Profile cover photo
Profile photo
Rogier De Langhe
37 followers
37 followers
About
Posts

Post has attachment
Vorige week organiseerde ik aan de Universiteit Gent voor de tweede keer een Workshop Deeleconomie. Hier het verslag, inclusief presentaties van alle sprekers.
Add a comment...

Post has attachment
31 mei, 14-17u, Universiteit Gent: 2e workshop deeleconomie met oa Martijn Arets
Workshop deeleconomie II
Workshop deeleconomie II
new-commons.blogspot.be
Add a comment...

Post has attachment
Act Like a Commoner: reeks events rond commons naar aanleiding van het bezoek van Michel Bauwens aan Gent
Act Like a Commoner
Act Like a Commoner
new-commons.blogspot.be
Add a comment...

Post has attachment
“Commons zijn geen goederen, het is een beheersvorm. Het gaat niet om gemeenschappelijke goederen maar om het gemeenschappelijk beheer ervan. Meer commons betekent dus niet meer staat in plaats van meer markt, maar iets anders, tussen markt en staat in; een “derde weg” tussen privatiseren en nationaliseren.”

“Onze moderne structuren hebben nooit de bedoeling gehad om overvloed en duurzaamheid te creëren. Ontstaan eind 18e eeuw in een onuitputtelijk lijkende wereld zonder scholen en ziekenhuizen, zijn ze gericht op infrastructuuropbouw om de nieuwe welvaart van de industriële vooruitgang zo snel mogelijk te ontsluiten. Daarom creëerden ze door middel van eigendomsrechten en competitie op markten geen overvloed maar net omgekeerd een artificiële schaarste, zodat iedereen elkaar onder druk zou zetten om de vijver zo snel mogelijk leeg te vissen.

Zo bekeken zijn de grote problemen van de industriële tijd zoals vervuiling, klimaatopwarming en grondstoffenschaarste eigenlijk de blinde vlekken van de Verlichting en de strategie van kortetermijninfrastructuuropbouw die typisch is voor het modernistische vooruitgangsdenken. Op het moment zelf is het wel “optimaal”, maar op de lange termijn is het niet “duurzaam”. Als derde weg voorbij markt en staat laten commons toe om die blinde vlekken op te vullen.”

“Hoe pril ook, de herleving van de commons draagt de belofte in zich van een menselijkere economie. Een maatschappij op maat van de mens, in tegenstelling tot de ongrijpbare markten en de ivoren torens die onze leefwereld hebben veranderd in een op hol geslagen machine die niemand nog overziet of controleert, een verlies aan controle dat mensen economisch uitput (burnouts) en politiek opstandig maakt (populisme).

Het commonsmodel vormt een positief alternatief voor diegenen die die controle willen terugwinnen ten koste van de ander. Iedereen kan een commons opzetten en het beheer ervan was nooit zo makkelijk. Vandaag hoef je niet langer te dromen van een andere wereld, je maakt’m gewoon zelf.”
Add a comment...

Post has attachment
Waalse bossen hebben een waarde van 1 miljard euro maar brengen slechts 1 miljoen euro op. Daarom komt er druk op de staat om ze op de markt te gooien. Een opportuniteit voor de commons om zich te bewijzen als alternatief voor markt en staat? Een concreet experiment zou kunnen zijn om met een groep een stuk bos op te kopen en dat samen te beheren. Lees er hier meer over!
Waalse bossen als commons?
Waalse bossen als commons?
new-commons.blogspot.be
Add a comment...

Post has attachment
Add a comment...

Post has attachment
Add a comment...

Post has attachment

Post has attachment
Digitale revolutie in Antwerpen
Digitale revolutie in Antwerpen
new-commons.blogspot.be
Add a comment...

Post has attachment
"Traditionele politiek wordt gevoerd op een links-rechtsas. De oplossing voor eender welk probleem is uiteindelijk ofwel de groei meer herverdelen (links) ofwel de groei meer herinvesteren (rechts). Maar wat als er geen groei meer is? Dan verandert de discussie en duikt een fundamentelere vraag op: welk systeem willen we eigenlijk? Zullen we het bestaande herstellen in zijn oude glorie, of bouwen we beter een nieuw?

Het dilemma tussen herstellen en vernieuwen is een fundamenteel ander soort debat dan dat tussen links en rechts. Het is geen debat binnen een systeem, maar tussen systemen. Die discussie aangaan vergt iets wat voor establishmentfiguren erg moeilijk ligt: erkennen dat het bestaande systeem niet meer werkt. Het is geen normale, maar revolutionaire politiek. En daar zijn de spelregels anders. Kiezers willen geen groter stuk van de taart, maar dat de taart van hen is. De vraag is niet welke richting het stuur uit moet draaien, maar wiens auto we nemen. Politiek in tijden van revolutie gaat niet over geld, maar over macht."
Add a comment...
Wait while more posts are being loaded