Profile cover photo
Profile photo
Fundacja Wchodzę w To
6 followers -
Fundacja Wchodzę w To działa na rzecz wszystkich chorych bez względu na rodzaj schorzenia czy wiek, a zwłaszcza na rzecz niepełnosprawnych ruchowo, ze szczególnym uwzględnieniem schorzeń stopy i stawu skokowo-goleniowego.
Fundacja Wchodzę w To działa na rzecz wszystkich chorych bez względu na rodzaj schorzenia czy wiek, a zwłaszcza na rzecz niepełnosprawnych ruchowo, ze szczególnym uwzględnieniem schorzeń stopy i stawu skokowo-goleniowego.

6 followers
About
Posts

Post has attachment
PhotoPhotoPhotoPhotoPhoto
I Międzynarodowa Konferencja "Mutyzm Wybiórczy w teorii i praktyce"
5 Photos - View album
Add a comment...

Post has attachment
Photo
Photo
Klasa bez barier
99 Photos - View album
Add a comment...

Post has attachment
Photo
Add a comment...

Post has attachment
Po sukcesie pilotażowego projektu, który był realizowany w 2013 roku, dzieci i młodzież z tyskich szkół podstawowych w okresie od 27.11.2014 r.  do 31.12.2014 r. po raz drugi wzięły udział w aż 78 warsztatach pt. „Klasa bez barier”. Programem zostało objętych 1411 uczestników. Myślą przewodnią warsztatów była szeroko rozumiana tolerancja. 

