Profile cover photo
Profile photo
เอนก ปัญญานนท์
4,296 followers -
ลิขิตฟ้าหรือจะสู้มานะตน
ลิขิตฟ้าหรือจะสู้มานะตน

4,296 followers
About
เอนก's posts

Post has attachment
วันที่ฟ้าเริ่มส่องแสง สำแดงให้เห็นเป็นคำถาม
เกิดแก่เจ็บตายซ้ำ วนเวียนจนเห็นความเป็นไป
ทุกสิ่งกำเนิดนั้น สถิตสถานตั้งอยู่ไว้
ถึงวันแตกสลาย ดับสิ้นไปไม่มั่นคง

จากเจ้าชายสุขล้นฟ้า ทิ้งทุกสิ่งมาเข้าป่าดง
ทิ้งอบายแห่งใหลหลง บำเพ็ญทุกรกิริยา
เข็ญกายจนหิวโหย ร่วงโรยทรุดโทรมเวทนา
แล้วจึงได้รู้ว่า ไม่ใช่หนทางสว่างเลย

พระองค์ทรงค้นพบ การเวียนจบของจักรวาล
หนทางที่จะว่ายผ่าน วัฏสงสารอันปลดปลง
สายพิณที่ดีดนั้น ถ้าปล่อยให้มันเริ่มหย่อนลง
ละเลยและลืมหลง จะคงสำเนียงเป็นพิณไหม
และสายพิณที่ตั้งขึง ถ้าบิดให้ตึงจนมากไป
ถึงคราวดีดเล่นสาย คงขาดผึงไปในไม่นาน

พระองค์ทรงค้นพบ การเวียนจบของจักรวาล
หนทางที่จะว่ายผ่าน วัฏสงสารอันปลดปลง
หนทางแห่งพุทธะ คือหลีกลดละในโลภหลง
และมิใช่อย่างฝุ่นผง ที่ปล่อยล่องลอยไปวันวัน
หนทางแห่งพุทธะ คือทางสายกลางอันเบิกบาน
ให้อยู่กับคืนวัน คือปัจจุบันอย่างตื่นรู้
Photo

Post has attachment
เวลาความคิดฟุ้งซ่าน..🍃

🍃 แค่ดูความคิด..
ที่มันวิ่งวุ่นฟุ้งซ่าน
ให้รู้ว่ามันเกิดเองอัตโนมัติ
อย่าไปสนใจ...

หากเราไปสนใจ 🍃
ใจเราจะไม่สบายทันที
เพราะเราไปให้ความสำคัญกับมัน!

บอกตัวเอง 🍃
"อย่าสนใจ มันก็แค่
ความคิดฟุ้งซ่านเท่านั้นเอง!"

🍃 แล้วคิดเรื่องอื่น
หรือทำกิจกรรมอย่างอื่น
ที่เป็นประโยชน์แทน

ฝึกไปเรื่อยๆจะพบ..
ความเบาสบายของใจ
ความคิดที่ฟุ้งซ่านจะค่อยๆ
อ่อนกำลังลงไปเอง...🍃

- โค้ชสิริลักษณ์ ตันศิริ -

#จ้าวสื่อสาร อา.31.1.59
Tel. 081-668-1561
Line : Pinpattama.tham
Photo

Post has attachment
แม่คะ ไหนๆวันนี้ก็เป็นวันเด็ก หนูขอให้แม่ฟังสิ่งที่หนูขอสักหน่อยนะคะ
1. หนูต้องการความช่วยเหลือจากแม่ แต่บางครั้งหนูก็อยากทำอะไรเองบ้างค่ะ
2. หนูกำลังเติบโต หนูอาจทำอะไรผิดพลาดไปบ้าง แม่โอบอุ้มหนูได้ไหมคะ
3. ขออย่าบังคับหนูต้องใช้ชีวิตแบบแม่ได้ไหมคะ
4. อย่าตำหนิหรือด่าทอหนูต่อหน้าคนอื่นได้ไหมคะ
5. ถ้าแม่ต้องการเป็นเพื่อนกับหนู แม่วางความเป็นผู้ปกครองลงก่อนได้ไหมคะ
6. อย่าเห็นหนูเป็นที่ระบายโทสะของแม่ได้ไหมคะ หนูผิดตรงไหน แม่ถึงต้องเอาความรู้สึกจากคนอื่นมาระบายที่หนู!
7. แม่บอกว่ารักและหลงหนู อย่าด่าว่าเพราะรักและหลงหนุ หนูก็เลยนิสัยไม่ดีได้ไหมคะ
8. อย่าทำเรื่องเล็กให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ อย่าเอาแต่ขยายความผิดของหนูในอดีตให้มันลุกลามได้ไหมคะ
9. แม่ช่วยแนะนำหนูให้มาก แต่อย่าออกคำสั่งกับหนูเยอะจนเกินไปได้ไหมคะ
10. อย่าเอาแต่บ่นว่า “ชั้นบอกแกเป็นครั้งที่ร้อยแล้วนะ!” หนูรู้คะว่าแม่สั่งอะไรหนูบ้าง
11. หนูเรียนรู้ทุกสิ่งที่แม่บอกหนู เรียนรู้ทุกสิ่งที่แม่ทำ รวมทั้งอารมณ์ของแม่ด้วยคะ
12. หนูไม่เพียงต้องการความรัก หนูยังต้องการเรียนรู้ที่จะรักคนอื่นด้วยเหมือนกัน
13. หนูรู้ว่าแม่ทำทุกสิ่งได้เพื่อหนู แต่บางเรื่องให้หนูได้เรียนรู้ทำด้วยตนเองบ้างนะคะ
14. หนูคือดอกไม้ที่บานในฤดูหนาว อย่าบังคับให้หนูบานในฤดูร้อนเลยนะคะ

