Profile cover photo
Profile photo
Αγγελίνα Ρωμανού
377 followers -
Αγαπώ τη βροχή και το βαθύ κόκκινο.
Αγαπώ τη βροχή και το βαθύ κόκκινο.

377 followers
About
Αγγελίνα Ρωμανού's posts

Post has attachment
Σήμερα είναι η μέρα! Παρασκευή 9 του Μάη. Μετά τις επτά το απόγευμα, θα είμαστε στην οδό Ευμολπιδών 9Α στον Κεραμεικό. Το καλλιτεχνικό μας σωματείο "Ελευσις & Υδράνη", έχει την τιμητική του.

Μουσικές, τραγούδι, βίντεο προβολές, κεράσματα, εικαστικά δρώμενα. Βοηθά ο καιρός για να μας έρθετε, βοηθά η περιοχή για να απλωθούμε και στο δρομάκι που περνά απ' έξω - στο τοιχάκι θα χουμε και κρεμασμένο τον αετό του "Λόγων Παίγνια" που θα περιμένει να γράψετε ευχές - βοηθά και η μέρα ώστε να το ξενυχτήσουμε.

Ελάτε με χαμόγελο για να δεθεί με το δικό μας!
Photo

Post has attachment
Σήμερα Κυριακή 16 Φεβρουαρίου στις 20.00, το ηλεκτρονικό μας περιοδικό "Λόγων Παίγνια" παρουσιάζει βραδιά Ερωτικού Λόγου.

Κείμενα αγαπημένων φίλων συγγραφέων και ποιητών, δεμένα με τις υπέροχες ερωτικές στιγμές γνωστών παλαιότερων και σύγχρονων ποιητών.

Στα ενδιάμεσα μουσική, λικνίσματα, μυρωδιές ερωτικές.

Σας περιμένουμε!
Photo

Post has attachment

Το "Λόγων Παίγνια" παρουσιάζει βραδιά Ερωτικού Λόγου την Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014 και ώρα 8 μ.μ. στον Πολυχώρο Αίτιον (Τζιραίων 8 - 10, Ακρόπολη).

Τα κείμενα και τα ποιήματα που θα ακουστούν είναι από έλληνες συγγραφείς και ποιητές και θα διαβαστούν από τους ηθοποιούς Πελαγία Φυτοπούλου και Βασίλη Διαμάντη.

Μεταξύ των απαγγελιών, το μουσικό σύνολο Guitarte ensemble θα παίζει κομμάτια ελλήνων και ξένων δημιουργών. Τέσσερις κιθάρες σε έργα των των J.S.Bach, A.Schoenberg, Μ. Χατζιδάκι, Μ. Θεοδωράκη κ.α. Τo Guitarte ensemble αποτελούν οι: Νίκος Χατζηελευθερίου, Χρήστος Φάκλαρης, Φραγκούλης Καραγιαννόπουλος, Άννα Σαρτζίδου, Μαρία Παπαμιχαήλ.

Τη σκηνοθεσία της βραδιάς έχει αναλάβει η φίλη σκηνοθέτης και συγγραφέας Ελπίδα Στρατηγάκη.

____________
ο πίνακας που χρησιμοποιήθηκε για την αφίσα/πρόσκληση του Ερωτικού Λόγου είναι της Δέσποινας Κουβάτσου.
Photo

Post has attachment
Σήμερα Πέμπτη στις 8 το απόγευμα. Ήρθε η ώρα που το "Κλεμμένο Αντίδωρο" θα κάνει την εμφάνισή του στον πολυχώρο Αίτιον (Τζιραίων 8 στην Ακρόπολη).

Το "Λόγων Παίγνια" με τη στήλη του "Από Καρδιάς" και την Ελένη Ζάχαρη, όπως και η Μαρία Στρίγκου με μουσικές επιλογές από τη ραδιοφωνική της εκπομπή "Λόγου Περι/Πλάνηση" , παρουσιάζουν κομμάτια της ψυχής μου φανερωμένα μέσα από τις κουβέντες του Γιώργη Δρυμωνιάτη, Διονύση Μαρίνου και Κώστα Φέρρη.

