Profile cover photo
Profile photo
จักรวาล ดาราศาสตร์ อวกาศ นาซ่า
47 followers -
ธรรมชาติ สำรวจโลก ป่า ชีวิต โลก
ธรรมชาติ สำรวจโลก ป่า ชีวิต โลก

47 followers
About
จักรวาล ดาราศาสตร์ อวกาศ นาซ่า's posts

Post has attachment
อะไรคือสิ่งที่ยืนยันว่าเป็นหลุมดำ?
       เป็นคำถามที่ดีครับ ตามที่นักทฤษฎีฟิสิกส์เข้าใจ กาล-อวกาศ เป็นเหมือนผืนผ้าที่อยู่ทั่วจักรวาล กลายเป็นแรงโน้มถ่วง เส้น"ขอบฟ้าเหตุการณ์"คือเขตที่หากตกลงไป จะไม่มีสิ่งใดกลับขึ้นมาได้แม้แต่แสง จากนั้นในปี 1974 ฮอว์คิงได้เสนอแนวคิดว่ามีอนุภาคบางตัวที่สามารถหนีออกจากหลุมดำได้ โดยอนุภาคดังกล่าวมีความเร็ว"มากกว่าความแสง" อนุภาพชนิดนี้ถูกตั้งชื่อว่า "รังสีฮอว์คิง"

มีอะไรผิดปกติเกี่ยวกับควอนตัม?
       กลศาสตร์ควอนตัมมันเข้ากันไม่ได้กับทฤษฎีอื่น ๆ เช่น ทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป ทฤษฎีทั้งสองนี้มันเกี่ยวกับหลุมดำ แต่ตัวทฤษฎีเองเข้ากันไม่ได้ ทำให้มันยากที่จะเข้าใจหลุมดำ ฮอว์คิงใช้ทฤษฎีควอนตัมในการอธิบายว่าหลุมดำไม่น่าจะมีสีดำสนิท หลุมดำควรจะปล่อยรังสีฮอว์คิงออกมาจำนวนเล็กน้อย ซึ่งทำให้หลุมดำสูญเสียมวลไปจนกระทั้งหลุมดำไม่มีมวล ในที่สุดหลุมดำก็จะหายไป
#หลุมดำ  

Post has attachment
เทคโนโลยีอวกาศพัฒนาโดยนาซ่า

       รถแลนด์โรเวอที่ใช้สำรวจพื้นผิวดาวอังคาร กำลังค้นหาก๊าซมีเทนบนดาวอังคาร โดยใช้อุปกรณ์ที่ดัดแปลงมาจากอุปกรณ์ที่ใช้ตรวจสอบการรั่วไหลของก๊าซจากบนโลก


       วิศวกรของนาซา โดย Jet Propulsion Lab ในพาซาดีนา แคลิฟอร์เนีย ต้นแบบการพัฒนาเทคโนโลยีเลเซอร์ตามล่าหาร่องรอยของก๊าซมีเทนบนดาวเคราะห์แดง ซึ่งอาจเป็นสัญญาณของสิ่งมีชีวิตบนดาวอังคารก็เป็นได้ แต่ก๊าซมีเทนยังเป็นหนึ่งในองค์ประกอบหลักของก๊าซธรรมชาติบนโลก ดังนั้น บริษัท California-based Pacific Gas and Electric Company (PG&E) ซึ่งเชี่ยวชาญเรื่องการค้นหาก๊าซ จะเทคโนโลยีเข้ากับรถแลนด์โรเวอร์ มันจะสามารถใช้งานได้อย่างสะดวกและมีประสิทธิภาพ

Post has attachment
ภารกิจการลงจอดบนดาวหางเป็นไปอย่างปลอดภัย ภาพด้านบน เป็นภาพของพื้นผิวของ C67 / P-Churyumov Gerasimenko ในขณะที่กำลังลงจอด ยาน Philae เด้งขึ้นสองครั้งก่อนที่จะหยุดนิ่ง จากนั้นยาน Philae ก็ส่งภาพพื้นผิวดาวหางกลับมา ทัศนียภาพของพื้นผิวดาวหางนี้แสดงให้เห็นว่ายานลงจอดในบริเวณไกล้โขดหินขนาดใหญ่ ซึ่งทำให้แผงโซล่าเซลล์รับแสงได้น้อยกว่าที่ควร เครื่องมือการสำรวจที่ติดไปกับPhilae  ยังคงทำงานเป็นปกติ

Post has attachment
       หลังจากการเดินทางที่โด่งดังที่สุดของยุคปัจจุบัน มันเป็นเวลาที่จะได้กลับบ้าน (หลังจากที่พิสูจน์ความสามารถของมนุษย์ ความสามารถที่จะไปเกินขอบเขตของโลกมนุษย์เป็นครั้งแรก) นีลอาร์มสตรองและบัซซ์อัลดริน ได้เดินทางกลับมายังโลก


       ภาพด้านบนถูกบันทึกโดยยานอวกาศ ในปี 1969 วันที่ 21 กรกฎาคม เป็นภาพของดวงจันทร์(ใกล้) และโลก(ที่อยู่ไกลออกไป) พรุ่งนี้ (20 กรกฎาคม 2009) เป็นวันครบรอบ 40 ปีของการไปถึงดวงจันทร์คนแรก


