Profile cover photo
Profile photo
Fermate Coaching
12 followers -
Met hoofd en hart betrokken
Met hoofd en hart betrokken

12 followers
About
Posts

Post has attachment
De overgang gaat voor veel vrouwen gepaard met klachten als: opvliegers, slecht slapen, hartkloppingen, gewrichtspijn en stemmingswisselingen. Oorzaak van deze klachten zijn veranderingen in de hormoonhuishouding. Ook op stress reageert ons lichaam met hormonen. Stress tijdens de overgang zorgt ervoor dat het hormoonsysteem nog meer uit balans raakt, waardoor de overgangsklachten verergeren.

Tijdens de overgang gaat een vrouwenlichaam van de vruchtbare fase naar de niet vruchtbare fase. De aanmaak van de vrouwelijke geslachtshormonen oestrogeen en progesteron vanuit de eierstokken vermindert en stopt uiteindelijk helemaal.

Stresshormoon krijgt voorrang boven vrouwelijk hormoon
Ons stress systeem is zo ontworpen dat het altijd voorrang krijgt. Logisch natuurlijk, want als die auto je bijna overrijdt, is al het andere minder belangrijk. Ons lichaam maakt echter weinig onderscheid tussen stress als gevolg van een levensbedreigende situatie of stress als gevolg van bijvoorbeeld een spannende presentatie, hoge werkdruk of puberende kinderen. Deze laatste vorm van stress is langduriger dan een acute noodsituatie en houdt vaak lang aan. Dit heeft gevolgen voor ons hormoonsysteem.

Het vrouwelijke geslachtshormoon progesteron kan behalve in de eierstokken ook in de bijnieren geproduceerd worden. Dat kan echter alleen als we niet te veel stress hebben. Onze bijnieren produceren namelijk ook onze stresshormonen adrenaline en cortisol. In geval van stress krijgen deze hormonen voorrang.

Het vrouwelijke geslachtshormoon progesteron heeft dezelfde bouwstof als het stresshormoon cortisol. Naarmate je meer stress hebt, maak je daardoor minder aan van het vrouwelijke geslachtshormoon progesteron. Normaal gesproken hoeft dit geen directe klachten op te leveren, maar in de overgang als de productie van progesteron in de eierstokken ook al daalt, kan dit net de spreekwoordelijke druppel zijn die de emmer doet overlopen.



Evenwicht herstellen
De overgang vormt voor 80%[1] van de vrouwen in meer of mindere mate een extra belasting voor lichaam en geest. Dat de klachten fors kunnen zijn, blijkt uit het gegeven dat het ziekteverzuim van vrouwen boven de 45 jaar relatief het hoogst is. Uit een onderzoek onder ruim 200 vrouwen tussen 44 en 60 jaar blijkt dat een derde deel van deze vrouwen ‘slecht’ scoort op de schaal van werkvermogen (Work Ability Index: WAI) wat de kans op verzuim vergroot. Van deze slechte score wordt een derde deel verklaard door overgangsklachten[2]. Na de overgang hebben de hormonen in het vrouwenlichaam veelal een nieuwe balans gevonden en verdwijnen de klachten.

Totdat deze nieuwe balans is ontstaan, is het voor vrouwen met overgangsklachten nodig om keuzes te maken die zorgen voor evenwicht tussen draagkracht (dat wat ik kan dragen) en draaglast (dat wat ik op mijn bordje heb). Immers, de overgang vormt een extra belasting voor lichaam en geest, waardoor de draagkracht voor andere zaken kleiner is geworden. Als een vrouw in de overgang een stressvol bestaan heeft, is de noodzaak om lichaam en geest in balans te brengen nog groter. Doet ze dat niet, dan liggen ziekte en uitval op de loer.

In balans door stressvermindering en aanpassingen in leefstijl
Stress kan teruggebracht worden door praktische maatregelen gericht op het verminderen van draaglast, zoals het afstoten van taken of het inschakelen van hulp. Daarnaast kan werken aan innerlijke overtuigingen en gedragspatronen die stress verhogend werken, helpen om (chronische) stress te verminderen en de balans te herstellen.

Ook onze leefstijl heeft invloed op overgangsklachten. Zo verergeren roken, koffie en alcohol veelal de klachten, terwijl het eten van veel groenten en regelmatige lichaamsbeweging juist een gunstige invloed hebben. De juiste leefstijl kan de draagkracht tijdens de overgang weer wat vergroten.