หนูรู้ว่าแม่รักหนู หนูคือดวงใจของแม่
แม่ก็คงรู้ว่าหนูก็รักแม่ เพราะแม่ก็คือดวงใจของหนูเช่นกัน
หนูเพียงอยากบอกสิ่งที่อยู่ในใจของหนู เผื่อแม่จะได้รู้บ้างว่าหนูก็มีความรู้สึก
ขอบคุณค่ะแม่ที่เลี้ยงหนูมาจนโตป่านนี้
รักแม่นะคะ
สิริอร

นุสนธิ์บุคส์
Photo

Post has attachment
เป็นแม่แล้วฉันจึง....
ตอนที่ตั้งท้องว่าเหนื่อยแล้ว ตอนเป็นแม่ต่างหากล่ะที่คุณจะรู้ว่า การตั้งท้องนั่นเป็นด่านแรกแค่นั้นเอง ด่านหลังๆนี่เป็นด่านมหาโหดเลยแหละ แต่เป็นด่านมหาโหดที่เต็มไปด้วยความสุข..ว่างั้นนะ
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ฉันจะไม่ได้นอนเต็มอิ่มอีกต่อไป คืนหนึ่งต้องตื่นมาหลายสิบรอบ ป้อนนม เปลี่ยนผ้าอ้อม สะดุ้งเอง ฯลฯ
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ต่อให้ง่วงก็ไม่แน่ว่าจะได้หลับ เพราะต้องคอยดูว่าลูกน้อยตื่นหรือยัง
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เวลาเล่นเฟสก็ไม่ค่อยสนใจอย่างอื่น สนแต่เรื่องแม่และทารก คอยไปคอมเม้นท์พูดคุยกับคุณแม่มืออาชีและคุณแม่มือใหม่
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เวลาไปห้างก็จะดูแต่แผนกเด็ก ส่วนอื่นๆที่เคยชอบแทบจะไม่มีเวลาเดิน
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ตอนที่ลูกเริ่มเปล่งเสียง แค่เสียงอ้อมแอ้มว่า “มะ” ก็ดีใจยกใหญ่เป็นค่อยวัน(แถมโทรไปเล่าให้ใครๆฟัง และก็ถูกใครๆเขาบ่นว่าบ้าเห่อ)
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า คนที่ไม่ค่อยชอบเด็กอย่างฉัน ตอนนี้เห็นรูปเด็กๆเป็นไม่ได้ อยากซื้อมาแต่งให้ลูกบ้าง คงน่ารักน่าชม
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เวลาไปนอกบ้าน ฉันเหมือนคนบ้าหอบฟาง ทั้งกระเป๋าเล็กกระเป่าใหญ่ ผ้าอ้อมเอย ขวดนมเอย เสื้อผ้าเอย ฯลฯ
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ฉันไม่สามารถใช้จ่ายมือเติบเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป ฉันต้องออมเงินเป็นค่าเลี้ยงดูลูกไว้มากๆ
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เมื่อก่อนเลือกกินแล้วเลือกกินอีก หุ่นเหิ่นนี่อย่างกะนางแบบ พอมีลูกเท่านั้นแหละ อะไรที่มันมีประโยชน์ฉันกินหมด แม้ว่ามันจะไม่อร่อยยังไงก็ตาม ช่างมันเถอะ อ้วนก็ช่างมัน!
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เวลาใครชมลูกของตัวเอง ดีใจกว่าเขาชมตัวเองไม่รู้กี่ร้อยพันเท่า
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ฉันนี่มันนักกีฬายกน้ำหนักรุ่นเฮฟวี่เวทดีๆนี่เอง ฉันสามารถอุ้มลูกน้อยที่ตัวแสนหนักตั้งแต่เชียใหม่ไปประจวบได้สบายๆ
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ฉี่เหรอ! อึเหรอ! เมื่อก่อนเห็นทีฉันแทบอ๊วก แต่นี่ลูกอึใสมือข้างหนึ่ง ฉันก็ยังเอามืออีกข้างหนึ่งหยิบมะม่วงกินได้อย่างสบายๆเลย
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ฉันนี่ก็คอรัสชั้นดีเหมือนกันนะเนี่ย ลูกงอแงไม่ยอมหลับไม่ยอมนอนเป็นชั่วโมง ฉันสามารุอุ้มลูกไปด้วยฮัมเพลงกล่อมไปด้วยได้เป็นชั่วโมงเลย(บางทำนองก็นึกออกตอนนั้นแหละ แต่ไม่รู้ว่าเป็นทำนองอะไร)
