Profile cover photo
Profile photo
فیتیلیو وب سایت جامع ورزش و سلامت
3 followers -
فیتیلیو سایت جامع ورزش و سلامت
فیتیلیو سایت جامع ورزش و سلامت

3 followers
About
Posts

Post has attachment
سندرم دُم اسب و پوکی استخوان

پوکی استخوان (osteoporosis) نوعی بیماری استخوانی است که احتمال شکستگی استخوان را افزایش می‌دهد.

در این بیماری, تراکم ماده جامد (معدنی) استخوان (Bone mineral density; BMD) کاهش می‌یابد, ساختار میکروسکوپی استخوان از هم گسیخته می‌شود و مقدار و تنوع پروتئین‌های غیرکلاژن موجود در استخوان تغییر می‌کند.

آیا می‌توان از پوکی استخوان پیشگیری کرد؟

می‌توان از پوکی استخوان با ایجاد تغییراتی در نحوه زندگی و گاهی با مصرف دارو پیشگیری کرد.

در افراد مبتلا به پوکی استخوان, درمان عبارت است از: تغییر شیوه زندگی, پیشگیری از زمین خوردن و مصرف داروها (کلسیم, ویتامینD, بسیفوسفونات‌ها و چندین نوع داروی دیگر).

پوکی استخوان نشانه‌های اختصاصی ندارد و پیامد اصلی آن افزایش خطر شکستگی‌های استخوانی است و این شکستگی‌ها, در شرایطی روی می‌دهند که افراد سالم, به طور طبیعی در این شرایط دچار شکستگی نمی‌شوند؛ از این رو, شکستگی‌های مزبور را شکستگی‌های ناشی از شکنندگی استخوان می‌نامند.

این نوع شکستگی‌ها به طور معمول در ستون مهره‌ها, لگن, مفصل ران و مچ روی می‌دهند.

نشانه‌های شکستگی‌های همراه با فشردگی مهره‌ها عبارتند از: کمردرد ناگهانی, اغلب توام با درد تیر کشنده ناشی از تحت فشار قرار گرفتن عصب و به ندرت همراه با تحت فشار واقع شدن نخاع و ایجاد نشانگان (سندرم) دُم اسب.

دُم اسب به قسمت انتهایی نخاع گفته می‌شود که در ناحیه اولین مهره کمری قرار دارد و دسته متشکل از ریشه‌های عصبیِ کمری, خاجی و دنبالچه‌ای, قبل از رسیده به سوراخ بین مهره ای هر مهره پایین می‌روند. این مجموعه به دُم اسب, شباهت دارد.

در سندرم دُم اسب, ریشه‌های عصبی قسمت پایینی کمر و قسمت مهره خاجی تحت فشار قرار می‌گیرند و در نتیجه, حس در ناحیه باسن از دست می‌رود, ساق پاها دچار ضعف می شوند و رفلکس‌ها کاهش می‌یابند و بی‌اختیاری ادراری و مدفوعی به وجود می‌آید.

چنانچه مهره‌های متعدد در اثر پوکی استخوان دچار شکستگی شوند, بدن بیمار به فرم خمیده (قوز کرده) در می‌آید, قد بیمار کوتاه می‌شود و درد مزمن همراه با کاهش تحرک وجود دارد.

در خانم‌ها, تراکم استخوان به دلیل کاهش هورمون استروژن در سنین یائسگی به سرعت کاهش می‌یابد.

ولی در آقایان کاهش میزان هورمون تستوسترون تأثیر قابل مقایسه (ولی کمتری) بر کاهش تراکم استخوان و ایجاد پوکی استخوان دارد.

Post has attachment
بیماری استحاله‌ای (دژنراتیو) دیسک مهره‌ای, علل دیگر کمردرد

کمردرد علل بسیاری دارد و یکی از این علل: بیماری استحاله‌ای (دژنراتیو) دیسک مهره‌ای می‌باشد:

شایع‌ترین علت استحاله (تغییر شکل) دیسک مهره‌ای, ضربه‌های کوچک یا بزرگ, مانند بلند کردن ساده اجسام سنگین هستند.

پس از ضربه, دیسک‌های بین مهره‌ای واقع در مهره‌ها, آب خود را از دست می‌دهند و خشک می‌شود و قادر به جذب ضربه‌های وارد شده به فضای بین مهره‌ها نیستند.

از آنجاکه خون‌رسانی به دیسک‌های بین مهره‌ای بسیار کم است, این دیسک‌ها نمی‌توانند خود را ترمیم کنند.

در انواع علامت‌دار, گاهی کمردرد مزمن با انتشار به ران‌ها, باسن‌ها یا کشاله ران در هنگام راه رفتن و گزگز یا ضعف زانوها وجود دارند.

ممکن است همین درد (یا با شدت بیشتر) در هنگام نشستن, خم شدن, بلندشدن یا چرخیدن هم احساس شود.

