Profile cover photo
Profile photo
Justice for Iran
60 followers
60 followers
About
Posts

Post has attachment

Post has attachment
دادگاه‌ها و دادسراها مکلف هستند در جهت رعایت حق دفاع متهمان و شاکی فرصت استفاده از وکیل و کارشناس را برای آنان فراهم آورند .
در مرحله دادسرا، در جرائم امنیتی حضور وکیل در جلسات تحقیق منوط به اجازه مقامات تحقیق است. ممنوعیت حضور وکیل در این مرحله به این معنا نیست که وکیل نمی‌تواند روند پرونده متهم را در دادسرا پیگیری کند. همچنین متهم می‌تواند درخواست ملاقات و اخذ وکیل در این مرحله را داشته باشد. 
با توجه به آن که روند حاکم بر پرونده‌های سیاسی و امنیتی دارای شرایط و ویژگی‌های متفاوت از سایر پرونده‌ها است، پیشنهاد می‌شود در صورت تشکیل پرونده امنیتی و سیاسی حتما با وکلای فعال در این حوزه مشورت کرد.
برای اطلاعات بیشتر جزوه بازجویی و شکنجه مرکز مشاوره فعالان مدنی و سیاسی را از اینجا دریافت کنید
http://goo.gl/Z4FFva
سوالات خود را در این رابطه می‌توانید با مشاوران حقوقی ما در میان بگذارید و برای اطلاعات بیشتر می‌توانید با ما مشورت کنید.
ایمیل با امنیت بالا: moshaver@protonmail.com
اسکایپ: moshaver.shahrvand1
ایمیل: moshaver.shahrvand1@gmail.com
کانال تلگرام دستگیری را دنبال کنید:
https://telegram.me/Dastgirii
Photo

Post has attachment

رمضان احمد کامل، زندانی کرد سوری محبوس در زندان رجایی‌شهر، از روز یکم اسفندماه دست به اعتصاب غذا زده است. 
این زندانی کرد اهل کوبانی، دلیل اعتصاب غذای خود را بی‌توجهی مسئولان زندان و دادستانی به درخواست معالجه‌اش و انتقال او برای درمان به خارج از زندان عنوان می‌کند. پیش از این، رمضان احمد کمال با نوتشن نامه‌ای به مسئولان زندان و قاضی نظر، اعتصاب غذای خود را به مسئولان زندان رجایی شهر اعلام کرده بود.
او در این نامه با اشاره به نامه‌نگاری‌های خود با مسئولان زندان در طی چند ماه گذشته می‌نویسد: « همانگونه که استحضار دارید بیش از سه ماه پیش عمل جراحی بر روی دستم انجام گرفته است که متاسفانه پس از این عمل، انگشتان دست راستم که تا پیش از این عمل سالم بوده، پس از آن عمل جراحی از کار افتاده است و علیرغم مکاتبه‌های قبلی به شما و مسئولین بهداری زندان هیچ اقدامی صورت نگرفته است.»
رمضان احمد کمال در ادامه این نامه تاکید می‌کند در صورتی که به او رسیدگی پزشکی نشود و برای ادامه معالجه او را به بیمارستان منتقل نکنند، اعتصاب غذای تر خود را به اعتصاب غذای خشک تبدیل خواهد کرد. 
این پنجمین باری است که رمضان احمد کمال از زمان بازداشت خود دست به اعتصاب غذا می‌زند. 
پیش از این سازمان عفو بین‌المل در روز ٢۶ ژانویه ٢٠١۶ در طی یک فراخوان به اقدام فوری برای انتقال فوری رمضان احمد کمال٬زندانی کرد سوری به بیمارستان از همگان خواسته بود که به مقامات ایرانی نامه بنویسند.
رمضان احمد کمال، در سال ١٣۸۷ به همراه سه تن از اعضای پ ک ک (حزب کارگران کردستان ترکیه) که به صورت اشتباهی وارد مرزهای ایران شده بودند، دستگیر شد. او در حالی بازداشت شد که در حال فرار به سمت مرزهای عراق بود و ماموران مرزبانی ایران با شلیک چند گلوله به شکم، کتف چپ و ران مانع از فرار او شدند، این گلوله‌ها هنوز با گذشت هفت سال از بدن او خارج نشده‌اند.
این زندانی کرد سوریه، به اتهام عضویت در پ ‌ک‌ ک (حزب کارگران کردستان ترکیه) در دادگاه انقلاب شهر خوی به اعدام محکوم شد، اما این حکم دردیوان‌عالی‌کشور مورد تجدید نظر قرار گرفت و حکم او به ١٠ سال حبس تعزیری تغییر یافت.
احمد کمال، هیچ خویشاوندی در ایران ندارد و زندانیان سابق سیاسی که با او هم بند بوده‌اند، پیگیر مداوا و رسیدگی به وضعیتش هستند.
هرانا: رمضان احمد کمال؛ اعلام اعتصاب غذای زندانی سوری در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی
https://goo.gl/M52NhG
شبکه حقوق بشر کردستان: پنجمین اعتصاب غذای رمضان احمد در پی بی‌توجهی به رسیدگی پزشکی‌اش
http://goo.gl/F9qbgV
سازمان عفو بین‌الملل: رمضان احمد کمال زندانی کرد سوری در ایران به جراحی نیاز دارد
https://goo.gl/F9kpKd
مرکز مشاوره فعالان مدنی و سیاسی: زندانی کرد به احمد شهید: ضرب و شتم ماموران زندان من را به کما فرستاد
https://goo.gl/TppLuV
مرکز مشاوره فعالان مدنی و سیاسی: هفت سال انتظار یک زندانی سیاسی برای خروج گلوله‌های به جای مانده در بدنش
https://goo.gl/ONztZB
کانال تلگرام دستگیری را دنبال کنید:
https://telegram.me/Dastgirii
Photo

