Profile cover photo
Profile photo
Σοφια Θεοδοσιαδη
1,057 followers
1,057 followers
About
Communities and Collections
Posts

Post has attachment
Και περπατώντας μοναχή στα άγνωρα ..
τα μονοπάτια μου της ανακάλυψης..
ρωτώντας με ειλικρινά..τι σ' έφερνε κοντά μου..
καθημερινά ανακάλυπτα..όλο και περισσότερο
ήμουν εγώ αυτή που έρχομουν..
Ήταν εκείνη η αόρατη αίσθηση της πεθυμιάς
που φύτευες μες στους θαλάμους του μυαλού μου..
η ακριβή..η πολύτιμη..η σελίδα σου
εκείνη της ''συνύπαρξης''..το μαγικό ''μαζί''........
Add a comment...

Post has attachment
Στέκεται αγέρωχος..στη λίμνη της ψυχής μας κολυμπώντας..
Ο κύκνος..σύμβολο του ανώτερου Εγώ μας...
σύμβολο μοιάζει ηρεμίας ανήσυχης..
μιας ομορφιάς της ανανέωσης..της αναζήτησης ..
πουλί αφιέρωμα θεάς..της Αφροδίτης του Απόλλωνα
των προγόνων των αρχαίων μας συμβολισμοί πνευματικοί..
πολιτισμών στην αρχαιότητα..και τωρινών πολιτισμών..
στον κύκνο της ζωής μας ακουμπάμε..εναποθέτουμε..
στη δημιουργική τη σκέψη του αναζητούμενου..
στου alter ego μας..τη λατρεμένη μας σκιά....

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ...σε Σένα που γίνεσαι συνοδοιπόρος μου
στην αναζήτηση της ομορφιάς...
στην αναζήτησης της όμορφης σκιάς του alter ego μου...
σε σένα που μεταφράζεις το χρόνο μου σε πολύτιμο ''χρήμα'''
και σε όλους εσάς..που πετάτε ψηλά..αναζητώντας......
ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ την εξαιρετικη μουσική..και το ξεχωριστό βίντεο...
Add a comment...

Post has attachment
ΚΑΘΩς Η ΦΤΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΚΑΛΑ ΚΡΑΤΕΙ......
ΑΦΙΕΡΩΜΈΝΟ..στον άγνωστο δάσκαλο που πολεμάει με την ασχήμια.!!
Ὥρα 8 καὶ 20´ ἀκριβῶς.
Τὸ μάθημα ἀρχίζει κανονικά.
Ἐσὺ πάνω ἀπ᾿ τὴν ἕδρα κι ἀπ᾿ ἀντίκρυ σου ὁ Χριστός,
ἁπαλὸς καὶ γλυκὺς μὲς στὸ κάδρο του,
δίνετε τὰ χέρια πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια τους
νὰ τοὺς κάμετε μιὰ στέγη ἀπὸ ζεστασιὰ
γιατὶ σᾶς ἤρθανε καὶ σήμερα μουσκεμένα
κ᾿ ἡ λύπη περπατάει μὲς στὰ μάτια τους
ὅπως ὁ σπουργίτης πάνω στὸ φράχτη...

ΤΥΧΑΡΠΑΣΤΟΙ..στα εδρανα ποτέ δεν κάθησαν..ημιμαθείς..ξερόλες της οκάς..εχουν γνώμη επί παντός επιστητού..απομονώνοντας φρασούλες και μπιτάκια..τολμούν για να μιλούν για την παιδεία..ακυρώνοντας περγαμηνές Φιλοσοφίας και Ψυχολογίας..Ο δάσκαλος εχει μια μεγάλη αγκαλιά για όλα τα παιδιά...
Αλί και τρισαλί για τα παιδιά..που μεγαλώνουνε στα χέρια τέτοιων
ανάξιων..κομπλεξικών γονέων..!!!
η φίλη σα Σοφία......
Add a comment...

