Profile

Scrapbook photo 1
Scrapbook photo 2
Scrapbook photo 3
Scrapbook photo 4
Scrapbook photo 5
rnameh r
Lives in Tehran
1,212 followers|13,527 views
AboutPostsPhotosVideos
People
In his circles
255 people
Have him in circles
1,212 people
Places
Map of the places this user has livedMap of the places this user has livedMap of the places this user has lived
Currently
Tehran
Previously
Guilan
Links
Story
Tagline
خريت نه تنها علف خوردن است
Basic Information
Gender
Male

Stream

rnameh r

Shared publicly  - 
 
 
Iran, Guilan, Rasht, Saghalaksar
ایران، گیلان، رشت، سقالکسار

Photo: Reza Amiri
عکس: رضا امیری
 ·  Translate
2
rasol omidi's profile photo
 
واقعا
Add a comment...

rnameh r

Shared publicly  - 
 
دنبال یه سری کتاب رمانِ تاریخی هستم. یه کتابهایی شبیه خواجه تاجدار، خداوند الموت، سینوهه، کلئوپاترا و... میخوام رمان-تاریخی باشه و نه صرفا تاریخ و ترجیحا در مورد ایران، از کتابهای صرفا تاریخی به جهت متن خسته کننده شون چندان خوشم نمیاد.
پیشاپیش از دوستان ممنون میشم اگه کتاب خوبی توی این زمینه ها سراغ دارند، معرفی کنن...
 ·  Translate
1
1
Dela Ahmad's profile photornameh r's profile photoHoOri F's profile photo
4 comments
 
+Hoo ri  ممنون حوری عزیز :*
Add a comment...

rnameh r

Shared publicly  - 
 
 
بفرمائید وَلَـش...

(تمشک جنگلی ترش و شیرین و خوشمزه جنگلهای گیلان که در اصطلاح محلی به آن وَلَــش میگویند)
5
سعیده مسعودی نژاد's profile photonooshin E's profile photornameh r's profile photo
3 comments
 
اینو تو نقاط مختلف گیلان، با تلفظای مختلف به کار میبرن. والِش، وَلَش، ولوش و ... هم میگن. مهم نیته که باید از خوردنش لذت برد لامصّب، تلفظ مهم نیست اینجا،
 آخ می دیل بخواست...
 ·  Translate
Add a comment...

rnameh r

Shared publicly  - 
 
این شعریه از یکی از بزرگترین شاعرای گیلان زمین، زنده یاد شیون فومنی که متن و ترجمه ش و خود شعر باصدای شاعرش اینجا اومده...
 