Post has attachment
شبکه‌ حقوق بشر کردستان در خصوص وضعیت اسفناک قربانیان انفجار مین در کردستان که از همه حقوق اولیه خویش به عنوان مصدومین جنگی محروم هستند، با همکاری عیسی‌ بازیار از فعالین در زمینه پاکسازی مناطق مین گذاری شده اقدام به انتشار گزارشات دوره‌ایی در این مورد خواهد کرد.
این گزارش‌ها داستان واقعی از وضعیت و زندگی موجود ده‌ها قربانی انفجار مین است که در جهت اطلاع افکار عمومی و نهادهای بین المللی تنظیم و منتشر می‌شود
http://kurdistanhumanrights.net/fa/?p=976

Post has attachment
شعبه ١٠۶٠ دادگاه کیفری تهران روز سه‌شنبه ٢۷ بهمن جاری، ١۸ تن از معترضان و تجمع‌کنندگان مقابل زندان اوین از جمله پدر سعید زینالی، دانشجوی ناپدید شده و مادر امید علی شناس، فعال مدنی زندانی که به تازگی ازاد شده را به ۹١ روز حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق محکوم کرد.
محمد نیری، وکیل دادگستری در خصوص حکم صادره از طرف دادگاه به مرکز مشاوره فعالان مدنی و سیاسی می‌گوید: «این حکم نقض آشکار حق آزادی تجمعات است که در اسناد بین‌المللی حقوق بشر و نیز قانون اساسی ایران جزو حقوق اساسی افراد محسوب شده است.»
به گفته این وکیل دادگستری: «بر مبنای اصل بیست وهفتم قانون اساسی شرکت‌کنندگان در این تجمع نه «حمل سلاح» کرده‌اند و نه کاری «مخل مبانی اسلام» انجام داده‌اند و استناد دادگاه به ماده ۶۱۸ قانون مجازات اسلامی هم کاملا بی‌اساس است.»
او با بیان اینکه تجمع این افراد مسالمت‌آمیز بوده و موجب تعرض به افراد یا اخلال نظم و آرامش عمومی نشده است، ادامه می‌دهد: «اصولا فلسفه وضع ماده ۶۱۸ ارتباطی با این مساله ندارد و قادر به محدود کردن حق آزادی تجمعات نیست و صدور چنین احکامی به معنای تعطیل حقوق مصرح در قانون اساسی و ممنوعیت هرگونه تجمع است.»
رضا مکعیان (ملک)، هاشم زینالی، سیمین عیوض‌زاده، احسان خیبر، عبدالعظیم عروجی، محسن حاصلی، محسن شجاع، خدیجه (لیلا) میرغفاری، اعظم نجفی، پروین سلیمانی، شرمین یمنی، سارا ساعی، ارشیا رحمتی، مسعود حمیدی، علی بابایی، اسماعیل حسینی، فریده طوسی و زهرا مدرس‌زاده فعالان مدنی هستند که ۳۰ آبان ماه جاری در جریان تجمع در مقابل زندان اوین بازداشت شده بودند.تعدادی از این ١۸ تن به خاطر پیگیری بازداشت فرزندان‌شان در مقابل زندان اوین تجمع کرده بودند و تعداد دیگری از آن‌ها در اعتراض به زندانی کردن محمدعلی طاهری-بنیان‌گذار عرفان حلقه در این تجمع حضور داشتند.
مرکز مشاوره فعالان مدنی و سیاسی: اعتراض زنان دادخواه به محاکمه خانواده زندانیان سیاسی و فعالان مدنی دادخواه
https://goo.gl/XDYSgd
رادیو زمانه: ۱۸ فعال مدنی به حبس و شلاق محکوم شدند
http://goo.gl/DPTTVs
ایران وایر: ۷۴ ضربه شلاق و ۹١ روز حبس برای پدر سعید زینالی
http://goo.gl/fdlUlM
کانال تلگرام دستگیری را دنبال کنید:
https://telegram.me/Dastgirii
Photo

