Profile

Cover photo
‫سیدمحمدحسین حسینی‬‎
Attended Allameh Tabatabaii University
Lives in Columbia, SC, USA
8,042 followers|1,099,537 views
AboutPostsVideos

Stream

 
فکر می کنید ایرانی های اینجا چه می بینند؟
کلاه قرمزی
 ·  Translate
3
Add a comment...
 
گفت: بیشتر زنان و دختران در ایران اعتقادی به حجاب ندارند و مجبورند حجاب داشته باشند!
پرسیدم: چرا؟
گفت: چون 100 دختر ایرانی در آمریکا بی حجاب هستند!
 ·  Translate
21
‫خانوم سادات‬‎'s profile photo‫سیدمحمدحسین حسینی‬‎'s profile photo‫حمیدرضا دریک‬‎'s profile photoMojgan Abbaslou's profile photo
7 comments
 
:)
Add a comment...
 
فکر می کردم در ایران، مقاله های زیادی درباره نظام تحصیلی دانشگاهی آمریکا نوشته شده باشه و اندر مزایا و معایبش زیاد گفته باشند! اما با جستجویی کوتاه در نت چیزی نیافتم! حالا اگر شما چیزی دیده اید و خوانده اید یا می دانید معرفی کنید تا ما نیز استفاده کنیم.
 ·  Translate
12
‫عبد الله‬‎'s profile photo‫صادق نیکو‬‎'s profile photomohamad khani's profile photo
3 comments
 
سلام 
مقالات و کتب انگلیسی زیادی هست. 
فارسی هنوز چیز خاصی ندیده ام. 
یا حق
 ·  Translate
Add a comment...
 
كارمندان اداره اى در اين هواى بهارى كت به تن دارند و از طرف ديگر كولرهاى گازى را روشن كرده اند!
جالب اينكه متصدى در جواب تذكر ما ميگويد شش ماه اول سال كت الزامى نيست! و با اعتماد به نفس كامل وقتى پرسيدم پس چرا همه كت به تن هستند گفت هنوز بخش نامه اش ابلاغ نشده است!!!
عاشق اين كارزار اقتصادى شدم! لعنت به بروكراسى ضد عقل
 ·  Translate
24
1
‫محمدصادق عليزاده‬‎'s profile photo
Add a comment...
 
دم اين دو نوجوان ايرانى گرم
آنها هم ميتوانستند براحتى صداى هيچ چيز را در نياورند و در ظاهر آبروى خود، خانواده و... را به بازى نگيرند و پس از خروج از اتاق بازپرسى در جواب اطرافيان خبر از مذاكرات برد برد بدهند و در پشت درهاى بسته توافق كنند هركس تفسير خودش را در بيرون از اين اتاق ارايه دهد.
 ·  Translate
39
1
‫علی اللهیاری‬‎'s profile photo‫احمدرضا زارعی‬‎'s profile photo
2 comments
 
آفرین
 ·  Translate
Add a comment...
 
 
شماره چهارم +ماهنامه نقد سینما (دوره جديد)
با پرونده مفصلى درباره فيلم روباه و نقد آثار منتخب جشنواره سى و سوم و البته يك گفت و گوى مفصل با جناب رضاداد درباره متن و حاشيه جشنواره فيلم فجر
بررسى اسكار هشتاد و هفتم و پيش بينى فيلم هاى مهم در صف اكران ٢٠١٥
قسمت سوم سينمامغز و...
از ٢٢ فروردين بر روى گيشه روزنامه فروشى هاى سراسر كشور؛ انشاءالله

پ.ن١: اگر خدا منت بگذارد و لطف كند و ما را قابل بداند و توان و لياقتش را عطا بفرمايد، تغييرات جديدى از شماره ارديبهشت در راه است، انشاءالله.
پ.ن٢: همه تلاشمان در سال جديد اين است كه هرماه روى ماهتان را ببينيم؛ دوماهانه چاپ شدن ما را از شما دور مى كند و دلتنگى هايمان را زياد.
پ.ن٣: براى اطلاع از زمان انتشار و توزيع شماره هاى جديد عبارت تاريخ و براى هماهنگى اشتراك، عبارت اشتراك را به سامانه پيامكى ارسال بفرماييد.
پ.ن٤: اگر هم ما را نمى خريد و نمى خوانيد حداقل دعايمان كنيد... ياعلى

سامانه پيامكى: ٣٠٠٠١٣٦٣٠٠٠٠٩١

#نقد_سینما #نقدسينما
 ·  Translate
5 comments on original post
6
‫سیدمحمد علوی‬‎'s profile photoamir abolhasani yekta's profile photo
2 comments
 
کاشکی خودتون باشید و ادای ۲۴ رو درنیارید ... جلد که حال و هوای ۲۴ رو داره
 ·  Translate
Add a comment...
 
