Profile cover photo
Profile photo
Aravind Kumar Chandiran
About
Aravind Kumar's posts

Post has shared content
நாளை என் மகன் என்னவாவான் என்பது நிச்சயமில்லை,
ஆயினும் என்னவாக ஆகக்கூடாது என்பது தான் என் முயற்சியே..!!!!
‪#‎ஒழுக்கம்_கற்பிப்போம்‬..
Photo

Post has attachment

Post has shared content
அரக்கர்கள் நரகத்தில் இல்லை .பலர் மனதில் இருக்கிறான்.
இரத்தம்ஒரே நிறம் ஆனால் அன்பும் அரக்கமும் வாழ்க்கையை புரிதலில் இருக்கிறது.
இனியேனும் மன அரக்கனை மனிதம் வீழ்த்தி அன்பின் இதயத்தை வாழசெய்யுங்கள்.
PhotoPhotoPhotoPhoto
2016-07-02
4 Photos - View album

Post has shared content
சென்னை நுங்கம்பாக்கம் ரயில் நிலையத்தில், இன்போசிஸ் நிறுவனத்தில் பணியாற்றி வந்த மென் பொறியாளரான சுவாதி கத்தியால் வெட்டி படுகொலை செய்யப்பட்டார்.

இந்த சம்பவத்தில், அவரை நன்று அறிந்தவர்கள் மட்டும் அல்லாமல், இந்த சம்பவம் குறித்து கேள்விப்படும் பலரும், அதிலும் குறிப்பாக பெண் குழந்தைகளை வைத்திருக்கும் பெற்றோர்களும் நிச்சயம் கவலை அடைந்திருப்பார்கள்.

இந்த செய்தயைப் படித்தவர்கள் பலரும், பட்டப்பகலில், பலர் முன்னிலையில் ஒரு பெண் படுகொலை செய்யப்படுவதை தடுக்க ஒரு ஆளில்லையா என்று கேள்வி எழுப்பியிருக்கலாம்.

பெண்களின் பாதுகாப்பு, ரயில் நிலையத்தில் சிசிடிவி கேமரா இல்லை என பலவாறு குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்திருக்கலாம்.

அதே போல, எந்த ஒரு பிரச்னையாக இருந்தாலும், இப்படி ஒரு பெண்ணின் உயிரைப் பறிக்கும் அளவுக்கா போவது என்று மனதுக்குள் கவலைக்கொண்டிருக்கலாம்.

ஆனால், இதெல்லாம் ஒரு கொலையை தடுத்திருக்க முடியுமா என்றால் இல்லை என்பதே பெரும்பாலும் பதிலாக இருக்க முடியும். இங்கில்லை என்றால், வேறொரு இடத்தில் இந்த கொலை நடந்திருக்கும். எனவே, மாற வேண்டியது, மாற்ற வேண்டியது இவையில்லை. மனித மனங்கள்.

இதனை வலியுறுத்தி, சுவாதியை அறிந்த ஒரு நபர் பொது நலன் சார்ந்த கடிதம் ஒன்றை எழுதியுள்ளார். அவர் பெயர் முத்து வீரப்பன் என்றும், மென்பொருள் துறையில் பணியாற்றுவதாகவும் அறிமுகம் செய்துள்ளார்.

அவர் எழுதியுள்ள கடிதத்தில், சுவாதி ரயில் ஏறும் அதே நேரத்தில்தான் தானும் பல நாட்களாக ரயிலில் சென்று வருவதாகவும், அவரைப் பற்றி எதுவும் தெரியாத போதும், தினமும் அவரை ரயிலில் பார்த்து பழகிய முகாமாக இருந்தார் என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

தினமும் பார்த்து பழகிய சுவாதியை, ரத்த வெள்ளத்தில் நேற்று காலை ரயில் நிலைய பிளாட்பாரத்தில் பார்க்கும் போது மனது பதறியது. சொல்லொணாத் துயரத்தில் ஆழ்ந்தது.