Post has attachment
محاکمه دو افسر سابق ارتش گواتمالا به دلیل نقض حقوق بشر زنان بومی در دوران درگیری‌های مسلحانه این کشور آغاز شده است. 
این اولین بار است که در این کشور دادگاهی برای رسیدگی به جرایم مربوط به بردگی جنسی تشکیل می‌شود. 
این دو افسر متهم به ارتکاب قتل، تجاوز و آزار جنسی، بردگی خانگی و آدم‌ربایی هستند. 
دادستان‌های گواتمالا، استیامر ریس، سرهنگ ۵۹ ساله بازنشسته را به وادار کردن سربازان تحت فرمانش به ارتکاب خشونت‌های جنسی و ضدبشری، رفتار ظالمانه و تحقیرآمیز نسبت به زنان قوم مایا ققچی متهم می‌کنند. ریس می‌گوید این محاکمه یک نمایش سیاسی است تا وانمود کند که دولت گواتمالا عدالت را اجرا می‌کند. 
این سرهنگ سابق ارتش گواتمالا می‌گوید: «در ارتش گواتمالا طی ۳۶ سال جنگ داخلی، حتی یک نمونه قتل صورت نگرفته است». 
هیلدا پیندا، یکی از دادستان‌های این پرونده می‌گوید که ریس برای این که افراد محلی را به فرمانبرداری از خود وادار کند، دستور داده که سربازان تحت فرمانش به طور سیستماتیک اقداماتی چون آزار جنسی و رفتارهای ضدبشری، ظالمانه و تحقیرآمیزی را نسبت به قربانیان و زنان انجام دهند. 
جنگ داخلی گواتمالا ۳۶ سال به طول انجامید. بر اساس گزارش سازمان ملل از هر شش قربانی نقض حقوق بشر، پنج تن مایایی بودند. زنان بازمانده آن دوران که اکنون هفتاد یا هشتاد سال سن دارند، شهادت دادند که سربازان به آن‌ها تجاوز کردند و پس از آن که همسرانشان را کشتند، خانه‌هایشان را به آتش کشیدند. 
این زنان می‌گویند که سپس مجبور شدند که در شیفت‌های گردشی هر سه روز یکبار به قرارگاه سپور زارکو بروند و برای سربازان آشپزی کنند و آنجا را نظافت کنند. این شیفت‌ها بین سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳ به مدت ۱۰ ماه به طول انجامید و به گفته این زنان در این مدت دائما به آن‌ها تجاوز می‌شد. برخی از این زنان تا زمان بسته شدن این قرارگاه در سال ۱۹۸۸ به مدت ۶ سال به اسارت برده شدند. 
کانال تلگرام عدالت برای ایران را دنبال کنید
https://telegram.me/Justice4iran
منبع:
http://goo.gl/68NgGT
Photo