دیشب یک جوان آمریکایی(دانشجوی لیسانس) بعد از اینکه فهمید مسلمانم درباره داعش سوال پرسید!
چه باید گفت به اینها؟
 ·  Translate
21
Morteza Mohejji's profile photo‫حامد یامین پور‬‎'s profile photo‫محمد آشنا‬‎'s profile photo‫صالح کاهانی‬‎'s profile photo
8 comments
Add a comment...
 
باغبان نهال همدلی کیست؟
همدلی یک چیز زورکی نیست، یک چیز دستوری نیست که کسی دستور بدهد که مردم همدلی کنید، مردم هم بگویند چشم، این همدلی نمیشود؛ همدلی مثل یک گل است، مثل یک نهال و بوته‌ی گل است، باید نهال را نشاند در زمین، بعد از آن مراقبت کرد، آن را آبیاری کرد، از لطمه زدن به آن باید جلوگیری کرد تا این همدلی رشد کند؛ بدون این، همدلی نخواهد شد. همدلی از هم‌زبانی هم بهتر است، هم‌زبانی هم خوب است.
ای بسا هندو و ترک هم‌زبان
ای بسا دو ترک چون بیگانگان
پس زبان محرمی خود دیگر است
همدلی از هم‌زبانی بهتر است
همدلی لازم است؛ همدلی را باید به‌وجود آورد؛ همدلی را باید رشد داد. این توصیه‌ی من به همه است. 
حضرت آقا، بیانات در دیدار مداحان اهل‌بیت علیهم‌السلام، ۱۳۹۴/۰۱/۲۰
 ·  Translate
15
Add a comment...
 
ما اینجا مسلمان ندیدیم، اسلام دیدیم :)))
الکی .... مثلا من غرب زده شدم :))))
صدای من را از شهر کلمبیا در ایالت کارولینای جنوبی در ایالات متحده آمریکا می شنوید.
 ·  Translate
41
‫محمد جعفری نژاد‬‎'s profile photo‫محمد حسین خوش بیان‬‎'s profile photo‫سیدمحمدحسین حسینی‬‎'s profile photoHossein Samiei's profile photo
11 comments
 
مرگ بر آمریکا
 ·  Translate
Add a comment...
 
در وصف و نعت موضع گيرى امروز آقا بايد كتاب ها نوشت........
 ·  Translate
21
Mahdi Nazemi's profile photo
 
واقعا این تبریک گفتن ها، حرص در میاورد!
 ·  Translate
Add a comment...
 
چرا «روباه» فیلم مهمی است؟
چرا مسئله هسته‌ای اصلی‌ترین مسئله‌ی کشور و فرعی‌ترین سوژه‌ی سینماست؟
فیلم «روباه» آخرین فیلم افخمی از حیث فرم و تکنیک-که باید مفصلا در آینده به آن پرداخت- جزو چند فیلم برتر جشنواره گذشته فجر بود و به ناحق کاملا نادیده گرفته شد، اما اهمیتش علاوه بر کیفیت فنی‌ش، مسیری است که در دل سینمای شبه‌روشنفکرانه‌ی ایران انتخاب کرده است. این، جایگاه و اهمیتی است که فیلم‌هایی مانند «قلاده‌های طلا»- فارغ از هرگونه مقایسه با «روباه»- نیز از آن برخوردار بودند. احیای سینمای داستانگو، به خصوص سینمای داستانگوی قهرمان‌محور، و به خصوص‌تر سینمای داستانگوی قهرمان‌محوری که مماس با مسائل پراهمیتِ روز کشور باشد، مسئله‌ایست که اهمیتش را امروز شاید چندان نتوان مشاهده کرد، اما قطعا در آینده تاثیرش را بر سینمای ایران خواهد گذاشت.
 ·  Translate
 
چرا مسئله هسته‌ای اصلی‌ترین مسئله‌ی کشور و فرعی‌ترین سوژه‌ی سینماست؟
به بهانه «روباه»؛ در مسیر سینمای عامه‌پسندِ داستانگوی قهرمان‌محور

