Profile cover photo
Profile photo
Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου
123 followers -
Είμαι αύρα εσπερινή, πνοή καθάρια ζωντανή που κάνει τα πεσμένα φύλλα να θροΐζουν
Είμαι αύρα εσπερινή, πνοή καθάρια ζωντανή που κάνει τα πεσμένα φύλλα να θροΐζουν

123 followers
About
Posts

Post is pinned.Post has attachment
...τώρα ξέρω πως όταν φύγω από αυτή τη ζωή, ένα κομμάτι της ψυχής μου θα συνεχίσει να ζει μέσα σε αυτές τις σελίδες. Δεν ξέρω τι με συγκινεί περισσότερο. Το να βλέπω τα λόγια μου τυπωμένα, ν' αγγίζω τις σελίδες του βιβλίου μου ή να βλέπω τα πρόσωπα πολλών από εσάς που με την αγάπη σας ή την αλλληλεπίδρασή μας γεννήσατε μέσα μου τούτο το πόνημα.
...
Οι Vergina Books & Publications - Εκδόσεις Βεργίνα , η εξαιρετική εκδότρια Ευγενία Ασημακοπούλου Τσαλπαρά και εγώ έχουμε τη χαρά και την τιμή να σας παρουσιάσουμε την πρώτη ποιητική μου συλλογή "Στον Αστερισμό του Ιβίσκου".
Η φωτογραφία του εξωφύλλου ανήκει στη φίλη φωτογράφο και blogger Μαρία Καρβούνη Μαρία Μαρία.
Τη συλλογή έχω την τιμή να προλογίζει ο εξαιρετικός ποιητής και εικαστικός, φίλος και συνοδοιπόρος, πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, Κώστας Καρούσος.
Τη συλλογή αυτή μπορείτε να προμηθευτείτε από τον εκδοτικό οίκο Βεργίνα, τη γράφουσα,μέσω παραγγελίας από οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο και στην παρουσίαση του βιβλίου που θα γίνει στην Αίθουσα της ΕΕΛ εν ευθέτω χρόνω.

Σταθερή στη σκέψη μου ότι τα ταλέντα είναι δώρα Άνωθεν και γι' αυτό μη εκταμιεύσιμα, σας ενημερώνω πως τα έσοδα από τις πωλήσεις των βιβλίων θα δωθούν στο Άλμα Ζωής για την αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστου.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ για τούτο το ταξίδι που μόλις ξεκινά... για μιαν ακόμα Ιθάκη μας !

Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου
Photo
Add a comment...

Post has attachment
ΒΡΌΧΙΝΟ ΔΑΚΡΥ

Καρτερώ ένα βρόχινο δάκρυ
να ξεδιψάσει τα πύρινα χνάρια σου
στην γραμμή του ορίζοντα
που οδηγεί στην ψυχή σου.

Προσμένω τ' απόσταγμα τ' ουρανού
να δροσίσει το τίποτα,
να βλαστήσει το κάτι.

Ω, της λαχτάρας μου πύρινε πόθε!
Στο παραπέτασμα του όλου
σημείο αναφοράς μου!

Όταν ακόμα και η σκέψη σου
εγείρει τις αισθήσεις μου
τρομάζω στη γέννηση της θύελλας
σαν κάποτε ακραγγίξω την αλήθεια σου.

Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου

Τα εξαίσιο βλέμμα που συνοδεύει τα λόγια μου, είναι έργο του αγαπημένου μου φίλου και ξεχωριστού ζωγράφου και ποιητή Michel Kokkinos
Photo

Post has attachment
Η απώλεια τραγουδά στα σοκάκια,
η φτώχεια στολίζει τα κλειστά πορτοπαράθυρα.
Μια φυσαρμόνικα σιγοψιθυριζει τα κάλαντα
κι ένα παιδί μεταλαμβάνει στα σκουπίδια.
Μέρες τώρα ψάχνω το άστρο της Βηθλεέμ
μα τα σύννεφα ξορκίζουν το φως του.
Η λάμα του Ηρώδη ατάραχη θερίζει τα παιδιά μας
και βάφει το αύριο κόκκινο.
Μάρμαρα λευκά στολίσαμε φέτος με ρόδα και χρυσάνθεμα
και ντύσαμε τη λήθη με ρούχα γιορτινά.
Σβήνουν τα φώτα τούτα τα Χριστούγεννα.
Λιγόστεψαν τα πιάτα στο τραπέζι μας
και το κρασί ξινισμένο το νιώθω στα χείλη.
Ακούστε...
Ακούστε πως αλυχτα η σιωπή στης ψυχής το σαβάνωμα.
Μικρά κεριά είμαστε που μια φυσά τ'ανέμου
εύκολα να σβήσει μπορεί'
κι αν είναι κάτι που μένει είναι η αίσθηση της ζεστασιάς
στα πρόσωπα όσων φωτίσαμε.
Μα τούτη η χρονιά... μια πέτρινη μάσκα
με μαύρη μαντίλα και ματιά κενά
που μόνο η ιδέα της αγάπης μπορεί να φωτίσει.