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ที่แม่บอกฉันว่า “ฉันเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวแกมาจนโต” มันเป็นความจริงอย่างนี้นี่เอง
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เวลาออกไปซื้อของนอกบ้าน ต้องรีบแจ้นกลับมา ไม่สามารถเดินเอ้อระเหยลอยชายเหมือนเก่าก่อน
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เมื่อก่อนนี้ฝันวันเว้นวันเลย อยากเป็นโน่นอยากเป็นนี่ ตอนนี้นะเหรอ ขอให้ลูกแข็งแรง เลี้ยงง่ายไม่งอแง ขอแค่นี้ฉันก็พอใจแล้ว
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เมื่อก่อนเป็นคนใจแข็งน่าดู แต่ตอนนี้แค่ลูกปวดท้องร้องไห้ ฉันก็ร้องไห้ซะเป็นวรรคเป็นเวรเลย
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า พ่อแม่ของฉันนี่แหละคือผู้ยิ่งใหญ่ตัวจริง ขอบคุณพ่อกับแม่มากนะค่ะที่เลี้ยงดูหนูมาจนโต
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เวลาเห็นลูกยิ้มให้ โลกมันช่างน่าสดใสสิ้นดี (เมื่อก่อนแอบด่าคนข้างบ้านว่าพูดอะไรกับลูกน้อยนักหนา ลูกก็ยังฟังไม่รู้เรื่อง ตอนนี้คงมีคนคิดกับฉันแบบนี้มั่งแหละ)
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ฉันนี่ก็จู้จี้จุกจิกเหมือนกันนะเนี่ย
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า สมองคนเราจำเรื่องราวได้จำกัด แต่เว้นเรื่องลูกไว้เรื่องหนึ่ง เรื่องของลูกนี่จำได้แทบทุกเรื่องเลย
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า การรักใครคนใดคนหนึ่งอย่างสุดหัวใจมันเป็นยังไง ลูกจ๋า แม้แต่ชีวิตของแม่ แม่ก็ให้หนูได้นะลูก!
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า การอัพรูปลูกของตัวเองขึ้นหน้าเฟสเป็นที่สุดของความสุขในเวลานี้ (เธอไม่มีลูกบ้างก็แล้วไป)
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เสียงลูกร้องเพลงนี่เพราะกว่านักร้องตัวจริงซะอีก(แม้มันจะผิดคีย์ก็ตาม)
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ความสุขของคนเป็นแม่ก็คือเห็นลูกน้อยกินข้าว อ้ำเอาอ้ำเอา นี่แหละ
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ลูกไม่อึ2วัน ฉันนี่ใจร้อนเป็นไฟเลย
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เวลาลูกไม่สบาย ศาลเจ้าอยู่ไหน วัดไหน ไกลยังไงฉันดั้นด้นไปหมด
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า.........................
ลูกจ๋า ไม่มีสิ่งใดมีค่าเท่ากับลูกของแม่อีกแล้วนะ

นุสนธิ์บุคส์
Photo

Post has attachment
เราจะเป็นเหมือน
..คนที่เราคบ
..หนังสือที่เราอ่าน
..แวดล้อมที่เราใช้ชีวิตอยู่ด้วย

ดังนั้น...
ถ้าอยากมีชีวิต..
แบบใหม่ที่ดีกว่เดิม

จงเปิดตัวเองกับ..
..โอกาสใหม่ๆ
..การเรียนรู้ใหม่ๆ
..สังคมใหม่ๆ

เพราะ...
..ความรู้ใหม่ๆ
..แนวคิดใหม่ๆ
..เพื่อนใหม่ๆ
จะพาเราออกจาก
โลกเดิมๆได้!!

