Φωτογραφία εξωφύλλου του προφίλ
Φωτογραφία προφίλ
Dimitris Mavros
14 ακόλουθοι -
Μαύρος Δημήτριος-Αγγειοχειρουργός Μητροπόλεως 40-Θεσσαλονίκη Τηλ.2310228900
Μαύρος Δημήτριος-Αγγειοχειρουργός Μητροπόλεως 40-Θεσσαλονίκη Τηλ.2310228900

14 ακόλουθοι
Πληροφορίες
Αναρτήσεις

ΑΝΤΙΣΥΛΛΗΠΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΘΡΟΜΒΩΣΗΣ: ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ
 
Σύμφωνα με νεότερα δεδομένα οι άντρες στη πραγματικότητα έχουν συνολικά περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν φλεβική θρόμβωση.Απλώς στις γυναίκες ο κίνδυνος αυξάνει λόγω 1.εγκυμοσύνης 2.χρήση αντισυλληπτικών και 3.συμπληρωματική θεραπεία μετά την εμμηνόπαυση.
Στην ουσία και στις 3 προαναφερθείσες καταστάσεις ο συνδετικός κρίκος είναι η αύξηση των επιπέδων των οιστρογόνων.
Τα οιστρογόνα ΔΕΝ έχουν την ικανότητα να δημιουργούν άμεσα θρόμβο αλλά αυξάνουν τη πιθανότητα θρόμβωσης τουλάχιστον 2 φορές.Ιδιαίτερα η χρήση αντισυλληπτικών φαρμάκων έχει βρεθεί να αυξάνει το κίνδυνο θρόμβωσης 3-4 φορές παραπάνω.
Μια γυναίκα πρέπει να έχει κατα νού οτι τα οιστρογόνα έχουν πολλές δράσεις μέσα στο σώμα της.Είναι οι ορμόνες που διατηρούν μια φυσιολογική εγκυμοσύνη και όταν δίνονται με τη μορφή αντισυλληπτικών δισκίων προλαμβάνουν την εγκυμοσύνη, ξεγελώντας τον οργανισμό.Μια έμμεση δράση τους όμως είναι να αυξάνουν διάφορους παράγοντες πήξεως του αίματος, στην ουσία προκαλούν το αίμα να πήζει γρηγορότερα, και άρα πολλαπλασιάζοντας το κίνδυνο φλεβικής θρόμβωσης.Ακόμη μια αναγνωρισμένη ιδιότητα τους είναι οτι αυξάνουν το πραγματικό αριθμό των αιμοπεταλίων (κύτταρα στο αίμα που ευθύνονται για τη φυσιολογική πήξη του) αλλά αυξάνουν και το ρυθμό που αυτά τα κύτταρα συγκολλούνται μεταξύ τους για να δημιουργήσουν θρόμβο.
Για τη μέση γυναίκα ο κίνδυνος θρόμβωσης με τη χρήση αντισυλληπτικών είναι ευτυχώς μικρός.Μόνο 1 στις 3000 γυναίκες ετησίως θα παρουσιάσει θρόμβωση.Τα δυσάρεστα νέα έρχονται όταν η γυναίκα πάσχει από θρομβοφιλία (μια σειρά αιματολογικών διαταραχών κληρονομικής αιτιολογίας) συνήθως ήπιας μορφής και αδιάγνωστη πριν συμβεί η θρόμβωση ή έχει ιστορικό προηγούμενης θρόμβωσης είτε από τη χρήση αντισυλληπτικών είτε από άλλη αιτία.
Σε αυτές τις περιπτώσεις ο κίνδυνος θρόμβωσης είναι υψηλός φτάνοντας να συμβαίνει 1 γυναίκα στις στις 50 ή 100 αναλόγως το ιστορικό και το τύπο της θρομβοφιλίας.Εύκολα μπορεί κάποιος να συμπεράνει το πόσο ευάλωτος είναι ο γυναικείος οργανισμός στο ενδεχόμενο θρόμβωσης.
Ο κίνδυνος γίνεται μεγαλύτερος αν αναλογιστούμε οτι σε μερικούς ανθρώπους η φλεβική θρόμβωση ΔΕΝ εμφανίζει καμμία συμπτωματολογία εκτός από μικρό πόνο στο πόδι, που εύκολα μπορεί να ξεγελάση την ασθενή ώς μυικό πόνο ή κάτι παρεμφερές.
Άρα εάν κάποια γυναίκα που ανήκει στη κατηγορία που για κάποιο λόγο χρησιμοποιεί αντισυλληπτικά δισκία και παρουσιάσει οποιαδήποτε συμπτωματολογία όπως αιφνίδιο πόνο ή ευαισθησία στα πόδια, μια περιοχή που εμφανίζεται πιο ζεστή στο άγγιγμα ή οίδημα (πρήξιμο) ή κοκκίνισμα στα πόδια θα πρέπει άμεσα να απευθυνθεί στον Ιατρό της ο οποίος και θα τη καθοδηγήσει.

