Profile cover photo
Profile photo
Rajesh R Varma രാജേഷ് ആര്‍. വര്‍മ്മ
1,183 followers
1,183 followers
About
Posts


"At birth, they’d been charged by God with the responsibility of growing into total fuck-ups. Had they chosen this? Was it their fault, as they tumbled out of the womb? Had they aspired, covered in placental blood, to grow into harmers, dark forces, life-enders? In that first holy instant of breath/awareness (tiny hands clutching and unclutching), had it been their fondest hope to render (via gun, knife, or brick) some innocent family bereft? No; and yet their crooked destinies had lain dormant within them, seeds awaiting water and light to bring forth the most violent, life-poisoning flowers, said water/light actually being the requisite combination of neurological tendency and environmental activation that would transform them (transform us!) into earth’s offal, murderers, and foul us with the ultimate, unwashable transgression."

https://www.newyorker.com/magazine/2010/12/20/escape-from-spiderhead
Add a comment...

Post has attachment

നീതു ചന്ദ്രൻ വാട്ട്സാപ്പിൽ എഴുതിയ കുറിപ്പ്:

ചിന്ത പബ്ലിക്കേഷൻസ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രാജേഷ് വർമ്മ എഴുതിയ "ചുവന്ന ബാഡ്ജ്" എന്ന നോവലിനെ കുറിച്ച് കേൾക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് ഒരു വർഷത്തോളം ആയി.ഇൗ അടുത്ത് ഫൊക്കാന പുരസ്കാരം ലഭിച്ചപ്പോൾ ആണ് നോവൽ വാങ്ങി വായിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചത്...വൈകിപ്പോയി എന്നത് തീർച്ച.
1970 കളിൽ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ച ഒരു ആറാം ക്ലാസുകാരന്റെ ഓർമകളിലൂടെ ആണ് കഥ സഞ്ചരിക്കുന്നത്.എഴുത്തുകാരന്റെ അതേ പേരോട് കൂടിയ കഥാപാത്രത്തിന്റെ narrations ആത്മകഥാംശം ഉള്ളതാണ്.കൗമാരത്തിലേക്ക് കടക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയുടെ തികച്ചും സാധാരണമായ മത്സര ബുദ്ധിയിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ചിന്തകളും പ്രവർത്തികളും ആണ് കഥയുടെ തുടക്കം.ക്ലാസിലെ ഒന്നാം സ്ഥാനക്കാരനായ തമിഴ്നാ്ടുകാരനായ കുട്ടിയെ തോൽപിച്ച് ആ സ്ഥാനം കൈക്കലാക്കാനായി പ്രാർത്ഥനയും പഠനവും വഴിപാടുകളും ഒക്കെ ആയി അയാൾ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു..അതേ സമയം ഭാരതം മുഴുവൻ ഒരു 'നാത്സി ' സംഘാടക ശക്തിയാർജിക്കുകയാണ്. രാജർഷി വിക്രമാദിത്യൻ എന്ന് പേരായ നേതാവിന്റെ കീഴിൽ നാത്സി ഭരണം സ്ഥാപിതമാവുന്നതും തുടർന്ന് ഉണ്ടാവുന്ന സംഭവ വികാസങ്ങളും ആണ് നോവലിന്റെ ഇതിവൃത്തം.