Veel overgangsklachten? Blijf niet tobben!
Ongeveer 1,3 miljoen Nederlandse vrouwen hebben overgangsklachten. De overgang duurt gemiddeld zeven tot tien jaar[3]. Lang genoeg om niet te blijven tobben, maar hulp in te schakelen! Voor lichamelijke ondersteuning kan bijvoorbeeld een vrouwenspecialist uitkomst bieden, voor het verminderen van stress en het herstellen van balans kun je terecht bij een van onze stress specialisten.

Dit artikel is tot stand gekomen met medewerking van vrouwenspecialist Aukje Sieben.

1] www.womeninc.nl

[2] Geukes M et al. The impact of menopausal symptoms on work ability. Menopause: The Journal of The North American Menopause Society. 2012; Vol.19, No3: 278-282.

[3] www.womeninc.nl
Photo

Post has shared content

Post has attachment
Pleidooi voor Plezier!
Plezier: “dat is voor kinderen”, “geen idee wanneer ik voor het laatst plezier had”, “dat mag alleen als alles gedaan is wat er moet gebeuren”. Mogen we nog wel plezier hebben? Of is plezier een ‘vies’ woord: iets voor luie mensen? Daar lijkt het bijna op gezien de epidemie aan ‘burn-out’ en depressie. Momenteel kampt 1 op de 7 werknemers met burn-outklachten. Van de volwassenen krijgt 1 op de 5 in zijn of haar leven zelf te maken met depressie. Niet echt plezierig. Kan dat anders? https://fermatecoaching.nl/pleidooi-voor-plezier/

Post has attachment
WIL JIJ DE LENTE IN JE BOL?

''Inspiratiedag Persoonlijk Leiderschap voor Professionals’'

Op 7 april 2017 organiseer ik weer samen met Sarah Klein Haneveld van Firestarter.nu een Inspiratiedag in het prachtige Klooster Sint Agatha, vlakbij Nijmegen.
We gaan terug naar de kiem van jouw inspiratie. Je onderzoekt: welke kracht heb ik nodig om vanuit deze kiem tot volle bloei te komen? Je gaat naar huis met nieuwe inzichten, inspiratie en zelfbenoemde stappen.

Wil jij je aanmelden of meer weten over het Programma van deze dag? Kijk dan op:
https://fermatecoaching.nl/inspiratiedagen of
https://www.firestarter.nl/inspiratiedagen
Photo

Post has attachment
To test or not to test?

Heb je ook weleens zo’n test gedaan of je ‘geel’, ‘blauw’ of misschien toch meer een ‘rode’ persoon bent? Of uitgezocht welk enneagramtype bij jou past: de baas, de loyalist of wellicht de avonturier? Voegen dit soort indelingen wat toe of leiden ze alleen maar af van de unieke kenmerken van iemand?

Het antwoord schuilt voor mij in een en-en benadering. Dit soort indelingen kunnen een mooi begin vormen voor een gesprek. Verdiepende en verbredende vragen kunnen kleur geven aan de testresultaten: hoe zie ik dat type in jouw manier van werken terug? Waar gaat jouw blauwe kleur mooi van glanzen? De test is dan een startpunt voor een gesprek, niet het eindpunt.

Als de test als eindpunt en daarmee als de waarheid genomen wordt, is het gevaarlijk. Dan bieden de resultaten een excuus voor ons gedrag. “Ik ben nu eenmaal ‘rood’, dus ja, dat doe ik gewoon zo.” Of: “Ik ben oranje, dus per definitie allergisch voor zeegroen.” De stellingen zijn ingenomen. Iedere ontwikkelingsmogelijkheid is geblokkeerd.

Het en-en principe geldt zeker niet alleen voor testen. Denk maar aan de uitspraak: ‘to be or not to be’. Ook hier geldt voor mij en-en: aanwezig kunnen zijn in niet-zijn. Je ego niet laten bepalen in je handelen en je relaties. En het zijn precies de kenmerken van ons ego, de overheersende aspecten van onze persoonlijkheid, waar de testresultaten ons vaak op wijzen. Als we het en-en principe toepassen, kunnen we ervaren: ik heb een bazige, avontuurlijke of verzorgende kant in me, én ik ben meer dan dat. Ik heb altijd een keuze.

Mijn zwager en schoonzus hebben een prachtige manier gevonden om zich dagelijks aan deze wijsheid te herinneren. Hun hond, een ontzettend lief én zenuwachtig beest, noemden ze en-en. Ik vermoed dat hun enneagramtype iets met creativiteit te maken heeft!
Photo

Post has attachment
Eten of gegeten worden.....

