Profile cover photo
Profile photo
Λυγερή Βασιλείου
265 followers
265 followers
About
Posts

Post has attachment
Το Κόστος του ΟΧΙ https://eikonesxvrislogia.blogspot.com/2018/09/blog-post.html

Αφιερωμένο....

Κανείς δε μπορεί να κάνει πάντα αυτό που θέλει, αλλά ο καθένας μπορεί να ΜΗΝ κάνει ΠΟΤΕ αυτό που ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ.
Ποτέ να μην κάνω αυτό που δεν θέλω. Αρκεί να καταφέρω να απαλλαγώ απ’ την ανάγκη μου να βλέπω κάποιους να με επικροτούν, να με χειροκροτούν, να με αγαπούν. Το κόστος είναι ότι όταν κάποιος τολμάει να πει “όχι” αρχίζει να ανακαλύπτει κάποιες άγνωστες πλευρές των φίλων του: το σβέρκο, την πλάτη και όλα τα σημεία που γίνονται ορατά μόνο όταν ο άλλος φεύγει.

Χόρχε Μπουκάϊ
Το Κόστος του ΟΧΙ
Το Κόστος του ΟΧΙ
eikonesxvrislogia.blogspot.com
Add a comment...

Post has attachment
Λυγερή Βασιλείου commented on a post on Blogger.
Kαλημέρα
Πότε το έγραψες :::: Αξίζει τον κόπο  να το διαβάσει κανείς  και δεύτερη  και τρίτη φορά ,να πιάσει την στιγμή  που δυο άνθρωποι  δεν μπορούν και δεν πρέπει να ζήσουν μαζί κι ας το θέλουν  κατά βάθος όσο τίποτ' άλλο.
ΚΑΤΩ ΑΠ ΤΟ ΔΕΡΜΑ.
ΚΑΤΩ ΑΠ ΤΟ ΔΕΡΜΑ.
diasxizo.blogspot.com
Add a comment...

Post has attachment
Λυγερή Βασιλείου commented on a post on Blogger.
Ενδιαφέρον , καλογραμμένο .Βγάζει χιούμορ ....Όχι black.
Την καλησπέρα μου.
ΟΝΕΙΡΟΠΩΛΗΣ
ΟΝΕΙΡΟΠΩΛΗΣ
diasxizo.blogspot.com
Add a comment...

Post has attachment
Έλληνας ο νικητής !! https://pygemos.blogspot.com/2018/09/blog-post_16.html
Έλληνας είναι ! Ένας Έλληνας Νικητής που
οι "λέξεις δυσκολεύονται " να τα βάλουν
με την Δύναμή του....

Συγκλονίζει ο Γιαννιώτης: Αν δεν ήμουν δυσλεκτικός, δεν θα είχα φτάσει εδώ που είμαι!

Ο αργυρός Ολυμπιονίκης στα 10 χιλιόμετρα ανοιχτής θαλάσσης, Σπύρος Γιαννιώτης, δεν είναι μόνο σπουδαίος αθλητής αλλά και σπουδαίος άνθρωπος κάτι που απέδειξε για ακόμη μία φορά.
Με αφορμή την έναρξη της σχολικής χρονιάς, ο Έλληνας πρωταθλητής με ανάρτησή του αναφέρεται στο πρόβλημα που αντιμετώπισε ο ίδιος, όντας δυσλεκτικός και δίνει δύναμη και κουράγιο σε όλα τα παιδιά ώστε κανένα να μη νιώσε όπως ένιωσε εκείνος.
Διαβάστε την συγκλονιστική ανάρτηση του Σπύρου Γιαννιώτη:

«Με αφορμή τον Τζέιμι Όλιβερ που βγήκε και μίλησε για την δυσλεξία, θα ήθελα να πω και εγώ δυο πράγματα. Ισως και εγώ αν δεν ήμουν δυσλεκτικός, δεν θα είχα φτάσει σήμερα εδώ που είμαι.
Πάντα τέτοια εποχή νιώθω ένα κόμπο στο στομάχι, ίσως να θυμάμαι το βουνό που είχα μπροστά μου γιατί έτσι έβλεπα το σχολείο, τον φόβο να μην μπορώ να αντεπεξέλθω στα διαβάσματά μου, στην ορθογραφία, στην γραφή μου, στο αν τα αλλά παιδιά θα με πουν αγράμματο, ίσως ο μεγαλύτερος φόβος μου. Αυτή την σκηνή δεν θα την ξεχάσω ποτέ, να κυλάει το δάκρυ στο βιβλίο και να προσπαθώ να διαβάσω, και τα μάτια μου θολά. Να θέλω να είμαι καλός μαθητής και να μην μπορώ.

