Profile cover photo
Profile photo
Christos Kartas
68 followers
68 followers
About
Christos's posts

Post has attachment
Έκλειψη
Σε άκουσα πάλι να παραμιλάς. Σκεπασμένη με το λευκό
πανί της απουσίας. Το κρεβάτι ήταν από θάλασσα. Οι άνθρωποι από άμμο. Μ’ εκείνο
το Βήτα στην αρχή του ονόματός σου έκανες πιο βιώσιμο το αλλιώς. Κόκκινος ήλιος
τρόμαζε τ’ αστέρια. Καθώς ήταν αράχνη που ανέ...

Post has attachment
Μονόπρακτο Αυταπάρνησης
Μύλοι «Αλλατίνη» Έλα να περπατήσουμε ξυπόλητοι πάνω στα σόλο του Chick Corea . Απόψε η μουσική βαριανασαίνει.
Έχω μεταφέρει το παλιό μου πιάνο στην αυλή του εγκαταλειμμένου εργοστασίου.
Εκεί που ο χρόνος ήτανε από χαρτί. Και τον πληγώσαμε με τ’ αναμμένα μας...

Post has attachment
Μονόπρακτο Αυταπάρνησης
Μύλοι «Αλλατίνη» Έλα να περπατήσουμε ξυπόλητοι πάνω στα σόλο του Chick Corea . Απόψε η μουσική βαριανασαίνει. Έχω
μεταφέρει το παλιό μου πιάνο στην αυλή του εγκαταλειμμένου εργοστασίου. Εκεί
που ο χρόνος ήτανε από χαρτί. Και τον πληγώσαμε με τ’ αναμμένα μας...

Post has attachment
Αυτό Το Μέρος Δεν Είναι Για 'Μένα
Είμαι κρεμασμένος απ' τον μεγάλο πολυέλαιο του
σαλονιού   κάποιος ακούει το Ρέκβιεμ του Μότσαρτ   η μουσική περνάει από μέσα
μου   λιώνει τρυφερά τα κύτταρα κι ύστερα γκρεμίζεται απ' το φωταγωγό. Μια καλησπέρα ακούγεται από ένα στόμα αδιάφορο   τα
μάτια μου...

Post has attachment
Ηρωική Έξοδος;
Ημέρα 1 η Αλλοπαρμένα ξωτικά γελούσανε στις παρυφές της
νύχτας. Εγώ και οι άλλοι που δεν ήμουν παίζαμε σκοτεινό δωμάτιο. Ηλεκτροφόρες
αγκαλιές με κλείνανε από παντού. Κρύφτηκα κυνηγώντας το σφυγμό πάνω σε φλέβες
αδειανές. Ο χρόνος εκτός σε λίγο θα γινόταν μ...

Post has attachment
Κρυμμένο Δώρο
Τα χρόνια σέρνονται δίπλα σε ανθρώπους   που ξεχάσαν τ' όνομά τους   περπατώντας στις μύτες
των ποδιών   ψάχνω για ένα παιδικό ημερολόγιο   ή ακόμα
καλύτερα   για ένα άλμπουμ με φωτογραφίες αναπολώ φωνές που τις αλλοίωσε η φυγή τους   έρωτες
που από μόνοι τ...

Post has attachment
Επικίνδυνες Λύσεις
Κάθε που τελειώνει ο Σεπτέμβρης αυτοεξορίζομαι σ’
εκείνο το αβέβαιο όνειρο που τρύπωσα κρυφά σ’ ένα απ’ τα δειλινά σου. Οι μέρες
χαρίζουνε τις ώρες τους στις νύχτες. Μα εσύ μου λες πως περιμένεις την
Πρωτομαγιά. Τα νύχια σου αναστατώνουν το αξύριστό μου πρό...

Post has attachment
Ο Χρόνος Εκτός
Ταξιάρχης Αλλοπαρμένα ξωτικά χορεύανε στις παρυφές της νύχτας.
Εγώ και οι άλλοι που δεν ήμουν παίζαμε σκοτεινό δωμάτιο. Ηλεκτροφόρες αγκαλιές
με κλείνανε από παντού. Κρύφτηκα κυνηγώντας το σφυγμό πάνω σε φλέβες αδειανές. Ο
χρόνος εκτός σε λίγο θα γινόταν μέ...

Post has attachment
Τα Πιο Όμορφα Λόγια
Ήταν το βράδυ που η βροχή ζωγράφιζε τα χείλη σου στο
τζάμι. Στην οδό Γούναρη είχαν απομείνει κάτι ναρκομανείς. Ανήμποροι να
διαφυλάξουνε την αποσύνθεσή τους. Η Εύη τραγουδούσε γι’ αυτούς που τους
κομμάτιασε η αγάπη. Εγώ παρηγορούσα τα ερείπια πίνοντας το αγ...

Post has attachment
Επιστροφή Στο Σανατόριο
Εκβάλω στις πρώτες πρωινές μου ώρες. Όπως χιόνι
είμαι που θα λιώσει πάνω σε ιδρωμένα ίχνη. Ο μουσικός στη διπλανή αυλή παίζει
κιθάρα. Τα χείλη μου ματώνουνε απ’ τα φιλιά που έθαψα στις όχθες του Ληθαίου.
Εσύ, όχι θνητή. Απλώνεις λόγο στο υπερώο της πιο αμεί...
Wait while more posts are being loaded