Profile cover photo
Profile photo
Aggelos Spyrou
46 followers -
Amateur...
Amateur...

46 followers
About
Aggelos's posts

Post has attachment
Timelapse
Το κουδούνι στο θυροτηλέφωνο τον τρόμαξε.  Άνοιξε δίχως να ρωτήσει ποιος.  Αγκαλιάστηκαν. "Δεν ξέρω, αλήθεια δεν ξέρω, πάντα φώναζα πόσο ερωτευμένος είμαι, πάντα το φώναζα, το έγραφα, το έδειχνα, μα οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν, χρειάζονται ξεκάθαρες λέξει...

Post has attachment
Πρώτη φορά.
Για την Άννα ήταν όλα πολύ εύκολα. Αυτός ήταν ο λόγος που διαφωνούσαμε συνέχεια για τις σχέσεις, για τις δουλειές, το μέλλον, ακόμα και για το παρελθόν! Κάποιες φορές θύμωνα κι αποφάσιζα να της κρατήσω μούτρα κανά-δυο μέρες. Τουλάχιστον έτσι ξεκινούσα, αλλά...

Post has attachment
Αγάπα και φεύγα...
- Χρόνια πολλά! Καλά και όμορφα! Γερός και δυνατός, χαρούμενος και περήφανος! Πολύχρωμος! Γεμάτος έμπνευση, δημιουργία, νέους δρόμους και αγέρηδες που οδηγούν την πορεία σου! Γεμάτος μ' ανθρώπους που αγαπάς και σ' αγαπάνε πραγματικά ! Είχε βγάλει βόλτα το σ...

Post has attachment
Ένας Αστροναύτης εξιστορεί: Μια ανώμαλη ιστορία.
Ο εξωγήινος αστροναύτης ανακάλυψε τι κάνει το κουμπί "WiFi" στο διαστημόπλοιό του κι έτσι συνδέθηκε με τους αυτόχθονες Γήινους περιορίζοντας τη χρήση ασυρμάτου, την ίδια ώρα που η Ραπουνζέλ καθόταν στην καρέκλα του κομμωτή της, αποφασισμένη να κόψει τις πλε...

Post has attachment
Σαν Άνεμος...
Καθόταν στην ακροθαλασσιά, στη ρίζα ενός δέντρου. Σκάρωνε στιχάκια, "τσιτάτα", μικρές αλήθειες, συμπυκνωμένες σταγόνες στα μάτια. Καμιά φορά δάκρυζε... Ένα στιχάκι για τον έρωτα, για τα όνειρα, για το μέλλον, άλλο ένα για την απώλεια, την απουσία, τον πόνο ...

Post has attachment
Dark Night
Έξω έβρεχε δυνατά. - Ξέρεις τι έχω πάθει τον τελευταίο καιρό; - Για πες. Καθισμένοι στο γωνιακό τραπεζάκι, στην πίσω μεριά του μπαρ, δίπλα στο παράθυρο που κοιτούσε στο δρόμο, απόψε βρέθηκαν στα ξαφνικά, μια μπίρα ακόμα. - Να, περίεργο θ' ακουστεί, αλλά, να...

Post has attachment
Σαν βόλτα...
Στο κέντρο της πόλης στρώσαμε την ψυχή μας σ' ένα παγκάκι να ξαποστάσει. Έπειτα τη βολτάραμε στο φαρδύ πεζοδρόμιο, κάτω απ' τις νερατζιές. Εσύ κοιτούσες τα κτίρια, εγώ τον ουρανό. Έκανα συχνά τη διαδρομή εκείνη. Άλλοτε μ' ένα φίλο, άλλοτε μόνος, άλλοτε με κ...

Post has attachment
Τώρα, είσαι στ' αλήθεια Ξωτικό...
Τη γνώρισα πριν μερικά χρόνια τυχαία, κάπου στο διαδίκτυο. Είχε ανοίξει blog και έγραφε στίχους. Στίχους νυχτωμένους, κάπου δειλά ξεμύτιζε κι ένα φεγγάρι σε φάση δρεπανιού, να σου ξεσχίζει αργά τις φλέβες και την ψυχή... Αγαπηθήκαμε σαν φίλοι. "Με θαύμαζε" ...

Post has attachment
The Great Escape
"Δεν υπάρχει τίποτα!" φώναξες. Ξαφνιάστηκα. Πέταξες τα ρούχα σου στο πάτωμα. Μπήκες στο ντους, ξέπλυνες ντροπές κι αμαρτίες μιας βραδιάς, έπειτα ήρθες δίπλα μου. Με φίλησες. Κάναμε έρωτα, έκλεινες τα μάτια. "Δεν υπάρχει τίποτα" μουρμούριζες ξανά και ξανά, "...

Post has attachment
Την ώρα που ξημέρωνε
Aggelos Spyrou: Dawn Τη Θεσσαλονίκη τη θυμάμαι πάντα αυγή, σε μια σκηνή απ' τα φοιτητικά μου χρόνια, την ώρα που έσκαγε το πρώτο φως μέσα στην ομίχλη.  Τη θυμάμαι ήσυχη, γαλήνια, να σου λέει πάντα μ' ευθύτητα αυτό που αποζητούσε, μια βόλτα, μια στάση, τον έ...
Wait while more posts are being loaded