اوج‌گیری بحث‌های هسته‌ای در کشور و کشیده شدن دامنه‌ی این بحث‌ها به عرصه فرهنگ احتمالا فرصت خوبی است برای صحبت کردن از فیلم «روباه»، که شاید بتوان آن را تنها اثر هنری قابل بحث کشور با محوریت ترور دانشمندان هسته‌ای دانست و حضورش در جشنواره گذشته فجر هم بحث‌های مختلفی را رقم زد.
اما در مواجهه با فیلمی مانند «روباه» بهروز افخمی و برای تحلیل و بررسی آن، پیش از آنکه به قوت‌های تکنیکی و فرمی اثر توجه کنیم-که آنها هم به طور مفصل قابل بحث هستند- باید آن را در دل جریان کلی سینمای ایران و تعداد بالای آثار ضدمخاطب شبه‌روشنفکرانه تولیدشده در هر سال بررسی کرد و مورد ارزیابی و تحلیل قرار داد.
مسئله‌ی اصلی و اساسی این است که آثار جریان اصلی یک سینمای سالم و پیشرو را طبعا باید آثار عامه‌پسندِ قصه‌گویی- به ویژه آثار قهرمان‌محور- تشکیل دهند که در عین حال مماس با مسائل و موضوعات روز کشور حرکت می‌کنند، اما در سه دهه گذشته سینمای ایران طوری از روی سینمای شبه‌روشنفکرانه‌ی ورشکسته‌ی اروپا الگوبرداری شد که حالا و پس از گذشت نزدیک به چهاردهه از سینمای پس از انقلاب، اکثریت مطلق اثار تولیدشده در یکسال سینمای ایران را- که در ویترین جشنواره فجر قابل ارزیابی است- آثار بدون قصه و ضدمخاطبی تشکیل می‌دهند که حتی بین مخاطبان خاص جشنواره‌رو هم رغبتی را برای تماشا برنمی‌انگیزند و همین هم باعث شده است که بیش از نود درصد مردم ایران علاقه‌ای به سینما رفتن در طول سال نداشته باشند.
و در این بین اهمیت این موضوع بیش از همیشه خود را نشان می‌دهد که سینمای حادثه‌ای/پلیسی/جاسوسی در تمام دنیا یکی از پرمخاطب‌ترین گونه‌هاست و در عین حال به دلیل تعدد عملیات امنیتی و جاسوسی و ترور در جمهوری اسلامی این نوع فیلم‌ها می‌توانند از مهم‌ترین آثار سینمایی از حیث توجه به منافع ملی باشند، اما در کمال تعجب همواره دست سینمای ایران از این جنس آثار خالی بوده و هست.
 