ΑΝΕΥΡΥΣΜΑ ΚΟΙΛΙΑΚΗΣ ΑΟΡΤΗΣ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΤΑΙ
 
Το Ανεύρυσμα της κοιλιακής αορτής είναι μια συχνή πάθηση.Πρόσφατες στατιτιστικές μελέτες τοποθετούν τη συχνότητα του μέχρι και 1,4% στο γενικό πληθυσμό με την ανακάλυψη του ,κυρίως σαν τυχαίο εύρημα, να εντοπίζεται σε 190.000 νέα περιστατικά κάθε χρόνο.
Πρέπει να γίνει κατανοητό οτι το ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής είναι μια σοβαρότατη πάθηση που αν δεν αντιμετωπιστεί καταλήγει στο θάνατο, μιας και η ρήξη του ανευρύσματος είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστεί.
Ο τίτλος που συνοδεύει τη πάθηση είναι ο σιωπηλός δολοφόνος, μιας και τα συμπτώματα που δίνει απουσιάζουν εντελώς ή είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστούν μιας και συγχέονται με άλλες συχνότερες παθήσεις.Στη μαζική πλειοψηφία των περιπτώσεων το πρώτο σύμπτωμα είναι η ρήξη (όταν το ανεύρυσμα σπάσει), κατάσταση αιφνίδια και θανατηφόρος.
Ανεύρυσμα ονομάζεται η κατάσταση στην οποία η φυσιολογική αρτηρία αρχίζει και μεγαλώνει (κάποιος μπορεί να το φανταστεί σαν μπαλόνι που φουσκώνει) και ξεπερνάει σε μέγεθος τουλάχιστον το 50% της αρχικής της διαμέτρου.Έτσι αν η φυσιολογική αορτή (η μεγαλύτερη αρτηρία στο ανθρώπινο σώμα) έχει διάμετρο περίπου στα 2 εκατοστά, ανεύρυσμα ονομάζεται από τα 3 εκατοστά και πάνω.
Τα αίτια που προκαλούν ένα ανεύρυσμα είναι συνήθως νοσήματα που έχουν να κάνουν με ελαττωματική κατασκευή του συνδετικού ιστού, ο οποίος αποτελεί και το δομικό στοιχείο κατασκευής της ανθρώπινης αρτηρίας.Αποδεδειγμένοι παράγοντες που συμβάλλουν στην δημιουργία και αύξηση ενός ανευρύσματος είναι η Αρτηριακή Υπέρταση, οι χρόνιες Πνευμονοπάθειες  και το κάπνισμα.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει οτι όλα τα ανευρύμστα ανεξαρτήτως μεγέθους πρέπει να αντιμετωπίζονται χειρουργικά.Το πόσο επικίνδυνο είναι ένα ανεύρυσμα να σπάσει εξαρτάται αποκλειστικά από το μέγεθος του.Έτσι η πιθανότητα να συμβεί αυτό αρχίζει και γίνεται επικίνδυνη όταν ένα ανεύρυσμα της κοιλιακής αορτής φτάσει τα 5 εκατοστά, όπου αγγίζει το 1%.Αυτό σημαίνει στατιστικά οτι 1 στα 100 ανευρύσματα που φτάνει σε αυτό το μέγεθος θα σπάσει.Αυτή η πιθανότητα αυξάνει ραγδαία αναλόγως το μέγεθος. Έτσι στα 6 εκατοστά γίνεται 6%, στα 7 εκατοστά 19% και πάνω από τα 7 εκατοστά αγγίζει το 35%.Άρα εύκολα συμπεραίνει κανείς οτι το ανεύρυσμα της κοιλιακής αορτής ΠΡΕΠΕΙ να χειρουργείται όταν φτάσει τα 5 εκατοστά ή τα ξεπεράσει.Άλλη μια παράμετρος με στατιστικά μεγάλη αξία είναι η ταχεία αύξηση ενός ανευρύσματος που ορίζεται ώς αύξηση της διαμέτρου από 1 εκατοστό κάθε χρόνο, ενώ η ΄΄φυσιολογική΄΄ εξέλιξη του είναι 0,4 εκατοστά.
Η ανακάλυψη ενός ανευρύσματος κοιλιακής αορτής αλλά και η παρακολούθηση του μπορεί να πραγματοποιηθεί με έναν απλό υπέρηχο στο Ιατρείο αλλά η πραγματική εξέταση που αποκαλύπτει κάθε πτυχή του είναι η αξονική τομογραφία από την οποία ο ειδικός Αγγειοχειρουργός αντλεί πολύτιμες πληροφορίες που χωρίς αυτές δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί.Προσωπικά παρακολουθώ όλα τα ανευρύσματα κοιλιακής αορτής με υπέρηχο κάθε 6 μήνες και με αξονική τομογραφία κάθε χρόνο.Παράλληλα εκπαιδεύω τους ασθενείς μου πώς να καταλάβουν αν κάποιο σύμπτωμα ξεκινάει από το ανεύρυσμα αλλά και πώς μπορούν να περιορίσουν την αύξηση του μέσω στοχευμένης φαρμακευτικής αγωγής αλλά και αλλαγή του τρόπου ζωής.Τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα θετικά και αξιοσημείωτα.
