Profile cover photo
Profile photo
Pyroessa *
171 followers -
Pyroessa
Pyroessa

171 followers
About
Posts

Post is pinned.Post has attachment
Δεν έμαθες ποτέ /πως :
Tα βράδια που κοιμόσουν
άνοιγα κρυφά τις πόρτες των ονείρων σου
με το αντικλείδι της σιωπής ...

Πλημμύριζα απο το άχραντο δάκρυ του 'Ερωτα
Μεταλάμβανα τα μυστήρια της Αγάπης
Και χανόμουν μαζί σου
σε πλανήτες μελλοντικούς...
Δεν έμαθες ποτέ ...
Πόσες φορές η σκέψη μου κοιμήθηκε μαζί σου
στα νησιά τα Παραδείσια
των αμέτρητων μικρών ΘΕΩΝ....(Μαρία Λαμπράκη)

Post has attachment

Post has attachment

Post has attachment

Post has attachment

Post has attachment
Μεγάλα όνειρα της νιότης μας, δεν
πραγματοποιηθήκατε ποτέ
όμως εσείς είναι που δώσατε αυτό το βάθος
στη ματαιότητα, ενώ η μητέρα
κλειδωνόταν στην κάμαρα κι έκλαιγε σιωπηλά -
νευρασθένεια, έλεγαν οι γιατροί, όμως εγώ ήξερα ότι
είχαν περάσει τα χρόνια
κι έπρεπε τώρα να κλάψει και για εκείνα που δεν έγιναν ποτέ
κι ίσως αυτά να ήταν η αληθινή ζωή μας.

Άλλα και ποιος δεν έκλεισε μια πόρτα χωρίς να προφτάσει ν’ ακούσει την απάντηση;
Ή ποιος μπορεί ν’ αποδείξει ότι είναι αθώος;
Κι αγάπησα με πάθος κάτι που δε γνώρισα ποτέ.Τι ήταν;
Τέλος, μια νύχτα έρχεται και κάθεται πάνω στο στήθος σου η φριχτή υποψία, και τότε τι κάνεις;

Post has attachment
Τάσος Λειβαδίτης-Mικρό βιβλίο για μεγάλα όνειρα
“Και πεθαίνουμε στερημένοι σ’ έναν παράδεισο από λέξεις.”  «Κι αγάπησα τις λέξεις που με ταπείνωσαν γιατί με ανακαλούσαν σε μιαν άλλη παιδικότητα.» Πρόκειται ίσως για ένα «εγχειρίδιο» της ποιητικής τέχνης, ακόμα κι αν ο συγγραφέας του ποτέ δεν το χαρακτήρισ...

Post has attachment
Κατερίνα Γώγου-Με λένε Οδύσσεια
ΝΟΣΤΟΣ (1990) Εγώ, η Κατερίνα κόρη του πατέρα μου Θάνατου-Ουρανού και της γυναίκας του μητέρας μου Ζωής-Γης λιπόταχτη, ομογάλακτη αδελφή της αδελφής μου Σελήνης και με άνομο ζωοποιό έρωτα για τον υπέρλαμπρο αδελφό μου Ήλιο χωρίς φόβο γράφω αυτά γιατί τον πα...

Post has attachment
Τίτος Πατρίκιος: “Υμνώ το σώμα”
Ι.
Υμνώ το σώμα που υψώνεται σαν μίσχος
σώμα γυναίκας που γοργά ή νωχελικά κινείται
που ανθίζει και τον χειμώνα ακόμα
που αλλάζει όσα νεκρώνουν κύτταρά του
σε ρόδινη φρέσκια σάρκα, που δίνει
τις δικές του προσταγές γι’ αέναες επιθυμίες
για σμίξιμο και συνταύτιση μ’ ένα άλλο σώμα.

Υμνώ και το κουρασμένο σώμα της γυναίκας
το λυγισμένο από τον μόχθο κάθε μέρας
το φυραμένο, με στεγνωμένους τους χυμούς
το σώμα που το απειλεί η ακινησία
το φοβισμένο από την ηλικία, την αρρώστια
που ενώ ξέρει πως τελικά νικάει ο θάνατος
δεν παραδίδεται άνευ όρων στη φθορά.

Post has attachment
Τίτος Πατρίκιος -Ποιήματα
Στον τόμο ΠΟΙΗΜΑΤΑ, I 1943-1953 του Τίτου Πατρίκιου περιλαμβάνονται οι ποιητικές συλλογές: Πρώτα ποιήματα  Επιστροφή στην ποίηση  Largo  Μεγάλο γράμμα  Ασκήσεις  Χωματόδρομος  Χρόνια της πέτρας Τίτου Πατρίκιου, «Μεγάλο γράμμα» (αποσπάσματα) Πρέπει να σου μι...
Wait while more posts are being loaded