Profile cover photo
Profile photo
Gianna Balafouti
Food Developer
Food Developer
About
Posts

Post has attachment
Έχε το νου στον παραγωγό γιατί αν παράγει ο μικρός υπάρχει ελπίδα για ταυτότητα στην Ελληνική Γαστρονομία! Να τους αγαπάτε τους μικρούς!

Πρόσφατα παρακολούθησα ένα ακόμη συνέδριο γαστρονομίας στο οποίο μίλησαν οι επαγγελματίες για τη σημασία της εντοπιότητας, για την αξιοποίηση των πρώτων υλών, για την αναβίωση παλαιών συνταγών, για την αναζήτηση νέων καλλιεργειών. Στο κοινό δεν υπήρχαν μικροί παραγωγοί, αγρότες, οικοτέχνες, τυροκόμοι, κτηνοτρόφοι, αλλαντοποιοί, ψαράδες. Από τη μεριά της παραγωγής υπήρχαν μόνο μερικοί αμπελουργοί, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Δεν τους κάλεσε κανείς, όχι μόνο σε αυτό το συνέδριο αλλά και σε κανένα άλλο συνέδριο γαστρονομίας. Συζητούν στα πάνελς για τη σημασία της ελληνικής γαστρονομίας και την ανάγκη για εξωστρέφεια χωρίς να δίνουν το βήμα στην παραγωγή και στη μεταποίηση. Ίσως φταίει που όταν μιλάμε για επαγγελματική μαγειρική, τραβάει όλα τα φώτα της δημοσιότητας ο chef.
Που είναι ο μικρός παραγωγός;
#greekgastronomy #metomati #smallproducers #ΜικροίΠαραγωγοί #ΕλληνικήΓαστρονομία

http://bit.ly/2tjw9dM
Add a comment...

Post has attachment
Add a comment...

Post has attachment
Ο όρος «Νέα Ελληνική κουζίνα» δεν μου αρέσει καθόλου γιατί απομακρύνει την «παλιά ελληνική κουζίνα», την παραδοσιακή. Αισθάνομαι ότι θα αδικήσω το Μάνο αν χρησιμοποιήσω τόσο λανθασμένη ταμπέλα ακόμα κι αν ο ίδιος την χρησιμοποιεί. Αλήθεια δεν τον ρώτησα. Νομίζω κατάλαβα όμως από τα πιάτα του. Σύγχρονα στησίματα, έντονα χρώματα και γεύσεις οικίες, αληθινές, γνώριμες, Ελληνικές με καθαρή επίγευση και ελαφρότητα όπως αρμόζει στη μεσογειακή μας ταυτότητα. Ότι μας παρουσίασε, αυτό ακριβώς γευτήκαμε.

Βελούδινη υφή φάβας με ξεκάθαρη γεύση παντζαριού κι ένα σουτζούκι να το απογειώνει. Δροσερή χλωροφύλλη στη σούπα τραχανά με ισορροπημένη αλμύρα από την ξυνομυζήθρα, αληθινή τυρόπιτα σχεδόν σαν σπιτική, τρυφερός γαύρος σκεπασμένος με τραγανά λαχανικά, ζουμερό καρέ μαύρου χοίρου με πουρέ αληθινής πατάτας και για επιδόρπιο ένα αέρινο τσιζ κέικ με πορτοκαλένιο ξύσμα που στο πλάι του στεκόταν μια σοκολατένια πραλίνα με ολόκληρο αμύγδαλο.
http://bit.ly/2Ecc6lQ
Add a comment...

Post has attachment
Ανέβασα στο www.metomati.gr την παρουσίαση μου.
_________________________________________
Δεν αναφέρθηκα στους υπέρογκους φόρους, στα γραφειοκρατικά εμπόδια και στις άσκοπες οικονομικές επιβαρύνσεις που από περήφανο παραγωγό με μετέτρεψαν σε κουρέλι. Μίλησα για την μεγάλη ζημιά που έζησα και για το πώς κατάφερα να ξαναγεννηθώ μέσα από τις στάχτες μου, δουλεύοντας με το κεφάλι ψηλά.
Ξέρεις, δεν είναι εύκολο να μιλάς σε τόσο μεγάλο βήμα για την ήττα σου, είναι σπουδαίο όμως να μιλάς για τη δύναμη σου.
Μίλησα για τη δεμένη παρέα του Tinos Food Paths , μίλησα για την έλλειψη συνεκτικότητας, για την έλλειψη έμπνευσης και για την ελπίδα που είναι μονόδρομος γι΄αυτούς που μένουν.
Μέσα από τα δικά μου βιώματα θέλω να δώσω δύναμη σε αυτούς που αγωνίζονται μόνοι τους, στις μικρές επιχειρήσεις που εργάζονται με μοναδικά τους εργαλεία το μυαλό και τα χέρια τους.
Άλλωστε όταν αντιληφθούμε -και αυτοί που φεύγουν αλλά και αυτοί που μένουν - ότι φτιάχνουμε την ζωή μας σύμφωνα με τα όνειρα μας, χαράζοντας δικά μας μονοπάτια και όχι ακολουθώντας ήδη πατημένους δρόμους, τότε κάτι θα αρχίσει να αλλάζει.
#braindrain #braingain #metomati #hope #pyliakigi
http://bit.ly/2GGlaO8
Add a comment...

