Свой час
Дзея часу проста адкрываецца і закрываецца і гэтым утварае імгненьне. Кожнае новае імгненьне адбываецца ўнутры папярэдняга. Імгненьні складаюць пасьлядоўнасьць, якая расьце ў глыбіню, не губляючы сваёй паверхні. Дзея часу рухаецца мовай часу. Мова часу зьмя...

Хмара
покі хмара ня знае, чым упадзе на дол, неба яшчэ гадае, чым разарве прастор, тое, чаго ня зьзяе, зараз ужо маўчыць, тое, што стане гукам, зараз ужо дрыжыць

Мастацтва
У той час як увага гледача напрамлена наперад, туды, дзе на сцэне перад ім разгортваюцца рухі дзейнікаў, увага стваральніка напрамлена ў адваротны бок, дзе сцэнай для яго ёсьць сама ўвага гледача, а дзейнікамі выступаюць пачуцьці, якія ён у ім выклікае. Ёсь...

Цела асалоды
Аднойчы адчуўшы смак, чуваньне можа ўзнавіць яго, проста ўзгадаўшы, не зьвяратючыся да рэчы, ад якой той сьпярша паўстаў. Таму і першы, і другі смак належаць толькі чуваньню, бо ўтвараюцца зь яго боку, а ня з боку рэчы. Нішто не замінае чуваньню ўтварыць са...

Сапфо, 31
Той здаецца мне да багоў падобным чалавек, каторы з табой сам-насам сеўшы побач, мовіць і твой салодкі слухае голас, ды чароўны сьмех, што маё напраўду сэрца ў грудзях цалкам дрыжаць змушае, бо адразу толькі цябе я бачу, страчваю мову, мой язык маўкліва дра...

Гальлё
як павольна галініць дрэва зямлі свае рэкі разлогамі мараў так ласкава чакае сустрэчы вякі з дрэвам дрэваў наканаваным як імкліва зрынаецца дрэва нябёс стадам птахаў бліскучых з-за хмараў так сплятаюць яны залатое гальлё нараджаючы новае зьзяньне

Цела нораву
Мова пачуцьцяў стварае адны пачуцьці ў адказ на другія, зьяўляе адны пачуцьці на месцы іншых. Яны зьяўляюцца перад тварам чуваньня як дар асалоды, які яно адмаўляецца ствараць само наўпрост. Прыгэтым чуваньне заўсёды захоўвае магчымасьць умяшацца, дадаўшы ў...

Рака
па-над белай зямлёй тонкай чорнай зьмяёй як ты цячэш, рака, зараз, калі няма  нават маіх сьлядоў тых каля берагоў, дзе над ціхай вадой мы маўчалі з табой

Люстра
яшчэ ня зьзяе срэбным пылам таго люстэрка шкло, ў якім, складуцца нашых лёсаў рысы, сабой стварыўшы твар адзін, дзе верным знакам кожны рух здабудзе дарам цэль адвечны, калі, празорыўшы, скранецца у новым целе новы дух

Мова пачуцьцяў
З Духам Цяжару размаўляе Заратуства ў Ніцшэ і яго абвяшчае сваім ворагам. "Той, хто навучыць людзей лётаць, зрушыць усе межавыя камяні. Ён прымусіць самыя камяні лётаць, і новым імем назаве зямлю — імем "лёгкая"." Сапраўды, няма для чалавека нічога недасяжн...

Катул, 51
Роўным богу той для мяне здаецца, той, калі магчыма, вышэй за бога, хто сядзіць паблізу цябе штознову,        бачыць і чуе сьмех салодкі твой, што ў мяне нябогі ўсе пачуцьці скраў, калі я пабачыў Лесбія, цябе, у мяне няма больш        голасу ў роце, мой язы...

Аповед Аповедаў
Спадчына зьвязвае настаўніка і вучня. Прыгэтым настаўнік сам зьяўляецца вучнем свайго настаўніка. Такім чынам іх сувязь утварае дрэва спадчыны. Настаўнік перадае вучню свой аповед. Але ягоны вучань распавядае свайму вучню ня толькі яго аповед, але і аповед ...