       เมื่อเร็ว ๆ นี้ยานอวกาศขององค์การนาซ่าที่สำรวจดวงจันทร์ จะส่งภาพกลับมา เป็นครั้งแรกของที่สุดของการเชื่อมโยงไปถึงอพอลโล - รวมทั้งอพอลโล 11 - ภาพที่ได้จะมีความละเอียดพอที่จะเห็นร่องรอยโบราณ

Post has attachment
แสงที่ปล่อยออกมาจากฝุ่นในเนบิวลาลูกอ๊อด ( IC 410 ) อยู่ห่างจากโลกประมาณ 12,000 ปีแสง มีความกว้างประมาณ 100 ปีแสง การที่เนบิวลามีรูปร่างต่างๆ เกิดจากการแผ่รังสีและการปล่อยอนุภาคของกระจุกดวงดาว NGC 1893 เป็นเมฆที่เกิดขึ้นเพียง 4 ล้านปีที่ผ่านมา ภาพที่สวยงามนี้ถูกถ่ายไว้โดยดาวเทียมของนาซ่า (NASA's Wide Field Infrared Survey Explorer) หรือ WISE
#นาซ่า  

Post has attachment
       ยานอวกาศยุโรปที่ส่งขึ้นฟ้าในช่วงปลายปีที่ผ่านมา ในที่สุดก็สามารถค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบ 70,000 ดวง รายงานการศึกษาใหม่นี้จะช่วยให้นักวิจัยคาดการจำนวนของดาวเคราะห์ที่น่าจะมีมนุษย์ต่างดาวทั่วทั้งจักรวาล


      องค์การอวกาศของยุโรป ได้ส่งยานอวกาศไปทำภารกิจ Gaia ซึ่งส่งยานขึ้นอวกาศในเดือนธันวาคม 2013 ภารกิจนี้ คาดว่าน่าจะพบดาวเคราะห์เอเลี่ยนประมาณ 21,000 ดวง ในช่วงเวลา 5 ปี และคาดว่าน่าจะพบดาวเคราะห์ของมนุษย์ต่างดาว 70,000 ดวง ในเวลา 10 ปี
#ข่าวดาราศาสตร์  

Post has attachment
หนึ่งในกาแลคซีที่สว่างที่สุดบนท้องฟ้ายามค่ำคืน เป็นกาแลคซี่ที่มีขนาดใกล้เคียงกับกาแล็กซีทางช้างเผือกของเรา กาแลคซี่ที่สวยงามนี้มีชื่อว่า "M81" เป็นกาแลคซี่เกลียวที่สามารถพบได้ทางเหนือของกลุ่มดาวหมีใหญ่ ภาพด้านบนนี้ เป็นภาพที่มีความละเอียดสูงสุดที่แสดงรายละเอียดของกาแลกซีนี้ ใจกลางของกาแลคซี่มีแสงเหลือง และแขนของเกลียวมีสีน้ำเงิน
#ดาราศาสตร์  

Post has attachment
       ภาพประกอบด้านบนถูกสร้างขึ้นโดยใช้เทคนิคกราฟฟิค ที่แสดงระบบที่อาจจะเกิดขึ้น รวมทั้งดาวเคราะห์ที่มีแหวนที่มีขนาดใหญ่วงโคจรระหว่างแผ่นฝุ่นละออง ดาวเคราะห์อาจจะสร้างช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างแผ่นฝุ่นละออง โดยการดูดจับฝุ่นโดยแรงโน้มถ่วงของมัน
#ดาราศาสตร์   #ระบบสุริยะ  

Post has attachment
       ฝนดาวตกสิงโต (หรือฝนดาวตกลีโอนิดส์) ในปี 1999 ผู้สังเกตการณ์ในยุโรปจะได้เห็นอุกกาบาตชัดเจนมากที่สุด ซึ่งมีดาวตกมากกว่า 1,000 ดวงต่อชั่วโมง สำหรับสถานที่อื่นๆ จะเห็นฝนดาวตกระหว่าง 30 - 100 ดวงต่อชั่วโมง
       ในปี 2014 ในช่วงไม่กี่คืนต่อไป จะเกิดฝนดาวตกสิงโตอีกครั้ง นักดาราศาสตร์คาดการว่า น่าจะเห็นฝนดาวตกประมาณ 15 ดวงต่อชั่วโมง ในที่มืด
#ฝนดาวตก  

Post has attachment
       เขตที่ปล่อยก๊าซที่สดใส มองเห็นได้โดยใช้กล้องส่องไปตามระนาบของกาแล็กซี่ทางช้างเผือกของเรา ไปทางกลุ่มดาวหงส์  นิยมเรียกว่าเนบิวลาทิวลิป เมฆเรืองแสงของก๊าซและฝุ่นระหว่างดวงดาวเหล่านี้ ถูกบันทึกในปี 1,959 ในแคทตาล็อคของนักดาราศาสตร์ ชื่อ Stewart Sharpless
#ดาราศาสตร์  
Wait while more posts are being loaded