Post has attachment
Στα χρόνια της κατοχής και λίγο νωρίτερα, οι χωρικοί δεν είχαν οικονομική άνεση για να θρέψουν την πολυμελή οικογένειά τους. Επίσης, οι γυναίκες εργαζόντουσαν στα χωράφια οπότε δεν υπήρχε ελεύθερος χρόνος για μαγειρική, οπότε με αυτό τον εύκολο τρόπο μπορούσαν μέσα σε ελάχιστο χρόνο και χωρίς κόστος να δημιουργήσουν ένα χορταστικό γεύμα. Άναβαν το τζάκι για να ζεσταθούν και έψηναν στην αξίνα λαδώνοντάς την είτε με ελαιόλαδο είτε με λίπος από το παστό χοιρινό.

http://bit.ly/2EXf9Lc
Add a comment...

Post has attachment

Ποιός αποφάσισε ότι οι κόκκινες καρδιές αφορούν μόνο τον Άγιο Βαλεντίνο; Η καρδιά απεικονίζει την Αγάπη!
Φέτος, η δική μας βασιλόπιτα ήταν μία πεντανόστιμη κόκκινη καρδιά από παντζάρι στολισμένη με σταφιδούλες.
Αγάπη & Υγεία & Αφθονία ♥️🥧🍰♥️
http://bit.ly/2CBAlch
Add a comment...

Post has attachment
Ο Ηλίας Φουντούλης είναι ένας από τους πρωταγωνιστές της ελληνικής κοινότητας του youtube, καθώς συμμετέχει σε εκπομπές όπως το Σκωτία Στο Πόδι, το Cooking Maliatsis και το Εκτός Ύλης και ένας standup comedian που αλληλεπιδρά εντυπωσιακά με το κοινό.
Διαβάστε περισσότερα:
#iliasfountoulis #ΗλίαςΦουντούλης #metomati #comedylab
http://bit.ly/2COgm81
Add a comment...

Post has attachment
Αυτές τις ημέρες η Έφη μας δεν προλαβαίνει να πάρει ανάσα λόγω της δουλειάς κι ενώ αχνίζει βασιλόπιτες και διακοσμεί ασταμάτητα το ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ 2018, δε νομίζω ότι θα βρει το χρόνο και το κουράγιο να φτιάξει τη δική της βασιλόπιτα. Πέρυσι, που δεν υπήρχε ακόμη το blog μας, έφτιαξα τη δική της συνταγή για βασιλόπιτα και φέτος ενώ αναζητούσα άλλες περιπέτειες επέστρεψα στης Έφης που είναι δοκιμασμένη, άρεσε σε όλους και δεν έμεινε ψίχουλο για τους καφέδες των επόμενων ημερών.
Άλλωστε οι συνταγές της Έφης είναι εγγυημένες όχι μόνο επειδή κατάγεται από την Πόλη και γνωρίζει, αλλά και επειδή έχει ξοδέψει τα καλύτερα χρόνια της μέσα σε ζαχαροπλαστεία.


Άκουσα τις συμβουλές της πιστά και ιδού το αποτέλεσμα της περσινής βασιλόπιτας, την οποία συνοδεύσαμε με το festive jellyjam σαμπάνιας και χρυσού που κυκλοφορούσε σε περιορισμένο αριθμό εκείνες τις ημέρες.

«Το μυστικό βρίσκεται στο καλό βούτυρο και στην επιλογή των μπαχαρικών και των μυρωδικών«, μου τόνισε η Έφη και επέλεξα βούτυρο γάλακτος όπως χρησιμοποιώ και στους κουραμπιέδες.

http://bit.ly/2loHCl7
Add a comment...

Post has attachment

http://bit.ly/2zCMYyb
Ο παππούς μου έζησε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του καλλιεργώντας μαύρες σταφίδες. Κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’60 αντικατέστησε κάποια από τα αμπέλια που έβγαζαν «μαύρο χρυσό» με ελιές για να έχουμε εμείς σήμερα «υγρό χρυσό«. Όμως με την καλλιέργεια της μαύρης σταφίδας κατάφερε να ζήσει μαζί με τη γιαγιά την πολύτεκνη οικογένειά του.

