[این متن برای افراد زیر ۱۶ سال مناسب نیست]
جامعه ی جهانی! اف.یو.

۱- ایران چندین بار و به طور رسمی اعلام می کند که هیچ پیش شرطی را برای شرکت در نشست ژنو ۲ نمی پذیرد؛

۲- شخص دبیر کل سازمان ملل متحد رسما و در یک سخنرانی علنی جلوی رسانه ها، از ایران برای شرکت در نشست ژنو ۲ دعوت می کند؛

۳- آمریکا و دلقک هایش در شورای ملی [ضد] سوریه، سازمان ملل متحد را تحت فشار می گذارند تا دعوتش از ایران را پس بگیرد.

۴- بیست و چهار ساعت بیشتر طول نمی کشد که دبیر کل سازمان ملل (زپزپزپزپزپزپزپز- شیشکی) عقبگرد می کند؛ نمی داند با این تف سر بالا چه کند! متنی را که آمریکایی ها برایش نوشته اند امضا می کند، ولی حاضر نمی شود برای رسانه ها بخواند! دلقک دیگری در این سیستم جهانی، معاون دبیر کل سازمان ملل (شیشکی بعدی رو بکش!) متن را برای رسانه ها می خواند؛

۵- جامعه ی جهانی، اجماع جهانی، عرف بین المللی، سازمان ملل متحد، و کدهایی از این دست، همه یک چیزند، سر و ته یک کرباس: وسیله ای برای اعمال زور زورگوها بر زورپذیرها!

ایران، باید یک بار و برای همیشه، مقصد غایی سیاست خارجه ی خودش را تعیین کند:
» یا به جمع دلقک های این سیرک جهانی بپیوندد و مانند رقاصه ای حرفه ای با ساز کدخدایان این سیرک حرکات موزون(!) انجام دهد؛
» یا باید بگوید که فاحشگی برای شما دیگر بس است! تف بیندازد به تمام این «نظم» و «جمع» و «عرف» دروغین و راه خودش را جدا کند.

نمی شود هر ۸ سال و با تغییر رپیس جمهور، چرخش ۱۸۰ درجه ای در سیاست خارجه بکنیم: ۸ سال به این نظم جهانی علامت بیلاخ نشان بدهیم؛ ۸ سال (یا ۴ سال!!) بعدش، مانند زن بدکاره ای پشت در اتاق خواب جامعه ی جهانی، منتظر نوبت باشیم!

باید تکلیف خودمان را با خودمان روشن کنیم. همه ی مردم ایران هم باید حق رای داشته باشند. من می گویم: اف.یو جامعه جهانی! گورت رو گم کن. ما با تو و نظم و اجماعت کاری نداریم، تو هم غلط می کنی با ما کاری داشته باشی.

شما چه می گویید؟
______________________________
این متن آزادانه و بدون قید و بندهای ژورنالیستی(!) در یک حالت یوفوریا(!) نوشته شده است، لطفا گیر ادبی/الکی ندهید!
______________________________
تصویر: اطلس. اطلس یکی از رب النوع های اساطیر یونانی است که زئوس (خدای خدایان) او را مجبور کرده بود جهان انسان ها را بر پشتش نگه دارد.
Photo
Shared publiclyView activity