W trakcie zajęć pojęcia związane z tematyką „inności” zostały wyjaśnione w formie zabawy przy współudziale różnorodnych metod
i materiałów dydaktycznych:
- szytych ręcznie lalek z różnego rodzaju „innością”: np. lalka czarnoskóra, lalka z rudymi włosami, lalka z niedosłuchem i aparatem słuchowym, lalka niewidoma z psem przewodnikiem, lalki z niepełnosprawnością kończyn górnych i dolnych: z ortezami ortopedycznymi, kulami ortopedycznymi, protezami kończyn, z alergią kontaktową, lalka onkologiczna,  a także lalka z Zespołem Aspergera (forma autyzmu), z bielactwem, bez oczka, lalka w okularach itp., które miały na celu wprowadzić dzieci od jak najwcześniejszych chwil do prawdziwego świata, gdzie nie wszyscy mamy 90-60-90 i proste zęby;
- plansz edukacyjnych, które w bardzo subtelny i estetyczny sposób rozbudzały dziecięcą wrażliwość i wyobraźnię;
- planszowych gier edukacyjno-wychowawczych – dla dzieci
w starszych klasach (III-VI), Tematyką gry jest droga do pracy osoby niepełnosprawnej, oraz przeszkody, jakie może ona spotkać na swojej drodze;
-  czytania wraz z dziećmi:  np. "Czarna książka kolorów"; To książka, która umożliwiła spotkanie widzących z niewidomymi, która uczyła współodczuwania i uwrażliwiała na odmienność. Książka jest prawie cała czarna – czarne ilustracje, czarny braille'a, jedynie tekst odcina się od tła jasnymi literami. Przedstawia ona przyjaźń dwóch chłopców, z których jeden, Tomek, jest niewidomy. 
Jego widzący przyjaciel opowiada dzieciom, jak Tomek poznaje kolory, a poznaje je poprzez smak, dotyk i zapach. Czytając tę opowieść, dzieci również mogły je widzieć inaczej, tak jak Tomek żyjący w „świecie ciemności”. Przed dziećmi otworzyły się bowiem nowe przestrzenie – zmysłów i wyobraźni. „Tomek nie widzi kolorów. Są one dla niego tysiącami smaków, zapachów, dźwięków i emocji. Historia o pogrążonym w mroku chłopcu zachęciła dzieci, by spróbowały odkrywać je tak, jak on: wcale ich nie widząc”;
- zabaw ruchowych; 
- nauki podstaw języka migowego;
- wspólnego wypracowania wniosków na podstawie ćwiczenia pt.:
 „O stereotypach, uprzedzeniach i braku tolerancji” (w klasach V-VI). Materiały dydaktyczne wykorzystane: krzyżówka tematyczna rozwiązywana wspólnie z uczestnikami, Powszechna Deklaracja Praw Człowieka – artykuł 1, definicja – godności, definicja - stereotypu oraz technika rankingu diamentowego: „Jakie są cechy człowieka, o którym mówimy, że jest tolerancyjny?”.
Wprowadzenie innowacyjnego ćwiczenia z wykorzystaniem lalek, które do tej pory były wykorzystywane w klasach 0-III u dzieci starszych, przyniosło spektakularne efekty. Pojawiły się nowe lalki czarnoskóre, lalki z włosami typu „afro”, lalki Chinki i Japonki, lalki
z otyłością, z anoreksją. Zadaniem dzieci, które otrzymały lalki, było ożywienie postaci i omówienie jej przed kolegami i koleżankami: nadanie jej imienia, opowiedzenie skąd pochodzi, jaką ma rodzinę
i czy posiada rodzinę (uczestnikami warsztatów były również wychowankowie domu dziecka), jakie ma hobby, marzenia, określenie jej sprawności oraz cech, które wyróżniają ją od innych, omówienie jej ewentualnych lęków i obaw dotyczących jej funkcjonowania w grupie, a także jej oczekiwań względem grupy. 
Młodzież wykazała się niesamowitą kreatywnością, jednakże zadanie to uwidoczniło te płaszczyzny tolerancji, które dla poszczególnych uczestników były bardziej problematyczne. 
Dzięki temu animator mógł przepracować wraz z uczestnikami te indywidualne zagadnienia. Bardzo pomogły wybrane przykłady znanych im osób – często autorytetów – którzy pomimo trudności osiągnęli wiele w życiu. Przykład: Leo Messi – piłkarz obciążony Zespołem Aspergera. Bardzo często postacie były „ubierane”
w rzeczywiste problemy dzieci, które opowiadały np. o chorobach czy śmierci w rodzinie (po warsztatach podchodziły i opowiadały już bezpośrednio  o swoim przypadku podczas prywatnej rozmowy
z animatorem). Dzięki tej formie warsztatów zaczęły one pełnić również rolę terapeutyczną, pomagającą zmierzyć się z własnymi słabościami i traumami. Warsztaty będą cyklicznie kontynuowane.

Bardzo skutecznym narzędziem okazały się również artykuły spożywcze, które w formie degustacji służyły do identyfikacji konsumowanego produktu, gdy uczestnik miał zawiązane oczy. 
W ten sposób uczestnik identyfikował nie tylko produkt, ale jego kolor, np.: cukier – kolor biały; cytrynowa galaretka – kolor żółty.
W zestawieniu z „Czarną książką kolorów”, w której obrazki nie zawsze były właściwie rozpoznawane, uczestnicy doświadczyli, że każda osoba posiada predyspozycje, które ją wyróżniają, a ludzie nie dzielą się na lepszych i gorszych, ale nawzajem potrafią się uzupełniać. 

Warsztaty w tak nowatorskiej formie umożliwiły przede wszystkim główne założenia projektu:
1. rozbudzenie wrażliwości na szeroko rozumianą „inność” i związane z nią mechanizmy wykluczania, celem zapobiegania takim zjawiskom jak: nietolerancja, niezrozumienie, brak szacunku, czy przemoc psychiczna wobec różnych form niepełnosprawności poprzez oddziaływanie na wyobraźnię i pobudzanie empatii; 
2. wskazanie, że wszyscy możemy dać coś społeczności, w jakiej funkcjonujemy, jeśli nie zostaniemy z niej z jakichkolwiek powodów wyizolowani; 
3. nauczenie akceptowania własnych niedoskonałości i ukazanie, że każdy jest „inny”, a różnorodność to zaleta a nie wada, gdzie niepełnosprawność fizyczna jest jedną z form odmienności.