യഥാർത്ഥ നാസി ഭരണകാലത്തെയും രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിലെയും യൂറോപ്പിലെയും സംഭവങ്ങളെ നോവലിലെ കഥാസന്ദർഭങ്ങളും ചരിത്രവുമായി ചേർത്ത് വയ്ക്കാൻ സാധിക്കും.
അതേ സമയം തന്നെ ഇന്ത്യൻ/ കേരള സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഫാസിസം എങ്ങനെ എത്തിച്ചേരുന്നു എന്നത് ഭാവനയിൽ ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇത് തീർത്തും ഭാവന അല്ലെന്നും ഇത്തരത്തിൽ ചില ആചാരങ്ങളും അടയാളങ്ങളും വഴി ഫാസിസം മലയാളിയുടെ പൊതുബോധത്തിൽ നുഴഞ്ഞു കയറിയിട്ടുണ്ട് എന്ന വസ്തുത ഞെട്ടലോടെ നമ്മൾക്കും അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നു.
എത്രയൊക്കെ അപചയങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും ജനാധിപത്യം ജാതി മത വർഗ ഭേദമന്യേ ജനങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന സുരക്ഷിതത്വ ബോധം വലുതാണ്.അതിലേക്ക് ആണ് ഫാസിസം കടന്നു വരുന്നത്.ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും നമ്മൾ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ള എന്നാല് നമുക്ക് മാതൃകകൾ ഇല്ലാതിരുന്ന പദം ആയിരുന്നു ഫാസിസം.എന്നാൽ നമ്മുടെ കണ്മുന്നിലും ഒരിടം ഒരുങ്ങുന്നുണ്ട് എന്നത് ഒരു അപര ചരിത്ര നിർമിതിയിലൂടെ സൂചിപ്പിക്കുകയാണ് നോവലിൽ.
ആൻ ഫ്രാങ്ക് ന്റെ ഡയറിക്കുറിപ്പുകൾ, ഷിൻഡലേഴ്‌സ്‌ ലിസ്റ്റ്( സിനിമ) തുടങ്ങിയവ യെ നോവൽ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നു.
നാത്സികൾ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ആര്യ വംശ വാദികൾ കേരളം കീഴടക്കുകയും ഭക്ഷണത്തിലൂടെയും പാഠ്യ പദ്ധതിയിലൂടെയും ഭാഷയിലൂടെ യും വംശവെറിയിലൂടെയും അധിനിവേശം നടത്തുന്നത് ഒരു കുട്ടിയുടെ കണ്ണിലൂടെ നമ്മൾ കാണുന്നു. അന്യരെ( others) സൃഷ്ടിക്കുക എന്ന ഫാസിസത്തിന്റെ സവിശേഷത കൃത്യമായി നോവലിൽ ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഭീതിയും നിസ്സഹായതയും ഉത്കണ്ഠയും വായനക്കാരനെ പിടിച്ചുലക്കുന്നു.സേഫ് സോണിൽ ആണെന്നത് തോന്നൽ മാത്രം ആണെന്ന് തൊട്ടടുത്ത് വലിയ ദുരന്തം പതുങ്ങി ഇരിപ്പുണ്ടെന്നും ഉള്ള തിരിച്ചറിവ് വായനക്കാരനെ/ ക്കാരിയെ ആശങ്കപ്പെടുത്തുന്നു.ഒറ്റയിരുപ്പിൽ വായിച്ചു തീർക്കാവുന്ന പുസ്തകം ആണെങ്കിലും അങ്ങനെ വെറുതെ വായിച്ചു വിട്ടു കളയാൻ ഉള്ളത് അല്ല ചുവന്ന ബാഡ്ജ്.അത് മലയാളത്തിൽ ഇന്നോളം എഴുതപ്പെട്ട തിൽ ഏറ്റവും മികച്ച ഒരു രാഷ്ട്രീയ നോവൽ ആണ്...
Add a comment...

