Center at Kabul University, died at the age of ninety-nine.
Leave me in Afghanistan
I knew Nancy from the years 1975 that she met with her husband Luis Dupree , the professor of archaeological science at the University of Kabul, and they had students with scholarly collaborations.
When I introduced and published my book (History and Journalism of Afghanistan) in Pashto in Peshawar, I attended a scientific meeting and congratulated me.
When she had meetings about the building and the tomb of the Afghan National Leader in Daoud Khan's foundation, she always attended us. I saw him almost two months ago in one of the scientific circles who was still working nicely and loved and filled with Afghanistan. "You can use the research center and attach the handwritten documents to this center," she said. I promised her.
Today I'm sorry to hear that she died. She was a scholar, an Afghan scholar and historian of Afghanistan, a great cultural disaster. May God forgive her.
Dr. Mohammad Halim Tanwir
Historian & Journalist
Photo

Post has attachment
انسی هاتچ دوپری (به انگلیسی: Nancy Hatch Dupree رئیس مرکز تحقیقات افغانستان در پوهنتون کابل به عمر نود ساله گی وفات کرد
مرا در افغانستان به خاک بسپارید

نانسی را از سالهای میشناختم که او با استاد باستان شناسی ام لوی دوپری در پوهنتون کابل می آمد و با محصلان همکاری های علمی داشت. زمانی که من کتابم (تاریخ و روزنامه نگاری افغانستان) را به زبان پشتو در پشاور رونمایی و معرفی می کردم ، در نشست علمی شرکت کرد و برایم تبریک گفت. وقتی هم که در بنیاد داوود خان جلساتی در مورد ساختمان و مقبره رهبر ملی افغانستان داشتیم او همیشه با ما شرکت می کرد. من تقریبا دوماه قبل او را در یکی از محافل علمی دیدم که هنوز هم با نشاط کار میکرد و به افغانستان عشق و سرشار داشت. رویم را بوسیده گفت: تو می توانی از مرکز تحقیقات استفاده کنی و اسناد های دست داشته ات را نیز با این مرکز ضمیمه کنی. من برایش وعده دادم.
امروز با تأسف اطلاع حاصل کردم که او داعی اجل را لبیک گفت. شخصیت علمی ، افغانستان شناس و مورخ خوب افغانستان. خداوند او را ببخشاید.
دکتور محمد حلیم تنویر
نانسی هاتچ دوپری (به انگلیسی: Nancy Hatch Dupree رئیس مرکز تحقیقات افغانستان در پوهنتون کابل در افغانستان و مؤلف پنج کتاب دربارۀ افغانستان است. وی بیوۀ لوئی دوپری Luis Dupree، باستان‌شناس سرشناس آمریکایی و محقق فرهنگ و تاریخ افغانستان است که در سال‌های جنگ در افغانستان، مرکز تحقیقات افغانستان را در شهر پیشاور پاکستان تاسیس کرد.
خانم دوپری که از سال ۱۹۵۰ میلادی در افغانستان کار می‌کند، پس از سقوط حاکمیت رژیم طالبان این مرکز را به کابل انتقال داد. در حال حاضر خانم دوپری مسئولیت مرکز تحقیقات افغانستان در پوهنتون کابل را به عهده دارد. این مرکز حاوی ۴۵ هزار نسخه حاوی اطلاعاتی در زمینه تاریح و فرهنگ افغانستان است که شامل کتاب، مجله، روزنامه و آثار می‌شود.
نانسی و همسرش لویی در طی دوران اقامتشان در کابل آثار زیادی دربارۀ افغانستان گردآوری کردند. آنها از سال ۱۹۶۲ تا ماخ اپریل ۱۹۷۸ انقلاب ثور به منظور حفریات باستان‌شناسی به گوشه و کنار افغانستان سفر کردند
آثار
راهنمای تاریخ افغانستان (An Historical Guide to Afghanistan) (۱۹۷۲)
راهنمای تاریخ کابل (An Historical Guide to Kabul)
راهنمای موزیم ملی (A Guide to the National Museum)

Nancy Hatch Dupree, head of the Afghanistan Research Center at Kabul University, died at the age of ninety-nine.
Leave me in Afghanistan

Nancy Hatch Dupree giving a speech during the International Architectural Ideas Competition at the National Museum of Afghanistan in September 2012 in Kabul, Afghanistan
Born 1927 (age 89–90)
Kerala, India
Nationality American
Title Director of the Afghanistan Center at Kabul University
Nancy Hatch Dupree (born 1927)[1] is a historian and archaeologist on Afghanistan.[citation needed] She was born in India to American parents and went to Barnard College and Columbia University to study Chinese.[2] She is the director of the Afghanistan Center at Kabul University in Afghanistan and author of five books that she compiled while studying the history of Afghanistan from 1962 until the late 1970s.