Projekt był współfinansowany przez Wydział Spraw Społecznych i Zdrowia Miasta Tychy. Autorem materiałów plastycznych jest firma Brandglow. Proces rekrutacji szkół opierał się na współpracy z Miejskim Zarządem Oświaty oraz Dyrekcją Szkół i kadrą pedagogiczną. Za wsparcie projektu serdecznie dziękujemy. 
PhotoPhotoPhotoPhotoPhoto
Klasa bez barier
96 Photos - View album
Add a comment...

Post has attachment
W okresie od 01.08.2014 r. do 20.12.2014 r. Fundacja Wchodzę w To zrealizowała projekt współfinansowany przez Miasto Tychy pt.: "Wigor juniorki w ciele seniorki" w ramach zadania publicznego: Prowadzenie programu edukacyjno – integracyjno – rehabilitacyjnego w formie stacjonarnej bądź wyjazdowej dla osób starszych, samotnych a także niepełnosprawnych.
 
W trakcie 8 warsztatów pt. „Wigor juniorki w ciele seniorki” udział wzięło 20 kobiet w wieku 50+,  w  tym szczególnie chorych i niepełnosprawnych, mieszkających na terenie Miasta Tychy. 
Podczas „Warsztatów urody” panie zapoznały się z zasadami analizy kolorystycznej przy określaniu swojego typu urody, skorzystały z poradnictwa fryzjerskiego, nauczyły się wykonywać makijaż kobiety dojrzałej i poznały cechy oraz sposoby pielęgnacji swojej skóry. Nie zabrakło również zabawy „modą”, czyli jak się dobrze ubrać bez wydatkowania połowy wypłaty, emerytury, czy  renty.
Podczas „Warsztatów rękodzieła” panie poznały techniki pracy rękodzielniczej i wykonały prace z wełenki czesankowej. Podczas zajęć z „Gimnastyki umysłu”panie poznały zasady budowania map myśli i możliwości ich wykorzystania w codziennym życiu, poznały ćwiczenia z zakresu czytania mowy ciała i treningu pamięci. 
Dużym zainteresowaniem cieszyły się również warsztaty pt.: „Przyjazne technologie”, podczas których panie poznały podstawy obsługi komputera oraz programów komputerowych, a także możliwości zastosowania ich w codziennym życiu seniorki.


Warsztaty w tak nowatorskiej formie umożliwiły:
-zmniejszenie poczucia alienacji przez osoby starsze,
-nawiązanie nowych znajomości,
-podniesienie poczucia wartości,
-poprawa własnego wizerunku,
-rozwój intelektualny,
-poprawa samopoczucia,
-nabycie poczucia bycia ważną częścią społeczeństwa,
-nabycie umiejętności współdziałania i szybkiego komunikowania się pomiędzy sobą
-nabycie umiejętności skutecznego porozumiewania się werbalnego i pozawerbalnego,
-nabycie umiejętności tworzenia atmosfery sprzyjającej pracy,
-nabycie umiejętności kojarzenia nietypowych idei,
-nabycie umiejętności podążania za nowinkami i trendami, 
-nabycie umiejętności wyszukiwania ciekawych informacji na różnorodne tematy,
-nabycie umiejętności skutecznego wykorzystania wiedzy zdobytej na warsztatach,
-nabycie umiejętności odnalezienia i zdefiniowania przez uczestników dziedzin 
w samorealizacji,
-odnalezienie „swojego wartościowego Ja”,
-nabycie umiejętności umiejętnego stosowania wiedzy „ jak zadbać o siebie”,
-nabycie umiejętności praktycznego wykorzystania nowoczesnych technik informatycznych 
i komunikacyjnych oraz przełamywanie barier związanych z zastosowaniem nowoczesnych technik komputerowych - rozwój kreatywności ludzi starszych.
PhotoPhotoPhotoPhotoPhoto
Wigor juniorki w ciele seniorki 2014
36 Photos - View album
Add a comment...