Προσκεκλημένοι εσείς όλοι. Οι φίλοι. Οι γνωστοί. Οι αγαπημένοι.

Αγγελίνα Ρωμανού

____________

"Κλεμμένο Αντίδωρο"
εκδ. Ζάθεον Πυρ

Πίνακες: Δέσποινα Κουβάτσου
Photo

Post has attachment

Post has attachment
Το e-περιοδικό Λόγων Παίγνια και η στήλη «Από Καρδιάς» της Ελένης Ζάχαρη παρουσιάζουν την ποιήτρια – γυναίκα Αγγελίνα Ρωμανού. Ένα βιβλίο το «Κλεμμένο Αντίδωρο» και τρεις άντρες της Τέχνης, ο συγγραφέας Διονύσης Μαρίνος, ο ποιητής Γιώργης Δρυμωνιάτης και ο σκηνοθέτης Κώστας Φέρρης συνομιλούν με την Ελένη Ζάχαρη για τις έννοιες, τις λέξεις, τον έρωτα, το θάνατο και τη ζωή. Τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τα πράγματα η Αγγελίνα Ρωμανού και πως τα μετουσιώνει σε δημιουργία.

Την μουσική ευθύνη της βραδιάς την αναλαμβάνει η εκπομπή Λόγου Περί / Πλάνηση με τη Μαρία Στρίγκου. Οι πίνακες που πλαισιώνουν το βιβλίο είναι της ζωγράφου Δέσποινας Κουβάτσου.

Πολυχώρος Αίτιον, Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2014, ώρα 8 μ.μ.
Photo

Post has attachment
Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα και με την έναρξη του νέου χρόνου, ας κάνουμε ένα δώρο στον εαυτό μας μιας και δεν στοιχίζει τίποτα παρά μόνο τη δήλωση συμμετοχής μας.

Ο πρωτοπόρος κύκλος σεμιναρίων του "Λόγων Παίγνια" , αφορά εμάς! Που επιθυμούμε μέσω της Τέχνης τη Θεραπεία της ψυχής. Τι καλύτερο να έχουμε το πνεύμα ζωντανό σ' ετούτους τους καιρούς που διανύουμε. Θα είμαστε όλοι εκεί, μαζί με επαγγελματίες καταξιωμένους στο είδος τους, για να κάνουμε το "Μαζί" μας ακόμη πιο ισχυρό!

Οι δηλώσεις συμμετοχής ολοένα και αυξάνονται. Μέρα με τη μέρα. Υπενθυμίζω την ελεύθερη είσοδο σε όλα τα σεμινάρια και την απαραίτητη επίσκεψή σας από το μέηλ του περιοδικού για να δηλώσετε παρουσία, μιας και τηρείται σειρά προτεραιότητας.

Εδώ: logwn_paignia22@yahoo.gr
Photo

Post has attachment
Το «Λόγων Παίγνια» και οι άνθρωποι που το πλαισιώνουν, θέλοντας να κάνουμε ισχυρό το «Μαζί», κάτι για το οποίο προσπαθούμε καθημερινά, ο καθένας από τη δική του πλευρά, έχοντας επίγνωση των καιρών και των καταστάσεων, προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ευκαιρίες που θα κάνουν την καθημερινότητά μας πιο βατή, πιο ήπια, πιο ήρεμη.

Σεβόμενοι τους ανθρώπους με τους οποίους επικοινωνούμε καθημερινά, συνεργαζόμαστε, μοιραζόμαστε τις ανησυχίες μας, βλέπουμε ότι η «κρίση» είναι μια ευκαιρία να αλλάξουμε όλοι μαζί προς το καλύτερο. Έχει λεχθεί ότι η τέχνη ημερεύει/θεραπεύει τους ανθρώπους. Το θέατρο, η μουσική, ο χορός, η ζωγραφική, η δημιουργία με πηλό, η τέχνη δηλαδή να δημιουργείς ομορφιά, αρμονία, ισορροπία, προσφέρει ένα είδος ιαματικής μαγείας. Σε κάνει τον ίδιο δημιουργό. Επέρχεται η «αγία» κάθαρση και η θεραπευτική ανακούφιση.