- โค้ชสิริลักษณ์ ตันศิริ -

#ปลุกยักษ์ อา.6.3.59
#จ้าวสื่อสาร อา.31.1.59
#ไอเดียเงินล้าน อา.27.3.59
Tel. 081-668-1561
Line : Pinpattama.tham 
Photo

Post has attachment
เป็นแม่แล้วฉันจึง....
ตอนที่ตั้งท้องว่าเหนื่อยแล้ว ตอนเป็นแม่ต่างหากล่ะที่คุณจะรู้ว่า การตั้งท้องนั่นเป็นด่านแรกแค่นั้นเอง ด่านหลังๆนี่เป็นด่านมหาโหดเลยแหละ แต่เป็นด่านมหาโหดที่เต็มไปด้วยความสุข..ว่างั้นนะ
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ฉันจะไม่ได้นอนเต็มอิ่มอีกต่อไป คืนหนึ่งต้องตื่นมาหลายสิบรอบ ป้อนนม เปลี่ยนผ้าอ้อม สะดุ้งเอง ฯลฯ
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ต่อให้ง่วงก็ไม่แน่ว่าจะได้หลับ เพราะต้องคอยดูว่าลูกน้อยตื่นหรือยัง
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เวลาเล่นเฟสก็ไม่ค่อยสนใจอย่างอื่น สนแต่เรื่องแม่และทารก คอยไปคอมเม้นท์พูดคุยกับคุณแม่มืออาชีและคุณแม่มือใหม่
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เวลาไปห้างก็จะดูแต่แผนกเด็ก ส่วนอื่นๆที่เคยชอบแทบจะไม่มีเวลาเดิน
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ตอนที่ลูกเริ่มเปล่งเสียง แค่เสียงอ้อมแอ้มว่า “มะ” ก็ดีใจยกใหญ่เป็นค่อยวัน(แถมโทรไปเล่าให้ใครๆฟัง และก็ถูกใครๆเขาบ่นว่าบ้าเห่อ)
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า คนที่ไม่ค่อยชอบเด็กอย่างฉัน ตอนนี้เห็นรูปเด็กๆเป็นไม่ได้ อยากซื้อมาแต่งให้ลูกบ้าง คงน่ารักน่าชม
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เวลาไปนอกบ้าน ฉันเหมือนคนบ้าหอบฟาง ทั้งกระเป๋าเล็กกระเป่าใหญ่ ผ้าอ้อมเอย ขวดนมเอย เสื้อผ้าเอย ฯลฯ
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ฉันไม่สามารถใช้จ่ายมือเติบเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป ฉันต้องออมเงินเป็นค่าเลี้ยงดูลูกไว้มากๆ
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เมื่อก่อนเลือกกินแล้วเลือกกินอีก หุ่นเหิ่นนี่อย่างกะนางแบบ พอมีลูกเท่านั้นแหละ อะไรที่มันมีประโยชน์ฉันกินหมด แม้ว่ามันจะไม่อร่อยยังไงก็ตาม ช่างมันเถอะ อ้วนก็ช่างมัน!
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เวลาใครชมลูกของตัวเอง ดีใจกว่าเขาชมตัวเองไม่รู้กี่ร้อยพันเท่า
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ฉันนี่มันนักกีฬายกน้ำหนักรุ่นเฮฟวี่เวทดีๆนี่เอง ฉันสามารถอุ้มลูกน้อยที่ตัวแสนหนักตั้งแต่เชียใหม่ไปประจวบได้สบายๆ
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ฉี่เหรอ! อึเหรอ! เมื่อก่อนเห็นทีฉันแทบอ๊วก แต่นี่ลูกอึใสมือข้างหนึ่ง ฉันก็ยังเอามืออีกข้างหนึ่งหยิบมะม่วงกินได้อย่างสบายๆเลย