Post has attachment
03.09.2013 r. Fundacja Wchodzę w To wzięła udział w Festiwalu Ludzi Aktywnych w Dąbrowie Górniczej
PhotoPhotoPhotoPhotoPhoto
03.09.2013 r. Fundacja Wchodzę w To podczas Festiwalu Ludzi Aktywnych w Dąbrowi Górniczej
16 Photos - View album
Add a comment...

Post has attachment
W okresie od 15.11.2013 do 23.12.2013 w trzech tyskich szkołach podstawowych:

SP nr 17
SP nr 10
SP nr 3

odbyło się 20 warsztatów dla dzieci w okresie wczesnoszkolnym, czyli dla uczniów klas 
I-III pod tytułem: 

„Niepełnosprawny kocha i czuje jak Ty.
Oswajamy z niepełnosprawnością”.

Celami projektu było:

- rozbudzenie dziecięcej wrażliwości na szeroko rozumianą „inność” i związane z nią mechanizmy wykluczania, celem zapobiegania takim zjawiskom jak: nietolerancja, niezrozumienie, brak szacunku, czy przemoc psychiczna wobec różnych form niepełnosprawności kolegów i koleżanek, poprzez oddziaływanie na dziecięcą wyobraźnię i pobudzanie empatii;
- wskazanie, że wszyscy możemy dać coś społeczności, w jakiej funkcjonujemy, jeśli nie zostaniemy z niej z jakichkolwiek powodów wyizolowani;
- nauczenie akceptowania własnych niedoskonałości i ukazanie, że każdy jest „inny”, a różnorodność to zaleta a nie wada, gdzie niepełnosprawność fizyczna jest jedną z form odmienności.

W trakcie warsztatów na terenie tyskich szkół wykorzystano nowatorskie materiały edukacyjne, a mianowicie:

- szyte ręcznie lalki z różnego rodzaju niepełnosprawnościami: lalka z niedosłuchem i aparatem słuchowym, lalka niewidoma z psem przewodnikiem, lalki z niepełnosprawnością kończyn górnych i dolnych: z ortezami ortopedycznymi, kulami ortopedycznymi, protezami kończyn, lalka z chorobami dermatologicznymi, lalka onkologiczna, a także lalka z Zespołem Aspergera (forma autyzmu), które miały na celu wprowadzić dzieci od jak najwcześniejszych chwil do prawdziwego świata, gdzie nie wszyscy mamy 90-60-90 i proste zęby. Zostały one stworzone przez doświadczonego pedagoda, Panią Martę Pytka: http://www.sp70.waw.pl/lalki_kida.html

- planszowa gra edukacyjno-wychowawcza - którą każde dziecko otrzymało podczas warsztatów i mogło ją zabrać do domu celem utrwalenia wiadomości poprzez kontynuację programu w domu rodzinnym. Dzięki temu warsztaty dały możliwość włączenia w program edukacyjny również pozostałych członków rodziny dzieci: rodzeństwa oraz rodziców, oraz najbliższego środowiska rówieśniczego. Tematyką gry jest droga do pracy osoby niepełnosprawnej, oraz przeszkody, jakie może ona spotkać na swojej drodze. Dodatkiem do gry stanowiły kolorowanko-wycinanki o tematyce niepełnosprawności, które w bardzo subtelny i estetyczny sposób rozbudzały dziecięcą wrażliwość i wyobraźnię. Autorem tych fantastycznych materiałów jest Firma Brandglow http://www.brandglow.pl/