Πέρασαν τα χρόνια και έμαθα στο γυμνάσιο ότι έχω δυσλεξία, αλλά τα βιώματα μου με είχαν χαράξει, δεν αλλάζουν αυτά. Με τα χρόνια έμαθα να προσπαθώ να γίνομαι καλύτερος και να πηγαίνω κόντρα στην ανασφάλεια μου και στο φόβο μου, είναι ένας αγώνας που δίνω καθημερινά.
Όλα αυτά τα γράφω με αφορμή το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς, δεν θα ήθελα να νιώσει κανένα παιδί αυτά που ένιωσα εγώ.
Από έναν δυσλεκτικό που ακόμα και τώρα που σας γράφει αγχώνεται αν θα κάνει λάθη, αλλά τα γράφει γιατί είναι ένας καθημερινός αγώνας με έναν νικητή.
Καλή σχολική χρονιά».
Photo
Add a comment...

Post has attachment
Απόδραση στην Φυλή των Ανθρώπων https://ligeris.blogspot.com/2018/09/blog-post.html

Σήμερα ο νους μου θα αποδράσει στη φυλή των Ανθρώπων, προς αναζήτηση Ανθρώπου από πηλό φτιαγμένο.
Ίσως και να μην τον συναντήσω ποτέ δια ζώσης, να του σφίξω το χέρι.

Μα δεν με νοιάζει ,γιατί εγώ αντάμωσα το Αρχέτυπο του που είναι από σάρκα και οστά. Τον βρήκα σε μια διαδικτυακή Όαση.

Να σας τον συστήσω .Και που ξέρετε; Μπορεί αυτή η «σύσταση» να γίνει αφορμή κι αιτία, απ’ την αρχή να συστηθούμε όλοι μεταξύ μας…
`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````
Ο φασισμός του «χαμόγελου»…

Μπορεί ο ουρανός να είναι πάντα γαλάζιος δίχως σύννεφα; Μπορεί ο άνθρωπος να είναι πάντα χαρούμενος και ευδιάθετος, δίχως τις κλειστές και μαύρες του μέρες;
Σαφέστατα και όχι. Κι όμως αυτό ζητάνε όλοι στις μέρες μας. Από τον σύντροφό μας, τους φίλους και την παρέα μας, έως την δουλειά, το αφεντικό και την θρησκεία.
Ο ένας μας θέλει θετικούς για να μην του χαλάμε το κέφι
.
Ο άλλος για να μην διώχνουμε τους πελάτες και ο έτερος για να επιβεβαιώνεται ο κανόνας ότι ο πιστός άνθρωπος δεν έχει ποτέ μεταπτώσεις και δυσκολίες.

Γνωστό το σύνθημα «με τον Χριστό όλα τα μπορείς…» Και όταν δεν τα μπορώ όλα;
Όταν δεν έχω καμία όρεξη να κάνω τίποτα ή τα κάνω χάλια; Όταν η ψυχή μου ζητάει να κλάψει και καμία αγκαλιά δεν με αναδέχεται γιατί της φέρνω αρνητική ενέργεια ή διώχνω την Χάρη του Θεού με τις αμαρτίες μου και τα λάθη μου;
Τι γίνεται τότε; Μπορώ να είμαι πάντα τέλειος, άψογος, αλάνθαστος και ατσαλάκωτος;