Post has attachment
അവനവൻ എഴുതിയത് ആരെങ്കിലും ശ്രദ്ധാപൂർവം വായിക്കുന്നു എന്ന അറിവ് എഴുത്തുകാരിൽ എത്രമാത്രം ധന്യതയാണ് നിറയ്ക്കുന്നത് എന്ന് പലർക്കും അനുഭവമുണ്ടാകും. അപ്പോൾ ആ വായനക്കാരൻ സൂക്ഷ്മമായ നിരീക്ഷണങ്ങൾ എഴുതിഅറിയിക്കാനുംകൂടി സമയംകണ്ടെത്തിയാലോ? ആ വായനക്കാരൻ മലയാളത്തിലെ കൃതഹസ്തനായ കാഥികന്മാരിൽ ഒരാളുംകൂടിയാണെങ്കിലോ?

ഇ. സന്തോഷ് കുമാറിൻ്റെ Esanthosh Kumar ഇ-മെയിൽ:

പ്രിയപ്പെട്ട രാജേഷ്,

വളരെ വൈകിപ്പോയി എന്നതില്‍ ക്ഷമിക്കണം. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ചുവന്ന ബാഡ്ജ് കിട്ടുമ്പോള്‍ വായനയുടെ ഒരന്തരീക്ഷത്തിലായിരുന്നില്ല ഞാന്‍. കുറേ തിരക്കുകള്‍ വന്നുപെട്ടു. ഈ വര്‍ഷം വായിക്കാന്‍ പറ്റുന്നുണ്ട്. അതിനിടയില്‍ രാജേഷിന്റെ പുസ്തകം മറന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു. കുറച്ചു ദിവസം മുമ്പ് ആത്മാരാമന്‍ അമേരിക്കയില്‍ വച്ച് രാജേഷിനെ കണ്ട കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് നോവല്‍ വായിച്ചില്ലല്ലോ എന്ന് ഓര്‍ത്തത്. അങ്ങനെ വേറെയും ചില പുസ്തകങ്ങളുണ്ട്, ഓരോന്നായി ചുമതലകള്‍ തീര്‍ക്കണം എന്ന് ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

കഴിഞ്ഞ രണ്ടുമൂന്നു ദിവസങ്ങളിലായി ചുവന്ന ബാഡ്ജ് വായിച്ചു. എഴുത്തിന്റെ ഒഴുക്കാണ് എന്നെ ആകര്‍ഷിച്ച ആദ്യത്തെ ഘടകം. ഒട്ടും കൃത്രിമമല്ലാത്ത ഭാഷ പുസ്തകവായന എളുപ്പമാക്കുന്നു, അതിലേക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും തിരിച്ചുവരാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ലാളിത്യം ചെറിയ കാര്യമല്ല, ഭാഷയെ കഠിനമാക്കുകയാണ് പലപ്പോഴും എളുപ്പം. ദുരൂഹതയുടെ മറപറ്റി നില്ക്കുകയുമാവാം.

പിന്നെ നമ്മള്‍ സമപ്രായക്കാരായതുകൊണ്ട് ആ സ്‌കൂള്‍കാലം എനിക്കും പരിചിതമാണ്. ഞാന്‍ മലയാളം മീഡിയത്തില്‍ നിന്നും വിട്ടുപോയിട്ടില്ലെങ്കിലും ഒമ്പതാം ക്ലാസ്സിലെത്തിയപ്പോള്‍ അങ്ങനെയൊരു ചുവന്ന ബാഡ്ജിനു വേണ്ടിയുള്ള പരിശ്രമം എന്റെയും അനുഭവമായിരുന്നു. ഭാരതപ്പുഴയെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപപാഠപുസ്തകം, നടവഴികള്‍, ചിത്രകഥകള്‍, ട്യൂഷന്‍, മധുരങ്ങള്‍, കളികള്‍, സ്‌പോര്‍ട്‌സ്: എല്ലാം എനിക്കും ഓര്‍മ്മയുണ്ട്. അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയ ഒരു കാര്യം മധു, ചന്ദ്രന്‍ എന്നീ കഥാപാത്രങ്ങളാണ്. എന്റെ വീട്ടിന്നടുത്തും അങ്ങനെ രണ്ടുപേര്‍ വന്നു താമസിച്ചു: പക്ഷേ രണ്ടു ചെത്തുകാര്‍, ഒരാള്‍ക്ക് കാലില്‍ വെട്ടുകൊണ്ട കല. ഒരാളുടെ പേര് ചന്ദ്രന്‍ എന്നു തന്നെയായിരുന്നു! സൗമ്യമൂര്‍ത്തികാളായിരുന്നു ഇരുവരും. അവരില്‍ നിന്നാണ് ഞാന്‍ ആദ്യമായി ശിവജിയെക്കുറിച്ചു കേള്‍ക്കുന്നത്, അവര്‍ സംഘടിപ്പിച്ച ഡ്രില്ലാണ് ആദ്യം കാണുന്നത്. പക്ഷേ, അവരോടൊപ്പം ചേര്‍ന്നില്ല, കാരണം നാലാം ക്ലാസ്സുമുതല്‍ പഠനം തീരുന്നതുവരെ ഞാന്‍ എസ്. എഫ്. ഐക്കാരനായിരുന്നു. ഇവര്‍ പറയുന്നതും ഞാന്‍ വായിക്കുന്നതും തമ്മില്‍ എന്തോ ഒരു പൊരുത്തമില്ലായ്മ അന്നേ സംശയിച്ചു. ഇപ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍, അവര്‍ എന്തോ കാരണത്താല്‍ നാട്ടില്‍ വന്ന് ഒളിച്ചുതാമസിക്കുകയായിരുന്നില്ലേ എന്നു സംശയം തോന്നുന്നുണ്ട്.