Post has attachment
Κι αν έφυγες..περάσανε
σαράντα κιόλας μέρες..
η κουβερτούλα της ψυχής σου της μεγάλης
που με ζέστανε..είναι ακόμα φυλαγμένη..
θα τη φορώ..θα τη σκεπάζομαι χοντρό παλτό..
στους παγωμένους δρόμους της ζωής...
δεν ξέρω αλήθεια..ένα κερί αν είναι αρκετό..
τη μνήμη σου να φέρει στων ματιών μου..
μα είναι αρκετή θαρρώ η φλογίτσα του ..
κάθε που η θύμησή σου θα το ανάβει...
Ευχαριστώ μανούλα μου..............
Add a comment...

Post has attachment
Mια φορά ένα φίδι άρχισε να κυνηγάει μια πυγολαμπίδα.
Υστερα από τρεις μέρες αδιάκοπης καταδίωξης,
χωρίς δυνάμεις πια, η πυγολαμπίδα σταμάτησε και μίλησε στο φίδι:
— Σου έκανα κανένα κακό;
— Όχι.
— Τότε γιατί θέλεις να με σκοτώσεις; Αφού σκέφτηκε λίγο, το φίδι απάντησε:
— Επειδή δεν αντέχω να σε βλέπω να λάμπεις.
ΓΙΑΤΙ..ποιός από μας άραγε δεν ένιωσε το βλέμμα του φθόνου επάνω του..έστω και μια φορά..ποιός δεν γεύτηκε την κακία που απορρέει από το αδηφάγο τούτο συναίσθημα..στον επαγγελματικό μας χώρο..στον προσωπικό μας χώρο..στον ερωτικό μας..προπαντός χώρο..?
η φίλη σας Σοφία...
Add a comment...

Post has attachment
Συχνά..στ' απάγκιασμα του δειλινού..τα βήματα
έσερνε ως την έμπαση της θάλασσας..
εβρέχονταν τα πόδια της..απ' την αλμύρα
των κυμάτων της..απ' την αλμύρα της ζωής της..
λόγια εχαϊδεύανε τ' αυτιά..
σταλμένα ως την αύρα της ψυχής της...
του μπάτη που εφτανε από βαθιά...
η υπομονή..η υπομονή..
νικήτρια βγαίνει της ζωής..της σιγοτραγουδούσε...
να την προσμένεις..να την καρτεράς..
να την τυλίγεις την αγάπη..
να τηνε ντύνεις στα ζεστά..στης νύχτας το μπουγάζι.....

ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗς ΘΆΛΑΣΣΑς...να φτάνει ως τα αυτιά μας..μια μελωδία λες και κύματα...με την εξαίρετη Σόνια Θεοδωρίδου......
η φίλη σας Σοφία.....
Add a comment...

Post has attachment
ΚΑΛΗ ΣΑς ΕΒΔΟΜΑΔΑ...!!!
ΞΕΚΑΒΑΛΗΣΤΕ μερικοί το καλάμι και αδράξτε τη ζωή!!!
Κύκνος κι αν εκαμώθηκες..μιας κάργιας είχες τα φτερά..στην ομίχλη της..στις καλαμιές της όχθης της ..μιας λίμνης άγνωρης για σε..στα πράσινα νερά..υποχθόνεια..στα σκοτεινά..έψαχνες τη λαλιά σου
και σ'ένα ''Κύκνειο άσμα'' σου λησμόνησες..
στη μεταμόρφωση τη στιγμιαία σου..επαρασύρθηκες..
είχε μια αίγλη όσο να πεις..το αυτοπρόβλητο ''Εγώ'' σου...
ελίτ αυτολογίζοσουν και όλων των πετάμενων..
στα παγωμένα τα νερά τα Χειμωνιάτικα ..
σαν απ' το όνειρο εξύπνησες...
μέσα στης λίμνης τα νερά εκαθρεφτίσθης...
και ο καθρέφτης της σκληρός σου μήνυσε..
πως κάργιας είχες τη μορφή..
Με κύκνο έμοιαζες εσύ...
μα κύκνος μέσα σου δεν ήσουν.....
Add a comment...

Post has attachment
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑς...!!!!

