Profile cover photo
Profile photo
Cave Iniminicum
68 followers -
Patrz niżej:
Patrz niżej:

68 followers
About
Posts

Post has attachment
(28) Rozdział Dwudziesty Ósmy (Część Druga)
Spełniłam swoje zadanie. Nie byłam
już potrzebna do wygranej i mogłam odejść z pola walki z poczuciem dobrze
wykonanego zadania.          Hermiona czuje, jak jej ciało coraz
bardziej zaczyna opadać z sił. Ostre pieczenie przeszywa jej mięśnie za każdym
raze...

Post has attachment
(28) Rozdział Dwudziesty Ósmy (Część Pierwsza)
Słabłam. Z każdą minutą oczekiwania czułam, jak
cała odwaga i siły ulatują z mojego przemęczonego ciała, a umysł coraz bardziej
domaga się chwili odpoczynku. Jednak nie chciałam go słuchać – ani jego, ani
głosu rozsądku, który podpowiadał mi, że inni równie...

Post has attachment
(27) Rozdział Dwudziesty Siódmy
Bałam się, ale kto nie bałby się iść na własną
śmierć? Głos z tyłu głowy podpowiadał mi, że zrobiłam już swoje i teraz
powinnam zadbać o siebie, nie o innych. Szybko go uciszyłam, nie chcąc aby
dłużej przeszkadzał mi w walce za ideały, w które nigdy nie prz...

Post has attachment
(26) Rozdział Dwudziesty Szósty
Godzenie się z prawdą nigdy nie
było łatwe. Zawsze jednak wierzyłam w to, że istnieje alternatywne wyjście z
sytuacji. A wtedy potrzebowałam tego bardziej niż czegokolwiek.          Hermiona nie może uwierzyć w to, co się
dzieje. Ostatnia bitwa co prawda je...

Post has attachment
(25) Rozdział Dwudziesty Piąty
Wszystko zmierzało ku upragnionemu końcowi. Nie wiem, czy byłam szczęśliwa, czy bardziej bałam się jaki będzie on dla mnie, jednak czułam wewnętrzny spokój, który na pewno pomagał mi zapanować nad emocjami. — Powinniśmy
już wracać do Anglii — Hermiona wzdyc...

Post has attachment
(24) Rozdział Dwudziesty Czwarty
„Hermiono! Proszę powiedz, że już za niedługi czas
będzie nam dane porozmawiać. Mam serdecznie dość towarzystwa Ślizgonów i mojej
przewrażliwionej mamy. Chciałabym porozmawiać z kimś normalnym. Proszę
odpowiedz na tą wiadomość. Czekam niecierpliwie, Gin.” ♦...

Post has attachment
(23) Rozdział Dwudziesty Trzeci
Chwile odpoczynku były bardzo ważne. W końcu nie
można cały czas znajdować się w centrum wydarzeń. Zdążyłam się już o tym przekonać
i zmądrzeć od ostatniego razu, kiedy to prawie umarłam z wycieńczenia. ♦ ♦ ♦ — Więc chcesz mi powiedzieć, że jedna
z popieprz...

Post has attachment
(22) Rozdział Dwudziesty Drugi
Prawda czasami jest bardziej bolesna niż życie w
niewiedzy. Jednak bez niej nie udałoby się nam pociągnąć tej wojny do końca. ♦ ♦ ♦          Hermiona przygląda się załzawionymi oczami
temu, jak – jednocześnie groteskowa i przerażająca – postać unosi różdżkę...

Post has attachment
(21) Rozdział Dwudziesty Pierwszy
         Teodor
zakłada na swoją twarz srebrną maskę, a włosy zakrywa czarnym kapturem szaty,
której miał nadzieję nie widzieć nigdy więcej na oczy. Odwraca się w kierunku
przyjaciela, z którym za chwilę dobrowolnie wejdzie prosto w paszczę lwa i kiwa
niezn...

Post has attachment
(20) Rozdział Dwudziesty
Dobrze było w końcu podjąć jakieś konkretne
działanie. Miło było poczuć się potrzebnym i mieć świadomość, że każda kolejna
minuta przybliżała nas do zakończenia wojny.          Hermiona
siedzi z kartką papieru, którą znalazła w biurku, w gabinecie swojego o...
Wait while more posts are being loaded