Profile cover photo
Profile photo
Γελωτοποιός Παλιάτσος
118 followers
118 followers
About
Posts

Post has attachment
Το φεγγαρόφωτο επέτρεψε στον Ιτσίρο να δει πιο καθαρά το πρόσωπο του μωρού. Όταν το έκανε, μόρφασε με αηδία.

Ήταν το ασχημότερο μωρό που είχε δει ποτέ του. Το κεφάλι του ήταν στραβοχυμένο, τα αφτιά του πετάγονταν, μοιάζοντας με χερούλια στάμνας, ενώ στο κέντρο του προσώπου του δέσποζε μια τεράστια, γαμψή μύτη.

Μα, αυτό που φαινόταν στον Ιτσίρο το πιο παράξενο και το πιο αποκρουστικό από τα χαρακτηριστικά του σε σημείο που να νομίζει ότι τον γελούν τα μάτια του ήταν το γεγονός πως είχε ρυτίδες. Έμοιαζε με ηλικιωμένο άνδρα που είχε συρρικνωθεί.
Add a comment...

Post has attachment
Δεν πιστεύω ότι κάνω κοινωνικό έργο, ότι προσφέρω κάτι στην ανθρωπότητα κι άλλες τέτοιες παπαριές.

Για την πάρτη μου το κάνω. Μ’ αρέσει να σκοτώνω φασίστες. Είναι το χόμπι μου. Άλλοι πάνε για ψάρεμα, άλλοι κάνουν ορειβασία. Εγώ, κάθε Κυριακή απόγευμα, πάω για κυνήγι φασιστών.

Πώς ξεκίνησε; Θα τα πω γρήγορα, χωρίς όμορφες λέξεις.
Add a comment...

Post has attachment
Οι Κυριακές μας τελειώνουν το απόγευμα της Παρασκευής. Οι καλοκαιρινές διακοπές μας εκείνη τη μέρα του Μάρτη που κλείνουμε το δωμάτιο και τα αεροπορικά εισιτήρια. Τα Χριστούγεννα τελειώνουν μόλις σκέφτεσαι ότι τα μαγαζιά στολίσανε από πολύ νωρίς -φέτος.
Add a comment...

Post has attachment
Κάπου στην τέταρτη σελίδα είδε μια ανακοίνωση:
«Ζητείται ιππότης να βρει το Ιερό Πληκτροπότηρο. Νέα στοιχεία οδηγούν στον πλανήτη Κόρχαλ.»

Το Ιερό Πληκτροπότηρο ήταν ένας θρύλος που κρατούσε από τα παλιά, αλλά ακόμα κι οι καλύτεροι ιππότες δεν είχαν καταφέρει να το βρουν -και να επιστρέψουν ζωντανοί. Οπότε η διαγαλαξιακή επιστημονική κοινότητα αποφάσισε ότι δεν υπάρχει το Holy Keybrail.

«Τι είχαμε τι χάσαμε» είπε ο ιππότης στο πιστό του ρομπότ-με-προσωπικότητα, τον Σαντσ-01. «Σ’ αφήνω υπεύθυνο στο σπίτι».

Χωρίς να χάσει χρόνο, έβαλε τη στολή του, ζώστηκε το διηλεκτρικό του σπαθί και σκαρφάλωσε στο αστρόπλοιο.
Add a comment...

Post has attachment
Πάω κοντά του. Είναι σίγουρα αυτός. Ο Μπουκόφκσι, γύρω στα πενήντα, όπως τον ξέρω απ’ τις φωτογραφίες. Ταλαιπωρημένος κι αξύριστος, βλογιοκομμένος, και με τ’ άντερα πρόχειρα βαλμένα στην κοιλιά του, αλλά είναι ο Μπουκόφσκι.

Θα μπορούσα να ‘χω συναντήσει τον Χέμινγουεϊ ή τον Τζόις, μπορεί και τον Καζαντζάκη. Σίγουρα όχι τον Κάφκα. Αυτός είναι πολύ ονειρικός για να βολοδέρνει στα όνειρα.

Σίγουρα θα είχε περισσότερο ενδιαφέρον αν συναντούσα τον Δον Κιχώτη. Όμως ο εγκέφαλος μου έριξε στο όνειρο τον Μπουκόφσκι.
Add a comment...

Post has attachment
1860 Κ.Ε (Κοινής Εποχής)

«Αγαπητέ Ένγκελς.
Σήμερα είχα μια αποκάλυψη. Καθώς μελετούσα τον Έγελο στη βιβλιοθήκη σκέφτηκα ότι η διαλεκτική του μέθοδος θα μπορούσε να εφαρμοστεί και στην κοινωνία.

Οραματίστηκα κάτι που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε: Πάλη των τάξεων ή διαλεκτικός υλισμός, κάτι τέτοιο τέλος πάντων.

Ίσως να μπορούσες να με βοηθήσεις κι εσύ να ξεκαθαρίσω αυτές τις σκέψεις.
Φιλικά, Κάρολος

ΥΓ: Αν μπορείς στείλε καμιά λίρα, γιατί μου κόψανε τη θέρμανση στο σπίτι. Δεν έμεινε τίποτα απ' το κεφάλαιο. Κι η νοικοκυρά μού έγραψε ολόκληρο μανιφέστο.»
Add a comment...

Post has attachment
«Θέλω κάτι πιο προσωπικό».
«Όλοι θέλουν κάτι πιο προσωπικό, αλλά στο τέλος εδώ καταλήγουν», λέει και χτυπά με το μηχάνημα το ντοσιέ.

Ανοίγει καινούρια βελόνα κι εκείνος ανατριχιάζει. Τη σιχαίνεται που του το κάνει αυτό.

Για δεύτερη φορά θέλει να με σημαδέψει.
Add a comment...

Post has attachment
Στην πλατιά θάλασσα των Σαργασσών σπάνια θα βρεις ευτυχισμένες φάλαινες. Αρσενικές και θηλυκές, γαλάζιες και ροζ και blue, μεγάλες και μικρές -έτσι κι αλλιώς, όσο μικρή και να είναι μια φάλαινα συνεχίζει να είναι μεγάλη.

Μαζεύονται εκεί κάθε Μάη, την εποχή που σίγουρα δεν φυσάει, κι έρχονται απ’ όλους τους ωκεανούς κι όλες τις θάλασσες για να πάρουν μέρος στο Lonely Hearts Club.
Add a comment...

Post has attachment
Με τρομάζει ο εαυτός μου, με τρομάζει που όλα τα σκέφτομαι κι όλα τα αναλύω. Με τρομάζει που νιώθω τόσο μόνος, που όλα αυτά τα συναισθήματα που με πνίγουν δεν θα τα καταλάβει ποτέ κανείς, ακόμα κι αν του τα εξηγήσω.
Γιατί να μην είμαι απλά νορμάλ; Σαν όλους τους άλλους;
Add a comment...

Post has attachment
ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Λίγο αργότερα, μέσα στον ύπνο του, ο Ε.Σ. νιώθει κάτι να του γαργαλάει τα πόδια. Ξυπνάει και βλέπει όρθιο μπροστά του έναν γέρο ίδιο με τον Αντρέα Παπανδρέου στα τελευταία του -όσον αφορά τη χλομάδα, αλλά με το νεανικό ζιβάγκο.

«Αντρέα;» κάνει ο Ε.Σ.
«Είμαι το πνεύμα των περασμένων Χριστουγέννων», λέει το φάντασμα. «Σήκω και έλα μαζί μου.»
Add a comment...
Wait while more posts are being loaded