این بیماری می‌تواند منجر به وضعیت ناتوان کننده مزمنی شود که تأثیر منفی جدی بر نحوه زندگی فرد می‌گذارد.

در موارد شدید بودن درد, درمان‌های غیر جراحی مرسوم غالباً بی‌تأثیر هستند.

ولی در غالب موارد فیزیوتراپی, مجموعه درمان کایروپراکتیک و دستکاری(Chiropractic manipulative therapy; CMT), دستکاری استخوانی, داروهای ضد التهاب غیراستروییدی, کایروپراکتیک با تزریق نخاعی مؤثر واقع می‌شوند.

چنانچه درمان محافظه کارانه طی 2 تا 3 ماه مؤثر واقع نشود, درمان جراحی توصیه می‌شود.

چنانچه درد کمر یا ساق پا موجب محدودیت فعالیت عادی شود, یا در صورت وجود ضعف یا کرختی ساق پاها, مشکل بودن راه رفتن یا ایستادن, یا بی‌تأثیر بودن درمان دارویی یا فیزیوتراپی ممکن است جراحی (غالباً به صورت ادغام مهره‌ها) ضرورت یابد.

Post has attachment
نحوه خوابیدن صحیح

برای پیشگیری از کمر درد نحوه خوابیدن صحیح را فرا بگیرید

تشک‌هایی که در قسمت‌های تحمل‌کننده وزن زیاد بدن دچار فرورفتگی و گودی هستند موجب درد کمر یا پشت می‌شوند.

تشک‌های مناسب, نه زیاد سفت هستند و نه بیش از حد نرم.

تشک‌ها نامناسب فشارزیادی بر شانه‌ها و لگن وارد می‌آورند و در نتیجه, فرد احساس ناراحتی می‌کند و گردش خون وی با تأخیر صورت می‌گیرد و اختلال خواب ایجاد می‌شود زیرا فرد مجبور می‌شود به طور مکرر نحوه دراز کشیدن خود را تغییر دهد.

تشک‌های مناسب به خوبی نسبت به وزن بدن واکنش نشان می‌دهند و با انحناهای بدن تطابق پیدا می‌کنند و به آرامی نقاط فشار را کاهش می‌دهند.

در مطالعات به عمل آمده, خوابیدن بر روی سطح چوبی به طور قابل ملاحظه‌ای ناراحت‌تر از خوابیدن بر روی تشک (اعم از تشک معمولی یا تشک ارتوپدی) تشخیص داده شد.

تشک و بالش باید به نحوی طراحی شده باشند که مهره‌ها در حالت طبیعی خود قرار بگیرند. تشک و بالش باید از حداکثر قابلیت تنظیم با انحناهای بدن برخوردار باشند, سر را به خوبی نگه دارند و نقاط فشار را حذف کنند.

بالش باید به نحوی باشد که گردش هوا در ناحیه صورت را افزایش دهد و ضدحساسیت باشد.

بالش‌های ارتوپدیک (بالش‌های حساس به گرما که با گرمای بدن, شکل بدن را به خود می‌گیرند) در اختلالاتی نظیر قطع تنفس هنگام خواب, خٌرخٌر کردن, بی‌خوابی, اشکال تنفسی, مشکلات گردش خون, بازگشت اسید معده به مری, کمردرد, درد سیاتیک, درد گردن, ضربات شلاقی گردن و برخی موارد دیگر مفید واقع می‌شوند.

در هنگام خرید تشک نباید با فشاردادن آن به وسیله دست کیفیت آن را تعیین کرد بلکه بهتر است به مدت 10 دقیقه ری آن (به پشت یا به پهلو) دراز کشید.

مهره‌های افراد جوان‌تر می‌تواند تشک سفت را تحمل کند ولی در افراد میان سال و مسن که بیشتر دچار کمردرد می‌شوند, تشک‌های متعادل‌تر, با سفتی متوسط بهتر است.

‌به نحوی بخوابید که سر و تنه در یک خط مستقیم قرار بگیرند.

وقتی به یک پهلو می‌خوابید باید بدن به نحوی واقع شود که ستون فقرات و گردن خمیدگی پیدا نکنند. به جای قرار دادن چند بالش در زیر سر, فقط از یک بالش مناسب و طبی و استاندارد یا بالش ارتوپدی استفاده کنید.

8 عامل که می تواند باعث بیخوابی در شب شود

Post has attachment
چگونه از کمردرد پیشگیری کنیم

با بهبود بخشیدن به وضعیت فیزیکی بدن خود و آموختن و تمرین مکانیک صحیح بدن می‌توانید از ایجاد کمردرد پیشگیری کنید.