- Niezwykłym doświadczeniem dla dzieci była również "Czarna książka kolorów".
Jest to książka, która umożliwia spotkanie widzących z niewidomymi, która uczy współodczuwania i uwrażliwia na odmienność.
Książka jest prawie cała czarna – czarne ilustracje, czarny braille'a, jedynie tekst odcina się od tła jasnymi literami. Przedstawia ona przyjaźń dwóch chłopców, z których jeden, Tomek, jest niewidomy. Jego widzący przyjaciel opowiada dzieciom, jak Tomek poznaje kolory, a poznaje je poprzez smak, dotyk i zapach. Czytając tę opowieść, dzieci również zaczynały je widzieć inaczej, tak jak Tomek żyjący w „świecie ciemności”. Przed dziećmi otwierały się bowiem nowe przestrzenie – zmysłów i wyobraźni.
„Tomek nie widzi kolorów. Są one dla niego tysiącami smaków, zapachów, dźwięków i emocji. Historia o pogrążonym w mroku chłopcu zachęcała dzieci, by spróbowały odkrywać je tak, jak on: wcale ich nie widząc”.

Nie zabrakło również zabaw ruchowych. Zabawa w popularnego „bociana”, czyli konkurs w staniu na jednej nodze, malowanie drugą ręką, gdy ręka dominująca pozostawała unieruchomiona, czy zabawa w niewidomego i jego psa przewodnika. Oprócz tych zabaw dzieci uczyły się również podstawowych słów w języku migowym takich jak: kocham cię, dzień dobry, do widzenia. 
Warsztaty trwały 45 minut dla każdej z klas. Jednak te 45 minut mijało tak szybko, iż po dzwonku na przerwę pozostawał niedosyt, zarówno wśród dzieci, jak i prowadzących. Żegnałyśmy się z dziećmi z nadzieją na kolejne spotkania słowami „do widzenia” i to w języku migowym. 

Program edukacyjny został sfinansowany ze środków własnych Fundacji oraz dzięki dofinansowaniu przez Miasto Tychy reprezentowane przez Prezydenta Miasta Tychy w ramach Małego Grantu. Serdecznie dziękujemy za dofinansowanie do naszego projektu.

Dziękujemy również Pani Annie Szmigiel z Wydziału Zdrowia Miasta Tychy, a także Dyrekcji Szkół, Pedagogom, Nauczycielom, Firmie Brandglow, Pani Marcie Pytka, Pani Marcie Jamro, która jako pedagog prowadziła wraz z nami zajęcia, a także wszystkim pozostałym osobom, które w jakikolwiek sposób przyczyniły się do tak pozytywnego oddźwięku naszych warsztatów.

Renata Szot
Prezes Fundacji Wchodzę w To
PhotoPhotoPhotoPhotoPhoto
„Niepełnosprawny kocha i czuje jak Ty. Oswajamy z niepełnosprawnością”.
159 Photos - View album
Add a comment...

Post has attachment
Mikołajki 2013 w Tychach

6 grudnia również był dniem z Fundacją Wchodzę w To. Nasza Mikołajka obdarowywała dzieci słodyczami, gdy w tym czasie była prowadzona zbiórka publiczna na rzecz poparzonej dziewczynki, Zosi Iglar.
PhotoPhotoPhotoPhotoPhoto
Mikołajki 2013 w Tychach wraz z Fundacją Wchodzę w To
9 Photos - View album
Add a comment...

Post has attachment
Wraz z portalem Siepomaga" wspieramy Anię Harkowską, która 1 sierpnia doznała skomplikowanego urazu barku podczas upadku z roweru przy prędkości 60 km/h i operacji, a następnie wzięła udział w Mistrzostwach Świata w Kolarstwie w Kanadzie, gdzie zdobyła II miejsce! http://www.siepomaga.pl/f/wchodzewto/c/998
Add a comment...

Post has attachment
http://www.maratoninspiracji.pl/inspiracje/renata-szotPortal "Maraton Inspiracji" wyróżnił osobę Założycielki Fundacji Wchodzę w To
Add a comment...
Wait while more posts are being loaded