چرا آثار حادثه‌ای/جاسوسی در سینمای ایران جایی ندارد؟
 
برای بررسی عمیق‌تر ماجرا شاید بد نباشد به این سوال هم بپردازیم. اینکه؛ حالا چرا آثار حادثه‌ای/جاسوسی در سینمای ایران جایی ندارد؟ و چرا «روباه» دقیقا به همین دلیل فیلم مهمی است؟ و اینکه چطور می‌شود که مسائلی مانند انرژی هسته‌ای همزمان مهمترین مسئله کشور و بی‌اهمیت‌ترین سوژه در سینمای ماست؟ پاسخ این پرسش‌ها را باید در دو چیز جستجو کرد. اول مدیریت دهه شصت سینمای ایران- که در سال‌های اخیر باب بحث‌های مفصل درباره آن باز شده است- و دیگری ذات سینمای روشنفکری اروپا و کپی نازل آن‌ها یعنی شبه‌روشنفکران غرب‌زده‌ی ایرانی. 
ابتدا باید بازگردیم به مدیریت دهه شصت و سیاست‌های آن دوران، به این علت که اساسا ریشه‌ی هرنوع سرکوب سینمای «عامه‌پسند» پرمخاطب را باید در آن دوران جست‌و‌جو کرد. دورانی که با سینمای مردمی پرمخاطب و هر شمایلی از  آن به هر نحو ممکن مبارزه شد تا سینمای گلخانه‌ای بی‌مخاطب شبه‌روشنفکری رونق پیدا کند و طبعا در چنین شرایطی بدیهی‌ است زیرمجموعه‌ی کوچکی از سینمای عامه‌پسند یعنی سینمای حادثه‌ای/جاسوسی رو به افول خواهد گذاشت و به مرور از صحنه سینمای ایران حذف خواهد شد.
دلیل ارجاع به ورِ ساختاری و فرمی ماجرا و بحث در مورد جذابیت عام هم دقیقا از همینجا ناشی می‌شود. این درست که بحث در مورد سینمای حادثه‌ای-  به خصوص سینمای حادثه‌ای مبتنی بر ترور-  اول به دلیل اهمیت استراتژیکی است که این موضوع در ایران دارد. اما یکی از مهمترین دلایل افول این نوع سینما در ایران را باید در سد کردن راه کلیت سینمای «عامه‌پسند» غیرروشنفکرانه در ابتدای مدیریت سینمایی پس از انقلاب جست‌وجو کنید. مبارزه‌ای همه‌جانبه که به نام مقابله با رواج دوباره‌ی «فیلمفارسی» صورت می‌گرفت و در نهایت باعث نزول هر نوع سینمای عامه‌پسندی شد.
مسئله این است که ایران تنها کشوری در دنیاست که در آن ۱۷۰۰۰ شهید ترور وجود دارد و این یعنی هزاران داستان آماده برای تولید صدها فیلم. داستانهایی که همزمان با اوج‌گیری بحث‌های هسته‌ای و یادآوری دوباره ترور دانشمندان شاید خلا آنها بیش از پیش هم به نظر بیاید. اما کعبه‌ی آمال ریل‌گذاران سینمای پس از انقلاب رسیدن به فیلم‌های ظاهرا متفکر، اما بی‌مخاطبِ جشنواره‌پسندی بود که هیچ نسبتی به مردم و مسائل روز مملکت برقرار نمی‌کردند و اصلا به همین دلیل هم مراکزی مانند «مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی» ذیل معاونت سینمایی وزرات ارشاد تاسیس شدند و همین اهمیت به سینمای «هنری» و «تجربی»- مانند امروز- باعث به حاشیه رفتن سینمایی شد که طبعا از دل سینمایی «صنعتی» و «مخاطب‌محور» بیرون می‌آمد. چرا که در سینمایی مبتنی بر «مخاطب»، فیلمساز طبعا نمی‌تواند چشم بر این‌همه داستان جذاب و پرکشش آماده‌ی ساخت ببندد.
بنابراین به حاشیه رفتن اساس سینمای حادثه‌ای و تمام زیرمجموعه‌هایش، طبعا یکی از نتایج چنین سیاستی بود. سیاستی که حالا پس از سه دهه شاید بتوان ماحصلش را بصورت محسوس و عینی دید. سینمای بی‌مخاطبی که به هیچ یک از مسائل مهم کشور واکنش نشان نمی‌دهد و دیده شدن توسط مردم هم اساسا برایش مهم نیست و تنها در فکر بردن دل جشنواره‌هاست و آخرین خروجی‌هایش در جشنواره گذشته صدای اعتراض خود شبه‌روشنفکران را هم درآورد.
این اما دلیل اول ماجراست. این قصه ورِ دیگری هم دارد و برای دستیابی به دلایل عدم وجود چنین فیلم‌هایی در سینمای ایران باید به ذات روشنفکری و همچنین شبه‌روشنفکران وطنی هم بپردازیم. چرا که اساسا این گونه از سینما در مرکز اصلی روشنفکران یعنی اروپا هم جایگاهی ندارد و سینمای درجه چندم به حساب می‌آید. پس خیلی تعجبی ندارد دیدن اینکه شبه‌روشنفکران غرب‌زده‌ی ایرانی نیز مانند اسلاف اروپائیشان درگیر عالم انتزاعی خود هستند و در هپروت سیر می‌‌کنند.
این تفاوت اصلی سینمای عامه‌پسند و مخاطب‌محور آمریکا با سینمای جشنواره‌ای و محفلی اروپا هم هست و حالا به دلیل حضور گسترده‌ی مقلدان درجه‌چندم سینمای اروپا در سینمای ایران تبدیل شده است به یکی از معضلات جدی سینمای مملکت. مسئله این است که برای شبه‌روشنفکر ایرانی بحث «تنهایی انسان معاصر» بسیار مسئله‌ی جدی‌تریست تا ترور شدن ۱۷۰۰۰ ایرانی توسط گروه‌های تروریستی و این به دلیل دچار بودن شبه‌روشنفکران ایرانی به سوبژکتیویته‌ی مزمنی است که ظاهرا راه بهبودی هم از آن نیست. 
این مسئله، مسئله‌ی امروز هم نیست. چیزی است که همواره در سینمای شبه‌روشنفکران وجود داشته و تا انتها نیز با آن‌ها خواهد بود: «سینمای ایران و سیاستگذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌های آن در خلاء یک بی‌هویتی مزمن، گم شده‌اند و معیار موفقیت در کار سینما، برنده شدن در جشنواره‌های اروپایی است و البته برنده شدن چیز بدی نیست، منوط برآنکه این حضور جشنواره‌ای به مثابه یک ضرورت محوری و اصلی مورد توجه قرار نگیرد..... سینمای ما یک سینمای جهانی نیست. جشنواره‌ای است. میان این دو تعبیر فرق بسیار است. فیلم های کوروساوا به شدت ژاپنی است و حتی آنجا که مکبث و شاه لیر را می‌سازد، هرگز مرعوب فرهنگ انگلیسی نیست و بلکه صورت مثالی مکبث و شاه لیر را اقتباس می‌کند و به آن هویتی ژاپنی می‌بخشد. شما چنین فیلمسازی را در داخل ایران و با هویت ایرانی به من نشان دهید؛ حتی مصطفی عقاد هویتی اسلامی دارد. سینمای ما یک سینمای محلی کوچک  با ذائقه اروپایی است و کارگردانان آن، در فضای سوبژکتیویته هنر مدرن و پست مدرن، فرصت رشد و بزرگ شدن حتی در حد مصطفی عقاد را ندارند...»(سیدمرتضی آوینی، فصلنامه سوره، بهار۱۳۷۱)
 