برای سالم و قوی نگه داشتن کمر خود کارهای زیر را انجام دهید:

ورزش کنید

فعالیت‌های منظم و ملایم هوازی, یعنی فعالیت‌هایی که موجب کشش یا تکان خوردن بالا و پایین رفتن کمر نمی‌شوند می‌‌توانند قدرت و استقامت کمر را افزایش دهند و موجب عملکرد بهتر عضلات شوند.

قدم زدن و شنا کردن, انتخاب‌های مناسبی هستند.

درباره اینکه کدام نوع فعالیت برای شما بهترین فعالیت محسوب می‌شود با پزشک مشورت کنید.

قدرت و انعطاف‌پذیری عضلانی خود را افزایش دهید

ورزش‌های مخصوص عضلات شکم و کمر به نحوی به عملکرد آنها کمک می‌کنند که در همراهی با یکدیگر مانند کمربند طبیعی عمل نمایند.

انعطاف‌پذیری مفصل ران و قسمت فوقانی ساق‌ها, استخوان‌های لگن را با ناحیه کمر هماهنگ می‌سازد.

کشیدن سیگار را ترک کنید

مقدار اکسیژن بافت‌های مهره‌ای افراد سیگاری کاهش می‌یابد و در نتیجه فرآیند بهبود کمردر در آنها به تعویق می‌افتد.

وزن خود را در حد طبیعی نگه دارید.

اضافه وزن موجب کشش عضلات پشت و کمر می‌شود.

نحوه ایستادن, نشستن و بلندشدن خود را اصلاح کنید

- وضعیت لگن خود را در حالت خنثی حفظ کنید.

چنانچه باید به مدت طولانی بایستید, مرتباً محل قراگیری پاها بر روی یک چهارپایه کوتاه را تغییر دهید تا مقداری از فشار, از روی کمر شام برداشته شود.

بایستید, پشت خود را صاف و سر را به سمت رو به رو نگه دارید و قوز نکنید.

- برای نشستن از صندلی‌ای استفاده کنید که به خوبی از کمرتان حفظت کند, دستگیره‌های مناسبی داشته باشد و قاعده آن به خوبی گردان باشد.

در ناحیه گودی کمر, بالش یا لوله تا شده‌ای قرار دهید تا انحنای طبیعی کمر حفظ شود.

سطح زانوها و ران‌های خود را حفظ کنید. نشستن بر روی چهارپایه, در وضعیت خمیده به جلو موجب کمردرد می‌شود.

- به ساق پاهای خود اجازه دهید کار کنند و آنها را به طور مستقیم به بالا و پایین حرکت دهید.

پشت و کمر خود را صاف نگه دارید و فقط بر روی زانوها خم شوید. از بلند شدن و چرخیدن همزمان خودداری کنید.

چنانچه می‌خواهید بار سنگین یا دست و پاگیری را از جا بلند کنید از فرد دیگری به عنوان کمک استفاده نمایید.

- میز کار باید ارتفاع کافی داشته باشد و پاها در زیر میز به اندازه‌ای فضا داشته باشند که بتوانید خود را به میز نزدیک کنید و با پشت صاف به راحتی کار نمایید. بر روی میز و به سمت جلو قوز نکنید.

- هرگز در یک وضعیت, به مدت طولانی بی‌حرکت نمانید.

از کفش‌های مناسب استفاده کنید

کفش‌های پاشنه بلند برای افراد مبتلا به کمر درد مناسب نیستند و قسمت پایین بدن را به جلو می‌رانند و در نتیجه, فرد مجبور می‌شود انحنای کمر را به سمت عقب نگه دارد که با این فشار زیادی به مهره‌های پشت و کمر وارد می‌آید.

کفشی مناسب است که کف نرمی داشته باشد تا بتواند ضرباتی را که در هنگام راه رفتن, به مهره‌ها وارد می‌شوند جذب کند.

رانندگی را در وضعیت مناسب و راحت انجام دهید

رانندگی طولانی موجب کمردرد و پشت درد و نیز درد گردن می‌شود.

صندلی‌ ‌های اتومبیل باید در قسمت پشت و کمر قابل تنظیم باشند و بتوان آنها را بالا و پایین برد و زاویه آنها را با توجه به قد راننده تغییر داد.

پدال‌های اتومبیل باید کاملاً در قسمت جلوی پا واقع باشند تا ستون فقرات دچار چرخش نشود.

نحوه راه رفتن صحیح را یاد بگیرید

در هنگام راه رفتن به جلو خم نشوید و حرکات پیچشی انجام ندهید. در حال حمل اشیا سنگین را نروید.

نحوه صحیح بلند کردن اجسام سنگین از روی زمین

مرحله 1. پاها را به اندازه کافی از هم باز کنید به نحوی که با یکدیگر زاویه 90 درجه تشکیل دهند. نوک پای جلویی را در جهتی قرار دهید که جسم سنگین, پس از بلند کردن, در آن جهت حمل می‌شود. در نتیجه, از چرخش پشت و کمر ممانعت به عمل می‌آید.