Post has attachment

خــــــاوران کجــاست؟
از خرداد ۱۳۶۰ شهرداری تهران تکه زمینی را که در جاده خراسان در ۱۵ کیلومترى تهران و در کنار گورستان‌های اقلیت‌های دینی بود به محلی برای دفن «کافران» اختصاص داد و زندانیان سیاسی چپ اعدام شده در زندان‌های تهران در آن به خاک سپرده شدند. خاوران، تکه زمینی خشک و فاقد هرگونه امکانات اولیه یک گورستان‌ رسمی است که مقامات حکومتی به آن «لعنت‌آباد» یا «کفرآباد» می‌گفتند.
زندانیان طیف چپ که در ۳۱ خرداد ۱۳۶۰ در پی آغاز سرکوب‌های گسترده، بازداشت و اعدام شدند و ١۵ تن از اعضای سازمان پیکار که در ٣١ تیر ماه ١٣۶٠ اعدام شدند، از جمله ‌نخستین افرادی هستند که در خاوران به خاک سپرده شدند. همچنین شماری از مجاهدینی که در سال‌های نخست دهه ۶۰ در درگیری کشته شده بودند از جمله موسی خیابانی و کسانی که به همراه او کشته شدند نیز در خاوران دفن شده‌اند. بر اساس اعلام جامعه بین‌المللی بهاییان علاوه بر زندانیان سیاسی، بیش از ۵۰ بهایی اعدام شده نیز بدون اطلاع به خانواده‌های‌شان و در شرایطی مشابه با زندانیان سیاسی دهه ۶۰ در خاوران (و به‌طور مشخص در بخش متعلق به زندانیان سیاسی) به خاک سپرده شدند. در مجموع، اسامی ۵٢ نفر از اعضای جامعه بهایی ثبت شده است که مقامات قضایی به خانواده‌هایشان اطلاع داده‌اند که آنها را پس از اعدام در محلی در خاوران دفن کرده‌اند. برخی از آنها به‌طور دسته جمعی به خاک سپرده شده‌اند.
برگرفته از کتاب «داستان ناتمام»، مادران و خانواده‌های خاوران، سه دهه جستوجوی حقیقت و عدالت، انتشارات عدالت برای ایران ١٣۹۴
متن پی دی اف کتاب را از اینجا دریافت کنید:
http://goo.gl/ZBb1CF
کانال تلگرام عدالت برای ایران را دنبال کنید
https://telegram.me/Justice4iran
Photo

Post has attachment
در سالگرد هولوکاست، نسل‌کشی یهودیان به دست نازی‌ها، روبن ریولین، رئیس جمهوری اسرائیل نامه‌ای نوشته آدولف آیشمن، جنایتکار جنگی نازی را منتشر کرد که طی آن آیشمن با ادعای این که «مأمور» بوده و «معذور»٬ تقاضای عفو کرده بود.
آیشمن که در جنگ جهانی دوم نظارت بر فراهم آوردن وسایل و ساز و برگ لازم برای هولوکاست ( قتل عام میلیون ها یهودی) بود، در سال ۱۹۵۰ از زندان فرار کرد و با نام جعلی وارد آرژانتین شد. او تا سال ۶۰ میلادی که توسط مأموران موساد در آرژانتین شناسایی و ربوده به اسرائیل برده شد، در آرژانتین به طور مخفی زندگی کرد. 
آیشمن پس از آنکه در ۲۹ مه ۱۹۶۲ رأی منفی دادگاه عالی اسرائیل را برای تجدیدنظر در حکمش گرفت، در نامه‌ای نوشت:«باید تفاوتی بین رهبرانی که مسئول بودند و کسانی مانند من لحاظ شود که به عنوان ابزاری در دست آن حاکمان، مجبور به خدمت بودم». 
او در ادامه آورده است: «این اشتباه است که فکر کنید من هیچ‌گاه تحت تأثیر احساسات انسانی نبودم. به خصوص پس از این که شاهد جنایات وحشتناک ضدبشری بودم، بالافاصله تقاضا دادم که من را از آن‌جا منتقل کنند. همچنین در زمانی که بازجویی می شدم به طور داوطلبانه وقایع وحشتناکی را فاش کردم که پیش از آن گفته نشده بود تا بر حقیقت مسلم صحه بگذارم.»
آیشمن در این نامه نوشته که قضاتی که او را محکوم کردند زمان و مکان و موقعیت و این موضوع را «که من مآمور بودم و معذور» در نظر نگرفتند. او در این نامه از رئیس جمهوری وقت اسرائیل تقاضای عفو کرده و خواسته که حکم اعدام او لغو شود. با رد این درخواست، آدولف آیشمن در نیمه شب اول ژوئن ۱۹۶۲ اعدام شد. 
ریولین رو به حضار در حالی که این سند را می خواند گفت: به کسانی که قربانی اعمال شیطانی آیشمن شده بودند حتی لحظه ای رحم و شفقت نشد.
کانال تلگرام عدالت برای ایران را دنبال کنید
https://telegram.me/Justice4iran
منبع:
http://goo.gl/H6neDa
Photo