سینمای عامه‌پسندِ قهرمان‌محور و «روباه»

با این توضیح برگردیم به فیلم «روباه». آخرین فیلم افخمی از حیث فرم و تکنیک-که باید مفصلا در آینده به آن پرداخت- جزو چند فیلم برتر جشنواره گذشته فجر بود و به ناحق کاملا نادیده گرفته شد، اما اهمیتش علاوه بر کیفیت فنی‌ش، مسیری است که در دل سینمای شبه‌روشنفکرانه‌ی ایران انتخاب کرده است. این، جایگاه و اهمیتی است که فیلم‌هایی مانند «قلاده‌های طلا»- فارغ از هرگونه مقایسه با «روباه»- نیز از آن برخوردار بودند. احیای سینمای داستانگو، به خصوص سینمای داستانگوی قهرمان‌محور، و به خصوص‌تر سینمای داستانگوی قهرمان‌محوری که مماس با مسائل پراهمیتِ روز کشور باشد، مسئله‌ایست که اهمیتش را امروز شاید چندان نتوان مشاهده کرد، اما قطعا در آینده تاثیرش را بر سینمای ایران خواهد گذاشت.
http://www.rajanews.com/news/207058
 ·  Translate
View original post
11
Add a comment...
 
به فضل الهی شماره 61 مجله راه به همراه پرونده ویژه شهید سیدمرتضی آوینی به زودی منتشر می شود.
 ·  Translate
31
1
naser baghestani's profile photoA Jahanbozorgi (jahan)'s profile photoMohammadjavad Karbalaei's profile photo‫صالح کاهانی‬‎'s profile photo
6 comments
 
سلام. بسیار مایه خوشحالی است. خدا خیرتون بده
 ·  Translate
Add a comment...
Education
  • Allameh Tabatabaii University
    اقتصاد‎, 1384
Basic Information
Gender
Male
Relationship
Married
Story
Tagline
سرباز صفر خامنه ای
Introduction

کاش تا وقتی زنده هستم، خدا من را بر موالات و دوست‌داشتن شما و دین شما پابرجا بدارد و در اطاعت از شما به من توفیق بدهد و شفاعت‌تان را روزی‌ام کند و من را از بهترین دوستان‌تان که پیروِ شما هستند قرار بدهد و من را از کسانی قرار بدهد که آثار شما را نقل کنم و راهِ شما را بروم و با هدایت شما راه بروم و در گروه شما محشور بشوم و چشمم فردا به دیدارتان روشن بشود. پدر و مادرم و خانواده‌ام و جانم و دارایی‌ام به فدای شما...

فرازی از دعای جامعه کبیره

adlodad.blogfa.com

Bragging rights
سرباز صفر خامنه ای
Places
Map of the places this user has livedMap of the places this user has livedMap of the places this user has lived
Currently
Columbia, SC, USA