مرحله 2. پشت خود را صاف و مفصل ران و زانوها را در وضعیت خمیده نگه دارید. در این حالت زانوها به خوبی از هم جدا می‌گیرند و جسم مورد نظر نزدیک به بدن واقع می‌شود. در نتیجه, خواهید توانست جسم را محکم در دست بگیرید و با کمک عضلات پاها از جا بلند شوید.

مرحله 3. پس از بلند شدن, بدون چرخاندن پشت, جسم را به بدن خود بچسبانید و حرکت کنید و با همین روش نیز آن را بر روی زمین قرار دهید.

همواره سعی کنید اجسام را با کف دست و جلوی انگشتان بلند کنید و از گرفتن اجسام با نوک انگشتان خودداری نمایید. اجسام سنگین نباید در سطح بالاتر از شانه‌ها حمل شوند زیرا موجب وارد آمدن فشار زیادی به ستون مهره‌ها خواهند شد.

Post has attachment
عوامل خطر کمردرد و زمان مراجعه به پزشک

عواملی که خطر ایجاد کمردرد را افزایش می‌دهند عبارتند از:

استعمال دخانیات

چاقی

سن بالا

جنسیت مونث

کار بدنی سنگین و شدید

کار نشسته بی‌تحرک

کار پر استرس

اضطراب

افسردگی

بیمار مبتلا به کمردرد چه هنگام باید به پزشک مراجعه کند؟

اکثر کمردردها به تدریج با درمان‌های خانگی و مراقبت شخصی بهبود می‌یابند.

با اینکه ممکن است چند هفته طول بکشد تا کمردرد به طور کامل برطرف شود معمولاً ظرف 72 ساعت از مراقبت شخصی مقداری بهبودی حاصل می‌شود. در غیر اینصورت به پزشک مراجعه کنید.

در موارد نادر, کمردرد نشان دهنده مشکل پزشکی جدی است. در صورت وجود موارد زیر فوراً به پزشک مراجعه کنید:

چنانچه درد دایمی یا شدید, به ویژه در هنگام خواب شب یا در وضعیت دراز کش ایجاد می‌شود.

چنانچه کمردرد به یک یا هر دو ساق پا انتشار می‌یابد و به ویژه به زیر زانوها می‌رسد.

چنانچه درد با ضعف, کرختی یا گزگز یک یا هر دو ساق همراه است.

چنانچه درد مشکلات مدفوعی یا ادراری جدیدی را سبب شده است.

چنانچه کمر درد با درد یا ضربان در ناحیه شکم و یا با تب همراه است.

در مواردی که کمردرد به دنبال به زمین افتادن, یا وارد آمدن ضربه به کمر ایجاد شده است.

اگر کمردرد با کاهش وزن توجیه نشده همراه است.

در صورتیکه کمردرد برای اولین بار پس از 50 سالگی شروع شده است یا سابقه سرطان, پوکی استخوان, مصرف کورتون, بعضی داروها یا سوء مصرف الکل وجود دارد.

Post has attachment
درمان کمر درد با جراحی و درمان‌های جایگزین

درمان جراحی

درمان جراحی هنگامی توصیه می‌شود که درمان محافظه کارانه موفقیت‌آمیز نباشد یا بیمار دچار علایم عصبی محدودکننده مانند ضعف ساق‌ پاها و بی‌اختیاری ادرار یا مدفوع شود که در فتق شدید دیسک کمری, آبسه مهره‌ای یا سندرم دُم اسب روی می‌دهند.

روش‌های جراحی موثری برای کمردردهای مرتبط با عضله و بافت نرم وجود ندارند.

سایر موارد ضرورت جراحی عبارتند از:

بیماری تحلیل رفتگی شدید دیسک مهره‌ای

تنگی کانال مهره‌ای

اسپوندیلولیستزیس

اسکولیوز (انحنای طرفی ستون فقرات)

شکستگی فشاری

ناپایداری مهره‌ای

ضربه‌های مهره‌ای

بدخیمی‌های مهره‌ای (سرطان)

هماتوم (تجمع خون) در مهره

تغییر مکان دیسک مهره‌ای

شایع ترین نوع جراحی در کمردردها عبارتند از:

میکرودیسککتومی (بریدن و برداشتن دیسک مهره‌ای با کمک میکروسکوپ), دیسککتومی (بریدن و برداشتن دیسک مهره‌ای), لامینکتومی (بریدن و برداشتن قوس پشتی مهره), فورامینکتومی (بریدن و برداشتن سوراخ مهره‌ای) یا ادغام مهره‌ای

از روش‌های جراحی دارای تهاجم کمتر باید از کاشت محرک نخاع که به طور معمول برای کنترل نشانه‌های دردهای ریشه‌ای عصبی مزمن (سیاتیک) به کار می‌رود نام برد.