متن منظومه گاب
اثر زنده یاد شیون فومنی

نوخوردنی داشتی، جِ هوش شون دِبو
نخوردگی (سوء تغذیه) داشت و داشت از هوش می‌رفت

مردَکِ دیوانه کَرَ بون دوبو
مرتیکه داشت دیوانه میشد

خو امرا گفتی من آخر چاق نیم
با خودش میگفت: من آخه چاق نیستم که

مفت خورِ اعیانه قرمساق نیم
مفت خور و قرمساق(جاکش) پولدارها هم نیستم که

می پا اگر کج بشه، راست شه می دس
پای من اگه راه کج رو بره، دستم راست میره

دو خاله چوبم که خورم کَس به کَس
مث دو تا شاخه چوب میمونم که به همدیگه میخورم

سیبیل نارم برّ بنا گوش ببه
سبیلی ندارم که تا بناگوشم باشه

هرتا نفس کش می ویجا موش بِبه
و هر نفس‌کشی پیش من موش باشه

محرّمان دستا بِبَم علمدار
توی محرم، علمدار دسته بشم

داد بزنم، ورگنه زای شکمدار
وقتی که داد بزنم، زن حامله بچه شو بندازه

لات حرامزاده توخَم که نیم
لات و از تخم حرام هم که نیستم

نوچه‌ی شعبان بی مخم که نیم
نوچه‌ی شعبان بی مخ هم که نیستم

آب نیدینه به سال و ماه می تنَ
به سال و ماه، تن من رنگ اب رو نمیبینه

قولینج کَرَ ایشکنه می گردنَ
قلنج هم که داره گردنم رو میشکونه

می پینچ تا انگوشتا دینی، گرداپج
پنج تا انگشت من رو میبینی، گردالویه؟

سَوَج داره می یقه را رج به رج
تو گردن من هم که ردیف ردیف شپش نشسته

می دیم پر هتوی زردجوبه
رنک و روی من هم که مث زردچوبه ست

دراز روز می کار بودو وادویه
تو کل روز هم که کارم فقط بدو بدو کردنه

آب ناوَره می ریشَ درویش بِبم
ریش من هم که پرپشت نیست تا درویش بشم

یا بتاشم می ریشَ بی ریش ببم
یا اینکه اونو بتراشم تا بی ریش بشم

نازوکِ پیرهن دوکونم تابستان
توی تابستون پیرهن نازک بپوشم

کاپشینِ آمریکائیه زمستان
و توی زمستون کاپشن آمریکایی

می پیرِ فاندم می بینیشته جایَ
جای خودم رو به پدرم هم ندم

داخل آدم نادانم دونیایَ
تمام دنیا رو آدم به حساب نیارم

وزین ببم کارِگر هوادار
بعدش هم بشم هوادار کارگران

مرگ به کارفرما ببه می شعار
و شعار من هم بشه: مرگ به کارفرما

یا تودم دستمال یزدیه می دوش
یا اینکه دستمال یزدی به دوشم بندازم

هَی بزنم آهین سرد چکوش
و هِی به آهنِ سرد چکش بزنم

کفش بخواب فوسینم کرتا کرت
کفشم رو بخواب بپوشم و اون رو روی زمین بکشم

یال واکونم میدان سر زارتا زرت
و هی پشت هم، دستم رو توی میدون باز کنم

هف هشتا سنگک بِبه می صوبحانه
برای صبحانه، هفت هشت تا سنگک بخورم

سی چهل تا قولوه بخورم عصرانه
برای عصرانه هم سی چهل تا قلوه بخورم

گورخانه وار گاروش میشین بترکه
مثل رعد و برق آروغم رو بترکونم

رادوار زهله واسی بترکه
تا از صدای اون، زهره هر عابری بترکه

می کار نه کلاشی نه فراشیه
کار من نه گلاهبرداریه و نه فرّاشی

پیل توس داران نوب تاشیه
و نه اینه که از درختهای بزرگ توس، نوب(نوعی ظرف) بتراشم

صوب ویریزم، کلاچ نوگوفته قارقار
صبح وقتی که هنوز کلاغ قارقار نگفته از خواب پا میشم

تا بوق سگ گرم امی سر به کار
و تا بوق سگ سرم به کار گرمه

کج زنمه، راست زنما، موشت زنم
هی کج میزنم، هی راست میزنم، هی مشت میزنم

ایپچی می گوش خوله انگوشت زنم
کمی هم سوراخ گوشم رو انگشت میکنم

تا بایه سر به ته ایجور کار میشین
تا کار من یجوری به اتمام برسه

وزین نهم داس چکوشِ زمین
بعد از این تازه داس و چکش رو زمین میزارم

سیجیل فاگیرانه خودا نسازه
خدا با شناسنامه دهندگان نسازه

بزین مراگید تی زبان درازه
بعد به من میگن که تو زبانت درازه

گاوم آخه نام مرا فیگیفتید؟
گاو هم آخه اسم بود برای من گرفتید؟

دس دسی می جان بلا بیگیفتید؟
دست دستی برای جان من بلا ساختید؟

ترنه میشین گابَ شباهت دهی؟
شکم من به گاو شباهت داشت؟

فرنه میشین گاب شباهت دهی؟
صدای نفس کشیدنم به گاو شباهت داشت

می کو جیگا؟ من ایتا سامان نرم
جا و مکان من کو؟ من یکی که سر و سامانی ندارم

شاخ دارما؟ دوم دارما؟ سوم دارم؟
شاخ دارم؟ دم دارم؟ سم دارم؟

خوب مرا یادِ، کیخدا خانه بو
خوب یادمه که خونه کدخدا بود

خراب شده خانه میان جا نوبو
توی خونه خراب شده ش، جا نبود

فوسین فترکان فرسم هرّه جیر
با بمال بمال خودم رو رسوندم پای ایوون

مَر خیاله که هَسایه، سی تیر
انگار که همین حالا بود، سی ام تیرماه

تازه مصدق باامو روی کار
تازه مصدق روی کار اومده بود

قوام زیی زر روخانه بیگدار
قوام السلطنه هم زر میزد و بیگدار به آب میزد

دربارَ ملت بدَ بو گو بوخور
دربار هم که به ملت گه خوری داده بود!

جا بزبو شای پدر گور به گور
شاه پدر گور به گور شده هم که جا زده بود

سیجیل فگیران تترج نیشته بید
شناسنامه دهندگان ردیف نشسته بودن

نیمکت سر دپج دپج نیشته بید
روی نیمکت، سر به سر نشسته بودن

شتر با بار بوستی او خانه ابیر
شتر با بارش توی اون خونه گم می شد

سوزن نشاستی توادن هیرّه جیر
زیر ایوون، جای سوزن انداختن هم نبود

سلام بوگوفتم، اوشانه خوش نامو
سلام گفتم، ولی اونها خوششون نیومد

می دهنِ سیر اوشانه خوش نامو
از بوی سیر دهن من خوششون نیومد

ایبار ایته داد بزه این گاب کیه؟
یه دفعه یکی داد زد که این گاو کیه؟

همه بوگوفتید انِ سیم قاطیه
همه گفتند که این سیماش قاطیه!