Dupree was born in Kerala (then Travancore) in India, on the Arabian Sea coast. Her parents were working in Kerala on rural development programs, and were also involved in village community drama. Dupree spent most of her childhood in Kerala. She subsequently also lived with her parents in Latin America.

Dupree first arrived in Afghanistan in 1962 as a diplomat's wife. Several years later, she met Louis Duprée, who was a renowned archaeologist and scholar of Afghan culture and history. The two fell in love and got married after divorcing their former spouses.[3] After the Soviet invasion of Afghanistan in 1979, Nancy was forced to leave the country, while Louis remained. Rather than return to the United States, she moved to a refugee camp in Peshawar, Pakistan.[4] Louis was eventually arrested under suspicion of working for the Central Intelligence Agency (CIA) as a spy. He then joined Nancy in Peshawar. While in the refugee camp, Nancy realized the potential for the loss of unique documents about Afghanistan to be lost or destroyed forever. In order to preserve these works and to teach them to a new generation, she and Louis formed the Agency Coordinating Body for Afghan Relief (ACBAR). They began to collect both government and non-government documents that related to the country's history, culture, the Soviet Invasion, the Mujahedeen, and the Taliban.[4] Nancy said that in the looting that began after the Soviet invasion, many priceless books were sold to be used for fuel. A large number of books were also sold by weight to be used to wrap food.

After the Coalition forces moved into Afghanistan in 2001, Nancy and Louis did not immediately move back. They were concerned for their own safety and that of ACBAR's collection, which by 1999 consisted of 7,739 titles written in Pashto, Dari, French, German, Norwegian, and Swedish.[4] In 2005, Nancy moved back to Kabul and worked with the Afghan government to find a place to house ACBAR's collection. The collection was moved to Kabul University and the name was changed to the Afghan Collection at Kabul University. A $2 million building was completed to house the collection in 2012.
In 2007, Nancy Hatch Dupree established the Louis and Nancy Hatch Dupree Foundation. It is a charitable organization that promotes research and raises awareness of the history and culture of Afghanistan. In addition, this organization also preserves Afghani cultural heritage. The organization's primary goal is to ensure the sustainability of the Afghanistan Center at Kabul University (ACKU). Programs offer Afghans from all walks of life, especially youth, incentives to acquire and employ information that will help them address the challenges of rebuilding their nation.[citation needed]
The organization has been able to achieve its overall goal by purchasing books and providing them to the schools in parts of Afghanistan that have never had a library. Due to regional instability, the organization has not been able to achieve all of its goals as an active NGO.[citation needed]

A Historical Guide to Afghanistan (1972)
An Historical Guide to Kabul
A Guide to the National Museum
Photo
Photo
10-09-17
2 Photos - View album