قرار دادن دیسک کمری مصنوعی روش جدیدتری است که برای بیماری‌های استحاله‌ای دیسک به کار می‌رود و در نتیجه آن, حرکت مهره حفظ می‌شود.

مفاصلی که بیش از همه دچار آرتروز می‌شوند عبارتند از: مفاصل لگن, دست‌ها, زانوها و کمر

در بعضی موارد التهاب مفصل (آرتریت, آرتروز) مهره منجر به تنگ شدگی فضای اطراف نخاع می‌شود که به آن تنگی مجرای مهره‌ای می‌گویند.

نکته:

وارد آمدن فشار به وسیله دیسک مبتلا به فتق یا بیرون‌زدگی, بر عصب اصلی‌ای که به سمت پایین ساق پا می‌رود و «عصب سیاتیک» نام دارد, موجب بروز درد واضح و تیر کشنده‌ای از نشیمن تا ساق پا می‌شود.

در تصاویر سی‌تی‌اسکن یا ام.آر.آی, بیرون زدگی دیسک‌های مهره‌ای و مکشلات استخوان‌ها, عضلات, بافت‌ها, تاندون‌ها, اعصاب, رباط‌ها و رگ‌های خونی نشان داده می‌شوند.

در اسکن استخوان که در موارد نادر انجام می‌شود, تومورهای استخوانی یا شکستگی‌های فشار ناشی از پوکی استخوان دیده می‌شود

درمان‌های جایگزین

1- کایروپراکتیک (Chiropractic)

کمر درد یکی از شایع‌ترین علل مراجعه بیماران به متخصصان کایروپراکتیک است.

با پزشک درباره مناسب‌ترین متخصص برای نوع مشکل خود مشورت نمایید. علاوه بر متخصص کایروپراکتیک, بسیاری از متخصصان بیماری‌های استخوان و بعضی از فیزیوتراپیست‌ها در زمینه دستکاری مهره‌ها آموزش دیده‌اند.

کایروپراکتیک به مجموعه‌ای از تدابیر درمانی گفته می‌شود که دستگاه عصبی را تعیین‌کننده سلامتی و بیماری می‌داند و سعی می‌کند با دستکاری ساختارهای بدن, به ویژه ساختمان‌های ستون مهره‌ها, عملکرد هنجار را برقرار نماید.

2- طب سوزنی

طب سوزنی در بعضی از بیماران مبتلا به کمردرد موجب تسکین می‌شود و بعضی از انواع درد مزمن را کاهش می‌دهد.

در طب سوزنی, سوزن‌های استریل از جنس فولاد ضدزنگ, در نواحی خاصی از پوست بدن داخل می‌شوند.

3- ماساژ

چنانچه کمردرد در اثر عضلات دچار تنش یا در اثر کار بیش از حد ایجاد شده باشد, ممکن است ماساژ درمانی به شل شدن عضلات کمک کند.

Post has attachment
درمان کمردرد بدون جراحی

درمان کمردردهای مختلف براساس تشخیص بالینی علت زمینه‌ای درد تعیین می‌شود.

توضیح بیشتر درباره درمان کمردردهای ناشی از علل مختلف در هر قسمت ذکر خواهد شد و در اینجا، تنها به اقدامات کلی اشاره می‌شود.

1- درمان محافظه کارانه

در اکثر بیماران، کمردرد بدون نیاز به جراحی درمان می‌شود. در کمردردهای حاد و کوتاه مدت، درمان‌های خاص خانگی موثر واقع می‌شوند. این درمان‌ها عبارتند از:

- توصیه به فعال بودن

- استفاده از ضد دردها مثل داروهای ضد درد غیر استروییدی (مانند ایبوپروفن یا دیکلوفناک) یا استامینوفن

- دستکاری مهره‌ها در دردهای حاد یا مزمن. معاینه مخصوص بالینی می‌تواند مشخص کند که کدام موارد بهتر به دستکاری پاسخ می‌دهند.

- شل کننده‌های عضلانی برای کمردردهای حاد یا مزمن

- داروهای ضد افسردگی برای کمردردهای مزمن

- ورزش برای کمردردهای مزمن

- برنامه‌های ویژه و منظم درمانی برای کمردردهای تحت حاد یا مزمن

- مصرف منظم مسکن‌های بدون نیاز به نسخه ممکن است تنها کار ضروری باشد

- استراحت به مدت کوتاه مفید است ولی طولانی‌‌تر شدن آن از 2 روز در واقع بیشتر زیان‌آور است تا مفید.

- چنان‌چه درمان‌های خانگی بی‌فایده بودند به پزشک مراجعه نمایید تا داروهای قوی‌تر یا درمان دیگری توصیه کند.