هس چی بو؟ می سر اوضا کوک نوبو
حالا چی بود؟ سر و اوضاع من خوب نبود

کمر بیجیرا می شینا چول وابو
از کمر به پائین من هم گِلی بودم

حقّ حساب بخواستیدی فاندمه
رشوه میخواستند که ندادم

دوغ دوشاب بخواستیدی فاندمه
دوغ و دوشاب میخواستن که من ندادم

یعنی اگر بداشتیبیم جا دائیم؟
یعنی من اگه داشتم جا میدادم؟

خودا دانه یک شی واسی سگ زئیم
خدا میدونه بخاطر یک شاهی سگ دو میزدم

بوگفتما گاب از شما بختره
گفتم که گاو از شما بهتره

هزارجوری ناز مرا میبره
هزار جور ناز من رو میکشه

خیال کونی نان مرا می دخی؟
خیال کردی نون من رو میدی؟

نیشتی بوجور شمری مرا داد زنی؟
اون بالا نشستی مثل شمر رو من داد میزنی؟

کم جِ اوشان نوبوم، ولی وا بامم
از اونها کم نمی آوردم، ولی وِل کردم

می فارسیم خب نوبو، کوتاه بامم
فارسی صحبت کردنم هم خوب نبود، این بود که کوتاه اومدم

غزیچ کور کونان ویریشتید مرا
این بود که غضبناک برای من بلند شدند

لج لج سر گاب بینیویشتید مرا
و از روی لجبازی اسم من رو گاو نوشتند

کیخدا یم دس آسینه لا بزه
کدخدا هم آستین هاش رو تا زد

زرتی مرا گاوکی امضا بزه
و گاوکی اسم من رو امضا کرد

هو زرده ریشه رم خدا نسازه
خدا برای اون ریش زرده ش هم نسازه

بزین مرا گید تی زبان درازه
بعد به من میگن که تو زبونت درازه

اَ مردمانم که دهن چاکیدی
این مردم هم که همه دهن گشادن

وقت بیافید، همه تا ضحاکیدی
اگه بهشون فرصت بدی، همه شون ضحاک می‌شن

اوووخ، تو نانی چی کشه ایم او روزان
آخ، تو نمیدونی که اونروزها چی میکشیدم

نیشنوه کافر، نیدینه موسلمان
خدا کنه هیچ کافری نشنوه و هیچ مسلمانی نبینه

شب تا صوبِ سر ایتا چوم نوخوفتیم
شب تا سر صبح یه چشم هم نمیخوابیدم

نیشتما هی می دیله امرا گوفتیم
هی مینشستم و برا دل خودم میگفتم

ان ترا بیشتر کونه دیل ناگران
این بیشتر دلت رو نگران میکنه

چِر تی هوادار نائید ان شاعران
گه چرا این شاعرها به طرفداری تو نمیان؟

یعنی یا زندان ایسابید یا غربت
یعنی همه شون یا توی زندان بودند و یا توی غربت

هن دو تا جایه گیلانی به زحمت
این دوتا جا، جائیه که گیلانی در عذابه

الباقیم گوشه نیشین بید همه
باقیشون هم که همه گوشه نشین بودند

شاه جیم ج سر نیزه کودید واهمه
از شاه هم که همه از سرنیزه ش واهمه داشتند

ممدلی افراشته، حوسین کسمای
محمدعلی افراشته، حسین کسمایی

میرزاکوجی خان نفس، فخرایی
و فخرایی که نفس میرزا کوچک خان هست

غلامرضا مرادیه بی وفا
غلامرضا مردایه بی وقا

مجیدیان، شاعر صوماسرا
شاعر صومعه سرا: مجیدیان

نسیم گیلانه کشه شهنازی
شهنازی که اسم مستعارش نسیم گیلان بود

اون که خو عمرا پوچا کود سربازی
اونی که عمر خودش رو توی سربازی پوچ کرد

پیرکائی هم هن دردَ مبتلایه
پیرکایی هم که به همین درد مبتلا هست

تا وقتی که سربازه، بی صدایه
تا وقتی که سربازه، مجبوره صداش در نیاد

مرادیان کیتابه گیج گره
کتاب مرادیان رو هم که اگه بخونی، گه گیجه میگیری

اونم نشه دِن ان روزان هیزّره
اون رو هم که این روزها به هیچ عنوان نمیشه دیدش

تیمور گرگین، ان اونه شگرده
تیمور گرگین هم که شگردش اینه:

تهران ایسه، تهرانه گیله مرده
تهران زندگی میکنه و گیله مرده تهرانیه

فارسی کرا غرق کونه خمام
فارسی که داره خمام رو غُرُق میکنه

نانم چرا فارسی بانه خو نامَ
من نمیدونم که چرا اسم خودش رو فارسی گذاشته!