அப்பெண்ணைக் கொலை செய்தது, அவருக்கு நன்கு அறிமுகமான நபர் ஒருவர்தான். எனக்கு ஒன்று புரியவில்லை, அவரை நன்கு தெரிந்த நபரால், அவரை எப்படி கொலை செய்யும் அளவுக்கு போக முடிந்தது என்றும், எத்தனையோ காரணங்கள் இருக்கலாம், விரோதம், குடும்பப் பிரச்னை, வேலை இடத்தில் பிரச்னை என எதுவாக இருந்தாலும், ஒரு பெண்ணின் உயிரை பறிக்கும் அளவுக்கு, அவரது வாழ்க்கையை முடிக்கும் அளவுக்கு ஒருவரால் எப்படி கொலையை செய்ய முடிந்தது என்பதே.

கொலைக் குற்றவாளியின் சுய புத்தி கூட அவரது இந்த செயலை தடுக்க முடியவில்லையா? அவர் படித்த கல்வியால் கூட இதனை தடுக்க முடியவில்லையா என பல கேள்விகள் அடுத்தடுத்து எழுந்து கொண்டிருக்கிறது.

பிள்ளைகளைப் பெற்ற அனைத்து பெற்றோருக்கும் இதுதான் எனது கோரிக்கை. அன்புள்ள பெற்றோர்களே, நீங்கள் உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு வாழ்க்கையின் அடிப்படை விஷயங்களை எடுத்துக் கூறுங்கள். மற்றவர்கள் மீதான காழ்ப்புணர்ச்சி, வெறுப்பு போன்றவற்றை தவிர்த்து, தங்களது வாழ்க்கையை அமைதியாக வாழ அவர்களுக்கு அறிவுரை கூறுங்கள்.

பொறியாளராக வேண்டும் அல்லது மருத்துவராக வேண்டும் என்று உங்கள் பிள்ளைகளை வற்புறுத்தாதீர்கள். பக்கத்து வீட்டு பையனை விட அதிகமாக சம்பாதிக்க வலியுறுத்தாதீர்கள். வரதட்சணைக் கேட்காதீர்கள். நண்பர்களை, உறவினர்களை, உடன் இருப்பவர்களை எந்த நிபந்தனையும் இல்லாமல் அன்பு செலுத்த வலியுறுத்துங்கள்.

வன்முறை, குரோதம் போன்றவற்றை வளர்க்கக் கூடாது என்பதை எடுத்துக் கூறுங்கள். அவரைப் பெற்றெடுக்க நீங்கள் அடைந்த துயரங்களைப் பற்றி கூறுங்கள். வாழ்க்கையின் மதிப்பை அவர்களுக்கு புரிய வையுங்கள். ரத்த தானம் செய்யச் சொல்லுங்கள். ஒவ்வொரு சொட்டு ரத்தத்தின் மதிப்பையும் அவர்களுக்கு உணர வையுங்கள். மற்றவர்கள் பெருமைப்படும் வகையில் வாழ அவர்களுக்கு வழிகாட்டுங்கள் என்று கூறியுள்ளார்.
Photo

Post has attachment

Post has shared content
🛫படித்ததில் பிடித்தது🛬

நான் அந்த விமானத்தில் ஏறி என் இருக்கையைத் தேடி அமர்ந்தேன்..
விமானம் புறப்படும் சற்று நிமிடம் முன்பு ஒரு பதினைந்து இராணுவ வீரர்கள் வந்து என் இருக்கையை சுற்றி அமர்ந்தார்கள்.. நான் அவர்களுடன் பேச்சுக்கொடுக்க ஆரம்பித்தேன்..

எந்த எல்லைக்கு பணி நிமித்தமாக செல்கிறீர்கள்..?
ஆக்ராவுக்கு ..அங்கு இரண்டு வாரம் பயிற்சி, அதன் பின்பு எல்லையில் பாதுகாப்பு பணி ...

ஒரு மணி நேரம் சென்றிருக்கும்.. அப்பொழுது ஒரு அறிவிப்பு.. மதிய உணவு தயார்..
சரி உணவு வாங்கலாம் என்று நான் என் பர்ஸை எடுக்க...பின்னால் ராணுவ வீரர்களின் பேச்சை கேட்டேன்..
நீ சாப்பாடு வாங்கலையா?
இல்லை ..விலை அதிகம்..என்னால் அவ்வளவு காசு செலவழிக்க முடியாது.. மூன்று மணி நேரம் போனால் டெல்லி..அங்கு இறங்கி உண்ணலாம் ..விலை குறைவு..
ஆமாம்..உண்மை..