Η χειρουργική αντιμετώπιση ενός ανευρύσματος κοιλιακής αορτής μπορεί να πραγματοποιηθεί Ενδαγγειακά ή με τη κλασσική ανοικτή Αγγειοχειρουργική επέμβαση (Αορτοδιμηριαία παράκαμψη-Bypass).
Πρέπει να γίνει σαφές οτι κανένα ανεύρυσμα ΔΕΝ είναι ίδιο με το άλλο και κάθε ανεύρυσμα αντιμετωπίζεται ξεχωριστά.Ο σύγχρονος και ΄΄εύκολος΄΄ τρόπος αντιμετώπισης είναι η Ενδαγγειακή αντιμετώπιση η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί ακόμη και με τοπική αναισθησία σε ιδιαίτερες καταστάσεις.Συνήθως προτιμάται η ραχιαία αναισθησία στην οποία ο ασθενής δεν έχει αίσθηση από τη μέση και κάτω.Η επέμβαση αυτή πραγματοποιείται με 2 μικρές χειρουργικές τομές στα πόδια, απ΄ όπου ο Αγγειοχειρουργός παρασκευάζει τις αρτηρίες τις οποίες θα χρησιμοποιήσει για να εισάγει και να τοποθετήσει το μόσχευμα το οποίο κάποιος μπορεί να φανταστεί σαν εσωτερικό ΄΄μπάλωμα΄΄ που θα σφραγίσει το ανεύρυσμα και θα το καταστήσει πλέον ακίνδυνο.
Προσοχή όμως διότι ενώ ακούγεται απλό, στην ουσία αποτελεί επέμβαση ΑΠΟΛΥΤΑ εξειδικευμένη,εξατομικευμένη και θεωρείται η επιτομή της σύγχρονης Αγγειοχειρουργικής.Ο σχεδιασμός της απαιτεί λεπτομέρεια κυριολεκτικά χιλιοστού και η παραμικρή αστοχία άμεση αναγνώριση και παρέμβαση.
Η επέμβαση συνήθως διαρκεί περίπου 2 ώρες και η παραμονή του ασθενούς στη κλινική περίπου 2 ημέρες.Ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στις καθημερινές του δραστηριότητες σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.
Ας περάσουμε όμως και στη δεύτερη επιλογή της κλασσικής ανοικτής επέμβασης, στην οποία το κομμάτι εκείνο της αορτής που περιέχει το ανεύρυσμα με απλά λόγια αντικαθίσταται (παρακάμπτεται-bypass) από μόσχευμα.Στις ημέρες μας ο μοναδικός λόγος που κάποιος ασθενής με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής στρέφεται σε αυτή την επιλογή είναι καθαρά ανατομικός, με απλά λόγια δηλαδή υπάρχουν ανατομικοί λόγοι για την οποία ΔΕΝ υπάρχει ενδαγγειακό μόσχευμα κατάλληλο για το ανεύρυσμα του, μιας και προανέφερα οτι κάθε ανεύρυσμα ΔΕΝ είναι ίδιο με το επόμενο.
Η επέμβαση απαιτεί γενική αναισθησία πάντα μιας και η χειρουργική τομή πραγματοποιείται στην κοιλία.Είναι επέμβαση που όπως όλες οι επεμβάσεις στην κοιλία εξαρτώνται από τη κατασκευή του κάθε ασθενούς και η χρονική διάρκεια είναι ανάλογη αυτού του γεγονότος.
Διαρκεί περίπου 3 με 4 ώρες και η παραμονή του ασθενούς στη κλινική απαιτεί τουλάχιστον ένα 24ωρο στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και έπειτα 2 με 3 ημέρες περίπου στο θάλαμο νοσηλείας.Η επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες έρχεται συνήθως μετά το πέρας 2 μετεγχειρητικών εβδομάδων.
 

ΑΝΕΥΡΥΣΜΑ ΚΟΙΛΙΑΚΗΣ ΑΟΡΤΗΣ
ΑΝΕΥΡΥΣΜΑ ΟΡΙΖΕΤΑΙ Η ΔΙΑΤΑΣΗ ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΑΡΤΗΡΙΑΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ. ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟ ΠΧ Η ΚΟΙΛΙΑΚΗ ΑΟΡΤΗ ΕΧΕΙ ΔΙΑΜΕΤΡΟ ΣΥΝΗΘΩΣ ΤΑ 2 ΕΚΑΤΟΣΤΑ. ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΗ ΑΥΞΗΣΗ ΣΤΗ ΔΙΑΜΕΤΡΟ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΝΕΥΡΥΣΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΣΗ.