رحمت موسوی امی سروره
رحمت موسوی هم که سروره ما ست

گیلکی شعر اگر نگه بختره
ولی اگه به گیلکی شعر نگه، بهتره

معالیم غزل نیویشتن دره
معالی هم که داره غزل مینویسه

غزل غزل عسل والیشتن داره
با غزلاش انگار داره عسل میلیسه

علی خداجو گیلکی بد نگه
علی خداجو هم شعر گیلکی رو بد نمیگه

اما دانه خو فارسی انقد نیه
ولی خودش هم میدونه که تو فارسی اونقد تبحر نداره

فریدون نوزادم ان میانه
فریدون نوزاد هم توی این میانه

خیلی زماته مرا تاسیانه
زمان طولانی ای هست که دلم براش تنگ شده

دایی ابوالقاسم منتظری
دایی ابوالقاسم منتظری

اونم ناره حوصله شاعری
که اون هم حوصله شاعری نداره

بارور انزلی هم هتویه
در مورد بارور اهل انزلی هم اینطوریه که

دایم دوکان میز پوشت ولویه
که همش پشت میز دوکان ولو شده

ایتام ایسا که من و اون قاهریمی
یکی هم هست که من و اون با هم قهریم

کس کسا اینگار که طلبکاریمی
طوریکه انگار از همدیگه طلب داریم

دِ کی نگم تا نشه می سر کولاه؟
دیگه کی رو نگفتم تا سرم کلاه نرفته؟

آها، مرا یاد بمو، سید شرفشاه
آها! یادم اومد: سید شرفشاه

خولاصه هیچکی می گله نوگوفتی
خلاصه هیچکدومشون در وصف حال من چیزی نگفتن

پیس کلاچم می سرا فوکوفتی
حتی کلاغ کچل هم تو سر من میزد

هر چی می بدتر آدمان نام ابیر
هر چه آدمهای از خودم گمنام تر و

مردم خانه پلا بوشقاب فاگیر
کسی که بشقاب و پلوی خودش رو هم از خونه دیگران میگرفت

کوچه سره پس بیگاده زاک و زوک
تمام بچه مچه های خیابونی (که توی گوچه پس انداخته بودنشون)

ج راه سر سگ هتو تا خرس و خوک
از سگ ولگرد تا خرس و خوک

تات و ایلات و اوروس و ارمنی
تات و ایلات و روس و ارمنی

بیشیمبیله اَ شیون فومنی
این آدم بی شیله پیله، همین شیون فومنی هم

حمام خوس و قبر سر حلوا خور
کسی که محل خوابش تو حمام بود و کسی که کارش سر قبرا حلوا گرفتن بود

ساقخانه خدمتکار زای، کون نوشور
بچه خدمتکار سقاخانه که کون خودش رو هم نمیتونست بشوره

ج داد بیگیر تا فرسی به فریاد
(بالاخره) از داد بگیر تا به فریاد

هرکی جی راه بامو مرا گاب دوخاد
هر کسی از راه رسید من رو گاو صدا کرد

دردسره، هچین ندم درازه
دردسره، الکی درازش نکنم

سیجیل فاگیرانه خودا نسازه
امیدوارم خدا با شناسنامه دهندگان نسازه

بعدِ هزار جور بیرونه جان کنش
بعد از هزار جور جون کندن تو بیرون

خانه زنای گابَ کودی سرزنش
توی خونه هم زنِ گاو سرزنشش میکرد

گوفتی گابم نام بو ترا فگیفتی؟
بهش میگفت: گاو هم اسم بود برا خودت گرفتی؟

دس دسی تی جان بلا بیگیفتی
دست دستی برای جان خودت بلا گرفتی؟

چقد تی واسسی بخورم سر فوکو؟
چقدر به خاطر تو باید سرکوفت بخورم؟

می جوانی جان میان آبَ بو
جان به این جوانی من همه آب شد

خانه نشین ببم لغاز واسی
بخاطر چرت و پرتای مردم خونه نشین شدم

بیرون نوشم خلق گولازِ واسسی
و بخاطر حرف مردم بیرون نمیرم

موش که نیم تا برسی می پایَ
مثل موش نیستم تا کسی نتونه به پای من برسه

می دو تا چشما بودوجم هوایَ
یا اینکه دو تا چشمهام رو به آسمان بدوزم(تا کسی رو نبینم)