Post has attachment
دکتور محمد حلیم تنویر از پست مشاوریت روابط بین الملل وزارت اطلاعات و فرهنگ استعفاء کرد
Dr. Mohammad Halim Tanwir resigned as International Relations adviser of the Ministry Information and Culture
خبر:
استعفاء از مشاوریت روابط خارجی وزارت اطلاعات و فرهنگ
Resignation from the Foreign Relations Advice Ministry of Information and Culture
از آنجاییکه وزارت اطلاعات و فرهنگ با عدم استراتیژی تدوین شده که باید در مدت چهار سال آینده در بخش های نشرات، فرهنگ، جوانان و ګرځندوی ، جهت بهبود و توسعه آن قدم برمی داشت، نه تنها در تطبیق برنامه های انکشافی کاری صورت نگرفت بلکه صرف بودجه عادی را در تهیه موبل و فرنیچر محدود نمودند. از جانبی دیگر بی برنامه گی و عدم رعایت قوانین در کشاکش ذوق و روش عادی فردی و غیر مسوولانه دست اندرکاران در معینیت های مختلف،باعث سکتگی و حتی رکود در کار و پیشبرد امور این وزارت شده است.
بعد از استعفای محترم عبدالباری جهانی تا کنون ، تمام تصامیم این وزارت، فردی و ذوقی شده و روند توسعوی در گرو ذوق ریاست ها قرار گرفت که میتوان این حالت اختناقی را برای وزارت اطلاعات و فرهنگ یک فاجعه نامید. نبود وزیر و بی توجهی رئیس جمهور در تعیین وزیر هم در رکود و غیر قانونمند بودن امور وزارت اثر نامطلوب گذاشته است.
من منحیث مشاور امور روابط خارجی این وزارت با وجود پیشبرد امور فرهنگی، نشراتی، تحقیقاتی، تهیه مقالات و معرفی افغانستان که در موجودیت کشورما با سازمان های ایکو، سارک، یونسکو، ایسسکو، یونیسف،یونما، ووو..و حتی نوشتن مقالات مسوولان به زبان های متفاوت، سعی نمودم که تاکنون از حیثیت حقوقی ومطبوعاتی وزارت در داخل و خارج کشور حفظ و پاسداری کنم.
اما متاسفانه تصامیم غیر موجه و تلاش مسوولان انتسابی ووابسته بطور مستمرباعث از هم گسستن نهاد های مطبوعات و فرهنگ کشور شده، تنها آنان علاقمند اشتراک در سیمینار ها و یا دعوت به خارج از کشور اند تا بطور سمبولیک، نماد شرمندگی افغانستان گردند، زیرا نه زبان میدانند و نه هم از امور اطلاعات کافی و تخصصی دارند، و این امر بیشترین فعالیت های وزارت را می سازد تا در خارج عکس های نمایشی بگیرند. روند کاری توسعوی و جذب ظرفیت ها نیز خلاف قانون و مطابق ذوق افراد جریان دارد و تلاش جناح های مختلف، افتضاح ، شرم و ننگ برای وزارت (اطلاعات و فرهنگ) خواهد بود.
من منحیث یک فرد مطبوعاتی و فرهنگی در ابهامات این روش ها نخواستم اسیر بمانم و از تاریخ اول سنبله ۱۳۹۶ هـ. ش.خود را مستعفی دانسته و استعفاء ام را بروز شنبه ۴ سنبله ۱۳۹۶ به وزارت تقدیم می نمایم. تا زمانی که خودرایی ها و جبهه بندی های غیر مسوولانه و انتخاب وزیر جدید صورت نپذیرد، همکاری های رضا کارانهء خود ترا نیز با وزارت قطع خواهم کرد. امید دارم رئیس جمهور کشور دراین زمینه بی تفاوت نمانده و هرچه زودتر اقدام صورت گیرد.
دکتور محمد حلیم تنویر
اول سنبله ۱۳۹۶ مطابق ۲۳ آګست ۲۰۱۷میلادی - کابل
Photo

Post has attachment

Poem : Hidden pain
From: Dr. Mohammad Halim Tanwir

I wish my heart had no pain
My face was never disturbed
Wish the last page of love calendar
He gave good tidings and no regrets
I wish I could make the hard way of love
Oh, and there was no pain and tears
I wish you could interpret love
No bondage, torture or imprisonment
I wish I had no acquaintances
There was no celestial word in the attachment
I wish he had a half look, familiar
He did not have foolishness
Photo

Post has attachment
درد پنهانی
از:دکتور محمد حلیم تنویر

کاش قلبم درد پنهانی نداشت
چهره ام هرگز پريشانی نداشت
کاش برگ آخرین تقویم عشق
مژده می داد و پشیمانی نداشت
کاش می شد راه سخت عشق را
آه و درد و اشک پنهانی نداشت
کاش می شد عشق را تفسير کرد
نی اسارت، زجر و زندانی نداشت
کاش يارب آشنايی ها نبود
دروصالش، ورد آسمانی نداشت