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ฉันนี่ก็คอรัสชั้นดีเหมือนกันนะเนี่ย ลูกงอแงไม่ยอมหลับไม่ยอมนอนเป็นชั่วโมง ฉันสามารุอุ้มลูกไปด้วยฮัมเพลงกล่อมไปด้วยได้เป็นชั่วโมงเลย(บางทำนองก็นึกออกตอนนั้นแหละ แต่ไม่รู้ว่าเป็นทำนองอะไร)
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ที่แม่บอกฉันว่า “ฉันเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวแกมาจนโต” มันเป็นความจริงอย่างนี้นี่เอง
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เวลาออกไปซื้อของนอกบ้าน ต้องรีบแจ้นกลับมา ไม่สามารถเดินเอ้อระเหยลอยชายเหมือนเก่าก่อน
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เมื่อก่อนนี้ฝันวันเว้นวันเลย อยากเป็นโน่นอยากเป็นนี่ ตอนนี้นะเหรอ ขอให้ลูกแข็งแรง เลี้ยงง่ายไม่งอแง ขอแค่นี้ฉันก็พอใจแล้ว
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เมื่อก่อนเป็นคนใจแข็งน่าดู แต่ตอนนี้แค่ลูกปวดท้องร้องไห้ ฉันก็ร้องไห้ซะเป็นวรรคเป็นเวรเลย
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า พ่อแม่ของฉันนี่แหละคือผู้ยิ่งใหญ่ตัวจริง ขอบคุณพ่อกับแม่มากนะค่ะที่เลี้ยงดูหนูมาจนโต
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เวลาเห็นลูกยิ้มให้ โลกมันช่างน่าสดใสสิ้นดี (เมื่อก่อนแอบด่าคนข้างบ้านว่าพูดอะไรกับลูกน้อยนักหนา ลูกก็ยังฟังไม่รู้เรื่อง ตอนนี้คงมีคนคิดกับฉันแบบนี้มั่งแหละ)
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ฉันนี่ก็จู้จี้จุกจิกเหมือนกันนะเนี่ย
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า สมองคนเราจำเรื่องราวได้จำกัด แต่เว้นเรื่องลูกไว้เรื่องหนึ่ง เรื่องของลูกนี่จำได้แทบทุกเรื่องเลย
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า การรักใครคนใดคนหนึ่งอย่างสุดหัวใจมันเป็นยังไง ลูกจ๋า แม้แต่ชีวิตของแม่ แม่ก็ให้หนูได้นะลูก!
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า การอัพรูปลูกของตัวเองขึ้นหน้าเฟสเป็นที่สุดของความสุขในเวลานี้ (เธอไม่มีลูกบ้างก็แล้วไป)
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เสียงลูกร้องเพลงนี่เพราะกว่านักร้องตัวจริงซะอีก(แม้มันจะผิดคีย์ก็ตาม)
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ความสุขของคนเป็นแม่ก็คือเห็นลูกน้อยกินข้าว อ้ำเอาอ้ำเอา นี่แหละ
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า ลูกไม่อึ2วัน ฉันนี่ใจร้อนเป็นไฟเลย
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า เวลาลูกไม่สบาย ศาลเจ้าอยู่ไหน วัดไหน ไกลยังไงฉันดั้นด้นไปหมด
เป็นแม่แล้วฉันจึงรู้ว่า.........................
ลูกจ๋า ไม่มีสิ่งใดมีค่าเท่ากับลูกของแม่อีกแล้วนะ