Οι απαντήσεις που ζητάμε είναι όλες μέσα μας. Το ίδιο και οι λέξεις, οι ήχοι, οι κινήσεις, τα χρώματα, η δημιουργία ανά πάσα στιγμή. Όλα μέρος του Σύμπαντος είναι. Μέρος της δημιουργίας του, όσο κι αν μας φαίνεται μακρινό, είμαστε κι εμείς. Ας επικοινωνήσουμε με την επιστημονική εξήγηση της έσω γνώσης. Για το σκοπό αυτό, διοργανώσαμε έναν κύκλο σεμιναρίων με όνομα «ΤΕΧΝΗ και ΘΕΡΑΠΕΙΑ». Πρόκειται για μία σειρά σεμιναρίων, που το καθένα από αυτά αναφέρεται σε μια μορφή τέχνης και το πώς μπορεί να επιδράσει αυτή θεραπευτικά στον Άνθρωπο. Το κάθε σεμινάριο συνοδεύεται και από το αντίστοιχο βιωματικό εργαστήριο που σκοπό έχει να βοηθήσει στην κατανόηση της θεραπείας μέσω τέχνης και στον τρόπο που αυτή επιδρά στον ψυχισμό του κάθε ανθρώπου.

Τα σεμινάρια θα διεξαχθούν στον πολυχώρο Αίτιον (Τζιραίων 8 – 10 Ακρόπολη) από ώρα 3.30μ.μ – 6.30 μ.μ. τις παρακάτω Κυριακές:

12/1 Δραματοθεραπεία
19/1 Μουσικοθεραπεία
26/1 Χοροθεραπεία
2/2 Εικαστική θεραπεία
9/2 Δημιουργική έκφραση και θεραπεία μέσω χειροτεχνίας - έκθεση έργων
15 /2 Παιγνιοθεραπεία
22- 23/2 Σεμινάριο δημιουργικής γραφής
2/3 Επίλογος

Για τη συμμετοχή στα βιωματικά εργαστήρια θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας, εκτός από το σεμινάριο δραματοθεραπείας.
Δηλώσεις συμμετοχής στο e-mail του περιοδικού μας: logwn_paignia22@yahoo.gr

Είσοδος Ελεύθερη
Photo

Μεθυσμένο ζεϊμπέκικο

Τον έβλεπα που προσπαθούσε να πατήσει το ένα του πόδι κάτω και να μείνει σταθερό. Να μη κουνιέται, να μη παίζει, να μη γέρνει. Ήθελε να σηκωθεί μόνος του απ’ την καρέκλα κι ας μην έδειχνε πως θα τα καταφέρει. Όμως εκείνος, ήξερε. Θα σηκωνόταν όρθιος. Και σηκώθηκε.

Οι νότες απ’ το ζεϊμπέκικο είχαν απλωθεί σ’ όλες τις μεριές της αίθουσας, μα έβλεπα πως αυτές που είχαν μπει μέσα του ήταν και οι πιο δυνατές. Ήταν εκείνες που του υπαγόρευαν το «σήκω». Και το χαμόγελο που είχε εδώ και ώρα στο πρόσωπό του έγινε πίνακας ζωγραφικής στα μάτια μου. Ενός ζωγράφου που αποφάσισε να απεικονίσει το «υπάρχω» σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια.

Πιο δίπλα ο φίλος του χτυπούσε παλαμάκια. Ήχος που έβγαινε μέσα από δυο αδύναμες παλάμες κι ένα σώμα ατροφικό. Καθισμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο από παιδί. Ποιος ξέρει το γιατί. Πάντα, άλλωστε υπάρχει ένα γιατί πίσω απ’ όλα. Κι είναι φορές, που κι αν το μάθεις δεν έχει νόημα. Γιατί το νόημα είναι αλλού. Είναι σ’ έναν αδύναμο χτύπο ενός «όπα» που κινείται μέσα από τη δύναμη της θέλησης.