இதை கேட்ட பொழுது.... மனம் வலித்தது..
விமானத்தின் பின்புறம் உணவுடன் நின்றிருந்த அந்த விமான பணிப்பெண்ணிடம் சென்று, பதினைந்து உணவுக்கான காசை கொடுத்து, அவர்களுக்கு உணவு கொடுக்க சொன்னேன்..
அந்த பணிப்பெண் என் கைகளை பிடித்தாள்.. கண்களில் கண்ணீர்.. இது கார்க்கிலில் இருக்கும் என் சகோதரனுக்கும் சேர்த்து என்றாள்..

நான் உண்டு முடித்து, கை கழவ சென்றேன்.. அப்பொழுது ஒரு முதியவர் என்னை நிறுத்தி, நீங்கள் செய்தததை நான் பார்த்தேன்.. இந்தாருங்கள்..என் பங்கு ரூபாய் 500 என்று என்னிடம் கொடுத்தார்..
நான் என் இருக்கைக்கு திரும்பினேன்..

சற்று நேரத்தில் விமான கேப்டன் என்னிடம் வந்து , என் கைகளை பிடித்து குலுக்கி, நான் முன்பு ஏர் போர்ஸ் பைலட்டாக இருந்தேன்..ஒரு நாள் எனக்கும் ஒருவர் உணவு வாங்கி கொடுத்தார். இது ஒரு கருணை செயல்..
மிக்க சந்தோஷம்.. உங்களை போன்றவர்களை தாங்கி இந்த விமானம் பயணிப்பது..என்று சொல்லி சென்றார்.
ஒரே கைதட்டல் விமானத்துக்குள் விண்ணுக்கு எட்டும் வரை..

முன்னால் இருந்த ஒரு 18 வயது இளைஞன் என்னிடம் கை குலுக்கி, என் கைக்குள் ரூபாயை திணித்தான்..

விமானம் வந்து நின்றது..நான் இறங்கினேன்.. இறங்கும் பொழுது ஒருவர் என் சட்டை பையில் சில நோட்டுக்கற்றைகளை திணித்தார்...

இறங்கி நடந்தேன்.. அந்த வீரர்கள் ஒரு குழுவாக அவர்களை ஏற்றிச்செல்லும் இராணுவ வண்டிக்காக காத்திருந்தார்கள்..
அவர்கள் அருகில் சென்றேன்.. நான் செலவழித்த பணத்தை விட, இப்பொழுது என்னிடம் அதிக பணம்..
ஒரு தூண்டுதல்..பலரின் வேண்டுதலை நிறைவேற்றியது போல்..
அனைத்து பணத்தையும் அவர்களிடம் கொடுத்தேன்.. போகும் வழியில் நன்றாக சாப்படுங்கள்.. கடவுள் உங்கள் எல்லாருக்கும் துணை இருக்கட்டும்..

காரில் ஏறி அமர்ந்தேன்.. ஒரு ஆத்ம திருப்தி..

இவர்கள் எல்லைகளை பாதுகாத்துக்கொண்டு.. உயிரினை துச்சமாக மதித்து எப்படி நம்மை காக்கிறார்கள்.. இவர்களுக்கு நான் கொடுத்தது ஒன்றுமில்லை...இதை புரியாத ஒரு பெரும் கூட்டம் இன்னமும் வாழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது.

வெறும் பொழுது போக்கு அம்சங்களை தரும் சினிமா நடிகர் நடிகைகளை மிகவும் போற்றி கொண்டாடி, கோடி கணக்கில் பணம் சொத்து சம்பாதிக்கச் செய்யும் சமூகம், ஓட்டு போட்ட மக்களை ஏமாற்றும் அரசியல்வாதிகள் மற்றும் லஞ்சம் வாங்கும் அதிகாரிகளை கோடி கணக்கில் பணம் சொத்து சம்பாதிக்கச் செய்யும் சமூகம், இந்த இராணுவ வீரர்களை நினைத்துக்கூட பார்ப்பதில்லை என்ற வேதனை என்னை தாக்கியது....