Μη μου θυμώνετε που δεν τραγουδώ και χορεύω, μα είναι δύσκολη χρονιά με τόνους γκρίζο που καθημερινά παλεύω να ξορκίσω.
Χρόνια καλά,

Με εκτίμηση,
Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου

(Η μάσκα είναι έργο της γράφουσας)
26/12/18
Photo

Post has attachment
Η απώλεια τραγουδά στα σοκάκια,
η φτώχεια στολίζει τα κλειστά πορτοπαράθυρα.
Μια φυσαρμόνικα σιγοψιθυριζει τα κάλαντα
κι ένα παιδί μεταλαμβάνει στα σκουπίδια.
Μέρες τώρα ψάχνω το άστρο της Βηθλεέμ
μα τα σύννεφα ξορκίζουν το φως του.
Η λάμα του Ηρώδη ατάραχη θερίζει τα παιδιά μας
και βάφει το αύριο κόκκινο.
Μάρμαρα λευκά στολίσαμε φέτος με ρόδα και χρυσάνθεμα
και ντύσαμε τη λήθη με ρούχα γιορτινά.
Σβήνουν τα φώτα τούτα τα Χριστούγεννα.
Λιγόστεψαν τα πιάτα στο τραπέζι μας
και το κρασί ξινισμένο το νιώθω στα χείλη.
Ακούστε...
Ακούστε πως αλυχτα η σιωπή στης ψυχής το σαβάνωμα.
Μικρά κεριά είμαστε που μια φυσά τ'ανέμου
εύκολα να σβήσει μπορεί'
κι αν είναι κάτι που μένει είναι η αίσθηση της ζεστασιάς
στα πρόσωπα όσων φωτίσαμε.
Μα τούτη η χρονιά... μια πέτρινη μάσκα
με μαύρη μαντίλα και ματιά κενά
που μόνο η ιδέα της αγάπης μπορεί να φωτίσει.

Μη μου θυμώνετε που δεν τραγουδώ και χορεύω, μα είναι δύσκολη χρονιά με τόνους γκρίζο που καθημερινά παλεύω να ξορκίσω.
Χρόνια καλά,

Με εκτίμηση,
Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου

(Η μάσκα είναι έργο της γράφουσας)
26/12/18
Photo
Add a comment...

Post has attachment
ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΙΒΙΣΚΟΥ
ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΙΒΙΣΚΟΥ
st-dekouloupapadimitriou.blogspot.com
Add a comment...

Καλώς σας βρίσκω, Έλληνες ποιητές.
Καλό μήνα εύχομαι με όμορφες και δημιουργικές στιγμές 🌷

Post has attachment
Άνθρωποι τρένα

Οι άνθρωποι κάποτε
σαν τρένα περνούν
χωρίς σταματημό
κι η ζήση τους όλη
μια πορεία μονής διαγράμμισης
με απαγορευμένη την αναστροφή.
Μάσκες φτιαγμένες από ακριβά υλικά,
πέτρινα χαμόγελα και κόκκινα χείλη.
Μα εγώ κάθε που ανταριάζει ο άνεμος
γυμνώνω τον κόρφο μου
να 'ρθει ο Αίολος να φωλιάσει
και με βρόχινα φιλιά φλογίζω τη σιωπή.
Κι ό, τι με γοήτευσε ποτέ στα τρένα
ήταν η στιγμή του εκτροχιασμού
σαν έσπαγαν οι μάσκες
κι εγώ έσμιγα με την αλήθεια τους.

Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου
29/11/18

Ευχαριστώ θερμά τη φίλη, φωτογράφο Lena Siopi για την άδεια να ντύσω το ποίημα αυτό με την υπέροχη φωτογραφία της.
Photo
Add a comment...

Post has attachment
Ευχαριστώ από καρδιάς την αγαπημένη φίλη Γεωργία Κοτσόβολου για ένα ακόμα τιμητικό ταξίδι στο εξαίρετο λογοτεχνικό της μπλογκ.
Add a comment...

Post has attachment
Η ΝΥΧΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΥΑΙΝΕΣ
Η ΝΥΧΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΥΑΙΝΕΣ
st-dekouloupapadimitriou.blogspot.com
Add a comment...

Post has attachment
Wait while more posts are being loaded