นุสนธิ์บุคส์
Photo

Post has attachment
อยู่กรุงเทพฯไม่เจ็บไม่จน
อยู่อุบลฯมงคลมั่งมี
ราชบุรีไม่มีเพื่อนงก
นครนายกปีชงแคล้วคลาด
อยู่เมืองตราดญาติมิตรเกื้อกูน
อยู่สตูลใจบุญสุนทาน
อยู่เมืองกาญจน์ฯการงานสำเร็จ
อยู่ภูเก็ตเภทภัยพ่ายแพ้
อยู่เมืองแพร่บุญแต่ปางก่อน
สมุทรสาครเงินทองไหลมา
อยู่ยะลาหน้าตาหล่อเหลา
อยู่พะเยาพระเจ้าอวยพร
แม่ฮ่องสอนขอให้คลาดแคล้ว
อยู่สระแก้วเพริศแพร้วแพรวพรรณ
นครสวรรค์ปัญญาเลิศล้ำ
บุรีรัมย์สมดั่งใจจินต์
อยู่สุรินทร์ทรัพย์สินเพิ่มพูน
เพชรบูรณ์อย่าทุกข์อย่างเคย
อยู่เมืองเลยเดินทางปลอดภัย
สุโขทัยอย่าได้ตรอมตรม
นครปฐมผู้คนรักใคร่
อยู่เชียงใหม่โรคภัยตีจาก
อยู่เมืองตากอย่ามีอาวรณ์
อยู่ชุมพรลูกน้องเกรงขาม
สมุทรสงครามสูงยาวเข่าดี
สระบุรีคนดีผีคุ้ม
ชัยภูมิสูงศักดิ์ยศฐา
อยุธยาเมตตาปรานี
นนทบุรีไม่มีที่สอง
อยู่ระนองครอบครัวเปรมปรีดิ์
อุดรธานีไม่มีกิเลส
ศรีษะเกษเกษมสุขศรี
อยู่กระบี่พอมีพอกิน
กาฬสินธิ์หมดสิ้นภัยพาล
สมุทรปราการไร้ความราคี
ลพบุรีมีแต่อำนาจ
อยู่โคราชงามดั่งเทพี
สุพรรณบุรีชีวิตเพลิดเพลิน
อำนาจเจริญการเรียนสำเร็จ
กำแพงเพชรหมดเคราะห์ทุกข์เศร้า
ฉะเชิงเทราความเหงาเบาบาง
อยู่ลำปางห่างไกลระทม
นครพนมอุดมสมบูรณ์
อยู่ลำพูนคู่แข่งถอยหนี
เพชรบุรีดีทั้งชีวิต
อยู่พิจิตรสุขนิรันดร
สกลนครผู้คนค้ำชู
หนองบัวลำภูพ่อแม่สุขศานติ์
อยู่บึงกาฬเจริญก้าวหน้า
อยู่สงขลาอายุยืนนาน
อยู่เมืองน่านสนุกสุขแสน
อยู่ขอนแก่นมีแต่เงินทอง
อยู่ระยองหล่อรวยเลิศฤทธิ์
อุตรดิษถ์อยู่ถึงร้อยปี
จันทบุรีไม่อ้วนไม่อวบ
อยู่ประจวบฯร่ำรวยพลอยเพชร
อยู่ร้อยเอ็ดไม่ถูกย่ำยี
สุราษฎร์ธานีสวยสดงดงาม
สารคามฯเจ้านายเมตตา
อยู่พังงาคนรักข้างกาย
อยู่หนองคายมีแต่ราศี
ปัตตานีประสบสมหวัง
อยู่เมืองตรังมั่งคงความดี
อุทัยธานีถูกหวยรวยโชค
พิษณุโลกโศกดับลับหาย
อยู่เชียงรายได้เป็นเศรษฐี
ชลบุรีสุขประภัสสร
อยู่นครฯสุขภาพดี
ปราจีนบุรีศัตรูพินาศ
นราธิวาสความรักเบ่งบาน
มุกดาหารผู้ใหญ่อารี
ปทุมธานีไร้ผู้ราญรอน
ยโสธรสุขทุกราตรี
สิงห์บุรีครบเครื่องเปรื่องปราด
อยู่ชัยนาทดั่งใจหมายปอง
อยู่อ่างทองสวยใสไร้พุง
พัทลุงสวัสดีปีใหม่ ไชโย ไชโย
Photo

Post has attachment
💰💲 ครบรอบปี จงมีสุข ทุกข์อย่าผ่าน
ทั้งการงาน ทั้งการเงิน เดินสดใส
อย่าได้เจ็บ อย่าได้จน พ้นโรคภัย
เดินทางไกล เดินทางใกล้ ให้โชคดี
💰💲 ทั้งครอบครัว ทั่วถ้วน หมู่มวลมิตร
คนใกล้ชิด สนิทแน่น แสนสุขี
สุขสมหวัง ดังตั้งใจ ในฤดี
ตลอดปี ตลอดไป จากใจจริง

😄💰💲😄

"เนื่องจากเข้าสู่อาเซี่ยนเป็นทางการในวันที่ 31 ธันวาคม 2558 จึงขออวยพรปีใหม่
เป็นสามภาษา"
--
อวยพรเป็นภาษาไทย
ในวาระปีใหม่นนี้ขออวยพร ให้ญาติพี่น้อง เพื่อนๆทั้งครอบครัว จงมีแต่ความสุข ความเจริญ มีสุขภาพแข็งงแรง ปรารถนาสิ่งใดก็ขอให้ได้สมปราถนา สาธุ..
.....
อวยพรเป็นภาษาลาว
ໃນວາຮະຂຶ້ນປີສອງພັນສິບຫກ ຂະນ້ອຍກະຂອໃຫ້ອ້າຍນ້ອງ ແລະໝູ່ຜູງ ຮວນເທຶງຄອບຄັວ ເຮືອນຊານ ຈງພ້ອແຕ່ຄວມສຸກ ໄຫ້ມີສຸກຂະພານ ຫ່າງກາຍແຂງແຮງ ແໝ່ນຫຍາກໄດ້ອັນໄດກະຂໍໄຫ້ໄດ້ຄືອຄຶດເດິ້ ສາທຸຂະນືອຍ...
........
อวยพรเป็นภาษาเขมร
โจนสนัม 2559 ขยมซมออย แหม่เอา บองปะโอน ปวมโพงคะเนียทั้งเอ๊าะ เจียละออสกสะบาย เหมียนปรารถนาสิ่งใด กะออยบาน สาธุ...
....