Post has shared content
🛫படித்ததில் பிடித்தது🛬

நான் அந்த விமானத்தில் ஏறி என் இருக்கையைத் தேடி அமர்ந்தேன்..
விமானம் புறப்படும் சற்று நிமிடம் முன்பு ஒரு பதினைந்து இராணுவ வீரர்கள் வந்து என் இருக்கையை சுற்றி அமர்ந்தார்கள்.. நான் அவர்களுடன் பேச்சுக்கொடுக்க ஆரம்பித்தேன்..

எந்த எல்லைக்கு பணி நிமித்தமாக செல்கிறீர்கள்..?
ஆக்ராவுக்கு ..அங்கு இரண்டு வாரம் பயிற்சி, அதன் பின்பு எல்லையில் பாதுகாப்பு பணி ...

ஒரு மணி நேரம் சென்றிருக்கும்.. அப்பொழுது ஒரு அறிவிப்பு.. மதிய உணவு தயார்..
சரி உணவு வாங்கலாம் என்று நான் என் பர்ஸை எடுக்க...பின்னால் ராணுவ வீரர்களின் பேச்சை கேட்டேன்..
நீ சாப்பாடு வாங்கலையா?
இல்லை ..விலை அதிகம்..என்னால் அவ்வளவு காசு செலவழிக்க முடியாது.. மூன்று மணி நேரம் போனால் டெல்லி..அங்கு இறங்கி உண்ணலாம் ..விலை குறைவு..
ஆமாம்..உண்மை..

இதை கேட்ட பொழுது.... மனம் வலித்தது..
விமானத்தின் பின்புறம் உணவுடன் நின்றிருந்த அந்த விமான பணிப்பெண்ணிடம் சென்று, பதினைந்து உணவுக்கான காசை கொடுத்து, அவர்களுக்கு உணவு கொடுக்க சொன்னேன்..
அந்த பணிப்பெண் என் கைகளை பிடித்தாள்.. கண்களில் கண்ணீர்.. இது கார்க்கிலில் இருக்கும் என் சகோதரனுக்கும் சேர்த்து என்றாள்..

நான் உண்டு முடித்து, கை கழவ சென்றேன்.. அப்பொழுது ஒரு முதியவர் என்னை நிறுத்தி, நீங்கள் செய்தததை நான் பார்த்தேன்.. இந்தாருங்கள்..என் பங்கு ரூபாய் 500 என்று என்னிடம் கொடுத்தார்..
நான் என் இருக்கைக்கு திரும்பினேன்..

சற்று நேரத்தில் விமான கேப்டன் என்னிடம் வந்து , என் கைகளை பிடித்து குலுக்கி, நான் முன்பு ஏர் போர்ஸ் பைலட்டாக இருந்தேன்..ஒரு நாள் எனக்கும் ஒருவர் உணவு வாங்கி கொடுத்தார். இது ஒரு கருணை செயல்..
மிக்க சந்தோஷம்.. உங்களை போன்றவர்களை தாங்கி இந்த விமானம் பயணிப்பது..என்று சொல்லி சென்றார்.
ஒரே கைதட்டல் விமானத்துக்குள் விண்ணுக்கு எட்டும் வரை..

முன்னால் இருந்த ஒரு 18 வயது இளைஞன் என்னிடம் கை குலுக்கி, என் கைக்குள் ரூபாயை திணித்தான்..

விமானம் வந்து நின்றது..நான் இறங்கினேன்.. இறங்கும் பொழுது ஒருவர் என் சட்டை பையில் சில நோட்டுக்கற்றைகளை திணித்தார்...

இறங்கி நடந்தேன்.. அந்த வீரர்கள் ஒரு குழுவாக அவர்களை ஏற்றிச்செல்லும் இராணுவ வண்டிக்காக காத்திருந்தார்கள்..
அவர்கள் அருகில் சென்றேன்.. நான் செலவழித்த பணத்தை விட, இப்பொழுது என்னிடம் அதிக பணம்..
ஒரு தூண்டுதல்..பலரின் வேண்டுதலை நிறைவேற்றியது போல்..
அனைத்து பணத்தையும் அவர்களிடம் கொடுத்தேன்.. போகும் வழியில் நன்றாக சாப்படுங்கள்.. கடவுள் உங்கள் எல்லாருக்கும் துணை இருக்கட்டும்..

காரில் ஏறி அமர்ந்தேன்.. ஒரு ஆத்ம திருப்தி..