ΕΙΝΑΙ ΠΑΘΗΣΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΓΙΑ 2 ΛΟΓΟΥΣ: 1.ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ  2.ΟΤΑΝ ΕΝΑ ΑΝΕΥΡΥΣΜΑ ΡΑΓΕΙ (ΣΠΑΣΕΙ) Η ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΗ.
Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΓΕΙΟΧΕΙΡΟΥΡΓΟ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΗ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΜΕ ΑΝΑΙΜΑΚΤΕΣ ΚΑΙ ΑΝΩΔΥΝΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΙΑΤΡΕΙΟ.
ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΟΥ ΑΝΕΥΡΥΣΜΑΤΟΣ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ Ή ΜΕ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ.
ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ Η ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΕΝΟΣ ΑΝΕΥΡΥΣΜΑΤΟΣ ΕΧΕΙ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΕΔΑΦΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΩΣ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΠΙΚΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ.

Η ανάρτηση περιέχει συνημμένο αρχείο

ΦΙΣΤΟΥΛΑ-ΑΡΤΗΡΙΟΦΛΕΒΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Η αιμοκάθαρση στην οποία υποβάλλονται ασθενείς  με νεφρική ανεπάρκεια σε τακτά χρονικά διαστήματα απαιτεί την πολύωρη συνεχή ροή του αίματος τους μέσα από τα ειδικά φίλτρα του μηχανήματος αιμοκάθαρσης (τεχνητού νεφρού). Επομένως, κάθε φορά που πρόκειται να κάνει αιμοκάθαρση ο ασθενής ( και αυτό συμβαίνει κάθε 2-3 ημέρες) θα πρέπει το μηχάνημα να συνδέεται με κάποιο φλεβοκαθετήρα που να έχει τοποθετηθεί σε μια φλέβα του ασθενούς η οποία να είναι μεγάλου διαμετρήματος. Αυτό δεν εύκολο, ούτε ανώδυνο να επαναλαμβάνεται κάθε 2-3 ημέρες, καθώς θα αφενός μεν θα καταστραφούν γρήγορα οι περιφερικές φλέβες ( αυτές που βρίσκονται στα άκρα των ασθενών) , αφετέρου η ταλαιπωρία των ασθενών θα είναι μεγάλη. Γι΄αυτούς τους λόγους έχει επιλεγεί ως καλύτερη λύση η δημιουργία με μία μικρή επέμβαση μίας μόνιμης αρτηριοφλεβική παράκαμψης, δηλ. μίας τεχνητής επικοινωνίας μεταξύ μίας αρτηρίας και μίας γειτονικής της φλέβας σ’ ένα  επιφανειακό σημείο του άνω άκρου. Αυτή η τεχνητή ένωση αρτηρίας με φλέβα, οδηγεί στη διάταση του αγγείου και σε σκλήρυνση του τοιχώματος του, γεγονότα που με τη σειρά τους καθιστούν ευκολότερη την παρακέντηση και την αντοχή του αγγείου στο χρόνο. Αντί της απευθείας σύνδεσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας ενδιάμεσος σωλήνας από ειδικό υλικό. Κάθε επιλογή έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της, που θα τα αξιολογήσει ο θεράπων Αγγειοχειρουργός.
Η επέμβαση μπορεί να γίνει με τοπική αναισθησία, αλλά σε περιπτώσεις με σύνθετο μόσχευμα επιλέγεται η γενική αναισθησία.
Κατάλληλα σημεία για τέτοια επικοινωνία είναι οι περιοχές της έσω επιφάνειας του καρπού, στην περιοχή κοντά στον αγκώνα ή στο βραχίονα. Επιλέγεται το άνω άκρο που δεν είναι το κυρίαρχο, δηλ. αυτό που κυρίως δεν χρησιμοποιεί ο ασθενής.
Ο μετεγχειρητικός πόνος από την επέμβαση δεν είναι αξιόλογος. Επιπλοκές της επέμβασης είναι η αιμορραγία και η φλεγμονή του τραύματος. Αργότερα μπορεί να θρομβωθεί και να κλείσει η επικοινωνία, να δημιουργηθεί ανεύρυσμα της επικοινωνίας ( διεύρυνση της) και πολύ σπάνια να διαταραχθεί η αιμάτωση περιφερικά της επέμβασης.
Η αφαίρεση ραμμάτων γίνεται σε 7- 10 ημέρες.

ΦΛΕΒΙΤΙΣ-ΧΡΟΝΙΑ ΦΛΕΒΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ
Μια από τις κυριότερες ενοχλήσεις ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες είναι το οίδημα των κάτω άκρων (πρησμένα πόδια) , πολλές φορές συνοδευόμενο από αίσθημα βάρους , μούδιασμα και αίσθηση διαφοράς θερμοκρασίας (ψυχρό-θερμό).