നോവലില്‍ വളരെ സൂക്ഷ്മമായി രാഷ്ട്രീയം അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള പല രംഗങ്ങളും ഓര്‍മ്മ വരുന്നു. രാമായണം കിട്ടുന്നതിനായി ശ്രീരാമജയം എന്ന നാമം എഴുതി കബളിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്, വന്ദേ മാതരം പാടാത്തതിന് ഒരാളെ അടിച്ചു ശരിയാക്കിയ ശേഷം അതെക്കുറിച്ചു ചോദിക്കുമ്പോഴുള്ള ചന്ദ്രന്റെ ചിരി, അയാളുടെ വീട്ടിലെ ചുണ്ടെലി, മുറപ്പെണ്ണിനെ കല്ല്യാണം കഴിക്കാന്‍ തീരുമാനിക്കുന്ന സതീശന്‍ തന്നെ ഇന്‍ബ്രീഡിംഗിനെപ്പറ്റി പറയുന്നത്: അങ്ങനെ പലപല കാര്യങ്ങള്‍.. അനുഭവങ്ങളല്ല, സൂക്ഷ്മാനുഭവങ്ങളാണ് ഒരു നല്ല രചനയുടെ കാതല്‍ എന്നാണ് എന്റെയൊരു വിശ്വാസം. മാത്രമല്ല, ജാതിശ്രേണിയുടെ മുകള്‍ത്തട്ടില്‍ നിന്നുള്ള, അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്ന വംശത്തിന്റെ പിന്‍തലമുറയില്‍ നിന്നുള്ള വീക്ഷണമാണ് എന്ന മാറ്റവുമുണ്ട്. ചരിത്രം അങ്ങനെ എഴുതപ്പെടാറുണ്ടെങ്കിലും ആത്മവിമര്‍ശനം തീരെ ഉണ്ടാകാറില്ല അവിടെ.

ആത്മകഥാരൂപത്തില്‍ എഴുതിയ നോവലാണല്ലോ. രാജേഷ് വര്‍മ്മ എന്നു തന്നെ പേരുപയോഗിക്കുന്നുമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ചിലപ്പോഴെങ്കിലും കാലഗണനയിലും കഥാപാത്രങ്ങളിലും പ്രദേശങ്ങളിലുമൊക്കെ ആശയക്കുഴപ്പം തോന്നി. മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ പേരുകള്‍, ഒരിക്കല്‍ ഗോവിന്ദച്ചാമി കടന്നുവരുന്നത്, തമിഴന്മാര്‍, പുലികള്‍, ശ്രീലങ്ക, നാത്സികള്‍: അലിഗറിക്കലാണ് പലപ്പോഴും സംഭവങ്ങളും കഥാപാത്രങ്ങളും. പക്ഷേ, അതൊരു കുറവല്ല, നോവലില്‍ നമ്മള്‍ ഭാവനകൊണ്ടു നിര്‍മ്മിക്കുന്നതാണല്ലോ എല്ലാം.

ഈ പ്രമേയത്തിലേക്കു നയിച്ച ദു:സ്വപ്‌നം ഒരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യമായി തീരാതിരിക്കട്ടെ എന്നാശിക്കുക.

നോവല്‍ അയച്ചു തന്നതിന് വളരെ നന്ദി. വളരെ വ്യത്യസ്തമായ ഒരനുഭവമായിരുന്നു ചുവന്ന ബാഡ്ജിന്റെ വായന.

സന്തോഷം, സ്‌നേഹം

ഇ സന്തോഷ് കുമാര്‍
Photo
Add a comment...

Post has attachment
ദൈവപുത്രനെ ആക്രമിക്കാനൊരുങ്ങിയ റോമൻ ഭടനെ പാഠം പഠിപ്പിച്ച് ബ്രസീലിയൻ സംഘി മാതൃകയായി. നാടകം പിൻവലിക്കുന്നു എന്ന് (നാടക)കർത്താവ്.

https://www.youtube.com/watch?v=ihpBScB5x-Y
Add a comment...