جوانه زای میشین بوبو گوشه گیر
بچه جوان من هم که گوشه گیر شده

خو همسلامان ویجا سر بیزیر
و پیش همسن و سالهای خودش سر به زیر شده

لابد الان که اتوو درمانده یه
لابد الان که اینطوری درمانده شده

فردا هو بیچاره نامم مانده یه
حتما فردا اسم این بیچاره هم گوساله ست

خوبه ایروز تاهیه بیدینم تره
خوبه که یه روز برات تدارک ببینم

مفتخورانه سفره دیچینم تره
برای این مفتخورها سفره بچینم

پلا علاوه کونمه ایوانَ
روی ایوون پلو بار میزارم

خب فوشورم اتاق که نه، زندانَ
اتاق که نمیشه بهش گفت، این زندان رو هم خوب میشورم

درجکانه لابدانه تارَ گیرم
تار عنکبوتهای لای پنجره رو هم میگیرم

لتَه مرا، شیشانَ جانَ گیرم
با گهنه، جون شیشه ها رو هم در میارم

اصل کاری، سیجیل فاگیرانیدی
اصل کاری که شناسنامه دهندنگان هستند

او چشم دیل بوشوسته ویرانیدی
اون آدمهای چشم و دل شسته‌ی خانه ویرانند

کیخدا آدم نفرانم دوخان
نفرات و آدمهای کدخدا رو هم دعوت کن

تا تانی ان شرّ ج تی سر اوسان
تا جایی که میتونی این شر رو از سرت برطرف کن

بوگو شوما را به ولایِ علی
بگو شما رو به ولایت علی قسم میدم

گابَ اوسان، بنه می نامَ قلی
گاو رو از من بردارید و اسم قلی رو روی من بزارید

قرار ببسته دیچینید تشکیلات
قرار شد که تشکیلات رو هم بچینند

سیجیل فاگیرانه بدید سور و سات
و به شناسنامه دهندگان سور و سات هم بدن!

گرو بوشو گاب زنه گوشواره
گوشواره زنِ گاو به عنوان گرو گذاشته شد

خوره بیده بیچاره آب انگاره
و بیچاره برا خودش دردسر درست کرد

ظرف و ظروف همساده یه غرضا گیفت
از همسایه، ظرف و ظروف غرض گرفت

هر چیا کم داشتی دس انجار فیگیفت
هر چی که کم داشت دستی غرض گرفت

نمک پاش و نمک یار و موشت سنگ
نمک‌پاش و آسیاب و ظرفی که در آن نعناع می سایند

قابلمه یو تشت و غضان و هاونگ
قابلمه و سینی و .... و هاون

تونگی و بوشقاب لاجوردی، بولور
تنگ و بشقاب لاجوردی رنگ و بلور

من چه دانم، دیاره زنگی، فلوت
من چه میدونم دیگه، دایره زنگی و فلوت

دس آب لگن مرسی و کاسه ماسه
کاسه مسی مخصوص دست شستن و کاسه ماسه

روده درازی نوکونم، خولاصه
دیگه نمیخوام روده درازی کنم، خلاصه اینکه

سوفره دیچه، چی سوفره، راستی راستی
سفره چید، اونم چه سفره ای، راستی راستی

حظّ کودی آدم اونا فاندرستی
آدم وقتی بهش نگاه میکرد حظّ میکرد

آبکش پلا، سفره جا غمزه کودی
پلوی آبکش شده که توی سفره هی ناز و غمزه میکرد

قیمه مرا، آدمه مزه کودی
با قیمه هم که خیلی خوشمزه بود و به آدم کیف میداد

ترا نواسسنی حاسَ، انار بیج
حالا هوس نکنیا، انار بیج هم بود

تازه بزه ماست مرا، سیرابیج
با ماست تازه زده شده، سیرابیج

چقردمه عطر اوسادی تی سرا
عطر غذای چقردمه سرت رو میگرفت و

لوچان زایی فسنجون چنگرا
به چنگرِ توی فسنجون چشم غره میرفت

سیب زمینی کوکو، آلو مسما
کوکوی سیب زمینی، آلو مسما

ماست بورانی، ورقه، وابیشکا
بورانیه ماست، ورقه، وابیشگا

تورنگ سیر قلیه، تاس کباب
سیر قلیه با ترنگ، تاس کباب

امی میانه بمانه، سرخِ آب
بین خودمون بمونه، شراب

چپاق سیم، اشپل ماهی روده
ماهی سیم چاق، خاویار و روده ماهی

فیبیج ماهی خوردنه موقع زوده
برای خوردن ماهی کبابی که هنوز زوده

شور کولی، ترشه تره مزّیه
مزه ترشی تره هم که کولی شوره

هتو که پسته، شیرینی سبزه یه
همونطور که سبزه ی شیرینی، پسته هستش

باقالاقاتوقه مرا دستبیج ماهی
باقالا قاتوق با ماهی سرخ شده

کشه به میرزاقاسمی تنهایی
که به تنهایی به میرزا قاسمی ارجحیت داره

کیخدایه اجور جیگا چرچره
برای کدخدا هم که اینجور جاها فقط چراگاهه!