Η συμπτωματολογία αυτή ενισχύει τη διάγνωση της δυσλειτουργίας φλεβικής ή/και λεμφικής κυκλοφορίας.
Ο ειδικός Αγγειοχειρουργός είναι σε θέση να διαγνώσει με απόλυτη ανατομική ακρίβεια τη πάθηση και να ανακουφίσει τον/την ασθενή τις περισσότερες φορές με απλή συντηρητική αγωγή.Για τη διάγνωση αποφασιστικό ρόλο έχει ο υπερηχοτομογραφικός έλεγχος ολόκληρου του φλεβικού δικτύου (Triplex) , εξέταση γρήγορη,αναίμακτη,ανώδυνη και ακριβής στα χέρια του εξειδικευμένου Αγγειοχειρουργού.
Ενδείξεις για χειρουργική θεραπεία αποτελούν αισθητικά οι ευρυαγγείες (μικρά κόκκινα και μπλέ αγγεία) και οι κιρσοί (μεγάλη διάταση των φλεβών). Επικίνδυνες για την υγεία και τη ζωή καταστάσεις όπως η στάση του αίματος μέσα στις φλέβες (φλεβική θρόμβωση),η δημιουργία ελκών (ανοικτές πληγές) και η αιμορραγία από τις ασθενείς φλέβες των ποδιών σε παραμελημένες περιπτώσεις.
Η συντηρητική θεραπεία συνίσταται σε απλά και άμεσα ανακουφιστικά μέτρα,όπως η αποφυγή της άσκοπης ορθοστασίας, η ανύψωση των ποδιών τις ώρες ανάπαυσης,η σύσπαση της γαστροκνημίας (γάμπας) τις ώρες εργασίας,η αποφυγή ρούχων που στενεύουν υπερβολικά στη μέση,η χρήση του κατάλληλου ύψους στο τακούνι των υποδημάτων,η εφαρμογή ελαστικών καλσόν/καλτσών αναλόγως της ανατομίας και της πάθησης,και τέλος η σωστή και στοχευμένη φαρμακευτική αγωγή.
Οι επεμβατικές επιλογές ποικίλουν αναλόγως της έκτασης της πάθησης.
Οι ευρυαγγείες αντιμετωπίζονται με σκληροθεραπεία (ενέσεις θρομβωτικού υλικού),μέθοδος η οποία είναι αιματηρή με διάφορες επικίνδυνες επιπλοκές (αλλεργική αντίδραση,θρόμβωση των μεγάλων φλεβών,θάνατος) και η εφαρμογή Laser,μέθοδος αναίμακτη,γρήγορη,ανώδυνη και ασφαλής στα χέρια ειδικού Αγγειοχειρουργού.
Οι κιρσοί αντιμετωπίζονται με τη κλασσική χειρουργική τεχνική της σαφηνεκτομής και παράλληλα τοπικής εκτομής των κιρσών κάτω από το γόνατο.Είναι επέμβαση ασφαλής που διαρκεί ελάχιστη ώρα,δεν απαιτεί γενική αναισθησία,δεν αφήνει κανένα αισθητικό έλλειμμα (ουλή ή σημάδι) και τις περισσότερες φορές ο/η ασθενής επιστρέφει σπίτι του το ίδιο βράδυ. Πλεονέκτημα της αποτελεί το μικρό κόστος με ή και χωρίς τη συμμετοχή ασφαλιστικού ταμείου.
Νεότερη μέθοδος αποτελεί ο καυτηριασμός της σαφηνούς φλέβας (η φλέβα που επιστρέφει το αίμα από το δέρμα και το λίπος των ποδιών) είτε με Laser,είτε με ραδιοσυχνότητες (RF).Συνδυάζει όλα τα πλεονεκτήματα της κλασσικής χειρουργικής με μειονεκτήματα το αυξημένο κόστος και τη προσεκτική επιλογή των ασθενών (ανατομικοί λόγοι που δεν την καθιστούν ασφαλή).
Συνοψίζοντας,οι ασθενείς με τη παραπάνω συμπτωματολογία στα πόδια πρέπει να απευθύνονται σε ειδικό Αγγειοχειρουργό,ο οποίος και θα θέσει την ακριβή διάγνωση με ασφάλεια και θα συστήσει το κατάλληλο τρόπο αντιμετώπισης.