അച്ചടിച്ചുവന്നാൽ ആക്രമണം ഉണ്ടാകുമെന്ന് നല്ല ഭയമുണ്ടായിരുന്നു. എന്തായാലും അത്ര പ്രചാരമൊന്നും കിട്ടാത്തതുകൊണ്ട് അങ്ങനെയൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. ഇനിയിപ്പോൾ വിദേശത്തായതുകൊണ്ട് സമാധാനമായിട്ട് ഇരിക്കാം.

"പിറ്റേന്നുതന്നെ ഭാഗീരഥിവല്യമ്മ ഏതോ പുസ്തകത്തിൽനിന്ന് പുതിയൊരു കീർത്തനം കണ്ടുപിടിച്ചുകൊണ്ടുവന്നു. ‘സരസിജനയനേ, പരിമൃദുഗാത്രീ’ എന്ന സപ്തസ്വരകീര്‍ത്തനം പെട്ടെന്നുതന്നെ പൊതുസമ്മതിനേടി. എനിക്കും ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടമുണ്ടായി അതിനോട്. ‘മദനച്ചൂട്’ എന്നു പാടുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറുചൂടും, ‘തടമുലമധ്യേ’ എന്നു പാടുമ്പോൾ ചെറുകുളിരും പകർന്നുകിട്ടുന്നത് സുഖകരമായ അനുഭവമായിരുന്നു."

"മന്ദിർ‌രക്ഷാസേനയുടെ കീഴിലുള്ള ഭരണസമിതി വല്യമ്പലത്തിലെ ശ്രീകോവിലിനു ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്ന ചുവർചിത്രങ്ങളെല്ലാം വെള്ളയടിച്ചു മായ്ച്ചതും അക്കാലത്തായിരുന്നു.
“വിവരദോഷികള്!” അച്ഛൻ പറഞ്ഞു. “എത്ര നൂറ്റാണ്ടു മുന്നേ വരച്ചതാ അതൊക്കെ എന്ന് ആർക്കറിയാം? നാത്സീടെ കഫം തിന്നുന്ന ഏത് എച്ചിപ്പട്ടി വരക്കാരൻ വന്നാലും ഇതുപോലൊന്ന് വരയ്ക്കാൻ പറ്റുമോ?”
എനിക്കും വിഷമം തോന്നാതിരുന്നില്ല. ഇന്നത്തേതുപോലെ എവിടെച്ചെന്നാലും ചുവർചിത്രങ്ങൾ കാണാൻ കിട്ടുന്ന അവസ്ഥയായിരുന്നില്ല അന്ന്. പണ്ട് വല്യമ്പലത്തിലെ ഭഗവാനോടു പിണക്കമാകുന്നതിനുമുമ്പ് അമ്പലത്തിൽ പോകുമ്പോഴെല്ലാം ചുവർ ചിത്രങ്ങൾ നോക്കിനിൽക്കുന്നത് എന്‍റെ പതിവായിരുന്നു. അവയിലെ ഹൃദ്യമായ നിറക്കൂട്ടുകളും വർത്തുളമായ രേഖകളും വിചിത്രമായ വേഷവിധാനങ്ങളും എന്‍റെ തലച്ചോറിന്‍റെ ഉള്ളറകളിൽ എന്തൊക്കെയോ വെളിച്ചങ്ങൾ പായിച്ചു. എല്ലാത്തിനും പുറമേ, അതിലെ ഭഗവതിമാരൊന്നും മാറു മറച്ചിരുന്നില്ല എന്നതും ഒരാകര്‍ഷണമായിരുന്നു.
ഭാരതമൊട്ടാകെയുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽനിന്ന് രതിശില്‌പങ്ങളും ചിത്രങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുക എന്നത് നാത്‌സിസർക്കാരിന്‍റെ പ്രഖ്യാപിത സാംസ്ക്കാരിക നയത്തിന്‍റെ ഭാഗമായിരുന്നു. “ആർഷഭാരതത്തിന്‍റെ അമൂല്യസ്വത്തായ ആരാധനാലയങ്ങൾ കാമഭ്രാന്തന്മാരായ ഭരണകർത്താക്കളുടെ കൈയിൽ അമർന്നിരുന്ന ജീർണമായ കാലഘട്ടത്തിന്‍റെ അവശിഷ്ടങ്ങളാണ്‌ ഇത്തരം അശ്ലീലചിത്രങ്ങൾ,” രാജര്‍ഷി പറഞ്ഞു. “ഭാരതം ലോകത്തിനുമുമ്പിൽ പരിഹാസപാത്രമായത് ഇത്തരം വൈകൃതങ്ങളുടെ ചിത്രീകരണത്തിലൂടെയാണ്‌. ചത്തളിഞ്ഞ ഈ ഭൂതകാലം കുഴിച്ചുമൂടിയെങ്കിലേ നമ്മുടെ മാന്യത വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയൂ.”
Add a comment...