Βρήκα ένα απόσπασμα στο βιβλίο του πατέρα μου που μας μεταφέρει εικόνες από την καθημερινότητα εκείνης της εποχής:
«Όταν τρυγούσαμε τα σταφύλια μας ήταν η καλύτερή μου μέρα. Ανέβαινα σε ένα δέντρο και αγνάντευα τις σταφίδες και τα αμπέλια. Όλα τα συνεργεία που τρυγούσαν τραγουδούσαν. Εγώ συναγωνιζόμουν τα τζιτζίκια.
Ο πατέρας μου άπλωνε τις σταφίδες και κοίταζε τον ουρανό.
-Τι λες; Θα βρέξει; μου έλεγε. -Ξέρω κι εγώ… λες και καταλάβαινα. Εκείνος ήξερε, που είχε έξι παιδιά.
Πλάκωσαν εκείνη την ημέρα κάτι μπουμπουνηταριά που έλεγες ότι θα χαλάσει ο κόσμος.
Ο πατέρας μου φόρτωσε στο Ντορή ένα σάϊσμα, δυο βελέντζες, τρία τέσσερα λιόπανα και ένα κομμάτι μουσαμά. Έτρεξα κι εγώ από πίσω. Φτάσαμε λαχανιασμένοι στη σταφίδα. – Να, κράτα από δω, την άκρη μου έλεγε κι βιάσου. Σκεπάσαμε όπως μπορούσαμε τα σταφύλια και κάναμε γύρω γύρω αυλάκια για να μη μας πάρει το νερό τη σταφίδα. Ευτυχώς άργησε να βρέξει και μάλιστα δεν έβρεξε πολύ.
Την άλλη μέρα ξεσκεπάσαμε τα σταφύλια και σε λίγες ημέρες τρίψαμε τη σταφίδα. Βγάλαμε και αρκετό ποιοτικό. Τούτο έχει καλή τιμή, μου είπε ο πατέρας μου. – Θα σε πάω μεθαύριο, μου είπε, να σε γράψω στο σχολείο και θα σου πάρω καινούργια παπούτσια. Το είπε και το έκανε.»
«Τρίψαμε τη σταφίδα» όπως αναφέρει. Έτριβαν και λίχνιζαν τις σταφίδες με τα χέρια, γονατιστοί. Τις μετακινούσαν με τα φτυάρια και τις καθάριζε ο αέρας που έπαιρνε τα φυλλαράκια και τα χώματα. Μετά με χοντρό κόσκινο έπαιρναν το ποιοτικό, το οποίο είχε καλύτερη τιμή. Αν ήταν μικρή ή βρεγμένη ήταν δεύτερη σταφίδα. Έβαζαν τις σταφίδες σε σακιά των 50 οκάδων και τις μετέφεραν οι αγωγιάτες στις αποθήκες του ΑΣΟ στη Γιάλοβα.
Καθώς περνούσαν τα χρόνια οι σταφιδοκαλλιεργητές μεταξύ άλλων βελτίωσαν και τις συνθήκες διαλογής κατασκευάζοντας τις μάκινες. Το 1960 εμφανίστηκαν οι πρώτες μάκινες, οι μηχανές διαλογής της σταφίδας.
Οι περισσότεροι σταφιδοπαραγωγοί απέκτησαν δικές τους μάκινες. Ανάλογα με την ποσότητα είχαν και το αντίστοιχο μέγεθος, μικρό ή μεγάλο. Οι μάκινες αρχικά λειτουργούσαν χειροκίνητα, γυρνώντας τη μανιβέλα.
Πρόκειται για ξύλινες, βαριές κατασκευές ώστε να αντέχουν το τράνταγμα. Στο πίσω μέρος υπήρχε μία χοάνη που έριχναν τη σταφίδα η οποία περνούσε από σήτες που με τον αέρα και την κίνησή τους κοσκίνιζαν τις σταφίδες.
Add a comment...

Post has attachment
Ultra Violet -Εφευρετικότητα και Φαντασία για το 2018, γράφει η Γιάννα.
Η χρωματική πρόταση της Pantone για το 2018 εμπνέεται από τα τεχνολογικά κατορθώματα και έρχεται από το μέλλον για να δώσει χρώμα στην καθημερινότητά μας. «Το χρώμα Pantone του 2018 σημαίνει πολύ περισσότερα από ό, τι μία τάση στο κόσμο του σχεδιασμού. Είναι πραγματικά μια αντανάκλαση του τι χρειάζεται στον κόσμο μας σήμερα!» γράφει ο Laurie Pressman, Αντιπρόεδρος του Pantone Color Institute.