Συμπτώματα που θα πρέπει να μας θορυβήσουν (καταστάσεις επικίνδυνες για τη ζωή) και πρέπει άμεσα να απευθυνθούμε στον Αγγειοχειρουργό είναι:
-Οίδημα ετερόπλευρο επώδυνο ή μη (πρήξιμο στο ένα πόδι)
-Έλκος (ιδιαίτερα σε περιπτώσεις δυσοσμίας και αύξησης του μεγέθους)
-Αιμορραγία από κιρσό

ΦΛΕΒΙΚΗ ΘΡΟΜΒΩΣΗ
Θρόμβωση είναι εκείνη η κατάσταση κατά την οποία για κάποιους λόγους σχηματίζεται μέσα στις φλέβες ένας θρόμβος, δηλαδή κατά κάποιο τρόπο ένα «κομμάτι » πηγμένου αίματος . Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να φράζει εκείνο το τμήμα του φλεβικού δικτύου, να παρακωλύεται η φυσιολογική ροή του αίματος και να εκδηλώνεται με πόνο και οίδημα (πρήξιμο) της πασχούσης περιοχής.
Θρόμβωση μπορεί να γίνει σε οποιαδήποτε φλέβα του σώματος. Οι φλέβες χωρίζονται στις επιφανειακές και σε εκείνες που είναι βαθύτερα (εν τω βάθει φλέβες). Η θρόμβωση που συμβαίνει στις βαθύτερες φλέβες είναι εκείνη που θα μας απασχολήσει διότι αυτή είναι και η επικίνδυνη. Μακράν οι συχνότερες είναι οι θρομβώσεις που συμβαίνουν στα πόδια (γάμπες, μηρούς) ή στις φλέβες της λεκάνης.
Ένα κομμάτι του σχηματισμένου θρόμβου μπορεί να αποσπαστεί και να κυκλοφορήσει. Στη συνέχεια μπορεί να ενσφηνωθεί σε άλλο αγγείο. Αυτή η κατάσταση ορίζεται εμβολή. Επειδή η φλεβική κυκλοφορία περνάει στη συνέχεια μέσα από τα πνευμονικά αγγεία , στο πλείστον των περιπτώσεων ο αποσπασμένος θρόμβος φράζει κάποιο κλάδο της πνευμονικής αρτηρίας. Τούτη η κατάσταση ονομάζεται πνευμονική εμβολή που μπορεί να θέσει σε άμεσο κίνδυνο την ζωή του ασθενούς.
Η εξέταση εκλογής είναι το triplex φλεβών που μας βοηθάει τόσο στην διάγνωση της θρόμβωσης στο εν τω βάθει φλεβικό δίκτυο, όσο και στην διευκρίνιση του επιπέδου και της έκτασης που έχει γίνει η θρόμβωση.
Η θεραπεία της εν τω βάθει φλεβοθρόμβωσης και της πνευμονικής εμβολής είναι περίπου η ίδια. Πρωταρχικός στόχος της αντιμετώπισης της φλεβικής θρόμβωσης είναι η πρόληψη αποφυγής της πνευμονικής εμβολής. Άλλοι στόχοι είναι η πρόληψη περαιτέρω επέκτασης του θρόμβου, η πρόληψη νέου θρομβωτικού επεισοδίου, και η πρόληψη τυχόν επιπλοκών όπως μεταθρομβωτικό σύνδρομο (καταστροφή των φλεβών και δημιουργία σημαντικής φλεβικής ανεπάρκειας) και η πνευμονική υπέρταση (για την περίπτωση της πνευμονικής εμβολής). Η κύρια θεραπευτική αγωγή είναι η αντιπηκτική αγωγή. Αλλές μέθοδοι όπως θρομβόλυση ή τοποθέτηση «ομπρέλας» στην κάτω κοίλη φλέβα για αποφυγή μεταφοράς των εμβόλων στους πνεύμονες χρησιμοποιούνται σε πολύ ειδικές περιστάσεις.
Προσωπικά σε όλους τους ασθενείς μου ακολουθώ συγκεκριμένο μηνιαίο πρωτόκολλο αγωγής με αποτέλεσμα να αποφεύγεται πλήρως το ΜΕΤΑΘΡΟΜΒΩΤΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ και ο ασθενής να αναρρώνει πλήρως.

ΠΡΟΛΗΨΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ-ΣΤΕΝΩΣΗ ΚΑΡΩΤΙΔΩΝ
Μέρος της ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΑΡΤΗΡΙΟΠΑΘΕΙΑΣ αποτελεί και η στένωση στα βασικά αγγεία που αιματώνουν τον εγκέφαλο,τις ΚΑΡΩΤΙΔΕΣ αρτηρίες.
Στο Δυτικό κόσμο επιβάλλεται σε ομάδες υψηλού κινδύνου (ΚΑΠΝΙΣΜΑ,ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ,ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ,ΥΠΕΡΙΠΙΔΑΙΜΙΑ) να υποβάλλονται σε προληπτικό έλεγχο με TRIPLEX ΚΑΡΩΤΙΔΩΝ μία φορά ετησίως.