قاتل بالفطره پلا سرسره
اون قاتل بالفطره روی پلو هست (ته دیگ نمیخوره)


استکان کمر باریک، لب طلا
استکان کمرباریک با لب طلایی

جیرینگ جیرینگ، سلامتیه شما
جیرینگ، جیرینگ (صدای به هم خوردن استکانها) به سلامتیه شما

مهمانانه کیف که قشنگ ساز بو
کِیف مهمانها که قشنگ ساز شد

کوکو وگردسته، شیش اندازَ بو
کوکو هم دیگه برگردونده بودن و مثل شیش انداز شده بود

خاک به سرا نام بنئید گوساله
روی اون خاک برسر اسم گوساله رو گذاشتن

جِ چاه جیویشتا، دگادید به چاله
از چاه در رفته رو به چاله انداختن

سره چراغه هسا، گاوِ خانه
سر چراغ بود حالا و توی خونه ی گاو

مهمانی لاو دکفته، تاسیانه
مهمونی تمام شده و جاشون خالیه

چی مهمانی، سفره ی حضرت بوگو
چه مهمانی ای؟ تو بگو مث سفره حضرت

شیر ستم، شالان لذت بوگو
انگار به شیر ستم میشد و شغالها داشتن لذت میبردن

صحرا نوگو دِ، جنگل مولایه
دیگه نگو حیاطش رو، مثل جنگل میموند

خرس شکم بترکسه صحرایه
حیاطش مث شکم خرسی میموند که ترکیده باشه

چاچی کنار فوجی نوشوسته اسباب
پیش ظرفشویی کلی اسباب نشسته ریخته بود

قابلمه و تیان و کاسه بشقاب
از قابلمه و دیگ تا کاسه و بشقاب

کردخاله مشرفه چاه دکفته
چوب گرفتن سطل از چاه هم توی چاه افتاده بود

ج خستگی گاب عیال واکفته
عیال گاب هم از خستگی دیگه وا رفته بود

نجسه سفره، وا روبار شور دین
سفره ای که نجس شده و باید توی رودخونه شسته بشه

استکانه سه مرتبه کر زین
استکانها رو هم باس سه مرتبه به آب کر بزنی تا تمیز بشه

کمردود یاور ایسه یراقچین
کلفَت هم که کمرش رو بسته

کارگر عادته کار سنگین
(اشکال نداره) برای کارگرا کار سنگین عادته

گداخانم زای فوجه لشک و لور
بچه های گدا خانوم هم همه جا پخش هستن

ایتام نبه همه بنی سر به سر
همه رو روی هم بزاری، یه دونه درست حسابی هم ازشون در نمیاد

اَیتا کرَ خاش والیشتن داره
این یکی داره استخونها رو لیس میزنه

اوتا ایتا گوشه نیبیشتن داره
اونیکی یه گوشه داره مینویسه

دوتام کرا مرغ لانه واکونید
دو تاشون هم دارند لونه مرغ رو باز میکنن

اوردیکانا هولی هولی جا کونید
و اردکها رو با هولی هولی کردن، به سمت لونه هدایت میکنن

تازه سجلدا جزا پوشتی جیری
شناسنامه جدیدش رو زیر پوشتی قایم کرد


نیشته بو شه گاب چومان تیرپیری
گاو در حالی که نشسته بود چشماش تیری پیری(گیج) میرفت

زنای وابورسی شیری یا شالچی ای
زنش ازش پرسید که شیری یا شغال؟

گاب به زبان ایه مگر شوخیه؟
گاو به حرف اومد و گفت مگه شوخیه؟

ان همه یه خرج و مخارج فادم
این همه خرج و مخارج دادم

خواستیم مگه گاب ببه می نام مدام؟
تا اسم من برا همیشه گاو باشه؟

پول بداری فلک تی فرمانبره
پول اگه داشته باشی، فلک ازت فرمان میبره

تی احترام کیخداجام بیشتره
احترامت از کدخدا هم بیشتره

تو نانی، پول چه کاران انجام دهه
تو که نمیدونی چه کارها که پول انجام میده

امام حوسین سر هن پول وبی
سر امام حسین هم بابت همین پول بریده شد

خوشانه امضایا والیشتید مره
امضای خودشون رو برای من لیس زدند(و پاک کردند)