کاش نیمی بود نگاهش، آشنا

بی وفایی و هوس رانی نداشت

Hidden pain
From: Dr. Mohammad Halim Tanwir

I wish my heart had no pain
My face was never disturbed
Wish the last page of love calendar
He gave good tidings and no regrets
I wish I could make the hard way of love
Oh, and there was no pain and tears
I wish you could interpret love
No bondage, torture or imprisonment
I wish I had no acquaintances
There was no celestial word in the attachment
I wish he had a half look, familiar
He did not have foolishness
Photo

Post has attachment
دفتر (نی) حمایه کنندهء قیلون خانه ها و مراکز فساد به جای حمایه از رسانه ها
The Office of (Ney) is the sponsor of the Quillon houses and the Corruption Centers, instead of media support

در اعلامیهء رادیو تلویزیون ملی (ولسی جرگه) افغانستان عنوانی شورای عالی علماءی افغانستان فرستاده شد، صریحاً تأکید شده تا از دفتر خود ساخته و وابسته به اجانب (نی) زیر نام حمایت از رسانه ها و مسوولان آن استجواب صورت گیرد که با نشر اکاذیب و افترأأت و اتهامات علیه مسوولان و روزنامه نگاران رسانه های ملی در حمایه از مراکز فساد و فحشا و قیلون خانه ها، خلاف شرع اسلام و قانون اساسی افغانستان به فعالیت های تخریبی پرداخته و ایجاد اختناق را باعث شده، فضای امن رسانه یی و آزادی بیان و فعالیت روزنامه نگاران را به تشنج و ناهمگونی کشانیده است.
در نامهء که اخیرا دفتر (نی) به مراجع مختلفه ارسال داشته به سه نکته غیرمؤجه علیه روزنامه نگار رادیو تلویزیون ولسی جرگه اتهام بسته که باید در برابر آن جوابگو باشد.
همچنان به شورای علماءی افغانستان در خواست شده است تا مسوول این دفتر شخصی بنام عبدالمجیب خلوتگر را در شورای عالی علمأی افغانستان و کمسیون شکایات ولسی جرگه جهت وضاحت اتهاماتی که وارد کرده است ، حاضر گردد.
دکتور محمد حلیم تنویر رئیس عمومی رادیو تلویزیون ولسی جرگه و مشاور ارشد فرهنگی ولسی جرگه، از شورای عالی علمأی افغانستان درخواست نموده است تادر صورت اثبات جرم اتهامات علیه دفتر (نی) و مسوول آن، این دفتر نام نهاد را که تا هنوز از حقوق هیچ روزنامه گار و رسانه های آزاد حمایه و دفاع نکرده وتا کنون گزارش فعالیت های مثبتی را انجام نداده است، مسدود نماید.
نقل این درخواست همچنان به مقام های دارالانشأی ولسی جرگه، ریاست جمهوری ، شورای اجراییه، مقامات امنیتی کشور، دفتر حزب اسلامی افغانستان، کمسیون شکایات ولسی جرگه و کمسیون تخطی رسانه های وزارت اطلاعات فرهنگ نیز فرستاده شده است
Photo

Post has attachment
زنده گی ما تبلور و انعکاس افکار و اندیشه های خود ماست
Our lives and thoughts are our own Crystallization and reflection
نوشتهء دکتور محمد حلیم تنویر
Written by: Dr.M.Halim Tanwir