- در اکثر موارد، داروهای ضدالتهاب غیر استروییدی (مثل ایندومتاسین، دیکلوفناک، ایبوپروفن و ...) یا در بعضی موارد، شل کننده عضلانی به منظور تسکین کمردرد خفیف تا متوسطی که با مسکن‌های بدون نسخه بهبود نمی‌یابند تجویز می‌شوند.

داروهای مخدر مثل کودئین یا هیدروکودن را می‌توان تحت نظر دقیق پزشک برای مدت کوتاه استفاده کرد.

- مقادیر کم انواع خاصی از داروهای ضدافسردگی به ویژه داروهای ضدافسردگی سه حلقه‌ای (مثل آمی تریپتیلین)، مستقل از اثر آن‌ها بر افسردگی موجب تسکین کمردرد می‌شوند.

1- فیزیوتراپی و ورزش

فیزیوتراپیست‌ها از درمان‌های مختلفی شامل کمپرس گرم, کمپرس یخ, اولتراسون, تحریک الکتریکی و روش‌های آزادسازی عضله برای تسکین درد عضلات و بافت‌های نرم کمر استفاده می‌کنند.

سپس با تسکین درد, ورزش‌های اختصاصی برای افزایش انعطاف‌پذیر بدن, تقویت عضلات پشت, کمر و شکم و بهبود وضعیت بدن تجویز می‌شود.

استفاده منظم از این روش‌ها از عود کمردرد پیشگیری می‌کند.

نکته: در تصاویر به دست آمده از رادیوگرافی با اشعه X, ترتیب مهره‌ها, وجود التهاب مفصلی (آرتریت) یا استخوان‌های شکسته نشان داده می‌شود ولی مشکلات نخاعی, عضلات, اعصاب یا دیسک‌های مفصلی به طور مستقیم دیده نمی‌شوند.

2- درمان تزریقی

چنانچه درد با روش‌های قبلی تسکین نمی‌یابد و به ساق پا انتشار پیدا می‌کند ممکن است از تزریق کورتون به داخل فضای اطراف نخاع (فضای اپیدورال) استفاده شود.

تزریق کورتون به کاهش التهاب اطراف ریشه‌های عصبی کمک می‌کند ولی معمولاً مدت تسکین درد کمتر از 6 هفته است.

در بعضی موارد از تزریق داروهای بی‌حس کننده به داخل یا نزدیک ساختمان‌هایی که تصور می‌شود موجب بروز کمردرد شده‌اند استفاده می‌شود.

مطالعات اولیه نشان داده‌اند که سم بوتولیسم (بوتوکس) نیز ممکن است احتمالاً از طریق فلج کردن عضلات دچار اسپاسم موجب تسکین کمردرد شود. معمولاً بوتوکس 3 تا 4 ماه باقی می‌ماند.

3- رفتاردرمانی

4- طب سوزنی ممکن است برای کمردردهای مزمن موثر واقع شود.

5- درمان‌های جدیدتر عبارتند از ماساژ درمانی (که در برخی بیماران موثر واقع می‌شود) و کمپرس با یخ یا کیف آب گرم (یا حرارت مرطوب) که ممکن است مفید واقع شود.

یوگا (که درباره آن مطالعات کمی به عمل آمده است).

اصلاح تفاوت طول بین دو پا ممخکن است مفید واقع شود (برای این کار, کفی لاستیکی یا پوب پنبه‌ای محکمی را در داخل کفش پای کوتاه‌تر قرار دهید, البته در صورتی‌که تفاوت بین طول دو ساق 1 سانتی متر یا کمتر باشد.

چنانچه این اختلاف بیشتر است از کفاش بخواهید کف و پاشنه مخصوصی برایتان بسازد.

قسمت انگشتان و پنجه پا را به تدریج کوتاه‌تر کنید تا موجب لغزش نشود. در صورتیکه طول این قسمت بیش از 1/8 سانتی متر باشد با یک دوم آنچه نیاز دارید شروع کنید تا بتوانید بدن خود را تنظیم کنید.

6- در هر مورد ممکن است استفاده از انواع درمان‌ها به منظور یافتن بهترین درمان موثر ضرورت یابد.

تقریباً در همه موارد, فیزیوتراپی و یا برنامه ورزشی منظم شامل کشش و تقویت عضلانی بخشی از برنامه توان بخشی را تشکیل می‌دهند.

7- نقش داروهای مخدر برای کمردردهای مزمن مشخص نیست.

Post has attachment
علل احتمالی کمردرد (بخش دوم)

4- علل متابولیک

شکستگی‌های ناشی از پوکی استخوان (در این افراد ممکن است حتی یک نیروی ضعیف مانند عطسه موجب شکستگی مهره شود).