இவர்கள் எல்லைகளை பாதுகாத்துக்கொண்டு.. உயிரினை துச்சமாக மதித்து எப்படி நம்மை காக்கிறார்கள்.. இவர்களுக்கு நான் கொடுத்தது ஒன்றுமில்லை...இதை புரியாத ஒரு பெரும் கூட்டம் இன்னமும் வாழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது.

வெறும் பொழுது போக்கு அம்சங்களை தரும் சினிமா நடிகர் நடிகைகளை மிகவும் போற்றி கொண்டாடி, கோடி கணக்கில் பணம் சொத்து சம்பாதிக்கச் செய்யும் சமூகம், ஓட்டு போட்ட மக்களை ஏமாற்றும் அரசியல்வாதிகள் மற்றும் லஞ்சம் வாங்கும் அதிகாரிகளை கோடி கணக்கில் பணம் சொத்து சம்பாதிக்கச் செய்யும் சமூகம், இந்த இராணுவ வீரர்களை நினைத்துக்கூட பார்ப்பதில்லை என்ற வேதனை என்னை தாக்கியது....

Post has shared content
ஒரு போக்குவரத்து சமிக்ஞையில் ஒரு ஊனமுற்ற சிறுமி நின்று கொண்டிருந்தாள் அங்கு ஒரு கார் வந்து நின்றது. அந்த சிறுமி சிறிது நேரம் அந்த காரில் உள்ள நபரை உற்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

பின்னர் அந்த காருக்கு அருகில் சென்று கதவை தட்டினால். ஜன்னலின் கண்ணாடி திறக்கப்பட்டது. அங்கு புகை பிடித்தபடி ஒரு நபர் அமர்த்திருந்தார். கிழிந்த ஆடைகளுடன் கையில் தடியுடன் இருந்த சிறுமியை பார்த்து என்னமா ?? காசு வேணுமா?? என்று கேட்டார். சிறுமியிடம் இருந்து பதில் வரவில்லை. அந்த சிறுமி காரில் இருந்த அனைவரையும் சுற்றி சுற்றி பார்த்தாள். காருக்குள் ஒரு கைக்குழந்தையுடன் ஒரு பெண் அமர்திருந்தாள்.

இந்தா பொண்ணு உனக்கு என்ன வேணும்? என்று கேட்டார்.

எனக்கு எதுவும் வேணாம் அய்யா..

உங்க பசங்களுக்கு நீங்க எல்லாத்தையும் கொடுக்கணும்னு ஆசை படுறீங்களா அய்யா ? என்று கேட்டாள்.

ஆமா ஏம்மா இப்படி கேக்குற? என்று கேட்டார்?

உங்க பசங்களுக்கு எல்லாத்தையும் கொடுங்க ஆனா என்ன மாதிரி அவளுக்கும் வறுமையை கொடுத்துறாதீங்க அய்யா.

இன்னைக்கு நீங்க என்ன பிச்சைக்காரின்னு நினைச்சமாரி நாளைக்கு உங்க மகளை யாரும் நினைத்து விட கூடாது இந்த புகை பிடிக்கும் பழக்கத்தை இன்றோடு விட்டுத்தள்ளுங்கள் அய்யா. உங்களைப் போன்ற ஒரு அப்பா எனக்கு இருந்ததால் தான் நான் இன்று உங்கள் முன் நிற்கிறேன் ஒருஅனாதையாய் ஒரு பிச்சைக்காரியை போல்.

இந்த நிலை உங்கள் மகளுக்கும் வரவேண்டுமா? என்று கேட்டாள் அந்த சிறு பெண்.

சட்டென்று சிகரட்டை கிழே போட்டார். என்ன அய்யா ? சிகரட் சுட்டுருச்சா ? என்று அந்த சிறுமி கேட்க்க..

"இல்ல அம்மா நீ சொன்ன வார்த்தைகள் தான் என்னை சுட்டு விட்டது என்றார்."

தயவு கூர்ந்து புகை பிடிப்பதை இன்றோடு நிறுத்துங்கள்.
Photo

Post has shared content

Post has shared content
வெயில் காலங்களில் மட்டும் தான் 
நியாபகம் வருகிறது மரங்களும் 
நம் நண்பர்கள் என்று
மரம் வளர்ப்போம் 
மரம் நமக்கு கிடைத்த வரம்
Photo
Wait while more posts are being loaded