Freek Vonk doet zijn naam eer aan: een wervelende show waarin hij vol vonken en vuur vertelt over zijn passie: de dierenwereld. Deze kerstvakantie waren we daar met onze dochter.

Wat opvalt als hij over het gedrag van dieren vertelt: niets dierlijks is ons vreemd. Ook wij strijden om het mooiste vrouwtje / het sterkste mannetje: op de werkvloer willen we graag indruk maken op de baas (m/v). En, benadrukt Freek, het is eten of gegeten worden. Dat laatste is bij ons in letterlijke zin gelukkig slechts eenzijdig het geval, maar in figuurlijke zin geldt het wel beide kanten op: eruit bij een ontslaggolf of zelf mensen ontslaan, een collega in een negatief daglicht zetten waardoor jouw fout buiten schot blijft, zorgen dat jij die klus krijgt waar je die bonus voor verwacht (en niet je collega's). Niets dierlijks is ons vreemd.

Dieren zijn daarin alleen een stuk duidelijker dan wij. Een dier laat zonder omwegen blijken: 'dit is mijn terrein. Als je het waagt dat te betreden, maak ik je af.' Heldere spelregels. Wat dat betreft zijn wij ingewikkelde dieren. Een voorbeeld van mezelf (uiteraard heeeeeel lang geleden): een collega kreeg 'mijn' klus. Ik was boos, maar vond het niet netjes om dat te laten zien. Mijn ingewikkelde oplossing was: een andere baan....

Met veel pijn en moeite zijn we in staat dit gedrag bij onszelf te ont-dekken (bij een ander kunnen we dit vaak vele malen beter 😀). Als we deze pijn en moeite nemen, zijn we in staat om andere keuzes te maken. Niet op basis van onze dierlijke instincten of basale emoties, maar op basis van wat ons werkelijk drijft, op grond van dat wat onze innerlijke 'vonk' tot vuur brengt. Als we dat doen, zetten we figuurlijk net zo'n wervelende show neer als Freek. Dus ook in ons innerlijk geldt eten of gegeten worden. Als we onze neurotische drijfveren niet aankijken (=eten) dan worden we er door opgegeten en halen we rare fratsen uit.
Photo

Post has attachment
Gebruik jij de kracht van symbolen?

Kerstmis. De komst van licht, van nieuw leven. In veel, zo niet alle, culturen wordt het symbool van 'licht' gebruikt. Het geeft hoop in barre tijden, nieuw uitzicht. We branden symbolisch een lichtje voor iemand.

Symbolen herkennen we intuïtief. Ze verbinden ons zonder woorden; we weten waar het over gaat. Deze verbindende kracht van symbolen kunnen we zelf en in onze organisaties nog veel meer benutten. Het zou ons veel vergaderingen en onzinnige werkzaamheden schelen.

In logo's komen symbolen vaak terug. Organisaties die werken op milieugebied, komen bijvoorbeeld uit op de afbeelding van een kringloop en kleuren groen en blauw. Sociale dienstverleners zullen eerder kiezen voor een afbeelding die verbinding tussen mensen uitdrukt en voor warme kleuren. Zo'n logo zegt zonder woorden veel over de 'zin' van de organisatie. Daar stopt het echter vaak.

Ken jij het logo van jouw organisatie? Ken je het echt? Als je dit beeld zou vertalen voor jouw team of afdeling, hoe zou dat eruit zien? En hoe kun je jouw rol daarin uitbeelden? Als je dit doet, ontstaat helderheid en daarmee focus. Met als gevolg minder 'onzin' activiteiten.

Niet alleen onze organisatie, maar ook onszelf kunnen we helpen door meer symboolkracht te gebruiken. In een workshop over werkdruk vraag ik deelnemers een symboolkaart te kiezen voor zichzelf in tijden van hoge werkdruk. Daar komen beelden uit als: heel veel hoepels in de lucht zien te houden, als een dolle stier doorrennen of de hoogste top van de Himalaya proberen te beklimmen. Met zo'n beeld in je achterhoofd herken je het zelf sneller als de stress weer te hoog oploopt. En beelden kunnen ook helpen om weer tot rust te komen. Kijk maar eens aandachtig naar een natuurfilm. Of naar een opgeruimd bureau. Of naar een pas geboren kind. Op naar een beeldrijk 2017!

Photo
Wait while more posts are being loaded