Post has attachment
എതിരൻ കതിരവനും കെ. വി. പ്രവീണിനുമൊപ്പം ഫൊക്കാനാ പുരസ്കാരം ചുവന്ന ബാഡ്ജിനും. എല്ലാവർക്കും സ്നേഹം, കൃതജ്ഞത!

http://usamalayalee.com/2018/06/29/fokanaliteraryaward2018/
Add a comment...

Post has attachment
ആത്മാരാമൻ്റെ കൂടെ.
Photo
Add a comment...

“ആദ്യം ഒരു ഐഡിയ മാത്രമേ മനസ്സിൽ വരികയുള്ളൂ. പിന്നെയെല്ലാം എഴുതിത്തുടങ്ങുമ്പോൾ താനേ വരികയാണ്. അല്ലാതെ ആലോചിച്ചെഴുതുന്ന പരിപാടിയയൊന്നുമില്ല. ഇപ്പോൾ ഒരു കഥയെഴുതാൻ നമ്മളാദ്യം ചെയ്യുക ഒരു പേര് കണ്ടുപിടിക്കുകയാണ്. അത് കിട്ടിയാലേ എഴുതാനൊക്കത്തുള്ളൂ. ഇപ്പോൾ ദേവപ്രിയ എന്നൊരു പേരുകിട്ടി. പിന്നെ ഞാൻ എഴുത്ത് തുടങ്ങുകയായി.”
- ഒരിക്കൽ ഒരേസമയം പതിനൊന്നു നോവലുകൾ വരെ എഴുതിയിരുന്നു. "രാത്രി രണ്ടുമണിവരെയൊക്കെ ഇരുന്ന് എഴുത്തായിരുന്നു.“
- സ്കൂൾ അധ്യാപകനായിരുന്നു. പത്തൊമ്പതു വയസ്സിൽ ജോലിയിൽ കയറി. മദ്യപാനവും പുകവലിയുമൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട് സമ്പാദ്യം ഉണ്ടായി.
- ഒരിക്കൽ ഒരു നോവലിൽ ദില്ലിയിലെ ദൂരത്തിലോ മറ്റോ തെറ്റുവന്നപ്പോൾ കാമ്പിശ്ശേരി ദില്ലിയും ബോംബെയും യാത്രചെയ്തുകാണാൻ അയച്ചു. മുക്കും മൂലയും നടന്നുകണ്ടിട്ടുണ്ട്.
- ഈയിടെ ഒരു വാരികക്കാർ ട്രാൻസിൽ‌വേനിയയിൽ‌പ്പോയി യാത്രാവിവരണം എഴുതിക്കൊടുക്കാൻ പറഞ്ഞു. ആരോഗ്യമില്ല, പത്തുകൊല്ലം മുമ്പായിരുന്നെങ്കിൽ പോകാമായിരുന്നു.

- കോട്ടയം പുഷ്പനാഥ്, 2013ലെ ഒരു അഭിമുഖത്തിൽനിന്ന്
Add a comment...

Post has attachment
മിഡിൽ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ എഴുതിയ നോവൽ. കോട്ടയം പുഷ്പനാഥ്, മായാദാസൻ, പ്രണാബ് തുടങ്ങി എല്ലാ ഡിറ്റക്റ്റീവ് നോവലിസ്റ്റുകൾക്കും ഉള്ളതുപോലെ നല്ല പഞ്ചുള്ള ഒരു തൂലികാനാമം കണ്ടുപിടിച്ചതാണ്‌ മർമ്മാണി. എങ്ങനെ?
Photo
Add a comment...
Wait while more posts are being loaded