ایتا خورم نام بینیویشتید مره
و یه اسم خوب برای من نوشتند

ننی چوطو کیخدا لال بمرده
نمیدونی که کدخدای لال مرده چطوری

گب گب سر آوردی خیر نوخورده
هی حرف روی حرف میاورد که، الهی خیر نخوره

ناکسِ جانِ گوشت فوبوستن دوبو
ناکس انگار گوشت تنش رو داشتن میکندن

خو سیبیله گوشه جووستن دوبو
داشت گوشه سبیلش رو میجوید

تو که دانی کم بینه اون زلزله
تو که میدونی، اون زلزله آدم کم بینیه

خواستی می جا امضا فده ولوله
اون شیطان میخواست جای من امضا بزنه

یعنی که من بعله، سواد دارمَ
یعنی اینکه میخواست بگه بعله، من سواد دارم

هچین نیه وکیل هر کارمَ
و الکی نیست که وکیل هر کاری شدم

منم دانی، می دسَ می پوشت بزم
من رو هم که میشناسی، دستم رو به پشت زدم

می نامِ جیری ایتا انگوشت بزم
و زیر اسم خودم یه انگشت زدم

من چی دانم چی گیدی، بوکودید کمسیون
من که نمیدونم چی میگفتند، کمیسیون برگزار شد

گابَ گوساله چکودید اون دورون
و تو اون میان هم گاو رو تبدیل به گوساله کردن

گابِ زن گوش تا بمو گوساله
زن گاو تا گوساله به گوشش رسید

جغد مانستن بنه سر به ناله
مثل جغذ سر به ناله گذاشت

خو دیوانه تاس یهو آب دوکود
یهو دیوانه شد

صحرا دکفت، عالم خو سر فوکود
رفت توی حیاط و عالم رو روی سر خودش ریخت

حسا بیدین چه خبره ازدحام
حالا بیا و ببین چه شلوغی شده

درجک پوشت، دیواره جور، پوشت بام
پشت پنجره، بالای دیوار، روی پشت بام

هرا بوکود خو خاشه جانَ بزه
از بس جان استخوانی خودش رو زد، خودش رو هلاک کرد

موشت مرا خو سر تانَ بزه
با مشت روی سرش زد

چیلیک زنان بوگوفته خاک بی تی سر
هق هق کنان گفت که خاک تو سرت

حقا که گابی گزنه به تی پر
حقا که گاو هستی، الهی گزنه به تنت بخوره

تو نانی گوساله وزین گابَ به؟
تو هنوز نمیدونی که گوساله بعدا گاو میشه؟

هر سگ و ناسگ تره قصابَ به؟
و هر سگ و ناسگی برات قصاب میشه؟

قحطیه نام بو، خاک عالم تی سر؟
اسم قحطی بود؟ خاک عالم بر سرت

تی پول حرام بو، خاک عالم تی سر؟
پولت خرام بود؟ خاک عالم بر سرت

خواستی خو دستَ زیر ساتور بنه
میخواست دستش رو زیر ساتور بزاره

ساتور جیری خو دسَ بشکنه
و زیر ساتور دست خودش رو بشکنه

گاب دِ هسا، میته قبرستانه
گاو دیگه الان شبیه مرده ی قبرستون شده

پرکه انی پا چکره، حیرانه
لنگ پاهاش میلرزه و حیران و هاج و واج شده

موشت مرا خو سر تانَ زیی
با مشت روی سر خودش میزد

ناله کودی، خو سر جان زیی
ناله میکرد و به سر و جان خودش میزد

فردا هَ گوساله وزین گاو به
فردا همین گوساله، گاو میشه

هر سگ و ناسگ مره قصابه به
و هر سگ و ناسگی برای من قصاب میشه

گوفتی وگوفتی انقدر کخ کودی
اینقدر گفت و گفت تا اینکه کف کرد

سرما میان آدم اویا یخ کودی
توی اون سرما، آدمی یخ میکرد

سر چراغ بو، همه دس کُل بزن
سر چراغ بود و همگی دست به کمر ایستاده

تماشاخانه بمبید مرد و زن
مرد و زن انگاری به تماشاخانه اومده بودند
-------------------------------------------------------
شعر رو با صدای شیون، میتونید از اینجا هم بشنوید:
http://uplod.ir/2pfd11mws7jk/6-Gab.mp3.htm

متن منظومه گاب متاسفانه در هیچ سایتی بصورت کامل یا صحیح درج نشده بود. این بود که خودم دست به کار شدم و اون رو از روی نوار پیاده کردم. این کار و ترجمه ش به فارسی وقت زیادی رو از من گرفته و می چوم بیرون بمو و می گوش کر بوست! پس جون من لطفا اگه کپی میکنید، یه کوچولو، اون پائین مائینا، منبع رو هم ذکر کنید. از لینک داده شده هم میتونید به این شعر با صدای شیون گوش کنید.
راستی، از اونجا که این شعر از روی نوار پیاده شده، سعی تمام شده که اشتباهی توش وجود نداشته باشه. اگه دوستای عزیز گیلک زبان اشتباهی توی اون میبینن، لطفا توی کامنتا اطلاع بدن تا تصحیح بشه. بازم ممنون
 ·  Translate
4
sina samadi sayyad's profile photoSaeed Azarmanesh's profile photo
2 comments
 
با سلام  و تشکر از زحمات شما در جهت گردآوری اشعار زنده یاد میر احمد سید فخری نزاد
 ·  Translate
Add a comment...

rnameh r

Shared publicly  - 
 
 
آواز "همای" در سوگ استادش فریدون پوررضا
 ·  Translate
9
Add a comment...
In his circles
255 people
Have him in circles
1,212 people