در جامعه سنتی چون افغانستان، روش های زنده گی انسان ها مطابق میل دیگران رقم زده شده و معیار ها و ارزش ها، در محدوده های تناقض گویی های افراد ماحول گره خورده است. این تناقض گویی با ارزش های اساسی هرانسان و یا آرزو های خود شخص تفاوت کلی دارد. شعار ها را زیر ننگ جامعه رنگ مذهبی داده، مرز و خط حلال و حرام بودن را برآن کشیده اند که حتی با قوانین مقدس اسلام نیز در تضاد و تناقص قرار دارد. ننگ و غیرت جامعه که جز منافع افراد درآن متصور است، به خود فرد رابطهء ندارد. روش های سنتی را برتر از همه ارزش ها سنجیده و محک قضاوت قرار می گیرد.. همین گره های نامانوس فرد را در بن بست قرار داده، پویایی انسان را به ایستایی و نهایتا مایوسی و عقب گرایی می کشاند. چگونه میتوان به این بی باوری ها خط بطلان کشید و یا آنرا شکست.؟ چه کسی مسوول بدبختی ها و خوشبختی ها ما خواهد بود؟ آیا فرد خود میتواند ازین سنت های سخیف بگذرد و در مرز به زیستی و رفاه قدم گذارد؟ آیا روشنفکر ما میتواند از شعار ها قدم فرا تر نهد و پایه گذار رفاه اجتماعی در جامعه شود؟ آیا انسان جامعه ما سرانجام می تواند خوشبختی واقعی را در زنده گی خویش لمس کند؟
به یقیین. افکارمان سرنوشت خود و دیگران را تغییر می دهد و زندگی ما انعکاس افکار و اندیشه های خود ماست پس باید همیشه مثبت فکر کنید. هر چیزی که آدمی در فکر و اندیشه و خیال خود تصور کند بزودی در عالم خارج عینیت می یابد و جایگاه خود را پیدا میکند. دراینجا فرد با خود باید بیاندیشد که چرا و چگونه باید زیست؟ آیا برای بهبود زنده گی خود که تأثیر گذار برای رفاه مردم و جامعه است، باید زنده گی کرد؟ و یا تنها باید سنت ها و روش های پوسیده را زیر نام رسم و رواج پذیرفت؟
جامعه ما که مملو از تناقضات و افکار پوسیده در زنده گی اجتماعی است، فرد را زیر فشار می گیرد. در هر کار و یا برخورد، قبل ازینکه فرد خود تصمیم بگیرد، دیگران به خود ، این حق را می دهند تا در مورد ابراز نظر نموده و تصمیم بگیرند. همه تصمیم گیری ها از ازدواج ها، مراسم، عزاداری ها، رفت و آمد ها و تحصیل و کار و امثالهم در تصامیم دیگران که خود نمی دانند و مطابق میل و منافع خود تصمیم می گیرند. تصورات از حالت مثبت گرایانه بسوی منفی گرایی شکل می بازد. حال که اینطور است پس چرا فکر منفی داشته باشیم ؟ چرا راه ورود افکار و اندیشه های منفی را مسدود نکنیم با وجود اینکه می دانیم هر چه وارد فکرمان شود دیر یا زود در عالم خارج تحقق می یابد ٬ باید از اندیشه های منفی دوری کنیم و در هر حالی بجز فکر های مثبت به چیز دیگری فکر نکنیم .قصد انجام هر کاری را دارید فقط جنبه های مثبت آن را ببینید و فکرتان را بر روی موانع و مشکلات متمرکز نکنید
با اندیشه مثبت خود می توانید هر چه مانع و مشکل در کارتان وجود دارد ازبین ببرید . اگر همیشه در فکر موانع و مشکلات باشید آنها روز به روز بیشتر می شوند چرا که با هر چه انس بگیریم برایمان پیش می آید .اگر فقط مرتب به بی عدالتی ها فکر کنیم هر روز در گیر این مشکلات خواهیم ماند٬ زیرا ذهن و فکر خود را از این افکار منفی پر کرده ایم آنوقت بعد هم میگوییم : چه دنیای سخت و ظالمی شده به هر چه توجه کنید با آن یکی می شوید پس اگر همیشه به سختی ها و مشکلات و موانع فکر کنید آنها را هر روز بزرگتر می کنید و به آنها پر و بال میدهید . متاسفانه اکثر مردم هر کار جدیدی را که آغاز می کنند به جهات منفی آن بیشتر توجه دارند. قبل ازینکه برای خود زنده گی کنند، متوجه دیدگاه دیگران اند که انگشت انتقاد برآن می نهد. در مناقشات و بحث های جانبی کج بحثی ها اوج می گیرد، اصل هدف را از دست می دهند . مشکلات بسیار کوچک و ناچیز را بزرگ جلوه داده تا اینکه دیگران او را را از انجام آن کار منصرف می کنند و با افکار منفی خود راه ورود راه حلها و جنبه های مثبت کار را می بندند. اما کسانی که در هر کاری فقط جنبه های مثبت آنرا می بینند هر روز پیشرفت می کنند و به هیچ مانعی برخورد نمی کنند و حتی اگر به موانع و مشکلاتی هم برخورد کردند با افکار مثبت می توانند راهگشای کار های خود گردند و به پیشرفت های نیز نایل آیند. موانع را تبدیل به ارتقأ و بالا رفتن خود می کنند .این افراد هیچگاه متوقف نشده و درهای ترقی و پیشرفت بر روی آنها گشوده می شود
اندیشه ها و افکار منفی ما باعث ایجاد مشکلات و موانع است. هیچ کس جز خود ما مسوول بدبختی و خوشبختی های ما نیست و من باین باورم که زنده گی ما تبلور و انعکاس افکار و اندیشه های خود ماست
Photo