Είχα κανονίσει για τον στολισμό της αίθουσας λόγω των ημερών και είχα κλείσει την ορχήστρα. Είχα οργανώσει την εκδήλωση για άλλη μια φορά. Για τους ανθρώπους εκείνους που χρόνια τώρα αντί να τους προσφέρω, νιώθω να μου προσφέρουν. Για εκείνους που μια άσχημη στιγμή, τους καθήλωσε σε μια καρέκλα. Για εκείνους που ένα δευτερόλεπτο, τους καθόρισε την υπόλοιπη ζωή. Για εκείνους που το πριν δεν τους είχε υποσχεθεί το μετά. Κι είπα να μη δακρύσω ετούτη τη φορά. Μα και αυτή τη φορά δεν τα κατάφερα. Τουλάχιστον δεν με είδαν. Γιατί θα ντρεπόμουν αν μ’ έβλεπαν. Όχι για τα δάκρυά μου, μα δεν ήθελα να παρεξηγήσουν τον λόγο που καυτά άρχισαν να ξεχύνονται απ’ τα μάτια μου.

Τον κοιτούσα ώρα. «Ξέρεις, πώς το χόρευα αυτό πριν...» τον είχα ακούσει να λέει στον διπλανό του. «Το έφερνα σβούρες και...»

Και σηκώθηκε. Και πήγαινε το ένα βήμα δίπλα στ’ άλλο. Αδύναμο και παραστρατημένο. Όπως η ψυχή μας αν την αφήσουμε να λιποψυχήσει. Μα εκείνου η ψυχή ήταν τόσο φωτεινή που δεν σου πήγαινε το μυαλό ότι δεν οδηγούσε αυτή τα βήματά του. Έστω και μεθυσμένα...

Ακόμη ένας χρόνος έρχεται προς το τέλος του και νιώθω πως ενώ κάνω προσπάθειες να αλλάξω χώρο εργασίας, κάτι μέσα μου με κρατάει εκεί. Κάτι σ’ εκείνα τα βλέμματα, κάτι σε κείνα τα χαμόγελα όταν κάνουν ένα βήμα παραπάνω, κάτι σ’ εκείνες τις κινήσεις που δείχνουν δίψα για συνέχεια, με κάνουν να στέκομαι σε ένα κενό του χρόνου και να επαναπροσδιορίζω.

Τον τρόπο που σκέφτομαι, τους λόγους που πληγώνομαι, τα πράγματα που ζητώ, εκείνα που απορρίπτω, όσα με κάνουν να αναρωτιέμαι κι όσα με κάνουν να φοβάμαι.

Μα ότι κι αν γίνει, πάντα θα τους ευχαριστώ για το ότι δεν μ’ αφήνουν να ξεχνώ πως αξίζει να κοιτάμε τον ήλιο κατάματα κι ας στραβωνόμαστε, να είμαστε χωρίς ομπρέλα στη βροχή κι ας μουσκεύουμε ως το κόκαλο, να πηγαίνουμε με ένα βήμα πιο αργό για να παίρνουμε βαθύτερη ανάσα, να χαμογελάμε στο πουθενά χωρίς να σκεφτόμαστε αν θα μας πάρουν για τρελούς.

Κι ότι αξίζει να χαϊδεύουμε τις αισθήσεις μας όσο είναι ακόμα ζωντανές, να τραγουδάμε κι ας είμαστε φάλτσοι, να φωνάζουμε «ζήτω» γνωρίζοντας μόνο εμείς το λόγο, να λέμε «σ’ αγαπώ» κάθε ώρα και στιγμή γιατί...

...γιατί μπορεί να μην προλάβουμε να χορέψουμε ακόμη ένα ζεϊμπέκικο...

...έστω και μεθυσμένο...

.
Αγγελίνα Ρωμανού
_________________________
ένα παλιότερο κείμενό μου αυτό, που το ξαναβάζω σήμερα εξαιτίας της παγκόσμιας ημέρας ατόμων με αναπηρία,κάθε 3 του Δεκέμβρη.
Ποτέ δεν θα ξεχάσω τα 26 χρόνια μαθήματος ζωής που έζησα εργαζόμενη κοντά τους.
Wait while more posts are being loaded