Photo
Photo
1/1/59
2 Photos - View album

Post has attachment
คมคำคิด
1. ชนะในระดับล่างอาศัยกำลัง ชนะในระดับกลางอาศัยสติปัญญา ชนะในระดับสูงอาศัยคุณธรรม ชนะทั้งหมดทั้งปวงอาศัยธรรมะ เพราะธรรมะสมานทั้งคุณธรรม สติปัญญาและกำลัง
2. คนที่วิ่งนำเป็นคนแรกของการแข่งขัน มักไม่ได้ถ้วยรางวัล ความผิดพลาดมักเกิดจากความรีบเร่งและร้อนรน
3. เอาชนะผู้อื่นได้คือวีรชน เอาชนะตนเองได้คืออริยชน วีรชนเอาชนะศัตรู แต่อริยชนปราศจากศัตรู
4. ทำงานเก่งก็ใช่ว่ามีฝีมือ ทำงานแล้วไม่พลาดก็ใช่ว่าจะมีฝีมือ
5. ผู้มีปัญญาระดับสูงบรรลุกิจการงานโดยไม่ต้องใช้สีหน้าและน้ำเสียง ผู้มีปัญญาระดับกลางบรรลุกิจการงานความความเหน็ดเหนื่อย ผู้มีปัญญาระดับล่างเอะอะมะเทิ่งจากที่ไม่มีเรื่องกลายเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โต
6. ผู้มีปัญญาระดับสูงกระจ่างเข้าใจเมื่ออยู่ในหน้าที่ ผู้มีปัญญาระดับกลางกระจ่างเข้าใจเมื่อปลดเกษียณ ผู้มีปัญญาระดับล่างต่อให้ตายไปก็ไม่เข้าใจอยู่ดี
7. ผู้มีปัญญาระดับสูงมีฝีมือโดยปราศจากโทสะ ผู้มีปัญญาระดับกลางมีทั้งฝีมือมีทั้งโทสะ ผู้มีปัญญาระดับล่างมีแต่โทสะโดยปราศจากฝีมือ
8. หากต้องการมีจุดยืนก็ต้องให้ที่ยืนแก่คนอื่นด้วย ต้นไม้ที่ถูกตัดจนหมดป่า มีขวานมีเลื่อยอยู่จะเกิดประโยชน์อันใด
9. บนโลกในนี้ไม่มีมิตรและศัตรูที่ถาวร ที่ถาวรคือผลประโยชน์! เมื่อศัตรูกลายมาเป็นมิตร คุณสามารถพึ่งพาเขาได้มากกว่าเพื่อนทั่วไป เมื่อมิตรกลายไปเป็นศัตรู เขาจะน่ากลัวกว่าศัตรูปกติเป็นร้อยเท่าพันเท่า
10. อย่าหลอกลวงคนที่เชื่อมั่นในตัวคุณแม้แต่ครั้งเดียว อย่าเชื่อมั่นต่อคนที่หลอกลวงคุณเป็นอันขาด คนเรา ติดค้างเงินทองกันได้ แต่อย่าติดค้างน้ำใจ

นุสนธิ์บุคส์
Photo

Post has attachment
มรดกของแม่...

ตอนที่แม่ยังมีชีวิตอยู่ ในห้องของแม่จะมีโต๊ะอยู่ตัวหนึ่ง ที่ลิ้นชักมักล็อคไว้เสมอ ส่วนกุญแจนั้นแม่เก็บไว้ที่เก๊ะตู้เสื้อผ้าของแม่ ไม่มีลูกคนไหนที่กล้าเปิดลิ้นชักอันเป็นที่เก็บของมีค่าของแม่ แม้แต่คนเดียว!
จนวันที่แม่เสียชีวิต พี่สาวคนรองจึงพาพวกเราไปเปิดลิ้นชักของแม่ พวกเราต่างพากันงง! ในลิ้นชักไม่มีอะไรนอกจากสมุดบันทึกเล็กๆเล่มหนึ่ง ข้างในสมุดเป็นลายมือของแม่ จดบันทึกวันเดือนปีเกิดของพวกเราและหลานๆทุกคน แม่จดละเอียดแม้แต่เวลาตกฟาก วันสากล วันไทย
นี่หรือคือสมบัติที่แม่รักนักหนา ! พูดไปผมก็อยากจะร้องไห้