Post has attachment

آیا این وطن ساخته می شود یا نه؟
درد دلی از حوادث و عملکرد های وکلا و ولسی جرگه
نوشته دکتور محمد حلیم تنویر
?Is this home is built or not
The events and performance of lawyers and MPs
By: Dr.Halim Tanwir
ګاهی از اوقات انسان حالتی را پیدا میکند که به خاطر عملکرد ناخوشاند یک فرد که دور از حدود معمول حرکت دارد،انګیزه بدبینی را بوجود می آورد تا همه افراد منوط و مربوط به همان فرد و یا قوم و یا ولایت در نظر و دید انسان به گونه یی دیګری معرفی شود و آدم نمی تواند جلو حالات و احساس های خود را در برابر این افراد بگیرد و از آن جلوګیری نماید.
من از قوم احمدزی، استانکزی، عبدالرحیم زی، نیازی، چرخی، خروت و اقوام دیگر متنفذ همان ولایت خوشم می آمد و میدانم که مجاهدین و شخصیت های خوب و مبارزی در تاریخ افغانستان بودند.
اما دو روز قبل یکی از وکلا با تخلصی از همین اقوام بدون اینکه با من سرو کاری داشته باشد با بادیگارد و محافظ و نگهبان و ناظر خود داخل اتاق شده و بی آنکه هم که تعارف نماید به خوردن (پلی) شروع کرد و هرکه را را مورد انتقاد و زورگویی خود قرار داد. خیلی هم عصبانی وبه نظر می آمد و از خود راضی بودږعلاوتاً اینکه منحیث یکی از وصی های ولسی جرگه میخواست فرد مورد نظر خود را در اداره مورد نظر که نسبت بیکاره گی منفک شده بود دوباره نصب کند.و من از همان برخورد تا هنوز رنج میبرم و تکالیف روانی را تحمل می کنم.
تا خواستم با او سخنی از قانونیت در جامعه درمیان آورم، حرف های نابجای گفت. در همان لحظه فرموده پیامبر اکرم (ص) در ذهنم خطور کرد و خاموش ماندم.
تنها سوالی که مرا بخود مشغول داشت که تا هنوز بدان پاسخی نیافته ام اینبود: آیا این وطن ساخته می شود؟
حرف کمال سادات معین جوانان وزارت اطلاعات و فرهنګ یادم آمد که اسم پسرش را گذاشته است: (دا وطن نه جوړیږی سادات)
Photo

Post has attachment
Snow playing and snowball fighting, climbing, slipping on ice and snow in the mountains (Chwki Arghandi) 8 KM west of suburb of Kabul(27.January 2017
Photography of Zaki Qais
باریدن برف کابل، برایم ودیعه ولطف الهی است..
کابل را با سردی ها و گرمی هایش دوست دارم
زیبایی های گذشته کابل را تا هنوز می توانم تجربه نمایم.
هر پایان هفته در گرو طبیعت و زیبایی های کشورم خود را عجین میدانم.
در کوه ای اطراف کابل آرامش، سکوت، زیبای و لبخند صلح را تصور دارم.
رفتم به کوه های چوکی ارغندی...در آرامش و سکوت طبیعت و و آغوش آشتی و محبت را باز نمودم
با دوستانم که همانند خودم این زیبایی ها می پسندند
به امید صلح دایمی در افغانستان عزیز
محمد حلیم تنویر
Photo

Post has attachment
جلالتمآب حامد کرزی..! ملت ما تا هنوزفرهنگ قدرشناسی بزرگان خویش را بطور شایسته ندانسته اند. قدردانی از شخصیت پرستی های کاذب فرق دارد. خداوند همراهت باشد.
دکتور محمد حلیم تنویر
Photo
Wait while more posts are being loaded