Το λάθος είναι μια απευκταία παρεκτροπή ή τελικά δικαίωμα της ύπαρξης στην περιπέτεια της ελευθερίας; Η αμαρτία είναι απειλή και ενοχή; Παραβίαση δικανικών κανόνων όπου επιβάλλεται στον παραβάτη μεταφυσική ποινή ή ,φανέρωση της ελλειμματικότητας και θνητότητας μου;
Και εάν δεν έχω δικαίωμα στο λάθος ή στην πτώση, τότε που είναι η ελευθερία που μου εμπιστεύτηκε ο Θεός;

Έχω δικαίωμα να Μην είμαι πάντα καλά και χαμογελαστός; Ευδιάθετος και θετικός;
Μπορώ να γκρινιάσω, να φωνάξω, να θυμώσω, να κραυγάσω, να οργιστώ, να φοβηθώ, να πέσω και να σηκωθώ; Να είμαι δηλαδή άνθρωπος μπορώ;
Γιατί ακόμη και οι άγιοι στων οποίων τον βίο διαβάζουμε για την δοξολογική και ευχαριστιακή διάθεση ζωής, ξέρετε πόσες ώρες και μέρες γκρίνιας ξόδεψαν για να φτάσουν στο «Δόξα σοι ο Θεός»; Πόσο φόβο βιώσαν, πανικό, μοναξιά και δάκρυ ώστε να φτάσουν να ψελλίζουν με παρρησία, «γεννηθήτω τω θέλημα σου..»;

Αισθάνομαι, ότι όλα είναι ένα. Σημεία, περάσματα, μονοπάτια που συνδέονται βαθιά στο κοινό προορισμό τους. Το λάθος δεν είναι τίποτε άλλο παρά οι πρόβες του σωστού.
Η αμαρτία, οι συνεχείς άστοχες προσπάθειες πριν να βρεις κέντρο και στόχο. Η γκρίνια το ξέσπασμα πριν την δοξολογία, το αρνητικό, ο χώρος που εργάζεται η θετικότητα, η ασθένεια μια άλλη γλώσσα υγείας, οι δοκιμασίες,
ο Θεός , που ανοίγει δρόμους, το σκοτάδι η πιο βαθιά στιγμή πριν ξεχυθεί το Φως.

π. Λίβυος
https://plibyos.blogspot.com.
Add a comment...

Post has attachment
Η Διαχείριση της αποτυχίας
https://pygemos.blogspot.com/2018/09/blog-post.html


Σημαντικότερη από την Πανεπιστημιακή Καριέρα είναι η ΕΥΤΥΧΙΑ
Αφιερωμένο σε όλα τα Ελληνόπουλα που δώσανε την μάχη τους για μια θέση στα Πανεπιστημιακά θρανία και δεν την πήραν.

Γιατί σημαντική είναι μια επιτυχία στη ζωή μας σε οποιονδήποτε τομέα, αλλά εξ' ίσου σημαντική ίσως και σπουδαιότερη είναι η σωστή διαχείριση της οποιασδήποτε αποτυχίας ατυχίας στη ζωή μας.
Γιατί το όφελος από κάθε προσπάθεια δεν προσμετράται μόνο εκ του αποτελέσματος και επί του πρακτέου, αλλά στην προσωπική επένδυση που μένει ως πιστωτικό υπόλοιπο και αξιοποιείται σε νέες εξορμήσεις ....
Γιατί αυτό,πρωτίστως, που έχει ανάγκη η Ψυχή κάθε ανθρώπου ανεξαιρέτως, δεν είναι τόσο το χειροκρότημα ,η επαγγελματική καταξίωση,μια θέση στο επιστημονικό και γιατί όχι στο διεθνές στερέωμα,η φήμη, η δόξα ,τα πλούτη,όσο η ζεστασιά της Αγάπης, της Αποδοχής, της Προσοχής των συντρόφων .
Η Αυτοεκτίμηση που σου δίνει η αίσθηση ότι είσαι χρήσιμος, αυτόνομος και ικανός να διαχειρίζεσαι τον εαυτό σου .
Να μην χάνεσαι στον κυκεώνα των αποτυχιών, των δυσκολιών, των ανατροπών, των απωλειών .
Να στέκεσαι όρθιος κι αξιοπρεπής.
Να προσπαθείς, να μην κάνεις πίσω, να επιμένεις να ονειρεύεσαι και να ελπίζεις.
` ``````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````
Ο Πάμπλο Πινέδα είναι 39 ετών. Οταν ήταν επτά, ο δάσκαλος του είπε πως πάσχει από σύνδρομο Down. «Δηλαδή, είμαι ηλίθιος;» τον ρώτησε. Ο Πάμπλο Πινέδα σήμερα έχει πάρει δίπλωμα δασκάλου, πτυχίο στην Ψυχολογία της Εκπαίδευσης, ταξιδεύει σε όλον τον κόσμο μιλώντας με σπάνιο, απλό και επιδραστικό τρόπο και το μεγαλύτερο μειονέκτημα της ζωής του, το ότι πάσχει από σύνδρομο Down, το έχει μετατρέψει σε πλεονέκτημα. Το ΒΗmagazino μίλησε με τον πρώτο στην Ευρώπη πτυχιούχο πανεπιστημίου που πάσχει από σύνδρομο Down, τον πρωταγωνιστή της ταινίας «Υο, Τambiιn» (Εμείς οι δύο), που είναι βασισμένη στη ζωή του.