اُستئومالاسی (استخوانی شدن ناکافی یا دیررس استخوان قشری بالغ و اسفنجی که معادل راشی‌تیسم بزرگسالان است)

اُکرونوزیس (رسوب رنگدانه تیره در بافت‌ها)

کوندرو کلسینوز (وجود نمک‌های کلسیم به ویژه کلسیم پیروفسفات در ساختار غصروفی یک یا چند مفصل)

5- علل جسمی روانی

نشانگان (سندرم) میوزیت (التهاب عضلانی) تنشی

6- بیماری پاژت

(نوعی بیماری است که موجب رشد غیر طبیعی استخوان، اغلب در لگن، مهره‌ها، جمجمه، قفسه سینه و ساق‌ها می‌شود).

7- دردهای راجعه

بیماری لگنی / شکمی

سرطان پروستات و بیماری‌های پروستات

دردهای ناشی از وضعیت قرارگیری بدن

8- افسردگی

9- محرومیت از اکسیژن

10- سایر علل

بیماری التهابی لگن

آنوریسم آئورت

زخم‌های دستگاه گوارش

بیماری‌های کیسه صفرا

پانکراتیت (التهاب لوزالمعده)

اختلالات ادراری (مثل سنگ‌های کلیه یا عفونت‌های ادراری)

- بی‌نظمی‌های انحناهای مهره‌ای می‌توانند موجب کمردرد شوند.

چنان‌چه انحنای طبیعی مهره‌ها تشدید شود، قسمت بالای کمر به طور غیرطبیعی گرد، یا قسمت پایین کمر به نحو غیرطبیعی بیش از حد گود می‌شود. اسکولیوز (scoliosis) یا انحنای طرفی ستون فقرات نیز می‌تواند منجر به کمردرد شود.

- نشانگان (سندرم) دُم اسب؛ (Cauda equine Syndrome) از مشکلات جدی عصبی است که دسته‌ای از ریشه‌های عصبی قسمت پایین و کمر را گرفتار می‌سازد و می‌تواند موجب ضعف ساق پاها، کرختی زینی شکل (در ناحیه نشیمن) و از دست رفتن کنترل ادرار یا مدفوع شود.

- عفونت مهره‌ها می‌تواند با تب و حساس شدن و گرمی ناحیه مبتلا همراه باشد.

- وضعیت روحی نیز بر میزان کمردرد و مزمن شدن آن تأثیر دارد. افراد دچار افسردگی، استرس و افرادی که از کار خود رضایت ندارند بیشتر در خطر ابتلا به کمردرد مزن هستند.

11- در بعضی از افراد علتی برای کمردرد مشخص نمی‌شود.

12- پوکی استخوان

13- نرمی استخوان (اُستئومالاسی)

14- بیماری پاژه (پاژت)

15- فتق (بیرون زدگی) دیسک مهره‌ای

16- اسپوندیلولیستزیس

تغییر محل یک مهره یا قسمتی از ستون مهره‌ها نسبت به مهره زیرین خود

17- اسپوندیلولیز

نقیصه‌ای در قسمت بین مفصلی مهره است که در اکثر موارد در پنجمین مهره کمری دیده می‌شود ولی ممکن است در سایر مهره‌های کمری و نیز در مهره‌های پشت نیز روی دهد.

18- بیماری اسپوندیلیت آنکیلوزان

نوعی بیماری مزمن و دردناک, به صورت التهاب مفصلی (آرتریت) استحاله‌ای (دژنراتیو) است که عمدتاً مهره‌ها و مفاصل خاجی لگنی را مبتلا می‌سازد و در نهایت موجب جوش خوردگی مهره‌ها به یکدیگر می‌شود.

19- بیماری فیبرومیالژی و بیماری پلی میالژی روماتیکا

Post has attachment
علل احتمالی کمردرد (بخش اول)

ممکن است بعضی از افراد دچار درد ناحیه دنبالچه باشند و در برخی دیگر، درد در مفصل خاجی لگن در کف مهره کمری ایجاد می‌شود. کمردرد مزمن معمولاً شروعی بی سر و صداتر دارد و طی دوره دراز مدتی روی می‌دهد.

علل فیزیکی عبارتند از: آرتروز، آرتریت روماتویید، دژنراسیون (استحاله یا تغییر شکل) دیسک‌های بین مهره‌ای یا فتق دیسک، شکستگی مهره (مثلاً ناشی از پوکی استخوان) یا به ندرت تومورهای استخوانی (از جمله، تومورهای استخوانی) یا عفونت.

علل روانی یا عاطفی یا سایر عوامل غیر آناتومیک نیز می‌توانند منجر به کمردرد شوند.

1- علل مکانیکی

آرتروز آپوفیز (آپوفیز: رشد یا تورم بیش از حد استخوانی)

رشد بیش از حد منتشر و ناشناخته اسکلت

تحلیل رفتگی دیسک بین مهره‌ای

کیفوز شوئرمن (که در آن یک یا چند مهره دچار تغییر شکل‌های گوه‌ای و در نتیجه، انحنای مهره‌ها و تولید کیفوز به ویژه در قفسه سینه می‌شود).