แม่บอกพวกผมเสมอว่า ทรัพย์สมบัติทั้งชีวิตของแม่ก็คือลูกของแม่
แม่ทุ่มเทใช้ทั้งชีวิตสั่งสอนกล่อมเกลาพวกเรา
ลูกของแม่ทุกคนไม่มีใครเป็นคนเห็นแก่ตัว ทุกคนต่างถ้อยทีถ้อยอาศัย เราทุกคนต่างรู้จักแบ่งปัน

ผมเป็นลูกคนที่5ในจำนวนพี่น้อง6คน ผมยังจำได้เสมอ สมัยเด็กๆ เวลาแม่พาพวกเราไปเที่ยว แม่มักจะซื้อไอติมแจกพวกเรา แต่แม่จะซื้อแค่6ไม้เท่านั้น แม่ไม่เคยซื้อให้ตัวเองเลย แม่บอกกับพวกเราว่า
“ให้แม่กัดคนละคำนะ”
ผมเป็นน้องคนเล็ก พอมาถึงตาผม ผมเฝ้าอธิษฐานในใจ
“ขอให้แม่กัดไอติมของผมคำเล็กๆก็พอ หรือไม่ไม่ต้องกัดเลยจะดีกว่า!”
แต่พอมาถึงผม แม่มักจะกัดคำใหญ่จนผมหน้าบึ้ง
“โธ่! ก็ทำไมแม่ต้องมากัดของผมซะคำใหญ่”
แต่มันกลายมาเป็นความเคยชิน เวลาพวกเรามีอะไรอร่อยๆ เรามักจะให้แม่กินก่อนเสมอ ถ้าวันไหนไม่เห็นแม่อยู่บ้าน พวกเรามักจะถามคำถามที่เหมือนๆกันก็คือ
“แม่ล่ะ? แม่ไม่อยู่เหรอ?”
มันรู้สึกเหมือนว่าถ้าไม่ได้ให้แม่กินก่อน ของกินที่แสนจะอร่อยนั้นมันจะไม่อร่อยไปในทันทีเลย

ก่อนที่แม่จะสิ้นใจ แม่อยากกินอาหารอยู่2อย่าง อย่างที่หนึ่งก็คือน้ำเต้าหู้เจ้าเก่าที่แม่ชอบกิน และก็ลูกพลับ ผมรีบบึ่งรถไปซื้อน้ำเต้าหู้เจ้าประจำที่หน้าวัดมาให้แม่ที่โรงพยาบาล แม่รู้สึกดีใจมาก
“อร่อยไม่เปลี่ยนเลยลูกเอ้ย!”
แค่ได้ฟังแม่พูดอย่างนี้ ผมก็รู้สึกภูมิใจเหลือเกินแล้ว
ส่วนลูกพลับนั้น พี่สาวไม่รู้จะไปหามาจากไหน เพราะตลาดใกล้บ้านไม่มีขาย พี่ก็เลยซื้อส้มโอเชี่ยนมาให้แม่แทน แม่ได้แต่บอกว่า
“ช่วงหลังมานี้ ลูกพลับไม่ค่อยอร่อยเหมือนเดิมนะ ลูกว่าไหม?”

บ่ายนั้น ผมไปประชุมบริษัทแทนเจ้านาย ที่งานประชุมนั้น เจ้าภาพเขาเอาลูกพลับมาเลี้ยงทุกคน ผมก็เลยขอลูกพลับกลับบ้าน6ลูก
จากนั้นก็บึ่งรถไปโรพยาบาล ผมเดินไปกอดแม่ที่เตียง
“แม่ครับ หนูได้ลูกพลับมา6ลูก แม่กินลูกพลับนะครับ”
จากนั้นผมก็ปอกลูกพลับให้แม่กิน2ลูก แม่ได้แต่ยิ้มดีใจ
“อื่ม อร่อยจริงๆ ลูกพลับลูกนี้รสชาติดีจริงๆ ”
ผมมองแม่กินอย่างมีความสุข ก็ได้แต่แอบปาดน้ำตา
จากนั้น3วัน แม่ก็เสียชีวิต ผมไม่รู้สึกเสียใจ เพราะแม่ได้กินสิ่งที่แม่ชอบกินตั้งแต่สมัยเด็กๆทั้ง2อย่าง

แม่จากพวกเราไปด้วยรอยยิ้ม แม้แม่จะไม่มีมรดกซึ่งเป็นทรัพย์สินเงินทองให้ลูกหลานเลย แต่แม่ได้ให้สมบัติอันล้ำค่าให้แก่พวกเรา แม่สอนให้เราเป็นคน เป็นคนที่รู้จักแบ่งปัน ทำให้ลูกๆและหลานๆของแม่รู้ว่า “การแบ่งปันคือความสุข”

นุสนธิ์บุคส์
Photo
Wait while more posts are being loaded