Πώς μάθατε ότι πάσχετε από σύνδρομο Down;
-----«Ημουν επτά χρόνων και μου το ανακοίνωσε ο δάσκαλός μου. Με ρώτησε αν ήξερα τι είναι το σύνδρομο Down ;και του απάντησα "ναι". Μετά άρχισε να μου εξηγεί από τι ακριβώς πάσχω, τι σημαίνει να ζεις με το σύνδρομο Down».
Θυμάστε την αντίδρασή σας τη στιγμή που σας ενημέρωσε ο δάσκαλός σας;
----- «Το πρώτο που τον ρώτησα ήταν "Είμαι ηλίθιος;". Μου απάντησε "όχι". Αμέσως μετά τον ρώτησα αν θα μπορούσα να συνεχίσω να πηγαίνω στο σχολείο με τους φίλους μου και όταν μου είπε "Φυσικά, ναι", ησύχασα. Τίποτε άλλο δεν με ενδιέφερε εκείνη τη στιγμή».
Οσο προχωρούσατε στη ζωή σας, ποιο στοιχείο του χαρακτήρα σας εμφανίστηκε και εσείς είπατε «αυτό δεν ήξερα ότι το είχα»;
-----«Με αιφνιδίασε η αυτοεκτίμηση και η πίστη στον εαυτό μου ότι μπορώ να κάνω τα πάντα. Οτιδήποτε μου προέκυπτε στη ζωή μπορούσα να το αντιμετωπίσω. Σε αυτό με βοήθησε πολύ η οικογένειά μου, που πίστευε σε μένα και βοήθησε στο να χτίσω την αυτοεκτίμησή μου».

Είστε το τέλειο παράδειγμα για το πώς πρέπει να στέκεται ο άνθρωπος απέναντι στη ζωή: όταν αυτή του βάζει τις μεγαλύτερες δυσκολίες, εκείνος να της αντιτάσσει όλη του τη δύναμη. Ετσι τιμάμε τη ζωή. Αισθάνεσθε ευθύνη;
----«Αυτό που αισθάνομαι είναι μια μεγάλη ευθύνη, γιατί ξέρω ότι πολλά παιδιά με σύνδρομο Down ;και οι οικογένειές τους παρακολουθούν στενά τις δραστηριότητές μου. Αυτό που θα ήθελα να πω και να συμβουλεύσω τους γονείς τέτοιων παιδιών είναι να μην προσπαθήσουν να τα κάνουν κλώνους δικούς μου, να κάνουν αντίγραφα. Το σημαντικό δεν είναι να κάνουν μια πανεπιστημιακή καριέρα όπως εγώ, αλλά να είναι ευτυχισμένα. Οι γονείς πρέπει να καταλάβουν ότι οφείλουν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να φτάσουν μέχρις εκεί που μπορούν και όχι να μιμηθούν εμένα. Αυτό είναι που θα τα κάνει ευτυχισμένα».

