Çərşənbə axşamı
28 iyun
Düşmənçilik və fidiyə

Yar. 3:14, 15. Allah şeytana “Mən səninlə qadın arasına, sənin balanla onun övladı arasına düşmənçilik salıram” (Yar. 3:15) deyərkən nəyi nəzərdə tuturdu? Buradan özümüz üçün hansı ümidi əldə edə bilərik?

“Düşmənçilik” sözü ibrani dilində “nifrət” və “düşmən” sözləri ilə eyni kökdən gəlir. Xeyirlə şəri bilmə ağacının meyvəsindən yeyən əcdadlarımız özlərini və bütün bəşəriyyəti Allahla düşmənçilik vəziyyətinə gətirdilər (bax. Rom. 5:10; Kol. 1:21; Yaq. 4:4). Allahın vədi burada onu nəzərdə tutur ki, Allah bəşəriyyəti Özünə tərəf çəkərək, insanlarda şeytana qarşı düşmənçilik ruhu yaradacaq. Bu, Allaha imkan verəcək ki, Öz İlahi idarəsinin prinsiplərini pozmadan bəşəriyyəti xilas etsin. Bu, bizim başa düşdüyümüz mənada “fidiyə”dir, günahabatma nəticəsində itirilmiş şeyləri sonda bərpa etmək üçün Allahın həyata keçirdiyi və keçirməyə davam etdiyi işdir.
Aşağıdakı ayələr fidiyəni necə açır? Lev. 1:3, 4; 1 Kor. 5:7; 1 Yəh. 1:9.

İlahiyyatçılar bəzən fidiyə mexanizmi göstərmək üçün “təqsirin aradan qaldırılması” ifadəsindən istifadə edirlər. Bu anlayış yanlış davranış nəticəsində dəymiş ziyanın ödənilməsini nəzərdə tutur. İnsan pis əmələ yol verir, qanunu pozur, ədalət isə ziyanın ödənilməsini tələb edir. Bəzən deyirlər ki, cinayətkar “cəmiyyət qarşısında borcludur”.
Biz günah etmişik, lakin xilas planına uyğun olaraq Məsihin ödədiyi fidiyə, Onun fədakar ölümü bizi qanun pozuntusunun hüquqi nəticələrindən azad edir. Məsih Özü bizim əvəzimizə ödəyib. Qanunla bizim çəkməli olduğumuz cəzanı İsa Öz üzərinə götürüb. Beləlikə, qanunun ədalətli tələbləri bizim ölümümüz bahasına deyil, İsanın qurbanı sayəsində ödənilmişdir. Günahkar və qanun pozucusu olan bizlər Onun qarşısında bağışlanıb, bəraət alırıq. Bu, ümumi bərpa prosesindəki həlledici və təməl addımdır (bax. Həv. Iş. 3:21).

Shared publiclyView activity