فتق دیسک مهره‌ای (لغزش دیسک)

تنگی کانال مهره‌ای

اسپوندیلولیستزیس (تغییر مکان مهره بر روی قطعه تحتانی و به سمت جلو که معمولاً به شکل لغزش مهره چهارم کمر بر روی مهره پنجم و در اثر نقص تکاملی در بخش بین مفصلی ایجاد می‌شود)

شکستگی‌ها

کشش‌ها یا رگ به رگ شدگی‌های غیر اختصاصی عضلات یا رباط‌ها. این کشش‌ها معمولاً در اثر بلند کردن اجسام سنگین یا برداشتن آن‌ها به نحو غلط یا پس از یک حرکت ناگهانی ایجاد می‌شوند.

گاهی اسپاسم عضله موجب کمردرد می‌شود.

اسپوندیلولیز (اختلال و از کار افتادگی مهره)

اختلاف طول ساق پاها

محدودیت حرکت مفصل لگن

کج بودن لگن و یا چرخش آن به جلو یا عقب

2- علل التهابی

اسپوندیل آرتریت با سرولوژی منفی (مثل بیماری اسپوندیلیت آنکیلوزان که نوعی از التهاب مفصلی است که اغلب، مهره‌ها را شامل می‌شود)

آرتریت روماتویید

عفونت‌هایی مانند آبسه اپیدورال یا عفونت مغز استخوان (استئومیلیت)

عفونت‌ها ممکن است از طریق جریان خون از نقطه دیگری از بدن یا در اثر تزریق‌های وریدی در مهره‌ها ایجاد شوند و یا در اثر جراحی یا به دلیل ضربه بروز کنند.

3- علل توموری

تومورهای استخوانی (اولیه یا متاستاتیک)

تومورهای داخل سخت شامه‌ای

Post has attachment
تشخیص کمردرد

معمولاً تشخیص علت زمینه‌ای کمردرد به وسیله پزشک، متخصص ارتوپدی، فیزیوتراپیست یا متخصص کایروپراکتیک صورت می‌گیرد.

اغلب رسیدن به تشخیص عامل زمینه‌ای کمردرد و یا نشانه‌های مرتبط با آن کاملاً پیچیده است.

معمولاً تشخیص کامل از طریق استفاده از مجموعه شرح حال بیمار، معاینه فیزیکی (از جمله معاینه رفلکس‌های تاندونی) و در صورت لزوم، آزمایش‌های تشخیصی، مانند سی تی اسکن، MRI یا رادیوگرافی با اشعه X صورت می‌گیرد.

متخصصان کایروپراکتیک، متخصصان استئوپاتی (بیماری‌هاس استخوان)، فیزیوتراپیست‌ها، متخصصان بی‌هوشی/ درد و متخصصان ارتوپدی یا جراحان اعصاب در تشخیص و درمان کمردرد تخصص دارند.

تحقیقات نشان داده‌اند که تفاوت طول و ساق پا به معنی ابتلا به کمردرد نیست.

تشخیص تفاوت مزبور بسیار ساده است:

در حالی که بر روی سطح صافی در مقابل آینه ایستاده‌اید به سطح دو مفصل لگن خود نگاه کنید.

اگر سطح یکی بالاتر از دیگری به نظر می‌رسد، مجله‌ای در زیر پای کوتاه‌تر قرار دهید و به تدریج تعداد مجله‌ها را زیاد کنید تا دو مفصل مزبور در یک سطح قرار بگیرند.

ارتفاع مجله‌ها را اندازه بگیرید. به این ترتیب طول تفاوت بین دو ساق پای شما مشخص می‌شود.

در 90% افراد اختلاف بین طول دو ساق پا وجود دارد. همین گروه، در طول عمر خود دچار کمردرد می‌شوند.

تفاوت تنها یک درصدی، 0/8% سانتی‌متر یا بیشتر است.

تشخیص محدودیت چرخش مفصل لگن به داخل نیز آسان است.

برای این کار روی شکم بخوابید و ساق پاها را کنار یکدیگر قرار دهید.

زانوها را به اندازه 90 درجه خم کنید به نحوی که کف پاها به سمت سقف قرار داشته باشد.

در حالی که زانوها را در کنار هم نگه داشته‌اید پاها را از هم دور کنید.

در این حالت، قسمت پایین ساق‌ها به شکل V در می‌آید. از فردی بخواهید زاویه هر ساق را نسبت به یک خط عمودی اندازه بگیرد.

این زاویه، همان زاویه هر دو ساق است. زاویه هر ساق باید حداقل 45 درجه باشد و در صورتی که گلف یا تنیس بازی می‌کنید این زاویه 60 درجه خواهد بود.
Wait while more posts are being loaded