rnameh r

Shared publicly  - 
 
 
آموزگار و شاگردش
در سال 1329 یک دخترک کر و لال و یتیم اصفهانی به نام سکینه به جمع خانواده ی ما اضافه شد. سکینه در ساعت درس یکی از شاگردان آموزشگاه و بعد از تعطیل یکی از ما بود. تا روزی هم که عروس بشود و برود در خانه ی ما بود. سکینه به تقلید از خواهر کوچکم به من داداش می گفت. پدرم از داشتن این شاگرد شبانه روزی بدش نمی آمد. چون سر ناهار و شام، قبل از خواب یا فرصتی که گیر می آورد می توانست به او کلمات جدیدی یاد بدهد و تلفظ او را بهتر کند. سکینه هم به خاطر داشتن این آموزگار خصوصی و تمام وقت در حرف زدن از بقیه ی همکلاسی هایش جلوتر بود.
یک روز دور هم بودیم. پدرم پشت میز نشسته بود و داشت مقاله ای می نوشت. یک لیوان آب هم دم دستش بود. سکینه برای همه مان چای آورد. وقتی می خواست استکان چای را بگذارد جلوی پدرم، دستش خورد به لیوان آب. لیوان آب برگشت روی نوشته های پدرم. اوقات پدر تلخ شد. به سکینه تشر زد و گفت: "خَرَکه!" سکینه که تا آن روز این کلمه ی ناشناس و عجیب و غریب را نشنیده بود، برای یاد گرفتن آن فرصت را غنیمت شمرده و پرسید "خرکه / یعنی چه؟..." پدرم گفت:" خرکه/ کسی/ است/ که/ لیوانی/ آب راااا/ بریزد/ روی/ میزززز"
سکینه که خیال می کرد معنی این کلمه را یاد گرفته، با خوشحالی و تعجب گفت:" وااا/ فمـ/ ی/ دم... فمـ/ ی/ دم."
از این قضیه مدتی گذشت. باز یک روز دور هم بودیم. پدرم پشت میز نشسته بود و داشت چیزی می نوشت. یک لیوان آب هم دم دستش بود. پدرم وقتی خواست مدادش را بردارد، دستش خورد به لیوان آب. لیوان برگشت روی کاغذهایش. سکینه که فرصت خوبی برای استفاده از کلمه به دست آورده بود به پدرم گفت:" تو/ خرکه/ هس/ تی."
ما جا خوردیم. اما پدرم بدش نیامده بود، چون برای او هم فرصت خوبی شده بود برای یاد دادن معنی آن کلمه . سکینه را صدا کرد، سکینه آمد جلو. پدرم گفت: " آیا می دانی/ خرکه/ یعنی چه؟" سکینه گفت:" می دانم/ هرکس/ آب بریزد/ روی میززز/ پس تو/ خرکه/ هستی."
پدرم گفت:" سکینه/ آیا / تو/ می دانی/ خر/ یعنی/ چه؟" سکینه که معنی کلمه ی خر را می دانست، دست هایش را مثل گوش های خر گرفت بالای سرش و گفت: " خر/ گوش/ دراز/ دارد/ دم/ دارد/ عررر/ عررر/ می کند."
پدرم گفت:" آفرین/ به تو/ حالااا/ گوش/ کن/ آیا/ تو/ می دانی/ کره خررر/ یعنی چه؟" سکینه گفت:" نه/ نمی دانم" پدرم گفت:" کره خر/ یعنی بچه ی / خررر. خرکه/ هم/ یعنی/ کره خررر..."
سکینه هم که معنی دقیق کلمه را یاد گرفته بود نگذاشت حرف پدرم تمام شود. از خوشحالی چشم هایش برق زد. نیشش تا بناگوش باز شد و انگشت سبابه اش را گذاشت روی شقیقه اش. گفت:" فهـ/ میدم/ تو/ خرکه/ نیســ/ تی..." بعذ مرا که آن گوشه نشسته بودم نشان داد و گفت:" داداااش/ خرکه/ اسـ سـ ست."
چهره هایی از پدرم، ثمین باغچه بان، نشر قطره، چاپ دوم، 1384
 ·  Translate
2
Add a comment...

rnameh r

Shared publicly  - 
 
این دو نفر اولین آلبومشون رو در 10 ترک و در سبک رپ فان و به زبان گیلکی منتشر کردند. پمپ آب یکی از آهنگهای این آلبومه

http://goo.gl/8UOCJ
 ·  Translate
5
2
rnameh r's profile photo
 
آقای دکتر عزیز، همونطور که میبینی من این متن و آهنگ رو از توی یه صفحه ای برداشتم که ادرسش زیر متن هم اومده؛ خودم هم دنبال کل آلبومش هستم و نتونستم پیدا کنم! فقط تو رو خدا برامون آمپول ننویس، قرص و شربت هرچی نوشتی قول میدیم بخوریم :)
 ·  Translate
Add a comment...

rnameh r

Shared publicly  - 
 
 
Iran, Guilan, Amlash
ایـــران، گیــــلان، املــــش

عکس: داود خانی
 ·  Translate
7
1
Add a comment...

rnameh r

Shared publicly  - 
 
 
ترانه زیبای گیلکی آها بوگو
خواننده: زاکون با همراهی موری

منبع ویدئو: http://www.radiojavan.com
برای دریافت فایل صوتی این آهنگ می توانید به لینک زیر مراجعه کنید:
http://goo.gl/hcvV8
2
mehdi rahimi's profile photo
 
سلام عالیه 
 ·  Translate
Add a comment...