Ιστορικά, υπήρξε μυστική ή πνευματική ποιότητα που συνδεδεμένη με το Ultra Violet. Το χρώμα συχνά συνδέεται με πρακτικές σκεπτικισμού, οι οποίες προσφέρουν ένα υψηλότερο πεδίο σε όσους αναζητούν καταφύγιο από τον σημερινό, υπερβολικά διεγερμένο κόσμο. Για παράδειγμα, η χρήση πορφυρού φωτισμού σε χώρους διαλογισμού και σε άλλους χώρους συγκέντρωσης ενεργοποιεί τις κοινότητες που συγκεντρώνονται εκεί και εμπνέουν τη σύνδεση.

Θυμάμαι στη σχολή όταν διδασκόμασταν τη θεωρία των χρωμάτων ότι τέτοιες αποχρώσεις δεν τις πολυσχολιάζαμε. Εστιάζαμε κυρίως στα 3 βασικά χρώματα κόκκινο, κίτρινο, μπλε και στα συμπληρωματικά τους -πράσινο, πορτοκαλί, μωβ. Αναλύαμε τις χρωματικές παλέτες και τις εφαρμογές στην καθημερινή ζωή και πειραματιζόμασταν σε συγκεκριμένες χρωματικές παλέτες.

Ειδικά στις παλέτες του μωβ αφήναμε πάντοτε μερικά αποσιωπητικά γιατί περιείχε είτε μία δόση πένθους, σεβασμού και ευλάβειας είτε μία δόση μυστηρίου, σκεπτικισμού ακόμη και αναπαραγωγής. Όπως για παράδειγμα το πένθιμο μωβ της εκκλησίας κατά τις ημέρες του Πάσχα, το βαθύ μωβ για τα προϊόντα της γυναικείας υγιεινής. Μωβ ήταν το χρώμα των αυτοκρατόρων που πρόσδιδε ευλάβεια, μωβ είναι και το χρώμα της λεβάντας -ένα από τα αρχαιότερα, ιερά βότανα. Μωβ είναι και το χρώμα του αμέθυστου με τον οποίο διακοσμούσαν τα σκεύη τους οι Αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι στα συμπόσια, πιστεύοντας ότι δε θα μεθούσαν (εξού και τ΄όνομά του). Σε γενικές γραμμές ήταν μια χρωματική παλέτα που την αγγίζαμε μόνο όταν θέλαμε να δώσουμε βάθος στο συναίσθημα της εικόνας που χτίζαμε.

Ήρθε η Pantone λοιπόν φέτος να αγγίξει αυτή την τόση δύσκολη χρωματική παλέτα με εικόνες από το διάστημα, από την τεχνολογία και από το μέλλον. Ένα μωβ χρώμα που περιέχει σημαντική δόση μπλε στη βάση του και αρκετό λευκό χωρίς να γίνεται παιδικό και γλυκανάλατο.



Ultra Violet είναι η επίσημη ονομασία του 2018 και ίσως να έχει επηρεαστεί από την ομώνυμη ταινία- θρίλερ επιστημονικής φαντασίας με όμορφες γυναίκες αιμοφάγους, υπεράνθρωπες δυνάμεις και ανεξήγητα, επιστημονικά φαινόμενα.

Μια δραματικά προκλητική και προσεγμένη μωβ σκιά, το PANTONE 18-3838 Ultra Violet επικοινωνεί την πρωτοτυπία, την εφευρετικότητα και την οραματιστική σκέψη που μας δείχνει προς το μέλλον.

Σύνθετο και στοχαστικό, το Ultra Violet προτείνει τα μυστήρια του σύμπαντος, την ίντριγκα του ό, τι βρίσκεται μπροστά και τις ανακαλύψεις μακριά ​​από το σημείο που βρισκόμαστε τώρα. Ο τεράστιος και απεριόριστος νυχτερινός ουρανός είναι συμβολικός για το τι είναι δυνατό και συνεχίζει να εμπνέει την επιθυμία να ακολουθήσουμε έναν κόσμο πέρα ​​από τον δικό μας.

Τα αινιγματικά πορφυρά έχουν επίσης συμβολίσει κατά καιρούς την αντι-καλλιέργεια, τη μη συμβατότητα και την καλλιτεχνική λαμπρότητα. Εκρηκτικό και γεμάτο συναίσθημα, το βάθος του PANTONE 18-3838 Ultra Violet συμβολίζει τον πειραματισμό και τη μη συμμόρφωση, ωθώντας μας να φανταστούμε το μοναδικό σήμα τους στον κόσμο και να οδηγηθούμε σε δημιουργικές εξόδους.

Να εξερευνήσουμε το μέλλον με γενναία δόση φαντασίας.

Διαβάστε περισσότερα: PANTONE 18-3838 ULTRA VIOLET, PANTONE® COLOR OF THE YEAR 2018.
http://bit.ly/2zsLEOe
Add a comment...
Wait while more posts are being loaded