Είδαν τα μάτια μου ομορφιές...
στα πρωινά τα ηλιόλουστα..μα και τα παγωμένα...
είδαν τα μάτια μου χαρές
που την καρδιά μου την τυλίξανε..
στ' αγιάζι να αντέχει..να αψηφάει το χιονιά..
το παραμύθι ν' αρχινά..σε ανέμους δυνατούς...
Ευχαριστώ μεγάλο στέλνω της ζωής..
στο πρώτο το κελάηδημα του αηδονιού..
Ευχαριστώ μεγάλο στέλνω και σε σένανε..
που στην καρδιά μου γίνεσαι ήλιος ο ζωογόνος...
ανθούν οι ξεχασμένοι μου οι σπόροι μου...
καρπίζουνε στο δύσκολο καιρό ...
Ευχαριστώ..για τα κοχύλια..για τις θάλασσες..
για τα ταξίδια που μου χάρισες ζωή..
μες στα καράβια σου..με τις ψηλές αντέννες .......

'''είδαν τα μάτια μου ομορφιές''' - Σοφία Θεοδοσιάδη..

http://aromasofias.blogspot.gr/2018/01/blog-post_52.html
Photo
Add a comment...

Post has attachment
Συνήθειο το 'χε από μικρή
να γράφει..αποσκευές εμάζευε..
μες στα φεγγάρια της ψυχής της..
μια αγωνία την επερουέλουζε..
έρχονταν βράδια αλλόκοτα..
βράδια που την τυλίγαν οι περικοκλάδες του..
απομυζούσανε το μέλι της ψυχής της....
του κόσμου του αλλόκοτου..
που τις πληγές της χώρας της αιμάτωνε..
του κόσμου του χρωματιστού το κέντημα..
αταίριαστες κλωστές και χρώματα..
σε ένα υφάδι υφαμένα....
βαθύ πηγάδι η σκέψη της...υπόγειες διαδρομές..
δροσοσταλιές ποτιστικές..στα μύρα της ψυχής της...
Add a comment...

Post has attachment
Άξεστοι βιαστές της γλώσσας
σοδόμισαν με τον ξύλινο λόγο τις έννοιες..
και αγωνιάς και θυμώνεις και μου πικραίνεσαι
και έτσι όπως δαγκώνεται ο λόγος
από πιτσιρικάδες που το παίζουν μεσσίες
μου θυμώνω....έτσι όπως στην βολεμένη
μίζερη μοναξιά, του καθώς πρέπει του σέρνομαι....
Εσείς που καταλαβαίνετε, γιατί σηκώνετε τους ώμους
υπάρχουμε αλήθεια ή απλώς βρισκόμαστε?
και αυτά τα χαρτιά που μου έδωσαν πριν από χρόνια
πτυχία είναι μωρέ, έτσι όπως τίποτα δεν κάναμε με ουσία
πτυχία είναι... για φτυχία ?

nikos Davios 11/12/2015
...............................................................................................................

Μέσα από τις ατέρμονες..δημιουργικές συζητήσεις μας..
μέσα από τη δημιουργική σου γραφή..
ακριβέ μου φίλε Νικόλα..
δεν προχωρήσαμε απλά τη σκέψη μας..
δεν στιγματίσαμε τις έννοιες..μα καταστάσεις των ανεπαρκών
που κλήθηκαν ενίοτε να τις υπηρετήσουν..
Μιλώ για εκείνους τους υπουργούς Παιδείας..
που ανίδεοι όντες..σχεδίαζαν και σχεδιάζουν επί χάρτου
προγράμματα ανούσια για τη ''μόρφωση''..
μα όχι για την καλλιέργεια των παιδιών μας..
Κι εγώ ..θιασώτης της δια Βίου μάθησης..
ευχαριστώ εσένα που μου εμπιστεύθηκες πριν δυο χρόνια
το σπουδαίο ποίημα τούτο..μα οφείλω πλέον να το μοιραστώ
και με άλλους που σκέπτονται..που αγωνιούν
και που φροντίζουν για την αληθινή παιδεία..
Ευχαριστώ Νικόλα μου !!!

η φίλη σου Σοφία Θεοδοσιάδη.
Add a comment...
Wait while more posts are being loaded