Profile cover photo
Profile photo
Roohy Shemirani
459 followers -
Software Engineering nerd . Gamer :D
Software Engineering nerd . Gamer :D

459 followers
About
Communities and Collections
View all
Posts

Post has shared content

Post has attachment
My Experiences in the first few days of coming to the new university, shared because I thought it may be useful for others... 
http://blog.roohy.me/?p=21
Add a comment...

Post has shared content
حاج خانوم موزیک ویدیوی آهنگ رو به صورت لایو اجرا میکنه :))) منم بعضا تو ذهنم میکنم این کارو :)))
Add a comment...

Post has attachment

به هرحال یک کم حق دارم استرس داشته باشم ... بحث یک عمر زندگیه :دی ... دو ساعت دیگه وقت دارم
Add a comment...

Post has shared content
شت ...
Originally shared by ****
Photo
Add a comment...

بنده همین الان با دزدین بیش از ۱ میلیون طلا در دو روز گذشته موفق شدم بالاخره در کلش آو کلنز clash of clans خانه یا همون town hall خودم رو به level هفتم ارتقا بدم به همین مناسبت فردا به یکی دو نفر شیرینی میدم ... انقدر مهمه یعنی برام. تازه کسایی که بازی کردن میدونن که سطح ۷ واقعا هیچ پخی نیست در این بازی ...
Add a comment...

Post has shared content
فکر تاریکی و این ویرانی ...
Add a comment...

Post has shared content
گزینه های روی میز برای کارگری قابل فهمه که از وقتی کارخونه تعطیل شد، هر روز از خجالت و شرمندگی تا آخر شب تو خیابون میمونه که چشمش به چشمای به زن و بچه ش نیفته،نه برای بی شرف های شکم سیری که تابلوی "ما مشتاق گزینه های روی میز هستیم" دستشون میگیرن
Add a comment...

Post has shared content
خیلی جالب گفته. واقعا همینه تو همه سطوح...
دیسلاوهای نه دی
وقتی دونفر با هم دعوا می کنند و جدا می شوند، آنکه بیشتر تحقیر شده، آنکه احساس بازنده بودن می کند، ماجرا را رها نمی کند. هی می رود این طرف و آنطرف به بدگویی ادامه می دهد. آنکه دعوا را پشت سر گذاشته، آسیب دیده اما حس حقارت ندارد، سعی می کند به راه خودش برود. پروژه های تازه برای زندگی اش تعریف کند. مسئله فراموش کردن یا بخشیدن نیست. مسئله طرحی است برای ادامه دادن به زندگی.
 به ابعاد حقوقی هشتاد و هشت کار ندارم. آنها که خون ریختند و خون شستند البته باید روزی جواب پس بدهند. بخشودن و نبخشودن هم جدا از شاکی های خصوصی خودش یک روند است. اینطور نیست که ناگهان بشود بخشید یا ناگهان بشود حکم به عدم بخشایش داد. فعلا می خواهم ببینم چه اتفاقی افتاده که علی رغم اینکه در این سالها، سعی شده مسئله برخورد با آنچه فتنه می خوانند یک روند طبیعی قضایی معرفی شود، ناگهان در سایت منسوب به رهبری تصویری منتشر می کنند که یک نفر (قاضی اعظم) در آن حکم به نبخشیدن داده است.(+) طرف مقابل همیشه گفته که مسئله قضایی نیست. یک طرف کشته شده ها و آسیب دیده ها و حصرشدگانند. طرف دیگر یک شخص که بجای همه تصمیم می گیرد. کل مردم را از یک خط باریک تماشا می کند و سیاست را به احساسات  شخصی پیوند زده است. حالا اینکه کسانی چنین عکسی را در سایت منسوب به رهبری منتشر کنند که از هر لحاظ بر این ادعاها تاکید می کند، صرفا ناشی گری است یا جنبش سبز در سایت ایشان هم نفوذی دارد؟ 

به نظر می رسد زخم روحی جنبش هشتاد و هشت (که طرفداران سرکوب اش، در همان سال اعلام کردند که کاملا شکست خورده است) دارد هر روز در ذهن سرکوبگران بزرگتر می شود. هرسال احکام سنگین تری طلب می شود. الان کار بجای رسیده که یک نفر که می گویند استاد دانشگاه است، فانتزی طناب دار به گردن موسوی و کروبی و رهنورد انداختن پیدا کرده و بیانش هم می کند.(+) 
در پاپ و رپ فارسی یک موقع "دیس لاو" خوندن مد شده بود (شاید الان هم مد باشد). اولش خیلی ملایم شروع شد و بعد مثل همه ی هیستری های جمعی، شدت گرفت. مثلا اگر زمانی حداکثر هشدار خواننده دوست شدن با یکی دیگه بود. کم کم کار به فانتزی کتک زدن و کشتن و حتی سلاخی طرف رسید " ی جوری می کشمت که غسالخونه....بگه قاتل طرف قصاب بوده" .
در "نٌه دی خوانی" هم دارد این اتفاق می افتد. اولش قضیه این بود که "آقا اینها کار بدی کردن. دیگه راهشون نمی دیم تو حکومت. اصلا میریم با یکی دیگه (از گزینه های روی میز احمدی نژاد بود و محسن رضایی) دوست میشیم. خیالی نیست." اما بعد از چهار سال متن نه دی خوانی ها شده "نمی بخشمت. می کشمت. دارت میزنم." و الخ.
من گمان می کنم، در مقابل این رفتارهای هیستریک، بهترین واکنش عبورکردن با خونسردی است. ما برای خودمان و سرنوشت مان برنامه داریم، زخم خورده ایم ولی داریم برای التیام پیدا کردنش تلاش می کنیم. زخم های شما حماسه سازان نه دی هم اگر خودتان انگولکش نکنید کم کم بهتر می شود.
Add a comment...
Wait while more posts are being loaded