Εκτός αυτού αρκετές άλλες καταστάσεις μπορούν να προκαλέσουν ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ όπως ΙΝΟΜΥΙΚΗ ΔΥΣΠΛΑΣΙΑ,ΔΟΛΙΧΩΣΗ (αρτηρία σαν ελατήριο),ΑΝΕΥΡΥΣΜΑ ΚΑΡΩΤΙΔΑΣ,ΑΓΓΕΙΙΤΙΔΕΣ,ΟΓΚΟΙ ΚΑΡΩΤΙΔΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΙΟΥ αλλά και ΣΤΕΝΩΣΗ ΑΠΟ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ στο τράχηλο για διάφορες κακοήθεις όγκους.
Τα αίτια που μπορούν να προκαλέσουν εγκεφαλικό επεισόδιο είναι 1.η ΣΤΑΣΗ του αίματος μέσα στην αρτηρία λόγω στένωσης  2.τα ΕΜΒΟΛΑ που φεύγουν από το τοίχωμα της αρτηρίας. Άρα καταλαβαίνει κάποιος ότι δεν είναι πάντα ανάγκη να υπάρχει μεγάλη στένωση αλλά μεγάλης σημασίας είναι και η ποιότητα της ΑΘΗΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΛΑΚΑΣ που υπάρχει στο τοίχωμα της αρτηρίας (π.χ ΕΛΚΟΣ ΚΑΡΩΤΙΔΑΣ).
Εκτός από το κλασσικό ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ που μπορεί να προκαλέσει ακόμη και ΞΑΦΝΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ υπάρχουν και άλλες ηπιότερες μορφές. Αυτές είναι το ΠΑΡΟΔΙΚΟ ΙΣΧΑΙΜΙΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ το οποίο οι ασθενείς περιγράφουν σαν ξαφνική ΑΠΩΛΕΙΑ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ(λιποθυμικό επεισόδιο) ή ΑΠΩΛΕΙΑ ΟΡΑΣΗΣ για δευτερόλεπτα αλλά και το CRESCENDO ΠΑΡΟΔΙΚΟ ΙΣΧΑΙΜΙΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στο οποίο συνεχή ήπια ΙΣΧΑΙΜΙΚΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ συμβαίνουν χωρίς να αναρρώνει πλήρως ο/η ασθενής.Άλλος παρόμοιος τύπος ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ είναι και το ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ με τη διαφορά οτι η εδώ η συμπτωματολογία και η κλινική εικόνα συνεχώς επιβαρύνονται.
Η αντιμετώπιση μιας ΣΤΕΝΩΣΗΣ ή ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ ΚΑΡΩΤΙΔΩΝ ποικίλει αναλόγως 1.του βαθμού στένωσης και 2.τη ποιότητα της αθηρωματικής πλάκας.
Στη σύγχρονη ΑΓΓΕΙΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ εκτός της κλασσικής ΕΝΔΑΡΤΗΡΕΚΤΟΜΗΣ ΚΑΡΩΤΙΔΑΣ(αφαίρεση της πλάκας με τομή στο λαιμό) υπάρχει και η ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ με ΜΠΑΛΟΝΙ ΚΑΙ STENT(άνοιγμα της στένωσης και σταθεροποίηση της πλάκας με STENT χωρίς χειρουργική τομή).
Η διάγνωση γίνεται εύκολα και ανώδυνα στο ΑΓΓΕΙΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ με TRIPLEX ΚΑΡΩΤΙΔΩΝ.

Σακχαρώδης Διαβήτης και Αγγεία
 
Όταν αναφερόμαστε στο Σακχαρώδη Διαβήτη πρέπει να έχουμε στο μυαλό όχι μια πάθηση αλλά ένα σύνδρομο με ευρύτατο κλινικό φάσμα και επιπλοκές.
Οι αλλαγές που επέρχονται σε όλα τα συστήματα του οργανισμού καθολικά τον καθιστούν ευάλωτο αλλά όχι και ανήμπορο να αντιδράσει.Πρέπει να γίνει κατανοητό οτι δεν είναι μόνο η περίσσια του σακχάρου που προκαλεί τις διάφορες βλάβες αλλά και οι ορμονικές αλλαγές που είναι διάφορες και αρκετά περίπλοκες.
Το κυκλοφορικό σύστημα , με τους κυριότερους εκφραστές του, τις αρτηρίες, υπόκειται σε δραματικές και πρώιμες αλλαγές που ενώ αρχικά είναι αδύνατο να εντοπιστούν ,κυριολεκτικά εν μια νυκτί , αλλάζουν τη ζωή του διαβητικού δραματικά προς το χειρότερο.
Από την εμπειρία μου προέκυψε το συμπέρασμα οτι η ηλικία παίζει πολύ μικρό ρόλο στις επιπτώσεις του Σακχαρώδη Διαβήτη.Η Διαβητική Αγγειοπάθεια ξεκινάει πρώιμα με εναπόθεση σακχάρου στο μέσο χιτώνα της αρτηρίας (υπάρχουν 3 συνολικά) ο οποίος είναι υπεύθυνος για την ελαστικότητα της και τις αιμοδυναμικές αλλαγές που υφίσταται αναλόγως τις διακυμάνσεις της αρτηριακής πίεσης.