Είστε πιο αυστηρός με τους γονείς παιδιών που έχουν σύνδρομο Down ;και δεν τους φέρονται όπως πρέπει ή με τους γονείς των υπόλοιπων παιδιών που τα ανατρέφουν με άρρωστο τρόπο?

--- «Νομίζω ότι και οι δύο στάσεις με θυμώνουν εξίσου. Η σωστή εκπαίδευση και η ανατροφή των παιδιών είναι το πιο βασικό απ' όλα, ανεξάρτητα από το εάν ένα παιδί έχει ή δεν έχει κάποια αναπηρία».
Γνωρίζετε ότι είστε παράδειγμα για πολλούς ανθρώπους στον πλανήτη. Ποιος ήταν το δικό σας παράδειγμα;
«Αυτοί που πάντα θαύμαζα ήταν άνθρωποι που είχαν ξεκάθαρα ιδανικά στη ζωή τους. Θα ακουστεί κοινότοπο, αλλά είναι προσωπικότητες όπως ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και ο Γκάντι».
Ποιο πιστεύετε ότι είναι το πιο άρρωστο πράγμα που μπορεί να μπει στη ζωή ενός ανθρώπου; «Το πιο άρρωστο πράγμα που μπορεί να συμβεί νομίζω ότι είναι η κρίση των αληθινών αξιών, της φιλίας, της αγάπης και της ισότητας των ανθρώπων. Ετσι κυβερνούν ολοκληρωτικά οι υλικές αξίες και αυτό είναι άρρωστο».
Ονειρα βλέπετε; «Βλέπω όνειρα κάθε βράδυ, από μικρό παιδί. Τα περισσότερα είναι θετικά όνειρα, αισιόδοξα, αλλά όχι πάντα».
Οταν μάθατε ότι πάσχετε από σύνδρομο Down ;τι όνειρα βλέπατε τον πρώτο καιρό; Αλλαξαν όσο μεγαλώνατε;
----«Δεν με επηρέασε η γνώση ότι έχω σύνδρομο Down. Μικρός ονειρευόμουν πράγματα της παιδικής ηλικίας, όταν έγινα έφηβος ήρθαν σιγά σιγά και οι γυναίκες στα όνειρά μου. Πολλές φορές ονειρεύομαι γυναίκες, αυτό μπορώ να σας το ομολογήσω. Τώρα που έφτασα σε μια ώριμη ηλικία τα όνειρά μου έχουν να κάνουν και με το περιβάλλον μου, και αυτά που μου συμβαίνουν».

Υπάρχει κάτι που πραγματικά φοβάστε και λέτε «αυτό δεν θα ήθελα να μου τύχει σε αυτή τη ζωή»;
-----«Νομίζω ότι αυτό που με φοβίζει περισσότερο είναι η κατάσταση όπου κανένας δεν σου δίνει σημασία και όλοι αδιαφορούν για σένα. Αυτό είναι που με φοβίζει περισσότερο, γιατί δεν ξέρεις τι να κάνεις, δεν ξέρεις πώς να αντιδράσεις σε αυτό»
.
Υπάρχει κάτι σε σχέση με τους ανθρώπους που θα σας είναι ακατανόητο για πάντα;
----«Αυτό που δεν θα καταλάβω ποτέ είναι η υποκρισία των ανθρώπων. Η ψεύτικη φιλία, η ψεύτικη αγάπη, είναι πράγματα που δεν τα έχω αισθανθεί και δεν μπορώ να καταλάβω πώς οι άνθρωποι υποκρίνονται σε αυτά».
Πιστεύετε ότι υπάρχει Θεός;
---«Πιστεύω ότι μπορεί να υπάρχει Θεός, και αν όντως υπάρχει είναι εκεί πάνω, μας βλέπει, γελάει και λέει: "Είναι τρελοί αυτοί οι άνθρωποι με ό,τι κάνουν εκεί κάτω και όπως συμπεριφέρονται. Αφού, σε τελική ανάλυση, όλοι θα πεθάνουν και θα έρθουν σε εμένα, τι είναι όλος αυτός ο χαμός που κάνουν;"»
.
Υπάρχει κάποιο βιβλίο που διαβάσατε, κάποιος συγγραφέας ή ποιητής ο οποίος να έχει λειτουργήσει ανακουφιστικά μέσα σας;
-----«Το βιβλίο που διάβασα σε νεαρή ηλικία και είχε τεράστια επιρροή επάνω μου ήταν το "Χρονικόν ενός προαναγγελθέντος θανάτου", του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Με συγκίνησε και με συντάραξε πολύ η γλώσσα, ο τρόπος με τον οποίο μιλούσε ο Μάρκες για τα ταμπού και τις προκαταλήψεις που έχουν οι άνθρωποι. Είναι από τα πιο σημαντικά βιβλία που έχω διαβάσει. Δείχνει πώς οι προκαταλήψεις οδηγούν στο μίσος, το μίσος οδηγεί στη βία και όλος αυτός ο κύκλος του μίσους και της βίας με άγγιξε πάρα πολύ».