Post has attachment
تا سال‌ها پس از اعلام حجاب اجباری، حکومت همچنان درگیر مساله‌ای به نام بی‌-حجابی زنان بود و مقاومت زنان در برابر اجبار حکومت به حجاب اسلامی ادامه داشت. به گونه‌ای که در اطلاعیه‌ای که ۳۱ تیر ۱۳۶۳ از سوی وزارت کشور صادر شد، "زنان بی‌حجاب" هستند که مورد خطاب قرار گرفته اند: 
"به زنان بی‌حجاب اخطار می‌شود که رعایت عفت عمومی جامعه اسلامی و عواطف مذهبی امت شهید‌پرور و همیشه در صحنه را بکنند که در صورت تخلف برخورد قانونی با آن‌ها خواهد شد."
از سال ۱۳۶۴ به بعد با سرکوب شدید مقاومت زنان در برابر حجاب اسلامی، وقتی دیگر زن بی‌حجابی باقی نمانده بود، اصطلاح "بدحجاب" وارد ادبیات رسمی حکومت شد و چنانکه در روزنامه جمهوری اسلامی آمده، دادستان عمومی تهران در خرداد ماه سال ۱۳۶۴ "دستور بازداشت افراد "بدحجاب" را به کلیه مأمورین انتظامی صادر کرد. " از این سال به بعد برخورد با پوشش زنان معطوف به زنانی شد که موهای آن‌ها از زیر روسری یا مقنعه بیرون بود، مانتو و شلوار کوتاه یا تنگ داشتند، آرایش می‌کردند یا دیگر مصادیق مورد نظر حکومت را رعایت نمی‌کردند.
بخشی از گزارش «سی و پنج سال در حجاب؛ گزارشی پیرامون نقض گسترده حقوق زنان در ایران» از انتشارات عدالت برای ایران-اسفند ١٣۹٢ 
برای دریافت متن کامل کتاب به صورت پی دی اف اینجا را کلیک کنید:
bit.ly/1IUxraJ
آدرس تلگرام عدالت برای ایران:
https://telegram.me/Justice4iran
Photo

Post has attachment
با وجود اینکه اداره گذرنامه وظیفه دارد به شهروندان در مورد ممنوع‌الخروج بودن یا نبودنشان پاسخ دهد، فریبرز رییس دانا، تنها به دلیل سوال در مورد وضعیت خود چند ساعتی بازداشت شد. این افتصاددان و عضو کانون نویسندگان ایران که به اداره گذرنامه تهران مراجعه کرده بود، پس از اینکه گذرنامه‌اش ضبط شد، برای ساعاتی توسط قرارگاه امنیتی مستقر در اداره گذرنامه تهران بازداشت و پس از آن به دادسرای اوین منتقل شد.
رئیس دانا با اعلام این خبر در صفحه فیس‌بوک خود نوشت: « پس از مدتی معطلی خانم پلیسی پشت با جه ظاهر شد و او گذرنامه تازه صادر شده مرا گرفت و گفت شما ممنوع‌الخروج نیستید و از من خواست در آن دکه یک متر در یک متری بنشینم تا جوابم را قطعی کند. من ناگزیر آنجا منتظر ماندم. اما یکی دو سه دقیقه بعد ناگهان ماموران انتظامی شتابان با دستبند به سراغم آمدند و به اعتراض من و در خواستم برای پس گرفتن پاسپورت توجهی نکردند و مرا به قرار گاه انتظامی امنیت مستقر در اداره گذرنامه بردند. کماکان دستبند زدند و به صندلی آهنی بندم کردند.»
فریبرز رئیس دانا پس از انتقال به دادسرای اوین با دستور مقامات قضایی آزاد شد و قرار است که در این هفته خود را معاونت قضایی دادستانی کل معرفی کند. 
تنها توقیف گذرنامه افراد ممنوع‌الخروج مجاز است و براساس قانون هیچ شهروندی را نمی توان بدون حکم بازداشت که توسط یک دادگاه صادر شده، حتی برای چند ساعت بازداشت کرد مگر اینکه مقابل چشم مردم و ماموران مرتکب جرمی شده باشند. 
برای دریافت اطلاعات بیش‌تر در مورد ممنوع‌الخروجی و خروج قانونی از کشور لینک زیر را کلیک کنید:
http://goo.gl/sB3V0O
سوالات خود را در این رابطه می‌توانید با مشاوران حقوقی ما در میان بگذارید و برای اطلاعات بیشتر می‌توانید با ما مشورت کنید.
ایمیل با امنیت بالا: moshaver@protonmail.com
اسکایپ: moshaver.shahrvand1
ایمیل: moshaver.shahrvand1@gmail.com
کانال تلگرام دستگیری را دنبال کنید:
https://telegram.me/Dastgirii
Photo
Wait while more posts are being loaded