Σε παραμελημένες περιπτώσεις η πάθηση καθιστά το μέσο χιτώνα ανενεργό με διεγχειρητικό εύρημα τη δίκην κοκκάλου σύσταση του (νόσος Meckoenberg).
Η αρτηρία παύει να λειτουργεί σωστά με αποτέλεσμα να προκαλείται στάση του αίματος εν μέρει και με επακόλουθο τη συσσώρευση αθηρωματικών πλακών στον έσω χιτώνα αυτή τη φορά.Αυτό προκαλεί αιμοδυναμική στένωση του αρτηριακού αυλού, κατάσταση που συνοδεύεται από χαρακτηριστικό άλγος βάδισης ακόμη και στα 50 βήματα.Αν δεν δώσουμε σημασία σε αυτό η συνέχεια είναι η πλήρης απόφραξη της αρτηρίας και η μετατροπή της κλινικής κατάστασης σε Κρίσιμη Ισχαιμία (πόνος ακόμη και στην ανάπαυση,γάγγραινα) οπού η βιωσημότητα του ποδιού,πολλές φορές και η ίδια η ζωή, κυριολεκτικά κρέμεται απο μια κλωστή.
Δεν σταματάει όμως εδώ.Η αντίδραση των μικρών τριχοειδικών αγγείων είναι η πλέον δραματική.Οι αλλαγές στις μικρές αρτηρίες είναι πολύ αρχική και εκδηλώνονται με πλήρη θρόμβωση τους και μετατροπή τους σε μια κατάσταση συνεχούς φαύλου κύκλου αρτηριοφλεβικής φλεγμονής.Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη αιμάτωσης στο δέρμα με επακόλουθο αποτέλεσμα την συνεχή δερματική αφυδάτωση δημιουργόντας ρωγμές (λύση της συνέχειας του δέρματος) και άρα καθιστόντας το πόδι ευάλωτο σε μικροοργανισμούς και λοιμώξεις.Αν υπολογίσει κάποιος και την παθολογική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος, λόγω ορμονικών διαταραχών, αλλά και την αδύνατη ρύθμιση του σακχάρου κατά τη διάρκεια μιας φλεγμονής ,σε αυτόν το κύκλο,καταλαβαίνει πόσο σημαντική είναι η πρόληψη και όχι η αντιμετώπιση.
Η έλλειψη τριχοειδικής αιμάτωσης επιφέρει και νέκρωση των αισθητικών και λοιπών νεύρων άρα προστίθεται και το στοιχείο της περιφερικής νευροπάθειας αλλά και της νευροπάθειας του αυτόνομου νευρικού συστήματος.Αποτέλεσμα αυτών των 2 είναι η έλλειψη αισθητικότητας όχι μόνο του πόνου αλλά και του κρύου-ζεστού , και η διαταραχή της ικανότητας του δέρματος να διαχειρίζεται τα απόβλητα του μέσω του ιδρώτα.Δραματική συνέπεια αυτών είναι οτι ακόμη και ο ελάχιστος τραυματισμός στο πόδι καταλήγει στο λεγόμενο Διαβητικό Πόδι ,με χρόνια έλκη,παθολογικά κατάγματα και αρθρικές δυσμορφίες (Charcot).
Δυστυχώς κανείς δε πιστεύει οτι μπορεί να συμβεί σε αυτόν με αποτέλεσμα την αδιαφορία και φυσικό επακόλουθο τον ακρωτηριασμό.Εντύπωση προκαλεί και το γεγονός οτι κανείς δεν είχε ενημερώσει τον Διαβητικό ασθενή το πόσο κρίσιμο είναι να ελέγχει το κυκλοφορικό σύστημα τόσο στα πόδια όσο και στη καρδιά.
Συνοψίζοντας πρέπει να γίνει κατανοητό οτι και με καλή ρύθμιση του σακχάρου οι παθολογικές αλλαγές στις αρτηρίες παραμένουν και χρειάζονται τακτικό έλεγχο.Η πρόληψη παραμένει η μοναδική αξιόπιστη μέθοδος που αποτρέπει καταστάσεις δυνητικά επικίνδυνες ακόμη και για τη ζωή.
Καλή ενυδάτωση και χρήση ειδικών υποδημάτων που αναιρούν τη πίεση στα πέλματα πολλές φορές αρκούν.Επί υποψίας οποιουδήποτε τραύματος στο πόδι (ακόμη και αμυχή όταν κόβουμε τα νύχια) θα πρέπει να απευθυνόμαστε στον Αγγειοχειρουργό,ο οποίος και θα μας καθοδηγήσει.
 

Η ανάρτηση περιέχει συνημμένο αρχείο
Περιμένετε όσο γίνεται φόρτωση περισσότερων αναρτήσεων