Στην Ελλάδα έχουμε τεράστιο πρόβλημα με πολλά παιδιά του που έχουν μολυνθεί από τον ναζισμό. Αν είχαμε εδώ τέτοια παιδιά τι θα τους λέγατε;
------«Αυτό που θα τους έλεγα είναι ότι οι εχθροί που έχουν εφεύρει δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα, είναι απλώς άνθρωποι όπως εκείνοι. Δεν υπάρχουν εχθροί, είναι όλα στο μυαλό τους. Δεν υπάρχει πιο άρρωστο πράγμα από το να ζεις με εχθρούς στο μυαλό σου».
Eχει μεγάλη σημασία να τους το λέει κάποιος που έχει επιτύχει στη ζωή του ενώ έχει σύνδρομο Down. «Tους διαβεβαιώνω εγώ που έχω σύνδρομο Down ;και σύμφωνα με τη θεωρία τους είμαι εχθρός τους».

Μας ενδιαφέρει πολύ η άποψή σας για τους Ελληνες αυτή την εποχή.
-----«Οι Ελληνες να μη νιώθετε κόμπλεξ επειδή βρίσκεστε σε αυτή την κατάσταση σήμερα. Σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι το κόμπλεξ σάς χαρακτηρίζει ως λαό. Αυτό που συμβαίνει τώρα είναι ότι οι δυνατές χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τόσο σε εσάς όσο και σε εμάς τους Ισπανούς, προσπαθούν να μας επιβάλουν να αισθανθούμε κατώτεροί τους και αυτό είναι που πρέπει να καταπολεμήσουμε. Όταν βλέπεις ότι δεν είσαι σε καλή κατάσταση και αισθάνεσαι αδύναμος, πρέπει να σκέφτεσαι τα δυνατά σου σημεία. Να σκέφτεσαι συνέχεια πώς θα το ξεπεράσεις και να κάνεις την αδυναμία δύναμη».

Εάν κάποιος σας έλεγε ότι έχει τη δύναμη να σας απαλλάξει από το σύνδρομο Down, θα σας προκαλούσε κάποιο φόβο αυτό;
---«Η αλήθεια είναι ότι αν κάποιος μού έλεγε τώρα ότι δεν θα έχω σύνδρομο Down ;θα του έλεγα: "Οχι, μη μου το πάρεις, γιατί θα αισθάνομαι χωρίς ουσία".

Βγάλατε όλη σας τη δύναμη, τον χαρακτήρα και την ποιότητά σας κυρίως επειδή μάθατε ότι έχετε αυτό το χαρακτηριστικό;
----«Ακριβώς. Έχοντας αυτό το σύνδρομο κατάφερα να γίνω καλύτερος άνθρωπος και να βοηθάω τον κόσμο».
````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````
*Επικαιροποιημένο -Αναμνηστικό από τις σελίδες του ΠΗΓΑΙΜΟΥ στον πάλαι ποτέ Pathfinder την 31/08/2016https://pygemos.blogspot.com/2018/09/blog-post.html
Photo
Add a comment...

Post has attachment
Add a comment...

Post has attachment
Add a comment...

Post has attachment
Add a comment...

Post has attachment
Add a comment...
Wait while more posts are being loaded